De wereld rond Kort overzicht van het belangrijkste gebeuren ITnniiKr rionfira VI » T^nf VioKKoti /\a Avimi/l/lolmir nnncl Koning George VI al behoort hij niet meer tot de levenden, houdt de gedachten der Engelsen nog gevangen: Dat bewees de Londense bevolking, die samenstroomde toen zijn stoffelijk overschot, naar het gebruik op een affuit geladen, van het station naar de Westminster kapel werd overgebracht. Dat bewees niet minder de eindeloze menigte, die defileerde voor dit stoffelijk overschot, drie dagen lang, gelijk het in deze kapel lag opgebaard, dag en nacht bewaakt door vier van de in Tudorse pracht geklede bewakers van de Tower en door vier officieren van de Garde. Dat bewees de belangstelling', waarmede het buitenland alles volgde, wat op de plechtige begrafenis betrekking had, in het bijzonder de aankomst van de hertog van Windsor, die een wel heel moeilijke taak volbrengt. Maar inmiddels is een nieuwe Koningin opgetreden, die op de gebruikelijke wijze is uitgeroepen, een boodschap heeft gezonden aan Lageren Hogerhuis, dat verzameld was met de koninklijke familie om het stoffelijk overschot in de Westminster kapel in ontvangst te nemen. Zonder dat de praal, in vroeger eeuwen gebruikelijk, hindert, slagen de Engelsen er bij dergelijke gelegenheden in om dóór het vasthouden aan tradities die praal niet de gewenste soberheid te doen verstoren. Het is slechts jammer, dat crih rondom de begrafenis van George VI een parlementaire crisis afspeelt bij onze Zuidelijke buren. Het heette aanvanklijk, dat Koning Boudwijn, gelijk bijkans alle andere vorsten uit Europa, persoonlijk aan de begrafenis zou deelnemen, gelijk ook door zijn vader in 1936 bij het overlijden van Koning George V was geschied. Maar daarna vernam men, dat niet de Koning, maar . prins Albert zou gaan, hetgeen heette te geschieden op grond van de monarchale etiquette, wijl immers de Belgische koning nog geen officieel bezoek aan het Engelse hof heeft gebracht. Daarvan heeft de oppositie onder leklihg van Huysirfans en Spaak een politiek gebruik gemaakt, dat niet elegant kan worden genoemd. Zij heeft de regering onder Van Houtte, de pas gereorganiseerde katholieke regering, aansprakelijk gesteld voor dit besluit van de Koning-, hetwelk een slag in het aangezicht van het Britse Koningshuis en het Britse volk wordt geheten. Dit houdt verband met het feit, dat men achter ’s konings besluit zoekt - en vermoedelijk terecht - zijn grief over de critiek, in Churchill’s Mérnoires op zijn vader gericht, die ook in de kringen van hèt Belgische leger tot verontwaardiging aanleiding heeft gegeven. Men neemt aan, dat de Koning de nieuw opgetreden prime minister niet wenst te ontmoeten, hetgeen intussen vroeger of later toch zal moeten geschieden als hij een bezoek ain JEngeland brengt, en dan minder opvallend dan nü zal verlopen .De vraag daargelaten of de regering voor een dergelijk besluit van de Koning verantwoordelijk kan worden gesteld - hetgeen de consequentie zou meebrengen, dat de regering ook verantwoordelijk is voor enige, onhandigheid, die de soüverein eventueel te Londen zou begaan - lijkt dit getwist rondom een lijkbaar niet verheven. Men kan rustig aannemen, dat Engeland en de Engelse [ koninklijke familie de vervanging nauwelijks zouden hebben opgemerkt, indien de oppositie er niet de aandacht op had gevestigd. Er is nu een motie tegen de regering aangenomen, maar deze weigert af te treden want, zij behoudt de volstrekte meerderheid in de Kamer. Belangrijker dan deze zwevende crisis is het lot, dat aan het Europees leger zal ten deel vallen. De beraadslaging' over Düitsland’s deelneming in de Bondsdag te Bonn is met parlementaire stormen gepaard gegaan. De oppositie, niét