NIEUWS SLACHTEN, KOOPEN EN VERKOOPEN VAN PAARDEN Zonder vergunning verboden Het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd maakt bekend, dat een besluit van den Secretaris-Generaal van het Departement van Landbouw en Visscherij is verschenen, waarbij het slachten en het koopen en verkoopen van paarden zonder vergunning verboden is. Slachtvergunningen worden afgegeven door of vanwege de Ned. Veehouderijcentrale te ’s-Gravenhage en vergunningen voor het koopen van paarden door of vanwege de betreffende Landbouwcrisis Organisatie, behalve indien het betreft het koopen van voor slachting bestemde paarden, waarvoor de vergunning door de Ned. Veehouderij Centrale zal worden verstrekt. De vergunningen voor het koopen van paarden worden in tweevoud uitgereikt. Het origineel moet door den verkooper worden bewaard en het duplicaat door den kooper opgezonden naar de instantie, die de vergunning heeft uitgereikt. BENZINE VOOR TRACTOREN EN STATIONNAIRE MOTOREN IN LAND- EN TUINBOUWBEDRIJVEN Het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd maakt het volgende bekend : Aanvragen voor vergunning tot het koopen en verbruiken van benzine als motorbrandstof voor die tractoren en stationnaire motoren, welke gewoon waren uitsluitend op benzine te loopen, ten behoeve van land- en tuinbouwbedrijven, voor de maand Januari 1941, moeten uiterlijk 16 December a.s. zijn binnengekomen bij het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd, Afd. II D, Alexanderstraat 19 te ’s-Gravenhage. De aanvragen moeten ingediend worden op de rosé formulieren B l,.die aan alle distributiekantoren verkrijgbaar zijn. Land- en tuinbouwbedrijven, aangesloten op het electrisch net, mogen geen aanvragen voor benzine indienen. Werkzaamheden, waarvoor benzine kan worden aangevraagd, zijn voor het landbouwbedrijf dorschen, waterpompen (voorzoover niet anders mogelijk) en in zeer bijzondere omstandigheden grondbewerking'. Voor het tuinbouwbedrijf komen voor benzineverstrekking in aanmerking werkzaamheden als spuiten van boomgaarden en kassen, voor zoover deze werkzaamheden niet met handkracht kunnen geschieden. In sommige gevallen kan benzine worden verstrekt voor grondbewerking en bevloeiïng van kassen. Nog wordt de aandacht erop gevestigd, dat zij, die gewoon waren petroleum te gebruiken, doch in de plaats daarvan thans benzine toegewezen krijgen, hun aanvragen op de gebruikelijke wijze, moeten blijven indienen. Duidelijke invulling en behoorlijke onderteekening van formulieren zijn noodzakelijk. TOEWIJZING VOOR BINDTOUW VOOR TOMATEN, BOONEN ENZ. Het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd vestigt er de aandacht op, dat telers die in aanmerking' wenschen te komen voor een toewijzing van bindtouw voor tomaten, boonen enz., hiertoe een aanvraagformulier moeten aanvragen bij de veiling, waarbij zij zijn aangesloten. Personen, die niet bij de veiling zijn aangesloten - dit zullen in het algemeen zijn de markttuinders, die niet tevens een veiling hebben gekozen - moeten dit formulier rechtstreeks aanvragen bij het Centraal Bureau voor Tuinbouwveilingen in Nederland Javastraat 80, ’s-Gravenhage. De veilingen dienen aan dit bureau op te geven het aantal aanvraagformulieren, dat zij voor haar telers noodig hebben. De aanvragen om formulieren, zoowel van de veilingen als van de niet bij een veiling aangesloten tuinders moeten uiterlijk Maandag' 16 December a.s. in het bezit van het genoemde Centraal Bureau zijn, hetwelk de formulieren dan direct toezendt. DE SAMENSTELLING VAN ONS BROOD Het centrale bureau voor het bakkersbedrijf deelt het volgende mede : Het hardnekkige gerucht doet de ronde, dat bloembollen mede verwerkt worden bij de vermaling van tarwe en rogge tot bloem en meel als grondstof voor de broodbereiding. Het centrale bureau spreekt deze geruchten met de meeste beslistheid tegen en deelt mede, dat de samenstelling van het tegenwoordige brood is als volgt: wittebrood 65 pet. tarwe en 35 pet. rogge ; bruinbrood 75 pet. tarwe en 25 pet. rogge ; roggebrood 100 pet. rogge. Ook de klachten, dat het z.g. oorlogsbrood als gevolg zou hebben het optreden van op schurft gelijkende huidaandoeningen, zijn onjuist, zooals blijkt uit een verklaring van den geneeskundig hoofdinspecteur van de volksgezondheid dr. C. Banning, gepubliceerd in het Tijdschrift van geneeskundige van Zaterdag 30 November j.1. Het centrale bureau voor het bakkersbedrijf doet een dringend beroep op het publiek om zich door dergelijke praatjes niet ongerust te laten maken. De overheid doet, in samenwerking