„Wat ge den geringsten Mijner broeders doet, dat hebt qb aan Mij gedaan". Katholieken van Holland! Een Duitsch priester komt tot u en smeekt u om wille van de liefde tot het H Hart van Jezus: Helpt hem kindertra„êu drogen, kinderdood verens kindea> reien redden. Het 1» ©en pastoor uit Berlijn, een vader van 100 kleine weezen. Hij moet een groot zuigel-iingenhui* bouwen en zijn weeshuis uitbreiden, zoodat hij in plaats van 100 ongeveer 600 kinderen kan herbergen. Zijn Bisschop, de kardinaal-vorstbisschop van Breslau, zendt hem tot u, met een zeer nadrukkelijke aanbeveling aan 'L >D. H. den Aartsbisschop van Utrecht. ook de bisschop van mijn geboorteplaats (ik ben dicht bij uw grenzen, in Wezel geboren) de vriend van mijn jeugd, heelt mij de beste aanbeveling meegegeDe over Duitschland gekomen catastrophen noodzaken ons-, de katholieke liefdadigheid van 'andere landen 'in te roepen", aldus schrijft de kardinaal van Breslau in het aanbevelend schrijven, dat hij ons mee gal. Den eersten Januari 1920 plaatste kardinaal van Breslau in Duitsch-Amerikaansi-he couranten een artikel over de gevolgen 1 der hongerblokkade in Duitschland. Een deel daaruit moge hier volgen: „Van de hongerblokkade hadden en hebben 't meest de kinderen te verduren, 't zij ze nog bij hun ouders wonen of in gestichten ondergebracht zijn. Het katholieke Caritas-secretariaat van Breslau heeft zich in 1919 het lot van ongeveer 20.000 kinderen aangetrokken. Van deze 20.000 kinderen waren 15000 zonder hemd, 19,211 ionder schoenen, 19,345 zonder kousent! Van al de zuigelingen, waarmede het Caritas-secretariaat te doen had, lagen 93 pot. zonder windselen, 99 pet. ontbrak het aan gummi-onderdek; gummi-speentjes waren alleen in allerlei slechte surrogaat-vorm en voorhanden. Wlegens voormeld gebrek aan windselen en gummiwaren lagen de kinderen in de zuigelingen-huizen reeds lang op zaagsel en om bet schreeuwend gebrek aan lijf- en waschgoed moeten de meeste zuigelingen-tehuizen de opname van kinderen voortdurend meer beperken". Tot zoover Zijn Eminentie. In Berlijn leven duizenden moeders, die haar pasgeboren lievelingen in courantenpapier wikkelen), want ze hebben niets anders. _ Ik geloof niet dat men in het buitenland onzen nood kent. Ons volk ligt te sterven. Eigen schuld, duwt men ons van vele kanten toe. We willen ze dragen onze schuld, onze zeer groote schuld, maar.... hebben onze kinderen ook schuld, of misschien onze zuigelingen? Sta ons bij, want we willen alleen onze onschuldige kinderen redden. ,,Wat ge den kleinsten Mijner broeders doet, doet ge aan Mij". Nog een ander, een 1 veel grooter leed perst mij op 't hart en jaagt mij naar u toe. Het lichaam is het kleed der ziel en dat kleed wordt door den honger verteerd, maar helaas, ook de kinderziel zelve lijdt enorm gebrek. Overal waar katholieken tusscben andersdenkenden wonen gaan de kinderzielen bij duizenden verloren, 't Vorig jaar vierden wij het twaalfhonderdjarig jubileum van onzen apostel, den H. Bonifacius, waaraan ook de Hollanders veel verplicht zijn. Bij die gelegenheid schreven omzie Bisschoppen een herderlijken brief, waarin werd gezegd, dat in gemengde streken jaarlijks 40.000 kinderen hun geloof verloren. Jaarlijks 40.000. Dat getal schreit ten hemel. Nu zouden wij helpen willen, doch wij kunnen niet. Oorlog en revolutie maakten ons aldoor armer en dé kosten voor den bouw van weeshuizen en scholen stegen aldoor hooger. Wat overigens ons ongeluk is kan hier ons geluk worden, n.1. de lage valuta van ons geld. Wanneer onze buitenlandsche geloofsgenooten, vooral van Holland en Amerika ons bij staan met hun geld, zooveel hooger in waarde, dan kunnen wij daarmee talloos veel kinderen voor de Kerk redden en behouden. Veroorloof mij, dat ik u van mijn weeshuis een en ander vertel. In het jaar 191,6 werd ik naar Berlijn gezonden, om daar een kerk te bouwen v oor 7000 kinderen, die, tussohen andersdenkenden wonen, van kerk en zielzorg verstoken waren. We bezaten 1 geen penrjrL g, totdat een rijk heer ons een groote som gelds vermaakte, waarmede wij den bouwgrond konden koopen. Hij 1 schonk ons dat geld echter onder één voorwaarde, wij moesten aan die