TWEEDE BLAD. Landbouw, Veeteelt enz. Paardenfokkerij in Limburg. Reeds eenige weken was de Commissie van aankoop, op last van de Provinciale Regelingscommissie en met machtiging van den Minister van Landbouw in België reizende, met het doel om aldaar twee dekhengsten voor Limburg aan te koopen. Tot in de eerste dagen dezer week kwam er maar geen bericht dier Commissie afzakken en vreesden de lokkers, niettegenstaande het #voorloopig" bericht van verkoop door de Reg. commissie gepubliceerd, dat men niet geslaagd zoude zijn in den aankoop. Gelukkig is het echter anders en volgens de annonce in dit no. zullen op 16 Nov. a.s., na de Rijkshengstenkeuring te Roermond, twee hengsten publiek verkocht worden, die uit het beste bloed in België zijn aangekocht. Gemakkelijk is die koop niet geweest, en uit de ongerustheid van een paar leden der Reg. commissie omtrent den uitslag der a.s. publieke verkooping, mag men gerust afleiden, dat de prijzen zéér hoog geweest zijn en de gestelde grenzen hebben overtroffen. Zéér te betreuren is zulks echter niet, indien de fok paarden maar goe»d zijn en flinke verbetering aanbreDgen: en dit mag men wel veronderstellen, want 2 1 /» jarige dieren met 25*/„ en 25 pijpomvang, 1.63 k 1.65 hoog, zwaar, breed en diep gebouwd, en uitgekozen door drie mannen, die hunne sporen op dit gebied reeds lang verdiend hebben, zulke paarden motten de fokkerij vooruit helpen. Nieuwsgierig zijn wij ze op de a. s. keuring te zien en te hooren beoordeelen. Een van beiden, een zoon van Bève d'Or, behaalde premien in België en op de internationale tentoonstelling te Milaan 1906 in concurrentie met we-kpaarden uit Duitschland, Frankrijk, Engeland en België. Voorwaar geen geringe onderscheiding. De tegenwoordige verkooper wilde het paard dan ook tegen belangrijk lageren prijs afgeven, als men hem toestond nog eene maand aan de keuringen in België deel te Demen. Dit is zeker een bewijs, dat hij er een best exemplaar en veel prijzen en premiën inzag; voor de commissie stemt zulks tot de overweging of 't niet voordeeliger zoude zijn de paarden in België tijdens de keuringen te bezien en daarna te koopen. Vroeger meenen wij dat zulks steeds geschiedde en de publieke verkoop te Roermond eerst in December plaats had. Witlof. Een lekkere groente ia het witlof in den winter, te meer, omdat er dan zoo weinig is. 't Is ▼reemd : 't is altijd Brusselsch witlof of eenvouvoudig „Brusselsch lof', al is ze ook van Hollandschen bodem. Zeker, het grootste gedeelte komt van over de grenzen en dat kannen onze groentekweekers voorloopig nog niet beletten. Ze schijnen de concurrentie niet aan te durven. Maar het is daarom nog niet gezegd, dat we hier niet even goed zulke mooie kropjes Kunnen telen. Dat zou toch wel wat al te kras zijn ! En 't is wel wat ongehoord, dat er jaarlijks duizenden guldens over de grenzen gaan, die we hier zoo bitter noodig hebben en die onze groentekweekers in den zak konden steken. Maar 't is niet anders. Kaast een bedje schorseneeren, prei, wortels, bieten, enz. hebt ge, al zijt ge geen groen tekweeker ia het groot, toch ook een hoekje witlof staan. Kropjes ? Ja, maar die krijgt ge haast nooit. Wat losse blaren en daar houdt 't mee op. Nu is 't een toer, een plant te dwingen, kropjes te vormen, als ze er niet op ingericht is. Die eigenschap ligt reeds in de kiem besloten, 't Zaad moet afkomstig zijn van een plant, die beslist een goed gesloten krop vormde. De zaadkweeker moet hier reeds op letten, en 't is daarom voor de aardigheid wel eens te probeeren, het zaad van een paar verschillende zaadhandelaars te nemen. De uitslag verschilt vaak aanmerkelijk. 