Politie te Venlo. Gevonden en ten kantore vft» bekomen: Twee sleutels, hand (casse-tête). een --- Binnenlandsch Nieuws. Bij de Tweede Kamer is ingediend een wetsontwerp strekkende om te voorkomen dat een werkman de vrije beschikking over zijn loon verlieze. De ministers van justitie en van oorlog hebben een wetsontwerp naar de Tweede Kamer verzonden tot aanvulling van enkele begrootingsposten, te zamen f. 33,000, dienende, volgens de memorie van toelichting, tot een geleidelyke overgang tot uitbreiding van het wapen der marechaussee. De Regeering wil in de provincie Gelderland, beoosten den IJsel, verder in een groot gedeelte van Overijsel, in geheel Drente, benevens in het zuid-oostelijk gedeelte der provinciën Groningen en Friesland, den dienst der rijksveld wacht voor het grootste en gewichtigste gedeelte door de marechaussee doen vervullen. Zal eenmaal het plan geheel ten uitvoer zijn gelegd, dan zullen de rijksveldwachters in de evengenoemde streken alleen belast blijven met het toezicht op jacht en visscherij, het transporteeren vangevaDgenen, het bewaren der orde bij terechtzittingen van de rechtbanken en van het kantongerecht, op gelijke wijze als dit in Limburg, Noord-Brabant en Zeeuwsch-Vlaanderen tegenwoordig het geval is. Omtrent het, met het oog op efcn oorlogs" toestand, in voorraad houden van eene aanmerkelijke hoeveelheid steenkolen op eenige achter de verdedigiogsliniën gelegen stations, of wel van steenkolenbriquetten, waartoe door de militaire spoorwegcommissie een voorstel aan den minister van oorlog was gedaan, ontving die commissie van den minister bericht, dat tegen het aanschaften in vredestijd van briquetten het opslaan, bewaren en verstrekken van die brandstof, overwegende bezwaren bestonden, ten gevolge waarvan ervan moest worden afgezien aan het voorstel van de commissie een gunstig gevolg te geven. Ook kon niet tot den maatregel worden overgegaan om met de Hollandsche IJzerenen met de Nederlandsche Rijnspoorwegmaatschappij eene overeenkomst te sluiten, waarbij deze zich zouden verbinden steeds eene bepaalde hoeveelheid steenkolen in voorraad te hebben. Daartoe zou de controle op de richtige naleving dier overeenkomsten te inoeielijk zijn, terwijl bovendien de door die maatschappijen van het rijk gevorderde, belangrijke, jaarlijks terugkomende vergoeding een ernstig en voorshands onoverkomelijk beletsel oplevert. Het aanbod van de Maatschappij lot exploitatie van staatsspoorwegen, om zonder eenige geldelijke vergoeding de verlangde hoeveelheid steenkolen in voorraad te houden, wordt met erkentelijkheid aangenomen. De jury voor de afdeeling „Schoone Kunsten" op de Parijsche tentoonstelling heett eene eeremedaille voor schilderkunst toegekend aan onzen landgenoot Jozef Israëls. De commissie tot aankoop van legerpaarden in Engeland en Ierland bestaat uit: kolonel F. IJpey, majoor J. F. Diemer, ritmeester J. G. Blauw, kapitein J. H. Knel, 1. luit. A. W. de Jonge vau der Halen, paardenarts W. F. Sehröder. De stat van de cavalerie-brigade, die in de maand September in Gelderland groote manoeuvres z.al houden, is door den minister van oorlog als volgt samengesteld : Generaal W. K. L. Van Helden, leider, majoor J. W. H. Rcimer, chef van dien staf, ritmeester R. F. C. Bentinck, adjudant, kapitein C. J. Kikkert, intendant. Verleden Zondag werd in het St. Canisius-gesticht te Nijmegen opgenomen de 10jarige