Hoe men in de beschaafde wereld bankroet gaat. Een nieuw Zeelander die Europa bezocht had, en daar onder meer andere wetenswaardigheden ook had vernomen, hoe de temhaafde wereld van onzen tijd de kunst verstaat om „op de Elesch” te gaan, „don den ton te springen” en hoe men dat meer noemt, gaf bij zijne terugkomst in zijn dorp, aan zijne vrienden daarvan de volgende beschrijving: „Wanneer men een bankroet wil slaan dan huurt men eerst een winkelhuis; bestelt de waren die men noodig heeft bij groote kooplieden die in ver afgelegen steden wonen, onder voorwaarde na eenige maanden te zullen betalen. De kooplieden zult gij genegen vinden aan uwe orders te voldoen. Als men nu genoeg waren in den winkel heett, verkoopt men ze, of als dat niet best gelukt, brengt men ze op verborgen plaatsen bij dezen of genen handelsvriend, of hier of daar onder de vloeren van uw eigen huis. Dan gaat men naar den regter en zegt; „Mijnheer de regter, ik ben bankroet; hier hebt gij vijf of tien pond, dat is alles wat ik heb.'* De regter behoudt nu 4 of 8 pond voor de noodzadelijk te maken kosten en laat uw bankoet bekend maken. Het overgebleven geld wordt onder hen die de waren leverden, verdeeld. Is dit geschied dan gaat gij naar eene aodere plaats en doet daar hel zelfde opnieuw, en kunt gij bovendien dan nog het geld van kleine burgers, van weduwen en weezen binnen pakken des te beter;- gij moogt dat ook gerust doen zonder uw geweten daarmede lastig te vallen, terwijl het in ’t geheel niet noodig is de huurpenningen van uw huis te betalen, want dat doet een bankroetier in Europa nooit.” Toen de Nieuwe Zeelander zijn verhaal gedaan had, zeiden zijne vrienden dan maar liever in de onbeschaafde wereld te willen blijven wonen. En zij bleven aldaar. --- Eene vingerwijzing. „ue nja" geelt een hooidartikei over de weelde, waaruit wij het volgende overdrukken: „Nog is het geen halve eeuw geleden, lat in de kleine burgerklasse geen ouder er voor terugdeinsde zijne zonen een nuttig handwerk te doen leeren; elk ambacht heeft een gouden bodem, was de gulden spreuk, die ieder vader uit de doopceel zijner jongens werd toegefluisterd. „Werken maakt zalig” zei de moeder soms met een traan in het oog, wanneer zij hare dochters de wereld in en onder de menschen zond, om daar te leeren dat vreemde oogen het best dwingen; — en niet de armoede was toen oorzaak, dat de kinderen buiten de deur gezonden werden om op fatsoenlijke wijze in eigen onderhoud te voorzien. Zoo weid er in den lande welvaart en tevredenheid gevonden. „Daar was eens een tijd van weelde in den lande, van werkelijke weelde — en die tijd was, toen de ouders onder biddend opzien tot God hunne kinderen in een nuttig handwerk grootbragten; toen eenvoud en nederigheid, pligt en arbeid een levenswet geheeten was; toen telde men minder „dames” en „heeren”, maar meer ware „mannen” en „vrouwen”, minder slagtoffere der weelde, maar meer vrome Christenen en flinke burgers.” --- Arrondissements Rechtbank te Heerenveen. zjiiung van Augs. iaaz. 1. ) K. P. te Achterbuurt Steenwijker- j wold, ter zake het zonder de vereischte ( vergunning veikoopen van sterken drank in het klein, boete f 8.- of twee dagen gevangenisstraf met de kosten. 2. ) J. K. te Giethoorn, ter zake lo. ] dronkenschap, 2o. beleediging van een ma- s gistraats persoon in functie, en 3o. feitelij- , ken en geweldadigden wederstand jegens ; een bedienend beambte in functie. Eene | maani celstraf, boete van f 5.- of twee [ dagen gevangenisstraf met de kosten. ( 3. ) H. de R. te Gelderingen (Steenwij- 1 kerwold, ter zake mishandeling, 15 dagen ( celstraf, boete van f 8.- of een dag celstraf met de kosten. 4. ) G. G. S. te Munnekeburen, ter zake diefstal, 42 dagen celstraf met de kosten. 1 5. ) L. E. te Steenwijk, ter zake dron- 1 kenschap, 5 dagen celstraf met de kosten 6. ) lo. J. A. N. te Oudehorne. 2o. A. T. te Oosterwierum, ter zake mishandeling, voor elk der beklaagden, lo. acht en 2o. twee dagen celstraf en ieder voor de helft in de kosten. 7. ) J. W. te Joure, ter zake lo. dron- j kenschap. 2o. slaan van een bedienend Ie- j ambte infunctie. Tien dagen celstraf, boete f 5.- of twee dagen gevangenisstraf met , de kosten. ■ i 8 ) A. K. D. te Eochteloo, ter zake mis- ^ handeling, boete f 10.