FEUILLETON HELSCHE WRAAK 17) — De bankier haastte zich niet met zyn antwoord; hy zat met somber gelaat diep in gepeins verzonken, by het vuur, zijne taak was geene gemakkelijke; want hy stond op het punt Willem Kers te vragen zijn medeplichtige in de misdaad te worden. Eindelijk begon hy : — Kers, sprak hy op ernstigen toon, gy en ik zyn al in heel wat zaken betrokken, die de wereld, indien zy er het fijne van wist niet altyd eerlijk zou noemen, Sommige daarvan zou de wereld bepaald oneerlijk noemen, antwoordde de » klerk, met een onheilspellend glimlachje. — Maar is de wereld dan zoo eerlijk, vraag ik op myne beurt, hernam de bankier. — O ja, de wereld is heel eerlijk, zoo lang de oneerlijkheid niet uitkomt. — Juist, daar ligt het verschil. De dief, die ontdekt wordt, is een booswicht, die de galeiën verdient, maar die niet ontdekt wordt, kan wel eens voor een heilige doorgaan. Het gesprek stokte. Daarop sprak de bankier op een toon, dien hij trachtte onverschillig te doen klinken. — Herinnert gij u dien koopvaardijkapitein — Jacob Lincoln, heette hy — die op zekeren avond naar Willmington Hall kwam, om het geld terug te vragen dat hij bg mij had gedeponeerd. — O ja, ik herinner mg dien man zeer goed. — Het spijt mij dat ik u zeggen moet dat die arme kerel dood is. — Inderdaad? Willem Kers zag zyn patroon zeer strak in het gelaat; maar er lag geene de minste verwondering in den toon, waarop hij dat woord „inderdaad" nitsprak. — Ja, de Koningin der Leliën is met man en muis vergaan. — Maar hoe weet gij, dat Jacob Lincoln aan boord van dat schip was ? — Hoe ik dat weet? Wel, omdat hij kapitein en reeder van dat schip was, en omdat hij zijn voornemen te kennen gaf, er onmiddelyk mede in zee te steken. Waarom zou hij niet aan boord geweest zyn ? Ik kan er geen enkele reden voor vinden, antwoordde de klerk, steeds zijn scherpe oogen op het gelaat van den bankier, dat plotseling bleek was geworden, gevestigd houdende. Werkelijk, kan ik er geene reden voor vinden, maar er gebeuren somtijds zulke zonderlinge dingen in de wereld. Er kan wel bet een of andere opgekomen zyn — eene 'toevallige omstandigheid, die kapitein Lincoln belet heeft te vertrekken. Gekheid! riep Eduard Walker uit. Onmogelijk ! geheel en al onmogelijk! Ik zeg u, man dat Jacob Lincoln met de Koningin der Lelien vertrokken, en met haar en de de geheele lading op den bodem der zee terecht gekomen is. —- In dat geval kunnen Jacob Lincoln's erfgenamen ieder oogenblik komen, om de twintig duizend pond, die bij u gedeponeerd zijn, op te eischen. — Zfl zouden kunnen komen indien zij eenig bewijs hadden, dat de som aan mij werd toevertrouwd, antwoordde de bankier. Maar als zy nu eens zulk bewijs niet hebben ? — En de kwitantie, die gij aan Jacob Lincoln gegeven hebt? — Ja, en die ongetwijfeld met hem naar den bodem der zee gegaan is. — En indien hij nu die kwitantie eens voor zijn vertrek aan andere handen had toevertrouwd ? — Dat is zeer onwaarschijnlijk. Niemand voorziet ooit zyn eigen lot. In alle geval speculeer ik op de kans, dat Jacob Lincoln de kwitantie medegenomen heeft en deze met hem vergaan is. In dat geval is er maar een persoon die iets van de twintig duizend pond weet — en die persoon zijt gij. Kan ik op u vertrouwen ? — Gij hebt mij vroeger wel vertrouwd. — Ja, en dan nog wel in belangrijke zaken, maar nooit in zulk een geheim als dit. Zal eene gift van duizend pond, te betalen in tien termijnen, in tusschenruimten van zes maanden, in staat zyn uwe getrouwheid te koopen ? — Dat zal z{j, antwoordde Willem Kers. — Dan zal it: elke verbintenis, welke gij wilt opstellen, en waartoe ik mij verplicht u die som te betalen, onderteekenen. En nu heb ik niets meer noodig dan uwe stilzwijgendheid. Ik heb ook uwe hulp noodig. — Beiden zyn tot uw dienst. — Gauw ! antwoordde de bankier. Luister dan naar hetgeen ik u zeggen zal. Toen Jacob L'ncoln zijne fortuin by my te bewaren gaf, gaf hy m{j ook de eigendomsbewijzen van zijn buitenverblijf, hier in dit graafschap in bewaring. Die eigendomsbewijzen — dat buitenverblijf— moeten de mijne worden. — Maar hoe? — Uit krach te van een akte, onderteekend door Jacob Lincoln voor zijn vertrek en waarbij hij my zijn eigendom overdraagt, in geval hy zekere som gelds, die hij bg my geleend heeft, niet binnen de zes maanden terug heeft betaald. — O ja, inderdaad; bij middel van zulk een stuk kan het goed uw eigendom worden. — Ja, een stuk door een rechtsgeleerde opgemaakt, en door u als getuige geteekend. — Maar ik heb nooit dat papier gezien, antwoordde de klerk. — Uw geheugen laat u van avond in de steek, mijn beste Kers; morgen zult gij het u wel herinneren, vooral indien ik u vijftig pond op rekening van dat koopje zet. De bankier zeide dit met een duivelschen glimlach. De klerk begreep hem. — Maak er honderd van, en gij zult zien, dat ik een uitmuntend gehemgen heb. — Goed, zoo zij het. En nu wenschte ik wel dat gij eerst nadacht of gij ook een vriend hebt — een procureursklerk bijvoorbeeld — die weet hoe een dergelijk