't Wordt zoo zoetjes aan tijd, om de witlofwortel uit den grond te halen. Ze bevriezen zoo gauw wel niet, maar te zamen op een klein hoekje opgekuild, kan er beter wat blad over gestrooid worden. Ge kunt dan ten allen tijde er bij, om er wat van op te nemen. Houdt ge er een klein kasje op na, dat 's winters uw toevluchtsoord is, als de Natuur u dwiugt binnen te blijven, dan kunnen de witlofwortels daar meteen van profiteeren. Ze zijn heel bescheiden. Een gedeelte, in het pikkedonker waar toch niets groeien wil, hebban zij het liefst. Onder 't tablet, waar de sierplanten op pronkeu, daar is hun plaats, 't Is daar lekker warm, want de verwarmingsbuizen loopen er langs en donker is 't er ook. En dat is een eerste vereischte. Want alleen geheel van 't licht afgesloten, blijft 't kropje malsch! Graaf de wortels daar in 't zand, man aan man, en bedek hun koppen, die gelijk van hoogte moeten zijn, met een laagje lichte aarde, zaagsel, fijne turfmolm, of iets dergelijkst er dikte van 15 c.M. Giet ze daarbij een paar maal in de week wat nat, want 't droogt sterk in die afgesloten, warme ruimte. Te veel nat is echter nadeelig; het weeke blad rot dan weg. Al heel spoedig komt er ontwikkeling; de kropjes boren door de aardlaag heen en na verloop van een goede veertien dagen is het witlof klaar. Zoo plaatst ge iedere week een 22 a 30 wortels en die geven telkens ruim voldoende voor een keer. Beschikt ge niet over een kasje, dan kunt ge ook zonder dat heel goed »witlof" hebben. Paardemest is dan noodig om de wortels tot uitloopen te dwingen. Ge graaft een flinken greppel, een halve meter diep, iets breeder en langer naar behoefte Op den bodem komt een goede laag paardemest en hierop zooveel aarde, dat de wortels er ingezet kunnen worden, man aan man, en gelijk van hoogte. Op de wortels komt opnieuw aarde, vooral goed fijn gemaakt en 20 cM. hoog, waarin zich de kropjes vormen. Is 't winter, dan moet de vorst geweerd worden. Ook de opgebrachte aarde dient afgedekt: 't zij met paardemest of met blad. Houd daarbij 't oog op de te verwachten kropjes, want zoodra ze hun neus uit de aarde willen steken, snijdt ge ze met een gedeelte van den wortel af. Die wortels zelf hebben dan geen waarde meer. In een bak gaat het nog beter. Ge behoeft dan niet zoo'n omslag te maken, want er komt glas op, en dit kan met matten of luiken afgedekt worden. Ontbreekt paardemest, zie daarom niet van de cultuur af. Vooral in een bak gaat 't er evengoed om, 't duurt alleen wat langer. Kamerplanten in den winter. De winter is de rusttijd voor de planten, daarom mogen ze iu deze periode niet door toediening van meststoffen tot groei worden aangezet, of te rijkelijk worden begoten, of op een te warme plaats staan ; ook de tropische gewassen groeien in dezen tijd weinig. Men make er zich dus niet bezorgd over, als zijn Palm, Ficus, Azalea enz. in deze wintermaanden „niet vooruitkomen", die is alleszins natuurlijk. Zorg in den winter ook voor frissche, d. w. z. zuivere lucht, voor een gematigde temperatuur, voor reinheid en voor licht. Bij het ververschen der lucht were men de tocht, sommige planten zijn hiervoor zeer gevoelig en laten daardoor de bladeren vallen. Bij het openen van raam of deur een schermpje voor de planten te plaatsen, ol beter nog de frissche lucht niet rechtstreeks, doch door'n nevenvertrek binnen te laten, is aan te bevelen. Ook het verwarmen der lucht door in een naastliggend vertrek te stoken, is goed, wanneer het althans hierdoor mogelij k is de plan tenkamer voldoende warm te krijgen. Men loopt dan geen gevaar, dat de planten het te warm krijgen, of te dicht bij de kachel staan; ze komen dan tot een ongewenschten groei, krijgen lange slappe scheuten, putten zich uit in vorming van bladeren, waarvan dikwijls in 't voorjaar, ouder inwerking van zonlicht en frissche lucht, niets overblijft. Een niet al te sterke afkoeling in den nacht kan geen kwaad, deze heeft ook in de tropen plaats. Wasch de