Onze Sint-Nicolaas-Attractie In afwijking van ons plan om de Uitslag op 5 December bekend te maken, doen v/ij dit, mede in verband met het verschijnen van ons extra nummer, reeds nu. Het spreekwoord dat in de letters zat verborgen luidde: De -paarden die de haver verdienen krijgen ze niet. Het gedicht dat voor de le prijs in aanmerking kwam is van mejuffrouw J. C. Stuldreher, Adr. v. Ostadelaan 52bis Utrecht. De 2e prijs ontving Jan Kuiper (Verlaatseweg 9) de 3e Femmie ter Horst (Juiianastraat 53) en de 4e J. C. L. Huis in ’t Veld, Wijk 1-490 te Steenwijkerwold. De bekroonde gedichten zuilen achtereenvolgens in onze nummers van 2 en 5 December worden opgenomen. Het was voor de jury geen gemakkelijke taak, aangezien zij rekening moest houden met de gestelde voorwaarde : Een vers ter ere van het bezoek van Sint Nicolaas aan Steenwijk. Hieraan is echter door de meeste inzenders geen aandacht geschonken. Het gevolg hiervan was, dat werkelijk aardige en goed lopende verzen al dadelijk uit moesten vallen. Ook tegen het z.g. rhytme is door velen erg gezondigd. Een regel van twaalf lettergrepen laten rijmen op een van negen, gaat nu eenmaal niet en een verwrongen zin als „Door d’ Opregte zelfs, van Steenwijk” (bedoeld wordt hier natuurlijk de Öpregte Steenwijker Courant) kan er moeilijk door als dichterlijke vrijheid. Er zijn per slot grenzen ! Hieronder volgt dan de le prijs. St- jticolaas gaat 5lc«awi]K bezoden Vrij naar ’t Wilhelmus. Sint Nicolaas van Spanje Is hij van -edel bloed. Piet is zijn rechterhand (je) Nog steeds zo zwart als roet. Zo zijn zij nu gevaren Van ’t verre Zuiderstrand. Weer net als alle jaren Naar ’t kleine Nederland. In Rotterdam gekomen Besteeg hij ras zijn paard. Zo werd de weg genomen — en Piet keek op de kaart! — Naar Steenwijk, d’ oude veste, De stad van Kornput fier. „Wel Sint”, zei Piet, „m’n beste ! Wat is ’t gezellig hier !” JVa enk’le straten rijden Kwam hij bij d’ H.B.S. Hij liet van ’t paard zich glijden En sloop toen in de les. Maar wat moest hij daar horen Al uit des leraars mond ? Latijn klonk in zijn oren ■ Hoe vreemd of hij dat vond ? Poch niet - Sint heeft ervaring! En hij bedacht al ras De volgende verklaring : ’t Was een Ljlceum-klas ! „Zeg Piet”, vroeg hij, „Zou Steenwijk' Dan zo veranderd zijn ? Ik kocht hier vaak zo heerlijk Voor alle kind’ren mijn !” „Ei, Sint,” sprak Piet z’n knechtje, „Nu ben je even mis. De winkels, nu wat zeg je ! Die zijn er nog gewis. Wij gaan naar Hovens Gréve En kopen daar een krant. Dan zul je wat beleven ; Lees maar de achterkant !” Ras waren zij aan ’t lezen En ja, zij zagen ’t al : Gelukkig niets te vrezen.... Van de Latijnse lessen Was hem nog niets bekend, Maar deze oud’ adressen, Daar was hij aan gewend ! Kortom, zij zijn gereden Langs alle winkels snel, En kochten poppen, sleden, Een auto met een bel, En tollen, ballen, knikkers, En snoepgoed groot en klein, Zelfs chocoladen kikkers En pepernoten, fijn ! — Laat zijn ze thuisgekomen, En nog was het niet klaar ! Ze dichtten zonder schromen De verzen in elkaar — „Je hebt nog iets vergeten !” Zei Piet, zo bij half twee. „Wat moet ik nu nog weten ?” Vroeg Sint, wat ontevree. „Ach Sint, de burgervader ! Het hoofd van onze stad !” Piet trok ’t papier wat nader En — ’t vers stond al op klad. Piet wenste onze Goê-Man Geluk met Steenwij ks groei, En noemde in zijn vers dan Ook nog d’ Elfduizend-bloei. Aan ’t slot kwam nog een wensje: Dat onze Dolder-brug Voortaan geen enkel mensje Meer stuurt naar huis terug. Zo hadden zij nu allen In Steenwijk goed bedacht En lieten d’ ogen vallen.... Heel diep al in de nacht. Sint hoopt nog vele jaren In de Noord-West-hoek-stad Gezellig te verjaren, Waar hij ’t zo prettig had ! Dat Steenwijk bloei’ in voorspoed Kornput, posthuum, tot eer, En wete, waar het heen moet : Naar hoger, altijd weer ! J. C. Stuldreher, Adr. v. Ostadelaan 52 bis, Utrecht. --- SINTERKLAAS VOOR DE JEUGD i n jnuizerjstad Jullie zult wel niet weten, dat dieren op 5 December ook het feest van St. Nicolaas vieren. Daarin hebben zij de mensen natuurlijk nagebootst, want je begrijpt wel dat