Amerikanen streven naar een gegarandeerd jaarloon Nieuw experiment op het sociale toneel Een van de beslissende veldslagen in de betrekkingen tussen de amerikaanse werkgevers en de arbeiders wordt op het ogenblik in Detroit geleverd liet hoofddoel van de onderhandeli.ngen, die op het ogenblik door de leider van de „United Auto Workers”, Walter Reuther, met Ford en General Motors worden gevoerd, is de invoering van een „guaranteed anniial wage”, een gegarandeerd jaarloon. Indit speciale geval komt er nog iets anders bij: de beide gigantische ondernemingen, die het grootste deel van de automarkt beheersen, zijn niet slechts financieel uitermate gezond, maar zij zijn bovendien in een! concurrentiestrijd om de suprematie gewikkeld, die hun dwingt zeer voorzichtig te handelen. Begint de vakbond tegen een van haar een staking, dan zou dat de andere een voorsprong in de afzet geven, die niet meer ingehaald kan worden. In dit opzicht bevinden de arbeiders in de auto-industrie zich dus in een uitstekende positie en zij weten dat. i j tt i •• •_ i , „Dubbelspoor-politiek” Door twee problemen worden de grote amerikaanse vakbonden op het ogenblik geplaagd. Het ene is de vraag, hoe lang het land de „dubbelspoor-politiek” ' van een sterke bewapening en een op volle toeren draaiende vredesproductie zal kunnen volhouden. Het tweede vraagstuk is die schaduw aan de horizon, dat wolkje, nog niet groter dan een kindervuist, dat echter eens een zware onweerswolk aan de arbeidshemel kan worden: het geautomatiseerde bedrijf, waarin het werk voor een groot deel zal worden1 verricht door rekenmachines en robots. Deze toenemende automatisering, zo vreest men, zal in ieder geval in een langere overgangsperiode tot veel verwarring leiden. Er is echter nog een derde probleem, dat een meer latent karakter heeft, maar naar builen het duidelijkst zichtbaar achter de eisen van de arbeiders staat: dat is de vraag, hoe men het kan vermijden, -dat de automobielfabrieken!, al naar gelang van de hoeveelheid werk, die zij hebben, arbeiders aannemen en ontslaan. Het gegarandeerde jaarloon zou betekenen, dat het vakbondslid 52 weken per jaar van ’n vast loon verzekerd kan zijn. Zouden er arbeiders ontslagen worden, dan zou uit een door de werkgevers te vormen fonds het verschil tussen het genoten loon en de door de staat te verstrekken werklozen-uitkering aangezuiverd worden. Het vrije initiatief Het is slechts natuurlijk, dat de voorvechters van de idee van liet „free Enterprise” zich tegen een dergelijk plan keren, omdat het strijdig is met het principe van de vrije onderneming. Men mag daarbij echter bedenken, dat in Amerika op vele gebieden van het particuliere bedrijf en van het staatsleven' de oude opvatting van het „free enterprise” reeds lang tot het verleden behoort. Zowel onder de werkgevers als onder de werknemers nemen de principes van het algemeen belang en de sociale verplichting een voorname plaats in. Iets anders zijn de argumenten, die door de werkgevers tegen het gegarandeerde jaarloon worden aangevoerd. Hoewel zij zich volstrekt met het denkbeeld van een zo krachtig mogelijke bevordering van „gestabiliseerde werkgelegenheid” accoord hebben verklaard, verwijten zij de vakbonden, dat deze naar een al te vaderlijke verhouding tot hun leden streven. --- Wanhopige woningzoekende mishandelde ambtenaar van huisvestingsbureau Gelet op de omstandigheden, waaronder het feit werd gepleegd, heeft het gerechtshof te Amsterdam, de straf van een week, die de politierechter wegens mishandeling van een ambtenaar had opgelegd aan een Amsterdammer, vernietigd en termen aanwezig geacht tot het opleggen van een gecombineerde straf: een week voorwaarlijk met een proeftijd van 3 jaar plus een geldboete van f 20.