BUITENLAND. DE TOESTAND. De Vijïde Volkenbondsvergadering. We hebben reeds geschreven over de opening der vijfde VolkeDbondsvf rgadering, die Zondag onder buitengewone belangstelling geopend is. Op de tribunes vooj- pers en publiek was geen enkele plaats vrij. Opmerkelijk is ook dat de delegaties uit een steeds grooter aantal personen bestaan. Het aantal plaatsvervangende gedelegeerden en, technische raadslieden wordt steeds talrijker, zoodat ook de vergaderzaal steeds voller wordt. Zeer groot is ook het aantal vertegenwoordigende landen. Negen en veertig staten hebben dit jaar gevolmachtigde vertegenwoordigers naar Genève gezonden. Van de volkenboncsstaten ontbreken alleen Argentinië, Bolivië, Honduras, Nicaragua en Peru. Indien het Argentijnsche parlement nog tijdig het voorstel van den president van Argentinie tot weder geregeld deelnemen aan het volkenbondswerk goedkeurt, zal ook Argentinië nog gedelegeerden zenden. Het ontbreken lord Oecil wordt natuurlijk algemeen opgemerkt en betreurd. Van de overige bekend trou we deelnemers aan volkenbondsvergaderingen ontbreekt Edwards (Chili). In zijn openingsrede schetste de Belgische minister van buitenlandsche zaken, Paul Hijmans, die als tijdelijk voorzitter van den volkenbondsraad de vergadering opende, den grooten vooruitgang, door den Volkenbond verkregen, sinds de eerste door Hijmans zelf geleide vergadering. De Volkenbond te thans een onontbeerlijk middel tot internationale samenwerking geworden. , Hijmans verheugde zich over de oplossing van het vraagstuk van het herstel te Londen en verklaarde dat de volkeren thans van den volkenbond de oplossing verwachten van het andere groote vraagstuk, dat wellicht nog moeilijker is, namelijk dat van de veiligheid. De Zwitsersche .minister van buitenlandsche zaken Motta, die in de vorige Volkenbondsvergaderingen steeds een der meest op den voorgrond staande personen geweest is, werd tot voorzitter gekozen. De verkiezing geschiedde vrijwel eenstemmig. Alleen de Deensche gedelegeerde Zahle verkreeg een stem. Motta, die verleden jaar door Franschen tegenstand niet als voorzitter gekozen verd. verkreeg een grootsche ovatie, toen deze eervolle uitslag bekend werd. Bij de aanvaarding van het voorzitterschap legde Motta vooral den nadruk op de noodzakelijkheid eener verplichte internationale rechtspraak, waardoor ook het vraagstuk der militaire ontwapening sijns in. ziens in een ander licht zal komen te staan. De Nederlandsche leden der commissies. De Nederlandsche delegatie verdeelde zich als volgt over de zes commissies der Assemblée: Jbr. Limburg juridische commissie; prol. ihr. mr. W. j. M. van Eysimga en prof. mr. dr. J. D. A. Frangois technische organisaties; j'hr. dr. J. Loudoti ontwapening; Eysinga budget, Francois sociale humanitaire zaken; Van Lynden politieke zaken. Limburg werd gekozen tot vice-president der eerste commissie. Uruguay vóór het ontwerp-verdrag inzake wederkeerlgen bijstand. V Uruguay deed den Volkenbond weten, dat het het ontweTP-verdraz inzake wederkeerigen bijstand aanvaardt. Amerika en de ontwapening. Dc Amerika ansche legatie te Bern deed den secretaris-generaal van den Volkenbond te Genève een brief toekomen, waarin gezegd wordt, dat Amerika zijn opvattingen ten aanzien van het toezicht op de bewapeningen volkomen heeft doen kennen in de bijeenkomsten van de tijdelijke gemengde commissie en vam haar sub-commissie, en meent dat de tegenwoordigheid van een gedelegeerde in de bijeenkomsten van de derde commissie hem niet zou toestaan, zijn meentag op uitvoeriger wijze uiteen te zetten, dan hij deed. De Vereenigde Staten zouden bereid zijn, een ultnoodi'ging om aan een internationale conferentie van mogendheden tot het sluiten van een conventie van den aard, als in de bedoeling ligt, in gunstige overweging te nemen. Zimmermann en Van Gijn te Weenen. Wij hebben eenige dagen geleden een V.