Binnenlandsch Nieuws. Men schrijft aan het N. v. d. D. uit Pyrmont, dat Zaterdag de kerkelijke bevestiging der prinses Elisabeth op de gebruikelijke wijze heeft plaats gehad in de kleine Oesdorferkerk, de lievelingskerk van de overleden moeder der Prinses, vorstin Helene, welk eenvoudig bedehuis feestelijk met groen en bloemen was versierd. Ter gelegenheid van de eenvoudige, maar treffende plechtigheid waren verscheidene bloedverwanten der jonge Prinses overgekomen: koningin Emma der Nederlanden, de Hertogin van Albany, de Erfprinses van BentIieim, de erfprins Frederik van Waldeok, hertog Adolf van Nassau, enz. Onze Koningin, die ook in haar geboorteland nog steeds zeer bemind is, werd door de talrijke menigte in de straten met geestdrift toegejuicht, toen zij, naast haar vader gezeten, naar de kerk reed, en vandaar terugkeerde. Omtrent het aanstaande verblijf van de weduwe van kroonprins Rudolf van Oostenrijk te Zandvoort wordt thanB gemeld, dat vanwege de Oostenrijksche ambascade in de vorige week elf apartementen in hotel Kaufmann besteld zijn. Deze vertrekken zijn gelegen op de eerste en tweede étage, zoowel aan den zeekant als aan de landzijde. Vermoedelijk bestaat het geheele gezelschap, met inbegrip der dienstboden, uit hoogstens vijftien personen. De badkuur is bepaald np vier weken, zoodat Zandvoort gedurende de geheele maand Augustus zijn vorstelijke gasten zal herbergen. H. K. H. Stephanie is in het begin der week reeds naar Ostende gereisd. In verband met het verblijf van prins Albrecht van Pruisen te Scheveningen merkt de Haagsche correspondent van de Amh Ct. op: Wonderlijk is 't, dat de Nederlandsche autoriteiten in staat, gewest en gemeente, tegenover dezen Duitschen Prins, die toch altoos een Duitsche Prins is, al zou hij, indien hij hem gekend had, grootvader hebben moeten zeggen tegen koning Willem den Eerste, een houding aannemen, die velen afkeuren. Een badkuur van een buitenlandschen prins is altoos aan het bekende „incognito" verbonden, — zelfs onze Koning, toen hij te Clarens aan liet meer van Genève, met de Nederlandsche vlag in top, tot herstel van gezondheid vertoefde, nam, naar de wijze van alle vorsten, het „incognito streng in acht. Maar de Pruisische prins kan niet in Den Haag komen, om zijn buitenplaats te Voorburg te bezoeken of zijn kuur te Scheveningen te aanvaarden, of alle Nederlandsche autoriteiten, ministers, commissarissen des Konings en burgemeesters komen aan het station, om den hoogen bezoeker te complim &nteeren. Men heeft mij wel eens gezegd, ofschoon ik het nog niet ten volle geloof, dat de Prins zoo met Nederland en zijn vrijzinnige instellingen ingenomen is, dat bij hem het voornemen bestaat, de naturalisatie in ons Land aan te vragen, met het oog op de mogelijkheid, dat de in ons wachtende dynastieke toestanden een Prins, die van oorlog en legeraanvoeren weet, hier een aan zijn rang evenredige stelling zou kunnen vinden, evenals Sernard van Saksen-Weimar er vroeger een vond bij hot Nederlandsch-Indische leger. De voorkomendheid van de Nederlandsche autoriteiten zou dan het doel hebben, dit voornemen te versterken. Ik herzeg: gelooven doe ik het nog niet, maar het Hollandsch leeren van de jeugdige zonen van prins Albrecht, waarvan dezer dagen weer met zooveel ophef werd gewaagd, doet mij toch denken dat er meer achter de badkuur zit dan de schoonheid van het Sehevemngsche strand, de speciale heilzaamheid van dit stukje van de Noordzee, of wel — laat mij er nog eens op zinspelen, ten spijt van de censoren — de liefelijke genren van de grachten en wateren van het schoonste dorp in Europa. Bij het departement van justitie wordt voorbereid de vaststelling, ingevolge art. 17 van het wetboek van strafrecht, van den