—. Het betrof hier de 32-jarige fabrieksarbeider P. P. uit Amsterdam, die de vorige zomer met zijn vrouw en kind als onderhuurder op straat werd gezet, terwijl zijn vrouw een tweede baby verwachtte. Hij probeerde voor zijn gezin ergens onderdak te vinden, doch niemand wenste hem met zijn in verwachting zijnde vrouw kamers te verhuren.. Ook bij het centraal bureau huisvesting kreeg hij nul op het request. „Ik heb met uw smoesjes niets te maken”, zei een ambtenaar hom. Toen nam P. een duik door het nauwe loketje en sloeg de ambtenaar onder zijn bureau. Er moesten tien man aan te pas komen om de overigens klein gebouwde arbeider de deur uit te werken. De mishandelde ambtenaar had intussen een hersenschudding opgelopen. --- KORPORAAL STANLEY SAYERS KEERDE NA TIEN JAAR TERUG KORPORAAL STANLEY SAYERS KEERDE NA TIEN JAAR TERUG In de dagen, waarop allerlei voorbereidingen worden gemaakt voor de viering van het tweede lustrum van de bevrijd ing, gaan onze gedachten vaak terug naar tien jaar geleden, toen; de geallieerde troepen ons verlosten van het juk der bezetters. Het waren de mannen van de le Canadian Infantry Brigade, die in de spanningsvolle dagen de triomftocht naar het Noorden maakten. In het „stamcafé” van 1945 werden aan deze dagen ook weer herinneringsn opgehaald toen korporaal Stanley Sayers hier na tien jaar weer eens een kijkje kwam nemen. Samen met een collega troffen we hem in druk gesprek met de Nederlandse sergeants Van Dijk uit Arnhem en Kolkman uit Utrecht. --- Bevrijding ■., .Toen viel een stilte, die benauwend was, Een vliegtuig scheerde raak’lings langs de bomen, Om in een boog steeds weer terug te komen, En eenmans-kuilenhoerden tussen ’t gras. De huizen stonden roerloos langs de weg, Alleen gelaten, elk met zijn gezinnen, En angstig, hoopvol luisterde men binnen', Of hield in kelders fluist’rend overleg Het grote wonder kwam dus naderbij, Zou iedereen dat wonder ook beleven, Dat eindelijk na jaren werd gegeven, Of ging opnieuw het vrijheidslicht voorbij ? Gordijnen werden op een kier gezet, Er klonken zachte stemmen van beneden, En hij, die anders weinig had gebeden, Sloot nu zijn handeni saam tot een gebed. En toen hij weer de ogen opendeed, Klonk er een roep, na alle angst en vrezen: Ik zie een tank ! Daar zijn de Canadezen ! O, God, ik dank U na dit donker leed. Toen zag men alle huizen opengaan, Men schoof de vrees al jubelend terzijde, Men! juichte en men lachte en men schreide, Hier was een wonder aan ons land gedaan ! En weer herdenken we bevrijdingsdag, Tien jaren zijn alreeds voorbijgegleden, En even zien we weer in het verleden, Wat toen ons oog als nieuwe toekomst zag. Vergeet dit nooit, het gaf de hoge plicht, Om altijd weer die vrijheid waard te wezen, Het sterke zoekend, ’t zwakke genezen, Als grote dank voor ’t stralend vrijheidslicht ! Bevrijdingsdag, leer ons ook dit verstaan: De hulp te zijn van hen, die achterbleven!, Van ons bezit steeds aan hen mee te geven, Als sterke vrienden aan hun zij te gaan ! Mei 1955 (Nadruk verboden) KROES --- Geslaagde grasbaanmotorraces te Noordwolde Duizenden zagen de vrolijke renner Westerbaan winnen Op de prima gras baan te Noordwolde werden Zondagmiddag grasbaanmotorraces gehouden. Dt. regen zou aanvankelijk op het laatste moment nog- als spelbreker optreden, maar behoudens enkele kleine buitjes is het de gehele middag droog gebleven. Er werden snelle tijden gemaakt en de races