Nieuwstijdingen. Z. M. heeft de benoeming van den heer F. H. Wackers, burgemeester van Maasuiel, tot secretaris dier gemeente, goedgekeurd. Z. M. heeft benoemd tot outvauger der registratie en domeinen te Tholen, den heer H. H. Schippers, thans ontv. te Gennep; te Gennep den heer M. C. Dijckmeester, thans surnumerair. De kamer van koophandel alhier heeft in hare zitting van Dinsdag besloten adressen te richten }.» ean den Minister, mat verzoek om naast de sneltreinen op de auiderlijn der staatsspoorwegen locaaltreinen te laten loopen, ten einde het ongerief der laatste dienstregeling op te heffen; en 2° aan bet Gemeentebestuur alhier, met verzoek om een vee- en paardenmarkt hier ter stede op te richten. — Dinsdag den 19. dezer zal te Utrecht aan het ceniraalbureau der staatsspoorwegen worden herbesteed het maken van een verhoogde los- ea ladingplaats, het leggen van sporen en wissels met bijlevering van het wisselbout, bet maken van keibeatratiugen en eenige verdere werken op het station te Venlo. — Onze stadgenoot de lieer Julius Janssen, die aan het conservatoir te Keulen zijne studiën volbracht, heeft esn engagement getroffen in Rusland cn zal binnen kort daarheen vertrekken. Voor zijn afreizen zal hij, daartoe door meerdere muziekliefhebbers aangespoord, een afscheid-soiree den ingezetenen zijner geboortestad aanbieden op Zondag den 24" dezer. Hierop wenschen wij de aandacht te vestigen; zie advertentie. — De St. Martens jaarmarkt te Lottum, gehouden den 11" dezer, was even als anderejaren zeer belangrijk. Er waren uit de omliggende plaatsen aangevoerd 70 a 80 stuks hoornvee. Paarden waren er minder dan andere jaren, daarentegen was bijzonder veel vlas aangevoerd. De prijs hiervan bewoog zich tusschen f 1,40 en ƒ 1,70 de steen, d. i. 2 1 /, kilo. Aan oude en aan nieuwe kleedingstukken was geen gebrek. Er was eene groote menschenmassa op het ruiuie marktplein. Omstreeks 11 uur v/in. had «ene eigenaardige veiling plaats van Itaiiaansche bijen. Deze zeldzame verkoop van geheel nieuwe Lottumscheproducten, liep goed van stapel. Aan zeven en acht gulden door elkander, vonden de zoogenaamde opzetters gretige koopers. Een tragisch voorval, bijna een groot ongeluk, had 's avonds plaats by aankomst der stoomboot van Venlo. Wegens het groot aantal waelitende passagiers bad de boot aan wal gelegd. Toen reeds een gedeelte der vertrekkende marktbezoekers aan boord was, schoot de loopplank plotseling naar beneden met vijf personen. Gelukkig werden ze allen gered, dank aan de oogenblikkelijke hulp van het verdienstelijk personeel der stoomboot. — Aan bet provinciaal bestuur ta Maastricht is Maandag aanbesteed de verbetering van rivierwerken aan de Maas onder de gemeente): Swaliuen en ]\eer, voor rekening van België en Nederland, ingevolge tractaat. De hoogste inschrijving be- droeg ƒ 89,844; laagste inschrijver, voor/25,123, was da heer G. Straatman te Linne, die bijgevolg aannemer is geworden. — Z. M. heeft benoemd tot tijdelijk leeraar aan de Rijks hoogere burgerschool te Roermond de heer V. A. Julius. — De ongehuwde moeder, ïïelena Cuijpers, oud 26 jaren, van Herfcenboscb, stond de vorige week Vrijdag voor het provinciaal Hof te Maastricht terecht, beschuldigd van moord op haar kind, waarvan zij den 18" Sept. was bevallen. Nadat vijf getuigen waren gehoord, concludeerde de advocaat-generaal tot schuldigverklaring aan de gepleegde misdaad en veroordeeling tot eene gevangenisstraf voor den tijd van 6 jaren. LI. Donderdag heeft het Hof aitspraak gedaan eu haar veroordeeld tot 5 jaren correctioneele gevangenisstraf. — In