de echte St. Nicolaas bij de dieren niet op bezoek komt. Zo heb ik eens een muizen-Sinterklaasfeest meegemaakt. Het gebeurde bij mij thuis op zolder en ik zat stilletjes in een hoekje toe te kijken. Alle muisjes uit de buurt waren er verzameld, ’t Was een gepiep van jewelste. De kleintjes zaten allemaal in angstige spanning te wachten op het moment dat Sinterklaas en Zwarte Piet zouden binnenkomen. Plotseling werd het dan ook doodstil, toen de eerwaarde grijsaard en zijn knecht aankwamen. Het was een oude, grijze muis die voor Sinterklaas speelde, met een hele zware piepstem. Plechtig tikte hij met zijn staf op de grond. Naast hem liep een klein, dik muisje, die met schoensmeer helemaal zwart gemaakt was. Alleen een paar ondeugende oogjes zag je glinsteren, terwijl hij duchtig met een nagemaakte roe zwaaide. Op z’n rug droeg hij een zware zak, die hij met een plof voor zich neerzette. De kleine muisjes piepten allemaal luidkeels : „Sinterklaas kom maar binnen met je knecht” aan de piano begeleid door de juffrouw van de muizenzangklasse, een snoezige witte muis met een blauw strikj e in haar staart. Toen werd het stil. Sinterklaas ging plechtig zitten op een lucifersdoosje, dat tevoren voor hem was a klaargezet, haalde een dik boek te- d voorschijn en begon de namen van z de kleine muisjes op te lezen, er bij t vertellend of zij al dan niet zoet wa- d ren geweest. Nu, ik moet jullie zeg- g gen dat het erg meeviel, hoor ! Er waren een paar ondeugende rakkers § bij, maar voor de rest bleken het s allemaal zoete, brave muisjes te d zijn, die op school braaf leerden en altijd naar de wijze woorden van d hun ouders luisterden. v Ondertussen liep Zwarte Piet tus- b sen alle muisjes door, overal zijn g grappige_ streken uithalend, terwijl hij af en toe tegen stoute muisjes z boosaardig met zijn roe zwaaide. Er was zelfs één heel stout muisje, dat altijd teveel snoepte van de kaas en allerlei kattekwaad uithaalde, dat j mee in de zak ijioest. Dat gaf me een ^ gepiep en gegil ! r Daarna zongen de muisjes nog een _ paar mooie ..Sinterklaasliedjes. Het hoogtepunt was nu gekomen, Zwarte Piet ging strooien. En een lekkers, dat er allemaal uit zijn zak tevoorschijn kwam : kaaskorstjes, spek- § zwoerdjes en nog veel meer. De c muisjes krioelden door elkaar, bui- E telden over elkander en wisten niet a hoe snel ze de lekkernijen moesten i opknabbelen. Toen klonk er opeens een door- c rlrincrpn/i wnifiti en rrroetsch £ alle muizen waren plotseling verdwenen. Zelfs van de goede Sint en zijn zwarte knecht was niets meer te bespeuren. Alleen het lucifersdoosje, dat als statiezetel had dienst gedaan, lag daar omvergelopen. Ik wreef mijn ogen uit. Had ik dan gedroomd ? Maar neen, hoor, daar stond poes Mimi. Die was likkebaardend dichterbij geslopen. Ik was heel kwaad op m’n poes, die dit mooie Sinterklaasfeest zo wreed verstoord had en voor straf heeft Mimi dan ook drie dagen lang geen schoteltje melk gekregen. Maar of poes het af zal leren, muizen achterna te zitten ? Jan-oom. --- Het bezoek van Sint Nicolaas Bovenstaande foto werd genomen tijdens het bezoek van Sint Nicolaas ergens in het Zuiden van ons land. Naar wij. vernemen is het niet onmogelijk dat hij op 5 December ook ’s avonds onze stad met een bezoek zal vereren. - Op zijn verjaardag zal hij ’s morgens door de jeugd van de scholen B en C plus Fröbelschool van hotel „De Kroon” worden afgehaald. Te ongeveer 9 uur gaat men dan in optocht door de stad. Zijn schimmel is reeds per boot gearriveerd en ziet met belangstelling uit naar het brood en het hooi uit de diverse schoenen en klompen. --- ONZE KONINGIN H..M. de Koningin is voornemens Maandag 1 December a.s. voor een verblijf van enige tijd haar intrek te nemen in het paleis te Amsterdam. --- MAARTEN KUIPER nourt cis ut uuuumku. Aan het einde van een lijst van gruweldaden, door Maarten Kuiper, de bloedhond van de S.D. genoemd, gepleegd, eiste de advocaat-fiscaal van het Amsterdamse Bijzonder Gerechtshof de doodstraf. K. was de m%p die om. bij diverse c/vervallen de leiding had. Hij is schuldig aan minstens 17 moorden. ---