algemeenen maatregel van bestuur ter uitvoering van de artt. 16 en 16 van dat wetboek, betrefiende de voorwaardelijke invrijheidstelling van gevangenen. De conferentiën tusschen den minister van binnenlandsche zaken en de commissie van voorbereiding voor de onderwijswet zijn afgeloopen. Naar men wil, zou de minister in zijn ontwerp deze wijziging hebben gebracht dat de bijdragen van het rijk aan de gemeenten voor de toekomst op het tegenwoordige bedrag worden gefixeerd. Uit goede bron wordt aan de Amst. Ct. verzekerd dat 's rijks Veeartsenijschool te Utrecht in 't volgend jaar tot hoogeschool zal worden verheven. Naar het Hdbld. verneemt is bij de Regeering in bewerking een wetsontwerp tot wijziging der wet op het middelbaar onderwijs, in het bijzonder wat betreft de eindexamens der hoogere burgerscholen ; volgens dit ontwerp worden die examens voortaan door de leeraren der school ten overstaan van gecommitteerden afgenomen en tot een minimnm van tijd beperkt; voorts worden uit het examen-programma geschrapt de volgende vakken: staathuishoudkunde, staatsinrichting, cosmographie, boekhouden en teekenen. In den loop van het jaar 1890 kunnen eenige onderwijzers ter beschikking van den gouverneur-generaal van Nederlandsch-Indië worden gesteld om als onderwijzer 3. kl. te worden geplaatst bij het openbaar lager onderwijs voor Europeanen daar te lande. In de Geldersche Vallei zullen, onder leiding van den gen.-majoor W. K. L. Van Helden, van den 18. tot den 27. September e. k. groote cavalerie-manoeuvres worden gehouden, waaraan zal worden deelgenomen door het 1. reg. huzaren uit Deventer en Zutfen, onder commando van kolonel P. N. J. Thirion, en het 3. reg. huzaren uit 's-Hage en Amsterdam, onder commando van kolonel jhr. L. J. ü. Teding van Berkhout, alsmede door de 2 batterijen rijdende art. uit Arnhem, onder majoor jhr. V. A. De Pesters, voorts door detachementen hospitaal-soldaten, trein, ordonnansen en marechaussee. De stat van den leider zal bestaan uit: majoor W. J. H. Römer, chef van den staf, ritmeester R. F. C. baron Bentinck, adjudant, en den kapitein-intendant C. J. Kikkert. f Nu de genomen proef met het oprichten van een remonte-depot aan de verwachting heeft beantwoord, is thans besloten tot definitieve vestiging en inrichting van zoodanig depot, voor het aankweeken van voor den krijgsdienst geschikte paarden. Het remonte-depot is nu voor goed gevestigd in de legerplaats bij Millingen, gelegen in de Veluwe ten noorden van den straatweg Amergfoort-Appeldoorn, niet ver van het dorp Gaderen. De samenstelling van die inrichting is bepaald op 1 directeur, 1 onderdirecteur, 1 paardenarts, 1 officier van gezondheid, 8 onderofficieren, 11 korporaals, 1 hoefsmid, 47 huzaren, 37 stukrijders en 1 hospitaalsoldaat, benevens 4 of 5 officierspaarden, 450 remonte- en 9 drijfpaarden ; te zamen 4 officieren, 105 onderofficieren en manschappen, 4 ot 6 officiers- en 459 troepenpaarden. Het aantal remontepaarden zal in het jaar 1889 hoogstens 182 mogen bedragen; overigens zullen, voor zooveel de ruimte het toelaat, van de korpsen paarden, op de wijze als tot nu toe geschiedde, bij het remonte-depot kunnen worden gedetacheerd. Eene arme vrouw te Heerenveen was door twee vermomde veldwachters overgehaald hen toch een cognacje te schenken; zij had geen vergunning en werd door de rechtbank veroordeeld. Verschillende berichten van gelijksoortige bekeuringen daagden op in de pers. Het N. v. d. D. vraagt in deze: Hoe staat het, in verband met dit vermond optreden van deze ambtenaren, met art. 47 van ons Wetboek van Strafrecht: „Als daders van een strafbaar feit worden gestraft 1. Zij die het feit plegen, doen plegen, of medeplegen; 2. Zij die door giften, beloften, misbruik