wettig dokument behoort opgesteld te worden, om wel geldig te zijn, en die te gelijkertijd in staat is, tot het namaken van handteekeningen. — Laat mij eens nadenken, eer ik op die vraag antwoord, sprak Kers. Eenige minuten lang zat hij in gedachten verzonken met zijne scherpe oogen op het vuur gevestigd. — Ja, hernam hy eindelyk, ik ken zulk een man. — En hij zal u de akte onmiddellijk kunnen geven ? — Dat zal hij, maar die man zal geld moeten hebben. — Hy zal goed betaald worden, antwoordde de bankier. — En hoe zal het gaan met de handteekening, die hy zal moeten namaken. Eduard Walker haalde den gestolen brief uit zyn zak, en scheurde er de handteekening van den kapitein af, die hij aan Kers overhandigde. — En gij weet nu wat gy te doen hebt, vroeg hij ? — Volkomen. Er werd geen woord meer over gesproken. De hersens van den klerk schenen niet meer onder den invloed van den wijn te staan dan of hij in plaats van wijn niets dan water gedronken had. Hij zat daar, nu eens in het vuur, dan weder naar zijn patroon ziende, en vulde nu en dan een glas uit eene van de bij hem staande karaften. Maar hy mocht drinken zooveel hy wilde, zijn geest scheen geheel buiten den invloed van den drank te blijven. Eduard Walker, die hem niettegenstaande zijne eigene overpeinzingen, steed3in het oog hield, merkte dit op. (Wordt vervolgd.) --- Opening van de tram Venlo-Maasbree-Helden. De vervulling van een lang gekoesterden wensch brengt vreugde. En toen we gisteren, gedurende den openingsrit over den nieuwen tramweg, langs byna de geheele lijn zooveel oprechte blijdschap en voldoening rond ons heen zagen, drong zich ongezocht en onweerstaanbaar de conclusie op, dat er door de nu zoo bevredigde bevolking wel lang en met groot begeeren op dit resultaat moest gewacht zijn. Maar thans'hebben zij dan ook de heftig en hoopvol verbeide tram in levenden, blinkenden lijve, met haar gezellig interieur en haar zachten gang in flinke vaart langs hun huizen en dorpen voelen glyden, hebben zij haar overal met heerlyk enthusiasme gerecipiëerd, haar tegen jubelend met gejuich en gejoel, met 't gewapper der uitstekende vlaggen, met den zang der fanfare en het nog melodieuzer lied hunner opgetogen harten, ganschelijk nu vergetend dat deze welkome gast zjjn komst tien jaar lang telkens had opgeschoven, haar thans slechts beschouwend als den machtigen triumfator over hun eeuwenoud, haast onoverwinbaar lijkend isolement. Dat was de groote beteekenis van den, ondanks al het tristig-donker regensijpelend wolkengedoe, toch zoo helderen en glcrieuzen dag van de plechtige opening dezer tramlyn. De komst des ministers. Omstreeks 1 uur hebben de talrijke genoodigden zich in de keurig versierde wachtzaal aan de Maasbrug, ter receptie van H. Es minister mr. L. Regout, en den Commissaris der Koningin, vereenigd. Behalve de commissarissen der trammaatschappij merken wij op de leden van Ged. Staten, de heeren Everts en mr. van Basten Batenburg, den deken, den kantonrechter en den garnizoens-commandant van Venlo, de burgemeesters, wethouders en secretarissen der gemeenten Venlo—Maasbree—Helden, de hoofdingenieurs en hoofdopzichters van den waterstaat, spoorwegen en van den provincialen waterstaat, de directeuren van verschillende dienstvakken hier ter stede, de pers e. a. Om kwart over 1 uur verschijnt minister L. Regout per auto, in gezelschap van den Commissaris der Koningin Jhr. mr. G. Ruys de Beerenbrouck en het Eerste Kamerlid, de heer O. Haffmans. De heer van Rijn, burgemeester van van Venlo, leidt onmiddellijk met den volgenden welkomsgroet de reeks van speechen in, met welke de nieuwe lyn zal worden ingewijd: Excellentie de Minister van Waterstaat en Commissaris der Koningin, Edelgestrenge en Achtbare Heeren. Alvorens wij den tocht naar Maasbree ec Helden aanvaarden, zij het mij vergund hier het een en ander te vermelden. De Raad van Commissarissen dezer Tramwegmaatschappij heelt mij gevraagd, U, niet alleen in mijne hoedanigheid van burgemeester, maar ook als waarnemend directeur en commissaris van dezen tram, hier te verwelkomen. Gaarne heb ik deze opdracht aanvaard en roep U dan ook van deze plaats het welkom toe' Het is voor ons allen en vooral voor de gemeentebesturen van Venlo, Maasbree en Helden hoogst vereerend hier den Minister van Waterstaat en den Commissaris der Koningin tegenwoordig te zien, getuigenis gevende van de belangstelling onzer Regeering in den bloei dezer onderneming. Bijna tien jaren, mijne heeren, zijn noodig geweest om te komen waar wij ons thans bevinden. Financieele, plaatselijke, persoonlijke, rechtelijke en nog vele andere bezwaren moesten uit den weg geruimd en ondernomen worden om Helden eD Maasbree uit hunnen geisoleerden toestand te helpen en met een ijzeren band met Venlo en daarmede met het wereldverkeer te verbinden. De geschiedenis of voorbereiding voor den bouw dezer tramweg is te lang om hier te vermelden, maar toen eenmaal de goede gang voor den bouw was ingeslagen, vorderde alles snel en waren slechts negen