Bescherming van hauden. Het Amsterdamsche Gerechtshof heeft dezer dagen een uitspraak gedaan welke de moeite waard is om hier even bij stil te staan. Het betreft de bescherming van honden. Zooals men weet is het gewoonte om sommige soorten honden ooren en (of) staart te verkorten. Coupeeren noemt men dat. Het schijnt dat hierdoor de handelsen tentoonstellingswaarde van het beest verhoogd wordt omdat het nu eenmaal gebruik of mode is een gecoupeerde hond mooier te vinden dan een zooals de natuur hem tot leven heeft gebracht. Over smaak valt niet te twisten maar wel wordt dit hes geval wanneer door toe te geven aan een bepaald aesthetisch inzicht het dier pijn of letsel wordt toegebracht. Zoo heeft het Amsterdamsche Hof dan ook overwogen dat het coupeeren van honden als een strafbaar feit moet worden bescnouwd omdat „het aesthetisch inzicht en het economisch voordeel de verminking niet tot een redelijk doel stempelen”. We zijn verheugd over deze uitspraak welke mogelijk een eerste schrede is op den weg tot bescherming van den hond. Ons kan men tenminste vooralsnog niet duidelijk maken dat het inkorten van ooren en staart geen noemenswaardige pijn zou veroorzaken en zoolang dit niet bewezen is, achten we elk coupeeren uit den booze. Waarbij nog komt dat de nuttigheid of bruikbaarheid van den hond in geen enkel opzicht daardoor wordt verhoogd. Trouwens, wat dit laatste aangaat, deze bruikbaarheid moet wel in bijzondere mate bevorderd worden indien men tot een dienstbaarmaken van den hond zal mogen overgaan. Want juist de grenzen van het begrip dienstbaarheid kunnen zoo geweldig ver worden uitgezet, steeds in het nadeel van het weerlooze dier. We denken hierbij speciaal aan het in onze streek nog veelvuldig voorkomend gebruik van den hond als trekdier en we aarzelen niet dit gebruik principieel verkeerd te achten. Nu weten we wel dat de honden karhouders aan vele eischen moeten voldoen tegenwoordig. Dat de hond niet te klein en de wagen niet te groot mag zijn, dat elke kar een ligplank en een drinkbak moet hebben en andere voorschriften. Dat er gelukkig een geregelde controle en keuring wordt uitgeoefend zoodat we mogen aannemen dat de honden die dergelijk werk doen voor hun taak berekend zijn. Maar daarmede worden onze bezwaren tegen het stelsel als zoodanig in geen enkel opzicht ontzenuwd. De eigenaar behoeft de hond waarlijk niet te trappen en te slaan, hij kan het beest zelfs vertroetelen doch daarmee wordt het feit van een ganschen dag onder een donkere kar loopen niet weggenomen. Is het een gevoelsargument ? Misschien, echter daarom niet van minder waarde. Ten opzichte van het dier moeten we naast ons verstand een ruime plaats aan ons gevoel inruimen en zonder nochtans in het overdrevene van een schoothonden-cultus verzeild te raken. De keuring voor trekhonden kan niet streng genoeg wezen; nog liéver ware het ons echter indien de overheid in versnem tempo tot inperking en geleidelijke afschaffing van dit gebruik zou komen. Over het geheel genomen is het aantal bij vroeger al heel wat verminderd — in Holland ziet men ze betrekkelijk weinig — doch er zijn er, vooral in onze buurt nog rijkelijk veel. Totale afschaffing zal vermoedelijk niet mogelijk wezen, maar wel is het o.i. wenschelijk daar, waar het slechts eenigszins kan, de hond als trekhond af te schaffen. We zijn dat als redelijk denkend wezen tegenover het dier dat weinig of geen verzet kan plegen, verplicht. &2H, dmidaaidwvik ) t Er is een boekwerk verschenen dat we e graag in vele handen zouden zien en we! e in de handen van hen die de taak hebben n kinderen groot te brengen. En hoevelen e zijn dat er niet ? Er is n.1. bij de Wereld) bibliotheek in Amsterdam een uitgave vern schenen getiteld: „Ons Kind” (Gids voor i- jonge ouders). Er zijn verscheidene men;t schen die van oordeel zijn, dat men de op- voeding van zijn kind nu eenmaal niet uit d een boek te weten kan komen. De praktijk r alleen is voor hen leermeesteres. Ongetwij k feld zit daar veel waars in. Het komt im:s mers herhaaldelijk voor dat ouders die