LIMBURGSCHE POLITIEK. 2e DE LIMBURGSCHE POLITIEK IN 'T ALGEMEEN. Sedert meer dan 80 jareu is Limburg met Nederland hereenigd. In dien tijd hebben zich verschillende ministerie» van allerhande kleur opgevolgd, maar nooit is cr een door de Limburgers zoo blijdo begroet als het laaUte. „ Nx brak eerst de dageraad \au Limburgs geluk JVm; nu zouden wij 'ons gaan koesteren ih de stralen der ministeriele gunst; nu zouden de Limburgers, die tot nog slechts geduid waren geweest, onder de voorsten staan, althans met allen gelijk." Inderdaad het ministerie bood alle gcwenschte waarborgen: een minister-president, die zich uit den storm van 1853 in onze armen gevlugt had (waardoor wij fceker de sympathie der toen zegevierende tegenpartij niet gewonnen hebben) een minister van Buitenlandsche zaken zelf Limburger. Wat kon men meer verkmeferi? ' Welnu, wij schromen het niet le verklaren, sedert 30 jaren hdeft Limburg nooit in benarder '■omstandigheden- verkeerd dan thans. Nooit heeft een Ministerie zoo streng op ons gedrongen als dit. W r U pu du' jaan. iaacaidvcji mUau die men uitvoert, 't is alles even hard. Wij mogen dit betreuren; maar het is eene daadzaak, die niet te ontkennen valt. Het schijnt ons dan ook eene onvergeeflijke dwaasheid, dit feit voor het publiek te willen verbergen of verbloemen, zoo als sommigen doen. En waarom? Het is immers Uwe schuld niet, dat het zoo tegenvalt. Sluiten wij dan de oogen niet voor het kwaad, hoe onaangenaam ook; maar laat ons zien hoe het te verhelpen is. Wanneer het tegenwoordig Ministerie ons zoo hard valt, dan bewijst dit, dat er geen Ministerie in Nederland denkbaar is, waarin Limburg een blind vertrouwen kan stellen; geen Ministerie, aan hetwelk wij ons hoofd gerust in den schoot kunnen leggen. Limburgs afgevaardigden mogen dus nimmer ministerieel zijn. Ministerieel te zijn, is goed voor liberale afgevaardigden van andere provinciën; voor Limburg schijnt het eene politieke fout. De zaak is van het uiterste gewigt, en wij wenschen dat elkeen daarover nadenkc. Er heeft zich daaromtrent een groot verschil van inzigten geopenbaard. Limburg bevindt zich in menigerlei opzigt in een exeeptionuelen toestand, en daaruit besluiten wij, dat Limburg eene bijzondere politiek moet volgen. Wij kunnen niet met de anderen meegaan, zonder te kort te schieten. Wij mogen ons nooit vast aansluiten, aangeenc partij hoegenaamd. Dit schijnt voor Limburg de eenige kans, om door de klippen door te zeilen. Gelukkig is het mogelijk. De partijen houden zioh nagenoeg in evenwigt. Men heelt ons noodig. Zulks blijkt b.v. uit de vriendenhand welke ons het „Dagblad" toesteekt. Ware het anders, wij waren verloren. Komt er ooit in Nederland eene compacte majoriteit inde kamers, die niets behoeft te ontzien, dan zal men lagchen met on?e klachten.' Men steune toch niet op de vriendschap of de billijkheid cener partij! Niets ter wereld (dit gaat vast) is ruwer, is onverbiddelijker dan eene parlementaire meerderheid. Wij hebben het gezien, toen het gold de kwestie te beslissen, ot' op Limburg, dan wel op Nederland, regtms de verpligting rustte om het boudscont.ingent te leveren civ de kosten te dragen. Een koning, een minister, kon het onbillijk vinden dezen Wt. op da schouders te leggen vaa eene provincie, ! He die door cn om Nederland, tegen de bedoeling der groote Mogendheden aan den duitschen bond gebragt was — de vertegenwoordiging aarzelde niet, liet pak van zich af te schuiven. Met dat al schijnen onze afgevaardigden slecltts ééne zorg te hebben: den triomf der liberale partij vqor goed te verzekeren, en het Ministerie te schragen. Terwijl hier in de provincie, dc Staten, de gemeentebesturen en de ingezetenen hun best doen, om het onheil te keeren, overlegt men in deu Haag met Zijne Excellentie, hoe men de „op eene onverantwoordelijke wijze opgezweepte" Limburgers tot bedaren zal brengen. Men stelt eigeumagtig transacties voor, v.'e!ke door de Staten gewraakt worden. Men zoekt naar eene „fiche de consolation" cn vindt een punt, waarop de Minister wil toegeven, om aan die „goede maar aiislcide" Limburgsche bevolking eens voor goed te doen zien, dat Z. E. niets dan billijks voor Limburg beoogt. 