C.J.M.V. - Vrijwilligers restaureren pastorie te Willemsoord Een goede vrije tijdsbesteding 1 Leeg en verlaten ligt de oude pastorie van de Nederlands Hervormde Kerk te Willemsoord te dromen in het winterlandschap. Rondom het gebouw ligt het donzig witte kleed van Koning Winter in smetteloze ongereptheid. Alleen op het voetpad, dat naar de deur van de onbewoonde pastorie leidt, vonden we zaterdagmiddag de verso afdrukken van voetstappen. Het waren de voetstappen van de vrijwilligers, die reeds zo menig uurtje van hun vrije tijd hebben opgeofferd om elk spoor van verwaarlozing weg te vagen uit de overigens nog solide woning, waarin dominee J. Snoep uit Midwolda over enkele maanden zijn intrek zal nemen. Deze vrijwilligers behoren tot de leden van de plaatselijke C.J.M.V. „Emmanuël”, die zonder hierop trots te willen zijn de naam van hun vereniging geen holle klank wensen te geven. DS. LIEVE DEED GEEN VERGEEFS BEROEP Het initiatief tot deze vrijwillige restauratie is eigenlijk uitgegaan van ds. Lieve uit Oldemarkt, die thans ook consulent is van de Nederlands Hervormde Gemeente te Willemsoord. Via ’t Hervormd Zondagsblad deed deze dominee een beroep op vrijwilligers, die een gedeelte van hun vrije tijd beschikbaar wilden stellen voor de restauratie van de oude pastorie. Het beroep op vrijwilligers bleek niet vergeefs te zijn. Toen de ledeif van de C.J.M.V. „Emmanuël” in een wekelijkse bijeenkomst dit onderwerp bespraken, melde zich onmiddellijk een aantal vrijwilligers aan, die goed met hamer, nijptang en zaag overweg konden: Het waren de vaklieden Kleis Groen (meubelmaker), Hendrik Jan Oosten (timmerman), Jan van Drogen (timmerman), Frederik Bergsma (meubelmaker) en Jan Bergsma (meubelmaker). Beide laatstgenoemden waren inmiddels naar Steenwijk verhuisd, doch ze voelden zich nog zo hecht met de C.J.M.V. „Emmanuël” en hun vroegere woonplaats verbonden dat zij graag een gedeelte van hun vrije tijd voor het goede doel opofferden. Ook emigrant hielp mee Er was overigens nog een vrijwilliger, die zijn vroegere woonplaats graag een dienst wilde bewijzen. Deze vrijwilliger is Egbert Jan Oosten, die met verlof uit Canada is teruggekeerd en nu ook zijn steentje tot de restauratie bijdraagt. Samen met de andere C.J.M.V-ers zorgt hij er voor, dat plafonds, vloeren en aanrecht een toepasselijke vernieuwing ondergaan en koster van Drogen zorgt er voor, dat de stoere vrijwilligers op tijd hun kopje thee krijgen. Juist op het moment, dat we een bezoek brachten aan de ijverige C.J.M.V.-ers, stapte de koster met zijn dienblad binnen. Koster van Drogen heeft van het begin af mèt deze jongens meegeleefd. Dat hij op tijd ’n kopje thee brengt, vindt hij van zijn kant helemaal geen opoffering. Zijn enige commentaar op dit aandeel in het belangrijke werk is: „Ik heb toch niets te doen”. Zo werken allen in een prettige sfeer samen om ds. Snoep, die in deze omgeving geen onbekende is omdat hij vroeger ook in Giethoorn heeft gestaan, een waardig onderdak te geven in het dorp, dat trots kan zijn op zijn C.J.M.V. „Emmanuël”. AVONDMUZIEK WAS SFEERVOL GEHEEL Ongunstige weersomstandigheden en een gladde weg zullen zaterdagavond velen verhinderd hebben hun weg te nemen naar de Geref. Kerk in de Onnastraat, om de derde Avondmuziek bij te wonen. De ruim tweehonderd muziekliefhebbers, die wel kou en gladheid trotseerden, zullen geen moment spijt gehad hebben want zij konden met intense en doorlopend gespannen aandacht luisteren naar een prachtig programma, dat naast een grote verscheidenheid enkele uitgesproken muzikale hoogtepunten bood. Hoewel uit de aard der zaak van deze avonden geen critisch verslag volgt, zou men het als een nalatigheid kunnen beschouwen, wanneer er niet een woord van lof werd geuit over de vertolking