- of drie dagen ge- ( vangenisstraf met de kosten. 9 ) T. B. H. te Oosterzee, ter zake lo. mishandeling, 2o. beleediging met woorden van — êa 3o. slaan van — een bedienend beambte infunctie. Twee maanden celstraf, twee geldboeten elk van f 8.- of een dag celstraf voor elke boete met de kosten. 10) H. B. te Delfstrahuizen, ter zake diefstal, 15 dagen celstraf met de kosten. 11.) lo. R. M. B. 2o. H. M. B. te Delfstrahuizen. ter zake bedelarij inverbinding na vroegere veroordeeling te dierzake, ieder 14 dagen celstraf, met hunne opzending naar een bedelaaragesticht, en solidair in de kosten. 12. ) R. R. Gedetineerde, ter zake bedelarij na vroegere veroordeeling te dierzake 14 dagen celstraf, opzending naar een bedelaarsgesticht, en met de kosten. 13. ) B. Z. Gedetineerde, ter zake lo. diefstal, 2o. bedelarij, na vroegere veroordeeling te dierzake, eene maand celstraf, opzending naar een bedelaarsgeslicht en met de kosten. 14. ) J. J. B. Gedetineerde, ter zake bedelarij, na vroegere veroordeeling, ter zake [andlooperij. Gelijke straf als no. 12. --- Uit de verte. — Het vroeger hier ook nogal eens besproken kafferhoofd Secocoeni, die een tol speelde tijdens de annexatie-plannen van Engeland in Transvaal, is met zijn soon en veertien zijner aanhangers, door ren ander kafferhoofd, Mampoer genaamd, jedood. — Eenige weken geleden werden 50,000 ,on of 200,000 centenaars hazen en konijnen in bussen uit Australië naar EDgeand verzonden, de grootste hoeveelheid die ;ot nog toe tegelijkertijd verscheept werd. De voorraad van dit vleesch in Australië schijnt onuitputtelijk te zijn. De Nieuwóeelandsche vleeschverpakkings-maatscbappij, die bedoelde lading verzond, behandelt dagelijks van vijf tot negen duizend hazen en konijnen en maakt daarmede uitmuntende zaken. — Te Hanley (Staffordshire, Fngeland) zou verleden week een predikant, Salmon genaamd, teregtstaan, omdat hij een meisje tegen haar zin gekust had. Voor 5 guinjes (f 63) had de laatste zich echter laten bewegen om haar aanklacht in te trekken. — Te Luik heeft het jl. Zaturdag als ’t ware vlinders geregend. Een geheel eind straat was er mede bedekt, zoodat de inwoners den indruk kregen dat het ge-* sneeuwd had. — Ofschoon het Suez-kanaal voor de koopvaardijschepen weer open is, is de belemmering voor de vaart door de tegenwoordigheid van 50 schepen en oorlogs— transportbodems zeer lastig. — Te Groos Beckskerck, in Hongarije, is een vrouw in hechtenis genomen, die aan gehuwde vrouwen een langzaam werkend vergif verkocht, waardoor zij binnen zekeren tijd weduwe konden worden; 35 van dat soort weduwen zijn reeds voor den regter van instructie verschenen, onder beschuldiging haar mannen vergiftigd te hebben en tegen 30 anderen bestaan zware vermoedens. De dochter van de giftraengster heeft .de schanddaden harer moeder aan de justitie medegedeeld. —- Op de rivier de Theems is een bootje omgeslagen met vier vrouwen, eene moeder en dochter en twee zusters, die allen verdronken zijn. — Onder den naam van ,/de Voorlichter,” ziet in Zuid-Afrika eene nieuwe Hollandsche courant het licht. De inhoud van dit blad zal zich wijden aan de verdediging der oude moedertaal van dit land, en trachten het volk voor te lichten, dat gedurende de laatste 80 jaren als het ware door vreemde oogen zag. Aanbeveling eener politiek van vredelievenden vooruitgang zal tekens zijn streven zijn. De Hollandsche emigratiebeweging wordt er breedvoerig in behandeld en nuttige wenken en waarschuwingen gegeven, voor eene voorgenomen vestiging in de nog pas herstelde republiek. •— J.1. Zaturdag heeft te Antwerpen een hevige brand in de dokken gewoed. Verscheidene graan- en andere pakhuizen, houtloodsen enz. zijn een prooi der vlammen 1 geworden. Ook de petroleum-magazijnen 1 liepen gevaar, maar zijn gelukkig gespaard i gebleven. De schade wordt op anderhalf i millioen francs geschat. — Te Budapesth is eene tentoonstelling 1 gehouden van schoone meisjes en vrouwen. : De eerste prijs, een bracelet met diamanten en het opschrift: Internationaal Tournooi van Bchoonheid in 1882, aan de schoone ' Cornelia”, is toegekend aan Cornelia Szs- 1 kely, dochter van een Staatsambtenaar. Het portret dezer dame zal aan alle ge- 8 illustreerde