onder Schumacher, die wegens ziekte afwezig is, maar onder Ollenhauer, die volkomen zijn standpunt "Verdedigt, maakte het, samen -metë*rde weinige communisten. Bondskanselier Adenauer zo nu en dan nauwelijks mogelijk om te spreken. Adenauer heeft er nadruk óp geleg'd, dat Duitsland geen andere w-eg. kan volgen dan die, welke door hem is ingeslagen. Hij toonde er zich opnieuw van overtuigd, dat langs deze weg de Duitse volledige söuvereiniteit het spoedigst zou worden hersteld. De opposite keerde zich dan ook niet, gelijk aanvankelijk verwacht werd, tegen de zogenaamde herbewapening in het algemeen. Dat kon ook moeilijk, omdat niettegenstaande het heet, dat de Duitse jongeren aan geen leger meer willen deelnemen, het aanvragen van vrijwilligers bij het voorlopig Ministerie van Oorlog stroomt. Zij grondde zich op het feit, dat Duitsland, zo het al niet direct toetreding krijgt tot het N.A.T.O. verband, dan toch in elk geval in een positie moet worden gebracht, dat de Duitsers souvereine zeggenschap blijven hebben over het Duitse leger. Het slot van de opgewonden debatten, waarvan de voorzitter terecht zeide, dat zij het West-Duitse aanzien in het buitenland zullen schaden, is geweest het .aannemen van een lange reeks van voorwaarden, waaraan de regering gebonden is bij haar verdere onderhandelingen. Deze betreffen dan In de eerste plaats een souvereine regering; zij betreffen echter ook details, die men in de gegeven omstandigheden beter had kunnen nalaten. Het feit, dat daaronder zelfs dé vrijlating van bepaalde .regelmatig veroordeelde oorlogsmisdadigers is genoemd, spreekt boekdelen. Daarbij komt, dat tussen de Hoge Commissarissen en de Duitse regering nog geenszins overeenstemming is verkregen over de financiële bijdrage, die Duitsland zal moeten leveren. Hier is een verschil Van tenminste 3 milliard' Mark. Adenauer heeft goedkeuring op zijn gevoerd beleid gekregen, maar met insluiting van voorwaarden, die practisch alle verlangens der oppositie omvatten. Als dit een overwinning heet van de oppositie, dan is het erger nog dan een Pyrrhus-overwinning ; het is er een, die Duitslahd’s positie, door Adenauer omhoog gebracht, eer omlaag haalt. Dat hebben de onmiddeliijk daarop aanstuitende debatten bewezen in de Franse Nationale Vergadering Deze waren - men kan niet anders zeggen - waardig en rustig. Er was één ogenblik, dat deze rust werd verstoord. Toen sprak een bijkans aan het einde vah zijn leven staande oorlogsillegale Heuillard uit Rouaan, die zeide dat hij en de zijnen gezworen hadden om nooit meer het Duitse militairisme aan de -macht te helpen. Twee keer heeft Frankrijk een hand van Vertrouwen naar Duitsland uitgestoken, twee keer is het bedrogen uitgekomen. Er was een algemene ontroering in de Kamer, die door president Herriot in woorden werd gebracnt. De interpelanten kwamen met uiteenlopende argumenten. Voorzover zij niet reeds van de aanvang af tegen ’t plan-Pleven van een Europees leger waren gekant geweest, wezen zij er op, dat dit plan in de inmiddels gevoerde onderhandelingen zodanig onherkenbaar is veranderd, dat het al zijn nadelen heeft behouden en zijn voordelen heeft verloren. Indien dit was de vrij algemene critiëk - het plan doorgang vindt op de thans aangenomen grondslag, zal binnen zeer afzienbare tijd Frankrijk, dat bloedt in Inüo-China .staan voor een nieuw Duits militairisme. Het zal Duitsland te gemakkelijkér zijn om overwegende invloed te oefenen op het Europees vaste land, ómdat Engeland zich onthoudt. Vandaar dat de regering, die vermeden had zelf bepaalde voorstellen te doen, maar richtlijnen wilde ontvangen van de Nationale Vergadering, aan moties zal zijn gebonden. Een ervan komt van Pleven thans buiten de regering staande, die daardoor in grote trekken zijn plan hoopt te redden .Zij verlangt,: dat het nodige zal worden gedaan om zich de medewerking van Engeland te verzekeren, waardoor natuurlijk het Europees leger een geheel ander karakter krijgt. Een andere motie is van de sociaal-democraten, die bijvoorbeeld met de beslissing wensen te wachten tot uit het rapport varf de Ontwapeningscommissie van de U.N.O., dat op 1 Juni a.s. 