DE FIETSLANTAARN MOET BRANDEN. 19/20 September . . . 19.35 nam.—6.14 voorm. 20/21 September .... 19.33 nam.—0.15 voorm. 21/22 September .... 19.30 nam.—6.17 voorm. 22/23 September .... 19.26 nam.—3.18 voorm. 23/24 September .... 19.26 nam.—6.20 voorm. 24/25 September .... 19.23 nam.—6.22 voorm. 25/26 September .... 19.21 nam.—6.24 voorm. --- FEUILLETON Echt en valsch door W. METS Tz. 9.) „Neen, nog niet. Ze zeggen wel eens: »onkruid vergaat niet«, maar ik geloof, dat dit ten opzichte van hem wel apekool zal zÜn" .. , „Ja, Gijs, boontje komt om zijn loontje, zooals ’t spreekwoord zegt. „Ha, zoo, heb je me nou !” Frederik zou niets liever gewild hebben, dan dat de mededeeling ook door Geertje ware vernomen, maar ’t was haast niet aan te nemen, dat zij met Gijs in gesprek zou komen. Enfin, als de deugniet, al stierf hij ook niet aan de bekomen verwondingen, maar nooit meer naar hier kwam, dan was er nog altoos ’n kansje voor hem, om later opnieuw in aanraking te komen met Geertje Dakelhuis. Wat ’n mensch hoopt, dat gelooft hij zoo graag. Zoo ging ’t ook hier met Frederik Heermans. Op den nieuwjaarsdag ging Geertje’s moeder, vergezeld van haar jongste dochters, naar oom Krijn, om haar oudste kind en de andere bloedverwanten geluk te wenschen. Harm had zoo gaarne willen méégaan, doch zijn vrouw wist hem te overreden dit niet te doen. „Nog enkele maancton geaum, nuu zij gezegu, „en zal worden opgelost.” Hartelijk was de begroeting van moeder en dochter, en ook de zusjes omhelsden Geertje, die met tranen in ds oogen naar vaders welzijn vroeg. „Ga aanstonds met ons mee naar huis,” stelde Mieke voor, „dan kan je hem zelf wei heil en zegen gaan wenschen.” „Dat kan niet, beste Mieke.” „Kan dat niet ? Ik zou niet weten waarom. niet.” „Praat daarover nu niet verder, Mieke,” kwam de oom te hulp; „dat kan Geertje dezen keer heusch niet doen”. „Deze keer niet;maar wanneer dan wel?” „Als ’t weer nieuwjaar is.” „Dat duurt nog zoo lang. Maar ik weet zeker, dat vader ’t wat prettig zou vinden. Hij spreekt met ons heel dikwijls over Geertje, en dan noemt hij haar altoos zijn lieve dochter.” Zij, over wie ’t ging, had het gehoord, en zij moest zich alle moeite geven om de opkomende tranen terug te dringen. Geertje was haar zuster genaderd, haalde ’n brief te voorschijn, en zei: „Kijk eens hier, Mieke, ik heb mijn heilwensch voor vader op ’t papier gesteld. Neem jij nu die brief mee. Ik hoop, dat onze beste vader ’t heel prettig zal vinden. Kom jij mij nu in de volgende week maar eens vertellen, v/at hij over mijn brief gezegd heeft; zal je ’t doen ?” Mieke beloofde het. „En dan moet ik je nog wat vragen,” vervolgde Geertje. „Vraag zooveel als je maar wilt, zus”. „Ik wilde je maar alleen verzoeken om niemand meer te vragen wanneer ik weer thuis kom, wil je mij dat beloven ?” „Dat weet ik nog zoo dadelijk niet.” „Toe maar, als je ’t belooft, krijg je van mij op je verjaardag ’n mooi presentje.” „Kom je ’t dan zelf brengen ,” „Dat kan ik nog niet vast beloven.” „Dan kan ik ’t niet vast beloven om er met niemand meer over te spreken,waarom je niet eens thuis komt.” „Heusch, dat kan ik je nu niet zeggen.” „Vader had ook best met ons kunnen meegaan”,snapte Mieke onvermoeid verder. Zij maakte ’t den anderen heel lastig met al die vragen en opmerkingen. Tante Naatje meende er zich tenslotte