't Is waarlijk aandoenlijk! Intusschen die goede Limburgers zijn zoo onnoozel niet, of zij begrijpen al spoedig, dat het j*etaar voor hnnne belangen nooit zoo groot is, dan wanneer wij een. „bevriend" ministerie hebben. De afgevaardigdcu, die de controleurs der regering moeten zijn, controleren niet meer. Zij laten zich zoodanig endoctrinercn, dat zij niet meer zien noch hooren, wat cr in Limburg omgaat. Hunne zinnen zijn zoo "bedwelmd vaji „lioog'èr beginsel" en „felitieke rigting", dat zij op het laatst hun eige provincie niet meer kennen. En de drukpers! — de trouwe wachlêrès ; der provincie — zij waakt niet meer. Het. zijn slechte soldaten,! zegt men, die den vijand vreezen ,te kwetsen. En zoo is het met onze couranten gelegen» Men ziet het daaglijks. Zij zouden wel willen maar zij durven niet. Wat is er nu te doen? Het eenige wat de Limburgers doen kunnen, is, dat zij zelve d§ zaak behartigen. Dit is altijd goed; maar op dit oogenblik is het noodzakelijk, liet is thans zoo gesteld, dat, indien w ij ons zeiven niet weren, dan zijn wij weerloos. Men schrijft ons uit Maastricht, dat een man van het vak aldaar, aan wie het hooren wil, verklaart, dut bet eene onwaarheid is, wat wij in ons programma gezegd hebben , dat namelijk Limburg door het niet in werking treden der wet op dc grondbelasting in dit jaar, reeds ƒ 120.000 (met de opcenten ƒ 145.000) zou zijn gebaat. Hij zegt: Hel eerste jaar zal de opvoering slechts /" 40.000 bedragen. Indien het wetsontwerp in 1803 aangenomen ware, dan had Limburg in 1864 slechts ƒ 40.000 meer betaald. Dus heeft men maar ƒ 40.000 gewonnen. De man zou gelijk hebben, wanneer — in de veronderstelling dat dc wet in 1864 aangenomen wierd, — in 1865 over den eersten trap van ƒ 40.000 werd heen gesprongen, en wij in dat jaar dadelijk tot den tweeden trap (ƒ S0.000) gebragt werden. Maar nu dit niet kan, nocli zal geschieden — nu wij altijd met ƒ 40.000 zouden beginnen , nu is het duidelijk, dat elk jaar, dat de wet uitgesteld wordt, Limburg het bedrag van het iioi'itaïilo cijfer der opvoering, dat is ƒ 120.000, wint. Men denke zich op 1° Januarij 1868. Komt de wet in 1865 in werking, Limburg zal betaald hebben ƒ40.000 (in 65), ƒ 80.000 (in 66), ƒ120.000 (in 67). Was de wet in 1861 in werking getreden, uien zou betaald hebben f 40.000 (in 64) ƒ80.000 (in 65), ƒ 120.000 (in 6G), ƒ 120.000 (in 07) — dus ƒ 120.000 meer. De zaak ia zao klaar als de aon. Er wordt veel in societeiten als anderzins tegen het Venloosch Weekblad uitgevaren. Van de hoogte zijner wetenschap cn kennis ziet men op ons „oppervlakkig geschrijf" neêr. In een fauteuil gelegen, blazen velen, te gelijk met de rookwolken, ook 'onze 'argumenten vbor zich henen in de lncht. Konden die knappe mannen eens besluiten, hunne redenen op papier te zetten en aan den toets der publiciteit bloot te stellen! Gewis, velen hunner magtspreuken, nu met aplomp voorgesteld es voor- orakeltaal aangenomen, zouden weldra blijken weinig om het lijf te hebben. In allen gevalle bewijst het aangehaalde voorbeeld, dat men zich kan vergissen, ook in zaken, waarin men thuis is, en dat het-niemand voegt, als deskundige op het oordeel van anderen minachtend ïveêr tc zien. Immers hoede zich eéa beschaafd man voor uitdrukkingen als „leugen"; — aïhoeyvel göed hollandsch volgens Professor Vreedp •— uitdrukkingen , die te barder schijnen, wanneer het naderhand blijkt, dat de persoon, dit ; n men beschuldigde willens cn wetends de onwaarheid I.p zeggen, — gelijk had. Het' ontwerp van wet houdende bepalingen nopen» dcu aocijns op de bieren, en nopens dt azijnmakcrijen, ingekomen in do zitting der tweede . kamér vau 12 December 186a, stap-t, lieden Ö febr. 1864) in het Bijblad tot dc staatscourant. De leden der commissie, door de vergadering te Venlo benoemd tot het opstellen van een adres, worden verzocht, aanstaande Zaturdag 13 febr. ten elf ure tc vergaderen bij den Heer van O e ij en op de markt. --- Nederlanden. Venlo, 6 Fek-uarij 18C4. Z. M. heeft benoemd tot adjunct controleur van dc directe belastingen cn 'het kadaster te Maas» tricht, den lieer A. vau Harencarspel, surnumerair te Utrecht, ter vervanging van den heer E. A. de Gelder, naar Haarlem verplaatst. — De inspecteurs van het lager onderwijs zijn