n avond aan avond dikke paedagogische boen ken bestudeeren in de praktijk allesbehalve ït goede opvoeders zijn. Ze weten van het n papieren kind te veel maar van het kind n van vleesch en bloed te weinig. Maar dat verhindert toch niet, dat het goed is een i- leiddraad te bezitten die ons niet in alle n details voorlicht doch die in groote lijnen een richting aangeeft. k Dat vinden we nu in deze gids die ter n eere van de geboorte van Prinses Beatrix ls het licht heeft gezien onder redactie van vele professoren waaronder de voorzitter n prof. dr. J. H. Gunning Wzn. Het bevat de u geheele lichamelijke en geestelijke verzorn ging van het kind, met uitsluiting evenwel e. van dat deel ervan, hetwelk aan de school >f toekomt en met beperking van het begrip 3l „kind” tot den leeftijd beneden de puberteitsjaren. Ten einde een goeden indruk ;e van dit prachtige werk te geven schrijven ;e we hieronder over de titels der hoofdstukn ken — v/elke alle weer onderverdeeld zijn n en door vooraanstaande paedagogen zijn geschreven en de redactie van eljc hoofdig stuk. Zoo is er dan eerst De Ontvangstede el komst van het teere wezentje dat mensch ij heet. Wijlen prof. v. Rooy had daarbij de f- redactieleiding. Dan volgt Lichamelijke Opvoeding en verzorging, leiding: prof. ten .k Bokkel Huinink, voorts Bezigheden, lei,n ding: mevr. Sandberg. Dan De ontwikkeie ling van verstand, gevoel en wil; redactie prof. dr. Waterink. Voorts Omgang en Gehe meenschap, redactie dr. Banning en prof. Lk Gunning. Voorts Zedelijke vorming en 1 -g Godsdienstige opvoeding, redactie prof. Hoogveld en prof. Kohnstamm. L Men ziet alreeds uit deze enkele medeje werkers dat van verschillende richtingen in i medewerking verleend is aan dit aan het j Prinselijk Paar opgedragen boek en het is 1S dan ook een werk zoo’n hooge opdracht (j waardig. Het is waarlijk een genot dit boek ter hand te nemen omdat dit nu eens een st standaardwerk is, dat een absoluut eigen st plaats inneemt en ook zal blijven innemen. Het bevat de vruchten van de geheele op55 voedkundige opleving van onzen tijd. Zoo s; gaarne zouden we veel willen citeeren maar dat zou geen zin hebben omdat we daarls mede tekort zouden doen aan het werk. Men kan het niet uit zijn verband rukken. r_ Elke zin in deze hoofdstukken heeft zijn r_ waarde en is met volledig verantwoordelijkheidsbesef neergeschreven. Moge men op het eerste gezicht bij zulk een verzamelen werk voor versnippering en daardoor voor 1Q een al te bonte legkaart vreezen, de werf_ kelijkheid is anders: het is de redactie geei lukt deze veelheid in groote lijnen tot een e_ eenheid te maken, tot een waar monument ui van de opvoedkunde waarbij alle facetten er in het volle licht zijn gebracht, j]- Het is een kostbaar bezit dit 300 kwarto jjj vellen groote boek en we wenschen de re, j dactie van harte geluk met haar uitzonderSJ lijke resultaat. Het verdient in vele gezinf_ nen een plaats. i e- — m * Naar aanleiding van „Ons Kind”, uitgave Wereldbibliotheek, Amsterdam. met al dat nieuwe rondom hen kon meevoelen. Steenwijk was hem echter hartelijk tegemoetgekomen en ook de militairen zouden zich hier gauw genoeg thuis voelen. De heer M. Visser slGot zich bij vorige sprekers -y aan en zong in het bijzonder de lof van Friesland, | waaruit hij, evenals de meeste militairen, af- y komstig is. j; Tenslotte was het woord aan den huisvader, die op vlotte wijze het eerste contact met de jongens | tot stand wist te brengen. Hij hoopte, dat uit zijn y functie een nauwe relatie, ook voor later, met de c aan zijn zorg toevertrouwde militairen zou ont- r staan. Hij deelde mede, dat dezen avond chocola g en sigaren werden aangeboden, wat direct een € applausje ontlokte. Dit officieele gedeelte, dat met gebed geopend c was, werd met gemeenschappelijk zingen gesloten. De locallteiten. Inderdaad: het comité kan tevreden zijn. De twee * localen zijn door nijvere vrouwenhanden in een ( conversatie- en schrijfkamer omgetooverd, waar het aangenaam is te vertoeven. Een eenvoudige versiering geeft er iets gezelligs aan en als