ook maar eens mee te moeten bemoeien. Hoor eens, Mieke,” zei de goede vrouw, „nu moet je heusch over dat alles niet meer spreken; ik krijg er hoofdpijn van.” „Dat spijt me, tante, maar dan zal ik er hier verder m’n mond over houden.” Het meisje ging, tot verlichting der overigen, niet verder op ’t onderwerp in, maar ai dat geheimzinnig gedoe verdroot haar schromelijk; daar moest nu maar eens voor goed ’n einde aan komen, maar hoe ? In de ouderlijke woning teruggekeerd, haastte Mieke zich om vader Geertje’s brief ter hand te stellen. Hij opende haastig het schrijven en bij ’t lezen er van, trok hij zonderling met de lippen, en ’n paar tranen biggelden hem langs de wangen. Als ’n echt enfant-terrible had Mieke nauwlettend op alles acht gegeven. Niets was aan haar aandacht ontgaan. Toen stapte zij kordaat op vader toe, en zei: „ik geloof, vader, dat er iets is tusschen U en Geertje.” „Och, kipd, dat verbeeld je je maar,” antwoordde hij eenigszins verlegen. „Maar waarom komt zij dan niet hier op den nieuwjaarsdag, en als dat niet mag waarom gaat U dan niet met ons mee naar oom Krijn ?” „Ik meen je al gezegd te hebben, dat dit nog niet kan, Mieke !” „Dat zegt zus ook en oom en tante kletsen hetzelfde, en toch weet ik dat U heel veel van Geertje houdt en zij evenveel van U !” En ik heel veel van jelui allemaal, ook van jou, nieuwsgierig Aagje,” voegde de boer zijn Mieke toe.omarmde en kuste haar. „Maar ais dat zoo is, vadertje,” ging zij voort, „dan vind ik ’t heel vervelend, dat U mij niet wilt zeggen wat er aan hapert.” „En ik vind ’t nog vervelender, dat je zoo onbeschaamd blijft aandringen,” voegde haar moeder ’t meisje eenigszins boos toe; „nu moet je er verder over zwijgen. Als ’t er de tijd voor is, mag je later alles vernemen.” „’t Is nog een geheim,” liet de vader er op volgen. Geertje moet iets meebrengen, dat ze nu nog niet heeft. Bedwing maar je ongeduld, dan zul je later wel zien, wat ’t is.” Na deze antwoorden te hebben bekomen, die haar even wijs en onbevredigd lieten, trok het meisje pruilend naar de keuken af. Geertje was intusschen begonnen uit te rekenen wanneer de honderd gulden bij eengespaard kon zijn. Volgens hare becijfering zou zij in ’t begin van April met ’t volle bedrag tot haar vader kunnen gaan. O, wat verlangde zij sterk naar dat oogenblik, dat haar zou vergunnen terug te keeren in ’t ouderhuis. (Wordt vervolgd.) De Steen van Steggerda. Wat den het vorig jaar gevonden „Steen van Steggerda” betreft, is, aldus meldt het verslag van mr. Boeles, den conservator van het Friesch Museum, na onderzoek gebleken, dat de z.g. letterteekens op den steen in werkelijkheid steensplijtingen zijn, groeven, ontstaan door atmospherische invloeden. In tegenstelling met van andere zijde geopperde meening, als zouden deze inkervingen de runenletters R en U vertoonen, merkt de conservator op, dat deze teekens niet karakteristiek voor runenschrift zijn. Zelfs uit Duitschland bereikten den conservator verzoeken om inlichtingen omtrent de vermoedeüjke rol, die de steen van Steggerda in de grijze oudheid kan hebben gespeeld. Er in gevlogen. In Amsterdam zijn een paar oplichters er weer in geslaagd om een 9-tal crisisslachtoffers, werkloozen en kleine burgers, van hun spaarpenningen of de spaarpenningen van familieleden te berooven door ze een „toekomst” voor te