door de sopraansoliste van de bei de liederen van de in october j.1 overleden Henri Zagwijn. Niet minder komt een woord van lof toe aan de violist voor zijn uiterst sober en toch sprekend ge houden vertolkingen van. Handel en Maria Theresia von Paradis. Wanneer wij bedenken, dat het uiteindelijk een amateur was, dif hier speelde, kan onze waardering slechts aan waarde winnen. De heer Ruiter komt zeker, naast de knappe vertolkingen van zijn soli (de variaties van Johann Pachebel !) een extra woord van waardering voor de uitstekende wijze waarop hij de solisten wist te begeleiden. Het Gem. Koor „De Lofstem” heeft ons met de uitvoering van „Zondagmorgen” van J. M. Tim, mermans er aan herinnerd, dat ’t zijn roem niet voor niets met zich meedraagt. Het was alles met elkaar een prachtige avond en wij menen te mogen vaststellen, dat de Avondmuziek burgerrecht verworven heeft. Koen Greven Koster van Drogen zorgt er voor, dat de vrijwillige G.J.M.V-ers tij dens de restauratie van de oude pastorie op tijd hun kopje the krij gen. --- Hoogtijdag voor Wetering JJ.U.b. gat haar eerste uitvoering m t Dorpshuis I Tl 1 1 *!1 J GEVARIEERD PROGRAMMA Hoe groot de betekenis van dorpshuizen in de plattelandsgemeenten is, bleek de vorige week opnieuw toen de bewo- ; ners van de Wetering in grote getale naar het dorpshuis ! trokken, waar de in het voorjaar van 1954 opgerichte gymnastiekvereniging D.O.S. haar le uitvoering gaf. Met zwier en élegance heeft de jeugd van de Wetering de stampvolle zaal in een rijk gevariëerd programma getoond, wat men op dit gebied in enkele maanden onder deskundige leiding kan bereiken. D.O.S. is de eerste gymnastiekvereniging in geschiedenis van het dorp De Wetering. Wel was er steeds behoefte aan een dergelijke vereniging, doch een hiervoor geschikte .oefenzaal ontbrak. Ook in dit opzicht betekende de bouw van het dorpshuis weer een grote uitkomst. Het initiatief tot de oprichting van ’n gymnastiekvereniging ging uit van het stichtingsbestuur, dat dit dorpshuis exploiteert. Hoe groot de behoefte was bleek al spoedig uit de grote aangifte van leden, die in totaal een aantal van 75 vormen. Het bestuur werd als volgt samengesteld: J. Huisman (voorz.), B. Vaartjes (secr.), mej. A. Huisman (penningm.) en mej. Tr. Oost (2e penningm,), _ , . Een belangrijke dag Toen de voorzitter, de heer J. Huisman, des avonds een stampvolle zaal welkom kon heten, sprak hij van een belangrijke dag toen hij de datum 28 april van het vorig jaar in herinnering bracht. Op deze dag ontvingen de leden van D.O.S. (Door Oefening Sterk) hun eerste lessen van de heer J. Jongedijk uit Steenwijk, die als leider van de vereniging werd aangesteld. „Alle begin is z moeilijk” aldus spreker, die er op. w wees, dat de heer Jongedijk aan- e vankelijk voor een moeilijke taak F stond. ^ Hij hoopte echter, dat men de f oefening op vlotte wijze voor het j. voetlicht zou kunnen brengen, t Dit was een wens, die ten slotte 1: niet onvervuld is gebleven. r Voorts wees de heer Huisman v er nog op, dat men destijds ge- £ meend heeft een sportvereniging in het leven te moeten roepen om- F dat dit in het belang van de oude- g ren zowel als van de jeugd is. Hij 1, betreurde het echter, dat dit niet o door alle buurtbewoners wordt a ingezien en wekte daarom alle k aanwezige ouders op hun kinde- £ ren te laten inschrijven als lid ° van D.O.S. jj Hierna kregen allen de gelegen- l heid om te zien, dat de voorzitter c zich niet had schuldig gemaakt s aan „holle phrasen” toen hij t sprak over de betekenis van het gymnastiekonderwijs. Met wer- v kelijk bewonderenswaardige le- J nigheid en lichaamsbeheersing £ wisten de D.O.S.