Advertentie HO 01[BR O EI. Te Koop; ongeveer 1000 p. Spekzout k f 1.50 per ÏOO pond. R. TALEN, Steeowijb. WAvdI- fan annarlinofa aainwnnmi^ Wordt tes spoedigste givmid ÈÊÊL Een Springstier, Biet onder dan 14 maanden. CB18 HSOL, CHethoorn. Vereeniging van Verveners van Steenwijk, Steenwijkerwold en Oldemarkt. VERGADERING Kaanlai 21 Juli om 12 nnr, in de Zaal van Mej. de Wed. VARBENHORST. Onderwerp: Regeling der turfprifasen. Namens het Bestuur: J. BOS Wzn,, Seor. Goö|i. Zui7sMriek,diZwahw' ' te STEGGERDA. Vergadering van leden, op Zaterdag den 2 Aug\ 1902, ten hnize van den Logementhouder S. BARTJE8, ’saTonds 7 nnr. Agenda: 1. Rekening en verantwoording over het afgeloopea boekjaar 1 Jnni 1901 — 1 Jnni 1902. 2. Beslissende stemming over het op de vorige algemeene vergadering aangehouden voorstel tot stoom. 3. Idem over dat tot ontbinding der Coöperatie. Namens het Bestuur: R. E. TEN BERGE, Secr.-Penningm. N.B. Da rekening ligt vanaf Maandag den 21 Juli e.k. voor de Deelhebbers ter inzage ten kantore der fabriek. bekendmakïngT Mag** deze wordt bekend gemaakt dat te Ambt-Vollenhove is opgericht de titel, BniM. Itóteppij „Ons Belang”, ten doel hebbende: de verzekering van gebouwen en getimmerten in de gemeente Ambt-Vollenhove, alsmede van Huismeubelen, Vee, Landbouwen Melkgereedschappen, Landbouwproducten, Hooi en Stroo behoorende aan ingezetenen dier gemeente. Aasgifie tot deelneming kan voorloopig geschieden bjj ondergeteekenden. Het Bestuur: Hk. TEN NAPEL Klz., Directeur. G. ZWIER, Secretaris-Boekhouder. Allen die belang hebben om in het Bovenwijde te visschen, worden verzocht Zondag 20 Juli te komen bij A. Sloothaak, Na dien dag wordt er geen vergunning meer verleend. LDTE SCHRA, Giethoorn. --- Advertentie VERBODEN te JAGEN ofte VISSCHEN in het land van ondergeit teekende te Eesveen. J. Visser, Steenwijk. af. T 1ÖÖ1ÜK, UICCUW1JA. i r r. j. m cüz, Arts te Steenwijk. TEVENS VOOR Chirurgie, ferlosliioile, Oogheelkunde. Spreeknren dageljjks 1—3. 3 Voor minvermogenden en armenpraktijk 8T/2 - •»/* ’s Maandags 12—3. ' J. SANDERS Ez., TANDARTS, Meppel, Kerkplein. ZATERDAG en ZONDAG geen vaste spreekuren, andere dagen van 10—3 uur. Mr. J. J. Venman, "ï Advocaat-Procureur f te IZPFMi, Maandags te Steenwijk van 10—1.30, ten huize van Mej. de Wed. h BOS, a/d Markt. 8 HAVELTE, Bt gezonde boschrijke streek. ~ Famiiiepension Jet fitte Huis'1, b- met lommerrijken grooten tuin. sr Inlichtingen te bekomen bg de familie VOOBTBViei te Havelte of te Meppel. Ook gelegenheid, om, bg *ooruitbestell- ling aan het Hotel VOORTHUIS te Meppel, eenvoudig te * dejeuneeren of te dineeren. De ’s Gravenliaagsche Hypotheekbank Terstreït telt ter leen !- onder eerste hypothecair verband & 4*4 % re rente, zonder vooruitbetaling. Inlichtingen te bekomen bij denbeer Ij Mr: T. BJIKEHTS te Beerenm Geld beschikbaar voor le en 2e hypotheek, met en a zonder borg, aan vertrouwbare „ personen. Billijke conditiën, 0 Brieven »H0LLANQIA”. Singel 281, Aaitsrdaa; postzegel voor antwoord inslniten. Opnieuw ontvangen: \ Sportkarns, Mmgai, Ledikanten : en Schommelwiegen. ; bij H. H. van Herpe, 3 Btoldstraat. 