TENTOONSTELLING TE HORST. PRIJSUITDEELING. Dekhengsten : Eerste prijs: Evers J. te Hom. Tweede prijs: Coopmans 1'. te Broekhuizenvorst. Veulen-Merricn : Eerste prijs: Hermans H.te Heel Tweede prijs: Verheggen H. te Buggenum. Veulens : Eerste prijs: W e Otten J. L. te Heijen. Tweede prijs: Van Enckevort P. te Sevenum. Spkïngstieren : Eerste prijs: Coopmans P .te Venray. Tweede prijs: Tervoren J. te Wanssum. Jonge Stieren : Eerste prijs: W e Otten J. L. te Heijen. Tweede prijs: Gerardts G. N. te Blerick. Melkkoelten : Eerste prijs :W C Otten J .L. te Heijen. Tweede prijs: Van ter Velden Th. te Broekhuizen. Derde prijs: Linders G. te Lottum. Vierde prijs: Baron deWeichs de Wenne te Geijsteren. Vaarzen : Eerste prijs: Hankx Jozef te Wanssum. Tweede prijs: Esser Jozef te Venray. Kalveren van 1862. Eerste prijs: Haffmans I'\ te Ooijen. Tweede prijs: Hanckx J. te Wanssum. Kalveren van 1863. Eerste prijs: Van den Munkhoff W. te Horst. Tweede prijs: Van ter Velden Th. te Broekhuizen. Varkens: beeren: Eerste prijs: Camps J. te Venray. Tweede prijs: Everts H. M. te Sevenum. Zeugen: Eerste prijs: W e Otten J. L. te Heijen. Tweede prijs: Meeuws J. te Venray. Schapen: rammen: prijs: Bruinen C. te Kessel. Ooijen: prijs: Vos J. te Mook. Germen: prijs: Heijting B. te Baarlo. Springbokken : (*) prijs: W e Willems M. te Broekhuizenvorst. Melkgeiten : Eerste prijs: Beuijssen J. te Horst. Tweede prijs: van den Dolder J. te Horst. De prijzen voor vette ossen en voor vette koeijen zijn niet uitgedeeld. Het voeder was zeker te duur, om vet te mesten. Er waren ingeschreven als mededingend vee 171 stuks, waarvan — ten gevolge waarschijnlijk van het aanhoudend regenweer dat de tentoonstelling voorafging — slechts 164 stuks aanwezig waren, te weten; Dekhengsten 9, Veulen-Merriën 18, Veulens 25, Springstieren 11, Jonge Stieren 8, Melkkoeijen 17, Vaarsen 15, Kalveren van 1862 4, Kalveren van 1863 7, Varkens, beeren 6, zengen 11, Schapen, rammen 6, Ooijen 3, Germen 6, Springbokken 6, Melkgeiten 12. Al dit ingezonden vee was uit het Arrondissement Roermond; het meeste natuurlijk uit het kanton Horst. Zoowel om den afstand, als om de kwaliteit van het vee, dat deze Heeren exponeerden, verdienen bijzondere vermelding de Heeren H. Hermans te Heel, die eenemerrie met hare 4 veulens ten toon stelde, en G. Vos te Mook. De toeloop van menschen was zeer groot. Nooit sedert menschen geheugen heeft men te Horst zoo veel volk bij elkander gezien. (**) Het was waar landbouwfeest. Van provinciale autoriteiten bemerkte men enkel den Heer L. de Rijk, lid van Gedeputeerde Staten. Van het hoofdbestuur der Maatschappij warert aanwezig de Heeren: Léon M.agnée van het kiesdistrict Roermond, P. T. Houba van het kiesdistrict Venlo, Th. van ter Velden fan het kiesdistrict Horst, Th. W Uiten van het kiesdistrict Gennep, J. Esser en Fr. I/af mans, beiden door het Gede(*'- Doze buk is op de tentoonstelling voor 15 francs verkocht. tiü alvorens cenpji prijs vnn f 10 behaald te hebben. (* ') Behalve misschien toen Pater fieinard zich voor bel ecisle deed hou ren. puteerd bestuur tot leden van het hoofdbestuur benoemd, eindelijk de Heer M r D. G. Franquinet te Maastricht gekozen en secretaris der Maatschappij. Het comité ter regeling verdient allen lof. Alhoewel de ruimte der plaats, voor de tentoonstelling bestemd, eenigzins beperkt was, had men toch iu dezen misstand door overleg en goede regeling voorzien, zoodat alles in de beste orde afliep. Men mag zeggen, dat het succes der tentoonstelling voor een groot deel te danken is aan de zorg van de commissie, en vooral aan de ijverige bemoeijingen van haren voorzitter, den Heer J. Esser en van