met het bakkersbedrijf, alles wat mogelijk is om den consument een gezond en voedzaam stuk brood voor te zetten. VOERAARDAPPELEN De Provinciale Voedselcommissaris voor Drenthe deelt aan belanghebbenden mede dat thans alle voeraardappelen, dus ook kriel beneden 35 mm, gekeurd moeten worden alvorens hierover door de telers mag worden beschikt. Vanaf heden mogen dus geen voeraardappelen worden opgevoerd of verkocht zonder dat de telers in het bezit zijn van een vergunning, afgegeven namens den Provincialen Voedselcommissaris, na keuring der partij. GEDROOGDE KLAVER EN GRAS De Provinciale Voedselcommissaris voor Friesland brengt nogmaals onder de aandacht van betrokkenen, dat aflevering en het vervoer van kunstmatig gedroogde klaver en gedroogd gras door wandelaren aan handelaren en mengvoederfabricanten zonder gebruikmaking van de voorgeschre/en bestelbonnen en geleidebiljetten, verboden is. Voorts wordt er de aandacht op gevestigd, dat leze producten bestemd zijn voor verwerking in nengvoeders, en dat aflevering in enkelvoudigen form aan de veehouders ten strengste verboden is. Het vervoer van voor rekening en in opdracht ran den teler kunstmatig gedroogd gras- en klaver ran de drogerij naar den teler is toegestaan. --- Kantongerecht Steenwijk Strafzitting van Woensdag 4 Dec. 1940 „Duistere” zaken Verduisteren is tegenwoordig een eerste vereischte, doch men kan het ook te goed doen. Dat ondervond tenminste Pieter M., vischventer te Stad-Vollenhove die den 8sten November j.1. met zijn motor-bakfiets over den rijksweg Giethoorn— Blauwe Hand onder de gemeente Wanneperveen reed, terwijl het voertuig noch aan de voorzijde, noch aan de achterzijde van eenige verlichting was voorzien. Volgens verdachte was hij dien dag niet erg gelukkig geweest. Reeds driemaal had hij bandenpech gehad, wat dan ook de oorzaak was dat hij zoo laat op den weg was. Dit verweer doet de Kantonrechter opmerken, dat verdachte dan maar moet zorgeii dat hij betere banden aan zijn fiets heeft. Verd.: Ja ! Maar als men een spijker in de band krijgt en er geen fietsenmaker in de buurt is ? De Ambtenaar wil met deze omstandigheden rekening houden evenals met verdachte’s financieele omstandigheden en vraagt f 4 subs. 4 dh. De Kantonrechter maakt er 3 x f 1.50 subs. 3x1 dh. van. Ook Willem B., melkventer te Steenwijk had op 21 November terwijl hij ’s morgens omstreeks half acht met z’n bakfiets over den Tukscheweg reed, dit rijwiel te veel verduisterd. Dit vond eveneens zijn oorzaak in een bijzondere omstandighed. De avond te voren had hij de accu voor de verlichting bij den fietsenmaker bezorgd om te laten vullen. Deze fietsenmaker had tégen hem gezegd dat verdachte den volgenden morgen de accu wel weer kon halen. Hij 'was dan wel niet thuis, doch zou zorgen dat de zaak open was. Toen verdachte echter kwam bleek de zaak toch gesloten te zitten, zoodat hij toen noodgedwongen zonder licht moest rijden. Eisch 2 X' f 3 subs. 2 x 3 dh. Vonnis 2 x f 2 subs. 2 x 1 dh. Wolter Jan B., bakker te Giethoorn had op 23 November ’s avonds kwart over acht terwijl hij aldaar over het Paardepad fietste zijn rijwiel van geen enkele verlichting voorzien. Volgens verdachte was door den slechten weg de verlichting stuk gegaan. Tevoren brandde de lantaarn goed. Eisch f 2 subs. 2 dh en f 1 subs. 1 dh. Vonnis f 2 subs. 1 dh en f 1 subs. 1 dh. Het was maar eventjes Dirk S., landbouwer te Nijensleek liep den 9en November te Eesveen tegen de lamp toen hij naast twee andere wielrijders reed, waardoor hij niet voldoende de rechterzijde van den weg hield. Verd. bekent dit. Z’n kameraden die voor hem reden zeiden iets tegen hem en toen schoof hij even naar voren. Het was echter maar heel eventjes Kant.: Dat eventjes, wil dat zeggen een paar honderd meter ? Als er nu geen veldwachter had gestaan, hoe lang had ü dan naast elkander gereden ? Verd.: Niet lang meneer.Eisch f 3 subs. 3 Vonnis f 2 subs. 1 dh. Schuur niet voldoende verduisterd Jan van D., landbouwer te Zuidveen kreeg den 22sten November een bekeuring, omdat uit drie raampjes van een hem toebehoorende schuur licht naar buiten straalde. „Ik had de raampjes wel verduisterd”, is verdachte’s verweer, „maar door den sterken Noordenwind waren de zakken die ik er voor gehangen had weggewaaid.” Kant.: Dan moet U aan den binnenkant verduisteren. Verd.: Dat valt niet mee. Kant.: Van het verweer dat U nu voert blijkt niets uit het proces-verbaal. Daar staat wel in, dat U eerst na herhaald geklop de deur opende. Veid.: Dat kwaïp, omdat men bij avond niet direct iedereen binnen laat. Eisch