bladen der wereld gezonden 1 worden. De schoone Cornelia zal du 8 pret 4 hebben van de grap. --- Steenwijk. — Begunstigd door prachtig Zomerweder, hetgeen in den laatsten tijd inderdaad j een buitenkansje lieeten mag, hebben de kinderen der openbare lagere scholen in ) deze Gemeente, ten getale van ongeveer ^ 530, jl. Donderdag een feest gevierd, dat j bijzonder goed van stapel is geloopen, en j zeker nog langen tijd daarna op het aangenaamst in hunne herinnering zal blijven, j Nadat des mor£ens van 10 tot 11 uur j eene wandeling door de straten der stad was gemaakt, trok de lange bonte rei, op J het Zonddags uitgedorcht en met een goed corps hoornmuziek voorop, onder de leiding s van het onderwijzend personeel der 2e en 3e openbare lagere school, geholpen door eenige welwillende personen en leden der ( afd. Steenwijk van „Volksonderwijs” die i het feest had voorbereid, naar Bergstein, waar alles voor hen in gereedheid was gebragt. De lucht vertoonde meer en meer het zachte blaauw; de enkele regenwolken ( die 's morgens met twijfelachtige bedoeling , zich vertoonden, dreven af; de zon bescheen de opgeruimde kinderschaar met haar lieflijken glans; alle vrees voor mislukken was . spoedig verdwenen en het kinderhart smaakte 1 de weelde van een door niets gestoord genot. ' Op de plaats der bestemming aangeko- 1 men, werd eerst onder het gebruik eener ' kleine hartsterking van de wandeling uit- J gerust en het oogeublik waarop de spelen zouden aanvangen, met blijkbaar ongeduld 1 verbeid. Die spelen, waaraan prijzen waren verbonden, bestonden in touwtjespringen, : dit zoo geliefde meisjesspel, het loopen om 1 het hardst, het kruipen door een ton, het zak- en sloffenloopen, de blindeman, de 1 strijdkamp met een bordje knikkers in de : hand, het sprietloopen en ’t houtjesrapen, — eene verscheidenheid die meer dan voldoende heeten mag, om „elk wat wils” te geven, terwijl bovendien nog gezorgd was voor de aanwezigheid van een draaimolen, die aan de vrolijke jeugd beurtelings gelegenheid verschafte, een prettig reisje om zijn asch te maken. * Goede voeding en versnaperingen waren in de ruimste mate voorhanden, — er werd een stevig gebruik van gemaakt — de muziekanten deden wat zij konden om de feestelijke stemming te verhoogen door het aauhefïen van opwekkende liederen en na afloop der spelen werden kleine luchtballons losgelaten, die onder het gejuich der jonge feestelingen omhoog stegen en langzamerhand aan het turend oog ontsnapten. Ongeveer te 6 uur werd in reijen van vier de terugtogt gemaakt en ook toen bleek uit de tevreden gezichten en het ge zang der feestelingen, dat allen een heerlijken dag hadden doorgebragt, terwijl na aankomst op het marktplein onder het spelen der muziek uit die honderden kindermonden het Wien Neerlandsbloed omhoog klonk en het feest met een leve de meester, leve het feest, leve de burgemeester enz. werd besloten. Eene groote menigte belangstellenden woonde de feestelijkheid bij. Een vriendelijke hand zendt ons de volgt nde Coupletten op het gehouden schoolfeest van gister: Na dagen van stormen zag heden de zon Op een jublende kinderschaar néder; Al pakten de wolken zich ’s morgens opéén, Zeer spoedig verdwenen ze weder. Het schei n of de zon door het wolkenvloers . (bi ak Om daardoor ’t genot te verhoogen, Van ’t blijde gejubel, van ’t vrolijk gezang En den glóed van die stralende oogen. Wie kent ook onschuldiger, reiner genot, Dan een feestdag voor juichende kinderen, Die de zorgen des levens van lateren tijd En geen moeiten, die komen, nog hinderen. Een hartelijken dank zij aan allen gebracht, Die den kleinen deez’ feestdag bereidden; En elk, die getuige mocht zijn van dit feest, Was waarlijk ook blij met de blijden. Steenwijk, 31 Aug. Heden Vrijdagmiddag, omstreeks 4 uur, trekken ook de kinderen der bewaarschool feestelijk getooid, met muziek doorde straten. De onderwijzeressen der school worden in het toezicht en de leiding der kleinen door eenige andere dames welwillend bijgestaan. Vele kinderen houden een vlagje omhoog en langzaam gaat het voorwaarts, onder begunstiging van het zelfde schoone weer van gister. De roode en groene dasjes, de witte boezelaartjes en de geruite jurken der meisjes; de bruin- en blaauwgekielde