BUITENLAND. OVERZICHT. Caillaux in Londen. De Frans die minister van financiën, de heer Caillaux, is andermaal in Londen aagekomen. Want het is de tweede maai bannen een zeer kort tijdsbestek, dat hij 't Kanaal oversteekt om door persoonlijke conferenties, dat gene te bereiken, wat hein langs diplomatieken weg niet mogelijk bleek. De eerste maal is hij echter vrijwel met leege handen teruggekomen, maar na dien tijd is zijn collega van buitenlandsdhe zaken naar Londen geweest, om daar met de Engelsche regeering te spreken over het veiligheidspact en met den gélukkigsten glimlach, die bij een diplomaat maar mogelijk is. keerde Briand naar de Seine terug. Inderdaad was zijn reis een succes, want hij heeft zijn Engelsdhen collega, zooals Lord Russel'1, een Engedsch journalist, opmerkt, geheel om zijn vtager gewonden. Caillaux heeft waarschijnlijk naijverig op dit resultaat nog eens besloten om een uitstapje naar de Theems te maken, maar tevoren heeft hij reeds gewaarschuwd, dat men na de gunstige resultaten van Briand niet moest meenen, dat hij even vergenoegd terug zou keeren. En Maandag, -nog even voor zijn afreis, liet de minister aan een dagbladcorrespondent duidelijk uitkomen, hoe groot de klove nog is, die er gaapt tusschen hem en zijn collega aan de overzijde van het Kanaal, toen ihij opmerkte, dat hij nauwelijks de helft zal kunnen aanbieden, van hetgeen Qhurchiil van Frankrijk eisdht. En uit Londen seinde men gistermorgen reeds, dat, hoewel alle Engelsche bladen tegenover Caillaux een zeer vriendsdiappelijken toon aanslaan, men todh ronduit te verstaan geeft, dat Engeland niet meer offers kan brengen, op finanoiëel gebied, dan het reeds deed. En wanneer men nu weet, dat de Engelsche regeering van Frankrijk jaarlijks een bedrag eischt van 20 millioen en Caillaux met voorstellen naar Londen is gegaan, die een éénjaarlijksch bedrag van 9 millioen pond bevatten, dan is het duidelijk, dat de rransche minister bij voorbaat reeds waarschuwde tegen elke optimistische verwachting. In geldzaken houdt de gemoedelijkheid op,.zegt een Duitsch spreekwoord. En daarom, hoe vriendschappelijk op dit oogenblik ook de betrekkingen tusschen beide landen moge zijn, nu het op de regeling der financiëele kwesties aankomt, zullen er grootere moeilijkheden rijzen, dan toen het bij Brand's bezoek ging om een meer of minder krachtig optreden tegen Duitsohland. , , . .Het is ook geenszins uitgesloten, dat men toen buitengewoon toegevend is geweest, om thans des te beter -de 'narden op de zakken te kunnen houden. BELGIë. DE GODSDIENSTWAANZIN IN DE KONGO. Het B. T. A. meldt uit Brussel, dat het ministerie van koloniën een telegram uit Elisabefhville heeft ontvangen. waarin het Reirter-telegram over het vijftigtal moorden dat godsdienstige fanatici hebben gepleegd op inlanders in Saianja (Kongo), die weigerden bekeerd te worden, woTdt bevestigd. De voornaamste fanaticus zou een uit Noord-R 'hodesië afkomstige Baptist zijn, die uit zijn land vluchtte en over de Kongoleesche grens kwam. In een gevecht met de inlandsche politie werd een agent gedood. DE PROVINCIALE KATHOLIEKENDAGEN. BRUSSEL, 24 Aug. De provinciale katholiekendagen, die Zaterdag en Zondag te Gent gehouden werden, zijn besloten met een algemeene vergadering onder voorzitterschap van oud -minister Moyersoen, Onder de talrijke aanwezigen merkte men op minister Van de Vijvere, de fieeren 't Kint de Roodenbeke, voorzitter van den senaat, Tibbaut, ondervoorzitter van de kamer enz. Na een openingswoord door den voorzitter, drong de heer Verwilghen, permanent afgevaardigde van Oost -Vlaanderen aan op eendrachtige samenwerking. Vicaris -generaal, kanunnik de Baets bracht een groet aan M«r. Seghers, bisschop van Gent, waarna minister Van de Vijvere verklaarde, dat de Katholieken zich niet moeten tevreden stollen met kiezers te ™ncn maar dat het er op aan komt, zielen te redden. De minister van landbouw drukte zijn overtuiging uit, dat de jeugd in de katholieke partij het element van vernieuwing zal aanbrengen, die haar overwinning waarborgen moet. FRANKRIJK, Het spoorwegongeluk bij Sens. NALATIGHEID VAN DEN WISSELWACHTHR. Een nader bericht omtrent het spoorwegongeluk bij Sens zegt, dat het ongeluk te wijten is aan de nalatigheid van een wisselwachtcr, die den tweeden tre: opveilig signaal Met doorrijden. De ecrste w , as ' ve ' is waar reeds 20 minuten vroeger gepasseerd, maar werd in het station door een gebrek aan een rem opgehouden. Door den zwaren regen is het ongemk bovendien verergerd. De machinist van den tweeden trein zag den stMstaanden trein te laat en toen ten slotte remde, deed zijn trein nog een goede Honderd meter verder dan met droog weer het ge\ai zou zijn geweast, De aanrijding was niet meer te vermijden. Alweer een spoorwegongeluk. GEEN GEWONDEN! AANZIENLIJKE SCHADE! Op het station Laqueille is de sneltrein Parijs— Mont-Doré op een wissel ontspoord. Gelukkig reed de trein zeer langzaam. Alleen de locomotief sprong uit de rails. Er is bij deze ontsporing — de zooveelste op het net Parijs-r-Orleans — dan ook niemand gekwetst, doch de stoffelijke schade is aanzï*:tliik. GEVALLEN VAN MUITERIJ OP DE VLOOT. Draadloos wordt gemeld, dat de bemanning van het Fransche slagschip „Courbet", dat thans te Napels ligt, tengevolge van hun klachten over het sleechte voedsel en het verbod om aan land te gaan, het werk neerlegden, doch het hervatten nadat commandant Luneai hun had toegesproken. Vier der muiters zullen deze week voor den krijgsraad terechtstaan. Een soortgelijke gebeurtenis heeft op het slagschip „Paris" plaats gehad, waarbij twee leden der bemanning voor den krijgsraad hebben terechtgestaan. Beide slagschepen behooren tot de Middellandsche Zeevloot. NOODWEER IN HET ZUIDOOSTEN. Naar het B. T. A. uit Marseille meldt zijn er op talrijke punten in Zuid-Oost Frankrijk hevige onweders gevallen. Verschillende steden en dorpen zijn ondergeloopen: voorts zijn er bruggen meegesleept en wegen Versperd. De schade is aanzienlijk. DUÏTSCHLAND. DE ONTRUIMING. Het vertrek der Fransche uit Dusseldorf. BERLIJN, 24 Augustus. Naar officieel uit Dusseldorf wordt gemeld, zal de rest der Fransche troepen deze stad morgenochtend verlaten. EEN BOODSCHAP VAN HINDENBURG AAN AMERIKA. Naar uit New York wordt gemeld, heeft rijkspresident Von Hindenburg op verzoek van de Amerfeaansche Kamer van Koophandel en boodschap tote de Amrikaansche handelswereld gericht, waarin hij zijn voldoening uitspreekt over de belangstelling, die de Amerikaansche handelswereld voor Duitschland toont. De toestanden van de eerste jaren na den oorlog schijnen thans definitief plaats te hebben gemaakt voor meer stabiele toestanden. Hindenburg verzekert verder, dat hij vastbesloten alles te doen, wat in zijn vermogen ligt om aan het herstelwerk en de verzekering van den vrede mede te werken. De boodschap is te ew York zeer gunstig ontvangen, en neemt in de Amerikaansche bladen de eerste plaats in, terwijl vele bladen er ook uitvoerige hoofdartikelen aan wijden en cr aan herinneren, dat Hindenburg zioli onderscheiden heeft door zijn groot plichtsgevoel en als soldaat steeds bevelen heeft ontvangen om die uit te voeren, waarom hij verwacht dat ook thans zijn bevelen op dezelfde wijze zullen worden uitgevoerd. EEN KATTENKAMER. Twee politieagenten hebben zich