van gezag, geweld, bedreiging of misleiding het feit opzettelijk uitlokken " ? De Arnh. Ct. twijfelt niet aan misleiding noch aan het opzettelijk uitlokken. Het W. v. h. R. helt over tot de meening dat inderdaad art. 47 no. 2 van toepassing is. In elk geval, zegt dat blad, handelen de ambtenaren, met het opsporen van feiten belaft, onverantwoordelijk, als zij die feiten, zij het uit overdreven ambtsijver, uitlokten, om ze daarna bij procesverbaal te constateeren. Valt zoodanige handeling niet onder het bereik der strafwet, wat van de omstandigheden afhangt, dan verdient zij toch zeker een voorbeeldige disciplinaire bestraffing. De hoog eerw. heer W. A. Wulfingh, geboren te 's-Bosch, pater van de Congregatie des allerh. Verlossers, van 1872-75 rector te Roermond, vervolgens rector te Wittem, daarna te Amsterdam, is door Z. H. den Paus benoemd tot opvolger van mgr. J. H. Schaap z. g., als vicarius-apostolicus van het vicariaat Suriname in West-Indië. Naar het DU. v. Z.-H. verneemt, zal bij welslagen van de pogingen, door den consul der Nederlanden te Parijs, den heer Van Lier, in 't werk gesteld om een Nederlandsch gasthuis aldaar op te richten, de heer dr. Thijssen, zoon van den vroegeren directeur van het Binnen-Gasthuis te Amsterdam, als directeur van het gesticht optreden. Dr. Thijssen is reeds sedert eenigen tijd te Parijs gevestigd. De oppassing en verpleging in het Gasthuis monden geschieden door katholieke zusters van liefdadigheid. Nederland is op het thans te Parijs gehouden congres voor vergelijkende rechtswetenschap vertegenwoordigd door de heeren Beelaerts van Blokland, president der Tweede Kamer, mr. Gustave Tripels, advocaat te Maastricht en mr. J. A. Levy, advocaat te Amsterdam. Het congres werd gehouden ter gelegenheid van het 20jarig bestaan der „Société de legislation comparée" en de heer Tripels voerde daar het woord over ;/ la puissance paternelle, ses prérogatives et ses limites, et sur les causes qui peuvent entrainer la suspension des pouvoirs du chef de familie ou sa déohéance". Het internationaal koloniaal congres is op den 80. Juli te Parijs door den voorzitter, den senator Barbey, geopend met eene rede, waarin hij hulde bracht aan het streven der koloniale mogendheden. De Nederlandsche regeering wordt op dit congres vertegenwoordigd door dr. Th. Ch. L. Wijnmalen, die den voorzitter dank betuigde voor de welwillende woorden, door dezen geuit. Onder de Nederlanders, die de zitting bijwoonden, merkte men op de heeren J. Bool, H. D. Levyssohn Norman, leden der Tweede Kamer, den kolonel Van Zuylen en den heer J. Freiwald. De heer Dr. Wijnmalen zal Nederland ook vertegenwoordigen op het internationaal geographisch en ethnographisch congres, dat van den 5. tot 11. dezer te Parijs zal gehouden worden. De Nederlanders te Brussel zijn voornemens aldaar een toevluchtsoord op te richten voor Nederlandsche werklieden, die geen arbeid hebben. Tot dit doel heeft zich een commissie gevormd onder voorzitterschap van onzen gezant, baron Gericke van Herwijnen, welke bezig is het noodige geld bijeen te brengen. Nu reeds hebben zich 80 werklieden aangemeld. Men verwacht dat het kapitaal spoedig ter beschikking zal zijn, zoodat de inrichting nog voor den winter gereed kan komen. De 10. jaarlijksche examens der Ned. Toonkunstenaars-Vereeniging zijn geëindigd. In het geheel hadden zich aangemeld 49 voor piano (I. o.), 4 voor piano (m. o.), 1 voor violoncel (1. o.), 4 voor orgel (1. o.), te zamen 58 candidaten, waarvan geslaagd 20 voor piano (1. o.), 1 voor violoncel (1. o.), 3 voor orgel (1. o.), terwijl 1 candidaat zich heeft teruggetrokken. Door de Maatschappij tot exploitatie van staatsspoorwegen is besloten, voortaan het vervoer van rundvee niet