-D.-bericht gehad uit Weenen over oneenigheid tusschen Mr. Zimmermann en Prof. Van Gijn over het financieel e beleid in Ootsenrijk. Dit bericht nu wordt door Prof. Van Gijn in de N. R. Ort. beslist tegengesproken. Aan di't ingezonden stuk ontleenen wij het volgende*. In zake de wenschelijke politiek der National Bank zijn wij het geheel eens. Hoe dan het verhaal in de wereld kwam? Mr. Zimmermann heeft half Augustus een deel van zijn 19e Bericht, dat over 'het tijdperk 15 Juni—15 Juli loopt in de couranten gepubliceerd. In genoemd tijdperk liet de National Bank dingen na, die gelijk 'hier bekend was, ons wenschelijk toeschenen; onder den indruk daarvan werd de paragraaf in het Bericht door Mr. Zimmermann geschreven. Toen 'het Bericht openbaar werd, was kort te voren reeds meer in de door ons wenschelijk geachte richting gestuurd, n.L door verhoogmg van den rentevoet (op 12 Aug.), doch vele lazers schijnen niet op de verslagperiode te hebben gelet en begrepen het .isss^revene, alsof mr. Z. door het inmiddels gebeurde den loop van zaken nog niets verbeterd achtte. De president van de Bank, dr. Reisch, kwam in een open brief speciaal op tegen een zinnetje in het Berichtje, waaruit hij las, dat mr. Zimmermann de waardevastheid van dt kruon niet houdbaar achtte, indien op eenigerlei wijze het percentage van de goud- en devlezendckkmg nog maar iets ongunstiger werd. Wanneer dat nu inderdaad de bedoeling ware geweest vati de betrokken z'.nsr.ede, dan zoude ik inderdaad, blijkens mijne, bij c't Bankdirectie en anderen 3 hier bekerde opvatting van de beteekenls van een goud- en deviezendekking, het uaarmede niet eens hebben kunnen Z 'jn D* 1 schijnt de correspondent van :de Prager FVessc, diet' ik overigens niet ken, maar die mijn opvatting omtrent de dekking schijnt te weten, begrepen te hebben. Het dekkingspercentage kan immers afnemen door verschilelnde omstandigheden, waarvan de Bank sommige — bijv. de afneming van het absolute bedrag der dekking — niet. althans niet van week tot week, in de hand heeft. Het was dan ook niet de bedoeling; mr. Zimmermann bedoelde blijkbaar alleen op verslechtering van het dekkingspercentage ten gevolge van het niet voldoende binnen de perken houden van de credietverleening, een bedoeling, die duidelijk blijkt uit de voorafgaande zinnen, die over de diskomto-portefeulHe handelen. Mr. Zimmermann heeft niet anders willen te kennen geven dan, dat een krachtige beperking der credietverleening door rentever'hooging (sedert de opstelling van het Bericht toegepast) èn door andere middelen van de zijde van de Bank, zijn volle instemming en steun tegenover de talrijke critici heeft, en naar gelang zij krachtiger is, des te meer zal hebben; hetgeen ik juist acht. Ik geloof niet, dat men in Holland het bericht ter zake anders zoude begrepen hebben; ons langzamer vloeiend bloed doet ons kalmer lezen; de Weener met vlugger Woed vliegt vaak zijn talrijke couranten door en maar één journalist behoeft een ietwat anderen indruk verkregen te 'hebben dan bedoeld was, om dien verkeerden indruk spoedig meer algemeen te maken. De schuldvraag. Het „Handelsblad van Antwerpen" stelt de vraag af „men aan het manifest der Duitsche regeering over ae schuldvraag meer aandacht moet wij'en. dan het stuk eigenlijk beteekent". „Wij gelooven van neen", antwoordt he-t blad. „Men moet het behandelen met de onverschilligheid die het verdient, vermits het een politieke kneep is, meer bestemd voor het binnenland dan wel van internationaal belang. De Duitsche regeering is verplicht geweest, schuld te bekennen door de aanvaarding van de Dawes-wetten. Zij bekrachtigt aldus de schuldbekentenis, die izij eene eerste maal onderteekenide