Karei Van Engeland, uit Nunen, bij Eindhoven. Bedoeld knaapje leed reeds iy 3 jaar aan eene soort verlamming, die het hem onmogelijk maakte, zich anders dan met behulp van krukken, en dan nog ondersteund, te bewegen. Zes maanden lag hij geheel verlamd te bed, zoo zelfs, dat hij moest gevoed worden. De kunst van twee doctoren bleek machteloos, om verlichting aan te brengen. Ten einde raad besloot de vader, ondersteund door liefdadige personen, zijn kind onder behandeling te stellen van den heer Orleans, inassageur te Nijmegen. Dinsdag omstreeks 3 uur waarschuwde de vader zijn zoontje, dat het voor de eerste maal zou behandeld worden. Daarop zegt het onschuldige kind : „Ja vader, maar laat mij dan eerst nog eens naar de kapel gaan om te bidden". Dit verzoek wordt natuurlijk aanstonds ingewilligd en de kleine naar de kapel gebracht. Men plaatste hem op een stoel bij het wijwatervat. Nog geen 5 minuten evenwel heeft hij gebeden, of hij werpt de krukkeD van zich en loopt in een drat naar de communiebank. Men kan de verbazing begrijpen van de omstanders, niet het minst van den vader, die bewogen uitriep: „Mijn kind genezen! Mijn kind genezen!" Dinsdag om 4 uur is het knaapje naar huis teruggekeerd, de krukken in het St. Canisius-Gesticht achterlatende. Geld. De maatschappij van de Hollandsche IJzeren spoorwegmaatschappij heelt thans definitief besloten te Groesbeek geen nieuw station te bouwen vóór het plan van het station te Nijmegen goedgekeurd is, en zij zal nog alle pogingen in het werk stellen om de visitatie te verplaatsen. Echter met het oog op het drukke vervoer van reizigers zal men deze maand nog aanvangen met het vergrooten van het gebouw. Tot groot ongerief van de reizigers zal het perron nog niet overkapt worden. Binnen enkele dagen verwacht men weder de Kevelaarstreinen. Bedankt voor het beroep naar Berkenwoude en Achterbroek, classis Gouda, door den eerw. heer ds. A. J. Meerburg Snarenberg te Heumen, Gelderland. Deze week zijn ingenieurs en administrateurs uit Brussel en een ingenieur en een gevolmachtigde der Mij. tot exploitatie van de stoomtram Breda-Antwerpen te Breda aangekomen om den geheelen weg te inspecteeren. Men zal de exploitatie beginnen met 18 locomotieven, 40 personen- en 40 goederenwagens. De dienst zal spoedig geopend worden, en deze zal zooveel mogelijk op de verschillende treinen correspondeeren. --- Nalezingen met kantteekeningen. 't Is al te mooi, om het niet verder te vertellen. — „Onze volksklasse is onwetend en schaapachtig, onze middelklasse te geblaseerd voor wezenlijke zelfontwikkeling en degelijkheid, en al te zamen wordt zoo de geheele natie zwak en staat zij er bloot voor, medegevoerd en omgeleid te worden door iederen wind der leer, en geëxploiteerd door eenige slimmeriken, die gewetenloos genoeg zijn, om op de onwetendheid der schare te speculeeren. Waarlijk, de schare moest niet meer zoo onwetend zijn. „ Soms zou men geneigd zijn te vragen: Hebben de machthebbers nog wel geloof in ons nationaal onderwijs? Immers, terwijl onze eeuwen doorloopende historische ontwikkeling uitwijst, dat de volksschool waarachtig een publiek, een staatsbelang, een hoog en heilig belang der gemeenschap is, ziet men thans staatslieden, die niet gaarne onder de sukkels zouden willen gerangschikt zijn, het oor leenen aan, ja meegaan met de sophisterij, dat het onderwijs een zaak der ouders is, dat de