maanden noodig om de nog noodige plannen te leveren voor den bouw van de lijn. Eenige technische en financieele bijzonderheden mogen hier worden vermeld. De tramweg die wij op het punt zijn te gapirterijden, heeft een lengte van ongeveer 2ö kilometer bij eene spoorwijdte van een meter en ligt slechts een 400 meter op Venlosch grondgebied, doorloopt de kom van het dorp Blerick me; zijtakken naar het goederenstation der S. S. en naar de Maas, volgt van daar den weg naar Maasbree gaande van daar door het Westeringsveld en den Sevenumschen dijk langs het gesticht Kolingslust naar HeldenDorp, Helden-Panningen en Helden-Kanaal en verbiedt derhalve de Zuid-Willemsvaart met de Maas bij Venlo. Het is de verkeersweg reeds door Napoleon noodig geacht en als Kanaal gedeeltelijk voltooid. Zoodra de tramweg Venlo—Nijmegen gereed is zal deze tramlijn van af dit station verlengd, bij den Hamburgersingel met den tram Venlo—Nijmegen over een lijn naar het station der S. S. rijden. Als directeur is overeenkomstig de statuten door de aandeelhouders benoemd de heer Bosscher, die ongeveer l 1 /» jaar in dienst onzer maatschappij is, alle plannen en bestekken heelt geleverd en den bouw van deze lijn heeft geleid. Hij heeft de voldoening dat de lijn, die Zaterdag j.1. door den Raad van Toezicht op de Spoorwegdiensten werd geïnspecteerd bij monde van den heer Stieltjens, namens den Minister van Waterstaat onvoorwaardelijk voor den dienst werd goedgekeurd. Het lichaam dat het kapitaal heeft verschaft is eene naamlooze vennootschap met een maatschappelijk kapitaal van f 260.000, waarin Venlo voor f 150 000, Helden voor f 60 000, Maasbree voor f 35.000 en Blerick voor f 15.000 heeft deelgenomen. Bovendien was eene obligatieleening noodig van 1 182.000, die geheel door Venlo moest worden genomen, totaal f 442.000 of f 22.000 per kilometer. Deze tramlijn is derhalve zonder renteloos voorschot van het Rijk of rente-garantie van de provincie tot stand gekomen en is da eerste locale stoomtram in Limburg. Er wordt voor de financieele uitkomsten gerekend op een ontvangst van f 6 per dagkilometer. Als dat behaald wordt en 50 % daarvan voldoende is voor dekking der exploitatiekosten zal, behalve rente en aflossing der obligatieleening, nog 3 % voor de aandeelhouders overblijven. Maar, mijne heeren, geen directe voordeelen in geld tot stijving van de gemeentekassen worden met deze onderneming beoogd, alleen het behalen van indirecte voordeelen, die alle middelen van verkeer aanbrengen is het doel van deze onderneming. Daarvoor en daarvoor alleen heeft Venlo zich de zoo belangrijke offers in geld getroost. Wij verwachten dat deze tram voor de streek die zij doorloopt en de gemeenten die zij verbindt zal brengen welvaart en voorspoed, beschaving en volksontwikkeling, dat zij de sluimerende energie, die er doorgaans veel meer dan men denkt in de landelijke bevolking schuilt, tot uiting zal brengen, dat zij de inwoners van Maasbree en Helden, nog meer dan thans, in de gelegenheid zal stellen van de vele nuttige instellingen van onderwijs en kunst, die Venlo voor de volnsopvoeding onderhoudt, te profiteeren, dat de lagere arbeidsloonen en levensstandaard nieuwe industie uit de grondstoffen der bodem zuilen doen ontstaan en dat de landerijen en tniniersgronden der dorpen, door dat goekkoope en gemakkelijke middel van vervoer meer en meer voor een intensieve cultuur van groenten voor de Duitsche markten in exploitatie komen, waarvoor Venlo als mijn- en verzendingsplaats is aangewezen. Ik hoop, mijne heeren, dat deze mijne wenschen in vervulling mogen gaan, dat Gods zegen op dit werk moge rusten en U allen getuigen moogt zijn van den bloei dezer onderneming. En hiermede, mijne heeren, heb ik gezegd hetgeen ik meende te mogen vermelden. Ik dank de autoriteiten, hier aanwezig, voor de hulp en goede raadgevingen ons verleend en vraag den heer Minister het goed te vinden dat ik het teeken geef tot vertrek van de eerste tram. Minister Regout brengt hierop, mede namens den heer Commissaris der Koningin, dank voor den vriendelijken welkomsgroet. 't Is hem zeer aangenaam door zyn tegenwoordigheid een teeken van deelneming te kunnen toonen. Met genoegen heeft h\j daarom ook de uitnoodiging aangenomen. Een oordeel over de uitstekende hoedanigheden der nieuwe lyn wenscht hij echter nog op te schorten, totdat de route zal volbracht zyn, niet omdat hy vreest, dat de lyn zal tegenvallen, maar omdat hij, na de bezichtiging met des te meer overtuiging zyn bewondering zal kunnen uitspreken. Na de tot vroolgk gelach opwekkende woorden van Z.Exc. geleidt de waarnemende directeur, autoriteiten en genoodigden naar de gereedstaande tram. Vertrek. Langzaam, plechtig, welbewust van 't niet alledaagsche feit bestijgen de talrijke genoodigden de gepafoiseerde tram. Er komt beweging in, marechaussees te paard houden den doortocht vry terwijl een groote menigte belangstellenden de eerste „cheers" op den uitstoomenden betreder van nieuwe "tanen aanheft. Petten en hoeden zwaaien door de lucht, 't gejuich zwelt aan en vergezelt de voorzichtig voortrijdende tram tot over de brug. Wjj overschrijden Blerik's grondgebied. Ook daar heerseht vroolyke stemming onder het volk en wapperen de uitgestoken vlaggen op meerdere plaatsen als de openingstram statig de St. Antoniuslaan afvaart. Te Blerick. By 't Raadhuis te Blerick wordt ; t eerst gestopt. Burgemeester v. der Knaap begroet de gasten, geleidt hen naar de keurig ingerichte raadzaal en spreekt als volgt: Excellentie, mijnbeer de Commissaris der Koningin, myne heeren. 