van Appingedam lot Zundert Koffie met een luchtje. - Op de Rijksweg nabij Zwijndrecht sloeg een luxe auto over de kop en werd zwaar beschadigd. In het nachtelijk duister verdwenen de inzittenden én lieten de auto de auto. De politie, van nature nieuwsgie, rig, ging aan het snuffelen en ontdekte 700 kg. koffie en boter, in de auto. Bestemd voor smokkelen ? In ieder geval zat er wel een luchtje aan de boter en was het vast geen zuivere koffie Scheveningen haven 50 jaar. - In Mei gaan de Scheveningse vissers feest vieren. Want dan bestaat de haven daar 50 jaar. En de vlaggetjesdag! op 21 Mei zal bijgewoond worden door de Koningin. Dus dat wordt daar fuiven. Bomen voor Schouwen-Duiveland. Blijkens een artikel in het Amerikaanse blad „Pittsburgh Post-Gazette” is in Pittsburg een boomplant-actie op touw gezet voor Schouwen-Duiveland. Een thea werd georganiseerd alsmede een bridgedrive, die beide een succes werden De opbrengst zal worden overgemaakt naar ’t Boomplantcomité „Nieuw Schouwen-Duiveland”, waaruit blijkt dat ook in het verre Amerika gedacht wordt aan het kaalgespoelde eilandje in Holland. Zes keer rode haan. - Voor de zesde maal sedert vorige jaar Juli is vorige week brand uitgebroken bij een landbouwer in Zieuwent (gemeente Lichtenvoorde). Nadat bij de vorige 9 branden de gehele oogst, de schuren en het achterhuis prooien der vlammen werden, werd nu een pas opgebouwde schuur in de as gelegd. Het vee werd. op ’n kalf na, gered. De politie, die moedwillige brandstichting vermoedt, tast omtrent de beweegredenen, in het duister. Tante Pos vlugger ? - In Delft en Tilburg neemt de PTT thans proeven om de eerste postbestelling vlotter te laten uitvoeren. Men wil dit bereiken door in de eerste bestelling geen drukwerken (behalve rouwkaarten) zoals tijdschriften enz. op te nemen. Leeuwin ging wandelen. - Een jonge leeuwin, behorende bij de have van een circus, dat vorige week in Apeldoorn draaide, zag kans uit de kooi te komen en ging in haar eentje een wandeling maken door de Koningstraat. Al was zij dan een koningin, de Koningstraat was goed genoeg voor haar. Maar de bewoners vonden het helemaal niet leuk, al gedroeg de leeuwin zich echt als een dame. Maar een dresseur van het circus wist het dier in een schuur te lokken en toen was het weer uit met de vrijheid. Meer verkeerscontrole. - De minister van Justitie heeft in verband met het toenemende aantal verkeersovertredingen opdracht gegeven aan de politie in het gehele land om een verscherpte controle uit te oefenen op de naleving der verkeersvoorschriften. Er wordt niet meer gewaarschuwd, men krijgt meteen een bekeuring. Er zal in het biezonder gelet worden op de verlichting van alle voertuigen, zowel auto’s, motorrijwielen, motorcarriers, als bromfietsen, rijwielen, bespannen en onbespannen wagens. We zeggen: gelukkig, eindelijk ! Verkeersonderwijs op school. - We blijven nog even bij het verkeer. In overleg met het Verbond voor Veilig Ver* keer bereidt het ministerie van O., K. en W. momenteel plannen voor om op de lesroosters van de kweekscholen uren in te lassen, waarbij onderricht zal worden gegeven in verkeersregels. Men acht het van het grootste belang, dat de toekomstige onderwijskrachten aan wie de zorg zal worden toevertrouwd van de Nederlandse jeugd, reeds bij hun opleiding