het huis van arrest te Maastricht zijn gevankelijk binnengebracht zekere Dols, van Sittard, verdacht van het toebrengen van zwaro verwondingen. door middel van een mes, alsmede de persoon van Kaenen, te huis behoorende te Swijkhuizen, gemeeete Schinuen, die op den marechaussee Verbruggen zou hebben geschoten. — Dinsdag zijn weder verschillende getuigen voor den rechter te Maastricht verschenen om te hooren in zake den brand te Etzenratb, gemeente Jabeek. — Eenige paters Jezuïeten, uit Duitschland verdreven, bewonen reeds het kasteel te Wijnandsrade. — Zekere V. uit Nieuwenhagen, kwam met eene koe van bet veld, toen twee paarden voor een kar gespannen kwamen aanhollen. V. beproeft de voorthollende paarden tegen te houden, doch wordt zoodanig door de kargetroffen.dat hij spoedig een lijk was. — Woensdag hebben te Maastricht het examen van candidaat-notaris mst goed gevolg afgelegd, de heeren Martin Linssen, van Echt, W. A. H. Enter, van Maastricht, en H. W. J. Sannes, van Meersen. — De heer Ds. J. A. Böhringer, te Maastricht, heeft het beroep tot predikant bij de Evang. Loth. gemeente te 's-Hage aangenomen. — Uit Maastricht wordt gemeld : De handelaar F. reed voor eenige dagen met een camion naar het station van den staatsspoor om een declaratie te doen, toen op het oogenblik dat het voertuig de rails passeerde eene locomotief naar die zijde kwam aangestoomd zonder dat eenig signaal gegeven was-, de personen die op den bok zaten sprongen om ongelukken te voorkomen onmiddelijk daaraf, maar de heer F. had het ongeluk te vallen, zoodat het wiel der locomotief hem eene hand afsneed. De camion en het paard zijn er zonder letsel afgekomen. — Naar aan het Dagblad bericht wordt, is te Maastricht het volgende rechtsgeding aanhangig gemaakt. De heer Chassepot, te Parijs, die hier te lande geoctroyeerd is voor zijn achterlaadgeweer, beweert dat het geweer van den heer Beaumont, waarvan deze voor de bewapening van bet Nederlandsche leger de aanneming heeft, in werkelijkheid niets anders is dan het Chassepot geweer met eene enkele wijziging, en vraagt eene betaling van slechts ƒ499,000, zijnde de koopprijs der reeds afgeleverde geweren, onder voorbehoud nog om zijne rechten te doen gelden ep de geweren die nog nader moeten afgeleverd worden. — De schroefboot tusschen Luik en Maastricht heeft Woensdag op zijne reis oponthoud gehad, door dien een lijk, waarvau slechts de beenen zichtbaar waren, aan de schroef vasthaakte. De kapitein liet stil houden en beproeven het lijk op te halen, doch vruchtelooze pogingen ; men moest besluiten voort te varen, en eenige oogenblikken daarna zag men de ingewanden en ledematen van den onbekend gebleven persoon over het water wegdrijven. — De jacht in het Hertogdom Limburg zal zijn gesloten: a. Op patrijzen en kwartelen, denl7 n Novem ber aanstaande; b. op herten, reeën, hazen, faisanten, korhoenders en houtsnippen, den 1» Januari a. s.; c. op eeuden, duikers en waterhoenders, den 8" Maart 1873; d. op watersnippen, schrieken, kemphanen, strandloopers, wulpen en plevieren, in de localiteiten bedoeld bij artikel 2 van 't provinciaal reglement op de uitoefening der jacht en visscherij, den 26" April 1873. De jacht op houtsnippen in de bosschen wordt weder geopend den 9 n Februari 1873 en zal zijn gesloten den 12" April daaraanvolgende. Het weispel van kwartelen met steekgaren of vliegnetten mag weder worden uitgeoefend van den 23" Maart tot en met den 4 n Juli 1873. In de P. N. G. lezen wij: LI. Zaterdag had voor ouze provincie een hoogst belangrijk feit plaats; op dien dag namelijk