de huisvader de sfeer weet te scheppen, waarvoor we niet bang ‘ zijn, dan zullen de militairen zich hier best thuis voelen en dan is het hier, gelijk enkele sprekers ' opmerkten, veel beter dan het onafgebroken slenteren op straat. ( Het garnizoen mag het comité wel dankbaar zijn. Betje regeert. ! Opgevoerd door Klein Tooneel. ( Zaterdag en Zondag heeft Betje in Zaal v. d. 1 Woude geregeerd en haar bewind is niet alleen voor de tooneelfamilie van Gelder een succes geweest maar ook voor Klein Tooneel, want beide : avonden hebben de vele aanwezigen het gebodens merkbaar gewaardeerd. Daarvoor was ook in tal van opzichten reden te ever. Het is een vlot, amu- > sant stuk van Henk Bakker waaraan elke zwaarwichtigheid vreemd is en dat een behoorlijke dosis ' humor bevat, genoeg althans om de wat lange gesprekken (vooral in I) niet al te hinderlijk te maken. Wat men tegen het stuk zou kunnen aanvoeren, is misschien het gebrek aan handeling, er gebeurt niet zoo heel veel in en het einde heeft niet de bekorende climax met het onverwachte. Doch daarentegen bevat het zoovele elementen die het bij uitstek geschikt maken voor een liefhebberijtooneelvereeniging, dat het van Klein Tooneel zonder twijfel een gelukkige keus genoemd moet worden. Daartoe draagt zeker het feit bij, dat men over een figuur beschikte die de rol van Betje, waarmede het stuk staat of valt, op onovertrefbare wijze heeft gespeeld. Mevrouw G. J. B ijkerk-Nikkels heeft ons een pracht van een dienstbode voor oogen gezet, in passende kleedij. Ze heeft er een type van gemaakt dat de befaamde ruwe bolster en blanke pit op voortreffelijke wijze weergaf. Ze was de bij-de-hande vrouw met het heele kleine hart, de vrouw wier oogen schijnbaar ongevoelig zijn, maar wier hart overvloeit van medeleven, van aanhankelijkheid en hulpvaardigheid voor haar „familie”. Ondanks de herinnering aan hetgeen een groote actrice als Esther de Boerv. Rijk van deze vrouw maakte, hebben we mevrouw Bijkerk uitermate gewaardeerd. Haar type was anders, goediger — en daardoor soms iets te weinig sarcastisch — dan dat van mevrouw de Boer-v. Rijk, maar deze Steenwijker prestatie mocht er naast gezet worden en dat is geen geringe verdienste. Ook den heer G. M. A. D i e m o n t komt veel lof toe voor zijn vertolking van den bijna geruïneerden fabrikant. Het was een rol die hem uitstekend lag; de nérveuze drift, zijn gesprekken met den bankdirecteur waarbij hij toch de eer aan zich zelf houdt, de meer teedere scènes met zijn vrouw — soms niet gemakkelijke overgangen — kwamen geheel uit de Verf. Goed werk. Jammer dat de grimeur hem Zaterdagavond zoo’n leelijke kop, type midden vorige eeuw, had gemaakt. Zondag was het veel beter. Wat we hierboven over goed uit de verf zeiden, is eigenlijk de bedenking die we hebben tegen mevrouw C. J. Goeman Borgesius-Buteux, die de vrouw van Van Gelder speelde. We hebben aldoor het idee gehad, dat deze juist niet voldoende uit de verf is gekomen. Mevrouw Borgesius had er niet dat strak omlijnde type yan gemaakt dat men anders van haar gewend is. Nu dient te worden toegegeven, • dat de schrijver zelf deze personage vrij vaag heeft gehouden. We weten eigenlijk nog niet of we haar moeten zien als een grenzeloos hooghartige vrouw, vrij klein in het ongeluk, dan wel als een vrouw met een beter innerlijk. In samenspel met haar zoon Fred (in III) was mevr. Borgesius op haar best en ook tegenover haar echtgenoot bereikte ze vaak goede dingen, maar toch hopen we mevr. Borgesius volgend jaar weer eens te zien in een rol die haar beter ligt. Zij had hier te weinig gelegenheid om haar onmiskenbaar talent ten volle te ontplooien. Aan den zoon had de heer E. Borst dat jeugdige, soepele en overmoedige gegeven dat hem toekomt. Hij was geknipt voor deze rol en hij vertegenwoordigde de lichte toets in het stuk, waarbij hij van een benijdenswaardige vlotheid blijk gaf. Alle hulde. Mej. Lien Bijkerk was de actrice die op alle geschikte momenten ten tooneele verscheen teneinde de toevalligheden het aanzien van noodzakelijkheden te geven. Een