'móet gereed zijn, zal blijken of ook maar de geringste hoop op een overeenkomst bestaat. Deze motie wil echter ook kleinere eenheden, waartegen Duitsland juist bezwaren heeft, en zij wil voorts evenzeer de medewerking van Engeland. Fauie heeft zijn verdediging met tact gevoerd. Men moet niet uit het oog verliezen, dat hij staat onder de druk van Amerika, dat een spoedige beslissing wil forceren. Hij heeft ongetwijfeld gelijk, wanneer hij zegt, dat gemis aan overeenstemming voor Duitsland de zaak vergemakkelijkt. Dan behoeft Duitsland niet anders te doen dan af te wachten wat er van het Europees leger komt; het Is goedkoper uit dan op welke wijze ook. Faure kan er zeker van zijn, dat zou hij deze moties naast zich neerleggen, hij ten val zal worden gebracht, Zijn regering staat zwak, gelijk wel gebleken is uit het feit, dat rij tot tweemaal toe bij een procedure-kwestie de nederlaag leed. Wat zijn te dezen opzichte de W pi gevoelens van Amerika ? g Er zijn énkele tekenen, die kunnen verontrusten. a Zij bestaan in de duidelijke onwil, die zowel Truman n als Acheson hebben getoond om de Duitse en ci Franse argumenten tegenover elkander af te wegen. Hét spréékt vanzelf, dat het voor de Amerikaanse politiek veel gemakkelijker is om Duitsland de hand P' te reiken, zodoende een sterk leger tegen Rusland ^ in het veld te brengen en daardoor de verdediging van West-Europa verzekerd te weten. Maar, al houden de Amerikanen, zelfs een knap man als Acheson, nog maar weinig rekening met wat de ondergrond van de Europese gevoelens is, zij beseffen cj, toch ook wel, dat de zaak niet zo simplistisch kan ^ worden bekeken. Zij gevoelen toch ook wel het ^ Duitse gevaar, politiek, militair en economisch j En dat is namelijk juist de verkeerde kant van het optreden van de oppositie te Bonn, dat zij dit , zo voor alles duidelijk heeft gedemonstreerd. Als “ reeds de sociaal-democraten dit standpunt innemen, W wat kan er dan niet gebeuren als zo straks Duits- 6i land, vooral een met Amerikaanse hulp verenigd ei Duitsland, een nationalistische regering krijgt ? W :n, —— — en Daarbij komt, dat bij Dulles en de republikeinen ü- de neiging sterker wordt om het Aziatisch gevaar ; r- op de voorgrond te brengen, waardoor dus de n. krachten van Amerika op zijn minst zouden moeten ’t worden verdeeld. Er zal in de komende week, voornt dat de besprekingen van de Atlantische Raad te d- Lissabon beginnen, een bijeenkomst zijn van de drie n- Ministers van Buitenlandse Zaken, en daarvan zal e- veel afhangen. Acheson zalwel dit beseffen, dat het er niet om gaat om Schuman te overreden, maar ng om een standpunt in te nemen, dat voor de Franse n- regering, die met de tegenwoordige Nationale Verin gadering heeft te regeren, aanvaardbaar is. Truman is- bleek op zijn laatste persconferentie strijdlustiger >m dan tevoren; de journalisten zagen in hem weer de *s Truman, die in 1948 zijn presidentsverkiezing won. ar Of hij candidaat zal zijn of niet, aldus werd terecht de in de „Christian Science Monitor” geschreven, hij n- zal een factor zijn, waarmede de republikeinen heb:al ben rekening te houden. Truman heeft ook de strijd ns aangebonden met de beruchte republikeinse Sena>te tor MacCarthy, de man, die van zijn parlementaire iat onschendbaarheid misbruik