spiegelen in niet bestaande bakkersfilialen. De gegadigden werden aldus ontlast van bedragen varieerende van 100—600 gulden. De schuldigen loopen nog vrij rond, want de oplichting was in keurige contracten wettelijk geregeld. Dagelijks vallen op dergelijke wijze slachtoffers. We vragen ons af, of het geen tijd wordt, dat de regeering door de Kamers met spoed die wetswijzigingen doet aannemen, welke het mogelijk maken om de parasieten, die teren op de armoe van hun medemenschen, voor langen tijd onschadelijk te maken. a --- Advertentie De VOEDINGSWAARDE (Calorische) van 1 L. MELK is gelijk aan die van: --- September. September is herfstmaand. Het klinkt ( zoo onwezenlijk. Er is in deze maand ge- j woonlijk nog niets van wat we bij herfstig j denken: loeiende stormvlagen en winden, die de dorre bladeren als wolken voor zich , uitjagen en gieren in de dorre takken. En , we zijn gewoon September nog bij den j zomer te rekenen, „’t Is nog zoo zomersch” plegen we te zeggen, wanneer de warme ’ zon ons nog koestert, de volbebladerde boomen nog roerloos staan in de middag- ‘ hitte.Het is een miskenning van den herfst, j die zich daarin uitspreekt en het is onjuist ook. Een miskenning van den herfst ! Want ( de herfst is niet enkel zwiepende storm- , vlagen en dor gebladert, dat wegstuift op ; den wind, en zware regenwolken, die langs , den hemel jagen. Eigenlijk is dat de herfst : niet, althans niet de herfst in haar volle kracht, maar enkel de herfst in haar laat- ! sten strijd tegen den winter .Maar de herfst, dat is de liefelijke, lieflijker, wonderlijker, ontroerender dan de zomer, zooals de glimlach ontroerender is dan de lach. Want ja, de herfst dat is de glimlach, niet de schatering maar de bezinning. Daarom is er een vreemde puurheid in den herfst. En het is niet alleen een miskenning van den herfst en een bewijs, dat we haar schoonheid niet juist aanvoelen, wanneer we haar met den zomer identificeeren. Neen, het is niet zomersch al zeggen we het, hoe warm de zon ook moog branden soms en hoe stil en gouden alles moge zijn. Feitelijk voelen we het ook wel nietwaar ? ai geven we er ons geen rekenschap van en kunnen we het niet zoo precies thuisbrengen. Het goudene van de herfst is anders, minder fel, minder laaiend, minder uitbundig dan dat van den zomer. Maar er is iets anders gekomen. Het is of het goud doortrokken, dooraderd is van een wonderlijk blauw, dat het zachter maakt voor onze oogen, maar voller ook — van warmer tint en inniger. De lucht is niet zoo strak gespannen hoog boven onze hoofden. En door zijn wazig blauw is een teer lichtend zilver geweven, dat aan de lage kimmen vernevelt in een zilverig grijs. De omtrekken der dingen schijnen vager en zachter geteekend. De zonneschijn op de boomen, die roerloozer schijnen dan in den zomer, is niet ros-gloeiend maar van een gulden glans. En de bladeren, die in den zomer zijn als gloeiende schijven, waarvan het zonnevuur lekt, zijn als zacht-gouden glansplekjes in het zilverig blauw der lucht. Het is of in de stille verborgenheden der boomen vreemde sprookjes gesponnen worden,doorweven van zilverdraad, en alles als ingekeerd is in zich zelven in de wondere rust Ja, er is rust in den herfst, rust en bezinning. Er is de stille, niet droeve, maar glimlachende berusting van wie het leven kent en doorvoelt. Niet de