Advertentie Heden begint de groote verkoop van Zomerartikelen EERRIT HOUWER, Oosterstraat 41 Koopjes! Raamhor 110 X 23 ... 25 Vliegenklappers .... 10—5 Vliegenvangers , . 8 voor 10 per 100 stuks 100 Flit spuiten ...... 38 Petroleumstel, de beste 1 vlms. . .125 dito 3 vlms. . . 350 Nest 5 emaille Schalen . . 49 Nest 5 ff pannen nu nog 248 Bakoven m. gepolijste bus 49 Dito dubbel nu nog ... 98 Blauwe Drinkkruikjes . . 25 Email Waschbakje .... 39 Groote zware Bazarbak . . 54 Koopjes! Ligstoelen .... 89—98—150 Solide Huishoudtrap p. trede 25 „Geha” glansverf per bus . 28 Glaspapier groot vel . . . 15 3 rol Closetpapier .... 10 Dubbele Kleerhangers . . 3 Vouw Kleerhangers 2 voor 15 Limonadeglaasjes . . . 8—6 Stofbrillen 25—10 Zonnebrillen. Zinken Waschketels vanaf 150 „ Emmers „ 48 INMAAKGLAZEN alleen de beste soort voor spotgoedkoope prijzen. Koopjes! Fietstasschen . 69—49—39—25 Rugzakken . . . 69—49—39 Dubbele leder Schakelriem 39 Fietsrlemen 6 Rieten Koffers zeer goedkoop. 10 Scheermesjes 50 —25—15—10 Scheerapparaat solide . . 25 Aanzetapparaat voor scheermesjes 40 Scheerkwasten . . 15—25—35 Scheerzeepen. 2 els mooi Tafelzeil ... 69 Tafelzeil 140 X 140 bedrukte rug 139 Solide Wekkers 175—150—119 Haarsnijmachine prima . .110 Alle mogelijke portretten en platen worden door ons netjes ingelijst. □□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□□nmnnnnnnnnnnnnmnnnnnn R a R □ □ Een mooie teint is alleen te verkrijgen □ —— § □ door het gebruik van Karnemelkzeep § § „HET MELKMEISJE” nr. 340 | □ □ □ van de N.V. Het Klaverblad te Haarlem. @ R □ B B --- Advertentie FijneZeepaling Als U PALING koopt, zie dan eerst even onze etalage. GEROOKTE SCHELVIS 15 ct. per pond. Gerookte SCHOL 18 ct. p.p. Fijne vette STOOMBOKKING 4 a 10 cent. Nieuwe Haring Zeldzaam f ij n e kwaliteit 3 a 10 ct,, 8 a 25 ct. BUSGROENTE v.a. 15 ct. Witte Kool 15 ct. per pak. Soepgroente 16 ct. per ons. Sinaasappelen 7 a 10 ct. Eet nu Aardbeien spotgoedkoop, alle dagen vers. Dikke Holl. BLOEMKOOL spotgoedkoop. Alle dagen dikke Holl. SLA ! Komkommers 8 ct. p. stuk MALTA’s 14 ct. per kilo. > Friese Rode Ster Aardappelen 17 ct. vijfkop, half mud 1.25 KUIPER - MARKT ■MKHnsBnEBSK&eBaHMnamaRmnnniiHHisafiSE'M --- Advertentie Watersport - Giethoorn Wilt gij te Giethoorn beschikken over een mooie Punter met of zonder zeil? Bel dan tijdig op No. 14 aiethoorn Zuid. Aanbevelend, Koop KI. Jager Ifalerpolo-compelilie der kring Drenk Maandag 14 Juni a.s. in de Nuts Bad- en Zweminrichting. [.P.C. „Steenwijk 1934" - „Hoogeveen 1936” DAMES en HEEREN. kANVANO 8 UUR. ENTREE 10 CENT. --- Advertentie ZIEKTEWET. Raad van Arbeid Zwolle. Van 1 Ju!i 1937 af za* Premie voor de Ziektewet voor bij den Raad van Arbeid aangesloten werkgevers die thans f 2.— per f 100.— loon betalen, verlaagd worden van f 2.— tot f 1 80 per f 100 — loon. Dienovereenkomstig zal van het loon van den arbeider hoogsten f 0.90 inplaats van hoogstens f 1.— per f 100.