maakt om de ene reir- putatie na de andere te doden. Van tweeën een nu: 0> öf de republikeinse leiding, Taft, zo straks Eiseneer hower, verloochent MacCarthy, maar dan ver■O- vreemdt zij ongetwijfeld een paar millioen republite keinse stemmen van zich, öf zij laat MacCarthy beis- gaan, maar dan vervreemdt zij vermoedelijk een >et nog groter aantal stemmen van de kleurloze mid>te denstof van zich. Hoe eenvoudig een Amerikaanse ril presidentsverkiezing er uit ziet, zij is toch altijd ud min of meer gecompliceerd, de Het wachten is nu op de !eAtlantische Raad te Lissabon De militairen zijn reeds bijeen geweest; zij hebben belangrijke beslissingen genomen, mede naar aanleiding van het économisch rapport van de drie wijzen: Harriman en zijn Engelse en Franse collega’s. Déze beslissing- brengt met zich, dat men al het nodige zal doen om het directe aantal beschikbare divisies op te voeren, maar de volledige uitrusting van het Atlantisch leger, die dan op 100 divisies wordt gesteld, zal verlangzamen. Eisenhower zal te Lissabon niet aanwezig rijn, hetgeen mede een teken is dat in verband met de onzekerheid omtrent het Europees leger, niet de besluiten verwacht worden, die te Rome aan Lissabon werden toegeschreven. Intussen staat het vast, dat Griekenland en Turkye als nieuwe leden te begroeten zijn. Zij hebben onderling Contact gezocht, dat tot zekere hartelijkheid heeft geleid. De bedoeling om dit contact ook uit te strekken tot Yougoslavië, is door Belgrado’s terughoudende politiek nog niet verwezenlijkt. Yougpslavjp spaart vermoedelijk zijn krachten voor de önderhahdelingen mét Italië, die DE KOUDSTE NACHT Van deze winter. Vrijdagnacht was in sommige plaatsen an ons land de koudste nacht van de ! inter. Deelen bij Arnhem meldde ’smor- 1 sns 9 graden, Maastricht en Schiphol 3 ! raden vorst. Ten gevolge van de sterke fkoeling ontstond hier en daar een dikke list, die echter in de loop van de dag verween. In Noord-Duitsland kwamen des ! achts de laagste temperaturen van Euroa voor. Plaatselijk vroor het daar meer an 15 graden. HET SLIPGEVAAR Op „de Dracht” te Heerenveen De Dracht in Heerenveen, welke een onerdeel vormt van de rijksweg Zwolle— eeuwarden, is bij nat weer slipgevaarlijk, etgeen herhaaldelijk tot ongevallen aaniiding heeft gegeven. De Toeristenbond A.N.W.B. heeft zich ierover tot de gemeente Heerenveen geend en verneemt thans, dat nog in de erste helft van dit jaar de traverse van en geheel nieuw en aanzienlijk stroever egdek zal worden voorzien. BMMMwawMWMMaiwir-- MwmmWTn titmi miuiiJiiwi—m—www> l ■-A. • ■ - „J. „ /SV over Triest lopen. Italië heeft inmiddels, nu het van öe drie Geallieerden en de daarmede verbonden kleinere Staten ontheffing heeft gekregen van de lc militaire en politieke beperkingen van het vredes- D verdrag van 1947, Rüsland doen weten, dat het zich gi aan dit vredesverdrag ook jegens Rusland niet meer zal houden. Directe aanleiding daartoe gaf Rusland, ic doordat het voor de vijfde keer een veto uitsprak v, tegen Italië’s toetreding tot de Verenigde Naties, ’ door de Assembiy te Parijs, die inmiddels is uiteengegaan, met, grote meerderheid aanvaard. Aange- M zién meer innigw: verstandhouding tussen Grieken- ë1 land en Italië wordt voorbereid, is nu het Middel- ; b landse Zeecommando van Admiraal Camey in zo- • t verre uitgebreid, dat hèt Turkye en Griekenland h omvat. Daarmede echter is het Midden-Oostelijk V) commando nog niet geregeld. Dit wordt voor Enge- j-,, land gereserveerd, maar daarvan kan eerst sprake ^ zijn als Engeland met ! Egypte j op betere voet Is geraakt, Maher Pasja volhardt in ; yzijn gematigde houding. Dat blijkt niet alleen uit ^ y het feit dat hij, nog voordat een desbetreffende nota > ... door