f 5 subs. 5 dh. Vonnis f 8 subs. 4 dh. Verdere vonissen : Rijwiel zonder achterlicht: Hendrik K., Giethoorn, f 2 subs. 1 dh. ; 'Arnoldus B. A. D„ Steenwijkerwold, f 2 subs. 1 dh.; Roelof G., Steenwijkerwold, f 2 subs. 1 dh.; Johannes P„ Nijensleek, f 2 subs. 1 dh.Rijwiel zonder licht en achterlicht: Elsje S„ Giethoorn, 2 x f 1 subs. 2 x 1 dh.; Hermannes J., Amsterdam, 2 x f 2 subs. 2 x 1 dh. Als bestuurder van een rijwiel niet de rechterzijde van den-weg houden: Evert van D„ Giethoorn, f 3 subs. 2 dh. Als bestuurder van een rijwiel geen richting aangeven : Hendrik D., Steenwijkerwold; Paul A. Z., ged. te Amsterdam, beiden f 2 subs. 1 dh. Voertuig zonder spiegel : Koene K„ Noordwolde, f 3 subs. 2 dh. Geldig rijbewijs niet vertoonen : Anton A., Smilde f 4 subs. 2 dh. 6 Openbare dronkenschap : Sjoert van S., Steenwijk, f 15 subs. 15 dh. --- Kali en Magnesium Mededeelingen van den Rijkslandbouwvoorlichtingsdicnst in Overijssel De hoeveelheid kali die voor bemestingsdoeleinden beschikbaar kan worden gesteld, is behoorlijk, zoodat de normen onlangs nog konden worden verhoogd. In het algemeen kunnen we wel zeggen dat de normen voldoende zijn om de behoefte te dekken, al zjjn er speciale bedrijven en gronden, waar men gaarne nog wel iets meer zou willen gebruiken. De meest gebruikelijke kalimeststoffen zijn de kalibemestingszouten 20 en 40 % en de patentkali. Vroeger werd in de gemengde bedrijven zeer veel kainiet gebruikt. Deze meststof is hoe langer hoe meer vervangen door het 20 procentige kalizout 1 hierbij blijft het echter niet, het 20 procentige zout wordt op haar beurt verdrongen door het kalizout 40 %. In het algemeen is deze ontwikkelingsgang toe te juichen ; men behoeft minder hoeveelheid uit te zaaien en te transporteeren, de hoeveelheid ballast zouten welke overbodig of zelfs nadeelig zijn, wordt kleiner ; terwijl - en dit is vooral voor de hoogere gronden een voordeel - de uitspoeling van kalk geringer wordt. Tenslotte is de prijsverhouding de laatste jaren zoodanig dat ook hierom het 40 procentige zout de voorkeur verdient. In vele gevallen is het uit een landbouwtechnisch oogpunt bezien, nu niet van zoo geweldige beteekenis of we kali 40 of kali 20 gebruiken. Voor de bieten wordt nog wel eens aan kali 20 de voorkeur gegeven, omdat dit gewas naast de kali dankbaar is voor de natrium, waarvan er bij gebruik van kali 20 meer wordt gegeven dan in den vorm van kali 40. %. Daarentegen is voor chloorgevoelige gewassen, zooals bijv. aardappelen en boonen, de kali 20 % steeds af té raden ; we zouden het nog sterker willen zeggen, deze meststof is voor aardappelen onbruikbaar. Ook met het 40 procentige kalizout wordt nog veel chloor gegeven, daarom moet deze meststof voor aardappelen steeds vroeg worden aangewend. Op het proefveld in de Krim op dalgrond kwam men tot de conclusie dat de aanwending van kali 40 % voor aardappelen bij voorkeur voor 1 October reeds moest plaats vinden. Voor de zandgronden gaan we iets verder en meenen dat aanwending in den herfst nog goed kan ; na 1 Januari is het echter niet meer aan te bevelen. Wij kunnen dan beter gebruik maken van het chloorvrije patentkali, dat in het voorjaar wordt aangewend. Deze meststof heeft het nadeel dat ze per procent kali aanmerkelijk duurder is. Ze heeft schter naast het chloorvrij zijn nog een ander foordeel van beteekenis, namelijk haar magnesiumgehalte. Iedere boer op de hoogere gronden kent wel het verschijnsel van de zure of Hooghalensche ziekte. Deze treedt voornamelijk op in het voorjaar bij iroogteperiodes. In zwakkere gevallen zien we de getijgerde bladen, bij ergere aantasting wordt het graan geel ; in zeer erge gevallen wordt het gewas grasachtig en loopt van het land - het sterft af. Op zure gronden hebben we de meeste schade ; ia regenval treedt dikwijls een herstel op. Het oekalken van deze gronden is het middel om op Jen duur op deze gronden verbetering te brengen, loch komen ook op gronden met een goede zuurgraad dergelijke verschijnselen voor. Nu hebben proeven van de laatste jaren aangetoond dat door pet geven van magnesium deze ziekteverschijnselen rijn te genezen. Het gebruik van magnesiumhoudende mergel verdient daarom op deze zure gronden aanbeveling. Hetzelfde. geldt voor ontginningen. Mergel werkt echter slechts langzaam en het helpt dus niet oogenblikkelijk. Men maakt dan gebruik van bijv. patentkali als overbemesting en vaak helpt dit heel goed. Dikwijls is dan echter al de volle kalibemesting aan het gewas gegeven, zoodat het middel betrekkelijk duur is. Op gronden met