met geweld toegang moeten verschaffen tot een woning, die uit een kamer en een keuken bestond in het Noorden van Berlijn. Buren hadden er de aandacht van de politie op gevestigd, dat er sinds enkelen tijd een ondragelijke stank uit deze woning kwam. De agenten vonden in de kamer en de keuken, die door een oude vrijster wordt bewoond, niet minder dan 36 katten en katers. De katers waren door de vrouw aan de pooten van haar bed vastgebonden, vermoedelijk om een te" groote vermenigvuldiging te voorkomen. De oude vrouw was woedend, toen de politie de woning binnendrong. Zij ging de agenten te lijf en men moest haar de handboeien aandoen, eer zij tot bedaren kwam. Alle katers en katten zijn aan de zorg van de Berlijnscbe vereeniging tot bescherming van dieren toevertrouwd. WIRTH EN DE CENTRUMSPARTIJ. De beteekenis der oneenigheid. FRANKFORT. 24 Aug. Naar uit Stuttgart aan de „Frankf. Ztg." wordt gemeld, verluidt van welingelichte parlementaire zijde, dat de oud-rijkskanselier dr. Wirth uit de Centrumspartij is getreden. BERLIJN, 24 Aug. Het uittreden van Wirt'li uit de Centrumspartij heeft hier groot opzien gebaard. De meeste bladen maken van de gebeurtenis in dikke letters gewag en knoopen daar langere of kortere commentaren aan vast, zonder daarbij echter diep op de materie in te gaan. Zulks is te verklaren, daar voor 't oogenfolik het zwaartepunt van alles, wat met het Centrum te maken heeft, zich in Stuttgart. bevindt, waar de Katholiekendag plaats heeft, en alleeiKzij, die gelegenheid hebben om achter de schermen te kijken van hetgeen daar geschiedt, zijn in staat, zich eenigszins rekenschap te géven van de verrassende manoeuvre van Wirth. Ook de „Germania" bepaalt zich er toe, het feit te vermelden, onder voorbehoud, er later dieper op in te gaan. Het blad weet nog mee te deeden, dat invloedrijke cenfcrumsleden gepoogd hebbeh, Wirth van zijn stap terug te houden. Het blad acht het verder zeker, dat geen lid van de rijksdafractie Wirth volgen zal en dat zijn tsap geen grootere gevolgen zal hebben. Over de vraag, of Wirth van plan is, een eigen partij te stichten, hebben wij, wegens de afwezigheid van alle inlichtingen in Stuttgart, geen uitsluiting kunnen bekomen, evenmin over hetgeen hij in zijn brief aan Fehrenbacli bedoelde, toen hij schreef, zich als vertegenwoordiger te beschouwen van het sociale en republikeinsche centrum. ( Inmiddels deelde men mede, dat Wirth's hoofdgrief er meer een van vormelijk dan van zakelijk karakter zou zijn. Dat het centrum de regeering in de laatste zittingsdagen van den rijksdag gesteund heeft, is iets, waar hij misschien aan meegedaan zou hebben, maar zijn impulsieve en temperamentvolle natuur schijnt zich zeer gestooten te hebben aan de hooghartige wijze, waarop de minderheid door de meerderheid behandeld en neergesteind werd, zoner at het centrum zich aartegen verzette. Wat de andere bladen betreft, deze achten de beteekenis van Wdrth's stap yan veel verdere strekking dan de „Germania". De ,Woss. Ztg." is van meening, dat Wirth een te voorname prsoonlijkheid is en een te talrijk gevolg heeft, dan dat het mogelijk zou zijn, de botsingen tot persoonlijke kwesties te beperken. * * Ui In verband met de berichten over het uittreden van den voormaligen rijkskanselier uit de centrumspartij, wordt aan het Wolff-bureau meegedeeld, dat dr. Wirth niet uit de centrumspartij treedt. De katholieke polificus dr. Wirth blijft Hd van de centrumspartij. ITALIË. EEN AARDSCHOK OP SICILIë. Draadloos wordt gemeld dat gisterochtend in Catania een ernstige aardschok werd gevoeld. Een aantal gebouwen werd beschadigd. Van de bevolking maakte zich een paniek