5 Sajet en Kousen, , OORIJZERKANTEN ruime keuze bij .1 AI.RtfJtlU. --- Advertentie B. HOGE WIND & C°., STEENWIJK, WOLDSTRAAT. in Galanterlën, Loxe-Artikelen, Speelgoederen, Porceleln, Glas- en Aardewerk, Hang- Gang- en Scbemerlampen, Presenteeren voor Oadeaux en Huishoudelijk gebruik: mwm* een GROOTE SORTEERING tegen scherp concurreerende, VASTE PRIJZEN. IN KOFFERS, TASSCHEN, PARAPLUIE’S EN PARASOLS alle gewensclite soorten geregeld voorhanden. Ruime keuze in Nickelwaren, Theebladen, Chineesche en Japansche artikelen. NIEUWE COLLECTIE BEELDEN. A A XTE>T7>TTniT T'XTI'» IAAIV O Dj V XDJLilliiN U, I — I Kan» op 115000 gulden I voor d* H§ § ®9fil _ ■ biedt de TWEEDE , I GROOTE ARNEEMECEE VERLOTING Trekking 15 en 16 Augustus a,s. H le prjj». Winkelhuis of f 15000 in contanten, U. ■ 2e » Compl. Equipage ter waarde van f 2000 ]je ■ 3e » » Dogcart » » » f 1000. te 9 4a » » Salon ameublement. 5a » » Slaapkamerameublement. el 5 enZ‘ enz‘ Hj Zie voor uitvoeriger beschrijving prospectussen. Op ruim iedere 40 Loten een prijs Q' H fRIJg PBB LOT 50 CBIT. — H LOTEN verkrijgbaar bg alle bekende wederverkoopers. Naar plaatsen, waar r U ni8t vertegenwoordigd, worden loten toegezonden door de ondernemers B 1 H SNIJDERS & Co. te Arnhem, na ontvangst van het bedrag in postz. of per I postw. met 5 cent voor porto. — Trekkingsljjst 10 cent extra. Bg 5 loten franco toezending. — Bg 10 loten franco toezending en gratis Vo ■ trekkingslgst. Nog eenige soliede Depothouders gevraagd. sb. —B——Bi „ J. TER BRUGGE, Bloemist, Meppel, LEVERT TEGEN BILLIJKE PRIJZEN GERANIUMS, BEGONIA’S, FUCHIA’S en verder alle soorten bloemen voor de perken. rd Boaqaetten, Kransen, üloemmanden _ van gewone tot in de fijnste soorten. Ail« Twtnkenoodlgdbeden wonden |«arne geleverd. Prijscourant op aanvrage verkrijgbaar, I Assurantie Woudsend. _ Opgerfcbt 1816. Ondergeteekeude herinnert Heeren llfjrBy Veehouders aan de Aangifte ter Verzekering van het HOOI. INSCHRIJVINGSKOSTEN zijn slechts 9 cent per 100 gulden. Dè Correspondent IJ. VEURMAN. --- Advertentie ■JAIRSMA’S BRANDKASTEI 8. m der Plas Rijwielhandel XÊÊÊ^^* Ondergeteekende beveelt zich beleefd aan voor de levering van de volgende merken; Wilhelmina- / Monarch- I R. RIJKMANS Bzn., Kornpu tsingel, Bondsrijwielhersteller. Prijscouranten op aanvraag franco. I EEN DOKTERGENEZE^I Dr. S. Oad-Dirig. Offic. van H. M. Zeemacht te Waspik leed hevige pgnen gedurende 14 dagen aan Jicht. De geheele apotheek ging hg door, doch niets baatte. Op zekeren dag zeide zgn vrouw tot hem : Waarde ■ maa! je leest eiken dag zooveel van den Hlwasterbalieo, probeert het ■ ook eens. Och vrouw, was zjja antwoord, hos kan ik als dokter een geheimmiddel aanwenden. Maar intnssohsn kromp de dokter van pgn ineen. Zgn vrouw bestelde buiten haar man om een pot Hioaiterbalsew Konlsg 3e? Islsmi, Toen zjj die ontvangen had, zgde zjj, zie zoo man, hier heb je een pot, probeer het nu eens. Dr. S. voldeed aan haar verlangen, wreef zich er mede in en onze Waarde Dokter vertelde later aan ieder, dat van het oogenblik af, dat hg den Kloosterbalacm aanwendde, hg baat gevonden had en thans geheel hersteld is. Dr, S. schrgft den Hlwaaterbaleen nit het klooster Sancta Panlo te Cartagena aan alle zjjne kennissen voor als middel tegen Rhenmatische pijnen. B Klooster balsem, Koning der balsems, I uit het Klooster Saficta Panlo, gsaeeat als geen tweede middel Jicht, 1 heumathiek, Brand-, Sng-, Onde en Nieuwe Wonden, Verrekkingen, Verstnikin* gen, Lendepgn, Kneuzingen enz. Prijs per pot 35 ets. 75 ets. f 1.50 f 2 50. Voor echtheid moet iedere pot voorzien zgn van een irooden band, waarop de handteekening van den Generaal-Agent L. I. AKKER voorkomt. Centraal-Depot; L. I. AKKER, Van Alkemadestraat 11, Rotterdam. Verkrjjgbaar bg: R, W. NIJSINGH, Steenwijk. Wed. J. OOSTERVELD, Wolvega, J. PRINS, Oldewnrkt, F. LINGEMAN, Meppel, B. SPITS, Hloksiji, J. v. D. LAAR, Oldeberkoop, A. WOUDSMA, W