-leden de oefenin- 2 gen voor het voetlicht te brengen. Ter afwisseling van het programma werden enkele toneelstukjes opgevoerd. Zo gaf de s jeugd een voortreffelijke vertol- * king van „Evert uit logeren” en ‘ oogstten de oudere leden veel ' succes met de opvoering van „Op ^ bezoek bij tante Dora”. s Aan het slot van deze geslaag- i de avond overhandigde de voor- 1 zitter aan de heer Jongedijk een 1 fraaie vulpen voor zijn gewaar- 1 deerde leiding. Voor de souffleuse 1 mevr. van Veen-Huisman, die ook ‘ vele vrije uren opofferde voor het } bijwonen van de repetities was j een fraai boeket bloemen. Het groepje vrouwelijke leden van D.O.S., dat met verschillende volksdansen veel succes oogstte tijdens de eerste opvoering die vorige week ’ avonds in het dorpshuis te Wetering werd gehouden --- Burgemeester v. d. Goot opende het nieuwe hotel „Elsevier” Een redder werd geholpen „Het scherpste wapen is ’t puntje van de gouden pen” Gijs heeft zijn bedrijf terug. Na- precies twee jaren is het nieuwe pand gereed gekomen, dat vrijdagmiddag in een prettige sfeer is geopend door de Gieterse burgemeester. „Het scherpste wapen dat ik ken, is het puntje van een gouden pen” waren de woorden die Vader Oats niet ten onrechte aan ’t adres der journalistiek richtte. Maar met datzelfde puntje van die gouden pen, schreef de heer Rekman in één der voornaamste weekbladen van ons land na de Februariramp in 1953 een uitgebreid artikel. Gijs Dijksma vormde het criterium van diens relaas en de ramp, welke hem op 11 februari 1953 trof, was hiertoe de aanleiding. Het is bekend, dat Gijs toentertijd in Zeeland te Dreischor verbleef met de Gieterse punter ploeg om in nood verkerende landgenoten de helpende hand te bieden. Op initiatief van burgemeester van der Goot werd in Elseviers weekblad een hulpactie ingeluid., door verschillende couranten ondersteund. Zo werd het scherpste wapen van Vader Oats het middel om het doel, de herbouw van het afgebrande pand, te bereiken. Herbouw in toekomstige dorpskern Burgemeester van der Goot releveerde in z’n openingsrede de voorgeschiedenis. De Februari-ramp memorerend met de voor Dijksma noodlottige gevolgen van de brand, was sprekers gedachte geweest; „Wat kunnen we voor Dijksma doen” Het Rampenfonds bleek zeer sympathiek tegenover dit geval te staan, doch kon in eerste instantie geen toezeggingen doen. Bij nadere overweging werd besloten een inzameling te houden en in Elseviers weekblad richtte de heer Rekman zich tot het Nederlandse volk. Spontaan kwamen op het eerste-bericht de reacties. Een bedrag van ongeveer f 15000,— werd uit binnen- en buitenland door de burgemeester voor de „actie Gijs” ontvangen en hieraan werd later door het Nationaal Rampenfonds nadien een bedrag van f 5000,—•_ toegevoegd. Dank bracht spreker aan de heer Rekman voor diens bereidwilligheid om dit geval in het middelpunt der publieke belangstelling te plaatsen. „Waarom geen herbouw op de vroegere plaats aan de Beulakerweg ?” zullen enkelen zich af vragen. Maar in overleg met betrokkene was herbouw aan de Kerkweg gekozen, hetgeen verkieslijk werd geacht boven de oude plaats. Het nieuwe pand ligt zodoende dichter bij het recreatiegebied aan een stillere weg en bovendien in het toekomstige bebouwingsgebied aan de Kerkweg. Het uitbreidingsplan wijst in deze richting en met de aanleg van sportterreinen in de onmiddellijke nabijheid werd reeds begonnen. Vorige week verklaarde burgemeester van der Goot tijdens een radioreportage welke in verband met de opening van Café Elsevier werd opgenomen, dat hier in de toekomst 150 tot 200 woningen zullen verrijzen. „Giethoorn zegt ons wel wat” De heer Rekman, redacteur van Elsevier, woonde persoonlijk de opening bij. „Giethoorn” heeft een goede klank in ons land, en die naam zegt ons wel wat, aldus de heer Rekman. Toen burgemeester van der Goot zich dan ook tot zijn weekblad richtte was er