te Versailles. Dit moet voldoende zijn van buitenlandsch standpunt. Maar voor de binnenlandlche Duitsche politiek moet de regeering trachten den indruk te verwekken dat er niets veranderd is en dat Duitschland altijd maar noodgedwongen zich onderwerpt. • En vooral moet de Duitsche regeering den tol betalen voor de hulp die een deel der Duitsch-nationalen haar gebracht hebben. Deze hebben ja geantwoord, om de ontbinding van den rijksdag te voorkomen en op voorwaarde dat onmiddellijk na de stemming, de regeering de schuldbekentenis zou verloochenen, die de Duitsche staatsmannen door hun handteekenng hebben bekrachtigd. Duitschland is het onschuldige slachtoffer en als onschuldig slachtoffer aanvaardt het de hulp van hen, die het wilten helpen, om zijne verplichtingen na te leven en aldus mee te werken tot het economisch her stel van Europa. Moet men het tragisch opnemen? Er is zeker een afgrond tusschen de verklaringen van Londen en het manifest van Berlijn. Te Londen stond rijkskanselier Marx op, om te verklaren dat een nieuwe atmosfeer geschapen was en men voortaan kon rekenen op den goeden wil var Duitschland; te Berlijn teruggekeerd zegt hij al wat de Duitsch-nationalen hem voorschrijven van te eeggen. Te Londen, waar zij tegenove, r de vertegenwoordigersvan Engeland en Amerika stonden, openden de Duitrche gevolmachtigden den mond niet over de schuldvraag; te Berlijn roept de rijkskanselier uit, dat er geen werkelijke overeenkomst onder die volkeren zal bestaan, zoolang men niet erkennen zal, dat het niet Duitschland is dat den oorlog ontketende. Men zou het recht hebben de vraag te stellen waarom de rijkskanselier, die te Berlijn zoo welsprekend is, te Londen over dit alles gezwegen heeft. Maar juist dit awijgen te Londen en dit spreken te Berlijn bevestigt den indruk, dat het stuk voor Duitschland is bestemd en dat het enkel dient, om de heeren Duitsch-nationalen, die den grootsten tuimelaar maakten, die in politiek denkbaar was, toe te laten met eenig fatsoen weer voor hunne kiezers te verschijnen. DE COMMISSIE VAN HERSTEL. De Commissie van Herstel heeft Dinsdag vergaderd onder voorzitterschap van Barthou. Men heeft Owen Young, den agent-generaal vcor de betalingen, gehoord over de maatregelen, die hij genomen heeft en die hij goed vindt te nemen om de hem opgedragen taak te vervullen. Na de gedachtenwisseling, die volgde op de uiteenzetting van Owen Young, bedankte de president den agent-generaal voor zijn verklaringen en gaf hem de verzekering, dat zijn methode verzekerd was van de algemeene instemming van de Commissie van Herstel. Een Havas-telegram over hetzelfde onderwerp voegt hier nog aan toe: Young bevestigde, dat Duitschland Maandag 20 millioen goudmark heeft gestort. Uit het bezette gebied. DE ONTRUIMING DER BEZETTE GEBIEDEN. In de „Nette Zuer. Zt." publiceert de Franse he volkenbondsgeöelegeerde De Jouvenel een artikel, waarin ontruiming van het Roergebied bepleit wordt, zoodra de a.s. crediet-operaties geheel verzekerd izljn. De meerderheid in Frankrijk is het hiermede eens zegt hij In de Ere nouvelle gaat generaal Percin nog verder dan de Jouvenel. De generaal is van meening dat Duitschland wanneer het inderdaad den oorlog wil tegenover Frankrijk, alleen nog steeds de sterkste partij zal blijken te zijn. Hij meent, dat de Duitschers nog over zeven millioen mannen beschikken, die in staat zijn onmiddellijk aan den oorlog deel te nemen. Men heeft weliswaar niet voldoende wapenen, maar daarin zou spoedig kunnen voorzien worden door aar.koopen in andere landen en door een zorgvuldig voorbereide industrieele mobilisatie. Er is dus geen veiligheid voer Frankrijk zoofcng men er niet tne komt den vredeswil in Duitschland te versterken. Ook nu reeds wenscht de overgroote meerderheid van het