is tot stand gekomen de aansluiting van de Zuid-Willemsvaart te Veghel met de Maas te Oiffelt, door de spoorweg-verbinding van de lijn boxtel-Wezel. Des mid dags werden op het gedeelte Uden-Mill de laat ate spoorstaven gelegd, waardoor die verbinding werd lot stand gebracht. Over het nienw gelegd gedeelte werd daarop onmiddelijk een proefrid gedaan met de locoino tiel' van de aannemers, gedeelte Boxtel-Uden, de heeren van Limburg c. s., door den heer W. H van Meuckereu, als president der maatschappij vergezeld van den secretaris der maatschappij, den heer J. M. Voorhoeve, in den tijd van 30 minu ten, ea werd die trein opgewacht te Veghel door den heer Burgemeester jlir. de Kuyper, met den secretaris den heer M. J. M. de Bruyn. Zondag morgen zijn de heeren Kerstens eu Verstraaten met den ingenieur den heer Zelis in 33 minuten van Mill met de locomotief President van Meukeren, komende van de Maas, te Veghel aangekomen. Naar wij verder vernemen zijn de werken aan de alleszins fraaie draaibrug, die eeu waar prachteu kunststuk mag genoemd worden, over de ZuidWillemsvaart zoover gevorderd, dat in loop van drie weken de aansluiting tot circa Liempde zal ziju volbracht eu ware het niet dat de procedures tot onteigening contra mevrouw de wed. van Boeckel en de heeren Clercx en Hoogerwou het werk over die gronden tegenhoudt, zou de lijn Boxtel-Wezel in den loop van dit jaar zoo ver voltooid zijn, dat zij tot Goch in Pruisen iu exploitatie zou kunnen worden gebracht. Intusschen mogen wij niet nalaten hier openlijk lof te spreken niet alleen van het bestnur der maatschappij, maar vooral ook de heeren ingenieurs J. Zelis te Mill en Wittop Koning te Veghel, die steeds alles deden wat den krachtigen voortgang der werkzaamheden kou bevorderen Hun allen zij daarvoor hulde gebracht. — De overslroomiug der spoorbrug, te Ravenstein, door den eindeloozen regen der vorige dagen, is boven verwachting van sterken en aanhoudenden val gevolgd, en worden de werkzaamheden weer met het vorige personeel aangevangen. — Het Handelsblad deelt als rede, waarom den kapitein der genie N. H. Nierstrasz verzocht heeft op non-activeit te worden gesteld, aan welk verzoek, gelijk wij gemeld hebben, reeds gehoor is gegeven, mede, dat genoemde genie-officier is benoemd tot hoofd-ingenieur van de Nederlandsche Zuid-Ooster-Spoorwegmaatschappij, die een aanvang beett gemaakt met den aanleg van den spoorweg Tilburg, 's-Hertogenbosch en Nijmegen. — In de jongste vergadering der Vereeniging van Burgemeesters en Secretarissen, gevestigd te 'a-Hertogenbosch, is besloten: a. een adres aan heeren Gedeputeerde Staten van Noord-Brabant te richten, tot het verkrijgen eener herziening van de jaarwedden van burgemeeaters en secretarissen ; b. de zuster-vereenigingen in Noord-Brabant, en zooveel mogelijk de belanghebbenden, van de indiening van bet adres kennis te geven en tot medewerking op te wekken. — De 1° luitenant-kwartiermeester H. i3, bij vonnis van den krijgsraad te 's-Bosch Maandagjl.in het openbaar voorgelezen, vrijgesproken van de beschuldiging van moedwillige verwonding van dr. B. en den schrijver de B., uit hoofde hij instaat van krankzinnigheid verkeerde toen hij die feiten bedreet. Deze officier is niet naar een geneeskundig gesticht voor krankzinnigen overgebracht en bevindt zich nog op vrije voeten. - De wachtmeester-facteur van het 2 e reg. huzaren, B. J geboren in 1825.te B. 