berusting, die zich gewonnen geeft en nu neerligt om te sterven, maar de berusting, die den vrede met het leven gevonden heeft en zijn beteekenis heeft begrepen. Het is de berusting, die zich uitspreekt in den glimlach, den stillen, begrijpenden glimlach om het leven, dat toch wel schoon is, al bracht het niet de vervulling van alle wenschen. Is dit ook niet de berusting, die wij moeten trachten te vinden. Het blijde, zonnige verlangen van de lente, waarin we onze krachten voelen als in staat den hemel zelf te veroveren, en de laaiende gloed van den zomer kunnen niet duren. Het leven is voor de meesten van ons arbeid en harde strijd en veel, o zoo veel teleurstelling. Maar in de stille berusting van den herfst lossen zich kommer en leed en bittere ontgoocheling op in het zacht-getemperde licht van den herfst, dat ons het leven in andere gedaante toont. Niet de overbruisende vreugde en het volle genieten is het doel, maar ook niet de smart alleen. Door alle dingen heen komen we tot die volle rijpheid onzer persoonlijkheid, v/aarin v/ij voor ons de taak van ons leven vervuld v/eten. En met den stillen glimlach, die zich nu om de boomen en huizen en wazige verten weeft, zien v/e het leven aan, dat ons dit alles leed en vreugde en verlangen en teleurstelling bracht in de wonderlijkste verscheidenheid. Niet de stormvlagen en het sterven, maar de lieflijkheid van den Septembermaand zij ook de verzinnebeelding eens van onze herfst. Mr. K. Overijsselsche Landbouwmaatschappij. Woensdag werd te Zwolle een bestuursvergadering der Overijsselsche Landbouwmaatschappij gehouden. Bij de opening sprak de Voorzitter, de heer G. W. Stroink, zijn vreugde uit over de verloving van prinses Juliana. Besloten werd, aan de Koningin en aan het verloofde paar, namens de Overijsselsche Landbouw-maatschappij, gelukwenschen aan te bieden. Voorts werd besloten, pogingen in het werk te stellen om voor het jaar 1937 het areaal fabrieksaardappelen vergroot te krijgen en tevens, om te wijzen op de wenschelijkheid, dat de regeering bevordert, dat in het najaar niet alle fabrieksaardappelen worden vermalen, doch dat een gedeelte wordt gereserveerd voor eventueele exportmogelijkheden in het voorjaar. Ten einde het risico van het bewaren van fabrieksaardappelen voor den export voor den verbouwer niet al te groot te doen zijn, achtte het bestuur het noodzakelijk, dat, wanneer deze aardappelen eventueel niet voor consumptie-doeleinden zouden kunnen worden verkocht, zij in het voorjaar aan de fabriek kunnen worden geleverd tegen den z.g. najaarsprijs. De heer A. W. de Jager, in de Krim, die aan de beurt van aftreden was als lid van het bestuur van den keuringsdienst Overijssel, werd wederom voor den tijd van 3 jaren als zoodanig aangewezen. Als vertegenwoordigers der O.L.M. in de veevoederbureaux zullen worden voorgedragen de heeren G. Bolk te Almelo, J. W'oud Rzn. te Blokzijl en H. in ’t Hof, te Bathmen. Het bestuur acht het niet gewenscht, dat het voorstel, strekkende tot het oprichten van controle-stations voor de consumptiemelkregeling, in de provincie Overijssel tot verwezenlijking wordt gebracht. Besloten werd aan het Kon. Ned. Landbouw-Comité telegrafisch te verzoeken, aan te dringen op het onverwijld openstellen van de mogelijkheid tot het denatureeren van consumptie- en voederaardappelen. --- BUITENLAND