worden voorbereid op hun taak als verkeersvoorlichters. Het begint weer. - In de afgelopen weken hebben zich in Limburg tientallen besmettingsgevallen voorgedaan van pseudo-vogelpest. Deze besmettingsgevallen hebben alle geleid tot vernietiging van de pluimveestapels op de aangetaste bedrijven. In de provincies Gelderland, Utrecht, Noord-Brabant en Overijssel komen eveneens besmettingsgevallen voor. Weer een tram weg ? - Het waterlandtrammetje van de Noord-Zuid, bij de binnen- en buitenlandse toeristen zo overbekend, dat de verbinding onderhoudt tussen Amsterdam—Edam-Volendam, zal vermoedelijk vóór 1 April 1956 door bussen worden vervangen. En dan zal Nederland weer een stukje folklore minder hebben. Dit gaat niet door. - De minister van O., K. en W. heeft de Tweede Kamer meegedeeld, dat het wetsontwerp tot regeling van het kleuteronderwijs en van de opleiding tot leidsters bij dat onderwijs is ingetrokken. De minister zal bevorderen, dat een nieuw ontwerpkleuteronderwijswet dezer dagen bij de Staten-Generaal zal worden ingediend. Grafschennis. - Op r.k. begraafplaatsen in verscheidene plaatsen in OostBrabant, o.a. te Deume, Mierlo, Geldrop, Heeze, Leende, Asten en Someren, zijn koperen en ijzeren voorwerpen ontvreemd. De politie, die reeds ’n spoor van de dader heeft gevonden, vermoedt dat de diefstallen door een en dezelfde persoon zijn gepleegd. Rolschaatsenprobleem. - Bij alle problemen, die er in Nederland zijn (en daarbuiten ook wel wat) heeft Dordrecht zijn rolschaatsenprobleem. De rolsehaatsensport wordt daar door zoveel kinderen intens beoefend, dat er zelfs ’n club is („A.G.O.R.” = Alles Gaat op Rolletjes) en het gemeentebestuur er toe overgegaan is in alle wijken straten aan te wijzen, waarin de jeugd naar hartelust mag rijden. Die straten worden aan gegeven door bordjes ,,Rolschaatsen toegestaan”. Men is er evenwel van overtuigd, dat die maatregel op de duur ook geen bevredigende oplossing van het schaatsenprobleem zal brengen. Het gemeentebestuur heeft daarom de rolschaatsenclub AGOR een voorschot toegezegd voor de bouw van een flinke rolschaatsenbaan in het nieuwe sportveldencomplex, dat binnenkort in ’t westelijk deel van de stad zaj worden aangelegd. Onze lieve jeugd. ■ Tengevolge van 't sneeuwballengooien door de jeugd heeft de gemeente Amsterdam op 20 Jan. 1050 lampen in de stad moeten vernieuwen. In het geheel zijn gedurende de vorige sneeuwperiode 3200 lampen gesneuveld met een gemiddelde van 400 per dag. Dit is een record voor de hoofdstad, waar in totaal 40.000 lichtpunten zijn aangebracht. Minderjarig. - En dit moet een dezer dagen gebeurd zijn in de contreien van Steenwijk of daaromtrent. Er mankeerde iets aan de fiets van een aardig meisje en zij ging dus met haar vehikel naar de fietsenmaker. De zoon van de baas was alleen in de zaak en zei voor de grap: „O, dat is maar een kleinigheid, dat knap ik wel even op voor een zoen.” Zij liet hem, voor wat de fiets betreft tenminste, zijn gang gaan en na een poosje riep hij vrolijk: „Ziezo, dat is klaar !” Vol verwachting keek hij naar het aardige kind, maar trok een beteuterd gezicht, toen het meisje direct opstapte en zei: ,,Ik ben nog minderjarig, mijn moeder betaalt voor me.” Naamsverandering. - De raad der gemeente Haskerland (Fr.) heeft vorige week besloten