Duitsche volk geen oorlog meer, zoo meent Percin en hij haalt daarbij een woord aan van Cambon, den vroegeren Franschen gezant te Berlijn, die voor den oorlog een boek over Duitschland heeft laten verschijnen — L'Allemagne au traveil — waarin hij schreef dat de Duitschers een veel te logisch denkend volk zijn om niet te weten, dat er meer te verdienen valt met weTken dan met oorlogvoeren. Er is echter — altijd volgens generaal Percin — toch nog een sterke partij in Duitschland die den oorlog wenscht. Dat is echter het gevolg van de Fransche politiek. Alle Duitschers weten dat Delcassé, de Fransche minister van buitenlandsche zaken, tijdens den oorlog in een brief aan Sazonof heeft geschreven: „Het doel van Frankrijk — en op dat punt zijn alle Geallieerde mogendheden volkomen solidair — is de vernietiging van den Duitschen staat". Alle Duitschers weten ook, dat PoinoaTé die politiek van Delcassé heeft voortgezet. Het is de taak der tegenwoordige regeering — aldus nog steeds de Fransohe generaal — om het duidelijke bewijs te leveren, dat Frankrijk thans een andere politiek wil voeren. Alleen op die wijze kan men de veiligheid van Frankrijk verzekeren. Het beste wat' men in dit verband zou kunnen doen ware het heele Rijnland te ontruimen. --- Advertentie Zeep voor de achoonfieid (terhuid --- BELGIE. HET AANTAL INWONERS VAN BRUSSEL. De „Standaard" geeft een overzicht van de bevolking van Brussel met zijn omgeving. Uit dit overzicht blijkt, dat de stad Brussel slechts een klein gedeelte van het totaal aantal inwoners van GrootBrussel bergt. Op 1 Januari 1924 woonden er in de eigenlijke stad Brussel 215.145 menschen, terwijl het totaal aantal op dat tijdstip — dus inclusief de bewoners van Anderleaht, Elsene, Molenbeek, Sint Gilles, Schaarbeek, Etterbeek, Cateau, St. Joost, Vorst, Koekelberg, Watermaal—Boschvoorde, LanibTechts, Waluwe 746.970 bedraagt. In 1800 waren deze cijfers resp. 162.438 en 497.333. DE BEEVAART NAAR DEN YSER. De Vlaamsche oud-strijders hebben dit jaar weer hun beevaart naar den Yser gehouden te Dixmuiden, eens het middelpunt van bet Yserfront. 's-Morgens werd er een H. Mis opgedragen. Aan den voet van het groote kruis, dat daar zoolang geplaatst is totdat het steenen kruis zal worden opgericht, sprak de Gentsche hoogleeraar en oud-legerarts prof. dT. Frans Da els: „Gij, Vlaamsche gesneuvelden," zoo sprak hij, waart makkers in het tweevoudige Vlaamsche lijden van de vooriinie, makkers in patrouille en aanval en ook in ofiicieel cachot wegens Vlaamschgezindheid in uw éénigen strijd voor de rechten der kleine volkeren, makkers in den dood onder dezelfde zerken begraven, makkers-slachtoffers van dezelfde heiligschennis gepleegd tegenover onze Vlaamsche dooden. Het blijft een geschiedkundig feit, dat men onze Vlaamsche jongens, zelfs na het hoogste offer, niet met rust kon laten in den Vlaamsohen doodenakker en hun graven kwam besmeuren. Het is heden nogmaals de dag der innige zielsverbroedering van levenden en dooden, van strijdenden en gesneuvelden. Nogmaals is de oogst gerijpt in Vlaanderen, maar nog niet was er een Vlaamsche oogst. Het zaad van uw offer,' Vlaamsche gesneuvelden, ligt nog diep verdoken in de bloedige voren, het zaad door den dood in de beemden bedolven; maar wij weten, dat het steeds dieper en dieper wortels schiet in Vlaanderen's grond, om steviger dan ooit dien grond te omgrijpen en om sterker dan ooit, in het uur, dat onvermijdelijk komen zal, met zijn opschietende stammen door de aardkorst te breken in alles overweldigende kracht. Politieke invloed en geldelijke macht en zelfs, o! spijt, hoog zedelijk gezag, hebben samengespannen om te pleiten voor de goede bedoelingen van rijke oorlogsnijveraars. Géén had den moed aan te klagen de heiligschennis, die gepleegd werd tegenover