't Is my een bijzonder voorrecht op dit oogenblik een kort woord te spreken en uiting te geven aan de gevoelens, die my bezielen, nu de lang verwachte tram gaat stoomen langs de velden en landouwen myner gemeente. Zeer erkentelijk voor uwe aanwezigheid, mijnheer de minister en mijnheer de commissaris der Koningin, wier streven is Limburg's belangen te bevorderen waar het slechts mogelijk is, is natuurlijk de eerste gedachte die zich naar voren dringt, aan deze erkentelijkheid uitdrukking te geven in de meest levendige gevoelens van dank voor den van U beiden ondervonden steun in de mede tot-stand-koming van deze lyn, die, zoo wij hopen en vertrouwen, tot bloei en welvaart der respectievelijke gemeenten zal bijdragen. En waar ik hier van dank spreek mag ik niet te kort doen aan myn plicht namens de gemeente Maasbree hulde te brengen aan den man, die den len stoot gaf tot en een eerste werkkracht getoond heeft in deze onderneming, den geachten heer Jonkergouw, en tevens den Raad van Toezicht op de spoorwegen, den heer Fr. Goossens en allen dank te zeggen, die het hunne er toe hebben bijgedragen eene zaak te helpen bevorderen, die, naar wij hopen, nieuw leven zal brengen, meerdere welvaart en meer vooruitgang op economisch gebied. Moge de tram V. M. H. de wegberijder zyn voor vele andere lynen, opdat de provincie Limburg in de toekomst een aansluitingsnet zal vormen op spoorwegverkeer in 't belang van hare steden en geïsoleerde dorpen: M. H. ik stel voor met my een dronk te wijden aan de gelukkige toekomst van de nieuwe tram. De heer Fr. Goossens dankt den heer v. der Knaap, ook namens zyne Excellentie den Commissaris der Koningin en den Raad van Com., voor de goede wenschen en hoopt dat die wenschen, door hem geuit, in vervulling mogen gaan. De eerste dronk wordt gewijd aan de tram en voort gaat de tocht. Naar Maasbree. De eerste flinke proefrit begint achter Blerick. Daar komt vaart in de tram en kunnen wij de deugdelijkheid der inrichting, de zachte schok- en schommellooze vaart bewonderen en genieten., 't Is een praehtrit tot Beringen toe, een rit vol voldoening over 't geen hier bereikt is, een rit waarop wij slechts lachende gezichten, wuivende handen en armen en geestdriftige kreten te zien en te hooren krijgen. Ja, dat was een succesrit in alle opzichten. In Maasbree zelf worden de autoriteiten verwelkomd door de tonen van Maasbree's fanfare „Ons genoegen". Na 't spelen van 't Wien Neerlands Bloed trekt de stoet naar het mooi met bloemen uitgedoschte stadhuis, waar wethouder Vaessen recipieert. Als lid van 't Dag. Bestuur voelt hij den plicht op zich rusten, om, namens Maasbree, allen welkom te heeten en hulde te brengen aan het trambestuur dat geen moeite en zorgen ontzien heeft om dit werk tot stand te brengen. Hij stelt er ook in 't bijzonder prys op Z. E. den minister, voor wat hy ter behartiging van Limburg's belangen reeds gedaan heeft en nog doet, oprecht te danken, hij hoopt dat Limburg zich in zyn belangstelling moge blijven verheugen en stelt een dronk in op de gezondheid van de tramcommissie en in 't bijzonder op die van den president, den heer Fr. Goossens. De heer Goossens vindt den dank van den wethouder aan ZijneExcellentie volkomen begrijpelijk. De tramcommisaie stemt daarmede in. En spr. hoopt, dat de verwachting van wethouder V. moge verwerkelijkt worden. Naar Hélden. Onder het spelen van ,Limburg myn Vaderland" door de Maasbreesche fanfare en onder het dreunen der vreugdeschoten wordt dan de route naar Helden voortgezet, nadat de plaatselijke en geestelijke autoriteiten zich by den stoet hebben aangesloten. Te Helden is de laatste officieele receptie. Burgemeester Janssen heet daar de dragers van 't hoogste gezag en de vertegenwoordigers der koningin hartelijk welkom. Voor Helden is deze dag een heugelijk feit. Want, ofschoon Helden een provinciale plaats van beteekenis is, bleet er toch steeds een groote leemte in zi)n ontwikkeling door de slechte verbinding met andere plaatsen. Dat isolement is door de nieuwe tramlyn verbroken. En daarom acht spr. zich verplicht een warm woord van erkentelijkheid ce spreken jegens hunne Excellenties, de autoriteiten der staatsspoorwegen en het trambestuur voor het tot stand gebrachte werk. De heer Goossens erkent dat ook voor hem deze dag van 25 Maart een groote voldoening is. Als voorzitter van 't trambestuur hecht hij er echter aan te verklaren, dat de volvoering van dit werk voor een groot gedeelte aan de volharding van