'k Limburg, te 's-Bosch in garnizoen, heeft zich Donderdag middag ten ruim één ure op de stads vestingwal, tusschen den molen Nooit gedacht en het buskruitmagazijn, met zijn pistool voor het hoofd geschoten, en was reeds een lijk toen de schild' wacht van het kruitmagazijn toesnelde, in wier onmiddelijke nabijheid bij de wanhopige daad verrichtte. De ongelukkige was ruim twee jaren gehuwd en laai- eene zwangere weduwe na. H. K. H. prinses Marie en haar Gemaal, de prins von Wied, en Zoon worden tegen den 20" in de residentie verwacht. - Z. M. heeft ingetrokken en buiten werkhig gesteld bet koninklijk besluit en de nadere koninklijke beslissing betreffende bet verleenen van mach tiging door Gedeputeerde Staten der provinciën tot het aanvaarden van dotatiën of legaten, de waarde van driehonderd franken niet te boven gaande, aan publieke gestichten gemaakt. — De minister van binnenlandsche zaken heeft ter kennis van belanghebbenden gebracht, dat in de eerste helft van de maand Januari 1873, ter ■•benoeming van een of meer aspirant-ingenieurs bij den waterstaat, een vergelijkend onderzoek zal plaats hebben. Verdere bijzonderheden worden in de Staats - Courant van den 10" en 11° November medegedeeld. — In een vergadering van de maatschappij tot exploitatie van staatsspoorwegen, jl. Woensdag te Amsterdam gehouden, is besloten tot eene leening van zeven millioen gulden, om tc voorzien in de behoeften aan materieel, als een gevolg van de vermeerdering van het trafiek op de door de maatschappij geëxploiteerde spoorwegen. — Bij beschikking van 7 n November 1872, N° 242, is aan ltijkée & Cie. te Katendrecht, tot we deropzegging, vergunning verleend voor een stoom sleepdienst in Noord-Brabant, Gelderland, Zuid Holland, Noord-Holland, Zeeland, Utrecht, Over ijsel en Limburg. — De heer J. F. Schuld, geneesheer te Meerkerk, en vier andere heeren, hebben zich tot eene commissie gevormd, om op Woensdag 20° dezer 's voormiddags te 2 ure, in bet lokaal der maat schappij tot Nat van het Algemeen, te Rotterdam een voorloopige vergadering te beleggen van be langstellenden in de nationale eer eu welvaart ten einde: „1°. te beraadslagen over de meest geschikte maatregelen ter beperking van het misbruik van sterken drank en van de noodlottige gevolgen van dronkenschap; „2°. voor te stellen, aan datgene wat zal geacht worden vooral tegen openbare dronkenschap gedaan te kunnen worden, te trachten uitvoering te geven door de vestiging eener vereeniging die zich ten doel stelt de verkrijging van denuitslag der beraadslagingen ; „3°. overeen to komen over de inrichting en wijze van werking der Vereeniging". — Daar er geen hulponderwijzers meer te krijgen zijn voor f. 300 salaris, had het bestuur der gemeeute Diepenveen besloten, voor de beide vacatures hulponderwijzeressen op te roepen. Slechts ééne heeft zich aangemeld, die dadelijk benoemd is — Naar wij vernemen, hebben ook de postboden een adres verzonden aan den Minister van Financiëu, om verhooging van tractementen te verzoeken, opdat deze meer in overeenstemming mogen komen met de duurte der levensbehoeften — Het tweede stoomschip voor de lijn Rotter dam —New-York, De Maas, kapit. E. Deddes, voor rekening van de firma Plate Reuchlin & tie. gebouwd, is voor eenige dagen uit Schotland voor Rotterdam aangekomen, om weldra ae reis naar New-York te aauvaatden. --- Een twistappel is door den Minister, van Financiën in de Kamer geworpen. Z. Exc. heeft namelijk den post: tractementen voor nieuwe standplaatsen en verhoogingen van de jaar wedden der geestelijker ), een post die van ouds op de begrooting figureerde, eenvoudig geschrapt. Deze post beantwoordde aan de tweede alinea van Art. 1G8 der Grondwet, luidende dit artikel als volgt: „Art. 