geen sprake van keuzs uit verschillende nieuwsobjecten, maar stond het voor de redactie vast dat hier de helpende hand moest worden geboden. De Gieterse burgemeester gaf mij een heel mooi wapen, zo vervolgde spreker, want uit diens schrijven bleek, dat het Rampenfonds wel was begaan met het lot van Dijksma, maar niet competent om te helpen. De heer H. Schreur, voorz. van Giethoorn’s V.V.V. bood gelukwensen aan met deze opening. De gelegenheid brengt de genegenheid was diens mening en dit pand zal de genegenheid voor Giethoorn bij de duizenden toeristen zeker doen toenemen. De behoefte aan goede hotels en pensions is groot en spreker verwachtte in de toekomst toename van het toeristenbezoek aan Giethoorn. Hij prees burgemeester yan der Goot’s loffelijk initiatief en noemde het geen toeval dat Elvesier’s weekblad zich hier achter had geschaard. Namens de Bond Horecaf afd. Overijssel en Noord-Qostpolder bood de heer J. Gerrits gelukwensen aan. Hij roemde het architectonisch schoon van het nieuwe hotel en bracht dank aan burgemeester van der Goot voor diens initiatief. Met de hoop, dat ds samenwerking met de Gieterse collega’s uitstekend mocht zijn besloot spreker. Een prachtig gebouw, modern en smaakvol in gericht. De heer Dijksma dankte persoonlijk voor alle waarderende woorden. Aan vele honderden Nederlanders is dit te danken en hij gevoelde zich „als een kat in een vreemd pakhuis”. Een bijzonder woord van dank richtte hij tot burgemeester van der Goot en tot de heer Rekman, en voorts tot de architect, aannemers en onderaannemers. Een stijlvolle moderne hotelaccomo3e datie is Giethoorn met dit pand rijker is. geworden, plaats biedend aan circa 20 ie gasten. m Het is een prachtig bouwwerk naar de e- opvattingen van het Architectenbureau ia Otten en Fransen te Meppel door de n- Gieterse firma Smit en Middelhof uitn, gevoerd. Het schilderwerk werd verzorgd e- door de fa. T. Dantuma en Zn. te Gietig hoorn, terwijl de onderaannemers, de sn Heren van Dijk te Steenwijk, sanitair, er Menger en van Dalen, resp. te Gietlk. hoorn en Vollenhove, elsetriciteit, en de ht Ia. Ekkelboom te Steenwijk, de betoner constructie verzorgden. Prachtige kleurn_ schakering is opvallend. Bijzonder succ- cesvol getroffen zijn ook de stemmige rd smeedijzeren wandlampjes, ds Vele bloemen en goede wensen, rïe Meer dan 30 bloemstukken sierden de g_ tafels tijdens de opening. Bloemstukken er van plaatselijke verenigingen en corporaties, maar ook van leveranciers, cole_ lega’s vrienden en bekenden. Van diens ,]_ familie ontving Dijksma een fraaie jn electrische klok; de aannemers boden lw een fraai schilderij aan, een stukje ,r_ Giethoorn uitbeeldend, en van het Ar(je chitectenbureau Otten en Fransen was (je een fraaie ficus ontvangen. Ook Gieten hoom’s Fanfare, de Kleinhandelsver,e_ eniging en V.V.V. zonden gelukwensen, de door bloemen vergezeld, in Belangstelling op deze voor Dijksma in zo heugelijke dag bestond niet alleen a_ voor de opening, maar ook ’s avonds kwamen zeer velen een kijkje nemen. ;er ■ —.—-— Unieke filmavond in zaal Roxy. „Het Vierde Prinsenland” vraagt de aandacht De naam van de stichting „Het Vierde Prinsenkind” wekt thans bij velen uit stad en omgeving misschien nog een vraag op. Lang zal dit echter niet meer behoeven te duren want donderdagavond wordt op initiatief van deze stichting een filmavond in zaal Roxy gehouden met een dergelijk attractief programma, dat we kunnen aannemen, dat er weinig plaatsen onbezet zullen blijven. Niet alleen de ontroerende film „De fluistering der gevallenen” en de fraais kleurenfilm „Kinderen van ons Volk” wordt er vertoond, doch bovendien za! men allerlei tafrelen van de watersnood op het witte doek kunnen volgen. Vooral in deze februaridagen, waarop bij velen de grote