FA P.P. RIETFORT m KRUI/WCCG9 m • • 1 I g* --- Internationaal Eucharistisch Congres te Dublin. Van den 21n Juni tot den 26n Juni zal het 31e Internationaal Eucharistisch Congres gevierd worden en wel te Dublin in Ierland. Getrouw aan onze gewoonte, zullen wij met de ge heel e katholieke wereld samenwerken cm het welslagen van het Congres te verzekeren. Voor ons, Katholieken van het Bisdom Breda, van het Bisdom van de miraculeuze H. Hostie van de Nliervaert, geldt nog een bizondere reden om aan de verheerlijking van het H. Sacrament bij te dragen. Ten einde u allen daartoe in de gelegenheid te stellen verzoeken wij, dat op Zondag, den 26n Juni een algemeene H. Communie zal worden gehouden. Bovendien verordenen wij, dat op genoemden Zondag in alle kerken en kapellen, waaraan een Rector is verbonden, het Allerheiligste openlijk ter aanbidding zal worden uitgesteld van de Hoogmis tot het Lol En zal dit ons schrijven a.s.'Zondag aan de geloovigen worden medegedeeld. Gegeven te Breda, de n 16n Juni 1932. De Bisschop van Breda t P. HOPMANS. --- Encycliek van Paus Pius XI over gebed en boete om redding uit de nooden van onzen tijd. III. Ten einde van God redding uit de tegenwoordige beproevingen af te smeeken en te erlangen moeten wij aan het gebed paren boetedoening, Onze Goddelijke Leermeester heeft ons de boetedoening ingeprent. Jezus begon te prediken en te leeren: Doet boetvaardigheid. 1 e allen tijd heeft het christenvolk, telkens als het gedrukt ging onder zware rampen, uit eigen beweging of wel daartoe opgewekt door de geestelijke overheid, naar de twee krachtige wapenen gegrepen: het gebed en de boetvaardigheid. Door^deze heilige gezindheid hebben de geloovigen in tijden van rampspoed steeds terstond de behoefte gevoeld om hun zielen van zonden te zuiveren en de Goddelijke Gerechtigheid ook door uitwendige werken van boetvaardigheid te verzoenen. Wij weten echter zfeer goed. zoo schrijft onze H. Vader, dat in onzen tijd het'begrip en het woord boetedoening en boetvaardigheid bij velen groo>tendeels de kracht heeft verloren om die edelmoedige gevoelens op te wekken en tot die heldhaftige daden aan te sporen, zooals zij dat vroeger deden bij de diepgodsdienstige geloovigen. Ook worden er aangetroffen, die de uitwendige verstervingen zouden willen afschaffen els zijnde ©uderwetsch. En dan spreken wij nog niet over den modernen z.g. vrijen mensch, die de boetvaardigheid veracht als iets slaafsch. Het lig< voor de hand, dat hoe meer het geloof in God verziwakt en verdwijnt, des te meer het besef van de erfzonde en van den oorspronkelijk en opstand tegen God vervaagt en daardoor nog meer het begrip van de noodzakelijkheid van boetedoening en boetvaardigheid verloren gaat. ^Wij echter moeten die woorden en die begrippen, boetedoening en boetvaardigheid, hoog houden en in hun ware beteekenis bewaren en nog meer in on's christelijk leven beoefenen. Dat eisicht van ons de verdediging van God en van den godsdienst, dewijl de boetvaardigheid is een erkenning en een herstel van de zedelijike orde, die steunt op de eeuwige wet, op God ?elf. De gevaarlijkste dwaling van onzen tijd is wèl die, welke de zedenleer scheidt van den godsdienst, waardoor iedere soliede grondslag voor de zedewetten wordt weggenomen. Deze geestesdwaling kon minder gevaarlijk schijnen, toen zij beperkt bleef tot weinigen en het geloof