Engeland was ingediend, tot schadevergoeding ! voor het oproer van 26 Januari bereid blijkt, mits n zij voor heropbouw wordt bestemd. Dit blijkt ook uit het opnieuw opnernen van de besprekingen met il Engeland. Deze zullen alleen dan tot resultaat kun- vs nen leiden als van beide rijden concessies worden a gedaan. Het is reeds een gróte aanwinst, dat het n y de Kanaal zone rustig is, en Egyptische arbeiders, ^ zij het ook in klein aantal, het werk aan het Suez- % kanaal hervatten. „ Men mag hopen, dat van overeenstemming in het Midden-Oosten tussen Engeland en Amerika een goede invloed zal uitgaan op gelijke overeenstemming in Z.O. Azië n Wil Amerika inderdaad door het tot elke prijs los- u maken van het China van Mao tse Toeng van ll Rusland, een nieuwe politiek invoeren, dan zal het iï van de middelen, dié het daartoe bezigt, afhangen g öf Engeland er zich mede kan verenigen. De erken- ci ning van Mao tse Toeng door Engeland toch hield ^ verband met de wens, dat inderdaad China en r» Rusland niet verbonden zouden worden. Gezien echter de gang van zaken bij de onderhandelingen ^ over de wapenstilstand te Panmoenjon, lijkt deze oplossing nog niet zo gemakkelijk te bereiken. Er is weliswaar op tal van punten overeenstemming ver- U kregen, zelfs, althans in het algemeen, ten aanrien il van de krijgsgevangenen, maar de vraag blijft nu ; 21 open of de conferentie op hoog peil, die beide par- ri tijen aanbevelenswaardig scheen, tot geheel het ^ Oost-Aziatisch vraagstuk zal kunnen worden uitgestrekt of zich zal moeten; beperken tot Korea. HONGERSNOOD Op Flores. Op Flores neemt het voedselgebrek ernstige afmetingen aan. Twintig scholen zijn gesloten, omdat leerlingen en onderwijzers genoodzaakt waren er op uit te trekken teneinde voedsel te zoeken. In de streek van Rioeng is een, aantal personen tengevolge van honger overleden. Er is thans 500 ton rijst naar Flores gezonden. SOCIALE VERZEKERING LXII. WERKLOOSHEIDSWET. Uitkeringen. Wij deelden mede, dat in normale gevallen samen gedurende 126 dagen uitkering kan worden genoten. Lang niet alle werknemers komen voor wacht geld in aanmerking. D i e vallen dan direct onder de werkloosheidsverzekering en hebben dan recht op 126 dagen uitkering per uitkeringsjaar. Voorwaarden voor recht op uitkering Voor recht op uitkering moet de werkloze aan bepaalde voorwaarden voldoen. Daarbij zijn de voorwaarden voor wachtgeld en werkloosheidsuitkering niet gelijk. Voor wachtgeld geldt als eis, dat de werkloos geworden verzekerde in de periode van 12 maanden, onmiddellijk voorafgaande aan de dag waarop hij werkloos werd, tenminste 156 dagen als werknemer heeft gewerkt in dienst van één of meer b ij d e ! bedrijfsvereniging aangesloj ten werkgevers. In bijzondere gevallen is hêt bestuur dier vereniging bevoegd de arbeid, verricht in dienst Van een niet bij de bedrijfsvereniging aangesloten werkgever, bij de bepaling van de 156 dagen mee te I tellen. ) In een groot aantal gevallen zal wel niet kunnen worden voldaan aan die eis van 156 \ dagen, welke de Wachtgeldfondsen stellen. | Dénk b.v. aan losse arbeiders, die ; hü eens bij de een, dan bij de ander werken Deze personen vallen onmiddellijk bij intreding hunner werkloosheid, onder de werkloosheidsverzekering. Zij moeten dan aantonen dat zij in de afgelopen 12 maanden tenminste 78 dagen als werknemer, in de zin der werkloosheidswet, hebben gewerkt. Zij hebben dan recht op 126 dagen werkloosheidsuitkering. Volgende uitkeringen. De wet bevat over de vraag, wanneer men voor een tweede of volgende keer voor uitkering in aanmerking komt, een aantal ingewikkelde bepalingen. In het algemeen is het zo, dat men niet opnieuw voor wacht geld in aanmerking komt, als men niet