kinderen het eigendom der ouders zijn, en dat de Staat zich met geen onderwijs of opvoeding der jeugd moet inlaten." Ziedaar een brokstuk eener redevoering van nagenoeg twee uren lang, die zekere onderwijzer Oosterman op eene feestelijke jaarvergadering der Onderwijzers- V'ereeniging in het arrondissement Zierikzee gehouden heeft, en die door den aanwezigen arrondissements-schoolopziener als geestig, weidoor wrocht en wetenswaardig werd geprezen. Wie heelt ons volk gedurende 32 jaren opgevoed en onderwegen ? Is het niet de liberale schoolmeester, volgens der liberalen schoolwet. En wat hebben deze liberale onderwijzers volgens het getuigenis van den heer Oosterm. Eene onwetende en schaapachtige volS*. Zoo de liberalen deze woorden T houden dan holle phrasen, dan eersten " " ' ' ' " *" zullen zijn in 32 zijn, die het onderwijs aan ay*'. toevertrouwen, om te zien, 0 f iets beters dan jaar schaapachtige volksklasse, iets meer ' teer ie middelklasse van ons volk te »" En wat dnnkt u, onders, van ^ de ^kmderea het eigendom der ouders rjj ouderwijs der kinderen een zaak (U l 't is eene sophisterij, eene drogredeu t* een(. lijke leer. Uw heiligst recht, uw dierbaarste n, wie gij zwoegt en werkt, zijn niet dom, maar dat van den modernen 1 Door hem wordt gij onmondig V6t kinderen op te voeden en te onderwin over een en ander beschikken. Den vreemdeling, die dit leest, en 0Bl het onderwijs, bij zoo menige gelege 0 h volgenswaardig heeft hooren prijzen resultaten, volgens liberale bekentenis" er voorzeker geen proef mee nemen. Voor schaapachtigheid en onwetendL j blaseerdheid of verwaandheid wil ^ I Nederlander toch zeker zoo veel mogeUu Echt koninklijk. — Bij gelegenheid koning Leopold n. met den Schach vs tt bezoek bracht aan de fabriek van Cock, raing, hield eene afdeeling van wet toespraak tot Z. M. den Koning. Oo spraak antwoordde Leopold: „Gij W L' gebied, ik in mijne sfeer. Ieder arbjil lid der groote familie. Wij moeten elkaJ reiken. Zeg uwen kameraden welke p - jegens u koester; tot weerziens vrienden! ' Daarop gaf hij aan ieder der aanweti» de hand, en gaf den wensch te kennm woorden door de pers getronw zouden» ruggegeven. Deze daad strekt den vorst tot eet woorden bewijzen dat hij 's lands der, dracht maakt macht, in eere tracht te k ('rispi's onbeschaamdheid. — Door toe» niet door medewerking of aansporing r« sten minister van koning Humbert, is op den 1. dag van Pinksteren een ge® opgericht, dat als eene oorlogsverklw® katholieke instellingen moet beschouw Het Bruno-monument is niet alleen als. logsverklaring tegen de Kerk en hare te beschouwen, maar ook tegen alle grondbeginselen. Echt maponniek. Hiermede is Crispi echter nog niet ten den Senaat heeft hij onbewimpeld veru eene verzoening van den Staat met de. onmogelijkheid is, dat deze verzoening > zou wezen voor de vrijheid. Te vergeel! i Vatikaan, verklaart hij verder, door eet schen oorlog in zijne wereldlijke macht >< worden. De pauselijke heerschappij ism® en altijd veroordeeld. Machtiger en grooter potentaten en dan Humbert en zijn minister Crispi, U ondergang gevonden in het bestrijden i lieke Kerk. De onafhankelijkheid der België en Nederland zijn sinds jaren eet,druk in de weer, om den persoonlijk» meenen dienstplicht in te voeren. De» willen zij beweren, is het eenige middel onafhankelijkheid te behouden. Hetgeen thans tusschen Zwitserland s plaats vindt, bewijst