jongens, alles even proper en netjes geschikt, het heeft iets bijzonder schilderachtigs. De kleintjes zijn al druk aan ‘t spel geweest. Zij komen uit de bewaarschool langs de markt door de t-cholenstraat om door da Oosterstraat terug te kceren. Daar worden zij onthaald en getuigt het vrolijk gezang van blijdschap en geluk, waarvan zij een uurtje later, te huis gekomen, aan vader en moeder niet genoeg weten te ver tellen, om uit te drukken wat zij bii al J* IN uie vreugue ueuueu gevoeia. Wij vernemen dat de kosten aan het laatstbedoelde feest verbonden, door een paar kindervrienden voor hunne rekening zijn genomen. — De heer Godefioy Jr. alhier, is benoemd tot organist en stedelijk muziekdirecteur te Harderwijk. — Als een zeldzaamheid wordt gemeld, dat door de slagers I. de Leeuw en I. M. de Groot een vet kalf is aangekocht dat door deskundigen op ruim vierhonderd halve kilo’s wordt getaxeerd. Het kalf is gemest door den koopman Sietse van der Laan te Oldelanaer. — Wij vernemen dat binnenkort brievenbussen zullen geplaatst worden in de naburige dorpen Onna, Kallenkote en ’t Verlaat. — Door Berend Edelenbo3 te Vollenhove, zijn dit jaar de eerste garnalen in onze gemeente ter verkoop aangeboden. — Wij ontvingen een exemplaar van de catalogus der Geschiedkundig-Overijsselsche tentoonstelling te Zwolle, welke 254 blz, groot, eene volledige opgaaf bevat der in- ezonden voorwerpen, bestaande uit 3045 ommers, verdeeld in de volgende rubrieken: A. Geichiedenis van den bodem. B. aaiten, plattegronden, gezichten op steden, ebouwen enz. C. Geschiedkundige werken. •. Geschiedenis der broekdrukkunst. E. inderwijs. F. Rechtswezen. G.Schilderkunst. 1. Dicht- en toonkunst. I. Kerkelijke zaen. K. Gildewezen en nijverheid. L. Huislad. M. Linnen, kleederen, sieraden enz. r. Krijgswezen. O. Geslacht- en wapenkunst. . Munt- en penningkunde. Q Voorweren van verschillenden aard, benevens een ij voegsel van later ingekomen voorwerpen f stukken die niet onder een der genoemde ibrieken kunnen worden opgenomen. Op de achterzijde vindt men een platten rond van Zwolle. Op de voorzijde van en omslag eene aanwijzing van de localen aarin de verschillende soort van voorweren zijn tentoongesteld. De catalogus is een onmisbare gids voor Hen die de tentoonstelling bezoeken, en itgegeven bij de Erven J. J. Tijll te wolle. --- Ter Idzardt. Heden 31 Augustus, is het de 93ste verjaardag van Janke Johannes Bijsma, Wed Jan Arends van Heesop, sedert 1828 Weduwe. Yan hare acht kinderen zijn nog drie in leven van 73 — 67 — en 56 jaar. Slechts een der acht kinderen is gehuwd geweest, waarvan een 27 jarige zoon thans bij haar woont. 45 jaren was zij onafgebroken ijverig en kloek werkzaam bij de familie Otter. Hoewel enkele oogenblikken in vroegere» tijd wat kommer baarden, nimmer heeft zij gebrek geleden en ook thans kan zij geheel onbezorgd leven. --- Gemengde berigten. Vollenhove, jl. Dingsdag gehouden, namen elf paarden deel, waarvan de prijs f 100 - behaald werd door het paard van den heer H. Woudstra te Lemmer, en het cadeau aan dat van E. van der Linde te Spanga. De harddraverij werd opgeluisteid door j de muziek der stedelijke schutterij te Meppel. Alles liep in beste orde af. — Afloop der landbouwtentoonstelling ] te Vollenhove, gehouden 29 Augustus jl. Eokmerrien met veulen of drachtig: le pr. Jan Belt Wz., 2e pr. Hendrik van der Linde Jr. Veulens minder dan 1 jaar oud: le pr. G. Hersevoort, 2e pr. Jan Apperlo. Jonge paarden, geen veulens zijnde en niet meer dan tweemaal gewisseld hebbende: le pr. Jan Lok, 2e pr. Jan van der Linde. Tuigpaarden, ingespannen voor een tweewielig rijtuig, boven de 4 jaar: le pr. niet toegewezen, 2e pr. Meine ten Napel. Springstieren uit Kuinre, Blankenham en Blokzijl: le pr. A. Pen, 2e pr. Harm van der Linde Jr. Idem uit Zwartsluis en Stad en AmbtYollenhove: le pr. Jan van der Linde, 2e pr. mevr. Sloet van Lindenhorst. Melkgevende koeijen: le pr. Jan Lok, 2e r. mevr. Sloet van Linden horst. Kalfdragende koeijen: le pr. Hartmau van Dijk, 2e pr. G. Baron Sloet van Marxveld. Jong fokvee, niet ouder dan 2^jaar:le pr. D. de Jonge, 2e pr. A. Baron Sloet van Oldruitenborg. Idem, niet ouder dan 1£ jaar: le pr. Dirk Zelhorst, 2e pr. Jannes ziel. Beervarkens: le