de plaatsnaam van het dorp Stobbega te veranderen in Vegelinsoord. Jumpertje. - Ergens op de Zuid-Hollandse eilanden kwam een vader zijn jonggeboren dochter aangeven bij de burgerlijke stand. „En, meneer, welke naam moet uw kind hebben ?” vroeg de ambtenaar. „Jumpertje” zei de vader. Grote verwondering bij de ambtenaar. „Ja, ziet u”, zei de vader, „het meisje moet heten naar d’r grootmoeder Truitje, maar omdat ze tegenwoordig een truitje een jumpertje noemen, wil ik maar ineens die naam aan het kind geven.” De zaak ging echter niet door, omdat de ambtenaar weigerde deze naam in te schrijven, aldus de „Flakkeesche Nieuwsbode”. --- Zo dadelijk is het lente! Voorkom de voorjaarsmoeheid Vermoeidheid en lusteloosheid, zwakte in de benen en hoofdpijn zijn de voornaamste verschijnselen van de zogenaamde voorjaarsmoeheid. Soms hoort men daarbij nog over klachten als bloedend tandvlees, terwijl het opvallend is, dat de betrokkenen zeer vatbaar zijn voor allerlei infecties. Vitamine C is hier het geneesmiddel. Na toediening van deze stof verdwijnen de klachten meestal tamelijk snel. Na zulk een vitamine C-toediening ziet men ook de algemene toestand in korte tijd een aanmerkelijke verbetering ondergaan. Gedurende de lange winterperiode ontstaat er in het lichaam vaak een ernstig vitamine C-gebrek. In het voorjaar is dit tekort dan zo groot geworden dat de verschijnselen daarvan zich openbaren. De aardappeleters Vitamine C bevindt zich in grote hoeveelheden in rozebottels, dennenaaiden, citroenen, sinaasappelen en grapefruits. Ook is het rijkelijk voorhanden in tomaten, ramenas en peterselie. In de practijk is de aardappel voor ons de voornaamste vitamine C-bron. Niet dat er in de aardappelen nu zo overdadig vèel vitamine C aanwezig is, maar we zijn nu eenmaal gewend er dagelijks enkele stuks van te nuttigen. Daar komt nog bij, dat het vitamine C-gehalte van de aardappel door het koken niet belangrijk daalt. Dit laatste in tegenstelling tot tal van andere vitamine C-bevattende voedingsmiddelen. Mensen en apen Deze voorj aarsziekte is gemakkelijk te genezen, nyiar zij is - en dat is misschien nog wel zo belangrijk - ook heel goed te voorkomen. Onze dagelijkse behoefte aan dit vitamine is zeer gering: aan vijftig milligram per dag heeft men voldoende. Men moet er echter voor zorgen, dat men deze hoeveelheid ook binnen krijgt! De meeste dieren maken zelf hun vitamine C in de lever. Alleen de mensen en de apen moeten hun vitamine C met het voedsel opnemen. (Nadruk verboden) --- De oude boer Nog schijnt de zon in ’t westen Hem vriend’lijk tegemoet, Als d’ oude boer behoedzaam Zijn avondrondgang doet. Hij strompelt door z’n velden, Blijft hier en daar eens staan, En laat zijn oude ogen Over de akkers gaan. Dan gaat hij door de weiden, Het wordt hem stil te moe; Hij roept iets tot de paarden En streelt de beste koe. Hij toeft dan bij zijn schapen, En tot de weiderand Volgt hem een tweetal kalfjes, Zacht likkend aan z’n hand. Dan komt hij bij de bomen, ’t Zijn eiken, fors en groot; Ze groeiden op uit eikels, Door hem eens hier gepoot. Stil staat hij dan te turen Naar d’ ondergaande zon, En denkt aan vroeger jaren, Toen hier z’n werk begon. Daar liggen nu de velden En stellen hem ten toon; Want na veel werken, zwoegen Werd zijn verdiende loon. Maar