oord welde (Fr.) --- Advertentie RIJWIELEN. Goedkoope aanbieding1 van le KL 4S Dames- en Heerenrijwielen. Ook op afbetaling. Ie bezichtigen bij Hnlzioga. N00RDW0LDE. Jh K KMPfi --- Advertentie Groote Opruiming VAN Stroohoeden en Linnen Hoeden wegens vorderend seizoen. JAN BROUWER --- FEUILLETON. mtjluw y rr iwunoa I. HET DRAMA, De pen opnemende om dit te schrijven, krijg ik een gevoel, alsof ik nat op de getuigenbak — voor of tegen mijzelve? Uit eigen beweging de plaats van schuldige in te nemen, dat wil ik niet. Ik ga geen getuigenis van mijn schuld of mijn onschuld afleggen. Ik zal de feiteu even onpartijdig en kalm voorstellen, alsof ik er niet zelve bij betrokken was. Alle lezers laat ik vrij naar eigen verkiezing mij te beoordeelen. Ik moet dit wel doen, daar ik tot iets veroordeeld ben, dat oneindig veel erger is dan cel of galeien. In plaats van door rechters zal ik mijn eigene zaak onderzoeken: voor zoo ver mijne krachten reiken, zal ik u bewijzen of ik schuldig of onschuldig ben. In mijn wanhoop ben ik geneigd te zeggen, dat het mij niet schelen kan hoe het uitvalt, indien maar één van beide bewezen wordt. Een openbaar vonnis zal mij minder zwaar vallen dan door iedereen verdacht te worden. Evenals, naar ik hoor, by pleidooien gebruikelijk is, zal ik beginnen met de zaak uiteen te zetten. Ik ben Sara Fairbanks, onderwijzeres op het platteland, oud 29 jaar. Mijne moeder stierf, toen ik 23 jaar was, en van dien tijd af, terwijl ik in Digby les gaf, kwam een neef van mijn vader, Rufus Bennett, met zijn vrouw bij mijn vader inwonen. In de groote zomervacantie keeren zij naar hunne kleine boerderij in Vermout terug en bestuur ik mijn vader’s huishouding. Sinds vijf jaar ben ik verloofd met Hendrik Ellis, dien ik in Digby leerde kennen. Mijn vader was heftig tegen dit engagement, en had mij reeds herhaaldelijk bedreigd mij te zullen onterven, indien ik bij zijn leven met dien man trouwde. Daarom kwam Hendrik nooit bij ons aan huis. Hoewel ik er niet toe besluiten kon mijn engagement te verbreken, zoo wilde ik toch niet openlik met mijn vader in onmin leven. Hij was een oud man, en ik de eenige, die bij nog van een groot gezin over had. Ik vind wel, dat ouders evengoed hunne kinderen als de kinderen hunne ouders moeten eerbiedigen; maar toch heeft de ondervinding mij geleerd, dat in negen van de tien gevallen, waarin kinderen tegen den zin der ouders trouwen, zelf* al hebben de ouders geen gegronde redenen om er tegen te zijn, die huwelijken ongelukkig efloopen. Soms scheen het mij toe, dat ik Hendrik onrecht aandeed, en nem ik mij voor om, als ik ooit merkte, dat hij zin in een ander meisje kreeg, dit niet tegen te werken, vooral omdat ik ouder werd eu, mij dunkt, er minder knap begon uit te zien. Niet lang geleden werd een aardig, jong meisje als onderwijzeres aan eene andere school te Digby aangesteld. Zij nam haar intrek in hetzelfde huis, waar Hendrik woonde. Ik hoorde, dat hij eenig werk van haar maakte, en was van plan mij er niet mee te bemoeien. Intusschen kreeg ik een gevoel alsof mijn hart brak. Ik hoorde ook, dat hare familie geld had, en dat zij eenig kind was. Ik had altijd gevonden, dat Hendrik een vrouw met geld moest tiouweD, omdat hij zelf niets heeft en niet sterk is. Vijf weken geleden werd de school gesloten en ging ik met de zomervacantie naar huis. Den avond vóór mgn vertrek bezocht Hendrik mij, en smeekte