meester, doch niemand werd getroffen. j RUSLAND. DE VERHOUDING TUSSCHEN RUSLAND EN ENGELAND GESPANNEN? Tsjitsjerin heeft in een onderhoud met den Moskouschen correspondent van de „Daily Herald" over de betrekkingen tusschen Engeland en Sovjet-Rusland gesproken, die hij tamelijk gespannen noemde. Dit is te wijten aan de vijandige houding van de Engelsche diplomatie en van de propaganda der Engelsche Diehards. Wat China betreft, streeft de Sovjet-politiek er naar om van China een onafhankelijk vereenigd democratisch land te maken. De pogingen om een veiligheidspact tot stand te brengen, beschouwt Sovjet-Rusland als een streven, om de goede betrekkingen met Duitschland te verstoren, zoodat deze pogingen indirect tegen Rusland zijn gericht. Voorts vermeldt de correspondent nog, dat Tsjetsjerln thans naar Italië is vertrokken. ENGELAND EEN VERRASSENDE „VANGST". Een 15-jarige jongen, die oo de pier te Weymouth, in Engeland, zijn hengel had uitgeworpen om een vischje te verschalken, bemerkte, toen hij „beet dacht te hebben, dat zijn hengel aan een zwaarder vischje vastzat, dan waarop hij gerekend had. Hij haalde zeer voorzichtig in en toen zijn buit aan de oppervlakte verscheen, bleek het dat hij een geldkistje met een daaraan gebonden reticule aan den haak had geslagen. Bij opening bleek het geldkistje stukken van een der oorlogsJeeningen, chèques en schatkistbiljetten te bevatten. Het geheel bleek toe te behooren aan een dame te Souihampton. Inlichtingen te Southampton ingewonnen, brachten aan het licht, dat het geldkistje en de reticule begin Juni werden gestolen. Het geldkistje bevond zich toententijde in de reticule en bevatte toen ook nog 52 pond sterling aan bankbiljetten en een gouden broche, die de dieven er uit hebben gehaald, waarna zij het geldkistje in het water wierpen. JUWEELENDIEFSTAL TE LONDEN. Te Londen is dezer dagen uit een particulier huis op klaarlichten dag voor 500 p. st. aan juweelen gestolen. Merkwaardig is vooral de mise scène van dezen diefstal. De «dienstbode van het gezin, dat de dieven zich tot slachtoffer kozen, was alleen thuis. Na eenigen tijd ging de telefoon en gewerd haar de boodschap, dat haar mevrouw bij een ongeluk gewond was en zich thans in het St. George s hospitaal bevond. Overeenkomstig verdere instructies begat de dienstmaagd zich onmiddellijk naar genoemd hospitaal, om haar meesteres te bezoeken. Daar was echter niets van de zaak bekend. Maar thuis gekomen merkte ze onmiddellijk de inbraak en den roof der juweelen-kist. AMERIKA» ERNSTIGE BRAND TE MONTREAL. MONTREAL, 25 Aug. Gisteravond zijn een blok flatwoningen en 20 woonhuizen door brand vernield. De omvang der schade is onbekend. Omtrent slachtoffers wordt niets gemeld. --- BINNENLAND. De Artsen en Minister Aalberse. PIONIERSARBEID. In de Geiieeskundige Gids wijdt de hoofdredacteur, dr. Sikkel, die lange jaren voorzitter der Maatschappij tot Bevordering der Geneeskunst was, enkele waardeerende woorden aan de herinnering van den afgetreden minister in verband met zijn bijzondere verhouding tot de Maatschappij voor Geneeskunde: „Er is geen minister geweest, die zóó bereid was als hij om onze groote vereeniging van geneeskundigen te erkennen als een raadgevend en medewerkend deel in de taak der volksgezondheid en der sociale verzekering. Geen minister vóór hem kwam in onzfe jaarvergaderingen, en ik weet hoezeer het hem l ee d deed, dat hij niet in staat was om de beide laatste te bezoeken. Het was in 1919 voor het eerst, dat ik den nu afgetreden minister ontmoette in een onderhoud, dat ik, als voorzitter der Maatschappij, met hem moest hebben over de toen bestaande moeilijkheden tusschen