planten, welke niet behaard zijn, minstens elke week af met een spons en lauw zeepwater, de behaarde behandelt men met een plumeau. Waak niet alleen tegen stof en onzuivere lucht, maar ook tegen rook, gas en andere slechte dampen. Zoo mogelijk, plaats dan uw planten vóór het venster op een z.g. plantentrapje, de grootere onder, de kleinere boven, met behoorlijke tusschenruimte. --- BUITENLAND. De alcohol. By de inschrijving van nieuwe studenten aan de Universiteit te Bonn, hield de Rector, Professor Grote, eene toespraak tot de schoolkameraden en sprak o. m. over den alcohol. Deze moet beschouwd worden als een der gevaarlijkste vijanden van de academische vrijheid. De schade, die hy onder het Duitsche volk aanricht is onmetelijk groot, zoowel met betrekking tot de huiselijkheid en spaarzaamheid als tot de gezondheid. Meer dan 3000 millioen marken worden jaarlijks in alcoholische dranken verbrast en verschrikkelijk groot is het aantal slachtoffers dat zich naar aanleiding hiervan in de ziekenhuizen en krankzinnigengestichten bevindt. Hij brengt eene ontzaggelijke ellende teweeg zoowel onder enkele als onder geheele families. In Engeland en Amerika heeft men aan de beteekenis van het alcohol-vraagstuk meer de aandacht geschonken dan tot heden bij ons. De student aan de Academie maakt zich veel te veel schuldig aan misbruik van sterken drank, hetgeen overal bekend is en hetgeen voldoende blijkt uit de verschillende voorstellingen die over Duitsche studenten in de Witz bladen voorkomen ; die daarin nu niet de gunstigste rol spelen. Om zich voor dat groot gevaar te hoeden is het voor allen noodig hiermede op de hoogte te worden gesteld. Om zich voor zulk een gevaar te vrijwaren, is een bijzondere plicht voor de studeerende jeugd; die later als leider van het volk zal moeten optreden. Uitdrukkelijk gaf hy te kennen dat zijne woorden gesproken worden in 't belang van het lichamelijk en geestelijk welzijn der studenten. Menig trouwe vriend en edele geest is reeds door den alcohol ten gronde gegaan, en voor wien het genot van den alcohol een gevaar dreigt te worden, die doet beter er geheel van af te zien. Bij het onderzoek naar de oorzaak van het zinken van de Lutin heeft men een steen gevonden, niet grooter dan een noot, in een ruimte voor het in- en uitlaten van water. Men vermoedt nu, dat door dien steen de klep niet gesloten is. Mevrouw Humbert had nog een rekening staan bij een modezaak in de rue de la Paix, ongeveer 5000 frank, die de winkelier al lang had doorgedaan. En ziet wat er nu gebeurd is. Daar komt mevrouw Thérèse Humbert den winkel binnen, verzoekt opgave van wat zij nog verschuldigd is, en betaalt de rekening. Zy doet meer. Z\j koopt eenige japonnen, zij koopt vier hoeden van 60 frank het stuk, en zij betaalt alles contant. Broeder Komain vergezelde haar. Als er ooit reden is om te vragen : waar doet ze het van ? dan is het hier. Een paar maanden geleden werden te Rijssel een paar militaire schrijveis van het bureau der militie gevangen genomen, onder beschuldiging talrijke vrijstellingen te hebben verleend voor de herhalingsoefeningen van 28 tot 13 dagen. Daarvoor hadden zij zich laten betalen. Het onderzoek werd sedert voortgezet en het leidde tot de opzienbarende gevangenneming van den heer Limant, architect te Roubaix, die zich niet ontzien had als makelaar op te treden door de twee schuldige schrijvers steeds nieuwe klanten aan te brengen Nader wordt gemeld: De architect Limant had een slimme manier bedacht om de dienstplichtigen vrij te maken en tegelijk zijn eigen zak te spekken. Hij nam den sehijn aan, groote relaties te hebben te Parijs, zoodat hij dingen kon gedaan krijgen, waar een gewoon mensch niet aan denken kon. Op de eene of andere geheimzinnige manier had hij zelfs den Minister van Oorlog, Generaal