ramp in herinnering komt, zullen zij de gelegenheid deze rolprent te zien niet voorbij laten gaan. Des middags om 4 uur is er nog een speciale voorstelling voor de jeugd. De nieuwe Ford „Taunus”-15 Magie --- KOFFIEPRIJS OMLAAG Naar wij vernemen heeft de Centrale der Nederlandse^ Verbruikscoöperaties besloten haar koffieprijzen met 15 cent per half pond te verlagen. --- Als d' avond is nabij... Iedere stad en elke buurtschap telt een steeds groeiend getal ouderen, dat niet meer deelneemt aan het arbeidsproces en wellicht een of andere afleidende bezigheid tracht te vinden. Niet om toch maar weer door te gaan in de sleur van gewone werkdagen, doch om te ontkomen aan de leegheid na een welbesteed leven. Wij, die in deze enerverende tijd amper gelegenheid kunnen vinden om zelfs de hoognodige ontspanning of rust te bekomen, willen ons thans eens beraden op het probleem van de tijdsbesteding op de oude dag. Dit vraagstuk is immers allerwege in studie omdat ’t reeds is gebleken, dat hier vele kanten aan zitten. Laten wij ons vandaag beperken tot een der meest urgente en om spoedige oplossing vragende problemen: de bejaarden-societeit. Reeds herhaalde malen is er aandrang op het gemeentebestuur uitgeoefend om, een lokaal aan te wijzen, waar de bejaarden in gezellige sfeer kunnen vertoeven, zowel op uren des daags als des avonds. Het is ons bekend, dat het gemeentebestuur gaarne bereid is medewerking te verlenen, maar het wil ons voorkomen, dat deze zaak niet in een handomdraai op te lossen is. Men is niet klaar, wanneer uiteindelijk een' geschikte lokaliteit is gevonden, want juist dan beginnen de moeilijkheden. Indien binnen afzienbare tijd de gelegenheid komt tot het inrichten van de „instuif” voor ouderen, dan zal men terstond moeten zorgen voor leiding en verantwoordelijke figuren, die als taak hebben de ontspanningsmogelijkheden te organiseren, te toetsen en te verwezenlijken. Het is natuurlijk nimmer verantwoord om ergens een gebouw open te stellen, daar wat stoelen en wat tafels neer te zetten en dan maar te zeggen: red je verder zelf nu maar! Dat kan zeker de bedoeling niet zijn en zo mag het ook op de duur niet worden. Hier ligt een zware taak voor de overheid, maar in de eerste plaats voor de bejaarden zelf. Vanzelfsprekend zal men van alle zijden spontane medewerking ontvangen, maar b.v. de „Bond van Ouden van Dagen” dient zich haar roeping bewust te zijn, d.i.: culturele zorg voor bejaarden toe te passen. Met haar ruim 500 leden alleen in Steenwijk kan hier wel v/at worden bereikt. Mits men deze bejaarden-societeit van de beginne af op goede basis stelt, zien wij hierin een .groot belang voor onze bejaarde stadgenoten. Dat zij een centraal punt hebben, waar naast de gewone ontspanning ook cultureel valt te genieten, juichen wij toe. Zo zal een keur van tijdschriften en boeken aanwezig moeten zijn. Het toezicht tijdens de uren van openstelling vormt een zeer belangrijke voorwaarde voor het slagen van de sociëteit. En dat geldt niet voor tijdelijk, doch moet duurzaam zijn. Mensen met organisatievermogen en overwicht kunnen daarbij niet gemist worden. De saamhorigheid van allen, die dit als een eigen tehuis willen zien, zal een tweede voorwaarde zijn om de bejaarden-sociëteit haar plaats in onze samenleving te doen innemen en deze te behouden. Personen van verschillende levensbeschouwing zullen naast en met elkaar hun vrije tijd moeten doorbrengen in eensgezindheid en tegemoetkomendheid. Als de juiste sfeer kan worden getroffen en in het bewustzijn van verantwoordelijkheid der leidslieden, zal een bejaardensociteit ook voor Steenwijk naar onze mening in een behoefte voorzien. Wij zijn benieuwd of inderdaad binnenkort nadere gegevens bekend zullen worden. De t.iiri is er riin vnnr ! Kn. ---