in God het gemeenschappelijk erfdeel was van de menschheid Nu echter het atheïsme onder de massa wordt verbreid, worden de schrikkelijke gevolgen dezer • dwaling ook in het dagelijksch leven zichtbaar. In plaats van de zedewetten, die tegelijk met het verlies van het geloof in God verdwijnen, dringt zich op het bruut geweld, dat ieder recht met voeten treedt. Oude goede trouw en eerlijkheid worden verdrongen door gewetenlooze speculaties, waardoor velen hun eigen goed en dat van anderen op het spel zetten. Hoe toch kan de handelstrouw blijven bestaan en wat voor waarde kan een overeenkomst hebben, als iedere gewetenswaarborg ontbreekt. En hoe kan van gewetenswaarborg gesproken worden, als het geloof in God en de vreeze Gods, is verdwenen? Wanneer de grondslag van geloof in God en geweten is weggebroken, valt iedere wet en blijft er geen redmiddel meer over, dat den ondergang van de volken, van de gezinnen, van den staat, van de menschelijke beschaving zelfs kan tegenhouden. De boelvaardigheid is derhalve een machtig wapen in de hand van de dappere soldaten van Christus, die strijden willen voor de verdediging en het herstel van geheel de zedelijke orde. De boetvaardigheid is een wapen, dat alle kwaad " in den wortel aantast nl. de begeerte naar tijdelijke goederen en de ongeregelde lusten des levens. Door vrijwillige offers en verstervingen, aoor verschillende werken van boetvaardigheid onderdrukt de christen de booze hartstochten, die hem tot overtreding der zedewetten aanlokken. En als de ijvei voor Gods wet en de .naastenliefde in hem zoo groot zijn, als ze moeten zijn, dan zal hij niet alleen boete doen voor zich zelf en zijn eigen zonden, maai dan zal hij zich ook opofferen voor de uitboeting der zonden van anderen, in navolging van de Heiligen, die zich dikwerf maakten tot een slachtoffer voor uitboeting der zonden van geheele geslachten, ja ook in navolging van onzen Godaelijken Verlosser, die geworden is het Lam Gods, dat wegneemt de zonden der wereld. De boetvaardigheid brengt ook vrede. Er is geen vrede voor de goddeloozen, zegt de H. Geest, omdat zij leven in verzet tegen de door de natuur en haar Schepper gestelde orde. Alleen dan als de^e hersteld wordt, als alle volken deze orde erkennen en handhaven, als de binnenlandsche toestand der volken en hun buitenlandsche betrekkingen met andere volken op deze orde worden gegrondvest, alleen dan zal blijvende vrede op aarde mogelijk zijn. Om tot dezen auurzamen vrede te komen, zuilen de vredesverdragen niet kunnen volstaan noch ( de plechtigs te overeenkomsten, noch internationale conferenties, noch de meest eceie bemoeiingen der staatsbestuurders, als men niet eerst erkent de heilige rechten van de natuur wet en van de Goddelijke wet Geen enkel lei-' der van het openbaar economisch leven, geen enkel organisatorisch talent zal ooit de sociale moeilijkheden tot een vreeazame oplossing kunnen brengen, als op economisch gebied zelf niet eerst zegeviert de op Goü en het geweten gegrondveste zedenwet. Dat is de voornaamste kracht zoowei van het politiek als van het economisch leven der volken. Ook voor iederen mensch in het bizonder is de boetvaardigheid een waarborg van waren vrede De boetvaardigheid toch trekt den mensch af van de aardsche goederen en heft hem op tot de hemelschhe goederen ^en geeft hem ook te midden van ontberingen en