Heldens burgemeester is te danken. Daarom koestert hy den wensch, dat de tram ook tot bloei dezer gemeente moge strekken. Het 't keerpunt. Na de receptie ten stadshuize voegden zich de geestelijke en wereldlijke autoriteiten van Helden, de superior van het missiehuis van Steyl en de rector van Koningsiust, bij de genoodigden en werd koers gezet naar het eindpunt. Onder weg echter wachtten ons een paar verrassingen. Op de plaats der kolenboring werden we plotseling door een paar zwaardreunende vreugdeschoten begroet, en tePanningen werd minister Regout door een 4 tal bruidjes allerliefst verwelkomd. De 2 kleinste, Jeanne en Alice Tummers,-dochtertjes van den gemeentesecretaris, boden zyne Excellentie twee mooie bouquetten aan en de 2 oudste Marietje de Bont en Leonie Gielen droegen een versje voor. Minister Regout onderhield zich een oogenblik minzaam met de kinderen en liet zich met de bouquetten in de hand, te midden der vier bruidjes kieken. Een alleraardigst tafereeltje! Daarna werd zonder verder oponthoud het eindstation Beringen bereikt. De ruime loodsen worden een oogenblik geïnspecteerd, de fotografen opereeren buitengewoon actief met hun kiekapparateH en minister Regout maakt van het korte oponthoud gebruik, om even een bezoek aan het Noorderkanaal te brengen. De terugtocht. Op den terugtocht, thans in één adem volbracht, overal weer by de bevolking dezelfde opgewektheid, dezelfde blijheid, dezelfde hoopvolle verwachtingen, die zich van alle kanten op de voortstoomende tram, de brengster van zooveel goeds concentreerden. Geen enkel ernstig incident verstoorde de terugreis. Alleen te Blerik, een 100 meter voor den overweg, had de terugkeerende tram een gedwongen oponthoud, doordat een kar met steenen over de rails was geplaatst. Na verwijdering daarvan werd het uitgangspunt weer bereikt en werden de genoodigde gasten per rijtuig naar de Concertzaal gebracht, alwaar was aangericht Het feestdiner. Op uitnoodiging van den burgemeester werd de eerste heildronk op H. M. de Koningin uitgebracht. De heer Frans Goossens opende de reeks speechen: Excellenties, Mijne Heeren. Vergunt mij enkele woorden tot U te mogen richten. Ik wensch Uwe Excellenties namens den Raad van Commissarissen onzen hartgrondlgen dank te betuigen voor de hooge eer, dat het U behaagd heeft, onze tram, de eerste intercommunale Limburgsche stoomtram, persoonlijk te komen openen. Voor dit groote blijk van belangstelling zijn wij U zeer erkentelijk. De tot standkoming van deze tram verbinding heeft heel wat moeite en zorgen gekost. Sedert jaren waren meerdere invloedrijke personen hiermede bezig, zonder tot een gewenscht resultaat te kunnen komen. Hierin kwam echter eene verandering ten goede, toen het beheer van het belangrijke Departement van Waterstaat aan Uwe Excellentie werd toevertrouwd, en ieder onzer zal zich nog den heugelijken dag van 5 Maart 1910 herinneren, toen Z.E. Minister Mr. Regout de sedert langen tijd aangevraagde Concessie door onze Maatschappij, met zijne handteekening bekrachtigde. Weldra volgde toen de goedkeuring op onze Statuten. Van nu af stonden wij op hechte basis. Wij mochten ons steeds in de welwillendheid van Uwe Excellentie verheugen, en dat wij heden den blijden dag der opening kunnen vieren, is grootendeels aan Uwe hooge protectie te danken. Ook Uwe Excellentie, Hooggeachte Commissaris der Koningin in onze provincie Limburg, dank ik oprechtelijk voor Uwe steeds betoonde groote belangstelling en stenn, welke het hunne er toe bijbrachten, dat wij in geen opzicht, wat provinciale aangelegenheden betrelt, moeilijkheden ondervonden om onze lijn ter exploitatie gereed te krijgen, terwijl geen lot mag onthouden aan de krachtige en degelijke medewerking van den WelEd. Heer Huenges, Uwen Hooid Ingenieur van den Provincialen Waterstaat. Ook Uwe Excellentie mag zich verheugen dat in het door U zoo terecht geliefde Limburg deze eerste Stoom tram verbinding, tusschen nijvere Gemeente tot stand kwam, en ia het mij vergund, den wensch te uiten, dat het voor U moge weggelegd zijn, dat nog menige tramverbinding onder Uw bestuur in ons Gewest in exploitatie worde gebracht. Onzen geachten afgevaardigden, Dr. Nolens en Jhr. de Stuers zij bij deze ook onze welgemeende dank gebracht voor hunnen steun en voorlichting. Hoe vaak zal mijn vriend, Dr. Nolens, als zij vroeger mijne brieven over tramaangelegenheden ontving, uitgeroepen hebben : „alweer over die tram, die maar niet schijnt te willen of te kunnen loopen", maar de dag van heden bewijst, dat die tram toch tot stand kwam, en alle moeite, die zoovelen zich met deze zaak getroostten, worden het best beloond, door het leit der tot-stand-koming. Aan het geacht College van den Raad van Toezicht op de spoorwegdiensten zij bij deze ook hulde en dank gebracht voor de tegemoetkoming en hulp in de vele aangelegenheden welke wij met dat College te behandelen hadden. Wie tramplannen heeft, dien geef ik den goeden raad, met die Heeren, met alles, wat die aangelegenheid betreft, voeling te