kerk ook een Weeshuis verbinden. Ik was nog maar korten tijd In Berlijn, wen ik op een dag in de sacristie werd geroepen, om een kind te doopen. Voor m '3 stond een oude vrouw, de eerwaardige stempel der deugd lag op haar rimpe£ gelaat. Zooals ik later hoorde, kwam aij uit 't Reuzengebergte, waar de inenschen even deugdzaam zijn als arm. Zij had voor hare dochter voedsel noch kleeding $n daarom had ziji haar in betrekking gedaan bij een familie in Berlijn en in Berlijn was haar dochter, haar eenige, ten val gekomen. (De waarschuwing van den Heiland: „Oordeelt niet opdat ge niet geoordeelt wordet" ia hier vooral op zijn plaats, want, ik verzeker u, een onervaren buitenmeisje, dat in Berlijn in betrekking gaat, bewaart haar onschuld alleen door een half wonder. Goddank, schijnt zioo'n wonder nog dikwijls te geschieden, doch het blijft een wonder, zoo vaak 't plaats grijpt. Mochten die onachuldigen toch op 't platteland blijven, daar gaat 't haar duizendmaal beter dan in de groote siteden). Bij het 'bericht daarvan, snelde de oude moeder naar Berlijn, om to zorgen, dat haar kleinkind gedoopt werd, en daarna wilde zij het met de misleide moeder meenemen, om met haar 't laatste stuk brood te deelen. Rustig staat zo daar voor mij de oude Vrouw, op haar armen 't wicht. Toen ik bij den H. Doop op de plaats kwam waar men 't kind 't blanke kleed oplegt en daarbij, ook in 't Duitsch de woorden spreekt: „Ontvang het 'kleedt der onschuld en breng het onbevlekt voor den rechterstoel van onzen Heer Jezus Christus, opdat ge het eeuwige leven mioogtt erlangen 1 " schrok de oude vrouw op, zette zich sidderend over haar heele lichaam op een stoel en snikte het luide uit: „Ach, mijn kind heeft dat kleed reeds besmeurd!" Die kreet, waaruit zooveel waardeering sprak voor het kleed der Heiligmakende genade, strekte tot 'bewijs, dat deze moeder haar kind zorgvuldig had opgevoed en toch ook héér kind was gevallen. Luister nu eens naar eenige getalle». In Berlijn en zijn voorsteden worden uit katholieke moeders jaarlijks ongeveer 3000 zulke arme kinderen geboren. En waar blijven die kleinen? Zeer weinigen komen als 't kind, waarvan wij' spraken, bij hun grootouders buiten de stad. Velen sterven, en van de overlevenden komt een naar verhouding' zeer klein gedeelte in onze katholieke weeshuizen of bij katholieke pleegouders, die wij' met veel moeite opzoeken. Verreweg het grootste gedeelte en dat zijn 2000 ziulke arme stakkerds komen in handen van protestantsche pleegmoeders of worden in protestantsche weeshuizen ondergebracht. Ze worden natuurlijk protestantsoh opgevoed, wat, helaas, in vele gevallen wil zeggen, ze worden voor ongeloof en socialisme opgekweekt. Zoo gaan dan elk jaar vele, talloos vele onschuldige zielen voor onze Kerk verloren. Enkele jaren geleden stond ik aan het sterfbed van een jonge vrouw. Ze was van de grenzen des rijks naar Berlijn gekomen. Van huis uit was ze zeer arm, doch eerlijk en godsdienstig, wederom om des broods wille was ze hierheen gekomen» Zij had kennis gekregen met een protestant en had hem gehuwd. Maar dat had ze niet moeten doen, zegt ge. Ge hebt groot gelijk, want dergelijke huwelijken breken onze Kerk af. In een punt nochtans had deze vrouw vastgehouden. Spijt alle drijven van de protestantsche familie, had ze haar kind katholiek laten doopen, en Met zij' ze katholiek opvoeden. Do oh de vrouw werd ernstig ziek en 1 toen ze op haar sterfbed lag, verkreeg ze van haar man de toezegging, dat hij de kinderen katholiek zou laten, hij zou ze aan mij geven en ik zou voor hen een katholieke ■inrichting opzoeken. De vrouw stierf gerust en na haar begrafenis kwam de vader tot mij en gaf mij de kinderen, om ze in een katholiek huis voor balfwezen onder te brengen. Helaas, die enkele kar tholieke inrichtingen waren overvol, buiten Berlijn wilde de vader zijn kinderen niet plaatsen, want hij moest ze niu en dan kunnen bezoeken en zoo geschiedde het, dat de laatste wil der stervende moeder niet werd vervuld, de kinderen kwamen bij de protestantsche familie van den man Zoo ontvallen ons duizenden kinderen; weezen en halfweezen en hoeveel duizenden zijn ons reeds ontrukt, en