ach, - hij voelt het komen, Met hem is ’t gauw gedaan, En van wat hem zo lief was Zal hij straks scheiden gaan. Bezonken keert hij huiswaarts En naar de stoel die wacht; Hij weet, dat op deez’ aarde Zijn taak nu is volbracht. Vledder, Alb. Hoffman Blaam op het wegvervoer Misleidende cijfers. , ïuisiemenae cnrers, hoeden, Bij de opening van de R.A.I. door miuits. nister Zijlstra heeft deze in verband met t0~ een beschouwing over de verkeersveiligvoor heid, mededeling gedaan van het grote iron. aantal afgekeurde vrachtauto’s, zelfs x zo vijftig procent. = ls> In het vakblad „Beroepsvervoer” lezen „„„ wij thans, dat men een en ander benine treurt, omdat er geen toelichting bij het deze cijfers werd gegeven, maar in alitste gemene zin en op een dergelijke geleTen genheid naar voren gebracht. Aangezien afkeuringen ook geschieden als de plaats k^te Van een Iamp niet helemafil juist Is, mis- wanneer de uitlaat op een verkeerde heel plaats uitmondt enz., zou men op deze wijze een totaal verkeerd beeld krijgen ; van de juiste toestand. Zo kan een voertuig in onberispelijke datj staat van onderhoud zijn, aan alle te ijgt! stellen veiligheidseisen beantwoorden en i vi- misschien zelfs nieuw zijn - en toch nsen worden afgekeurd, nine --- HET RIJDEND MYSTERIE een oorspronkelijke avonturen-roman door d’ ARGENTY 2) Zijn naam veranderen Er waren tijden geweest, dat hij met dat vaste voornemen na urenlange slapeloze nachten met het definitieve plan zijn hoofd had neergelegd op een met tranen doorweekt kussensloop. Hij herinnerde zich even zo vele twijfelreacties, waarbij hij het nut en de kosten als op een balans tegen elkander had afgewogen. Een naam veranderen kost geld. Veel geld. Meisjes veroveren kost ook geld. Veel meer geld. Als je het goed deed. Ergo: als hij zijn naam liet veranderen teneinde blijvend aan ds vrouwenjacht deel te nemen, vermaak en vertier te zoeken in de armen van lieftallige dames die hem nu niet lustten, vanwege die natte luier en de droge broek, dan raakte hij hoe langer hoe dieper in de bodemloze put, die in de beschaafde kringen met schoonklinkende namen bedoezeld werden. Geen naamsverandering behoedde hem op feilloze wijze van geldsmijterij. En dus blééf het zo. Ondanks al de aardige Annie’s, bevallige Bertha’s en charmante Charlotte’s. Ondanks een conductrice, die Chinees kende en „Poeh” zei. Wat betekende het ook alweer ? Vruchteloos raadpleegde hij in zijn geheugen de ellenlange woordenlijsten van het shang-tung dialect. Met een potlood krabbelde lift Chinese tekens op het witte notitieblaadje. Hij schrok op, toen zij opnieuw naast hem neerplofte. „Ha, wat wordt dat ? Een nieuwe naam ?” „Nee” aarzelde hij, „ik wou, eh... Kan ik niet jouw naam gebruiken ? Hoe heet je eigenlijk ? Poeh ?” Lola lachte .„Wij mogen onze naam niet noemen tegen passagiers. Als u klachten hebt, kunt u m’n nummer noteren. Schrijf maar op: vier, één acht. Vierhbnderd achttien. En schrijft u dan maar aan de maatschappij” Werktuigelijk noteerde hij haar nummer. „Mei-mei, je bent niet erg vriendelijk voor Lao Yeh.” „Ik mag niet vriendelijk zijn van de Tai-Tai” verdedigde ze zich, „en u hebt niet het recht om me zusje te noemen. Zelfs al we familie waren zou u TaChieh moeten zeggen. Ik noem u toch ook geen broertje !” „Jij mag tegen mij gerust Ko-Ko