pr. A. Mooiweer, 2e pr. Jannes Ziel. Zeugvarkens: le pr. K. H. ten Napel, 2e pr. Jan van der Linde. Bamschapen: le pr. Jacob Mulder, 2e pr. Lute van der Linde. Ooischapen: le pr. G. J. Roebers, 2e pr. Audrits Hetebrij. ITT 111 1 11 1 1 Voor de bekroonde melkkoe van den heer Hartman van Dijk, werd f 305 te veergeefs gebeden. — Tot lid van den gemeenteraad te Blankenham is benoemd de heer Jette Nieuwenhout. — Maandagavond arriveerde te Meppel per stoomboot „Stad Meppel" een huisgezin Russische Israëlieten, die, na voor ruim 6 maanden uit hun vaderland te zijn verdreven en in Amerika te vergeefs getracht te hebben hun geluk te vinden, thans beproeven willen daar ter stede of elders hun brood te verdienen als schoenmaker, welk vak de man in Rusland uitoefende. Het gezin, bestaande uit man, vrouw en vier kinderen, zag er, niettegenstaande de aanhoudende zwerftogten, welvarend uit. — Te Drouwenermond is het driejarig dochtertje van de wed. Poelman in ’t bijzijn der moeder achterover in een nog bijna kokenden pot met brij geraakt. Het bekwam daardoor zulke erge brandwonden, dat men voor het behoud der kleine vreest. — Een tachtigjarige man te Haren had zich in het hoofd gezet om vóór zijn dood nog eenmaal de stad Groningen te bezoeken. Hij had zooveel wonderen gehoord over de groote veranderingen, die de stad had ondergaan, over dat tal van straten, die in weinige jaren aangebouwd waren, over die grootsche gebouwen, die fraaije wandelparken , sedert de wallen waren verdwenen. De oude man had geen rust meer, vóórdat hij al die veranderingen met eigen oogen gezien had. Maar Groningen ligt op ruim ien uur afstand van Haren, en hoe daar dus te komen ? Er heen loopen kon hij niet meer, en hoe zijne dochter, met wie hij zamenwoont en die het brood voor hem verdient, ook spaarde, om het geld bijeen te krijgen voor het huren van een paard en wagen, zij kon het daartoe maar niet brengen. Wat deed nu ten slotte de dochter, om den wensch van den ouden vader, sedert jaren gekoesterd, te bevredigen ? Op een van de laatste heete dagen huurde zij een hondenkar, plaatste den ouden man er op en kruide hem naar de stad, waar hij nu naar hartelust kon rondkijkin. En nadat hij aldus zijn wensch bevredigd had gezien, bragt de dochter, zelve een vrouw van ruim 50-jarigen leeftijd, hem op dezelfde wijze naar hun dorp terug. — De onderwijzer a. Aaemptt te diokzijl heeft voor zijne benoeming als zoodanig te Brunnepe (gem. Kampen) bedankt. — Tengevolge van den aanhoudenden regen der laatste dagen zijn de landerijen in de omstreken van Meppel grootendeels geheel ongeschikt voor beweiding. Het meeste vee is op stal gezet en hier en daar zoeken de kotijen hun heil op enkele booge plekjes. — Men achrijft uit Heerenveen van 27 Aug. Het tramverkeer laat nog al iets te wenschen over. Gisteravond had hier ontsporing plaats met den tram, die van hier na aankomst van den sneltrein ‘s avonds naar Gor^edijk vertrekt, hetgeen geruimen tijd oponthoud gaf. Hedenavond derailleede een der wagens van den tram, die hier te 7 uur van de Joure arriveert. Eerst te ruim 9 ure kon de tram naar de Joure vertrekken, waardoor vele passagiers, b.v. naar Sneek, een paar uur moesten wachten. De tram van Joure, die hier ongeveer kwartier voor negenen arriveert, was toen nog niet aangekomen. De aansluiting van Gorredijk langs den stationsweg aan het tramstation alhier is nog niet in orde, omdat men ‘t over de voorwaarden niet eens kan worden. — Het Zwolsche diep zal heden, Zaturdag, een bezoek, ontvangen van de heeren van Dedem, van der Hoop, Gratama en van der Feltz, leden der Tweede Kamer, en den heer de Jong, Voorzitter der Schippersvereniging Schuttevaer, om een onderzoek te doen naar den toestand van dat vaarwater. De Minister van Waterstaat zal, zegt men, nu eens trachten een einde te maken aan de eindelooze klachten, die sedert jaren over dien gebrekkigen waterweg geslaakt zijn. Zoo komt ten slotte alles in orde. Wie weet of over een halve eeuw de waterweg van Groningen naar Blokzijl ook niet klaar wordt. — Zondagnamiddag is in het Vondelspark te Amsterdam, een jong meisje in het water gesprongen en verdronken. o~~r o— — . —( — Te Haarlem is een polderwerker in hechtenis genomen, die ten huize van zijn kostbaas een kist had opengebioken en daaruit een som van f 60.