dat iets anders dui dienstplicht Zwitserland voor een oorlog De kleine Staten hebben niets andm dan de grooten naar de oogen te kiji veel mogelijk hunne wetten te schoeit leest, dat de groote mogendheden, hun» zich daaraan niet ergeren. Dat tal t dan groot oorlogsmaterieel, algemeene sterke vestigen, en wat dies meer zij. Het verstandigst, wat zij doen kunnn de nervus belli, zoo veel mogelijk in i op te stapelen, en die als het nood ■' bruiken. Dat die meer waard is dan perrt algemeene dienstplicht, heeft de tachtig;^ meer dan voldoende bewezen. B. --- HULDE aan den WelEd. Zeer Gel. Heer Dr. KAREL BLUMENK ter gelegenheid ran ztfn Zestigjarig Doctorsclup te Venlo, den iü Juli $ Nu de dag is aangebroken, Dat men U weer kransen vlecht, Maar nog schooner dan te voreoj Waar men Diamant in hecht, Ga ik ook een krans U vlechten Op het feest van zestig j 88 ' 1 Mocht Gij die bij de andren b® Diamanten Jubelaar! Sierde U eertijds het zilver, Pronktet Gij op 't gouden Nn het Diamant komt Bchittren, Jublen wij het allermeest. Duizenden hebt Gij genezen, Duizenden bevrijd van ramp* Mocht Gij nog eens jeugdig Doctor Karei Biumenkamp ' Mocht Gij .... maar hier blijf "j. Want mijn beê wordt niet W 't Is ons ja van ouds gebleken* Men gaat zijnen tijd slecl)' 3 ' Hem nog eens terug te trede" ^ Die vervloog als morgendamp* Liever zalig door 't verleden, | Doctor Karei Biumenkamp'k Waag het niet om te Uwe waarde, Uwen roem. Ieder klopt het hart voor die ' Diamanten-Doctor noem; f Dat er vreugde tranen vliet® • ■■ Dat men juicht van wijd «" ■ Mocht Gij eens het loon g® 16 In een zalige eeuwigheid. --- Het Hertogdom Limburg. H. schrijft in de Limb. Koerier onder dezen titel het volgende: Wordt de naam Hertogdom Limburg nog heden door het bestuur dezer Nederlandsche provincie wettig gevoerd ? Dit is eene vraag die wij hier trachten te beantwoorden. Voor eenige dagen werd er in de dagbladen een warme strijd gevoerd over het recht, dat eene onzer Nederlandsche provinciën vermeent te bezitten, om den naam te voeren van „Hertogdom Limburg". Zeggen wij vooraf, dat hier geen sprake kan wezen van het oude Hertogdom van dien naam, hetwelk in de 13. eeuw heeft opgehouden zelfstandig te bestaan en sedert den slag van Woeringen, die in 1288 voorviel, is gekomen in het bezit der hertogen van Brabant, die sedert bij hunne titels dien van Hertog van Limburg voegden. Ook deze laatste titel verdween in de Fransche revolutie. Onder het Pransch bestuur werden op het einde der vorige eeuw nieuwe territoriale indeelingen des lands bewerkstelligd en eene dezer indeelingen verkreeg den naam van „Departement van Neder-Maas"; dit departement besloeg op den rechter Maasoever de voormalige landen van Overmaas, die sedert de ] 5. eeuw „provincie Limburg" heetten, het overkwartier van Gelderland ten deele, en op den linker Maasoever de graafschappen Loon en Home met eenige andere heerlijkheden. Nadat, ingevolge het tractaat van Weenen in 1815, het koninkrijk der Nederlanden, bestaande uit België en uit het gebied der Bataafsche Republiek werd opgericht, besloot koning Willem i. de Fransche departementen als provinciën te laten voortbestaan, maar aan dezelve eenen historischen naam te verleenen, om op die wijze den historischen band, die door de Franschen verbroken was, wederom te herstellen. Het, departement van Neder-Maas verwierf nu den naam van „provincie