zekere speelschheid, in haar rol gewenscht, had ze zich goed eigen gemaakt al was haar spel nu en dan wat te onrustig. Doch zij beeldde de actrice alleszins aanvaardbaar uit. Om bij de dames te blijven, de dochter gespeeld door mej. Nel Beerta, had uiterlijk zeker geen betere vertolkster kunnen vinden, maar ook de wijze waarop ze dit type had opgevat hield een belofte voor de toekomst voor mej. Beerta in. Het was nu nog wel eens wat jong en onervaren, maar de routine kan mej. Beerta tot een goede kracht maken. De grondslag is er wel. De heer Jo Jansen had de lachers op zijn hand met zijn sterk gechargeerde huisknecht. Hij legde de noodzakelijke losheid juist in zijn stramme bewegingen en had een zeer goede mimiek. Hij heeft ongetwijfeld een sterken aanleg voor het komische en zoo’n kracht is in Steenwijk uitstekend te gebruiken. Zijn kleine rol behoorde tot de successen van den avond. Voor den bankdirecteur had men den heer H. de Groot aangezocht. Meer zakenman misschien dan bankdirecteur, had hij in II sterke momenten. Zijn reactie op Betje’s onthullingen was van houding en gezichtsuitdrukking raak getroffen. In I was hij wat monotoon. De heer G. W. Peet gaf aan zijn kortstondig optreden als leverancier het noodige relief. De décors waren met smaak gekozen, de grime van kapper Jonker, op de reeds genoemde uitzondering na, viel te waardeeren. Terecht werden de dames bloemen aangeboden door den heer de Haan namens de Wijkverpleging. En hiermede mogen we besluiten. We hebben gemeend goed (e doen om ook aan deze dilettantenuitvoering de noodige critische aandacht te wijden. Het moet, dunkt ons, allen aangenamer zijn dan een vaag „alles was heel mooi” of iets dergelijks. Waarbij men nochtans de uitdrukking „le journal c’est un monsieur”, d.w.z. dat de krant ook maar een persoonlijke meening gééft, niet moet vergeten. Onze eindindruk is, het ligt in het bovenstaande opgesloten, een goede keuze en een over het algemeen knap gespeeld stuk. Na afloop van beide avonden was er bal met de Plenty Band. * »!: Het batte saldo van dezen avond ten voordeele De A.J.C. 20 jaar. Feestavond in zaal Vos. Ter gelegenheid van het 20-jarig bestaan van de Arbeiders Jeugd Centrale in Nederland, vond Zaterdagavond in zaal Vos vanwege de afdeeling Steenwijk een feestavond plaats. Ondanks het feit, dat voor den aanvang ter herinnering aan dezen avond nog een wandeling door de stad was gemaakt, had de opkomst grooter kunnen zijn. Toch kan niet gezegd worden, dat deze avond niet geslaagd mag heeten, want — en dat is op een avond als deze van het meeste belang — de jeugd was aardig goed vertegenwoordigd. In het openingswoord door den heer J. Ebbelink, bij wien de leiding van den avond in uitstekende handen was, heette deze naast het Hoofdbestuurslid Nico Bloemendaal o.m. nog welkom een aantal A.J.C.ers (en -sters) uit Wolvega en Heerenveen. Het uit vijftien nummers bestaande programma dat vervolgens werd afgewerkt, was vol afwisseling. Er viel te genieten van zang, dans, declamatie en tooneel. Het zou te ver voeren, een en ander afzonderlijk onder de loupe te nemen. Vermelding dient echter de opvoering van het tooneelstuk „Aladin en de Wonderlamp”, dat zeer verdienstelijk werd gespeeld. Ook de aankleeding en verlichting was heel aardig. Een kort propagandistisch woord werd gesproken door den heer Nico Bloemendaal. Spr. begon een vergelijking te maken met het jaar 1918 waarin de A.J.C. werd opgericht en het jaar 1938, waarin thans het 20-jarig bestaan wordt gevierd. Het was 1918, het laatste jaar van de vier, waarin Europa doordrenkt werd van het bloed van de vele jongeren, toen óp 18 Maart de A.J.C. werd opgericht. Nu leven we 20 jaar later en weer heerscht er een geweldige onrust, vol van levensonzekerheid. Het is geen jubel bij eén feestrede, maar het is nu eenmaal niet anders. De crisis waarin we leven doet zich ook in het ledental van de A.J.C. gelden. Een groot aantal jongelieden die lid van de A. J. C. moesten zijn, zijn dit niet. Velen verlummelen hun tijd. Zeker, aldus spr., we durven momenteel