houden en hunne voorlichting te vragen, die steeds bereidwillig verleend wordt. Tot engeren kring gekomen om onzen dank uit te spreken aan wien wij dezen schuldig zijn, zij deze in de eerste plaats gebracht aan de drie deelnemende gemeenten, en aan hare gemeenteraden, die de beurs wijd open hielden om deze zaak tot stand te brengen. De gemeenten Venlo Maasbree en Helden namen resp. deel in het aandeelenkapitaal voor 1E0, 50 en 60 duizend gulden, voorwaar bedragen, die een goeden kijk geven op den gezonden durf van gemeenten, die er voor voelen en er iets voor over hebben om de belangen harer inwoners te bevorderen, en het onderlinge handelsverkeer tot hoogeren bloei te brengen, de grondwaarden te doen stijgen, en de onderlinge, verbinding te vergemakkelijken. Lïtere geslachten zullen het kloeke initiatief dezer gemeenteraden blijven erkennen en op juisten prijs stellen. Zeer specialen dank aan ons energieke Venlo, dat het aandurfde, toen wij in groote finautieele moeilijkheden dreigden te geraken, om onze Maatschappij niet minder dan f182.000 te leenen door het overnemen onzer Obligatieleeninggoed, oud Venlo, daarvoor onzen hartelijken dank. De vruchten van deze uwe daad zullen niet uitblijven. Met grooten lol moet ik vermelden den degehjken steun in alle opzichten ondervonden van de gedelegeerden der drie gemeenten! Voor de gemeente Venlo: de heer J. Louis Gambon, lid van den gemeenteraad. V oor de gemeente Helden: de heer Oscar Haffmanns, lid der Eerste Kamer der StatenGeneraal en voor de gemeente Maasbree de heer burgemeester van der Knaap. Dien zelfden lof en dank mag ik zeker niet onthouden aan mijne geachte collega's, commissarissen der Maatschappij. Eendrachtig hebben wij samengewerkt om tot stand te brengen, wat heden een voldongen feit is. Meermalen waren er sombere en duistere wolken aan den horizon, kon men het ergste vreezen, maar toch bleef de moed er in, en kunnen wij heden, God zij dank, op eenen gunstigen afloop terugblikken, waardoor alle onze moeite beloond en de zorgen vergeten zijn. Het is een plicht van dankbaarheid, mijne heeren, om in deze in het bijzonder te memoreeren de krachtige hulp en medewerking van ons lid den heer Van Rijn, Burgemeester van Venlo, die in benarde omstandigheden, en niettegenstaande ZEd. overhoopt is met werkzaamheden, het toch nog aandurfde, de moeilijke post van waarnemend directeur op zich te nemen, en tot een goed einde te. brengen. Bij al Uwe verdiensten voor Venlo, waarde Burgemeester, is deze, de mede tot stand brenging van deze zoo zeer begeerde tramverbinding, niet de minste, en zullen allen U dank weten voor de niet genoeg te apprecieeren diensten, welke U in dit tijdperk gepresteerd hebt. Zeer zeker mag ik niet voorbijgean de vriendelijke tegemoetkoming, bereidwilligheid en voorlichting, welke wij tijdens den bouw mochten ondervinden van de heeren van Liebergen, hoofdingenieur der Staatsspoorwegen te Maastricht en Doyer, ingenieur Rijkswaterstaat te Roermond, "den heer Wijnmalen, districtsingenieur te 's Hertogenbosch, den heer Frits van.Wessem, directeur van de Zuid-Nederlandsche Stoomtram te Breda, en de heeren De Koning en Sarolea te Venlo. Aan alle heeren onzen welgemeenden dank. Er was aan deze tram, mijne heeren, tot voor eenigen tijd een naam verbonden, die door ons Bestuur beschouwd werd, gedragen te worden door eene talentvolle persoonlijkheid. De heer Jonkergouw was, alvorens zijne gezondheid wankelend werd, een ijverig en bekwaam man, met hart en ziel onze trambelangon toegedaan. Hem, den eersten ontwerper dezer tramverbinding, breng ik heden gaarne de hulde, die hem toekomt. Rest mij nog met een enkel woord te vermelden de goede degelijke en ijverige prestaties van onzen jongen directeur, den heer Bosscher, die met opofferingen van al zijne krachten, zijnen loco-directeur ter zijde stond, 't Is te voorzien dat onder zijne goede leiding, onze onderneming binnen afzienbaren tijd zal blijken te zijn een bron van inkomsten voor de gemeenten-aandeelhoudsters. Een laatste woord van dank zij hier nog gebracht aan de Koninkl. Fabriek van Rijtuigen, de firma Beijnes te Haarlem, aan de Maschinenfabrik Hohenzollern te Düsseldorf, die zich van de hun opgedragen taak uitstekend gekweten hebben. Zoo is dan, Excellenties en mijne heeren, op dezen dag voor onze drie gemeenten het zoo lang gewenschte verbindingsmiddel verkregen. Mog deze onderneming onder Gods besten zegen strekken tot welvaart der streek, tot voorspoed der Gemeente-aandeelhoudste-rs en tot onderlinge oprechte broederlijke genegenheid. Mijne heeren, mag ik U verzoeken, een oprecht gemeend „Hoch" uit te brengen op Z.E. Minister Regout, en Z.E. Jhr. Ruvs de Beerenbrouck, Commissaris van Hare Majesteit do Koningin in onze provincie. Aan dit verzoek werd, onder luide instemming met sprekers woorden, voldaan. Minister Regout hield ongeveer de volgende talefrede: Z. Exc, kenbaar willende maken de motieven, welke hem leidden tot aanneming van het door het Eerste Kamerlid Haffmans gedane verzoek, om