zeer lage PH en op ontginningen verdient het daarom alle pverweging, van te voren reeds te besluiten de kalibemesting slechts gedeeltelijk te geven als kali 40 % en deze in het voorjaar aan te vullen met patentkali. De behoefte aan magnesium is betrekkelijk gering. Wanneer men bijv. eens in de 3 jaar aardappelen verbouwt en deze bemest met patentkali, mag men wel aannemen dat in normale gevallen de magnesiumvoorziening in orde is. Naar onze meening verdient het dus aanbeveling om de patentkali wel degelijk geregeld in het bemestingsplan op te nemen en wel in des te grooter hoeveelheid naarmate de grond zuurder is en men meer last heeft van de Hooghalensche ziekte. Tenslotte nog iets over de beste tijd van zaaien van het kalizout 40 % resp. 20 % voor grasland. Hierover zijn de meeningen nog min of meer verdeeld. Er zijn voorstanders van herfstzaai en van voorjaarszaai, terwijl anderen het kalizout in gedeelten willen verstrekken, en zelfs een gedeelte voor den zomer willen bewaren. Op de proefvelden wordt dit probleem in de laatste jaren nagegaan. Voorloopig wijzen onze proefveldresultaten in de richting van herfstaanwending. Op een zeer kaliarme grond in het Staphorsterveld werden de volgende opbrengsten gekregen (herfstzaai is 100). herfstzaai voorjaarszaai bij kali 40 le snede 100 89 2e sn^de 100 78 bij kali 20 le snede 100 106 2e snede 100 83 Bij de 2e snede was het voordeel van herfstzaai nog grooter dan bij de eerste snede. Natuurlijk zal men ook hier met oordeel te werk moeten gaan. Kalizout zaaien in den herfst wanneer de plassen op het land staan, zal wel niemand aanraden. Wanneer het land echter behoorlijk ontwaterd is, dan is te verwachten dat het gevaar voor uitspoelen nog wel even meevalt. --- Werkgelegenheid in Duitschland Het Rijksarbeidsbureau meldt ons : Daar in het winterseizoen vele arbeidskrachten in land- en tuinbouw niet voldoende werk zullen kunnen vinden, moet nogmaals de aandacht worden gevestigd op de werkgelegenheid in Duitschland in den landbouw en aanverwante bedrijven. In den landbouw kan aldaar nog zeer veel inwonend personeel worden geplaatst als melkknechten, paardeknechten, tractorrijders, voerlieden en hulpknechten enz. Boerenzoons, die meerdere ervaring willen opdoen, kunnen als onder-bedrijfsleider worden geplaatst op groote boerderijen in Westfalen en het Rijnland. In Westfalen bestaat tevens vraag naar schaapherders. Op verschillende boerderijen zijn vrije woningen beschikbaar, speciaal voor meikersgezinnen. / In den tuinbouw worden zoowel boom- als bloemkweekers, als groenten- en fruitkweekers gevraagd. Ook hier bestaan velerlei plaatsingsmogelijkheden. In de zuivelbedrijven kunnen nog vele boter- en kaasmakers worden geplaatst, benevens hulparbeiders, die echter eenige kennis van de zuivelbereiding dienen te bezitten. Voor het inwonend personeel in den landbouw bedraagt het loon gemiddeld 50/80 RM per maand plus vrije kost en inwoning.' Goede melkers kunnen op de veebedrijven al naar gelang van prestatie meer verdienen. Meikersgezinnen ontvangen voor het melken en verzorgen van het vee tenminste RM 5 per koe per maand plus vrije inwoning en emolumenten. Tuinlieden verdienen gemiddeld 60/80 Rpf. per uur. Voor de zuivelbereiders bedraagt het loon gem. 80/130 RM per maand plus kost en inwoning. Reeds velen werden in bovengenoemde takken van bedrijf in Duitschland geplaatst met zeer gunstige resultaten. Aan- belanghebbenden moet deze werkgelegenheid dan ook speciaal worden aanbevolen. Arbeidskrachten, welke hiervoor in aanmerking wenschen te komen, -moeten zich ten spoedigste melden bij de Arbeidsbeurzen en Agentschappen der Arbeidsbemiddeling in hun woonplaats, alwaar een gratis paspoort en reisgeld zal worden verstrekt. Voor de provincies Utrecht, Gelderland en Overijssel kunnen nadere inlichtingen aangaande deze plaatsing worden verschaft door den vakkundig Ambtenaar van het Rijksbureau in deze provincies, gevestigd te Arnhem, Laan van Klarenbeek 59, telefoon 21792. --- Advertentie HOU 01». -■(?C\ DE BORST f r. n Wrijf s, avonds rug en borst in met \ -ey Dampo.DènonderdewolIVolgende morgenbeter! Pot50ct. Doos30ct. --- DE BEGROOTING VOOR OVERIJSSEL Behandeling; in de afdeelingen Aan het rapport van de behandeling der begrooting in de dfdeelingen ontleenen we het volgende. Geklaagd wordt over de vernauwing van de vaargeul bij den ingang van de Beukersgracht en bij de Ronduite. Het aanleggen van een strekdam door de Belterwijde O.