zeggen” vond jhr. A. G. L. M. F. van Natteluur tot Droogenbroeck, „maar wat heeft je grootmoeder er mee te maken ?” „O, Tai-Tai, zo noem ik thuis altijd de maatschappij omdat ze zich net als een opdringerige oude vrouw met mijn zaken bemoeit. Ik houd niet van mensen, die allés willen weten wat je doen en laten wilt. Sommige passagiers weten er ook weg mee. Hoe vaak die ons niet lastig vallen met op- en aanmerkingen.. Hoomeboeg !” Ze zuchtte eens. „Niemand voor ds Hoorneboeg ?” „En dan de ontelbare mannen, die je ; adres willen weten.” „Och, daar antwoorden we niet eens meer op.” „Ook niet als Ko-Ko het zou vragen ?” De donkere Ogen peilden de zijne, die fletsblauw zagen met een vermoeide uitdrukking van langdurig levensverdriet. „Waarom zou u het willen weten ?” „O, denk niet dat ik met een liefdesverklaring zal komen. Of met ’t smoesje van een avondje uit. Maar je komt uit Shan-tung. Je kent Chinees en je zou me wat kunnen vertellen van ’t land en z’n bewoners veór ik er wildvreemd naar toe trek. Ik heb conversatieles nodig en ik vond nog niemand, die de taal voldoende beheerste om met mijn gestuntel een dialoog te kunnen opzstten en dan nog m’n fouten te verbeteren.” Ze boog het hoofd en graaide wat in haar geldtas. Zwijgend schoot ze met wijsvinger en duim een verdwaalde kersepit over de hoofden. „Ik heb nooit gestudeerd. Ik ken ’t dialect van Shan-tung en een paar bsschaafde omgangsvormen van Nanking. Thuis spreken we nog wel eens het echte onvervalste Chinees als er bezoekers zijn, die niet mogen horen wat we bedoelen. Ik weet niet, of dat geschikt is voor conversatieles !” ,Toe, mei-mei,” hij greep haar hand, „laat mij eens bij je thuis komen, proberen of ik er iets van terecht breng.” Het „jonge zusje” ademde zwaar. Eerlijk gezegd overweldigde dit idee haar. Zelfs haar vader zou het prettig vinden als hij z’n woordenvloed weer eens kon luchten. Ze konden wel eens een gezellige avond hebben met oude herinneringen aan Tsi-Nan, de overstromingen en de Gsle Rivier. Het zou niet alleen een goede leerschool zijn voor een student, maar ook een aantrekkelijke cursus vgor haarzelf. Wie weet of ze niet weer eens in het Duizendjarige Rijk terecht kwam. Dan wist ze al vast iets meer van het land en van zijn bewoners. Hij kon immers vertellen van zijn studie, van de eeuwenlange geschiedenis en de oude cultuur. Hij kende ontwyfeld ook heel wat meer karakters van het Chinese schrift dan zij ooit in baar jeugd gepenseeld had. Zijn smalle, slanke vingers drukten vaster om haar kleine hand. „Of vind 1 je m’n naam niet mooi genoeg ” 1 „Dat is flauw” zei Lola heel zacht, : „ik zal er heus niet meer om lachen en f met uw persoon heeft die naam niets : te maken. Er zullen wel eens meer men- ( sen om die combinatie gelachen hebben” „Ja, helaas wel.” ( Ze proefde uit zijn toon iets van de 1 vele drama’s, die er verscholen gingen ( achter deze drie woorden. De balans in < haar hart helde hoe langer hoe meer 1 over naar het ja, dat hij nog steeds van ] haar verwachtte. „En als u dan bij me thuis geoefend i hebt, wat dan ?” 