tegenspoed den vrede, dien de wereld met al haar; rijkdommen en genoegens niet geven kan. Gebed en versterving zijn dus de twee machtige middelen, ons door God in dezen tijd van ellende gegeven om de menschheid tot Hem terug te voeren. Maar de volken zelf wordden nu voor de beslissing gesteld nl. of zij zich van defze redmiddelen .willen bedienen en nederig en berouwvol tot hun God die de Vader der barmhartigheden is, willen terugkeeren; dan wel of zij zich zelf en het weinige, dat hun op aarde nog aan geluk overblijft, aan den vijand van God d. i. aan den haat en den geestelijken ondergang willen prijsgeven. Ons, zegt de H. Vader, blijft nog slechts de taak deze wereld van ellenden liefdevol te vermanen: ,,Bekeert u tot God,.uwen Heer." De H. Vader wijst er dan op, dat geen geschikter gelegenheid, om ons in gebed en boetvaardigheid te vereenigen, te vinden is dan het feest van het Goddelijk Hart van Jezus, wijl juist van dit feest het bizonder kenmerk is: liefdevolle boetedoening voor de zonden der menschen. Vooral dit jaar wilde de H. Vader, dat de geloovigen zouden uedijveren in het brengen van eerherstel en het afsmëeken der goddelijke gaven. De uitdrukkelijke wensch van Z. H. was, dat de geloovigen in grooten getale zouden naderen tot de H. Tafel; voor het uitgestelde H. Sacrament in aanbidding zouden neerknielen; met levendig geloof, onbeperkt vertrouwen en vurige liefde, onder de machtige voorspraak van de Moeder «Gods, de middelares van alle genadegaven, het Allerheiligste Hart van Jezus zouden, bidden voor zich en hun dierbaren, voor hun vaderland, voor de Kerk, voor den stedehouder van Christus en de overige zielenherders, en ook voor alle geloofsgenooten, ook voor de dwalende broeders, voor de ongeloovigen en de heidenen ,voor de vijanden va n God en van zijn Kerk, opdat zij zich eindelijk bekeeren. ' Gebed en boete werden gevraagd gedurende het geheele octaaf van het feest van Jezus H. Hart volgens de voorschriften der Bisschoppen. Z. H. voegde hier nog aan toe: Gedurende dit octaaf, dat wij voor de geheele wereld aan eerherstellende oefeningen, heilige gestrengheid, onderdrukking der hartstochten en bizon'dere smeekgebeden wenschen gewijd te zien, mogen de geloovigen zich onthouden van openbare vermakelijkheden en uitspanningen. De gegoeden mogen in den geest van versterving hun gewone ook bescheiden levenswijze eenigszins bekrimpen om des te ruimer de armen te kunnen bedenken. Milddadigheid jegens de behoeftigen is een uitstekend middel om vergiffenis voor eigen zonden te verwerven en de Goddelijike ontferming voor zich zelf af te smeeken. Zij, die aan armoede ten prooi zijn of door vierkloosheid zijn getroffen, zullen hun ontberingen, eveneens in den geest van versterving ter liefde Gods nog geduldiger trachten te dragen en zullen het oog vestigen op ons aller Goddelijk toonbeeld: den gekruisten Christus. Zij zullen bedenken, dat zij door hun tegenheden en smarten vol christelijke deugd te dragen, het best zullen medewerken om de tijden van vrede en barmhartigheid sneller te doen terugkeeren. Het Goddelijk Hart van Jezus zal ongetwijfeld de smeekbeden van zijn Kerk genadig aanhooren en tot zijn beminde Bruid, die onder zooveel kommer gebukt gaat, zeggen: , Groot is uw geloof; u geschiede zooals gij verlangt." De Bisschop van Breda t P. HOPMANS. --- Audiëntie. Z. H Etc . de