André, onder den duim, en kon dien machtigen man laten doen wat hij wilde. Zoo kreeg deze architect den naam van een grooten invloed te bezitten. Ouders, die hun dienstplichtige zonen thuis wilden houden, zochten zijn bemiddeling en hij verleende die genadig. Voor onkosten had hij twee, drie of vierhonderd francs noodig en duidelijk gaf hij te verstaan, dat dit geld eigenlijk noodig was om enkele ambtenaren om te koopen. Hij schold altijd op de Regeering en het regeeringsstèlsel, liep te koop met zijn anti-republikeinsche gezindheid en als hij weer geld aannam, zeide h\j, dat hij nu weer eens zou aantoonen, hoe het eigenlijk in zijn werk ging: met een beetje geld kon men alles gedaan krijgen! Op deze manier diende hij zijn eigen politiek, maar zijn zak niet minder. Het is thans gebleken, dat de slimme man in verstandhouding stond met twee schrijvers van het bureau der militie, die op zijn aanwijzigingen de naamlijsten verknoeiden en zoodanig wisten te draaien, dat zekere verzoeken om vrijstelling op schijnbaar goede gronden werden toegestaan. Het zaakje is langen tijd goed gegaan, maar toen er een nieuwe Generaal kwam, die eens wat beter toekeek, werden allerlei knoeierijen in de boeken ontdekt. Nadat de twee soldaten reeds lang waren opgesloten, is nu de hoofddader eindelijk ook ontdekt. Het merkwaardigste is zeker, dat op zijn kantoor tal van brieven zijn gevonden van dankbare ouders. Een schrikkelijk feit heeft Woensdagmiddag te Parijs in de woning van den ingenieur Fremier plaats gehad. Terwijl dieus 14-jarig zoontje naar zijn bal zocht, gevallen op het dak der lift, die op den beganen grond stond, ging het toestel door een onwillekeurige beweging van den knaap in werking. Deze viel tusschen den ascenseur en den muur en werd letterlijk doodgedrukt. De brandweer is moeten komen, om de overblijfselen van het totaal verminkte lijk tusschen de lift en den muur van daan te halen. Over het ernstige geval van muiterij der 300 zeelieden in de kazerne te Portsmouth kan het volgende worden medegedeeld : Zondagmiddag moesten de manschappen onder een hevigen regen exerceeren. Zij beklaagden zich toen reeds tegen den officier van dienst over het onnoodig harde werk. Des avonds, toen de oefeningen waren geeindigd, verspreidden de zeelieden zich zonder op het bevel van inrukken te wachten en gingen in den looppas het gebouw binnen. De officier deed hen terugkomen en zich weder in gelid opstellen, waarna hij hen waarschuwde niet meer weg te gaan voor daartoe order was gegeven, waarna hij het bevel tot inrukken gaf. De mannen verwijderden zich morrend en vloekend, waarop de officier hen wederom terugriep en om hen beter te kunnen toespreken, gaf hij een bevel, dat in het Engelsche leger niet ongewoon is, nl. dat het eerste gelid moet knielen, waardoor de bevelvoerende officier alle manschappen kan zien. Het bevel werd eerst niet opgevolgd, maar toen de officier het voor de tweede maal uitsprak, werd er onder sterk morrsn aan voldaan. Slechts éen man weigerde en deze werd onmiddellijk in handen van de zeepolitie gesteld, waarmede het incident geeindigd was. Tot halfelf in den avond hoorde men niets meer. Den geheelen avond hadden echter de murmereerende zeelui in de cantine doorgebracht, waar het geval druk besproken werd. Om tien uur riep iemand: Kniel! en dat was het sein tot een onbedaarlijk tumult. In de cantine werd alles kort en klein geslagen. Daarna ging de troep op weg naar de officiersverblyven, maar zij werden door de troepen met de bajonetten teruggedreven. De commandant der marine Stopford begaf zich onmiddellijk naar de muiters en liet zich het geval door hen zelf uitleggen. Zij vroegen den commandant een zevental hunner kameraden, die reeds gevangen genomen waren, te doen vrijlaten, hetgeen deze toestond. Marconi, die