- ontvreemd. -=- Bij Soetermeer is Zondagavond een paard, voor een rijtuig gespannen, doodgeslagen door den bliksem. De passagiers kwamen met den schrik vrij. — Te Zwolle is de zoon van den koster der Luthersche kerk in hechtenis genomen, betrapt op het wegnemen van zakken met centen uit de consistoriekamer, die hij met den sleutel, bij zijn vader in bewaring, wist te openen. •— Zaturdagavond der vorige week, omstreeks half twaalf, bragt te Arnhem zekere L., die in „kennelijken staat” verkeerde, de Putstraat in rep en roer, doordien hij een pistoolschot op zijn vrouw loste, dat haar gelukkig niet trof, waarop zij trachtte hem het vuurwapen te ontnemen, hetgeen haar niet gelukte, en waarbij zij aan de linkerhand werd gewond. De man laadde ten tweeden male het pistool, waarop de vrouw, met haar zuigeling op den arm, de deur uitliep en de man zijn wapen op straat afschoot- waarna hij de deur op slot deed. Inmiddels werd de politie gewaarschuwd, die dan ook spoedig verscheen, hem de deur deed openen en toen naar binnen ging, waarop hij eenige oogenblikken later gevankelijk naar het politiebureau werd overgebragt. Naar men zegt was het pistool niet scherp geladen. — Te Amsterdam komen wekelijks geheele troepen landverhuizers terug uit Amerika. 60, 70, 80, h 90 personen met de booten van New-Yoik op Amsterdam. — Men schrijft uit Meppel van Woensdag: Hedennamiddag had hier het volgend treurig voorval plaats. Het driejarig eenigst kind van den mandemaker A. de Vries weid in de Groote Oeverstraat door een vrachtwagen overreden, buiten schuld van den voerman, en bekwam aan hoofd en buik zoo ernstige kwetsuren, dat het een uur later reeds was overleden. — De Koning van Belgie zal eerlang een bezoek brengen aan Amsterdam, waar hij de koloniale tentoonstelling wil bezoeken vóór deze geopend wordt. De Koning zal zijn reis incognito doen en slechts vergezeld zijn van zijn broeder, den graaf T71 J van Vlaanderen. — Den 29 April van dit jaar kreeg de heer Prins te Bolsward kuikens van de Italiaansche Leghorns, die reeds den 22 Augustus begonnen zijn te leggen. Wel een bewijs van nauwlettende verzorging en van de deugdelijkheid van deze soort van hennen. — Dingsdagmorgen zijn onder Sloterdijk in één uur tijds, drie prachtige boerenplaatsen door brand vernield. Hooibroei moet de oorzaak van het onheil zijn geweest. De plaatsen behoorden allen aan een en denzelfden eigenaar. — Dezer dagen had een visscher die weinig ving, zich gemakkelijk aan den oever van het vaarwater bij Ilpendam te slapen gelegd, toen dit werd opgemerkt door den stuurman van een aankomenden stoomboot. Ongemerkt stuurt nu de schipper een weinig meer naar deu wal, om nabij den slapende gekomen, de machine met volle kracht te doen werken, waardoor de golven den onschuldigen slaper over het ligchaam spoelden en deze met den uitroep help, help! verschrikt ontwaakte, stellig meenende in het water te zijn gerold. Een algemeen gelach onder de passagiers op de boot bragt hem echter weldra tot bezinning. --- Dierenhaat en menschenliefde. jue vermsarae ivouma tiawa, aie op nei laatst van het vorige wintersaizoen in het Cirque d’ Hiver te Parijs hare voorstellingen gaf, en zoowel om hare schoonheid als hare magt over wilde dieren, avond aan avond werd toegejuicht en duizenden naar het Cirque deed stroomen, heeft scheiding van haren echtgenoot moeten aanvragen, omdat hij haar sloeg en zij het nog erger bij hem in huis had, dan hare leeuwen in de kooi bij haar. Haar ware naam is gebleken te zijn Marie Parnet. De genoemde regtbank heeft haren eisch toegewezen, en haren man, die intusschen met de menagerie, welke op eene waarde van 80,000 francs wordt geschat, weg is gegaan, veroordeeld haar een jaargeld van 2000 francs te betalen. Het bovenstaande kan als bewijs dienen, dat men soms beter kan omgaan met wilde 1 dieren dan met menschen. --- Over Egypte. De laatste berigten van het oorlogstooneel gi doen vermoeden dat de Engelsche troepen nc in Arabi en de zijnen vrijwel haar man w vinden. Jl. Maandag, zoo luidt het, heeft _ een treffen met den vijand plaats gehad waarbij het leger van Arabi aanviel en de Engelschen gevoelige verliezen leden en, hadden