— loon afgehouden mogen worden. De Voorzitter van den Raad van Arbeid te Zwolle, BQELKENS. n=rs.rsfsrsrsnsfsrsfs.nsrsrs.rsrsrs.rs.fS.isrESi 12ü" u Hef moei [|j het kan zo veranderen! [U Neem daarom een Falcon I Big-Ben J1P Qj mee op fiets- of boottocht 'Jky&CïTi. fll Zichtzending gaarne \i, ,i r op aanvrage.... WeatnGrprOOl. | Fa. Abr. Slager, S OOSTERSTRAAT 71. — TELEFOON 255. Hkisjsisi3Jsisusisisisisisisjsi3isiausrE Voor: LAMPEKAPPEN (ruime keuze) STOFZUIGERS | (Vampyr, Protos, Ritsema enz.) RADiO-TOESTELLEN (N.S.F. - Philips - Erres) naar: J. BRANDSMA Oosterstraat 79 — Telefoon 70 Bezoekt, geheel vrijblijvend, onze Toonkamer voor Lampekappen. Ie klas Reparatie-inrichting voor alle merken Radiotoestellen en Electrische Apparaten. Zondag 13 Juni tonaal Tl HavÉ pptiu!, Muziek Engels en Terwal. --- Advertentie Bezoekt de Openlucht-Samenkomst Woensdag16 Juni a.s. Aanvang ’s avonds 8 uur in het park „Rams-Woerthe” Sprekers de Weleerw. Heeren: Ds. J. HETEBRIJ, Steenwijk. Onderwerp: „VRIJ EN TOCH GEBONDEN” Ds. H. G. GROEN E WOU D, Ned. Herv. Pred.Vollenhove Onderwerp: „OP UW WEG”. Afgewlsseld door zang. Entrée vrij. , : Bij den uitgang schaalcollecte tot bestrijding der onkosten. Karren en disschen kunnen geplaatst worden h 50 ct. p. st. Dit vooraf opgeven en betalen b d penningmeester J. Ezinga, Bloemstr. Aan deze Openluchtsamenkomst gaat een demonstratie vooraf, waar alle aangesloten afdeelingen aan deelnemen. Opgeluisterd door de Chr. Muziekvereeniging „Crescend o”, directeur de heer A. J. Boetz BVertrek vanaf de Paardemarkt 7*/2 uur precies. HET CHR. DRANKWEER-COMITÉ. --- Advertentie VOOR U-aifÉi) NAAR ’tWolhuis B.J,Anak,Oost8rstr.31 0000000B0E /LIEGENGAAS Blauw en roestvrij. /LIEGENDOOD per bus 45 ct, /LIEGKLAPPERS ... 10 ct. Waakt zelf uw Spuitwater per syphon voor 12 ct. rUINSLANG per Meter 20 ct. rUINBANKEN vanaf . . f 6.Fa. Wed. R. Spijkervat BBBBBBBBBB --- Advertentie Zomer Japonnen g en Blouses g brengen wij thans in || een groote soiteering !! voor zeer lage prijzen. Q In Stoffen is onze keuze zeer fj uitgebreid. Tevens jj een partij Coupons ö voor zeer lage prijzen. | Denk er om alles met [l een gratis knlppa- fj troon van IDA DE n LEEUW-VAN REES. jj M. Gokkas & Zn. 5 --- Advertentie Luxe-Gemakssch oenen! Prima van pasvorm, voornaam van lijn en toch degelijk. Dat is Swift. Ziét de verschillende Swiflmodellen in onze etalages. VERKRIJGBAAR BIJ G. TEN WOLDE steenwijk WW WOLVEQA --- FEUILLETON Het Raadsel van het onbewoonbare huis Naar het Engelsch bewerkt door THEA BLOEMERS. (Nadruk verboden.) 7.) HOOFDSTUK VI. Dien avond zat Amabel te lezen, toen Ellen het avondeten binnenbracht. Ze keek op, en wat zij zag deed haar verschrikt opspringen. Ellen leunde tegen den muur, het blad gevaarlijk schuin houdend en haar gezicht • Amabel bracht het blad in veiligheid en duwde Ellen op een stoel. „O, mevrouw, doet u de deur dicht !” zei ze met witte lippen. „O, mevrouw !” Ze barstte in snikken uit. Amabel liet haar uithuilen en gaf haar een glas water. „’t Was achter me, toen ik de trap afkwam”, klonk het snikkend, „en ik heb het blad niet eens laten vallen. Ik weet zelf niet hoe ik het nog heb kunnen vasthouden.” „Dat is kranig van je”, prees Amabel, „maar vertel me nu eens wat er eigenlijk gebeurd is.” Ze rilde een beetje van zenuwachtigheid, maar haar stem klonk vast en opgewekt. „Ik haalde een blad”, begon Ellen, „en toen ik bij de Brown’s langs kwam, riep ik Jenny en ze zei: „Ja, dag