wij hadden ze kunnen 'behouden, zoo wij slechts meer weeshuizen bezaten. Zeg niet, dat ik overdiijif. Berlijn met z'n voorsteden telt ver over de 400.000 katholieken; wanneer men hierbij in aanmerking neemt, dat het meest in arbeidersfamilies vroege sterfgevallen der ouders voorkomeni, dan kan men zoo ongeveer berekenen, hoeveel katholieke weezen en halfweezen BerMjn elk j.nar oplevert. Voeg hierbij nu het aantal onechte kinderen, waarvan ik hiervoor sprak, tot welk een ontzaglijk getal komt men dan na 14 jaar, wanneer de kinderen van school gaan. De katholieke weeshuizen in Berlijn kunnen gezamenlijk niet meer dan 1300 kinderen herbergen, en zoo kan men gemakkelijk inzien, dat duizenden kinderen telken jare voor de Kerk verloren gaan. % Daar is nog een derde soort kinderen* waarover ik u spreken wil. Het zajo kinderen, die ouders bezitten maar tót hun nadeel. Een® bracht een politieagent een kind in' ons huis met de woorden: „Zuster, ziehier een kind van drie weken oud, ik heb 't moeten wegnemen bij de ouders, die het mishandelden. 'De ouders zijn katholiek, als u dus plaats heeft, neem het dan tot u". De zuster neemt 't kind vol zachtheid aan en merkt al spoedig, dat 't arme schaap groen en blauw is van de slagen en trappen der ontaarde ovders, Wie denkt tier niet aan de woorden van den Zaligmaker: „Wacht u, dat ge niet een van deze kleinen gering acht", Nog een grooter leed wacht de kinderen van dergelijke ouders; t&oo zij door hen in 't leven worden gehouden, ach voor wat 'n leven blijven a?» dan gespaard. Ge kunt u 't bederf in een «tad als BerMjn wel eenigszins indenken. Tot verontschuldiging van de vele slechte katholieken, die er wonen, durf ik zeggen, dat zij vanwege den Priester- en kerknood — 'n gevolg van den Cuituurkamipf — veeltijds zonder zielzorg leven. Zij verlaten goed en godsdienstig 't platteland, doch in de stad houdt hun deugd heel kort stand. Bedenk verder, dat dergelijke menschen, meest arbeiders, direct onder de Berlijnsche soeiaal-democrafen raken, die al hun best de en om- Doop, Huwelijk en Kerkbezoek belachelijk en verouderd voor te steUen, o, dan is het voor zulke zielen zoo moeilijk het Geloof trouw te blijven. Wat wordt er van de kinderen onder dergelijke omstandigheden? Een voorbeeld moge dat duidelijk maken. Op een dag gaf ik een aantal kinderen onderricht voor hun le H. Communie, voor mij op de eerste bank zat een bleek zwak meisje van ongeveer 13 jaar, zij had op dien leeftijd nog niet van de Hemelsche Gave genoten. Na 't onderricht komit zij tot mij en zegt bedroefd: „Ik mag niet te Communie gaan". Ik kon reeds naar de oorzaak raden. „Waarom niet, vroeg ik, zijin uw ouder niet beiden katholiek?" „Neen, antwoordde ze, vader is kathoMek en moeder protestant, ze zijn beiden socialist en lezen de socialistische courant, ik mag niet te Communie, evenmin mag ik biechten of naar de kerk gaan". Hoor eens kind, ge moet uw ouders nu eens heel Mef en vriendelijk vragen, of wel moogt. Neen, dat durf ik niet, want dan beginnen ze te schelden en te schimpen. Dat hindert niet, ge moet toch volhouden. Als golden mijn woorden een openbaring, zoo keek ze mij aan en zeide toen vast besloten: „ja, dat zal ik doen". Na enkele eden God met trinen in de oogen gedankt heb, n.1. dat Hij mij goede en brave ouder? had gegeven. Om wiUe van de nagedachtenis uwer goede ouders bid ik TJ, help mij kinderen van zulke ouders redden. De Heiland bad: Vader, vergeef hun, want ze weten niet, wat zij doen. Niemand weet eigenlijk wat hij doet, wanneer hij zondigt, maar zeker weten dat niet arme, verwaarloosde kinderen, die n^oit een christelijke vadt-r en moeder gekend hebben. Help xr.ij toch, zulke stakkerds redden, geef mij een ruime aalmoes. Laat ik mijn lang schrijven eindigen, dcch neem gij, goede lezer, een besluit. Bid een Wees Gegroet, en overdenk eau oogenblik, wat ge voor de arme, katholieke weesjes van Berlijn doen zul* Wat ge u dan voorneemt, doe dat. Want „wat ge den kleinsten Mijner broeders doe t", staat er. Bezit ge weinig* dan wil ik uwe kleine gave gaarne ontvangen als het penningske der weduwe, dat de Zaligmaker z o hoog schatte. Na een van mijn preeken voor mijn