de tram Venlo—Helden te komen openen, in weerwil van de traditie, dat de Minister, wegens de vaak voorkomende herhaling, niet persoonlijk de opening verricht, zegt, dat nu en dan de uitzondering den regel van het Ministerie bevestigt. Eu in de drie jaar tijds, dat Minister Regout aan het bewind is, werd reeds vóór de komst naar Venlo tweemaal die uitzondering gemaakt. Het gold de eerste maal een lijn in de Betuwe, waar de tctstandkoming van de tram, zooals ook reeds de uitslag bewezen heeft, voor de ontwikkeling van land- en tuinbouw van bijzonder groot nut werd geacht. Toch moet er bijgevoegd, zegt de Minister, dat zijn toevallige aanwezigheid in de omstreken van Arnhem ook bijdroeg tot het besluit. De tweede maal nam hij de uitnoodiging aan voor de opening van de lijn op de Zuid-Hollandsche eilanden, een werk dat groote geldelijke offsjrs vereischte. Door de geboorte van Prinses Juliana was het den Minister nochtans onmogelijk aan zijne belofte te voldeen. Heden zegt spr. is het de 3e uitzondering. En de motieven ? Dat hij aan de opwelling van zijn Limburgsch hart voldeed, waar het een Limburgsche tram betrof, zal niemand verwonderen. Maar in zekeren zin pleiten voor de persoonlijke aanwezigheid van den Minister bij deze opening dezelfde overwegingen, welke voor de lijn op de Zuid-Hollandsche eilanden golden. Die opening betrof het laatste gedeelte van een complex lijnen in bedoelde provincie gelegd, terwijl het hier betreit het eerste gedeelte van een complex lijnen, dat naar vertrouwd mag worden in Limburg zal tot stand komen. De ontwikkeling van het tramverkeer staat in Limburg, afgezien van de bestaande uitstekende gewone verkeerswegen, verre ten achter bij de andere provinciën. Daarom is de Minister van Waterstaat zoo gaarne bereid mede te werken ter verkrijging eener bevaarbare Maas, voor Venlo in het bijzonder van zulk groot belang. En al heeft het den schijn, dat niets van regeeringswege daarvoor gedaan wordt, spr. herinnert er aau. dat schijn kan bedriegen. Integendeel durft hij verklaren, dat van regeeringswege niets werd verzuimd in deze. De Minister duidt op de onderhandelingen met z'n Belgischen ambtgenoot van der Vijvere en de Belgische regeering gevoerd en mag zich vleien, dat als resultaat van al den arbeid omtrent deze zaak verricht, binnen weinige maanden het eindrapport der Ned. Belgische Maascommissie kan worden tegemoet gezien : een gewichtig omvangrijk werk. En al blijkt weder niets naar buiten van de werkzaamheid dier commissie, toch wordt de zaak bewerkt en zal het standpunt der Ned. Regeering tegenover de Belgische in niets worden verzwakt. Er zijn uit de straken stemmen opgegaan, zegt spr., om de Maaskwestie tot een goede oplossing te brengen, doch die vraag is niet noodig, om de regeering te overtuigen van de mogelijkheid der kanalisatie van de Maas, waartoe zij gaarne zal voorstellen de noodige gelden te geven, ah men overtuigd is, dat het werk noodzakelijk is. Naar aanleiding van deze nieuwe tramverbinding, welk lang verwacht werk thans eindelijk tot stand kwam, erkent de Minister, dat ongetwijfeld, wat Limburg betreft, de spoorverbindingen te wenschen overlaten en dat er bijtijds maatregelen dienen genomen te worden ter verbetering en hij verklaart, dat reeds in de zomerdienstregeling van het personenvervoer eene snellere verbinding van Limburgs zuiden met het noordeu van ons land zal tot stand komen. De achterstand der verkeersmiddelen in Limburg is wel het allerergste, zegt spr., wat tramwegen betreft. In den loop der jaren zijn vele plannen tot stand gekomen. Van de 120 K.M. intercommunale tramlijnen in ontwerp zijn er pas 30 K.M. gelegd, met inbegrip Venlo—Steijl. Het best springt de achterstand van Limburg in het oog als men weet, dat van de 1400 K.M. aangelegde tramverbindingen, ad 13'/« millioen gulden, slechts 9 K.M. en wel met f. 60000 door het Rijk in Limburg tot voor korten tijd werden gesubsidieerd. Er werden nochtans concessies aangevraagd en, al werden de pogingen vaak niet met succes bekroond, hulde dient gebracht aan die ontwerpers, welke deden wat zij vermochten. Maar de moeielijkheden zijn vaak niet weinige. Spr. wijst op die der geografische ligging, op het feit, dat de provincie door de rivier de Mats doorsneden is, waardoor buitengewone hulp vereischt wordt om de totstandkoming te bevorderen. Zijn ambtsvoorganger, Minister Bevers, die eveneens Limburg een warm hart toedroeg, had er daarom ook geen bezwaar bij het gewone rijkssubsidie voor den tram Roermond—Kessenich te verhoogen, evenzoo geschiedt met de lijn naar Vaals, terwijl de rijkssteun voor Venlo—Nijmegen van 'l, op '/ u is gebracht op initiatief van den Minister en door de erkenning van de Staten Generaal, dat Limburg meer steun toekomt. Als de ontworpen tram verbindingen ad 130 K.M. zullen zijn verkregen, zal het rijkssubsidie dan ook 1 millioen gulden bedragen. En als men eens een goede kern van verbindingen heeft, volgen de aansluitingen van zelf. Dat deze tram Venlo—Helden tot stand kwam, danken