Bisschop van Breda zal Zondag en Woensdag der volgende week geen audiëntie verleenen. --- Benoemingen. Z. H. E c. de Bisschop van Breda heeft bevestigd de benoeming van den heer J. Hamersma tot Armmeester te Breda (H Barbara), heeft benoemd tot geestelijk adviseur van De Hanze, afd. Sluiskil, den Zeereerw. Pater Victor O.C., tot kerkmeester te Roosendaal (H. Ant.) den heer B. Sturm, tot geestelijk adviseur van de pas opgerichte afdeeling van den Kath. Werkliedenbond te Heikant den Zeereerw. heer Pastoor E. Doens. --- Beurtlijst der Altijddurende Aanbidding voor 1932. Zondag 19 Juni Maandag 20 „ Dinsdag 21 „ Woensd. 22. „ Donderd.23 „ Vrijdag 24 „ Zaterdag 25 „ Zondag 26 „ v. Bij dag Oosterhout (Zusters Rulstr.) nicht Dongen iNovic. Broeders) „ dag Dongen Broeders Ovei donk) „ nacht Bergen-op-Zoom (Gasth.j „ dag Huybergen „ nacht Rijsbergen Zusters) „ dag Roosendaal (St. Jan) „ nacht Bergen-o, -Z om (Zusters h. Allerh. Hart v. Jezus) „ dag Roosendaal St. Jan) „ nacht Oudenbosch (Pens.) „j dag Roosendaal (St Jan) „ nacht Roosend al Missiehuis) „ dag Oudenbosch Gasth.) „ nacht Ginneken (Paters H. Harten). „ dag Hulst (Pens.) „ nacht Oosterhout Zusters Hoogstr.) --- Kerkelijke Kalender. Zondag, 19 Juni. VIJFDE ZONDAG NA PINKSTEREN, 2e gebed v. d. H. Juliana, van Falconeria, Maagd, 3e v. d. H.H Servasius en Protasius, Mart. MAANDAG, 20 Juni. H. Miraculeuse Hostie (eigen van Breda), 2e gebed v. d. H. Silverius, Paus, Mart., Credo en prefatie van Kerstmis. DINSDAG, 21 Juni. H. Aloysius van Gonzagn, Bel. WOENSDAG, 22 Juni. H. Paulinus, Bissch., Bel. DONDERDAG, 23 Juni. Vigilie v. d. H. Joannes den Dooper, 2e gebed Concede nos. 3e v. d. Kerk of Paus. VRIJDAG, 24 Juni. Geboorte v. d. H. Joannes den Dooper. ZATERDAG, 25 Juni. H. Gulielmus Abt, 2e gebed v. h. octaaf. ZATERDAG, 26 Juni. ZESDE ZONDAG NA PINKSTEREN, 2e gebed v. d. H. H. Joannes en Paulus, Mart., 3e v. h. octaaf. N.B. In het wekelijksch Zondagsmissaal voor het Bisdom Breda, Bron van Christel ij ken Geest, zijn de misgebeden van den Zondag opgenomen in de juiste volgorde, waarin de priester deze aan het altaar bidt. --- Hoe maken het toch de Bredasche Begijntjes ? Wel danköaar ben ik voor deze goede vraag, die mij züo dikwijls in de laatste maanden werd gesteld. Eigenlijk wist ik het antwoord niet goed meer te geven. Mijn reizen leidden mij weinig of niet binnen de Baroniestad, zoodat ik nieuwsgierig of liever in mijn belangstelling geprikkeld werd tot een bezoek. Nu ben ik erheen geweest tijdens een H. Missie in een der omliggende dorpen en zéér voldaan teruggekeerd. Weer zag ik het mooie Begijnhof in het lieve lentegroen en ontmoette Zusterke Begijn zooais Pater Fleerackers S. J. haar zoo aardig getypeerd heeft: „Een laag gezeten huizeke" „Geteekend met een kruizeke" s „Is 't Godgewijde kluizeke" „Van Zusterke Begijn". ,,'t Kon grfeoter zijn, 't kon lustiger", „Maar heiliger of rustiger", „Maar liever kon 't niet zijn". En toen trad ik „over 't drempeltje" „In 't hagelwitte tempeltje" Van 't Godgewijde exempeltje" en ik zag e.r .... „aan 't fijn gordijn" „In 't poeder-ziftend zonneke" „Het vlug en vlijtig nonneke" Zusterke Begijn". De groet der Zusters klinkt ^lrjjd blij. Je voelt terstond den paradijselijken vrede. Hoe ze het maakten en hoelang het nog duren zou, vóórdat de nieuwe Huiszusters begonnen met haar liefdewerk? Moeder Overste was uiterste tevreden en vol vertrouwen op Gods leiding, 't Was immers Zijn werk! , Wacht, daar komen de novicen al op mij (toegetreden. Hoe vroolljk en blij, hoe rustig en voldaan. 