meer in open, maar in gesloten wagens te doen plaais hebben, evenals dat met paarden het gpval is. Naar men aan de Tijd uit Curaijao meldt, is de nood aldaar geweken. Met Pinksteren is het er gaan regenen. „Sedert vermindert — zoo schrijft men — de ziekte overal; men heeft wederom goed drinkwater, het vee heeft reeds iets te eten en ook de menschen beginnen weder eenig voedsel te wiunen. Zoo halen wij den planttijd, die omstreeks October (den aanvang van den gewonen regentijd) begint en waarop de gewone jaarlijksche oogst, met Gods zegen, moet volgen. U kunt nu gerust de kolommen van De Tijd voor de bijdragen wegens den hongersnood op Cura^ao sluiten; met Gods hulp hopen wij met het restant der door uw lezers gezonden bijdragen de verdere armoede voldoende te kunnen bestrijden ..." De boot van de Maatschappij „Zeeland", waarmede een 50tal onzer landgenooten een pleiziertocht ondernemen, is Donderdag te half een in de haven St. Pierre (Guernsey) aangekomen. Onder begunstiging van prachtig weer, had men den vorigen dag Havre en Trouville bezocht. In den nacht van Donderdag werd de tocht van de reede van Cherbourg langs de Normandische eilanden voortgezet. Vrijdag in den vroegen ochtend vertrok de boot naar het eiland Wight. Aan boord is alles wel. Te Aardlanderveen is een huisgezin in een hoogst gevaarlijken toestand geraakt door het gebruik van vleesch gebraden in eene koperen pan, waarvan het vertinsel was afgesleten en waarin dit vleesch na bekoeling twee dagen bewaard was. Door spoedige geneeskundige hulp is het gezin van den dood gered. Van een der patiënten moest de maag uitgepompt en uitgewasschen worden, oin het gif te verwijderen, dat daarna in het uitspoelsel nog kon worden aangetoond. Uit de Beneden-Betuwe schrijtt men: Het tabaksgewas staat prachtig en men verwacht een uitnemenden oogst. Thans is het plukken van het zandgoed in vollen gang en levert een derde meer dan in 1888. De beambte Arts uit de Bank van leening te Nijmegen is gevlucht. Een onderzoek heeft aan 't licht gebracht, dat met hem zijn verdwenen niet minder dan 132 panden, ter waarde van f. 1553,40, waarop door de Bank f. 1294.50 was geleend. De directeur der Bank, de heer Van Litli, is aan het gemeentebestuur verantwoordelijk voor de schade. Te Oeffeit brandde het bij den landbouwer C. Huys, wiens woning met meubels en schuur met granen werden verwoest. Alles was verzekerd. Het bouwen eener directeurswoning met kantoren en bijgebouwen, te Helenaveen, is gegund aan F. Olivers, aannemer te Gemert. --- Nalezingen met kantteekeningen. Een gevangene, die vrees inboezemt. — Voortdurend worden 's Pausen paleis, de basiliek van Sint Pieter en de tuinen van het Vatikaan door de Italiaansche politie bewaakt. De bewaking of beter gezegd het spionneeren is zoo erg en geschiedt door agenten in zoo velerlei vermomming, dat de gezanten daarin aanleiding hebben gevonden, om aan hun Regeeringen instructiën te vragen. Vanwaar die angst van Crispi? Wat toch maakt de Italiaansche Regeering zoo beducht? Sinds jaar en dag heeft zij bij kris en bij kras beweerd, dat de Romeinsche quaestie heeft opgehouden te bestaan. Crispi's bladen zoowel als die der vrijmetselaars, hebben op alle mogelijke tonen gejubeld, dat het pausschap wa8 vermolmd, dat niemand in de wereld zich meer bekreunde om den Paus en zijn aanhang, dan eenige domme ultramon tanen. Als dat alles zoo is, waarom u dan verder om dien grijsaard, die noch soldaten noch Kruppkanonnen heeft, bekommerd? Wat kan het Crispi of de regeering deren, dat de Paus heden of morgen vertrekt? Welk verstandig man bekreunt zicli om een man van geen beteekenis? Welke Regeering zal acht slaan op iemand, die volgens eigen beweren, in Italië geen andere dan machtelooze