168. De tractementen, pensioenen en andere inkomsten, van wellcen aard ook, thans door de onderscheidene godsdienstige gezindheden of derzelver leeraars genoten wordende, blijven aan dezelfde gezindheden verzekerd. „Aan de leeraars, welke tot nog toe uit 's lands kas geen of een met toereikend tractement genieten, kan een tractement toegelegd, of het bestaande vermeerderd worden." De eerste zinsnede bevat een stellig voorschrift. De Grondwet gebiedt uitdrukkelijk dat de genoten wordende tractementen enz. ook in 't vervolg zullen verst kt worden. Dit gebod wordt dan ook niet betwist. Wij mogen van geluk spreken dat het er zoo duidelijk staat, anders zouden de liberalen ook daaraan nog tornen, even als zij aan de tweede zinsnede doen. Sommigen en onder hen de tegenwoordige Minister van Financiën, de heer Van Delden, zijn namelijk van meening dat deze zinsnede slechts eene bevoegdheid geeft, zonder eenigen band of verplichting. „Kan toegelegd worden" (redeneeren zij), „dus het behoeft niet". De Grondwetgever heeft volgens deze heeren niets anders willen zeggen, dan dat hij het aan den gewonen wetgever overliet of hij het zal doen, ja dan neen. Intusschen ziet een ieder, die gezond verstand heeft, dat deze wetsduiding ongerijmd is. Immers dat de wetgever die bevoegdheid heeft, spreekt van zelf; zulks behoefde de grondwetgever niet te zeggen. Al ware de tweede zinsnede weg gebleven, dan stond het den wetgever toch vrij nieuwe tractementen toe te kennen of de bestaande te vermeerderen, om de eenvoudige reden, dat hem zulks niet verboden was. De Grondwet somt niet op al wat de wetgever wel mag doen — dat zou een onbegonnen werk zijn — zij noemt alleen wat hij niet mag doen. Zij stelt hier en daar palen die de wetgever niet mag overschrijden, maar laat dezen overigens vrij. Ware dit zóó niet, de wetgever zou niets anders mogen doen, dan waartoe de grondwetgever hem speciaal permissie had gegeven. En dat is absurd. Eén van beide dus: of de bewuste tweede alinea beleekent niets of zij beleekent iets anders en iets meer dan de Minister van Financiën beweert. En dit doet zij. 't Is niet enkel eene bevoegdheid (die men van zelf had en die niet behoefde gegeven te worden), 't is een band, eene verplichting die de grondwetgever den wetgever oplegt. Maar waarom, zal men vragen, zegt dan de Grondwet niet: zal , in plaats van kan; dan ware alle mogelijkheid van misverslaan afgesneden. De rede ligt voor de hand; men denke slechts een weinig na. Waarom kon de grondwetgever niet „zal" schrijven ? Wat z ou daarvan het gevolg zijn geweest? Dat aan alle leeraars zonder onderscheid, welke tot nog toe uit 's lands kas geen of een niet toereikend tractement genoten, een tractement moest toegelegd of het bestaande vermeerderd worden ; dat de leeraars dus aanspraak hadden en individueel hun recht eischen konden. Het gevolg zou bovendien geweest zijn dat de Staat niet in een onderzoek kon treden naar de behoefte der kerkelijke gemeenten, maar verplicht was elke aanvrage in te willigen. Eji dal heeft de grondwetgever natuurlijk niet gewild, dat kon hij niet willen. Hij wilde den Staat de verplichting opleggen maar alleen dan, wanneer de kerkelijke gemeenten niet in staat zijn in hare godsdienstige behoeften te voorzien, ter beoordeeling van den Staat. Daarom schreef de grondwetgever „kan" en niet „zal". Niet omdat hij het „al of niet" maar wel het „hoe en hoeveel" aan den wetgever wilde overlaten. Dit is duidelijk voor wie onbevangen de Grondwet leest. Het is dan ook van aanvang aan zoo verstaan en sedert 1815 toegepast. De Minister