dertigduizend Vlaamsche dooden, aan wie volle erkenning van de rechten der kleine volkeren, aan wie gelijkheid in rechten en feitelijk werd beloofd vóór een nieuw bloedoffer, en die, in ruil voor de zoo edelmoedig geschonken trouw, het zoo kwistig vergoten bloed en het volbrachte levensoffer, officieel gezwets op hun graven kregen en hun schoonste zerken, de zerken van Heldenhulde, vol Vlaamsche liefde en trouw, zien wegruimen voor zielloos officieel arduin. Vlaamsche gesneuvelden, wij weten dat gij niet gevallen zijt om in de rij te liggen onder officieelen steen. Uw ideaal voor hetwelk gij uw leven offerdet, was geheel iets anders. Aan dit andere uw ideaal, door uw offer geheiligd mijven wij trouw. Wij zweren u, dat de letters van de zerken van Heldenhulde: A V. V. —V. V. K. („Alles voor Vlaanderen; Vlaanderen voor Christus") die gij in het cement van uw eigen zerk gegrift wildet zien. die door een misdadige hand werden toegemetseld en door onze Vlaamsche jongens opnieuw geschilderd en uitgekorven. zoodat zij tweemaal en dubbel groot op uw zerken stonden, wij zweren u, dat die letters, symbool van uw offer, reusachtig groot zullen prijken op een reuzenkruis van Heldenhulde, hier aan den Yzer zelf, een kruis, dat voor eeuwig aan hemelt en aarde zal verkondigen het tweevoudige Vlaamsche lijden van de voorlinie en de heiligschennis, die er op volgde, terwijl in ieder Vlaamsch ■huis het eereaandeel in dien grond van Heldenhulde, op de eereplaats van het huis, getuigen zal van de groote trouw en het hooge plichtsbesef van de kleine menschen van Vlaanderen tegenover de onmacht varu de machtigen tot het houden van een eerewoord en het vervullen van een plicht." „Wanneer wij, bij de vijfde bedevaart op Vlaanderen's doodenakker, dezen kreet van opkomende kracht voor de eerste maal tot u richten, VI? msche gesneuvelden, dan is dat geen bedreiging voor de Waalsche strijdbroeders, die, met u, h. I levensoffer hebben gedeeld en naast u liggen in den killen Yzer-grond. Wij weten dat de Waalsche strijdbroeders, die met u gesneuveld zijn, voor hetzelfde ideaal streden als gij. Waren zij veel minder talrijk, dan hebben zij, die er geweest zijn, daaraan geen schuld. Gij Waalsche' strijdbroeders van de voorlinie, gij zijt het niet die onze grafzerken zijt komen besmeuren, gij waart niet de hyena's van het slagveld. De heiligschennis werd gepleegd door laffe gastaards en soldeniers, onder wier juk en drijverijen uw volk en het onze gebukt en verdrukt gaan. Door ons wordt uwe vrijheid niet bedreigd, noch de vrucht van uw offer. Ook uw offer is ons heilig. Ons is heilig alle volksvrijheid waarvoor de Vlamingen de eersten in 't gelid stonden. Wij verzoeken u, licht uw levende makkers voor, opdat zij met ons uwe en onze dooden, uwe en onze levende st '-ijdmakkers verlossen van de soldeniers, van de vaderlanderaars die enkel een grond beminnen in zooverre zij er eigenaar van zijn en voor een volk maar iets over hebben in zooverre het hun verslaafd is. Dooden en levenden, gesneuvelden en oud-strijders, nu de hand een den grooten ploeg en het blijvende vredeswerk begonnen op grond van echte vrijheid voor elke volksgemeenschap." De rede maakte op de menigte van oud-strijders een geweldigen indruk. Na professor Daels sprak de beroemde Vlaamsche kanselredenaar Pater dr. Callewaert een ontroerende rede uit en zegende levenden en dooden. Toen ging de menigte na het zingen van de „Vlaamsche Leeuw." uiteen. AMERIKA ZES DAGEN OP EEN VLOT. Uit New York wordt gemeld, dat het s.s. „Soitthern Cross" zes overlevenden aan land heeft gebracht van den schoener ..Samuel Hathaway", die midden in den Oceaan waren gered van een vlot na zes dagen aan weer en wind blootgesteld te zijn geweest. De schoener was op weg naaT Porto Rieo door den OTkaan van