—Z. wordt wenschelijk geacht. Verder zijn er klachten ingekomen, dat sommige tonnen in de meren wegdrijven. Dikwijls gebeurt het, dat tonnen van de steenen los slaan. Deze tonnen worden niet .teruggevonden, waarna nieuwe worden aangebracht. De losgekomen steenen kunnen schade veroorzaken, indien er schepen opvaren. Het denkbeeld wordt naar voren gebracht om tot een betere verankering te komen door gebruik te maken - als elders - van z.g. parapluieankers. Voorts wordt een uitbaggering van de Arembergergracht urgent geacht en gevraagd hoe het staat met de plannen tot uitbaggering van den vaarweg Giethoorn-Wetering-Kalenberg-Ossenzijl, alsook wanneer het kanaal Steenwijk—Ossenzijl wordt geopend. Dit laatste kanaal is klaar. Alleen zal nog gebaggerd moeten worden vanaf de fabriek van Wicherson in het Steenwijkerdiep tot aan het nieuwe kanaal, alsook te Ossenzijl vanaf het eind van het kanaal naar de brug te Ossenzijl. Tevens wordt verder verklaard dat met groote belangstelling kennis is genomen van het Rapport van de Commissie, ingesteld door Ged. Staten dezer Provincie, ter bestudeering van de economische aansluiting aan den N.O.-polder. Het rapport bevat waardevolle gegevens, die van groote beteekenis zijn voor de toekomst van ons gewest. Het spreekt vanzelf, dat op- en aanmerkingen op dit rapport niet zullen uitblijven. Er wordt op gewezen hierbij ten behoeve van Ged. Staten over te leggen een verslag van hetgeen naar voren gebracht in een terzake door de afd. Steenwijk e.o. van „Schuttevaer” gehouden bespreking. Tenslotte zal het op prijs gesteld worden van Ged. Staten te mogen vernemen of zij nog werkzaam zijn geweest in het belang van den sluisbouw te Kuinre. Hierover is in de winterzitting gesproken. Deze sluis is voor de streek van groote beteekenis. Zij vormt de verbinding tusschen het IJsselmeer en de waterwegen naar Overijssel en Friesland. --- Korte Berichten — Op de rede van Den Helder is het Zweedsche stoomschip „Ossian” aangevaren en in zinkenden toestand1 op den Zuidwal gezet. Vrijdagmiddag werien noodseinen geheschen, waarop de motorredJingsboot „Dcrus Rijkers” van de Noord- en ZuidHollandsche Redding Maatschappij bij vlie.gend stormweer - er stond een orkaan - uitvoer onder schipper Koen Bot. Men slaagde er in de geheele oemanning van 22 koppen behouden aan wal te brengen. — Zaterdagochtend omstreeks kwart over acht Dasseerde de 13-jarige Jan de Jong per rijwiel een /oetpadovergang over de spoorlijn Oostzaan—Za,an3rug, op ongeveer 500 meter afstand van het station Oostzaan, toen de trein uit de richting Enkruizen naderde. Zijn achter hem aan fietsende kaneraad trachtte hem nog te waarschuwen, doch ioor den storm hoorde de jongen dit niet. Het ’evolg was, dat de locomotief den fietsijder raakte :n deze links van de spoorlijn terecht kwam. Met :en gecompliceerde beenbreuk en schaafwonden, ilsmede een geheel vernield rijwiel, werd de jongen ioor zijn kameraad aangetroffen. — In den laatsten tijd werden te Groningen uit jakhuizen, van vrachtwagens, uit rijwieltasschen rnz. allerlei goederen gestolen. Dag aan dag nam iet aantal aangiften toe. Thans is het de politie (elukt een bende schooljongens aan te houden die mder aanvoering van den 13-jarigen H. T. in plaats 'an naar school te gaan langs de straat schuimden :n overal waar daartoe gelegenheid was hun slag iloegen. De hoofddader is ter beschikking van de ustitie gesteld. Tevens werd wegens roof van een 'at zeep uit een bodewagen aangehouden de 60arige glazenwasscher J. J. R. K. — Vrijdagmiddag hielden ambtenaren van den irisis-controledienst op den Haarlemmerweg een luto aan, waarin zich een mand met bloembollen levond. De label, welke aan de mand hing, verneldde althans dit artikel, doch toen de ambteïaren eens een blik in de mand wierpen, bleek deze een bloembollen doch varkensbouten te bevatten. )e chauffeur van den auto werd aan een verhoor onderworpen, waaruit kwam vast te staan, dat de nand uit Lisse afkomstig was. In samenwerking net de politie in deze plaats werd door de ambteLaren een onderzoek ingesteld in een garage van en expediteur, waar 350 kg varkensvleesch, 4300 likken gecondenseerde melk, 78 kazen en een baal uiker werden aangetroffen. De expediteur verjaarde zich omtrent de herkomst van deze goeeren niets te kunnen herinneren. Hij is gearreteerd en met hem nog een tweede verdachte. De oederen zijn in beslag genomen. — Zaterdagochtend wilde een spoorwegarbeider p het station Nijmegen zich van het eerste naar et tweede perron begeven. Blijkbaar heeft de man iet bemerkt, dat op dat oogenblik een locomotief r zijn richting voortbewoog. De arbeider werd gerepen en op slag