door den Minister van Bïnnenlandsche Zaken gcmagtigd, om in 1864 de opleiding van kweekelingen weder aan dezelfde onderwijzers als vroeger op te dragen. — Op 3 Maart e.k. zal, van wege cn end er goedkeuring van den Minister van Binnenlandsehe Zaken worden aanbesteed: het maken van het gedeelte van Helmond tot Boxtel, van den spoorweg, strekkende van Helmond tot Breda. — Bij de aubesteding van het maken vsn afsluiting langs den spoorweg van Maastricht tot Roermond, was de minste inschrijver de heer G. L. Verwaaijen te Panncrdpn voor f ,14.890. — Te Lottum zal aanst. Maandag, ee^xeldzaam. familiefeest plaats vinden. De echtelieden G. Ketels vieren hunnen fiOjarigeil trouwdag of de diamanten bruiloft, waarbij de deelneming van gemeentenaren en vrienden niet zal ontbreken. — Koning Leopold heeft onlangs den heer P. .T. Hendrix, paardenarts in Belgischen dienst te Venlo geboren, benoemd tot Inspecteur xéléri : naire honoraire de. f armé», eii zulks als een nieuw blijk van teyrif^lfï^,en ter beloo ning ,\«n da veeljarige. énjj-jeife (lit^aan — "VVVemsdi^g f a«juil .o\tsto»etóHjjr brand in eene woning op Vet bjjunfu stad, welke -fehjer sbdejtig Jgebifcpüt wérd; zonder' dat het j^ooaig was ucf Weids s^iuigetoesdé spuiten tf\doen water aevcn. y — De k{>Ujk-fe -tijding, weiko verleden Zatyr .dag alhier verspreid wei-d, düt aan .j-e ttèmmi flMfcf gemeente een onverwacht geluk was te beurt gevallen, heeft zich bevestigd. Mejufvrouw van Baerlb, onlangs te 's Gravenhage overleden, oit deze stad afkomstig, heeft aan de R. C. armen van Venlo gelegateerd de belangrijke som van 40.000 gulden in effecten (5% metalieken). — In de zitting van den gemeenteraad te Roermond dd. 4 febroarij, werd door den burgemeester, als voorzitter der speciale commissie verslag uitgebragt over de onderhandelingen met %. D. H. den Bisschop nopens het eollegie. Na langdurige discussien over de zaak, herinnerde de Heer Guillon, dat volgens het reglement van orde dit verslag vóór de behandeling ter secretarie had moeten gedeponeerd worden. De Heer Schreurs meende dat, nu men eenmaal de zaak in behandeling had genomen en de raad voltallig was, er geen bezwaar bestond, om daarmede voort te gaan. Dit laatste in omvraag gebragt, werd met 7 tegen 6 stèmmen verworpen. Tegen stemden de Heeren: Beerenbroek, Michiels, Guillon, Baudrihaye, Fouquet, Bongaards en Hendrix. De laatstgenoemde bemerkte echter, dat hij later voor het behoud van het kollegie zou stemmen. Het verslag zal dus eerst ter griffie gedeponeerd worden. Vervolgens besloot de Raad met eenparige •temmen eene commissie te benoemen, om zich naar 's, Hage te begeven, ten einde met den Minister van B. Z. te onderhandelen ter zake van het Middelbaar onderwijs, en wel ter verkrijging 1° van eene burgerschool met 5 jarigen cursus van rijkswege op te rigten, waarvoor de gemeente zou leveren of de gebouwen, of bouwplaatsen met geldelijke bijdragen. 2° zoo niet; van eene burgerschool met 3 jarigen cursus onder gelijke voorwaarden. 3° subsidiairlijk, eene burgerschool door •de gemeente op te rigten met subsidie van het Rijk. De commissie is zamcngesteld uit de. Heeren Beerenbroek, Michiels en Guillon. Daarna komt in behandeling de aanvraag om subsidie aan de Munsterkerk te verleenen, en liet voorstel tot verkoop van den Munstertuin aan de Gemeente. De voorzitter meent dat deze zaak in handen eener Commissie moet gesteld worden, hetgeen door den Heer Guillon bestreden wordt. Het voorstel van den voorzitter aangenomen zijnde, worden benoemd tot leden der Commissie de Heeren Michiels van Verduynen, Andriessens en Hendrix. Eindelijk komt aan de orde de benoeming eener Speciale commissie tot het vervaardigen van een plan met bestek voor verkoop van den Munstertuin tot bouwplaatsen. Bij de eerste stemming verkrijgen de Heeren Tijssen 7, Stolzenberg 6, Anderheggen 6 cn Guillon 6 stemmen. Gekozen dc Heer Tijssen. Bij herstemming tnsschen de drie overige Heeren, Stolzenberg 10 en Guillon 8 stemmen. De commissie bestaat dus uit de Heeren Tijssen en Stolzenberg. Wij treden in geen beoordeeling van hetgeen de Raad te Roermond verrigt, kunnen echter niet nalaten met genoegen te constateren, dat er in den laatsten tijd nog al iets gebeurt ---