verliepen zonder ongelukken. - De bromfietsrace werd door een te geringe deelname een teleurstelling. Toch hebben de renners, welke hierin uitkwamen, laten zien wat er voor snelheid uit deze bromvliegen te halen is. Aantrekkelijke races. Om goed twee uur heette voorzitter Jedema, renners en publiek namens de renvereniging welkom. Hij sprak er tevens zijn spijt over uii, dat vele renners verstek hadden laten gaan. Doch ondanks dat er renners niet waren op gekomen, was de bezetting in de diverse klassen van die aard, dat er aantrekkelijke races verreden konden worden. Na het défilé, waaraan allo renners deelnamen en wat ten imponerend gezicht was, werd er begonnen aan de races. De brommers Slechts 4 renners verschenen aan de start. Gankema en Hofkamp streden hierin om de eerste en de tweede plaats. Gankema wist de strijd echter in zijn voordeel te beslissen, wat hij ook in de tweede en derde manche deed. De uitslagen: 1 T. Gankema, Averos 1 tijd 2.18; 2 L. Hofkamp, H.M.W. tijd 2.18.4. Deze race werd verreden over drie baanronden. De lilliputters 125 cc Deze klasse werd door een te grote deelname verreden in twee series. In de eerste serie won Frummel onbedreigd, terwijl de tweede serie werd gewonnen door Medema Jr. In de herkansing streed de Noordwolder Verra een moedige race. Toch kon hij zich niet handhaven op de tweede plaats, waarmee hij de race begonnen was. Hij moest zich tevreden stellen met een derde plaats en kon hierdoor niet in de finale uitkomen. De finale bracht niet die spanning welke er van verwacht werd. Prummel nam direct na start de kop en stond deze niet weer af. Hij werd dan ook op overtuigende wijze winnaar van deze race. 1 K. Prummel, D.K.W. tijd 2.37; 2 D. de Vries, Ifa tijd 2.38 8; 3 D. Rijkens tijd 2.41. 250 cc voor T. Kuiper T. Kuiper een nieuweling op de grasbaan had geen vrees. Ondanks het feit, dat hij voor de eerste keer op de grasbaan uitkwam, wist hij de prijs mee naar huis te nemen. Hij had echter geluk, dat Prummel met een defecte motor had te kampen. Beiden verwierven nu evenveel punten. Daar Prummel in de tweede manche na de wedstrijd had gereden, was zijn tijd van die aard, dat hij uitgeschakeld was. 1 T. Kuipers, A.J.S. 8 punten winnaar door betere tijd; 2 K. Prummel, Jap. 8 punten; 3. A. Kuipers, Triumph 9 punten. Overtuigende zege in 500 cc In de twee eerste manches wist de lachende Westerbaan op overtuigende weze te zegevieren. De derde manche ging niet zo vlot, ja hij moest na een hevige strijd zijn meerdere erkennen in Filmer. Hij had echter al zoveel punten verzameld, dat hij ondanks deze tweede plaats toch de ere-ronde kon rijden. 1 M. Westerbaan, Matchiess, 4 punten; 2 Filmer, B.S.A., 5 punten. De handicap race 125 cc bracht de nodige sensatie. De kleine Prummel kreeg een % baan achterstand toegewezen. Bij het ingaan van de tweede ronde had hij echter alweer aansluiting gevonden met het rennersveld. De laatste ronde kwam hij in gewonnen positie door. Deze positie wist hij te handhaven waardoor hij ten tweede male zijn gele D.K.W. naar de overwinning reed. . Het was weer Prummel welke in de 250—350 cc afvalrace de strijd won. Ook nu weer wist hij met zijn fraaie stijl de andere renners geen schijn van kans te geven. De springende Westerbaan kreeg het publiek geheel op zijn hand in de race met vliegende start 500 cc. Wel lag Filmer, zijn enige concurrent, bij het weggaan op de eerste plaats, maar de beheerste en stijlvolle Westerbaan trok er in de tweede ronde zo aan, dat ook Filmer moest wijken voor deze sportieve coureur. --- K.I.