gedood. --- FEUILLETON Kameraad Moeder m Roman van CHRISTEL BROEHL — DELHAES 18.) Tot Georg, eensklaps tot een besluit komend zich van Camilla afwendde en op de deur van de ziekenkamer toetrad. Hier klopte hij heel zachtjes. Zijn vader kwam naar buiten. Hij veronderstelde, dat Georg zich op de hoogte wilde stellen van Alf’s toestand en zonder derhalve' een vraag af , te wachten, zei hij : — Hij slaapt Nu zal het wel weer bergop gaan. Georg knikte gerustgesteld. — Wij weten het al, fluisterde hij - we wilden je alleen maar zeggen hij keerde zich even naar Camilla om, die zich op den achtergrond hield en vaag glimlachte, ....we wilden je alleen maar even zeggen dat ze totaal uitgeput is we waren zoojuist bij haar - zou je niet eens even naar haar willen gaan kijken ? Alsjeblieft ! Tiebruck staarde zijn oudsten zoon aan, alsof hij niet begreep, dat deze zich voor Romana interesseerde. Maar hij las zorg en verlegen dankbaarheid in de eerlijke jongensoogen. Zijn gelaat verhelderde De kinderen hadden hun vader in lang niet zoo innerlijk verheugd gezien. if * * Eenige weken later vertrok Romana met den week geheel herstelden Alf naar Münster am Stein, het bekende salinebad voor kinderen. Bij het afscheid. zei Tiebruck schertsend : — Dat is nu het vervolg van je huwelijksreis, Romana. Je bent bijna nog meer rustbehoevend dan het kind. — Daarvoor zullen we nu ook' om het hardst luieren, nietwaar, Alf ? ging Romana er op in en de knaap vlijde zich met zijn wang tegen haar hand. Romana wendde zich in het bijzonder tot Camilla. — Je moet het vader echt gezellig maken meisje. Ik heb me nog heelemaal niet om hem kunnen bekommeren. —• Je hebt meer gedaan, protesteerde haar man, - je hebt Alf voor me weten te behouden. Het was wel eigenaardig : Toen de kinderen in het stille huis terugkwamen, misten zijn Romana. Telkens verwachtten zij hier of daar een deur te ziep,, opengaan, waaruit dan het smalle, bleeke vrouwengelaat zichtbaar zou worden. Maar alle deuren bleven gesloten., De ziekenkamer en voor alle zekerheid ook Romana’s slaapkamer, werden ontsmet. Een doordringen carbollucht hing dagenlang door het geheele huis. Daarna verschenen de schilders en de behangers om de laatste hand aan de gedesinfecteerde vertrekken te leggen, maar toen niets dan de afwezigheid van Romana en Alf meer aan de angstige weken herinnerde, deed zich in den huize Tiebruck een nieuwe gebeurtenis voor. De professor bracht op zekeren avond een gast mee, dien hij als zijn jongsten collega voorstjelde. De jongeman was Tiebruck aanbevolen door een vroegeren studiegenoot, met wien hij tijdens zijn universiteitsjaren en later ook bij gemeenschappelijk praetiseh, werk in een ziekenhuis goed bevriend was geweest en die nu een groote plattelandspractijk had. Tiebruck sloeg zijn nieuwen kracht eenigen tijd nauwlettend gade en hij moest erkennen, dat hier inderdaad van een zeer bijzonder medisch talent sprake was. Hij betuigde zijn vroegeren studiegenoot zijn hartelijken dank voor diens bemoeienis en beloofde hem zich over den jongen medicus te zullen ontfermen en hem - indien mogelijk - tot eer en aanzien te zullen brengen. Er stond dezen jongeman dus een verre van alledaagsche toekomst te wachten. Op dien bewusten avond dan - voor den maaltijd, waaraan hij mede zou aanzitten - werd hij aan Tiebruck’s kinderen voorgesteld. Hij heette Heinz Alk en ondanks zijn zevenentwintig jaren, maakte hij zoo’n jeugdigen indruk, dat Georg en Camilla de enthousiaste t)eschrijving, welke hun vader over den persoon van dr. Alk had gegeven niet begrepen. Heinz Alk was zeer mager en liep eenigszins voorovergebogen. Zijn zwartbruin, opvallend dik haar viel in dichte strengen op zijn bleek, glad voorhoofd en accentueerde nog slechts zijn jeugdig uiterlijk. In flagrante tegenstelling met den roep van zijn geweldige capaciteiten als arts waren zijn droomerige, eenigszins afwezige oogen, welke veeleer aan een dichter, een schilder of een acteur zouden kunnen hebben toebehoord. Gasten van hun vader hadden zich tot dusver gewoonlijk weinig of in het geheel niet met Camilla en Georg ingelaten. Heinz Alk maakte daarop een uitzondering. In plaats van tot vervelens toe - zooals de kinderen het noemden - met Tiebruck over medische onderwerpen van gedachten te wisselen, sprak hij met Georg over boeken en vond hij zelfs een aanknoopingspunt voor een onderhoudend gesprek met Camilla. De kinderen, die in dit opzicht dus allerminst verwend waren, toonden zich enthousiast over Heinz Alk. Tenslotte bracht Tiebruck den gewaardeerden bezoeker naar zijn