13 j anuari ingetreden. Ze hadden even wat „vaart" «gevoeld gelijk ze in Brabant zeggen, maar daar waren ze toch gauw overheen. En nu waren ze zoo thuis! Ze konden niet zeggen hoe heerlijk ze het hier vonden. En de gezondheid? Puik! Pulk! Heslemaal niet ziek gewieest. De Begijnhoflucht deed ze goed en had ze nog tienmaal krachtiger gemaakt. De vrede, die blijde vrucht van den H. Geest, lachte over heel haar wezen. Het kleed was een weinig veranderd, niet véél, maar wat sierlijker, Ik moest eens zien. Een nieuwe ceintuur en het habijt wat beter geplooid. De mooie middeleeuwsche kap wa3 gebleven. D'e stond zoo mooi! Een wolk van witte onschuld, waartusschen het lachend gezicht als een stralend zonnetje. Of ze het niet te streng vonden? Wel, heelmaal niet, de tijd vloog voorbij, maar ze verlangden ook naar October, dan zouden ze de professie mogen afleggen, 't Zou deze keer een nieuwe en mooie plechtigheid worden en dan mochten ze er al op uittrekken. Ze zouden naar de gezinnen gaan, die nu al op haar wachtten en aanpakken met beide handen en prachtig werk verrichten. Heerlijk! Wat zouden ze toch véél moedertjes gelukkig maken! 't \X'erd immers toch weer zoo'n nare winter, dat stond wel bijna vast. En dan kwamen ze van pas. Ze waren al druk aan 't studeeren voor de noodige huiszorg. Van verpleging moesten ze ook wel wat weten, maar niet véél. In Ocitober moesten er maar veel nieuwa novicen komen. Meerderen hadden zich al aangegeven, één meisje was echter pas aangenomen uit het Bisdom Haarlem. Zou de Baronie geen flinke meisjes meer opleveren om dit nieuwe werk mede te beginnen? Er is toch wel Ijefde voor Jezus en de evennaasten? Mijn tijd was bekrompen en ik mocht nog een bezoek afleggen bij den pastoor, den Hoogwaardigsten H er Vicaris. De novicen namen afscheid, ze gingen naar de kapel haar -gebeden doen . „En klinkt het kloosterbelleke", . „Ze sluit het stille celleke" „En drendelt naar 't kapelleke" „Met de oogen neergeslaan" „En knielt er op 't zedigste" „En prevelt op het vredigste" „En laat heur zieltje gaan".... Wat een wonderzoete gebeden zullen er toch van die reine zielen opstijgen. Ja, daar op dat Bredasche Begijnhof wordt Jezus bemind! Urenlang kunnen ae liefdegesprekken aanhouden tussehen God en het minnend menschenhart. 't v alt moeilijk in t eind zich van het tabernakel los te maken. Even nog moet het Zusterke gaan zitten en een goede gedachte vormen. „En roerloos op het zitteltje" „Leest het nu nog een titteltje" „Uit Cruysse's vroom kapitteltje" „Den donckren Siele-nacht". „En zegent zich een kruizeke" „En nu met spoed naar 't kluizeke" „Waar 't stille werk haar wacht". Pater Fleerackers neemt afscheid van die vrome zielen met de volgende ontboezeming: „Zoo varen duifjes schuivènde" „Zich met geen stof bestuivende" „Maar in de koepel wuivende" „Van 't zuiverst kristallijn...." „Gezegend zijn die leventjes" „Ze raken de aard maar eventjes" „Als Zusterke Be»ijn". Hoe gaat het op 't Breda'sche Begijnhof?.... .... Best! Best! Maar d'r moeten nog méér zielen komen, die Jezus al haar liefde geven en deze goddelijke liefde dra uitdragen naar de groote gezinnen der stad. i W. JONCKBLOEDT C.ss.R. Roosendaal. ---