tegen de jongeren niet te zeggen, dat het een lust is te leven. Een groot aantal is zonder werk, zonder toekomst. Niet minder dan 9000 menschen in Nederland zijn langer dan '7 jaar werkloos. Is het een wonder, dat de jeugd zonder hoop in de wereld staat ? Spr. haalde verder aan de verschrikkelijke toestanden in Spanje en China, waar de bommen bij duizenden vallen en waar alles wordt vernietigd. Ook in Duitschland heerschen treurige toestanden. We constateeren, vervolgde spr., dat de mensch vervuld is van haat. Gelukkig is in ons land alles nog vrij, waarvoor we dankbaar moeten zijn. VERGADERING ’t NUT. K. Hovens Gréve tot eerelid benoemd. Het departement Steenwijk van ’t Nut is gisteravond in ledenvergadering in zaal van der Woude bijeen geweest onder voorzitterschap van notaris Volkers. De notulen werden goedgekeurd, waarna met a)g. stemmen als lid ven da Commissie van Beheer van de Nuts- Bad- en Zweminrichting de heer J. R. Broers herkozen werd. Bij monde van ; den heer v. d. Maden werd het verslag van de commissie tot het nazien van de rekening uitgebracht. De penningmeester der commissie van beheer werd gedechargeerd. Uit het jaarverslag bleek, dat de schoolbaden nog steeds zoo zijn, als het zou moeten wezen. Er werden daarentegen door prijsverlaging meer dan 2 maal zooveel goedkoope baden genomen als in 1936. Het water wer'd door dr. Stütterheim geanalyseerd. Het bleek van zeer goede kwaliteit te zijn. Dit onderzoek zal geregeld plaats vinden. Vervolgens bracht de penningmeester van de commissie de heer Wisman zijn financieel verslag uit. Het boekjaar sluit met een bedrag van ontvangsten van f 3947,46 en aan uitgaven van f 4092.34. Het nadeelig saldo bedroeg f 144.88. De balans geeft een eindbedrag te zien van f 1035.51. Nadeelig saldo f 855.68. Afscheid K. Hovens Gréve. Aan de orde was de verkiezing van een nieuw bestuurslid van het departement wegens vertrek van den heer K. Hovens Gréve, die penningmees1 ter is geweest. 1 De voorzitter deed voorlezing van een brief van den heer Hovens Gréve, waarin deze mededeelde niet te willen worden gehuldigd. Het bestuur had deze houding te eerbiedigen en dus wilde de voorzitter het bij enkele woorden laten in afwezigheid Van den scheidenden penningmeester. De heer Gréve — aldus de heer Volkers — is een i uitnemend bestuurslid geweest. Hij begreep het doel van het Nut en geen werk was hem ooit te veel. De Hovens Gréve’s zijn par droit de naissance ■ nutsmenschen. In 1835, bij de oprichting van het departement komt reeds de naam Koenraad Hovens Gréve voor. We weten wat we moeten missen, i overal legde hij zijn kemnerk op. óroot was ook : z(jn mildheid om te steunen, i De voorzitter besloot met het voorste) om den heer Hovens Gréve tot eere-lid te benoemen, hetl geen bij acclamatie werd aangenomen, i Namens de commissie van beheer voor de badï en zweminrichting sprak de heer J. R. Broers, om i den heer Gréve voor alle medewerking te danken, t Hij was een goed financieel beheerder en had, bij r alle voorzichtigheid een open oog voor verbeterint gen. Hij was voor de jongeren ais een bezadigde vader die den te bewandelen weg aangaf. Spr. x hoopte, dat .de heer Hovens Gréve nog lange jaren j vanuit de verte den arbeid van ’t Nut zou mogen e volgen. j In de vacature-Hovens Gréve werd hierna voorzien door de verkiezing van den heer J. A. Veldman i die als penningmeester den héér Gréve zal opvolgen. Nog werd mededeeling gedaan van de benoeming van den heer E. W. F. Bosch tot badmeester. Deze ï nieuwe functioiinaris is in gelijke betrekking werkzaam geweest té Borculo en in het Stoop’s bad te Overveen. I Na rondvraag, die nog enkele kort besprekingen opleverde, werd de vergadering gesloten. 5 BEVOLKING, e Gedurende Maart 1938. Gevestigd hebben zich hi de maand Maart in Steenwijk: 1 G. G. Spijkerman, dienstbode, Molenstraat 29, van '• Hengelo (O.); / 1 B. van Dijk, huishoudster, Kampstr. 27 van A’dam; L. Kuper, zonder ber., Leliestraat 38 van Meppel; !