studeerkamer, waar hij dan bij diverse' geschriften en wetenschappelijke werken eerst volkomen tot zijn recht kwam. Het was of er plotseling' een zeldzame verandering int Alk plaats had. Zijn ietwat weemoedige oogopslag werd scherp en doordringend. Zijn stem, tot dusver langzaam, zacht en zelfs eenigszins sleepend, zwol aan en klonk nu helder en overtuigend in korte, afgebeten zinnen. De gedecideerdheid van zijn helder oordeel en zijn vlug begrip bij de hem gestelde opgaven brachten Tiebruck herhaaldelijk in gren- zenlooze verbazing. Bestond er dan werkelijk nog zoo iets, zoo’n schier geniaal en begenadigd arts zijn ? In zijn bescheidenheid vergat hij, dat ook hij als jong student en candidaat de wetenschappelijke wereld verbaasd had doen staan tot hij door professor Westphal zijn bewonderenswaardigen en onfeilbaren leermeester ontdekt en verheven werd. Tiebruck legde er zich in de eerstvolgende weken op toe- Heinz Alk voor moeilijke diagnoses en belangrijke beslissingen te plaatsen en het was inderdaad verbluffend te zien, hoe de jonge medicus zich bijna spelenderwijs en volkomen zeker van zichzelf van zijn taak kweet. Van dien tijd af werd de naam Alk in den huize Tiebruck meermalen genoemd. Tijdens de maaltijden vertelde de professor, die zich dan gewoonlijk tot zijn zoon wendde, herhaaldelijk van dr. Alk’s roemruchte daden in de kliniek. Camilla hoorde meestal zwijgend toe. Haar voor enthousiasme zeer ontvankelijk hart begon sneller te kloppen. Haar imponeerde dit geweldige genie met het jongensachtige uiterlijk en de droomerige oogen. Alk werd meer en meer gevraagd. Tiebruck schepte er een zeker behagen in hem als een lid van het gezin te beschouwen en een thuis te bieden, zooals hij dat in de hem vreemde stad nergens vond. Hij woonde in de kliniek, waar hem twee keurig ingerichte kamers ter beschikking waren gesteld. Mettertijd hoopte Tiebruck den jongen medicus tot zijn plaatsvervanger op te leiden, waardoor hij zelf minder gebonden zou zijn. Hij dacht daarbij in de eerste plaats aan Romana, aan wie hij zich dan ook wat meer zou kunnen wijden. Hij had zijn leven lang gewerkt en het kwam hem dus toe thans wat meer te genieten van het onverwachte geluk, dat hem zoo laat ten deel was gevallen. Hij dacht veel aan Romana, maar in deze dagen van haar afwezigheid, miste hij haar niet al te zeer, omdat Heinz Alk hem bijna geheel in beslag nam. Maar toen ze dan eindelijk, na de met veel succes toegepaste , kuur, in zijn huis terugkeerde, begreep hij toch niet, hoe hij het een dag zonder haar had kunnen stellen. Romana was bij haar thuiskomst aangenaam verrast. Georg scheen zich met de gedachte aan een stiefmoeder geheel verzoend te nebben. Hij trad haar van den eersten dag af zoo vertrouwelijk en vriendelijk tegemoet, dat er geen twijfel over kon bestaan hoe hij innerlijk over de vrouw van zijn vader dacht. Ook Camilla handhaafde haar schuwe toenadering. Tiebruck had in de brieven aan zijn vrouw reeds een en ander over Heinz Alk geschreven. Nu was zij benieuwd den jongeman, dien haar man zoo zeer bewonderde, te leeren kennen. In twee dagen had Alk zich niet laten zien om het gezin, dat zijn hereeniging vierde, niet te storen ; toen kondigde Tiebruck - zooals bijna dagelijks den laatsten tijd - zijn komst voor het diner aan. Alk verscheen met de gebruikelijke bloemenhulde en maakte een diepe buiging voor Romana. Zijn donker jongenshaar viel op het steeds gelijkmatig gele voorhoofd en zijn melancholische oogen durfden de charmante gastvrouw nauwelijks aan te zien. Romana voelde zich van het eerste oogenblik der kennisipaking af eenigszins onaangenaam getroffen. Er was iets, wat haar een tegenzin inboezemde en zij kon niet begrijpen, hoe een man als Gerold Tiebruck sympathie voor zoo iemand kon gevoelen. Maar tenslotte was zijn oordeel beslissend. Hij moest* voor zijn bewondering wel reden hebben en hij kon zich uiteraard niet laten beïnvloeden door dwaze in ieder geval ongemotiveerde vooroordeelen van een vrouw. Er deed zich overigens dezen avond iets voor, wat Alk in Romana’s oogen meer genade deed vinden. Tiebruck had zelf Romana’s harp met de noodige zorgvuldigheid uitgepakt en haar in een kamer laten zetten, welke met een vleugel en een ingebouwd orgel tot dusver zelden was gebruikt. Tiebruck had steeds heimelijk den wensch gekoesterd, dat een van zijn kinderen zich, al was het dan maar uit liefhebberij, op de muziek zou toeleggen, maar zoowel Georg als Camilla hadden daarvoor tot dusver bitter weinig belangstelling getoond. In dit vertrek nu was het, waar