in de afgelopen 12 maanden 156 dagen en na de laatstgenoten uitkeringsdag tenminste 78 dagen heeft gewerkt in dienst van één of meer werkgevers, die bij de desbetreffende bedrijfsvereniging aangesloten zijn. Voor werkloosheidsuitkering komt men niet opnieuw in aanmerking als men niet in de afgelopen 12 maanden 78 dagen en na de laatst genoten uitkeringsdag tenminste 39 dagen als werknemer heeft gewerkt. Premier De premie voor de wachtgel d-verzekering wordt vastgesteld door de bedrijfsvereniging. Deze wordt door werkgevers en werknemers, ieder voor een gelijk deel, betaald. Het percentage kan echter door het algemeen werkloosheidsfonds worden gewijzigd. Beroep. Beroep tegen de beslissingen ingevolge de werkloosheidswet is mogelijk bij de Scheidsgerechten, eventueel bij de Centrale Raad van Beroep. Wij menen, dat wij het hierbij voorlopig moeten laten. Wij verhelen ons niet, dat de materie niet volledig is behandeld, maar het was misschien nu al Ingewikkeld genoeg. Wij zijn echter gaarne bereid vragen op dit gebied te beantwoorden. Vragen betreffende de sociale verzekering kunt u aan ons richten, onder vermelding van de letters „L.Z.”. --- De Woningbouw In 1951 ruim 30 procent boven het programma. In December werden in ons land 5416 voningen voltooid waarvan 296 duplexvoningen. In de overeenkomende maand mn de jaren 1945 t.m. 1950 kwamen resp. gereed 40, 299,, 1640, 6679 (191), 5399 (322) ;n 3580 (394) woningen (tussen haakjes ’t iantal duplexwoningen). Het aantal in 1951 voltooide woningen ;53.666) is ruim 30 pet. hoger dan het aanbal, dat volgens het in 1949 vastgestelde voningbouwprogramma had moeten worien gebouwd. Het is bovendien 11 pet. ho>er dan het aantal in het recordjaar 1934 gebouwde woningen. Het aantal duplexvóningen, dat in 1951 is voltooid (4392) ilijft echter ruim 12 pet. beneden de 5000, iie in het programma voorzien waren. mÊmÊaHmmammmmMmcJuiiÊmmmammmmimmÊmamimmiÊmMiÊiBÊmmmmmmummmmmm --- Advertentie • branjt fórf&fc --- Advertentie iw—ïrwiwiwwnw nningiWTnnir>rwniiiimnnr jt m—nrnTatirnfanniB—mii'iiHuwyn miimn11 mmmmÊÉÊmaÊtmmÊÊmmmmaÊÊimÊim^smmÊtÊmitÊmamÊiummÊamtm0tm Zij die in aanmerking wensen te komen voor dienstnemir als vrijwilliger bij het wggm/ja Nederlands Detachement Verenigde Natie kunnen zich mondeling of schriftelijk wenden tot h Z N Aanmeldingsbureau Korea, Nwe Frederikkazerne, geb. E ■ kamer 19a te ’s-Gravenhage, Tel. 723860. Ook zij, die nimmer in militaire dienst zijn geweest, komen voor uitzending in aai merking. Leeftijdsgrenzen 19 tot 30 jaar (voor onderofficieren tot 35 jaar). '■-T>' ; : --- Advertentie PIJNEN? jra Eén tablet Is al 1 voldoende! UhéH --- FEUILLETON "Vogelvrij Historisch Verhaal uit de Drents-Friese Grensstreek door H. van Norg. il) HOOFDSTUK 11 Vader en dochter Toen de nacht het aardrijk weer met een zwarte sluier had toegedekt, vertrok Willem Frankes. Langs de puinen van zijn hoeve rijdend, hoorde, hij vanaf het erf de roep van een kerkuil klinken. Was dit het dier, dat geregeld van jaar op jaar, van geslacht op geslacht in rijn schuur nestelde ? Kon het de omgeving nog niet verlaten, hoewel zijn nestgelegenheid hem was ontnomen ? Spoedig had de wilddief „De Oude Landschap” bereikt. Hij reed nu zeer omzichtig. Nu en dan liet hij de bruine stilstaan en hij luisterde dan ingespannen naar verdachte geluiden. Er was een matheid over Frankes gekomen. Hij voelde zich moe. Begonnen de emoties van de laatste tijd het sterke lichaam aan te grijpen ? Wild woelden de gedachten in het brein van: de stroper. Moest hij zijn dochter prijzen of moest hij haar laken ? En dan de hopman. Was dat een deugniet, een gemene verleider ? Of had hij een goede, een edele. inborst ? Als hij deze man had ontmoet op