1 Hij speelde met het potlood in z’n ] vrije hand. „Ik zou er voor kunnen be- 1 talen, maar dat durf ik niet eens voor- < stellen. We kunnen ook een andere regeling treffen: jij leert mij en ik leer i , jou. En als ik dan naar China ga, kun ■ je méégaan. Als secretaresse, als vriendin of als m’n vrouw.” Ze maakte haar hand los uit zijn , greep. „Over dat laatste zullen we maar niet praten. Dergelijke beloften doe je ' elkaar meestal niet vóór je de ander goed kent. En kennen doen wij elkaar i in elk geval nog niet.” 1 l „We zullen wel veel gelegenheid krij- i i gen om elkaar te leren kennen. Ten- ,, minste” aarzelde hij, „als je het aanneemt.” j i „Twijfelt u daar nog aan ?” i Ze was al opgestaan voor hij goed en wel tot het besef kwam, dat haar volmondig „ja” in die vraag lag opgesloten. Een heerlijk gevoel van vreugde door- . stroomde plots zijn luidkloppend hart. i Ja ! Dit meisje zei ja ! Ondanks zijn potsierlijke paam en zijn protserige manieren, die hij altijd had aangenomen. Ze zei ja, en ze wilde hem thuis ontI vangen ! , i Strompelend door de schokkende au: tofeys kwam hy achter baar aans „öeiitemaaii ! De chauffeur maakte zijn bocht wat kort, om een fietser te kunnen ontwijken. De held van de achterbank greep zijn vriendin vast in een vergeefse poging om het evenwicht niet te verliezen. ; Ze hingen beiden vier seconden lang dicht tegen elkaar. Conductrices zijn veel gewend. Zonder een spier te vertrekken tikte Lola met haar tang tegen de glaswand, die de cabine van de chauffeur scheidde. Meteen knarsten de remmen. De deuren klapten open. „Gaat uw gang. Dag meneer.” Ergens aan de buitenste rand van Hilversum zag jhr. A. G. L. M. F. van Natteluur tot Droogenbroeck zichzelf terug naast een haltepaal van de bus, waarin hij zijn laatste liefde gevonden had. Een droom van een’ brunette met onbeschrijflijke ogen, di eja zei en hem thuis wilde ontvangen. Doch waar dat thuis was en hoe zij heette, dat wist hij niet.. II. INSTAPPEN ! Dienstregelingen mogen er op papier elke dag eender uitzien, in de praktijk blijkt er meer organisatie nodig om alle tekortkomingen op te vangen en de om één of andere toevallige reden uitvallende diensten aan te vullen, dan het gehele complex van busverbindingen zelf vergt. Dan zwoegden de chefs in de verschillende plaatsen naar nieuwe oplossingen, meer materiaal, en andere mensen. Dan rukten reserveploegen uit, om gestrande passagiers af te halen cf om een anders gemiste aansluiting alsnog te forceren. Dan ratelden de telefoons ten huize van de pas afgeloste chauffeurs en de dodelijk vermoeide conductrices, of ze asjeblieft terug wilden komen om nog één rit te rijden. En een beetje gauw ook, want d’r was haast Wj. Lola, die al een paar dagen op een andere lijn ingelegd was omdat er daar drie tegelijk ziek lagen en nummer vier haar autobus voor het huwelijksbootje verwisselde, verwachtte feitelijk niets anders dan nog eens een late avonddienst opgelegd te krijgen. Als de telefoon om deze tijd rinkelde, voorspelde dat gemeenlijk niet veel goeds. Zuchtend slofte ze op haar kousevoeten naar het toestel in de gang. „Met Lijnders.” „Juffrouw Lijnders ? U spreekt met ’t hoofdkantoor. Met Aardenburg. Welke dienst hebt u morgen ?” „O, meneer Aardenburg, ik ben pas thuis en ik heb morgen de vroegdienst van 6 tot 4 op een lijn die ik helemaal niet ken. Ik kan er heus niets bijhebben !” „U krjjgt er niets bij. Tenminste van mij niet. U spreekt met de afdeling personeel. Kunt u morgen na de dienst even op ’t hoofdkantoor komen ?” „Op ’t