- M. Wubbeling', officiere L. d. H., Woldstraat 10 1 van Meppel; >■ B. E. Besterveld, huishoudster, Julianastraat 25, J van Barneveld; r x H. J. A. Kockmann, echtgenoote H. G. Haverkotte, Emmastraat 1, van Oldenzaal; e G. W. Franken, dienstbode, Verlaatscheweg 38, van Meppel; H. G. Haverkotte, rijksveldwachter, Emmastraat 1, e van Amsterdam: G. Zwolle, echtgenoote K. Bijker, Woldstraat 33, van Steenwijkerwold; e P. van der Werf, radio-technicus, Oosterstraat 79, van Heerenveen; G. Kolk, z. beroep. Westwijkstr. 65, van Apeldoorn; J. J. van Amersfoort, chauffeur, Gasthuislaan 44, van Rotterdam; D.Uiterwijk, hoofdopzichter, Stationsstr.2b, vanOss; J. R. Nijenhuis, confectiewerkster, Gagelsweg io, van Utrecht; C. J. Swint, kleermaker, Oosterstraat 59 van Groningen; S. K. Hoekstra, dienstbode, Jan Hendrik Tromp Meestersstraat 14, van Weststellingwerf; Vertrokken zijn gedurende hetzelfde tijdvak: K. Ijdel, maebine-bankwerker, naar Nijmegen, Oude Heeschelaan 97; H. Ebbelink, bezemfabrik., naar Steenwijkerwold, Zuióveen 13; W. M. Klazinga, chemiker, naar Oss, Molenstr. 181; T. H. Verbeek, hulp in de huishouding, naar ’sGravenhage, Laan van Poot 314; x H. ten Veen, opzichter, naar Oss, Kortfoortstr.42; x P. Kleiker, slager, naar Oss, Kortfoortstraat 40; x B. ter Heide, slager, naar Oss, Kortfoortstraat 44; K. C. P. Hofman, marechaussee, naar Ruurlo, Marechaussee-kazerne; M. Maas, echtgenoote N. Vogelzang, naar Vledder, Frederiksoord, Broekregel 5; H. R. Nijenhuis, dienstbode, naar Ruinen, Zwartschaap D 44; R. G. de Lange, leerling-verpleegster, naar Apeldoorn, Zutphenschestrsat 106; x K. T. B. Alma, slager, naar Oss, Ridderstraat 54; S. Vliegenthart, dienstbode, naar Weststellingwerf, Noordwclde B 198; A H. Mooij, dienstbode, naar Weststellingwerf, Noordwolde A 535 a; x H. Reitsma, vertegenwoordiger, naar Amersfoort, Koningin Wilheiminastraat 20; J. Lugtmeijer, dienstbode, naar Steenwijkerwold, Zuidveen 27; B. Kooij, meubelmaker, -naar Voorst, Twello, Molenweg L 95; A. Havel, administrateur, naar Leiden, Cobetstr. 44; A. Tip, wed. G. J. Kolhoff, naar Sloten (Fr.), Wijckelerweg 182; F. Prins, hulp in de huishouding, naar Hengelo (G.) Bleekstraat 76; x K. W. Korzelius, bedrijfsleider, naar ’s Gravenhage, Bullstraat 88; J. Kuiper, zonder beroep, naar Amsterdam, Iepenplein 24 hs.; x K. Makkinga, opzichter b. d. Veeartsenijkundigen Dienst, naar Gieten, Asserweg 51: x K. T. Buikema, rijkskeurmeester, naar Gieten; J. van Eeken, hulp in de huishouding', naar Baarn, Leestraat 3. x — met gezin. ■ Hoe mooi Steenwijk is. Het Handelsblad zingt de lof over onze stad. Een verslaggever van het Alg. Handelsblad heeft iteenwijk bezocht en hij schrijft er zoo geestdriftig ver, dat we het hieronder overnemen. ..Ik ben niet op reis gegaan naar Steenwijk, iwolle en Apeldoorn, naar Zutphen, Doesburg en Irave, naar Weert, Roermond en Roosendaal om e controleeren hoe het staat met de houding, de iitrusting en de geoefendheid van onze nieuwe arnizoenen, maar alleen om de omgeving eens cp e nemen, waarin zij de tweede helft van hun zoo uist verlengden diensttijd zullen doorbrengen. Wat ik op dien tocht geleerd heb, is voor het rootste deel verrassend Bent u ooit ir. Steemvjjk eweest ? Jk niet, tot de plicht mij er heen riep. laar nu weet ik dc-n weg, en die biedt verrassingen enoeg voor een heel wal verdere reis dan naar e grens van Overijssel. Want als ge van Meppel komend, in de richting an Friesland rijdt, en juist meent, dat achter hss plgen.de dorp heel Friesland voor u open zal gaan,, i'oen, plat en oneindig, onder den adem van den /ind, tiie van zee kemt en over de bewegen meren aat — dan juist clan, stijgt uit het viakke winerige land een heuvel cp, met glooiende akkers n zwarte dcnnebosschen, alsof per ongeluk eer. tuk Veluwe naar de Priesch-Overijsselsche grens ct'zeild geraakt was. En. voor ge van uw verbazing «komen zijt, rijdt ge Steenwijk binnen. Ge zilt egen alle winkeiwiten een vriendelijk geel papier, /aai'op met blauwe letters staat; „Welkom in iteenwijk” maar dat is niet voor u bedoeld, maar oor het nieuwe garnizoen, dat gisteren is binnenetrokken en nu, aangegaapt door