hoor !” Halverwege de trap dacht ik, dat ik Jenny achter me aan hoorde komen. Ik bleef staan en vroeg: „ben jij ’t Jenny ?” Maar ik wist opeens, dat het Jenny niet was. Toen ben ik hard naar boven geloopen, en ik hoorde ’t achter me aan komen, maar ik dorst niet om te kijken.” # „Misschien is ’t Jenny toch geweest”, veronderstelde Amabel. „’t Was geen mensch”, verklaarde Ellen ■ Amabel deed de deur open en keek de gang in. Er was niets te zien. Vervolgens liep zij r.aar de trap en keek naar beneden. Er was niets ongewoons te bespeuren. Zij ging n'aar haar kamer terug en toen zij de deur «dichtdeed, hoorde ze zwak het miauwen van een kat. Ze gebruikte het avondeten met Ellen samen en het blad lieten ze staan tot den volgenden morgen. Toen ze naar bed gingen, zette Amabel dé, deur tusschen de beide slaapkamers open en plaatste er een stoel tegen, om haar in denzelfden stand te houden. Juist toen ze in bied wilde stappen, hoorde ze iets tegen de voordeur bonzen. Aanstonds kwam Ellen de kamer in en greep Amabel krampachtig bij" den arm. „O, mevrouw, gaat u niet naar beneden!” riep ze. „Maar Ellen !” Het geluid kwam weer, met zwakke stooten en daarop volgde een hullend gebrom. Ellen’s greep werd vaster. „O, gaat u niet, gaat u niet ” „Maar als ’t Marmaduke is ” „Jt Is Marmaduke niet”, wierp Ellen tegen. „U gaat niet. Het is geen natuurlijk wezen. Als ’t Marmaduke was, zou iiij blaffen en niet zoo griezelig kermen ” „Hij kan wel ziek zijn”, meende Amabel. Zij luisterden beide in roerlooze afwachting. Er gi ng een minuut voorbij en Ellen’s vingers ontspanden zich — toen was er opnieuw een bons tegen de deur, gevolgd door een zwak. gekreun. Amabel sprong op. „Ellen, ik móet naar beneden. Wie weet wat ’t dier heeft. Nee, zeg maar niets meer” Zij was de gang in vóór de dienstbode haar kon tegenhoudten en Ellen volg.de haar. Bij de deur stonden ze even stii, toen draaide Amabel met een ruk den sleutel om. Zij was van pilan de deur maar een paar centimeters te openen, maar die zwaaide vanzelf opeen alsof iemand er met kracht tegenaan duwde. „Duke, ben je da... ?” begon ze, maar ze bracht de woorden nauwelijks ten einde, want meteen floepten alle lichte: a uit. Ze hoorde Ellen gillen. Toen streek er in het donker iets langs haar en de deur sloeg dicht. Weer was er „iets” en nu raakte het haar aan; terwijl de dienst bode tegen haar aanviel, scheen het miau wen van een kat te weerklinken. /U,\ fc.. Ü3& ■-*- Met moeite kreeg Amabel Ellen naar boven. Het mauwen bleef voortduren. Amabel had maar één gedachte, zij wilde in haar kamer zijn, in het licht. Het licht ging onmiddellijk aan en het eerste, wat ze opmerkte, was een ongewoon ding: midden in de kamer lag een stoel. Amabel keek verder rond en zag dat de tusschendeur dicht was. Toen Ellen van den schok bekomen was, droegen ze haar matras en dekens naar de andere kamer, en na beide deuren gesloten te hebben, brachten de twee vrouwen samen den nacht door. Den volgenden morgen na het ontbijt stelde Ellen schreiend haar ultimatum. „Als ’t nog maar een gewoon spook geweest was”, betoogde ze, „had ik ’t wel aan gedurfd. Mijn tante Ellen is huishoudster geweest in een huis, waar ’t ook spookte. Daar