het ogenblik, dat hij daar voor zijn verbrande woning' stond, dan had hij hem in wilde woede zeker doodgeslagen. Maar het scheen, of rijn innerlijk hem thans een andere richting opstuwde. De woorden van Meine Wolters hadden klaarblijkelijk 'toch hun invloed gehad op de wilddief. De spreuk, die stond op het oude zegel van Stellingwerf schoot Frankes nu te binnen, terwijl hij daar weer door de Drentse dreven reed: „Juste judicate, filii homini”. De pastoor had hem eens verteld, dat deze vreemde woorden betekenden: „Oordeelt rechtvaardig, mensenkinderen”, Het was de stroper, als hoorde hij in de hoefslag van zijn paard, het enige geluid in de thans roerloze natuur, telkens de'vermanihg: „Oordeelt rechtvaardig !” „Oordeelt rechtvaardig !” Een vermaning aan de mensenkinderen, die zich zo vaak laten leiden door driften en lagere instincten. Dan weer kwamen een ogenblik de wrok en het haatgevoel in de ruiter op. „Ba, wordt ge thans kleinmoedig en week als een oude vrouw, Willem ?” , verweet hij zichzelf. Maar éven later hoorde hij weer de paardenhoeven ringen: „Oordeelt rechtvaardig !” Ruim twee uren reed Frankes voort in de donkerte; ruim twee uren lang vocht zijn geest om een uitweg te vinden in het dilemma, waarin ze gevangen zaf. Eii foen hij eindelijk de hoeve van zijn neef Peter Gerrits te Peest had bereikt, was hij in alle opzichten vermoeid. Hij bond zijn paard aan het wagenhok en liep om het voorhuis heen. Zie, daar scheen nog licht door de . ronde gaten in de blinden. Zou er dan nog iemand' op zijn ? De stroper klopte op een der vensters. Hij hoorde voetstappen en een vrouwenstem riep: „Wie is daar?” Frankes meende in de stem die van zijn dochter te herkennen. „Zijt gij het, Hanna ?” was de weervraag. „Öfei^öide#!” klonk nu de stem. „Ik zal de deur open maken !” Toen deze werd geopend, stond Frankes er al voor Het meisje vièl de stroper aan de borst. „O, Vader, wat ben ik blij, dat ik U weerzie !” Na de deur weer te hebben gesloten en gegrendeld, ging ze haar vader voor naar een vertrekje, waar een lichtje brandde. Toen Frankes het kamertje binnentrad, zag’ hij een mannenfiguur, die van zijn zetel oprees. De stroper bemerkte, dat het een jonge kerel was in krijgsmanskledïj. Hij begreep terstond, dat dit de bewuste jonge hopman moest zijn. Het bloed vloog hem naar het hoofd; hij scheen een uitbarsting van woede te zullen krfjgen en zijn dochter zag hem angstig aan, bevende van vrees. Maar eensklaps beving de wilddief een grote moeheid; het was alsof hij machteloos en willoos werd. Hij wenkte met de hand naar de man, in wie hij toch een soldaat van Gelre herkende en sprak : „Neem weer plaats.” Daarna liep hij naar de tafel en zette zich op een stoel. Óp matte toon zei hij : „Ta gevoel mij vermoeid”. Hanna ging hu ook weer zitten, het was alsof er een loden last van haar was afgewenteld. Ze greep haar vader bij een hand. „Lieve vader, wat ben ik dankbaar. Wilt ge óns nu eens aahhoren ?” Willem Frankes knikte. „Zijt ge in Haule geweest, Vader ?” „Ja, kind, maar onze hoeve staat er niet meer. Het is nu één grote puinhoop. Maar ons vee en al hetgeen we verder bezaten is gered. Engbert heeft zich zeer goed van zijn taak gekweten. Maar vertel mij nu alles, wat jij weet.” Hanna verhaalde nu, hoe Godfried, de hopman, bij haar was gekomen om haar te waarschuwen en hoe zij toen verder gehandeld had. Ze vergat niet, om goed uit te laten komen, dat de hopman zijn leven hierdoor op het spel had gezet, want mocht het uitkomen, dat hij de waarschuwing had gebracht, dan zou hij zeker de kogel of de strop krijgen. De stroper staarde nadenkend voor zich uit, toen Hanna haar verhaal deed. Hij viel haar geen enkele maal in de rede. Ook de hopman zat zwijgend