zij niet nog tijdig versterking ont- w vangen wel eeDS met bebloede koppen genoodzaakt konden geweest zijn terug te ^ trekken. Het is hen echter nog gelukt e; hunne stelling te behouden en de Egijp- t] tenaren die door hun opperhoofd vergezeld ^ waren, te doen vluchten. Omtrent den be- s doelde aanval die plaats had te Gassassin 1 waar een gedeelte van het Engelsche leger 11 staat, het volgende: h De aanval van Arabi’s troepen op de ^ Engelsche positie te Gassassin begon Maan- 0 dag ochtend met een kanonade ten wes- ^ ten van genoemde plaats, die den Engelschen geheel onverklaarbaar voorkwam en ^ die generaal Graham, den bevelhebber te 1 Gassassin, deed vermoeden dat de Arabie- v ren onder elkander slaags waren geraakt. ^ Om elf uur vertoonde de vijand zich eehter in grooten getale, zonder echter tot *j een aanval over te gaan, doch wel voort- c durend kanonschoten lossend. Dit hield c de Engelschen, die door dragonders en ^ kurassiers uit Maxama onder generaal Lowe e versterkt waren, den geheelen dag onder ' de wapenen. De hitte was onverdraaglijk, * de zon wierp haar stralen loodregt op de 1 zandwoestijn, waaruit een verschroeijende ^ wind groote stofwolken deed oprijzen, die ] den Europeanen bijna beletten adem te ' halen. Tegen den middag trok de vijand terug; nauwelijks was toen echter de cavalerie naar Maxama teruggekeerd en afgestegen om te gaan eten, toen het vijandelijk vuur met dubbele kracht werd hervat en de doodmoede cavalerie weder naar Gassassin terugkeeren moest. Ondanks hun vermoeijenis besloot generaal Lowe om thans zelf aan te vallen en zond hij ruiterij af om, beschermd door de heuvelbedekking, den vijand in den linkerflank en in den rug aan te vallen, terwijl generaal Graham met de infanterie, de bereden infanterie en de zeemilitie bij het kanaal den aanval van den vijand doorstond. De Egyptenaars vochten dapper en zouden zeker tegen zonsondergang de Engelsche stelling hebben genomen, als Lowe hen toen met van achteren en op zij was komen bestoken. Toen was het gevecht spoedig afgeloopen, doch Arabi’s manschappen slaagden er in hun kanonnen in veiligheid te brengen en moesten alleen een gedeelte hunner munitie in den steek laten. Men meent dat het gebeurde generaal Wolseley zal doen besluiten om zoo spoedig mogelijk tot Tel-el-Kebir door te dringen. Over het algemeen hebben de Engelsche troepen schrikkelijk veel te lijden van de warmte en van den dorst. Het water uit het kanaal van Gassassin tot Ismailia is namelijk door de Egyptenaars zoo goed als onbruikbaar gemaakt, doordat zij er de lijken van menschen en paarden in wierpen, die bij het eerste treffen op het slagveld achterbleven en die in dat klimaat bijna onmiddelijk tot ontbinding overgaan. Een groot aantal Engelsche soldaten, uitgeput door hun woestijnmarsch, zwelgden niettemin het water gretig in en het gevolg is geweest, dat er een aantal zware zieken kwamen, die in het paleis van den Khedive te Ismailia worden verpleegd; ongeveer twee honderd verkeeren daar in bijna hopelo zen toestand. Men boopt dat de Indische troe troepen beter tegen het klimaat bestand zullen zijn dan de Europeesche, want met deze schijnt de zaak onmogelijk tot een goed einde gebragt te kunnen worden. Uit alles blijkt dat de uitgesproken veronderstelling van den Engelschen Generaal Wolseley, als zou het om een veldtogt van twee of drie weken in Egypte te doen zijn, eene zeer gewaagde is geweest en het even zoo goed nog twee of drie maanden kan duren eer de strijd beslecht is. Men leze omtrent de gevaren, waaraan de Engelsche soldaten zijn blootgesteld, het in dit nommer medegedeelde onder den titel: De hand der Engelschen in een wespennest. --- De Engelsche hand in een wespennest. Sommigen vreezen dat Engeland zijn • vuist in een wespennest gestoken heeft, waaruit hij misschien met veel wonden en blaren later zal worden teruggetrokken, al worden de wespen zelf dan ook door hem gedood. In het laatst dezer maand, welligt reeds reeds op dit oogenblik, wordt geheel Beneden-Egypte, het tegenwoordig tooneel des oorlogs, als in een zee herschapen, tengevolge het buiten zijn oevers treden van den Nijl. Slechts de steden en dorpen steken als oasen in een woestijn boven de groene, troebele watervlakte