liep wel eens een dame rond, in haar nachtjapon, met hangend haar. Dat was tenminste een menschelijk spook, en ’t deed niemand wat. Maar dat gekrabbel en gehuil en gebons en gemauw en die voetstappen als er niemand is, dat noem ik geen natuur meer. O, mevrouw, u blijft toch zeker hier niet,” Amabel, die zeer bleek was, keek haar oude dienstbode aan. „Ik moet blijven, Ellen”, zei ze. „Maar jij hoeft niet.” Ellen verborg haar gezicht in een grooten zakdoek en door verstikte snikken heen bezwoer ze, dat, al zou ze voor mevrouw door het vuur gaan, ze zooiets als vannacht niet nogmaals kon doorleven. „Ik eisch dat ook niet van je”, zei Amabel. „Je gaat maar weer naar huis. De nieuwe bewoonster, miss Lee, zal je wat graag hebben.” Amabel wou niet toestaan, dat ze een kamer in het dorp nam en iederen dag kwam, zooals Ellen voorstelde. Dat zou maar nieuw voedsel aan de oude geruchten gegeven hebben. De oude gedienstige bleef schreien en Amabel voelde zich nog gedrukt, toen ze het rijtuig met Ellen de laan uit zag rijden. Tóen het uit het gezicht verdwenen was, kwam er een telegrambesteller aanfietsen. Zenuwachtig nam ze de enveloppe aan. Wat kon dat zijn ? Toen las ze tot haar verlichting: „Marmaduke hier komen aanloopen. Zal ik hem houden ? Lee.” „Antwoord, mevrouw ?” vroeg de jongen. „Ja”, zei Amabel. Ze schreef: „Houd Marmaduke alstublieft” en peinzend keek ze den wegrij denden jongen na. Marmaduke was teruggekeerd naar het huisje, dat ze aan miss Lee verhuurd had. Middlebury lag zestig kilometer verder ! En anders had Marmaduke bezwaar tegen een wandeling van een half uur ! Zij ging naar binnen en met het hoofd in de hand bleef zij zitten nadenken. HOOFDSTUK VII. „Lady Susan Berkeley”, diende Jenny aan en Amabel stond op, met een glimlach op het gelaat) en uitgestoken handen. Lady Susan vatte die in de hare en drukte ze hartelijk. „Julian kwam ons gisteren expres zeggen, dat jij ’t was. Ik ben zoo blij, dat er niet een of andere vreemde, zeurige, dikke, oude dame gekomen is ! Ik weet niet, hoe we op dat idee kwamen, maar we hadden het, en ik zag tegen de visite op als tegen een berg. Laat ik je eens bekijken. Ik vroeg Julian of je veranderd was, en hij zei: ga zelf maar zien.” „Dat kan van alles beteekenen”, lachte Amabel. „Ik zou je in ieder geval overal herkend hebben. Ik geloof niet, dat het een compliment is voor een vrouw, als ze zeggen, dat ze er op haar veertigste nog net zoo uitziet als op haan twintigste. Maar je ziet er in ieder geval prettig en aantrekkelijk uit. Je bent grooter dan vroeger, geloof ik.” Zij praatten over de dagen vart voorheen en ten slotte nam Lady Susan Amabel mee om thee te dringen. „Edward wil je zien”, zei ze, „en Julian komt toch; dan kan die je later weer thuisbrengen.” Toen zij op den grooten weg liepen, passeerden hen twee dames met een grooten hond. „Miss Bronson en haar gouvernante”, zei Lady Susan. „Ik moest je maar even voorstellen.” „Angela !” riep zij en de beide anderen keerden zich om. „Mevrouw Grey — mademoiselle Lemoine miss Bronson”, stelde Lady Susan voor. Angela Bronson was een heel lang, knap meisje, blond en door de zon gebruind, dat later ongetwijfeld een schoonheid zou