De Burgeroorlog; in Spanje. Nu de linie Irun—San Sebastian is verwerd en het leven in deze plaatsen zijn ïormalen loop heeft hernomen, trekken de jpstandelingen op naar het Westen, terwijl >ok aan de andere fronten nog gevechten vorden geleverd. Men krijgt den indruk, dat in het gebied ,en Westen van Madrid, in de Siërra de 3-redos, de rechtsche troepen eenige suc:essen hebben behaald, die hun stellingen veer eeiiige kilometers nader bij de hoofd;tad hebben gebracht. Ook in de streek van laragossa is weer gevochten. Intusschen ;iin Madrid en Valencia weer eens het loelwit van een luchtbombardement geveest,waarbij gebouwen werden beschadigd Uit het anti-regeeringskamp wordt geneld, dat aan het front van Guadarrama ie colonne van generaal Mola Navas del Marqués heeft bereikt. De regeeringstroeien zouden veel materiaal hebben moeten ichterlaten. Generaal Mola vol verwachtingen. Een vertegenwoordiger van het Duitsche aieuwsbureau heeft een onderhoud gehad met generaal Mola in diens hoofdkwartier te Valladolid. De generaal memoreerde de wapenfeiten van de laatste dagen en verklaarde verder over voldoende geld, wapens, munitie en manschappen te beschikken. De vrijwilligerscorpsen zijn thans geheel georganiseerd en ingelijfd bij de geregelde troepen. Madrid blijft natuurlijk het hoofddoel van den, veldtocht en Mola verwachtte, dat de stad binnen enkele weken genomen zal worden. Het schijnt, dat men niet meer voornemens is de stad geheel in te sluiten, om te voorkomen, dat zij door de anarchisten geheel zal worden vernield en in de hoop den tegenstand van de regeering te verzwakken door een gelegenheid tot vluchten open te laten. Men rekent erop, dat na het innemen van Madrid de Junta door de groote mogendheden erkend zal worden als de wettige regeering van Spanje. Als de stad gevallen is, zal met kracht worden opgetreden tegen de anarchisten, die zich genesteld hebben tusschen Madrid en de oostkust en zal tegen Catalonië worden opgetrokken. Van de zijde der opstandelingen wordt verder gemeid, dat binnenkort met den beslisten aanval op Madrid een begin zal worden gemaakt en dat eenige duizenden manschappen reeds met dit doel naar het front ten Zuid-Westen van Madrid zijn gedirigeerd. Het hoofdkwartier der opstandelingen in het Zuiden, tot voor kort gevestigd te Taiavera, is thans verplaatst naar Santa Olalla, gelegen op 65 K.M. van Madrid. Zij zouden erin geslaagd zijn bij Taiavera een afdeeling regeeringstroepen te verslaan, waarbij een groote hoeveelheid geschut en munitie zou zijn buit gemaakt. In de gelederen der regeeringstroepen strijden vele vrouwen mee. De strijd om het Alcazar. De opstandelingen melden verder, dat een troepenafdeeling op weg is naar Toledo om de belegerden in het Alcazar te ontzetten. Na de weigering van het garnizoen in het Alcazar om zich over te geven, zetten de regeeringstroepen hun aanval op de citadel voort en Reuter meent te weten, dat zij reeds in het binnenste daarvan zijn doorgedrongen. Mijnwerkers hebben loopgraven aangelegd en mijnen aangebracht, waarvan de ontploffing elk oogenblik verwacht kan worden. Zij worden van tijd tot tijd in hun werk gestoord door vertwijfelde uitvallen der belegerden, die met handgranaten en mitrailleurvuur het leggen der mijnen trachten te beletten. In de bergen, 89 kilometer ten Noorden van