vrienden telt? Crispi's vrees is het beste bewijs, dat de Paus nog een macht is, dat het Romeinsche vraagstuk niet alleen Italië en Europa maar de heele wereld belang inboezemt. Crispi's vrees is het duidelijkst bewijs van de grootheid van het pausdom, van de macht, die ook een 'gevangen en zelfs een vluchtende of een gebannen Paus bezit. De gevolgen der republikeinsche regeeringen in Frankrijk. — Wat volgde op de Republiek van 1792, die gelijkheid, vrijheid en broederschap tot leus had? Wat anders dan de dictatuur van Napoleon, als consul, die blijkbaar den spot dreef met de Republiek. In naam der vrijheid toch werden 130 republikeinsche partijhoofden naar Guyana gesonden, om er een spoedigen dood te vinden in de gloeiende zandwoestijnen. l)e leden van den Senaat, die den moed hadden zich tegen zijne despotieke plannen te verzetten, of die slechts den moed hunner overtuiging hadden, werden verwijderd, en in plaats van consul voor tien jaren, deed bij zich tot consul voor het leven benoemen, om den 18. Mei 1804 de keizerlijke dictatuur te aanvaarden. De Republiek leidde in 12 jaren tijd tot eene afschuwelijke dictatuur, waar de wil des meesters enkel wet was. Waartoe heeft de tweede republiek, die van 1848 geleid? Waartoe anders, dan tot het tweede keizerrijk, waar de persoonlijke macht de hoofdrol, zoo niet de eenige rol speelde, ondanks het parlementair regime. En waartoe zal de derde Republiek leiden? Is deze niet, evenals hare twee jongere zusters, de dochter der denkbeelden van 1789? Zal zij iets beters voortbrengen? IJdele hoop: De maatschappij, de Regeering heeft het goddelijk element buiten gesloten. Zij wil enkel volgens menschelijke grondbeginselen het land besturen, zij heeft den godsdienst uit het bestuur gebannen, en van dat oogenblik is zij overgegeven aan de ontbinding. De godsdienst toch is als het zout, hetwelk de maatschappij voor bederf bewaart. Dit is niet alleen waar voor de maatschappij, maar ook voor het gezin. De wereldgeschiedenis en de dagelijksche ondervinding leeren het maar al te duidelijk. Bismarckiaansche eerlijkheid. — Sedert 1866 onthoudt de Pruisische Rogeering den ex-koning van Hannover en zijnen erfgenamen eene som van ettelijke millioenen. De rente van deze kolossale som wordt besteed om de Welfen, d. i. de Hannoverschgeziuden door middel van de pers te bestrijden en alzoo onschadelijk te maken. Men wil al de geannexeerde Staten pruisificeeren. Het fonds, dat tot dit doel gebezigd wordt, draagt den niet vleienden naam van ieptiliënfonds. Van dit fonds wordt zulk een schandelijk misbruik gemaakt, dat alom de kreet gehoord wordt: Weg met het reptiliënfonds! Geef aan de erfgenamen van den gewezen koning van Hannover het kapitaal terug, welks renten gij misbruikt, om door middel van een paar honderd aangekochte bladen en blaadjes de opeubare meening te bederven. Behalve dit fonds wordt den katholieken eene som van eenige millioenen onthouden, uit den tijd van den onzaligen kuituurkamp. Het zijn de gelden, die aan de gesperde geestelijken gedurende jaren niet werden uitbetaald. De Regeering bekent, dat zij op geen van beide fondsen eenig recht heeft, doch zij vergeet, of liever zij verdraait het ze voorloopig terug te geven. Indien Rome of eene katholieke mogendheid zoo handelde, dagelijks werden de kolommen der liberale bladen met bittere aanklachten van- en verwijten over ongerechtigheid gevuld. Den man van ijzer en bloed laat men ongemoeid. Nu hij over de gelden beschikt, vinden alle reptiliënbladen de zaak in den haak. Om der wille van het smeer liktd ekatdenkandeleer. Het volk leert op den duur zijn ware vrienden kennen. — Langen tijd hebben de liberalen in België het volk op hun zij gehad. Eindelijk heelt dit