mij om met hem te trouwen. Opnieuw weigerde ik; maar nog nooit had ik mijn vader zoo wreed en hardvochtig gevonden als dien avond. Hendrik zeide, dat hij mij zeker in de vacantie een bezoek kwam brengen, en toen ik antwoordde, dat hij het niet moest doen, werd hij boos en zei . . . maar zulke dwaze beweringen behoeven niet herhaald te worden. Hendrik was wezenlijk erg goedig en zou geen kip kwaad doen. Denzelfden avond, waarop ik thuis kwam, kregen Rufus Bennett en vader woorden over suiker, die Rufus op zijn boerderij bewerkte en aan vader verkocht, die daarmede voordeelige zaken deed met menschen te Boston. Daar bestond vaders handel uit. Vroeger had hij een winkel gehad, maar dien aan kant gedaan, en verkocht nu hier en daar in ’t groot eenige winstgevende artikelen. Boter, kaas en eieren was hij gewoon naar New-Hampshire en Vermont ta zenden. Neef Rufus vond, dat vader hem niet genoeg aan de suiker liet verdienen, en al kibbelende, werd vader driftig en verweet hem, dat hij hem zijn gewicht niet gaf. Rufus bezwoer met een eed, dat het niet waar was, en greep vader bij da keel. Toen gilde Rufus’ vrouw haar man toe: „Laat hem los! Kom, laat hem los! Je zult hem vermoorden I” Ik liep op Rufus toe, greep zijn arm en riep: ,/Rufus Bennett, laat vader los!" Woest flikkerden Rufus’ oogenen hij wilde niet loslaten. Ik ging toen naar de lessenaar, waarin vader, sinds er in ’t dorp in een paar huizen was ingebroken, een pistool had liggen, nam het er uit, greep weer Rufus’ arm en hield hem den loop van het pistool vlak voor het hoofd. „Laat vader los,” riep ik, „of ik schiet.” Toeu liet Rufus vader los, en vader viel als een blok hout op den grond. Zijn gezicht was purperrood, eu de vrouw van Rufus en ik hadden lang werk om hem bij te brengen. Rufus Bennett, zei ik, ga naar den put eu haal een aker water. Hij ging, maar toen vader weer bij kennis was, wierp Rufus hem een blik toe, die getuigde, dat zijn woede nog niet bedaard was. „Ik zal je wel vinden, Maarten Firbanks, ouwe rakker 1” bulderde hij uit en liep naar de voorkamer. Wij hielpen vader gauw naar bed. Hij sliep in de slaapkamer beneden, raast de huiskamer. De kamer van Rufus en zijn vrouw lag op ’t noordeu en ik had een kamer aan de zuidzijde van het hui*. Ik liet dien naoht de deur van mijn kamer openstaan, eu sliep niet. Ik luisterde, maar niemand verstoorde de rust van den nacht. Rufus en zijn vrouw stonden ’• ochtend» vroeg op en vertrokken vöbr negen uur naar Vermont. Den geheelen dag zouden zij onderweg zijn, en zij bereikten dan omstreeks negen uur 's avonds hunne wouing. Schreiende nam de vrouw van Rufus afscheid van vader, terwijl Rufus bezig was de koffers af te dragen; maar Rufus ging niet naar vader toe en kwam ook niet bij mij. Hij ontbeet niet; men kon ’t zelfs zijn rug aansien dat hij boos was, terwijl hij het erf afliep. ’s Avonds tegen acht uur, na theetijd, toen ik de vaten gewasschen en opgeborgen had, liep ik naar het stoepje aan de noordzij van het huis, waar vader zat, en ging op de onderste trede zitten. Er woei daar een frisch windje en ’twas vandaag bijzonder warm geweest. „Ik wil weten of die vent van een Ellis je in den laatsten tijd heeft opgezocht,” sprak vader opeens. „Niet dikwijls,” antwoordde ik. „I* bij den laatsten avond, dien gij ginds waart, bij je geweest P” #Ja, vader.” „Als ge ooit weer, zoolang ik leef, een woord tegen dien vent spreekt, dan schop ik je als een houd het huis uit, al z\jt gij ook mijn eigen