van Financiën drijft dus iets nieuws. En waarom verslaat hij in eens dit artikel der Grondwet anders dan het 60 jaren lang door een ieder verstaan is ? Omdat hij niet met de noodige onbevangenheid leest. Hij is bevangen door zijn begrip van scheiding van Kerk en Staat. Dit beginsel eischt volgens den Minister dat de Staat zich niet inlate met de koslen van de eerediensten der kerkgenootschappen, tenzij dit op verkregen rechten mocht steunen, maar dat ieder kerkgenootschap voor zich zelve zorge. (Zie redevoering 29 Nov. 1864). Wij weten niet of het beginsel van scheiding van Staat en Kerk dit eischt — wij zijn niet op de hoogte dier theorie — intusschen, ii dien de Minister zulks zegt dan zal het wel waar zijn. Maar wat bewijst dit dan? Dat er plotseling iets anders in de Grondwet staat, dan heigeen er tot nog toe in gestaan heeft ? De Minister zou het wel willen, maar de Grondwet staat pal. Het bewijst niets anders, dan dat dit beginsel vierkant tegen onze Grondwet strijdt. Laat ons hopen dat de Grondwet in den strijd tegen het beginsel der scheiding van Kerk en Staat steeds de sterkere moge blijken. En dat zal ook wel zoo zijn, althans voorshands. Het gevaar dat de heer Van Delden met de knods van zijn beginsel een artikel der Grondwet (of slechts eene tweede alinea van een artikel) zou verpletteren, is niet groot. De Maasbode heeft er terecht op gewezen dat verleden jaar het voorstel van den heer Van Houten — dat niet zoover ging — met 38 tegen 26 stemmen verworpen werd. Dit is een vrij zekere maatstaf en de dood van den heer Thorbecke zal daar weinig verandering in brengen. Er zijn ons inziens twee redenen waarom het voorstel van den Minister niet zal opgaan: 1° omdat het blijkbaar in strijd is met den geest der Grondwet, gelijk wij gezien hebben ; 2° omdat het hier niet alleen liet katholieke, maar ook het protestantsche kerkgenootschap geldt. Onze liberalen — het bewijs is bij de Missie geleverd — zijn tot alles in staat wanneer er quaestie is de katholieken of ultramontanen, gelijk zij ze noemen, te lijf te gaan. Het staat bij ons, wat de genegenheid betreft, als in Duilschland. En wanneer wij nu zien dat de Duitsche liberalen hunne dierbaarste beginselen over boord werpen om de Jezuïeten te kunnen wegjagen, waarom zouden onze liberalen niet aan een artikel der Grondwet geweld aandoen om de ultramontanen te straffen ? Zijn de Nederlandsche liberalen beter dan hunne spitsbroeders in het buitenland ? Gelukkig staan de katholieken thans niet alleen en alles zal dus wel ten beste afloopen. Wij kunnen ons niet voorstellen dal de Minister zelf zich eenige illusie zou maken over zijne kansen tot slagen. Maar waartoe dan het voorstel gedaan ? zal men vragen. Hierover hebben wij lang nagedacht. Acht de Minister zich gebonden door de langdurige parlementaire campagne van het kamerlid ? Maar de Minister heeft reeds van de inkomsten-belasting, waarvoor hij evenzeer als kamerlid ijverde, afgezien — „omdat er toch geen kans was". Met het hoofd tegen den muur loopen, daar bedankt de nieuwe minister van Financiën voor en wij kunnen hem geen ongelijk geven. Maar wat was het dan? Wilde hij zelf althans een weinig doen, terwijl hij zooveel van anderen verlangd had ? Men weet dat sedert jaren het stokpaardje van den heer Van Delden in de Kamer was om aan te dringen dat men een maximum van subsidie voor de kerkgenootschappen bepaalde. Dit onderneemt Z. E. nu niet maar hij wil toch éénig teeken van leven geven en schrapt den post voor nieuwe tractementen en verhoogingen. Wordt dit verworpen dan is hij meteen van het