Madrid is intusschen reeds de eerste sneeuw gevallen en de regeering heeft een oproep gedaan om warme kleederen te verschaffen voor de troepen in dit gebied. De regeeringstroepen zijn den laatsten tijd nog versterkt met vrijwilligers, die Vroeger om politieke redenen uit Spanje gevlucht waren en in Frankrijk, voornamelijk te Parijs, verblijf hielden. Qneenigheid in het Volksfront ? De vertegenwoordiger van Havas te Hendaye weet te melden, dat de anarchisten te “santander de openbare gebouwen hebben bezet en de rechtspraak en politie in banden hebben. De burgerlijke gouverneur zou in feite geen gezag meer hebben. Verder zouden zich tusschen hen en andere leden van het Volksfront herhaaldelijk incidenten ^afspelen. Het vertrek der Iersche vrijwilligers. De Star meldt, dat het a.s. vertrek van 2000 Iersche vrijwilligers naar Spanje met generaal O’Duffy aan het hoofd (in een vorig overzicht maakten wij hiervan melding) ernstige bezorgdheid in Whitehall heeft verwekt. In den Ierschen Vrijstaat, zoo schrijft het blad, neemt men de grootste stilzwijgendheid in acht ten aanzien van ’t vertrek dezer mannen, die in Spanje de rechtsche troepen zullen versterken. Er zou een aanleiding in kunnen liggen tot internationale verwikkelingen.De Star herinnert er verder aan, dat de aanwerving georganiseerd was door graaf Arellano, een lid van het huis van ex-koning Alfonso. Ieren beschouwen de expeditie als een ware religieuze kruistocht. Een flink aantal van de deelnemers zijn oud-frontstrijders. De laatste berichten. Generaal Franco meldt groote bedrijvigheid uit vele sectoren: De val van Toledo zou aanstaande zijn. De regeeringstroepen zouden in de laatste dagen 3000 dooden hebben, terwijl zeven vliegtuigen neergeschoten zouden zijn. Voorts wordt melding gemaakt van verschillende bombardementen op de centra der regeeringstroepen. Te Madrid zijn twee Argentijnen gedood, hetgeen tot een protest bij de Spaansche regeering aanleiding heeft gegeven. De kwestie der niet-inmenging. De houding van Portugal. Het bestuur van de Engelsche liberale partij heeft een resolutie aangenomen, waarin gewezen wordt op de noodzakelijkheid de pressie op Portugal te versterken, omdat dit land metterdaad het wapenembargo ten uitvoer legt. Vertier moeten alle maatregelen worden genomen.dat geen Britsche vliegtuigen langs een omweg naar Spanje worden geleverd. De Engelsche regeering moet in samenwerking met de overige mogendheden bemiddelend optreden en een wapenstilstand in Spanje trachten tot stand te brengen. Intusschen wordt nog melding gemaakt van Mexicaansche wapenzendingen voor de regeeringstroepen, welke zendingen gisteravond te Malaga zouden worden ontvangen. BELGIË. Dinsdagavond is te Luik een aanslag gepleegd op den rexistenleider, Leon Degrelle. Daze bevond zich met een aantal partij genooten in een bootje op de Maas tusschen Seraing en Ongrée, nadat hij tengevolge van een door socialisten en communisten gehouden tegendemonstratie had moeten af zien van zijn voornemen om in eerstgenoemde plaats het woord te voeren. Nadat de boot voortdurend met ijzer en steenen was bestookt, werd vanaf de Maasoevers met pistolen en geweren op de rexisten geschoten. Degrelle v/erd zelf niet getroffen, doch de leider van de Luiksche rexisten, Willems, werd door een revolverkogel gewond, terwijl twee andere rexisten