dochter,” dreigde hij en zwoer daarbij een zwaren eed, waarbij hij God tot getuige aan riep. „Waag ’t nog eens tegen dien vent te spreken, zoolang ik leef." Ik zei geen woord maar keek hem vlak ’t in gezicht. Vader werd bleek, kroop in elkaar en voelde met zijn hand naar de plek aan zijn keel, waar Rufus hem omkneld had. Purperroode vlekken van diens vingers waren nog zichtbaar, „Mg dunkt, g(j zoudt wel blij geweest z(jn, als hij my vermoord had,” bromde vader.” „Ik redde uw leven, vader. ffWaar hebt gij dat pistool gelaten P” vroeg hij. Ik heb het weer in de lade van de lessenaar gelegd.” Ik stond op, liep om het huis heen en ging op de stoep aan de westzijde bij de voordeur zitten. De bel voor den Dinsdagavondbidstond werd toen geluid, en op weg daarheen kwamen Anna Dole en Marie Woods, twee oude jongejuffrouwen, naaisters van beroep, onze naaste buren, voorbij. Anna bleef staan en vroeg of Rufus eu zijn vrouw vertrokken waren. Marie liep om het huis heen. Spoedig daarop liepen zij door. Er kwamen nog veel menschen voorbij, en daarna werd het doodstil. Lang zat ik alleen, totdat ik aan de sohaduw kon zien, dat de maan op was. Toen ging ik naar mijn kamer en begef mij te bed. Al schreiende, leg ik geruimen tijd wakker. Da kans ooit met Hendrik te trouwen scheen mij voor goed vervlogen te zijn. Ik mocht niet van hem vergen, dat hij op mij zou wachten. Ik dacht toen aan dat andere meisje : overal waar ik rondkeek, zag ik haar gelaat. Ten slotte schreide ik mijzelve in slaap. Ongeveer vyf uur werd ik wakker en stond op. Yader wild* altijd om zes uur ontbijten, en ik moest zorgen dat alles gereed was. Als ik zijn huishouden waarnam, was vader altijd gewoon de keukenkaohel aan te leggen, maar yan ochtend hoorde ik hem niet pooken, en ik verbeeldde mij, dat hg boos op mij was en daarom het vuur niet aanmaakte. Ik ging naar mijn kleerenkast, om de donkerblauw katoenen japon te krggen, die ik altijd bij het werken in hnis droeg en die gedurende den geheelen schoolcursus daar had gehangen. De jurk van den kapstok nemende zag ik iets vreemds aan de japon die ik den avond te voren gedragen had. Het was eendunzomerzijdje, groen van kleur, bestrooid met witte ringetjes. Twee zomers was het mijn beste japon geweest, en nu droeg ik haar op erg warme middagen iu huis, want het was het luchtigste kleedje dat ik had. Den vorigen avond had ik ’t nog aangehad omdat ik moge lijk vond, dat Hendrik, zooala hg verleden jaar in de vacantie wel 1 meer had gedaan, op weg naar Digby langs ons huisr ouz ijden en ik er dan zoo fleurig mogelijk wou uit zien. Ik nam de katoenen jurk van den kapstok en meende onderwijl een vlek op de groene zijde te zien. Haastig trok ik mijn katoenen juik aan en nam toen de andere mee naar het raam. Ze was vol vlekken — afschuwelijk groote moppen en strepen, van voren tot onderaantoe. De rechtermouw zat ook vol, eu al die vlekken waren nog nattig. „Wat heb ik op mijn japon gekregen? ’t Lijkt wel bloed." Ik rook en griezelde bg het opsnuiven van de lueht, maar wist niet precies hoe bloed rook. Ik giste, dat ik gisteravond bij een of andere gelegenheid die vlekken had gekregen. //Is ’t werkelijk bloed,” zei ik, „dan moet ik probeereu het terstond er uit te maken; anders is mijn japon voor goed bedorven,” Ik herinnerde mij eens gehoord te hebben, dat bloedvlekken uit kleeren verwijderd konden worden door beslag van meel tegen de keerzijde er van te leggen. Ik nam mijn groen zijdje en rende de achtertrap