de stadsjeugd,, n een leegstaande fabriek aan den rand van het tadje huist. Zeg niet, dat het in een nest terecht gekomen is. leent ge soms, dat als Amsterdam ooit weer garlizoen mocht krijgen, „the man in the Street”, wanleer de garnizoenscommandant te paard voorbij :omt draven, zou zeggen: „Da’s de baas van alles”?' Jan kent ge Amsterdam niet en Steenwijk evennin ! Maar laat me u liever meer van dit Steenwijk 'ertellen. Van dit landelijke stadje, tusschen de .looiing van bosch en akkerland en de groene grasvlakte van de weilanden, die zoo vlak is, dat de >oerderijen en boomgroepen er bovenop gezet lijken e zijn, als speelgoed op een tafel. Steenwijk is niet voor niets weer garnizoen gevorden, het is nog duidelijk genoeg te zien, dat het: :en sterke vesting is geweest, al nestelen nu ook ie roeken in de iepen op de voormalige wallen en il hangt de wasch voor huisjes zonder verdieping,, vaar eenmaal de kanonnen hun bronzen muilen epensperden om dood en verderf naar den vijand ,e spuwen. Maar er is meer in Steenwijk. Er is nog die wonlerlijke beslotenheid van het leven, die voor den ;en het leven in een „nest” even, verfoeilijk marlet, cis voor den ander aantrekkelijk. De meeste huizen hebben geen verdieping, zo odat ie grijze gestalten der kerken het stadsbeeld nog jeheerschen, zooals het ook hoort trouwens. Bovenben is er een „Posthuis” en een „Veerhuf.s”, en il wordt er nu in het eerste niets gepost eu vanuit iet tweede niemand overgevaren, maar ïn beide bare wijn (en dito ..oude”) geschonken, 'dergelijke velhaast vergeten namen zijn toch ook pets waard ! En als u dat niet vindt, vertelt u mij dan maar ïens of u wel eens van een „schroejfb.eurtdienst” ip Amsterdam gehoord hebt. Die bestp.at ook nog n Steenwijk . Meent echter niet, dat Steenwijk zelf een half vergeten stadje is. Het leeft evengoed als Amsteriam of Rotterdam. Alleen, het leeft anders, stiller, oescheidener en landelijker. Er is scheepvaart over net Steenwijkerdiep, maar de schepen sijn turfschepen, met namen als „Content”, „Noaitgedacht” sn de „Drie Gezusters”, en geen snelle motorschepen, die „Oranje”, „Nieuw-Anisterdam” of „Theseus” heeten en de zeven zeeën bevaren. Er ,s industrie, maar het is al wener een landelijke ndustrie, waarbij niet gestaakt v/ordt en de direc;eur slechts door een dun planken muurtje gescheiden is van de werkplaats, waar zijn arbeiders le vaten van de kuiperij tot bruine pyramiden opeenstapelen of de gillende zagen boomen tot olanken of balken verwerken. En daarom, beklaag onze miliciens niet, die giseren Steenwijk binnentrekken. Het leven is er niet mders dan bij ons in Amsterdam, alleen, het is cleiner en vriéndelijker en de natuur is er dichteriij. De wind komt er over het vlakke land tot midlen in de lage stad en in stormnachten kan men :r misschien de branding hooren grommen van iet gekooide IJsselmeer --- STEENWIJK «i -. — BELASTING BETALEN. Uiterlijk 7 April a.s. De ingezetenen van Steenwijk, Steenwijkerwold, Oldemarkt, Giethoorn, Kuinre, Blankenham en Vledder worden eraan herinnerd, dat, ter voorkoming van vervolging, uiterlijk 7 April 1938 betaald moeten zijn de volgende belastingen: Belasting' naar Inkomen en Vermogen 1937/’38: biljetten gedagteekend Januari 1938 minstens 2/5 gedeelte; Doode Hand belasting 1938, biljetten gedagteekend Januari 1938 minstens 2/11 gedeelte. Garnizoensnieuws. Nieuwe officieren. De volgènde nieuwe officieren zijn in het garnizoen aangekomen: res. le luit. mr. Gollas, res. le luit. v. d. Streek en res. 2e luit. Tijsmans. Leveranties. De behandeling van de wasch voor het garnizoen >en de manege is opgedragen aan Stoomwasscherij Spitzen alhier. Dé levering van visch voor de onder-officiersmenage is. opgedragen aan ide fa. Snippe. De Luch(bescherming.soefening. Aan de luchtbeschermingsoefening te Leeuwarden heeft ook een sectie zware mitrailleurs van het garnizoen te Steenwijk onder leiding' van res. le luit. Koeze medegewerkt. Nog geen veldprediker. De Zwolsche Crt. bracht gisteren een bericht over de aanstelling van een veldprediker in