eveneens verwondingen opliepen. OOSTENRIJK. De vroegere Oostenrijksche bondskanselier dr. Karl Buresch is Woensdagmiddag, na een korte ziekte, onverwachts overleden. Van Juni 1931 tot Mei 1932 was hij bondskanselier, later minister van financiën en sedert 31 Januari j.1. gouverneur van de Oostënrij ksche postspaarbank. Dr. Buresch behoorde tot de chr. sociale partij. GRIEKENLAND. In een Weensche kliniek is Dinsdagavond overleden Alexander Zaimis, oud-president der Grieksche republiek, die zijn land groot diensten heeft bewezen. FRANKRIJK. De textielstakingen te Rijssel en in de Vogezen hebben zich de laatste dagen aanmerkelijk uitgebreid en zijn de inzet van een scherpe politieke actie geworden. Nadat de bemiddelingspogingen van Salengro, den minister van binnenlandsche zaken en afgevaardigde van Rijssel, mislukt waren, heeft de minister-president Léon Blum een soort ultimatum gesteld aan de werkgevers, die echter weigerden hieraan te voldoen. De stakers gingen daarop de fabrieken, welke zij eerst op aanmaning derregeering ontruimd hadden, weer bezetten. De regeering wilde minister Chautemps ’n scheidsrechterlijke uitspraak laten doen, hetgeen echter door Thiriez, den voorzitter van de Centrale textielcommissie te Rijssel (werkgevers), eveneens is geweigerd. Vervolgens hebben de ministers te Parijs delegaties van beide partijen ontvangen. Woensdagavond heeft Saleng.ro tegenover de pers een verklaring over het verloop der onderhandelingen afgelegd. De moeilijkheden hebben in de eerste plaats betrekking op de instelling van arbeidersafgevaardigden waaromtrent tusschen de de werkgevers en de arbeiders verschil van meening bestaat nopens de salarieering van deze afgevaardigden en nopens hun bevoegdheden, die volgens de werkgevers de kwestie van de autoriteit van de werkgevers stellen. Salengro zeide te hopen, dat deze laatste moeilijkheid uit den weg zou worden geruimd bij de opstelling van de collectieve arbeidsovereenkomst. Een andere moeilijkheid vormt de verhooging van de salarissen. Salengro zeide, dat deze niet onmiddellijk zal kunnen worden opgelost. De afgevaardigden van de arbeiders zeggen, dat de verhqoging van de kosten van levensonderhoud eischt, verhoogingen te vragen van 20 tot 45 %. In hun conferentie met Blum hebben de afgevaardigden van de arbeiders zich echter bereid verklaard deze verhooging tot 10 % te verminderen op voorwaarde, dat zij onmiddellijk in zou gaan en van kracht zou blijven voor de periodieke verhoogingen, die in November van dit jaar verwacht worden. De werkgevers verzetten zich niet tegen het principe van een loonsverhooging, doch zijn niet bereid een aanzienlijke verhooging te geven zonder de definitieve cijfers van de kosten van levensonderhoud ten opzichte van de salarissen te kennen. Centrale Drentsche Fokveedag Te Assen werd j.1. Woensdag de 6e Centrale Drentsche Fokveedag gehouden. De aanvoer was dit jaar buitengewoon gnot: in totaal waren er ruim 700 stuks vee, waaronder begrepen de paarden. Het oordeel van de deskundigen luidt, dat het met de fokkerij de guedo richting uitgaat en de verbetering van de rundveestapels in de laatste jaren met reuzensprongen is vooruitgegaan, hetgeen voor de fokkers een stimulans moge zijn om zich nog met meer kracht en energie op de vervolmaking van hun lokmateriaal toe te leggen. Voor wat