kinderen kwam eens een juffrouw tót mij, die blijkbaar betere dagen gekend had Zij overhandigde mij een gouden hork ge, een geschenk van haar overleden man ,.Ziedaar", zeide ze, „mijn laatste sieraad, verkoop het vur uw weesjes". Ja, de liefde van de kinderen Gods op deze wereld is rijk, maar zij is toch nog maar een vonk, een schijn van die eeuwige liefde Gods, van den Vader der armen. Mi ge die liefde hen verwarmen, die dit schrijven lezen. Zend, o Geest Gods, Uw liefde en 't aanschijn der aarde zal worden vernieuwd! Berlin-Schöneberg, Colonnestrasse 38 (St. Elisabeth-Haus). THEODOOR GRABE, Pfarrer. Op den brief, door pastoor Grabe tot Z D. H. den Aartsbisschop van Utrecht gericht, waarin 'hij Mgr. Van de Wetering verzocht, hem bij 1 de andere hoogwaardige Bisschoppen en bij de redacties der kranten en tijdschriften te willen aanbevelen, schreef het Doorluchtig Episcopaat van Nederland: Gezien en gaarne door Ons aanbevolen. Utrecht* 24 Juni 1920. De Aartsbisschop van Utrecht, f H. VAN DE WETERING, f A. J. CALLIER, Bisschop van Haarlem. J. POMPEN, Vic. Gen. Busc. + P. HOPMANS, Bisschop van Breda» •j- L. J. A. H. SCHRIJNEN, Bisschop van Roermond. Wiji zijin bereid giften voor de weesjes van pastoor Grabe in ontvangst te nemen en in ons blad te verantwoorden, (Red. „N. V. Ct") --- Advertentie 340.94 voor een ieder van ZEER GROOT RELANG. — Zie Etalage's V/leeschstraat—Steenstraat. — --- Internationale van Christelijk Spoor- en Tramwegpersoneel. Tijdens het Internationaal Congres' der Christelijke Vakbeweging, gehouden te 's Gravenhage van 16—19 Juni j.1. is op Vrijdag 18 Juni, op voorstel van den Ned. R. K. Bond van Spoor- en Tramwegpersoneel „St. Rap'haëT in een vergadering van vertegenwoordigers van Katholieke en Christelijke Spoorweg-organisaties van Duitschland, Frankrijk, Italië, Oostenrijk, België en Nederland dn beginsel besloten tot oprichting van een Internationale van Christelijk en Katholiek georganiseerd Spoor- en Tramwegpersoneel. Ingevolge besluit der stichtingsvergadering is het bestuur der nieuwe internationale voorloopig opgedragen aan een oomiité uit d| beide Nederlandsche organisaties en is, eveneens voorloopig, het Bureau der Internationale gevestigd ten kantore van .3- Raphaël" 'Drilt 10—12 te Utrecht. In onderling «verleg tussdhen de bedde Hollandsche organisaties is bepaald, dat het voorloopig bestuur zal bestaan uit do heeren F, I,. D'. Nivard, als voorzitter; H. F, Timmermans als secretaris en H. F, P. Donné en J. Eykelboom al» leden. iDloor de vergadering van 18 Juni is aan het voorloopig Bestuur opdracht gegeven te ontwerpen en aan de aangesloten organisaties ter beoordeeling toe te zenden: lo. Een ontwerp statuten voor de Internationale. 2o. een voorstel omtrent de contributie. 3o. een overticht van den socialen toestand van het spoorwegpersoneel. Ofschoon de Zwitsersche en Hongaarsche organisaties niet op de Ptichtingsvergadering tegenlwoordig waren, hebben zij toch bij monde van de afgevaardigden hunner landelijke Centrale volle instemming met de stichting van een internationale van spoorwegpersoneel betuigd. Aangesloten zijin: ^ Tr ' aantal leden Ned. R. K. BonJd van Spoor- en! , Tramwegpersoneel „St. Raphaël" 12.6000 Prot Christ. Bond voor Spoorden Tramwegpersoneel 4.450 Gewerkschaft Deutscher Eisenfbahner und Staatbedienter 225.000 Associazione Sindioale Ferrovien 15.000 Syndicat Professaonnel des Oheininots de Franee 7.000 Kristan Syndikaat van Yzeren wegen — P. T. T. en Z. 7.000 Chrisitent-Soeial Eisenbahner Un~ gars 60.000 Verband des Christlich sozialen V erk-ehrspersonals 7.000 Reichsverbant der Christl. Eisenbahner Deutsch-Oestenr. 