Steenwijk. We kunnen mededeelen, dat dit bericht op het oogenblik althans nog voorbarig is. Benoemd. Onze stadgenoote Mej. Zw. Brouwer is benoemd als kweekelinge met akte aan de Geref. School te Wolvega (hoofd de heer Holwerda). Verkooping. — Ten overstaan van notaris Van Dalen is het café „Onder de Linden” voor f 9351 verkocht aan de N.V. Overijsselsche Hypotheekbank te Deventer. —.' De smederij van R. Rijkmans is ten overstaan van notaris Volkers verkocht aan den heer W, B. A. v. Schoot voor f 2054—, Iets nieuws. De vischhandelaar J. Snippe heeft volgens een adv. een nieuwe geheel electrische vischsnijmachine gekocht. Het schijnt iets nieuws voor Steenwijk te zijn. cr( Rijkspostspaarbank. h( Aan het postkantoor Steenwijk en het daaronder te behoorende ambtsgebied werd gedurende de maand te Maart ingelegd f 59.002.81; terugbetaald f61.113.21. le Het laatste door dat kantoor uitgegeven boekje draagt het nummer 19781. di DE BOEKENWEEK. te Een geschenk. h De heer W. S. Terpstra zond ons het Geschenk A voor de Boekenweek 1938, dat men krijgt bij aankoop van f 2.50. Dit geschenk bestaat uit drie no- g! vellen; „Huis' te huur” van F. Bordewijk, „Het el ’ Friesche goud” van Marie Koenen en „De Konings- ]i1 weg” van Marianne Philips. Helaas heeft ons als- h j nog de tijd ontbroken deze novellen te lezen doch a; wat we erover lazen geeft ons aanleiding dit ge- zi schenk voorloopig op hooge litteraire waarde te ; schatten. Men zorge het in zijn bezit te krijgen. d ’ De Boekenweek duurt tot 9 April. bl w HET CHR. MILITAIR TEHUIS. b De opening. ^ Vrijdagavond is het Chr. Militair Tehuis, dat n voorloopig in de Kalverstraat gevestigd is, met eenige plechtigheid geopend. Daartoe was naast h het comité, dat zoo actief is geweest om nu reeds p ■ een Tehuis voor de soldaten gereed te hebben, ook k de garnizoenscommandant majoor Langenhagen ft aanwezig, terwijl een 40-tal militairen de eerste n 1 gasten waren, direct reeds een bewijs, dat het Te- ti , huis in een behoefte voorziet. c J De. voorzitter Ds. J. P. van Leusden heette de aanwezigen hartelijk welkom. Hij wees erop, dat ^ dit sléchts de voorloopige opening betreft omdat d men op een nieuw Tehuis hoopt. Zich speciaal rich- z tende tot de militairen zeide hij te hopen, dat dit d i Tehuis voor zoover mogelijk het ouderlijke huis zou v t mogen vervangen en dat velen deze plaats zouden e kunnen vinden. Hetgeen voor het comité de beste 0 aansporing zou blijken om het werk voort te zetten. Wanneer de jongens in. een Chr. Militair Tehuis v vertoeven, dan kunnen Chr. ouders gerust zijn. d t Met enkele hartelijke wc cider stelde hij tenslotte den nieuwen huisvader den heer K. Kuiper voor. ^ p Majoor Langenhagen richtte zich in zijn antwoord speciaal tot de militairen. Hij vond, dat er g nog veel te weinig waren en toonde groote belang- “ stelling te hebben voor de geestelijke en stoffelijke j d belangen van cle jongens. Vandaar de vraag die e e hem bovenal bezighield: „Hoe geef ik de jongens ^ aan hun moeder terug ?” Zij moesten volgens spr. c zoo terugkeeren dat ze hun moeder altijd in de e oogen durfden zien. Vandaar dat hij besloot met it een dringend beroep om veel te komen en vrienden Q n mede te brengen. r r. Ds. J. C. Jörg knoopte zijn welkomswoord vast aan de woorden van een commandant door met r ” klem te betoogen, dat de jongens ook hun Heiland steeds In de oogen zouden durven zien. Hij bracht in herinnering hoe in deze lokalen steeds de jeugd had gehuisd on deed zijn woorden — ook namens v mevroftw — vergezeld gaan van een sjoelbak en n een schaakspel. .e De Gereformeerde predikant Ds L. Kuiper verk telde hoe hij eerst twee maanden geleden in Steen- . wijk was gekomen en dus zoo met de militairen ) Het batig saldo van dezen avond ten voordeele | P- van der Werf, radio-technicus, Oosterstraat 79, I van de Wijkverpleging bedraagt f 130.—. van Heerenveen; --- Advertentie BOEKENWEEK van 2 tot 9 April Zie de etalage bij Boekhandel TERPSTRA - Telefoon 208 - --- Advertentie „Mijnhard!jes” zijn geen ronde, maar hartvormige cachets. I ---