af, die, van onderen mat een deur afgesloten, in de kamer uitkomt. Er was geen vuur iu de keukenkachel, zooals ik reeds vermoed had. Alles was verlaten en stil; men hoorde niet anders dan de klok tikken, die op de plank stond. Toen ik door de keukeu naar de provisiekast liep, hoorde ik de kat miauwen, die komende uit de schuur, ingelaten wilde worden. Er was een klein deurtje in de schuur, waardoor de kat vrij in eu uit kon loopen, eene opening naast de schuurdeur, juist groot genoeg om met gemak haar rond lichaam door te laten. Aan de schuurdeur was ook een kleine klink, bevestigd aan een leeren strop. Op weg naar de provisiekast liet ik de kat in en kreeg een pot met meel, waar ik water b|j deed en een dik beslag van maakte, dat ik lei tegen de keerzgde van mijn japon, waar de vlekken zaten. Daarna hing ik mijn japon te drogen in ’t donkerste gedeelte van een kast, die buiten de keuken uitkwam eu waarin oude kleeren van miju vader geborgen werden. Ik legde toen de keukenkachel aan, zette koffie, bakte beschuiten, kookte een paar eieren, opende de deur van de zitkamer en riep: «Vader, het ontbyt is gereed 1” Plotseling hield ik stil. Tegen de binnenplint van de zitkamerdeur |zat een roode vlek. Mijn hart bonsde tegen mgn keel. „Vader!” riep ik uit. ffVaderl” Maar er kwam geen antwoord. ' „Vader!” riep ik nog eene, zoo «ia IA AÜL. ff t ? MM rum MUIwoordt gij niet? Wat scheelt u?” De deur van zijn slaapkamer stond open. Ik verbeeldde mij, dat daar binnen een rosachtige nevel hing. Ik spande al mijn krachten in en liep door de zitkamer naar de deur van mijn vaders slaapkamer. Zyn spiegeltje hing boven zgn sohryitafel, tegenover zijn ledikant, dat er in terugspiegelde. Dit was het eerste wat ik zag, toen ik bij de deur kwam. Ik kon vader en het ledikant in den spiegel zien. Vader lag daar dood: hij was dien naoht vermoord. II. DE LINTEN STRIK. Ik vermoed dat ik flauw viel, want ik lag op den grond en kon my niet herinneren, wat er een minuut geleden gebeurd was. Opeens schoot het my te binnen, en een vreeseiyke, dwaze angst bekroop mg. „Ik moet zoo gauw mogeiyk alle deuren grendelen,” dacht ik; „gauw, de moordenaar mocht eens terugkomen.” Eerst kroop ik naar de voordeur, die afgedraaid en gegrendeld was; toen naar de deur aan de noordzijde, eveneens afgedraaid en gegrendeld; daarna naar de schuurdeur aan de noordzijde, die gegrendeld was, en eindelgk naar de schuurdeur aan de oostzijde, waarvan weinig gebruik wrrd gemaakt en waarnaast die nauwe opening voor de kat was. Die deur had geen slot, maar werd met een yzeren haak gesloten. Oreral was het huis van binnen gesloten. Met een ijskoude rilling door al myne leden, dacht ik: //Da moordenaar is in huis 1” Ik vloog overeind, deed den haak van die deur, en holde het huis uit, alsof miju leven op ’t spel stond. Ik rende den weg op naar het dorp. Het naastbijzynde huis bewoond door Anna Dole en Marie Woods, lag tegenover het onze, aan den overkant van een breed veld. Ik was niet van plan daar binnen te gaan; zij waren oud* vrouwen en konden mij geen hulp verleenen, maar toen ik Anna voor het raam zag etaan, rende ik den tuin in. Zy schoof het raam op en vroeg: „Wat is er? Wat is er gebeurd, Sara Fairbanks?” Marie Woods kwam ook te voorschyn, en keek over haar schouder heen. Haar gelaat was byna even wit als hare lokken, en hare blauwe oogen stonden wyd opengespalkt. Zij moet van myn gelaat geschrikt zijn. „Vader . . . Vader is in bed vermoord P” (Wordt vervolgd.) ---