hoofdkantoor komen ?” Angstige voorgevoelens drongen zich op in haar afgetobd hoofdje. „Ja kamer 55. De directeur wil met u spreken en er zijn nog een paar heren die belang in u stellen. Kan ik aannemen, dat u precies half vijf present bent ?” „De directeur ? Wat wat is er aan de hand, meneer Aarden ” „Wat er aan de hand is zult u morgen wel horen, denk ik. Denkt u er om, dat niemand van uw collega’s en buiten de maatschappij ook geen mens hiervan weten mag !” „Maar ” „Dus tot morgen half vijf, juffrouw Lijnders.” „Maar ik ” Een scherpe klik, de verbinding werd verbroken. Met de hoorn nog in haar hand hapte het meisje naar adem. De directeur wilde met haar spreken en nog \ een paar heren stelden belang in haar. Wat had ze gedtón ? Wat had ze toch gedMjj ? VWordt vervolgd). --- Advertentie i Met VELP0N zie je er geen borst van! "'S9 --- Advertentie Hf jüp? I Aspibin È nemen! JS|| . HetBay.r-kruis '" \ OmS n Uw besta wgorborgi f ^ E --- Monus de man van de maan 64. Na de olifanten brachten de drie vrienden een bezoek aan het gebouwtje waar de kooien van de kleine roofdieren te zien zijn. Het was voor het eerst van zijn leven, dat Monus een marmot zag en hij was er meteen verliefd op. „Ach ja , zuchtte mj, ,,aat zijn mooi dier. zo mooi het huid hebben en het heb ook lief oog”. Harm Peters stond met een zakdoek voor zijn neus, want de geuren van de kleine roofdieren zijn niet zo plezierig. Hij ging liever buiten wach- > ten. Toen Monus vijf minuten later naar : buiten stapte, speelde er een listig lachi je om zijn lippen. Hij vond, dat ze nu l wel genoeg gezien hadden en dat ze > naar huis konden gaan. Maar toen ze - in de auto zaten wilde de wagen niet dadelijk starten en het vreemde was, dat de starter ’n raar piepend geluid scheen te maken. --- Land- en Tuinbouw Oogstmoeilijkheden in het afgelopen jaar. Vermoedelijk zal de oogsttijd van het voorbije jaar door vele landbouwers niet licht vergeten worden. Vele regens veroorzaakten grote schade en oponthoud. Een voorbeeld van het geleden verlies publiceerde de Stichting voor de Landbouw in Groningen: de globale schade aan aardappelen wordt daar op zes millioen kg. geraamd. 200 Ha. bleef ongerooid liggen. Hoezeer ook het klimaat heeft tegengewerkt, toch vraagt men zich - zij het voorzichtig - wel eens af, of het oogstrisico zo groot moest blijken. Bij de hooioogst in hetzelfde jaar is, ondanks de natte zomer, een aanzienlijke vermindering van oogstrisico geboekt door een tijdig en doelmatig gebruik van moderne hooiwerktuigen. Bij vergelijking van beide oogstresultaten doet zich de vraag voor of er voldoende aardappelroolmachines beschikbaar waren en of ze op de juiste tijd zijn ingezet. Natuurlijk zijn de moeilijkheden, ook bij een ver doorgevoerde mechanisatie onder slechte weersomstandigheden groot; toch zal men, zeker gézien het nog steeds toenemende arbeiderstekort, voort moeten gaan in deze zin, d.w.z. door deskundige bevordering van de mechanisatie, het oogstrisico zo ver mogelijk op te heffen. In ieder geval staat vast, dat het afgelopen jaar in dit opzicht vele vragen heeft opgeworpen, die om een oplossing vragen. Voor de trekker bleek in vele gevallen een antislipconstructie noodzakelijk. De landbouwwagen, voorzien van ds dikke, brede lage-drukband heeft onder deze moeilijke