zich teleurgesteld, bitter teleurgesteld gezien. De val der liberale Regeering was er het gevolg van. Zij, die aanvankelijk, door mooie woorden en beloften misleid, de liberalen hemelhoog verhieven, moeten bekennen, dat de liberalen het volk hebben bedrogen. De Gazet/e Petrus , een door en door liberaal blad, geeft van de liberalen het volgende getuigenis : „De liberalen hebben tot bevordering van de zedelijke en materieele verbetering der werkende klasse niets gedaan. In het belang der verkiezingen hebben zij veel beloofd, maar wat hebben ze uitgevoerd ? „De katholieken hebben niet gewacht, totdat de politieke omstandigheden hen aanspoorden om iets voor den werkman te doen. Talrijk zijn hunne stichtingen in het belang van den werkman. Te allen tijde hebben zij zich het lot van den werkman aangetrokken. Steeds hebben zij geijverd voor den zedelijken en stoffelijken wolstand der vrouwen en kinderen in de fabrieken. „De liberalen hebben eerst acht geslagen op de noodkreten van den man des volks, toen hun belang er mee gemoeid was, toen zij het volk noodig hadden bij de stembus. „De clericalen te Brussel hebben te Brussel hun Werkmanshuis, dat binnen twee jaren 1800 leden telde. Van dien aard bestaat niets, door de liberalen opgericht. Waar zijn onze spaarkassen van den werkman, onze armen-apotheken, onze ondersteuningsfondsen en zoo veel andere nuttige instellingen, die in het Volkshuis en in 1 et Werkmanskuis zoo gunstig werken ?" Ondanks deze verwijten aan het adres der liberalen, zegt de Gazette : „Wat onze benijders ook van het liberalisme mogen zeggen, het is geen school van onverschilligheid. Het houdt ons als eersten plicht voor, zonder ophouden aan de verbetering van den zedelijken en stoffelijken toestand der werkende klassen al onze zorgen te besteden". Jammer maar, dat er tusschen de leer en de toepassing daarvan zoo'n groote afstand is. Hoe het recht in België gehandhaafd wordt. — Volgens de wet Coreman's heeft ieder advokaat het recht zich van de Fransche of Vlaamsche taal bij de rechtbank te bedienen. Van dit recht wilde de volbloed Vlaming mr. Josson gebruik maken. Hij was echter tegenover de Transquillons zoo complaisant van zijn bericht, dat hij in het Vlaamsch had opgesteld, een mondeling résumé in het Fransch te geven. De voorzitter hiermede niet tevreden, eischte eene vertaling van het gansche. Josson weigerde. Hierover werd hij bij den raad van discipline Op den bepaalden dag verscheen Josson voor den Raad met zijn verdediger Prayon van Gent. Op de eerste vraag, die de voorzitter tot hem richtte, antwoordde Josson in het Vlaamsch. Nauwelijks had Josson een paar woorden gezegd, of de voorzitter verlangde, dat hij in 't Fransch zou antwoorden. Daar hij aan het verlangen van den voorzitter niet voldeed, sprak deze de straf der vermaning tegen hem uit, zonder zelfs op het protest van Josson of zijn advokaat acht te geven. Men stond dezen niet eens toe in 't Fransch de zaak te bepleiten, of het verdedigingschrift van Josson te overhandigen. Ofschoon Josson heeft gehandeld volgens art. 23 der wet, moet de man ongelijk hebben. Der liberalen haan moet altoos koning kraaien, al handelen ze ook in strijd met de wet. Een potsierlijk argument lazen wij over deze zaak. De voorzitter van het bureau had uitspraak gedaan. en daarom had Josson daarin moeten berusten. Wat krom en onbillijk is, kan door de uitspraak van welken voorzitter ook, niet recht en billijk gemaakt worden. Omdat de Vlamingen meest allen met gemak de beide talen spreken, moet dezen dommen (?) lui, door de Walen, die meestal slechts éene taal kennen, of het Vlaamsch allergebrekkigst spreken, mores geleerd worden. De zaak is in hooger beroep. B. A. Z. --- Burgerlijke stand. Aangifte ran