naren secretaris, den Heer P. J. Janssen burgemeester van Horst. Op de zamenstelling der commissien van deskundigen, ter beoordeeling van het ingezonden vee, hebben wij alleen deze opmerking te maken, dat men er niet schijnt aan gedacht te hebben, den eersten paardenkenner uit deze streken er in te trekken. De tegenwoordigheid in de jury van een man, als de Heer Baron de Weichs de Wenne, zou ook nog dit voordeel gehad hebben, dat zij alle critiek — hoe moeijelijk in zulke gevallen te ontgaan — zou hebben doen verstommen. Zoo als bekend is, moesten de personen, noch inzenders noch leden zijnde, bij de intrede der tentoonstelling 25 centen betalen. Deze entreegelden hebben f 400 opgebragt. W eerder bewijs is niet noodig voor de belangstelling van het publiek. Zestien honderd personen (behalve de inzenders en de leden) die een kwartje — of liever een halve franc met een cent — geven, om de tentoonstelling te zien, leveren het meest doorslaande bewijs, dat zulke landbouwfeesten aan eene wezenlijke volksbehoefte voldoen. Er wordt zooveel besteed om aan andere klassen der maatschappij kunstgenot te verschaffen. Wij herinneren slechts aan Museas van schilderijen, beeldhouwkunst, oudheden; aan schouwburgen en wat niet al meer? waar sommige landen groote sommen aan te kost leggen. Ons land heeft ook zijne verzamelingen van schilderijen te Amsterdam en elders; maar de landbouwers van Limburg, behalve dat velen de vatbaarheid voor dit kunstgenot missen, kunnen moeijelijk naar den Haag reizen, om den stier van Potter te gaan bewonderen. Wij zeggen dus met volle overtuiging: wanneer de personen, die de taak op zich genomen hebben om de Maatschappij te besturen, daaraan niet te kort schieten, (beter ware het te bedanken, dan er niets aan te doen, en anderen, die meer ijver zouden aan den dag leggen, in den weg te staan) wanneer, zeggen wij, het Hoofdbestuur toont werkzaamheid te bezitten, dan moet ieder bekennen , dat het subsidie, door de provincie verstrekt, goed besteed geld is. Een verslaggever mag niets over het hoofd zien. Dikwijls wordt er bij tentoonstellingen geklaagd over het diner —want ook dit behoort er bij — en elkeen gevoelt daaraan behoefte, wanneer men den geheelen dag in de open lueht gedrenteld heeft. Nu is het moeijelijk op plaatsen, waar men niet op zooveel gasten gesteld is, in eens, zoo j als hier, 100 personen te ontvangen. De Heer! Houben heeft echter, wij moeten hem dezen lof t.oezwaaijen, alle moeijelijkheden met glnns overwonnen. Er was keur en overvloed van spijzen, de wijnen goed, verlichting en bediening voldoende, j De opgeruimdheid die dan ook aan de vier tafels, die in een der localen van het prachtig schoolgebouw gerangschikt waren, bij voortduring heerschte, mag niet enkel aan het welslagen der expositie toegeschreven worden. De Heer Houben heeft er zij» goed deel in. Wij hopen, dat hij er niets bij verloren hebbe. De Heer Esser opende de rij der toasten met eene krachtige toespraak en dronk ten slotte óp den bloei van den landbouw; de Heer de Weichs de Wenne op het comité van regeling; de Heer Franquinet op de inzenders. Voorts werd er gedronken op de. Maatschappij van landbouw, aan wier bestaanbaarheid men vroeger getwijfeld had, maar die door het succes der tentoonstelling van heden genoegzaam bewezen was, mogelijk te zijn; en andere meer, te veel om te noemen. Ook de grondbelasting werd niet vergeten. De Heer /. Meeuws van Venray bragt in warme bewoordingen eenen toast op den tegenstand tegen het wetsontwerp. Indien de Heer Betz de geestdrift had kunnen zien, waarmede des sprekers woorden begroet werden, hij zoude zich overtuigd hebben, dat, hetgeen over de zaak geschreven wordt, slechts een flaauw afdruksel is van den hooggaanden weerzin, die zijn wetsvoorstel in dit gewest heeft opgewekt. Wij hebben veel geprezen; wij moeten, hoe ongaarne ook, eene aanmerking maken ééne enkele! 