erbij. Nadat het meisje geëindigd had, heerste er een wijle een doodse en pijnlijke stilte in hèt vertrek. Het was Frankes, die deze stilte verbrak met een: „Krijgsman, hoe wist ge, wat er voor ons, of eigenlijk voor Hanna dreigde ?” De hopman antwoordde : „Het was onze kapitein, die ons de opdracht gaf om Uw dochter gevangen te némen en Uw vee weg te halen, omdat men U nog niet had kunnen vatten. Ge weet immers, dat ge vogelvrij zijt verklaard. Men wilde Hanna als gijzelaarster gevangen houden in de hoop, dat gij U dan zoudt melden om te trachten Uw dochter te redden. Er waren nóg maar een klein aantal mannen, die Van de voorgenomen ovèrval op de hoogte waren, toen ik Hanna waarschuwde. Ik deed dit, omdat ik haar had leren kennen en leren hoogachten. Ik voelde het als mijn plicht als mens om dit, te doen. En mag ik U nu .nog even vertellen, wie ik ben en waarom ik krijgsman geworden ben ?” Willem Frankes knikte toestemmend. De hopman verhaalde nu van rijn jeugd ,hoe hij was opgegroeid, in welk millieu en hoe hij eindelijk, evenals zijn vader in het leger van Gelre was getreden. Dat hij thans eigenlijk alleen op de wereld stond -en de illusies, die hij had gekoesterd omtrent het krijgsmansleven, van hem waren afgevallen. Toen hij geëindigd had, stond hij op en sprak: „Ik ben U dankbaar, dat ge me hebt wallen aanhoren, Frankes. Ik begrijp ten volle, dat U verbitterd bent op alles, wat tot het Gelderse leger behoort. Ik ga nu vertrekken, want ik moet nog naar Groningen rijden. Ik heb vanmiddag een boodschap naar de stad bedacht; mjjn doel was echter alleen om Hanna een bezoek te brengen. Ik mocht echter geen achterdocht wekken door zonder aannemelijke reden weg te rijderi.” De hopman nam nu beleefd afscheid van vader en dochter. Bij de deur keerde hij zich nogmaals tot hen: „Frankes, kunt U me toestemming geven om Uw dochter nog eens te bezoeken ?” De wilddief dacht een ogenblik na en antwoordde: „Dat laat ik geheel aan Hanna over, hopman.” De jonge krijgsman antwoordde : „Ik dank U !” Hij wisselde met Hanna een blik, waaruit grote blijdschap sprak. Het meisje stond nu snel op: „O, ik zou haast vergeten om je uit te laten.” lachte ze. Ze spoedde zich naar de deur, ontgrendelde en opende die. Even later klonk van buiten de hoefslag van een paard en trad Hanna de kamer w^eer in. Ze ging naast haar vader ritten, streek hem liefkozend over zijn haar en nam een kam, om die door zijn verfomfaaide baard te trekken. „Vader, wat ziet ge er verwilderd uit en zo bleek en vervallen. Dit leven zal U te zwaar worden V’ ,De schurk loopt nog vrij rond, Hanna !” „Ja, maar denk toch aan Uzelf !” „Dat doe ik wel, Hanna. Maar ik denk nog meer aan jou. Ik weet niet, of ik vanavond goed gehandeld heb tegenover die hopman. Maar ik heb hierin alleen aan jouw geluk gedacht.” „Ik begrijp dit wel, vader. Maar ge kunt Godfried geheel vertrouwen,” zei het meisje en sloeg de armen cm zijn hals, terwijl ze hem op de bleke W'angen kuste. Nog een uurtje bespraken vader en dochter verschillende zaken, terwijl Hanna trachtte haar vader een flinke hoeveelheid van het eten in te stoppen, dat ze voor hem had gehaald. Frankes vertelde haar nog, waar hij zijn paard -geregeld stalde; als ze een boodschap aan hem had, kon ze die daar laten bezorgen. In het duister van de nacht reed daarop de wilddief weer naar zijn kameraden in hét hol op de Lutteke Ha er. (Wordt vervolgd) ’ --- Advertentie ^GRIEPHOiSïl U/acht niet tot Uw griep- ] hoest tot een bronchitis is verergerd. Verdrijf, mèt het slijm, dat in Uw luchtwegen vastzit, de ziektekiemen die Uw ademhalingsorganen bedreigen. Neem onmiddellijk voor Uzelf en Uw kinderen: I AKKER’S I , ABDIJSIROOP 1 1 Werelds beste hoestsiroop - f ---