bepalen van het maximum af; Z. E. kan dan alweer zeggen : er bestaat geen kans. Wellicht is dit de verklaring van het voorstel. Maar er kunnen nog andere motieven bestaan. Voor eenigen tijd lazen wij in een te Sittard verschijnend weekblad „ Limburg" dat een liberale kleur heeft, het volgende : „Wordt niet juist van katholieke zijde io de Tweede Kamer vau den heer van der Maesen verlangd, dat hij als specialiteit, en als Oud-Minister van eeredienst, voor bet beginsel in katholieken geest met den Minister ven Financiën, thans 'belast met de eerediensten, een lans breek, omtrent de verkeerdheid van bet stelsel, door den Minister omhelsd ? „Is het dan aanmoedigend van een afgevaardigde om zoo te worden behandeld en miskend. „Durft de Courrier de la Meuse door zijne onvoorzichtige houdiug de verantwoordelijkheid voor het niet slagen van dergelijke poging jegens het katholieke kerkgenootschap op zich nemen"? Toen schoot ons in de gedachte : Zou wellicht door dit voorstel aan den heer Van der Maesen de gelegenheid verschaft worden zijne bedreigde herkiezing in Juni 1873 te redden? Men versta ons wel: Wij beweren niet dat de Minister het voorstel met deze bedoeling gedaan heeft, maar zeker is het dat indien dit zijn plan was, hij niet beter kon doen. Zeker is het ook, dat men van liberale zijde niets onbeproefd zal laten om zoolang mogelijk de éénheid der katholieke vertegenwoordigers tegen te houden, die éénheid waarin hunne kracht ligt en zonder welke zij niets vermogen. ■ooG^Ooo --- Het voorstel tot census-herziening wordt thans als om strijd door de liberale couranten aangerand. De Ff. R. C. ontwikkelt daarbij een merkwaardig talent van vitten en haarkloven. De geheele Memorie van toelichting wordt ontleed en elk woord gezift. Zij zegt niet welk cijfer zij voor de«e of gene gemeente te hoog of te laag vindt — hetgeen toch eigenlijk de éénige quaestie is — zij critiseert de beschouwingen waarmede de Minister zijn voorstel inleidt; zij vindt het beginsel verkeerd dat ten grondslag strekt aan het ontwerp. De Minister heeft zich laten verleiden om eenige hoogdravende maar weinig afdoende phrasen van zijnen voorganger aan te halen en nu wordt hij beticht daaraan ontrouw geworden te zijn, enz. enz. Mijne Heeren, Iaat ons geen spijkers op laag water zoeken. De geheele bepaling van den census is willekeur en men zal daarin noch met afgetrokken bespiegelingen, noch door groote woorden en machtspreuken eenen zedelijken maatstaf brengen. Regeering en Kamer beslissen aan hoeveel guldens belasting in elke plaats de geschiktheid hangt om kiezer te zijn. 't Is nu eenmaal zoo. Maar wij bidden U, doet het spoedig en leutert niet, opdat het dwaze der zaak niet te zeer uitkome. Het Dagblad begint nu ook te gelooven dat er van de census herziening niets komen zal en dat alles maar comedie is. Het zegt: „Na dit manifest van het ministerieel orgaan beginnen we baast terug te komen van ons gevoelen, dat er ernst zou geweest zijn bij de Regeering ea beginnen wij met de (oude) Itotterd. Cl. te gelooven, dat hier van niets anders sprake is, dan van de tweede editie vau één zelfde schandelijke comedie". Onze lezers herinneren zich dat wij dit reeds den 26- Oct. in ons hoofdartikel Zijn of niet-zijn, uit de verklaring des Minister* vóór de rapporteurs, als ontwijfelbaar aangetoond hebben. Sedert hebben wij er niet meer om gedacht en wij begrepen maar niet, hoe zich de couranten nog daarmee moede konden maken, 't Is waar, sedert is het ontwerp ingekomen, maar wat bewijst dit anders dan dat men de comedie ten einde wil doorspelen? ---