't is niet te veel na zoo veel lof. Bij de prijsuitdeeling heeft ons iets gehinderd en welligt velen met ons. Vooreerst, het vereenigen van zoo veel prijzen op enkele hoofden. Wij hebben deze opmerking ook mondeling gemaakt en ontvingen daarop ten antwoord: „Wij bekroonen het vee en niet den inzender; indien het blijkt dat het beste vee van een en denzelfden is, het is onze schuld niet." Heel wel! maar wij zouden u toch twee regels in overweging willen geven: 1° Als aan een persoon reeds meerdere prijzen zijn toegedeeld, dan neme men bij voorkeur eenen anderen. 2° Bij twijfel, wien de prijs behoort, deele men hem toe aan den kleinen landbouwer, die met de meeste moeijelijkheden te kampen en dus ook de meeste verdienste heeft. Wanneer men deze regels met oordeel toepast, dan zal men veel klippen ontgaan. In zulke zaken moet men weten te geven en te nemen. Het strengste regt zou hier de grootste onregtvaardigheid worden. Waarom is het te doen?— Vooral om den kleinen landbouwer op te wekken. De grooten hebben geen prikkel noodig: zij kennen hun voordeel en weten te berekenen. Wat wij bovenal zouden betreuren, is, dat de kleine landbouwer van de mededinging werd afgeschrikt. „Maar wilt gij dan den grooten uitsluiten?" Geenszins! Dit zoude niet minder noodlottig zijn. Maar het komt ons voor, dat er een middenweg is, eene wijze van prijstoekenning, waarbij noch de groote landbouwer uitgesloten, noch de kleine ontmoedigd wordt. Nog eens: men moet weten te geven en te nemen. Wij komen tot het tweede punt dat ons gehinderd heeft: eene zee* netelige zaak! Wij aarzelen ze aantevatten en zouden liever de pen neerleggen. Maar komaan! men moet regtuit spreken, ook al geldt het vrienden. Wij vinden dan, dal de leden van het hoofdbestuur in verhouding wel wat ruim bedeeld zijn geworden. Verre zij het van ons, dat wij zouden twijfelen, of die He,e*eh' fiXinue prijzen verdiend hebbép. Wij hebbên inttjgeridecJ volkomen vertrouwen -ik >. de uitspraak def juSyr \ Mar.r — dit móet mei weten — el ï e betrek-iÈ king Hre«g>t hare Eigenaardige vérpligtingtii mede. j Wil mgn lüj van? Ret * hoofdbestuur der. Maat- ƒ schappij\zjjjfi^ dan moet men hét v oor-deel der ƒ Maatschappij bóvén' zijn eigen stélden. Het 'taa ' onaangenaam zijn, maar het is niet anders. Bovendien alle eereposten eischen eene zekere scheutigheid, eene milde hand. Heeft men die niet, en schroomt men, als het te pas komt, eene uitgave te doen of een voordeel te laten varen — men steke er zich niet in. Ziedaar wat wij onaangenaams te zeggen hadden. Wenden wij nu nog eens den blik naar de markt en de straten van Horst op het oogenblik der prijsuitdeeling voor het raadhuis. Hoofd aan hoofd, duizende mensehen! Eu welke stilte, terwijl de Heer Secretaris het geld uithaalt en op tafel telt! Welke aandacht gedurende de geheele x >legtigheid! Geen zweem van goed of afkeuring! Alleen de harmonie van Horst, die zooveel tot opluistering heeft bijgedragen, begroet bij het uitroepen eiken overwinnaar met een muziekstukje. Voorwaar! wanneer wij nog denken aan de bescheidene en ingetogene houding dezer menigte, die uit alle oorden van ons Arrondissement zamengestroomd was, dan zeggen wij met trots: Vind me nog eens zulke mensehen als deze! Wij wenschen, dat voor allen die tegenwoordig waren, het feest van Horst eene aangename herinnering moge blijven en — dat de verslaggever niets vergeten hebbe. Vaartwel, vrienden, tot een volgende keer! ---