omstandigheden, bewezen een grote technische vooruitgang te zijn. Hopelijk zal dit veelal schadelijke jaar ons in menig opzicht nog van dienst zijn bij het onderzoeken van nieuwe mogelijkheden ter vermindering van schade en risico. Twee achterlichten voor auto’s Met ingang van 1 Juli 1955 dienen aan de achterzijde van automobielen twee achterlichten te zijn aangebracht. De A.N.W.B. vestigt er de aandacht op, dat volgens het Wegenverkeersreglement deze twee achterlichten van gelijke grootte en gelijke of nagenoeg gelijke sterkte moeten zijn. Vooral wanneer deze achterverlichting wordt uitgebreid met rood-reflecterend materiaal als contour-aanduiding, acht de Bond deze maatregel van groot belang voor de verkeersveiligheid. Eén nummerplaat op motorrijwiel De A.N.W.B. bericht, dat met ingang van 21 Februari de kentekenplaat aan de vóórzijde van motorrijwielen mèt of zonder zijspan niet meer aanwezig behoeft te zijn. Met deze beslissing in een actie, welke de A.N.W.B. reeds sedert drie jaren heeft gevoerd, met succes bekroond. De Bond achtte de vooruitstekende kentenkenplaat een groot gevaar, daar zelfs bij lichte aanrijdingen vaak ernstige kwetsuren en beschadigingen door dit rechthoekig stuk metaal werden veroorzaakt. Bovendien bleek controle van het aan de voorzijde van een snel passerend motorrijwiel aangebrachte nummer practisch onmogelijk. De afschaffing van deze plaat, welke eveneens geldt voor zijspancombinaties en scooters, betekent dus een aanzienlijke beveiliging, zowel voor de motorrijder zelf als voor de andere weggebruikers. --- Advertentie Gevernist koperwerk maakt mi schoon met spons en zeei Vuile plekken wrijft men met petroleum en tenslot wordt het gehele voorwerp n gewreven met een beetje wil was. --- Advertentie c™ Wrijven met «9 f ï* tWISItX de heerlijk verAf warmende en diep doordringen/Ge\ de Akker’s Kloosterbalsem ver\T/ jaagt de pijn en heeft een weldadige werking. Spoedig zegt gij: Kloosterbalsem --- Advertentie Vanuit de Afrikaanse jungle de wereld rond. Een opzwepend melodietje met een mysterieuze titel grijpt als een oerwoudbrand om zich heen. Het is „Skokiaan”, gecomponeerd door de Zuid-afrikaan Msarurgwa en door het inheemse dansorkest „Bulawayo Sweet Rhythm Band” op de plaat opgenomen. De wijs van „Skokiaan” is simpel en zij hecht zich gemakkelijk in het gehoor van de luisteraar, gespeeld door een hartverscheurende altsax met begeleiding van primitief, negers ritme. De titel is niet de bezwerende kreet van een Zoeloe-medicijnman, maar de naam van het „vuurwater” der Zoeloes, een zeer alcóholische drank die door hen zelf gebrouwen wordt. Dank zij de plaat werd deze pakkende jungle-melodie snel populair in Amerika, zoals daarvoor de Afrikaanse wijsjes „Suikerbossie” („Sugar Bush”) en „Now is the hour”. De fameuze zanggroep The Four Lads maakte er een vocale opname van met begeleiding van stuwende gitaren en een ijle, doordringende clarinet. Voor onze westerse oren klinkt deze uitvoering - met knappe harmonische vondsten - prettiger dan de oorspronkelijke Afrikaanse versie. Beide zijn echter in Nederland uitgebracht, zodat de liefhebber zijn keus kan maken. Doorgelopen overhemden krijgt men weer goed met alcohol 96 pet. Direct daarna naspoelen met water. --- Advertentie Specialiteit: Abrikozenjam 82 et. per pot ---