de inzendingen uit deze omgeving betreft luidt de uitslag als volgt: Afdeeling Rundvee. Klasse 1, Stieren geb. voor 1 Oct. 1934: 2e Henriot III R. Muggen Wapserveen, 3e Adeo Stlerh. Wapserveen, 3e Gouverneur, A. Voerman Kolderveen. Klasse 2, Stieren geb. tusschen 30 Sept. ’34 en 1 Mei 1935: le Donald, L. Sol e.a. Wapserveen, le Karei 41, P. Hofstee Wapserveen. Klasse 3, Melkgevende koeien boven 5 jaar: le Trijntje 4, 2e Janna 27, 3e Janna 25, allen Fam. P. Oosterveld Wapserveen. Klasse 5, Drachtige koeien boven 5 jaar, 2e Sjoukje 7, Fam. Oosterveld. Klasse 9, Vaarzen geb. na 31 Jan. 1934: le Anna 4, G. Zantinge Wapserveen. Klasse 10, Pinken geb. tusschen 1 Oct. 1934 en 1 Febr. 1935: 2e Trijntje 11 Fam. Oosterveld, 3e Jennie en eerv. verm. Geertje 9, beiden R. Zantinge Wapserveen. Klasse 11, Pinken geb. na 31 Jan. 1935: le Zwartje 8, J. Zantinge Wzn. Wapserveen. Klasse 12, Stieren geb. tusschen 30 April en 1 Oct. 1935: le R. Muggen Wapserveen. Klasse 13, Stierkalveren geb. tusschen 30 Sept. en 1 Dec. 1935: le Bertus, 2e Bernard, beiden Fam. Oosterveld Wapserveen, eerv. verm. Marinus, H. J. Gorte Wapserveen en Albrecht, G. Zantinge Wapserveen. Klasse 14, Stierkalveren geb. tusschen 30 Nov. ’35 en 16 Jan. 1936: 3e Jan, J. G. Gerrits Kolderveen, 3e Benito, P. Oosterveld Wapserveen. Klasse 15, Stierkalveren geb. tusschen 15 Jan. en 1 Maart 1936: 2e Hendrik, G. Zantinge Wapserveen, 2e Barend, eerv. verm. Bouke, beiden Fam. Oosterveld, 3e Hein, R. Zantinge Wapserveen. Klasse 17, Vaarskalveren geb. tusschen 30 Sept. en 18 Dec. 1935: 2e Janna 55, Fam. Oosterveld. Klasse 18, Vaarskalveren geb. tusschen 15 Dec. 1935 en 16 Febr. 1938: le Rosa 5, P. B. Oosterveld Wapserveen, 2e Geertje 11, R. Zantinge Waps.veen. Klasse 21, Productié-koeien ouder dan 5 jaar doch jonger dan 7 jaar: 2e Janna 27, 2e Janna 25, Fam. P. Oosterveld. Klasse 23, Collecties van 5 of meer volbloed dieren van een eigenaar: le Fam. P. Oosterveld. Klasse 24, Afstamm. van een stier, minstens 6 stuks en best. uit. pinken of pinken en vaarzen: le Coll. Harm 12232 S, R. Muggen e.a. Wapserveen. Klasse 25, Afstamm. van een stier, minstens 6 stuks best. uit kalveren of kalveren en pinken: 2e Coll. Adeo, Stierh. Wapserveen, 3e Coll. Harm, R. Muggen e.a. Afdeeling Varkens. Veredeld Buitsch Landtype. Klasse 2„ Beeren geb. na 28 Febr. 1935 en voor 1 Nov. 1935: le Piet, H. Bovenkamp Nijensleek. Klasse 6, Drachtige zeugen geb. na 31 Aug. 1934 en voor 1 Sept. 1935: 2e Trui, A. Otten Wapse, 3e Wummegien, R. Eleveld Kzn. Nijensleek. Klasse 8, Zeugen met minstens 8 biggen, de zeugen geb. voor 1 Jan. ’35: 2e Corrie, A. Otten, Wapse Deensche Varkens. Klasse 6, Drachtige zeugen geb. na 31 Aug. 1934 en voor 1 Sept. 1935: le Clara, le Clara 6, 3e Clara 4 allen Fam. P. Oosterveld. Klasse 7, Drachtige zeugen geb. na 31 Aug. 1935: le Ida, le Bertha, beiden Fam. F. Oosterveld. Klasse 8, Zeugen met minstens 8 biggen, zeugen geb. voor 1 Jan. ’35: le Clara 3, Fam. P. Oosterveld. Klasse 10, Zeugen geb. na 31 Dec. 1935, minstens 3 stuks, afst. van één beer en toebeh. aan een eig,: 3e Fam. Oosterveld. Klasse 11, Coll. afst. van een zeug, minstens 5 stuks: le afst. Clara, Fam. Oosterveld. Kampioen zeugen: Clara, Fam. Oosterveld. Afdeeling Paarden. Eenjarige merriepaarden, geprimeerd met f 22.50, Isinola van J. Wicherson te Kolderveen. ---