7.000 Totaal 344.950 Met deze ChristeMjke Internationale is de kiem gelegd voor een verbond, dat straks een woordje zal mee -te spreken krijgen in de ordening van het verkeerswezen. Evenals de Katholieke en ChristeMjke spoorwegmannen in ons land een/ spaak hebben gestoken in revolutiewiel der aanmatigende -roode partij, evenzoo zal de internationale van Christelijk Spoor- en Tramwegpersoneel weldra een 1 gebiedend „halt" toeroepen aan het eigendunkelijk en eigenmachtig optreden der roode internationale. De plannen voor boycot van een land, zooalg nu die (mislukte) voor Hongarije, zullen 't dan niet verder brengen dan de werktafel der roode heeren. --- BUITENLAND. DE TOESTAND Zoolang Rusland — de Sovjet — ln eigen land moordde en vocht en het rijk aller Russen door een onnatuurlijken burgeroorlog tot in zijn diepste diepten werd omgewoeld, kon de Entente, die vroeger al zwakke pogingen had gedaan in de randstaten, zich teruggetrokken 'houden. Zelfs toen de bolsjewiken een inval waagden in Peraië e.a. bleef het groote rijk, — behalve de bezetting in die landen natuurlijk! — in betrekkelijk serene rust, ook toen Polen vocht en standhield. Maar nu dit land zijn troepen teruggeslagen ziet en zelfs gedeeltelijk omsingeld en om hulp roept, nu wordt het toch naar aMe rijden te gevaarlijk. In Armenië trekken ze vooruit en daar zal een contact met de roodgetinte Nationalisten een gevaar zijin. En dan in Polen' rukken ze ondanks het soort ultimatum van Lloyd George rustig voort en bevinden zich op plaatsen op slechts 30 KM. van de Duitsche grens. Al heeft ook de vertegenwoordiger der Sovjjet in BerMjn verklaard dat Rusland er niet aan denkt om de Duitsche grenzen te overschrijden om de volgende redenen: ten le zou dit een© oorlogsverklaring beteekenen aan Duitschland en Rusland wil in vrede met dit land leven en verlangt dringend de economische betrekkingen zoo spoedig mlogeMjlk met Duitschland te hervatten. ten 2e zou eene bezetting van Duitsch grondgebied door de Sowjet-troepen onmiddellijk in Duitschland zelf eene nieur we reactionnaire beweging te voorschijn rcepen en dat kunnen de bolsjewki ook niet wenschen'y hun onbetrouwbaarheid hebben ze te dikwijls bewezen, dan dat er niet dringend voorzorgsmaatregelen genomen worden tegen een eventueelen overval. Niet alleen heeft Lloyd George wapen6tilstandsbemiddelingen' aangeboden, waarop Moskou tamelijk overmoedig antwoordde, door Londen als onderhandelingsplaats te weigeren en d &arveer Bresk-Iitowsk to vragen. De „Daily Telegraph" zegt: Polen moet gered -worden. Verlangend, om verdere militaire operaties te verinij L den, raadt Lloyd George den Polen aan, om zoo mogelijk vrede te sluiten met hun tegenstanders. Voor liet geval dit niet gelukt, zijn Lloyd George en MUIerand overeengekomen, dat Polen moet worden verdedigd. De' „Times" zegt: „Zelfs indien Polen een verkeerden raad heeft gekregen en een fout heeft 'begaan, dan nog pleit deze misslag niet de bolsjewiki vrij, die de onafhankelijkheid pogen te niet te doen van een natie, welker bestaan te danken is aan het vredesverdrag. Wij zijn verplicht, de Polen voor zulk een ramp te behoeden; aangezien dit in het belang van ons en van de geheele beschaafde wereld is. De „Daily News" achrijft: „Indien de Russen de Poolsche grenzen overschrijden, rullen de geallieerden hun plicht vervullen, door de Poolschie onafhankelijkheid te verdedigen. Ben nadering der sovjet-troepen tot de Duitsche grens zou niet gédtld kunnen worden. Gelukkigerwijze echter, ds er weinig kans, dat zoo iots zal geschieden en er is geen reden, om te twijfelen aan de bereidwilligheid van de Sovjet om. met Polen vrede te sluiten, indien zulks gevraagd wordt. Quod di&putandum! —o— Blijkens het verslag van Paul Dommer over de Fransche begrooting voor 1920 zijn de kosten van don oorlog voor Frankrijk geweest: In 1914 (5 maanden) frs. 6.589.434.249 In 1915 „ frs. 22.804.486.525 In 1916 „ bw. 82.945.145.169 In 1917 „ frs. 41.679.599.629 In 1918 „ frs. 54.537,105.100 In 1919 „ frs. 49.029.399.951 In 1920 (7 maanden) frs. 25.714.366.203 In ronde cijfers bedroegen de kosten dus in zes Jaar 233 milliard en 800 millioen. Onder normale omstandigheden zouden de uitgaven van Frankrijk in die zea jaren totaal höhben bedragen 83 milliard. En de rapporteur 'besluit met de woorden: „Afgezien dua van het onherstelbare verlies van 1,5 millioen van zijn beste zonen en nog meer verminkten en ongeneeslijk gewonden; afgezien van de verwoestingen van zijn grondgebied en het verlies van zes jaren productieven arbeid, heeft Frankrijk dus tot 81 Juli 200 milliard francs kosten gehad, welke uitfluitend op rekening van den oorlog komen." DUITSCHLAND