-vereniging ,Ons Belang’ te Boyl wordt niet ontbonden Grote meerderheid moest zich neerleggen hij de wil van tegenstemmers In zaal Slager kwamen Donderdagavond voor de tweede maal een groot aantal leden bijeen van de KJ. Ver. Ons Belang te Boyl, nu om de beslissing te nemen voor de ontbinding der vereniging. Hoewel de meerderheid van de leden voor ontbinding was, behaalden deze echter niet hét benodigde drie vierde gedeelte van het uitgebrachte aantal stemmen. De meerderheid moest het hoofd buigen voor de minderheid, hierdoor zal ook de fusie, welke na de ontbinding had zullen plaats vinden niet doorgaan. trroie ueiangsieumg Bijna tweehonderd leden waren aanwezig toen voorzitter Hoogeveen de vergadering opende. Na zijn kort openingswoord, waarin hij nogmaals! ten overvloede memoreerde waarom men de vereniging wilde ontbinden enfuseren, gaf hij het woord aan de vergadering om zich uit te spreken over de ontbinding der vereniging. Als eerste spreker, welke zich over de ontbinding van de ver. uitsprak, trad de heer Diever naar voren. Deze was de mening toegedaan, dat indien men tot het plan over zou gaan de kleine boer in het gedrang zou komen. Hij wilde dan ook zien, dat de ver. hier zou blijven, want het was volgens hem de kleine boer welke de ver. hier in ’t leven hield. De heer Koops uit Elslo sloot zich bij deze spreker aan. Ook deze zag geen voordeel in ontbinding en fusie. De bevruchtingscijfers van enkele stieren van Weststellingwerf waren volgens hem veel te laag, waar tegenover staat dat deze cijfers bij de ver. Ons Belang veel beter zijn. Ook de dekgelden welke bij Weststellingwerf veel hoger zijn vond hij een bezwaar. Belangrijke beslissing De heren de Boer, Menger, en Holtrop spraken voor de ontbinding. In deze vergadering moeten wij een belangrijke, beslissing nemen, een beslissing waar in zekere zin de toekomst van de veehouders hier in Noordwolde en omg. van afhangt. Mochten wij besluiten de vereniging te ontbinden, dan kan het niet anders zijn, dat wij een goede beslissing hebben genomen, aldus deze drie sprekers. De heer Veenstra, opzichter bij de Gezondheidsdienst in Friesland, sprak tot slot een ernstig en een vermanend woord. Deze begon zijn rede met te denken aan de moeilijke jaren van vlak voor de oorlog. Toen stonden wij als boeren er niet best voor. Wij kennen thans een tijd van hoog conjunctuur, maar blijft dit zo ? Om ons een sterke positie in de huidige maatschappij te verwerven moeten wij zorgen om te samen zo ’n sterk mogelijk bolwerk te gaan vormen. Deze kans hebben wij nu, waarom zullen wij hem niet benutten, wij moeten ons niet laten verleiden door gevoelens. Wij moeten thans aan onze toekomst denken. Hier is niet alleen de grote boer mee gebaat maar ook de kleine boer kan hier van profiteren. Hierna ging men over tot de stemming, hieruit kwam naar voren dat 163 leden voor- en 73 leden tegen het plan waren. De voorstemmers haalden niet de statuair verplichte meerderheid, waardoor de ver. blijft voortbestaan. --- Meer dan veertienhonderd startten voor bevrijdingsmars Eerste prijzen gingen naar Appelscha en Makkum Uit Appelscha, Makkum, Gorredijk en talrijke andere plaatsen waren! de liefhebbers van de wandel sport. zaterdagmiddag naar Steenwijk gekomen om deel te nemen aan de bevrijdingsmars. Slechts weinigen zullen hier spijt van gehad hebben. Vooral de leerlingen van de o.l. school uit Makkum, die een inzameling van papier en oud ijzer hadden gehouden om hun reis naar Steenwijk te bekostigen, zullen steeds met genoegen aan deze mars terugdenken. Ze keerden ’s avonds niet alleen terug met een aangename herinnering aan