Heinz Alk, toen zij zich naar het terras wilden begeven om nog wat van den zomeravond te genieten, terecht kwam. Hij bleef in oprechte verbazing voor de harp staan en sloeg zijn handen ineen als een verraste schooljongen. — Wie bespeelt hier in huis dat goddelijke instrument ? vroeg hij Tiebruck, die naast hem liep. — Mijn vrouw, antwoordde Tiebruck en hij lachte daarbij stil voor zich heen, want onwillekeurig werd hij daardoor herinnerd aan den avond, waarop Romana’s spel hem zoo diep had aangegrepen. — Zou het te veel verlangd zijn, begon Alk met zijn zachte, deemoedige stem, - als ik mevrouw verzocht iets. voor ons te willen spelen ? — Ik denk het niet, antwoordde Tiebruck, - want ook ik verlang er naar mijn vrouw na langen tijd weer eens te hooren. Vermoedelijk zal haai’ eigen belangstelling ook wel naar het instrument uitgaan, waarvan ze zoolang verstoken is geweest. Romana, die tusschen Georg en Camilla liep, luisterde. Zij ontdekte de harp en ook op haar stormden de herinneringen af. — Wat denk je er van, Gerold ? wendde zij zich tot den professor. Tiebruck ging een stap terug en wachtte op zijn vrouw. De kinderen zagen den blik van zijn oogen en het teedere gebaar waarmee hij zijn hand onder haar arm schoof. — We wilden je juist beiden vragen ons een van je toovermelodieën ten beste te geven. Want - en hier wendde hij zich opgewekt tot Alk, - toovermelodieën zijn het inderdaad. Ik heb ze eens gehoord en voelde mij er toen onweerstaanbaar toe aangetrokken.... — Was dat bij de familie Westphal, paps ? mengde Camilla zich in het gesprek. — Ja, het was op dien avond bij de familie Westphal, waar ik aanvankelijk niet eens heen wilde gaan en waar ik later onbegrijpelijkerwijze als het ware naar toe werd getrokken. Er gebeurde nl. iets zeer eigenaardigs De professor dempte zijn stem en de glimlach week niet van zijn gelaat. — Door de telefoon, waarmee ik met professor Westphal* verbonden was om hem mee te deelen, dat ik niet kon komen, klonk plotseling de volle zeldzaam aangrijpende toon van een harp. En deze toon— Hij zweeg plotseling, alsof hij vreesde te veel van zijn innerlijke gevoelens te zullen verraden. Op hetzelfde oogenblik trilde echter ook reeds de zwellende toon van een harp door het vertrek. De aanwezigen keken op. Romana zat voor haar instrument en greep met haar smalle, vaardige vingers in de snaren. Camilla had heel even een vrijwel onmerkbaar spottend lachje bij Alk waargenomen, dat zijn mondhoeken scherp omlaag trok en zijn gelaat iets onsympathieks gaf. Dat was, toen Tiebruck met zooveel eerlijke geestdrift van den harptoon gewaagde. Nu echter was hij een en al aandacht en bewondering. Romana speelde de „Traumerei” ,van Schumann en zij speelde het met een volmaaktheid, die ook den meest sceptischen criticus zou hebben bevredigd. Alk was geen criticus, maar hij sloeg heimelijk de uitwerking van de muziek op Tiebruck’s gelaat gade. Zijn vermoeden werd bewaarheid : deze beroemde medicus van middelbaren leeftijd was tot over zijn ooren verliefd op zijn charmante, jonge vrouw. Geen wonder, al was hem, Heinz Alk, deze donkere schoonheid dan te ernstig en te weinig temperamentvol. Zijn voorkeur ging in een andere richting. Des te beter. Hij zou daardoor ook niet in de verleiding komen door een of andere dwaze streek zijn weloverwogen plan te doen mislukken. En Camilla, het onervaren kind, dat geen oog van zijn ongetwijfeld interessant profiel afliet, dacht bij zichzelf, dat hij er zelden zoo goed had uitgezien en dat er alle reden was voor aen wensch, dat hij wat meer notitie van haar zou nemen. Maar waarschijnlijk ging hij wel te zeer in zijn beroep op om veel belangstelling voor vrouwen aan den dag te leggen. Toen Romana aan het eind was van haar spel, toonde Alk zich haar ijverigste bewonderaar, hetgeên Camilla lichtelijk verbaasde, omdat hij er tamelijk verveeld en zonder veel belangstelling had bij gezeten. Haar verwondering nam echter nog toe, toen Alk, min of meer verlegen bekende viool te spelen. — Ik heb jarenlang met een vriendin, een uitstekende violiste, gemusiceerd, zei Romana vriendelijk. - Misschien brengt u de volgende maal uw viool mee, dan kunnen we het samen eens probeeren. Alk keek Romana even kort en doordringend aan voor zijn blik weer in het niets zeggende terug gleed. — Ik ben maar een zeer matige muziekbeoefenaar, mevrouw en ik geloof dan ook niet, dat ik me daaraan mag wagen. Camilla mengde zich in het gesprek en zei dringen : - Dat gelooven we zoo maar niet; dat zult u toch eerst moeten bewijzen ! (Wordt vervolgd.) ---