Diefstallen bij Krupp. Naar uit Essen wordt gemeld hebben sedert dat de fabriek van Krupp voor den vredesarbeid is ingericht, de diefstallen een ongehoorde omvang aangenomen. Er is voor verscheidene millioenen mark aan materialen gestolen, die, na afloop van de fabricage voor den oorlog, overbodig waren geworden, en in de magazijnen waren opgeslagen. Niettegenstaande dat de firma Krupp ter bestrijding van deze diefstallen een eigen bewakingspolitie heeft georganiseerd, is men er tot dusver niet in geslaagd, de diefstallen te voorkomen. De rechtbanken te Essen moeten zich telkens weer bezig houden met nieuwe groote diefstallen in de fabrieken van Krupp, waarby dikwijls de waardevolle werktuigen b(j wagons tegeiyk worden ontvoerd. Vandaag hebben enkele personen, dio in dienst van de firma zyn. tegeiyk 10 tot 80.000 drilboren gestolen. De diefstallen worden aangemoedigd, doordat verscheiden buitenlandsche flrma'B zaken doen door het aankoopen van gestolen werktuigen, en in de bladen tot dat doel adverteeren, zoodat de afzet van de gestolen voorwerpen voor de dieven zeer vergemakkelijkt wordt. Door de rechtbank te Essen zijn nu weer een heele bende dieven, die allen in dienst van de fabriek van Krupp waren, en drilboren hadden gestolen, veroordeeld tot straffen van ten hoogste l 1 /, jaar gevangenis. Elk van hen had tot een bedrag van 10 tot 40.000 mark aan drilboren gestolen. De gevolgen der tarielverhooging. Ia DusseMorf was het tarief van de gemeentelijke tram met 1 Mei zeer verhoogd. Hat gevolg is geweest, dat er in Mei 5 inilliioen ritten minder plaats hebben gehad, dan in Mei van het vorig jaar (10,3 millioen tegen 15,3 miillioen). De Inkomsten rijm thans niet meer voldoend» om de uitgaven te dekken. Een buikloop-epidemie. Te Opladen! Is een buikloop-epidemie uitgebroken. Er zijn 63 ziektegevallen, waarvan een groot deel met doodelijken afloop. De stad laa,t 'barakken bouwen om de zieken in onder te brengen. De vleeschkaart. Het „Berl. Tagebl." bericht, dat de vleeschkaart met ingang van 1 September af iin het geheele rijk wordt afgeschaft. In Beiereni zal de afschaffing reeds op 2 Augustus geschieden. Politiek in een badplaat». Naar de „Vos. Ztg." verneemt, hadden studenten, die in de badplaats Craus logeerden; oen ftraudhunaht opgericht, welke zij „Hahenzollera" noemden en met zwiart-wit-roo!de vlaggen en een portret van von Hnidenbuig versierden. Herhaaldelijk hadden Duitschnationale betoogingen plaats, zoodat de veiligheidspolitie moest ingrijpen en den burcht vernielde. iDit gaf aanleiding tot relletjes, waarbij twee studenten in hechtenis wenden 1 gommen. Intusschen is de toestand zoo gespannen geworden, dat politie en troepen uit Koningsbergen gerequireerd rijn. Talrijke gasten hebben tengevolge der incidenten de 'badplaats reeds verlaten. Nieuw incident. Donderdagmorgen is het tussehen Fransche soldaten en verscheidene burgers op den Kaiserhof tot een kloppartij gekomen. Volgens tot nu toe bekende mededeeluigen luidden de soldaten een bunkbeatnbte lastig gevallen. Na een woordenwisseling kwam het tot een vechtparty, waarbij de beambte eenige verwondingen opliep. De soldaten gingen, toen de menigte onder die vechtpartij aangroeide, tenslotte op de loop, nadat nog een van hen een schot in de lucht had gelost. Naar Wolff verneemt is het incident, na ruggespraak mot den Franschen commandant, reeds bijgelegd. Bela Kun en Levin gearresteerd. De vroegere Hongaarsche volkscommissaris Bela Kun is Donderdag in Swinemünde in hechtenis genomen, toen hij op het transportschip met Russische gevangenen „Lisboa" van Duitschland naar Rusland poogde te vlnchten. De arrestatie droeg een dramatisch karakter. De .Lisboa" had reeds zee gekozen, toen Duitsche torpedobooten het ■chip naderden en het bevalen onmiddellijk te stoppen. Begeleid door de torpedobooten werd de .Lisboa" toen naar Swinemünde opgebracht. Behalve Bela Kun werden aan boord ook gevonden de Münchensche communistenleider Levin en verschillende andere bolschewistische kopstukken. Levin is voorloopig eveneens gearresteerd. Naar verluidt, zullen de Russische krijgsgevangenen voorloopig in doorgangskampen geïnterneerd worden. De „Lisboa'!, is in de haven van Swinemünde verankerd. De aanwezigheid van Bela Kun aan boord van de „Lisboa" stelde de Duitsche regeering voor een moeilijk probleem. Aan den eenen kant pleegde de Russische regeering blikbaar misbruik van vertrouwen, door met het transport personen te laten medereizen, die niet tot de krijgsgevangenen behoorden, terwijl anderzijds dergelijke transporten exterritoriaal zijn en de reis tot do inscheping onder dekking der Oostenryksche vlag had plaats gehad, waartoe Duitschland toestemming had gegeven. Toen nu de Oostenryksche begeleider van het oonvooi mededeelde, wie zich onder het transport bevonden, bleef voor Duitschland geen andere mogelijkheid meer over dan het schip te laten terugkeeren, teneinde de feiten vast te stellen. BELGIË Na de conferentie te Spa. De conferentie te Spa zal aan België iets meer dan een millioen hebben gekost. Het is bekend, -dat België alle kosten van de delegaties zou dragen. Engeland kost, in verband met de belangrijkheid van zyn delegatie, het meest. De begrafenis van Herman van den Reeck. De x >rr. van ^Het Vaderland 1 " schrijft uit Antwerp 3n over de begrafenis van den ongelukkig bij de Sporenslag viering om het leven gekomen Herman van den Reeck. Nooit heb ik een begrafenis gezien, zoo koninkl. als deze. De katafalk werd door minstens vijftig duizend vrouwen en mannen gevolgd en op den doortocht — twee en een half uur — stonden tiendubbele rijen toeschouwers, waarvan de meesten een Vlaamsch herkenningsteeken droegen. Zeer veel kinderen waren uit de school gebleven. In het Noord-Oosten van de stad waren op den doortocht de meeste winkelramen dicht. De lijkdienst in het Sint-Anna kerkje was een indrukwekkende plechtigheid. Onder de Mis werd de psalm van Rodenboclh gezongen: „God, onze Heer, gij rijt de Heer der Heeren, Gij houdt de wereld in Uw hand", die eindigt met de roerende bede om zegen over den Vlaamsthen strijd. De doodkist werd daarna door zes studenten buiten gedragen en onder den zes meter hoogen katafalk geplaatst, waarvoor de in het wit gekleede Maagd v-an Vlaanderen onder een rouwsluier gezeten was. Meer dan honderd kransen werden door vrouwen en meisjes gedragen, o.a. een „Van de gekerkerden, Wleemoedige hulde aan Herman van den Reeck". Ik telde meer dan twee honderd vaandels van vereenigingen uit alle Vlaamsche provincies. De studenten van athenea en universiteiten waren zeer talrijk vertegenwoordigd. Een drietal Katholieke, ©en twaalftal Socialistische en al de Front-vertegenwoordigers waren' aanwezig; ook de heer J. Hoste Jr. namens het Liberaal Vlaamsch Verbond. Voor het huis van burgemeester de Vos, waarvan de geivel 's nachts tot boven de eerste verdieping, met een sterke bloedroods kleur bestreken was, die men nog niet had kunnen verwijderen!, bleef de katafalk een oogenblik te midden van de grootste stilte staan. Op een zestal plaatsen werden uit het venster bloemen over den lijkwagen gestrooid. Het baarkleed werd gehouden door de volksvertegenwoordigers van het Vlaamsche Front, door Herman van Puynv brouok, voorzitter van den Antwerpschen tak van het V. F., Camill© Huysmans, J. Hoste Jr., dr. van de Perre, Berten Pil, voorzitter van het Algemeen Vlaamsch Hoqgstudentenverbond, J. de Combe, namens de Antwerpsche ooimmiunisten, Anna Mortelmans, namens den Meisjesstudiekring. Bij' het graf werden toespraken gehouden door Herman van Puymbrouck Camille Huysmans, dr. van de Perre, Anna Mortelmans en anderen. Er werd een gedicht van Dr. Jacob voorgelezen. Een geweldig onweer had zich boven het kerhof samen getrokken. Op de loodgrauwe, bewogen . lucht teekenden de vlaggen zich met bijna helische kleuren af. Toen de voornaamste redenaars gesproken hadden barstte het los, wat niet belette dat een honderdtal jongens en meisjes in den plasregen standhield, om naar de afscheidswoorden van jongere vrienden en vriendinnen te luimeren. 