Limburg". Of deze naam nu goed gekozen was hebben wij hier niet te onderzoeken; wij constateeren alleen het feit. In 1830 brak de Belgische revolutie uit en de geheele provincie Limburg, behalve de vesting Maastricht, die de hoofdstad des lands was, ging voor den koning verloren. Limburg had met België geleden en gestreden en werd Belgisch. Edoch de mogendheden, aan welke het voldongen feit ter goedkeuring werd onderworpen, dachten er anders over. Het voortbestaan van Maastricht als Noord-Nederlandsche vesting in het midden vau België werd door haar eene gevaarlijke zaak geacht en er diende een „modus vivendi" op dit bezwaar gevonden te worden. Men bepaalde toen, dat een gedeelte van Limburg, voornamelijk de rechter Maasoever, om Maastricht met het overige grondgebied van NoordNederland te verbinden, onder het bestuur van koning Willem i. zou terugkeeren. Het tractaat van Londen, den 15. Nov. 1831 gesloten, bepaalde dat de Koning der Nederlanden een gedeelte van het groothertogdom Luxemburg aan België zou afstaan en ter compensatie eene territoriale indemniteit uit de Belgische provincie Limburg zou ontvangen. Dit grondbied, hetwelk ons Hertogdom Limburg vormt, zou hij bezitten „soit en qualité de grand-duc de Luxembourg, soit pour être réunis a la Hollande". Alzoo bepaalde art. 4 van het Londensch tractaat. De Koning voegde nu dit gedeelte van Limburg bij het koninkrijk der Nederlanden onder den titel van „Hertogdom Limburg", bepalende evenwel dat het de betrekkingen en lasten, die Luxemburg tot den Duitschen bond had, zou moeten dragen. De Koning maakte dit besluit den 5. Sept. 1839 aan de bondsvergadering van Duitschland, te Frankfort vergaderd, bekend, die het voorstel van den Koning aannam en bekrachtigde. In de grondwet van ] 848 art. 1 wordt de naam van „Hertogdom Limburg" dan ook aangetroffen. Dit artikel werd in de nieuwe grondwet vau het jaar 1887 in zoover gewijzigd, dat de namen en het getal der provinciën niet meer worden genoemd. Zulke wijziging moest plaats hebben, omdat in art. 2 der nieuwe grondwet bepaald is, dat de provinciën voortaan bij de wet kunnen veranderd en verdeeld worden. Aangezien nu de naam van Hertogdom Limburg noch door de grondwet van 1887, noch door eene andere organieke wet is afgeschaft, zal die ook heden nog moeten dienen als benaming van Nederlaodsch Limburg en kan als dusdanig blijven voortbestaan. Limburg ontving dien naam van den Koning in 1839 en die titel is haar tot hiertoe niet ontnomen. Hertogdom Limburg is de naam der laatst bijgekomen provincie van ons rijk. Die naam werd haar geschonken door den Koning der Nederlanden en de Limburger is er fier op. Die naam is ook nuttig, want hij dient tot onderscheiding der Belgische zusterprovincie, die ook „provincie Limburg" genoemd wordt. Eindelijk moeten wij nog bemerken, dat de Regeering, beter onderricht dan de pers, nooit eenige moeilijkheid heeft gemaakt over het voeren van dien naam; de hooge Regeering heeft dien titel steeds wettig erkend, en als titulatuur des Konings en als titel eener Nederlandsche provincie. Den 27. December 1886 besloot de Koning aan het „Hertogdom Limburg" een nieuw wapen te verleenen versierd met de hertogelijke kroon. Gewis het Hertogdom Limburg geniet in den Nederlandschen staat, en met recht, geene privilegiën. Maar het mag zich, gelijk onze „hoofdstad" Amsterdam, in eenen bijzonderen titel verheugen. ---