wij niet alleen aan den steun van het Rijk, doch ook aan de krachtige medewerking van de Provincie, aan wier hoofd een Commissaris der Koningin staat, die meer dar ieder ander overtuigd is van de noodzakelijkheid van goede tramverbindingen. Voorts aan den steun der betrokken gemeenten Venlo, Miasbree en Helden. Dat we ons heden verheugen, zegt spr., over het verkregen resultaat, dat is waar, omdat dit verkregen werd na een lange lijdensgeschiedenis, maar het is onnoodig op den dag van heden die lijdensgeschiedenis nog na te gaan. Het gewenschte resultaat is verkregen en hulde dient gebracht aan den Raad van Commissarissen, aan den eerst opgetreden directeur, aan den waarnemenden directeur, aan de gemeenten en aan de gedelegeerden, allen immers hebben hunne beste krachten tot verwezenlijking van het doel ingespannen. Ook een woord van dank is echter te brengen en wel aan den president van den Raad van Commissarissen voor de hartelijke ootvangst en voor de blijken van sympathie ons — hij spreek 't ook in naam van de Commissaris der Koningin — hedeu betoond. De Regeering is Limburg niet alleen bekend door zijne kolen, ook het feit, dat 2 leden van het Ministerie Limburgers zijn draagt, er wel toe bij, dat op Limburg van toepassing is: meer bekend, meer bemind. Maar ook het Hoofd van den Ned. Staat, onze geëerbiedigde KoniDgin, toonde in de conierentie, die spr. met H. M. had, hare groote belangstelling in het welvaren der provincie, waarvan zij persoonlijk de aangenaamste herinneringen heeft. Heden is dan een degelijk werk tot stand gekomen, zegt spr., waardoor den begin is gemaakt voor de ontwikkeling en bloei dezer streek. Niemand zal het spr. ten kwade duiden, dat hij als Limburger zich gelukkig acht dat deze zaak haar beslag kreeg, dat hij zich gelukkig voelde als Limburger hier de Nederlandsche Regeering onder zijne Limburgers te kunnen vertegenwoordigen en hij uit de beste wenschen voor het welslagen der onderneming, onder het bestuur van den Raad van Commissarissen, de Gedelegeerden der gemeenten en den Directeur. Herhaaldelijk werd de rede van den Minister met applaus onderbroken en aan het slot uitte de geestdrift der aanwezigen zich in langdurige ovatieè. Z. Ex«. de Commissaris der Koningin zeide ongeveer het volgende in een betrekkelijk korten toast: Spr. herdacht, naar aanleidiDg van den door Minister Regout a-icgehaalden toestand der Limburgsche verkeerswegen, enkele reizen welke hij er vroeger maakte en wel in de jaren 1848 en 1860, toen er meerdere dagen noodig waren om den Haag te bereiken, terwijl men thans reeds van de residentie op één dag heen en terug kan gaan en, zooals wij hebben gehoord, zegt spr., zal de afstand, door betere sneltreinen nog belangrijk worden verkort. Ook op het gebied der tramwegen hoorden wij, dat er vooruitgang is en dat er binnen afzienbaren tijd zooal niet een tramweguet in deze provincie zal liggen, zooals de Burgemeester van Venlo wilde, van gemeente tot gemeente, doch voldoende om in het verkeer te voorzien. Dat is een verblijdend vooruitzicht en wijst op een nieuw tijdperk van bloei op stoffelijk gebied, Maar, dat is niet het eenige, zegt spr. Ook op intellectueel, ook op moreel gebied dient er vooruitgang te komen. Met grootenjernst dient de aandacht hierop gevestigd. Op intellectueel gebied door ambachtsscholen, teekenscholen en vooral door bevordering van het bijzonder onderwijs. Wat de moreele outwikkeling betreft mag de Limburgsche bevolking onder dat opzicht gerust genoemd worden. Ik heb hier echter voor mij, zegt spr. de vertegenwoordigers der gemeenten Venlo, Maasbree en Helden en acht mij daarom verplicht hen er op te wijzen, dat zij voor de entellectueele en moreele ontwikkeling der bevolking in die plaatsen te zorgen hebben met allen ernst, welke dat onderwerp verdient. Als we dan steeds kunnen rekenen, zegt spr. op den steun der regeering, welke met liefde door dezen Minister gegeven wordt, dan is inderdaad voor Limburg een schoone toekomst weggelegd. Spr. dankt ten slotte, ook namens den minister, voor het gul onthaal, dat hun op dezen dag te beurt viel en wijdt een heildronk op de drie gemeenten en op dezer eensgezinde samenwerking. Met groote instemming en onder langdurig applaus stemden de dischgenooten met dezen heildronk in. Nadat Hunne Excellenties vertrokken waren, werd de heer Frana Goossens in een gevoelvolle speech gehuldigd door den gedelegeerde van Venlo, den heer Gambon, terwijl de heer Goossens, op zijne beurt, de verdiensten van den heer Gambon in 't volle licht stelde en een dronk wijdde aan de vertegenwoordigers van het militair en rechterlijk gezag, den garnizoenscommandant kolonel Piepers en kantonrechter mr. Geuljans. Het menu luidde als volgt: Hors d'oeuvres variês. Consommé. Croquettes de ris de veau k la Villeroy. Filet de boeuf & la Jardinière. Crépinettes de mouton truffées. Pointes d'asperges. Têtes de céléris au Chester. Selle de chevreuil i la Renaissance, Galantine, sauce Vincent. Pudding diplomate. Fruits. Dessert. Moka. ---