's Namiddags mishandelde op de Keyserlei de menigte een Belgisch officier, die een invalied soldaat had willen beletten een Vlaamache vlag te dragen. Ook 's avonds hadden er nog opstootjes plaats. De Fran&chgezinde bladen maken veel gewag van een verklaring, die het slachtoiier op zijn doodsbed zou geteekend hebben en waaruit blijken moet, dat hij den politieagent, die hem neerschoot, had aangevallen. Op het oogenblik, dait van den lïeeck deze verklaring, zou onderteekend hebben, was de doodsstrijd reeds ingetreden en was het zelfs aan zijn ouders niet toegestaan hem te naderen 1 Dit feit heeft nieuwe verontwaardiging gewekt. Wethouder Strauss moet de verklaring Vrijdagmiddag in het parlement op zak gehad hebben en haar triomfantelijk hebben getoond als een soort weerwraak op dea scheldnaam van „moordenaar", die hein door een Kamerlid naar het hoofd was geslingerd en die heel het parlement in rep en roer had gezet. De interpellatie, die over het geval werd aangekondigd, zal eerst aanstaande week plaats hebben wanneer de minister van binnenlandsehe zaken uit Spa teruggekeerd zal zijn. OOSTENRIJK Autobandieten. Ook te Weenen zijn den laatsten tyd autobandieten bezig. In mooie luxe-wagens rijden ze drukke straten door, waar ze dan plotseling stilhouden om voorbijgangers uit te plunderen. Enkele bandieten zijn de laatste dagen op heeterdaad betrapt en ingerekend. ENGELAND Een bankroetier per vliegmachine ontsnapt. Eenige dagen geleden, vertelt de „Daily Mail", werd door de Engelsche politie een Londenseh ingenieur gezocht, die failliet was, genaamd John de Lysle. Zijn signalement werd naar alle havenplaatsen geseind, zoodat hij- niet gemakkelijk naar het vasteland kon ontkomen. De man begaf zich echter naar het vliegkamp te Croydon, en wist, onder voorwendsel, dat hij onmiddellijk naar Frankrijk moest, zich een overtocht per vliegtuig te verzekeren. Bij zijn terugkeer bemerkte de vliegenier eerst, wien hij 1 had vervoerd RUSLAND De moord op de keizerlijke familie. Te Parijs is thans, naar de Matin meldt, een boek verschenen, getiteld La dernière Tsarine, door Charles en Henri Omessa, die zich tijdens de omwenteling in Rusland bevonden. Van een gewezen geheimen koerier der Tsarina, Alexis Dobrowitz geheeten, hebben zü daar mededeelingen ontvangen over een samenzwering, welke ten doel had de keizerlijke familie uit de handen der bolsjewiki te bevrijden. Do browitz, die er in geslaagd was onder een valschen naam luitenant van de roode garde te Ekaterinenburg te worden, kwam te laat om zyn souvereinen te redden en moest bij den schrikkelyken dood machteloos toezien. Volgen Dobrowitz werden de tsaritsa, de tsarewitsj en de grootvorstinnen door de moordenaars naar een nabijgelegen bosch gebracht, waar een brandstapel werd gemaakt en aangestoken. Daarop volgde een afgrijselijk tooneel. Soldaden, matrozen en de menigte, waaronder ook vrouwen nog wreeder dan de anderen, duwden de rampzalige slachtoffers in de vlammen. Telkens wanneer dezen terugdeinsden, werden zij met bajonetten vooruitgedreven. Grootvorstin Tatiana trachtte driemaal den brandstapel te ontvluchten en zonk eindelijk doodelyk gewond voor de voeten van haar beulen ineen. De tsarina, die den tsarewitsj tegen zich aan gedrukt hield, ging met vasten stap — bijna automatisch — naar den brandstapel en verdween met haar kind in de vlammen en rook. Ik sloot de oogen — vertelde Dobrowitz — maar de lucht van brandende lichamen verstikte mij, en ik viel op de knieën, ten prooi aan onuitsprekelijke wanhoop. KORTE BERICHTEN. — Naar het „Berl. Tagebl." meldt, zou nu besloten zijn het poroeleinen geld, welks invoering reeds zoo goed als zeker was, niet in omloop te brengen. De rijksbank heeft zich tegen de invoering van het porcel&inen geld verzet, terwijl men van bevoegde zijde verneemt, dat hot voor de circulatie absoluut ongeschikt is. — Volgens het statistisch bureau is de bevolking der V. S. tot 105 millioen gestegen. — De ex-kroonprins vertrok van Wieringenjy om een bezoek aan zijn ouders in Doorn te brengen. — In een groote houtzagerij te Neustadt in het Zwarte Woud heeft een geweldige brand gewoed, die de groote houtvoorraden grootendeels in asch legde. De schade bedraagt 25 k 80 millioen mark. — In strijd met het door de rjjksregeering genomen besluit om het plan tot de uitgifte van porselein geld te laten vervallen, zal de Saksische staat voor vyf millioen mark porseleinen geld uitgeven. ---