eereburger is van Milaan, werd daar een dag of wat geleden door burgemeester en raad op feestelijke wijze ontvangen. In een interview werd door den uitvinder meegedeeld, dat hij binnenkort een aanvang zou maken met het nemen van proeven over een nieuw systeem ter verkrijging van het geven van een bepaalde richting aan electrische golven, waardoor de mogelijkheid zou worden weggenomen, dat berichten en seinen worden onderschept door anderen dan de waarnemers voor wie zij zijn bestemd. Marconi was er van overtuigd, te zullen slagen. Het systeem berust op de toepassing van een geheel nieuwe uitvinding. Het is dus niet de verbetering van een reeds bestaand stelsef. Op de Belgische conferentie van mijnarbeiders werd te kennen gegeven, dat de toegekende loonen niet in verhouding zijn met de hooge prijzen die thans voor de kolen besteed worden. Er werd verlangd : om 'smorgens om 6 uur in de mijn af te dalen tot 's middags 2 uur, alzoo een werkdag van 8 uur. Eene buitengewone statenvergadering, die in April zal plaatshebben, zal trachten dezen wensch verwezenlijkt te krijgen. De Roomsche geestelijken zijn van de verkiezing voor de Doema uitgesloten. Daar tegen heeft de bisschop Roop te Petersburg bij den Minister-president geprotesteerd. Bij het station Rogow aan den spoorweg Warschau—Weenen is Donderdag een bom op den posttrein geworpen uit den trein zelf. Naar raming is er een millioen roebel geroofd. Er moeten vele personen gedood of gewond zijn. In de gevangenis te Irkoetsk hebben een aantal gevangenen getracht om zich en hun lotgenooten te bevrijden. Een dertiental personen kwamen bij deze poping om. Zeventien gevangenen ontkwamen. Om deze weer in handen te krijgen heeft de gouverneur ieder die hun onderdak verleent met de ernstigste straffen bedreigd. Over ruim dertig gevangenen, die aan het oproer hadden medegedaan, zal een militaire veldrechtbank rechtspreken. Een rooversbende viel Woensdagnacht het Loekianof-klooster bij Moskou aan. Zeven hdnner, die maskers droegen en gewapend waren met revolvers, vermoorden den archimandriet, den prior en een monnik. Daarna plunderden zij de kapel en wisten zich uit de voeten te maken met medeneming van een groot aantal kostbaarheden en geld. President Roosevelt heeft het geheele neger-bataljon van het 27e regiment infanterie laten ontwapenen en uit den dienst ontslagen, omdat de soldaten van het bataljon weigerden te zeggen, welke twee hunner kameraden bij de ongeregeldheden in Augustus 11. een soldaat hadden gedood. Te Wiggins, in den Amerikaanschen staat Missouri, is weder hevig gevochten tusschen zwarten en blanken. Een neger, die, van diefstal beschuldigd, gevangen was genomen, na heftig verzet, waarbij hij een politieagent doodde, werd door een woedende volksmenigte uit de gevangenis gehaald en ter dood gebracht. Een troep kleurlingen, toegesneld om den neger te beschermen, geraakte daarop slaags met de blanke menigte. In het gevecht werden wel 500 schoten gelost. Twee blanken en een neger werden gedood en vele anderen werden gewond. In den staat New-York heeft de verkiezing van een gouverneur plaats gehad en is met eene meerderheid van 55.000 stemmen gekozen de heer Hughes, republikeinsche candidaat. De candidaat der democraten was de heer Hearst. President Roosevelt, die per extra-trein uit Washington was gekomen, om in de buurt van Oyster Bay te stemmen, werd, op het oogenblik dat hij zijn biljet aan den dienstdoenden ambtenaar overhandigde, gefotografeerd. De fotograaf gebruikte magnesiumlicht; toen dit werd ontstoken weerklonk een harde knal. Er ontstond een paniekje, en een der omstanders poogde door een raam te ontkomen. Roosevelt zelf bleef kalm, en merkte lachend op : „Ik vermoed dat die meneer niet heeft deelgenomen aan de bestorming van San Juan Hill". ---