de vorige week overvallen, CHINA. DE DREIGENDE BURGEROORLOG. De strijd begonnen. De strijd is begonnen bij Hwangtoe op twintig mijlen van Shanghai langs den spoorweg Sjanghai-Nan-, king. Br zijn geen bijzonderheden tengevolge van de ' slechte berichtgeving en de censuur. --- BINNENLAND. INVALIDITEITSZEGEES EN AANGENOMEN WERK. De Sociale Verzekeringsgids vestigd d£ aandacht op een beslissing van den Centralen Raad van Beroep in zake het verplichte plakken van invaliditeitszegels bfi aangenomen werk in den land- en tuinbouw. Zooals bekend, worden in' die bedrijven wanneer het werk in aangenomen geschiedt, dikwijls geen zegels geplakt.' Zoo heeft de Raad van Beroep nog beslist dat voor het omspitten van bollenland, hetwelk geschiedde per vierkante roede, geen zegelplakkenverplicht was en heeft hij aan den Raad van Arbeid te Leiden de Ingestelde navordering ontzegd. De Centrale Raad van Beroep heeft deze uitspraak van den Raad van Beroep vernietigd, o.a. op grond, dat land- of tuinarbelder vcor een landbouwer of tuinder in dien* bedrijf verricht, moet geacht worden te zijn geschied in loondienst, ook al wordt het loon berekend naar de verwerkte hoeveelheid, daar immers ingevolge arbeidsovereenkomst in dergelijke gevallen de verhouding tu&chen partijen aan het aannemen van zelfstandigneid bij den werknemer in den weg staat". HET AANTAL ARTSEN IN ONZE STEDEN. In de „Geneeskundige Gids" geeft arts W. Schuurmans Stekhoven enkele cijfers over het aantal practici en andere artsen in ons vaderland, speciaal in de vier groote steden. Onder practici verstaat de schrijver specialisten en huisartsen. Verder onderscheidt hij": ambtenaren, d.i. ambtelijke geneeskundigen, zonder praktijk, assistenten en rustenden, en bovendien een aantal „onbekenden", dat zijn zij die wel in het Geneeck. Jaarb. voorkomen zonder nadere aanduiding evenwel. Wint de huisartsen betreft, hij telt er 30$ te Amsterdam, 127 te Rotterdam, 157 in den Haag, 61 te Utrecht. Voor de specialisten zijn deze cijfers resp. 203, 90, 163, en 68, op een totaal aantal geneeskundigen van resp. 677, 275, 497 en '236. Opvallend ia, volgens den schrijver, het, naar verhouding geringe percentage specialisten in Rotterdam en het groote specialistencorps te Utrecht. Ook het aantal huisartsen is in Utrecht naar verhouding anderhalfmaal zoo groot als in Rotterdam. DE R.K. HANDELSHOOGESCHOOL. Toen het gerucht de ronde deed» dat er pogingen gedaan, of ten minste plannen beraamd werdea om in Tilburg e«n handelshoogeschool op te richten, zijn er in de Katholiefe pers stemmen opgegaan o.a. tegon 't heele plan, en ook tegen Tilburg als plaats der vestiging. Thans verneemt de „Tel." dat het reeds vaststond en ook vast is blijven staan, dat het nieuwe instituut te Tilburg komt. De voorbereidende werkzaamheden zijn reeds begonnen. In Katholieke kringen had men nog gehoopt op een nader overleg, vooral met bet oog op eventueele sar menwerking met de R.K. Universiteit te Nijmegen. MGB. DB. NOLENS EN DE TARIEFWET. De Kamer van Koophandel vcor Noord. Limburg te Venlo ontving van Mgr. Dr. Nolens dezer dag»n het volgende schrijven: ,.In antwoord op Uw schrijven van 1 Augustus j.1. no K. 283, dat mij tengevolge ©ener buitenla^dsch 1 -: reis eerst voor eenige dagen ter kennis kwam heb ik de eer U mede te deelen, dat ik met belangstelling heb kennis genomen van de meening Uwer Kamer betreffende de beide in dit schrijven op den voorgrond gestelde kwesties. Zooals Uwe Kamer inmiddels uit het Voorloopig Verslag § 5 en 6, omtrent bedoeld wetsontwerp gebleken zal zijn, komt die meening overeen met dio van zeer vele leden der Tweede Kamer, tot wier zetal cok ik behoor. Dientengevolge wordt ook mijner® ijdi zooveel mogelijk bevorderd, dat bedoelde wijzigingen in het ontwerp worden opgenomen." ---