uit. Een maand later heeft de val weder plaats. Wee dan den Europeaan, daar pijnlijke oogziekten en sloopende koortsen hem als het ware den tol afvragen voor zijn ongeroepen komst in het land der oude Kapten. Heeft hij eenmaal dien tijd doorworsteld, dan beloonen November en December als de schoonste maanden des jaars hem voor de doorgestane ellenden. Van December tot Maart is het land met heerlijk groen getooid en is het een Eden gelijk. Maart, April en Mei zijn er weer warme maanden der verschrikking door de groote hitte, en daarmede gepaard gaande droogte. Volgens de laatste berigten hebben de Engelsche soldaten in Epypte veel te lijden van de verschroeijende hitte der woestijngronden, waarin de voet tot over de enkels wegzakt en van de brandende zon die het zien bijna ondoenlijk maakt. Als voorzorg tegen het laatste, zijn de krijgers met groote groene brillen gewapend. --- MIJN RIJKDOM. Ik heb een brave flinke vrouw, Zoo goed en trouw, De glorie van mijn leven; In hof en huis En bij het kruis Weet zij mij kracht te geven, Weet zij me een bloem te weven, Die geurt en glinstert te gelijk.... Wat ben ik rijk. Twee kinderen spelen aan mijn knie Zoo vrolijk, zie Dat meisjen en dien jongen! Die kleine man, Die kruipen kan Of met zijn voetjes spartelt; En zus, die loopt en dartelt —Wat alleraardigst tweespan.... Kjjk Ik ben zoo rijk! Ik ben Goddank, gezond en sterk; Ik heb mijn werk, Van d’ochtend tot den avond. En keer ik vlug Naar huis terug, Dan lacht mijn vrouw mij tegen. Die glimlach is mijn zegen; En ’k voel, als ’k haar in de oogen kijk: Wat ben ik rijk! (De Zwaluw.] --- Allerlei. ;eleerde, in Amerika vertoefde, werd hem sen zonderlinge raad gegeven, om inacht e nemen als hij met booten op de Misdssippi zoude reizen. „Betaal nooit uwe rassage, voordat gij er toe gedwongen wordt” was de eerste raad, die hem gegeven werd. yIk bid u, waarom niet?” vroeg hij. „Omdat uwe kansen beter zijn als gij het niet loet”, was het antwoord. „Wilt gij zoo vriendelijk zijn u te verklaren sir?” zeide Lijell. „Wel, antwoordde de Amerikaan, toen ik verleden jaar Maart op de rivier »ing, werd er plotseling geroepen: „man overboord!" De kapitein snelde naar het plaatskaartjes-bureau en vroeg: „Heeft de man overboord zijne passage betaald?" Het antwoord was bevestigend en de kapitein wendde zich tot den stuurman en riep onverschillig: „Vooruit maar, ‘t is all right." — Een taai leven! In het jaar 1849 stierf in Engeland de Admiraal Willoughby, in den ouderdom van 89 jaar, die zooals ziju scheepsvolk zei „een leven had, zoo taai als tien katten.” Zijn ligchaam was door 71 schoten getroffen, drie granaatsplinters niet mede gerekend, 200 sabelpijl- en lanswonden hadden lidteekens op zijn ligchaam achtergelaten en hij stierf rustig op zijn bed. Driemaal had hij een schipbreuk geleden. Hij was pas 16 jaar oud, toen de wind eens zijn boot deed omslaan, terwijl hij aan het visschen was; hij hield zich tien uren lang zwemmend boven water, totdat een voorbij varend schip hem redde. In de Middellandsche zee werd zijn schip eens door zeeroovers genomen, die hem met de overige manschappen naar Tripoli sleepten, waar hij twee jaar lang als slaaf den geringsten arbeid moest verrichten. Eens gebeurde het dat hij zich met den slavenopzichter aan het strand bevond. In de buurt was niemand te zien. Hij hief zijn bijl op, doodde den opzichter en sprong in zee, om na drie uren zwemmens een op de reede voor anker liggend Fransch schip te bereiken. In den oorlog van Engeland tegen de Vereen igde staten van NoordAmerika werd hij meer dan eens door de Indiaansche tomahawks gewond. In den oorlog tegen Frankrijk drong hij met één enkel fregat de door 60 kanonnen verdedigde haven van Isle de France binnen, en haalde er twee rijkbeladen Fransche koopvaardijschepen uit. Daarna ging hij naar Rusland om onder generaal Kutnsoff tegen Napoleon te vechten en den slag bij Leipzig bij te wonen. Hier verloor hij een arm en kreeg daarvoor een levenslang pensioen als Russisch overste. Behalve den arm miste hij een oog en de helft van zijn kakebeen. Toen de Times zijn dood mededeelde merkte de berichtgever op, dat de Admiraal met het leven van tien katten den moed van den Britschen leeuw vereenigd had. ---