worden. Zij was verlegen en scheen niet te weten of zij een hand moest geven of niet. Mademoiselle Lemoine vormde een levendig contrast met haar; er kwam zwart, zacht haar onder den kleinen hoed uit, haar oogen waren tusschen grijs en groen in, haar teint was van een opvallende roomige blankheid. Al was zij niet bepaald mooi, zij kon haar pupil gemakkelijk evenaren door haar rustige voorname houding. Het viel Amabel op, dat zij zoo voortreffelijk Engelsch sprak. Gezamenlijk wandelden de vier dames verder tot den hoek, waar hun wegen zich scheiden. Het gesprek ging voornamelijk over honden naar aanleiding van het feit, dat de herder dien Angela Bronson bij zich had, het vorige jaar bekroond was. De naam Forsham wordt steeds beroemder”, zei Lady Susan bij de thee tot Julian. „Kijk maar niet bescheiden, want je kunt ’t zelf niet helpen”, voegde ze er, gul lachend, bij. „Dat meisje van Bronson fokt kampioenhonden, en die heeten allemaal iets met Forsham er bij. Er is een Forsham-Favoriet en een Forsham-Fantasie en de hemel weet wat nog meer voor moois.” „Waarom geen Bronson-Mormel !” mopperde Julian. „Dat wil ik Angela wel eens vragen, als je ’t graag hebt”, beloofde Lady Susan. „Het is heusch wel een aardig kind, alleen een beetje onnoozel, maar er zit geen haar kwaad bij. Als je soms iemand weet, die een goeden waakhond noodig heeft — ze heeft er twee te koop, voor een prikje. Ik heb er één van gezien, een prachtbeest. Hij heet Forsham-Dapper”, besloot ze met een knipoogje. . „Dank je voor de mededeeling”, antwoordde Julian kort. „Je kunt nooit weten, als je zoo alleen bent. Wat ik zeggen wou” — hij wendde zich tot Amabel — „heb jij nog iets yan je hond gehoord ?” „Ja”, zei ze en ze keek hem niet aan, terwijl ze sprak, „die is naar huis geloopen. Ik kreeg vanochtend een telegram van miss Lee.” „Naar huis ?” vroeg Julian. „Ja”, bevestigde Amabel, zonder de oogen op te slaan. (Wordt vervolgd.)' --- Advertentie 2£egp de ëeuktle momenten, uit Hm ëewen oadi Koopt dan eerst een FOTOTOESTEL bij Fotograaf Joh. Scholten Oosterstraat 32. Vanaf f 1.75, f 2.25, f3.50, f5.tot f 35 — toe. Films 40, 50, 55, 65 ct. enz Het praatje van de dag Juffr. Jansen en Juffr. 9 Groen zijn samen per | trein op reis. Weet U waar ze over spreken ???????? Natuurlijk over de mooie Japonnen en Mantels - Mantelcostuums - Complets Blazers - Blouses Rokken enz. enz. van Leo van der Horst. Ze raken niet uitge- H sproken over de mooie | keuze en lage prijzen, i Ook spreken ze over i de goedkoope partij I Heerencostuums voor ongeveer de helft. Ja, zegt Juffr. Groen, onze jongen heeft een fijn zomercostuum van Lao van der Horst. Wat hadden ze een mooie soorten ook in die moderne zomercostuums in het bruin beige en grijs Zoo gezellig verder keuvelend bereiken ze het eind- 1 doel. Op het perron | worden ze verwelkomd 1 door de familie die i met bewondering kij- | ken naar de mooie I kleeding van Juffrouw | Jansen en Juffr. Groen I die allemaal gekocht I zijn bij Hman u factu r EN- EN V I CO^ECTIEHANDEL MvJ| Iwaar men ook Zater- | dags den geheelen dag terecht kan. (Wordt vervolgd.) I Voor goedkoop Behang NAAR Gebr. Nijenhuis v/h. D. van Kammen, Gasthuisstr.8, Steenwijk ---