de aan natuurschoon zo rijke omgeving van de Olde Veste, doch konden bovendien de fraaie wisselbeker mee naar huis nemen. Ook de verpleegstersgroep van het sanatorium Beatrix uit Appelscha, keerde niet met lege handen terug. Deze dames, die op de jury en toeschouwers zo’n goede indruk maakten, ontvingen eveneens een fraaie beker als eerste prijs. Veel lof was er overigens voor de jeugddrumband uit Gorredijk, die wel de meest attractieve groep in de bonte stoet van tippelaars was. Steeds opnieuw gaf het publiek, dat overal in dichte rijen langs de route stond opgesteld blijk van grote waardering voor de jeugdige tamboers. Keurig verzorgde groepen De start was op half drie bepaald, doch geruime tijd tevoren heerste er bij hotel „De Kroon”, waar de heer Bijkerk alle mogelijke service verleende, een enorme drukte. De administratieve assistenten kwamen handen tekort om aan de steeds groeiende stroom deelnemers startkaarten uit te reiken. Toen de laatste startkaart was uitgereikt, bleek, dat het aantal deelnemers de veertienhonderd reeds was gepasseerd. Er was vooral ook veel animo van de zijde der bedrijfs- en verenigingsgroepen. Zo zagen we naast keurige groepen van sport- en muziekverenigingen ook verschillende bedrijfsteams, die een keurig geheel vormden. Fraaie route Vanaf de start ging het via de binnenstad in de richting van het landgoed „De Eese”. Het was ideaal wandelweer en de aan natuurschoon zo rijke omgeving scheen op deze stralende voorjaarsdag schoner als ooit tevoren. Het fraaie landschap, waar ~ overal jong leven te bespeuren was, bleek voor het oog zo boeiend te zijn, dat de tippelaars dé kilometers ongemerkt onder hun schoeisel lieten wegglijden en allen even monter en opgewekt bij café De Npkker arriveerden, waar de deelnemers een verplichte rust moesten houden. En bleken er enkelen te zijn, die wat geplaagd werden door een blaartje, dan waren er de actieve leden van de RodeKruiscolonne, die ook voor hun verdere deelneming niet tot een kwelling maakten. Het laatste traject voerde langs de rustieke weggetjes in Steenwijkerwold naar de watertoren te Thij, waar men kon genieten van fraaie panorama’s Een indrukwekkend slot vormde echter het laatste traject door Steenwij ks straten. Overal stonden de belangstellenden in dichte rijen om de tippelaars te begroeten. „Het was- een prachtige tocht” hoorden we hen zeggen, die op het gebied van de wandelsport de nodige ervaring hebben. En zo zullen wel niet alleen de grote schare deelnemers er over gedacht hebben, doch ook de vele honderden, voor wie het een genoegen was de bonte stoet voorbij te zien trekken. Dit alles moet Wel een stimulans zijn voor de actieve en zo succesvol werkende wandelsportver. „Steenwijk en Omstreken”, die ook deze mars weer op zo’n uitstekende wijze heeft georganiseerd. Een biezonder woord van lof verdienen overigens de leden van het politiekorps, die bij start, oversteekplaatsen en finish zorgden voor een, ordelijk verloop. Uitslagen Militairen: 1 batterij 115 van de lichte Lua uit Steenwijkerwold (winnaar van de wisselbeker en de door prins Bernhard beschikbaar gestelde plaquette); 2 Lua territoriaal; 3 Johan v. d. Kornputkazerne; 4 Stafbatterij van de 45ste afdeling lichte Lua. Senioren: 1 Beatrixoord uit Appelsga; 2 SVHK uit Sint-Jansklooster; 3 PTT Steenwijk; 4 Ra co Meppel en 5 Nobelco Steenwijk. Jeugd: 1 O.L. School uit Makkum; 2 Jeugddrumband uit Gorredijk; 3 Voorwaarts Mars IA Steenwijk; 4 Carpe-Diempadvindersgroep Steenwijk; 5 Voorwaarts Mars 2A, Steenwijk. Burgemeester Voetelink reikte in De Kroon de prijzen uit. ---