het mijnfonds en de Limburgsche geneesheeren. Moeilijkheden, die allengs zóó verwikkeld waren geworden, dat het hoofdbestuur bedacht meende te moeten zijn op een oogenblik, waarin alleen arbitrage uitkomst zou kunnen geven. Deze minister verstond wel zeer de kunst van rustig luisteren, maar bleek ook in staat snel door te dringen tot de kern van zaken, die minder tot zijn dagelijksche bemoeiing behoorden. Geleidelijk, terwijl uit het bijzondere der bespreking algemeene zaken, betreffende het wezen en het doel onzer maatschappij, /ich opdeden, bleek met hoeveel genegen belangstelling deze bewindsman stond tegenover het werk der dokters en tegenover hun vereenigingsleven. Een belangstelling, die mede voortkwam uit erkenning van de beteekenis, die dat leven kon hebben voor de sociaal-geneeskundige wetgeving. Aanstonds heeft minister Aalberse, door zijn tegenwoordigheid in de vergadering van 1920 te Arnhem, openlijk willen toonen, dat het hem ernst was om tot samenwerking met onze Maatschappij te geraken. Hij benoemde daarna vijf vertegenwoordigers van het hoofdbestuur, en door dit bestuur voorgcdratïn in den Gezbondheidsraad, één voor elk der drie toen ontworpen organisaties en twee voor het algemeene doel der Maatschappij. Ook in den Hoogen Raad van Arbeid, en wel in de hoofdcommissie, nam hij een vertegenwoordiger op. Hiermede werd een nieuwe weg ingeslagen, de waarde van onze Maatschappij, voor de regeering, erkend en een arbeidsveld voor de Maatschappij ontsloten, waarop haar ideale beginselen aan de staatstaak zelve houvast kregen, en mee gewicht konden leggen in de schaal, die deze hooge colleges houden bij de beoordeeling en voorbereiding van voorgenomen wetgeving. Men behoeft het onmiddellijk nut van de genoemde vertegenwoordiging niet le overschatten, maar mag evenmin uit het oog verliezen wat de deelneming aan zulk een geregeld overleg in regeeringslichamen, ten opzichte van zóó groote belangen als volksgezondheid en sociale verzekering, kan beteekenen. De vraag wat de Maatschappij van haar kant deed om den getroffen maatregel zoo vruchtbaar mogelijk te maken, is hier niet aan de orde. Ik wil alleen, bij 's ministers aftreden, nog eeos dankbaar herdenken, dat hij de terughouding opgaf, die voorgaande regeeringen al te zeer, tot miskennens toe, in acht hadden genomen. De geschiedschrijver, die zooveel vrijer op feiten en hun onderling verband kan toezien, dan de tijdgenoot vermag, zal, naar ik geloof, het werk van minister Aalberse eens vermelden en bespiegelen als een gaan in nieuwe banen, als een worsteling met oude vormen, een werk, dat een tijdperk omvat van zeer markante sociale vraagstukken,een tijdperk, waarin gelegde en aangegeven wegen naar een duidelijk dbel, den pioniersarbeid toonen, onder gelding van een hoogst bekwame en toegewijde persoonlijkheid verricht. Ik meen, dat dit tijdperk in de geschiedenis onzer Maatschappij een zeer bijzondere, met waardeering neergeschreven, >aanteekening verdient." „Het Volk" en onze geestelijkheid. ALWEER LIMBURG, Het- „Volk" kan niet uitgepraat raken over ZuidLimburg. Weer werd er Zaterdag een hoofdartikel vol wijsheid aan gewijd. Tegenover een rede van Pater Borromaeus, die als eenig recept tegen het roode geVaar het „godsdienstig element" opriep, weet de schrijver in het Volk weer heel gewichtig Kardinaal Bourne en het Katholicisme in Engeland in 't geweer te roepen. Al honderdmaal is aangetoond, dat Kardinaal Bourne er net zoo over denkt als de Hollandsche Katholieken, dat bij nl. evenzeer het socialisme wraakt en Katholicisme en Sociaal-Democratie tegenstelling gen als vuur en water acht. Alleen maar is het verschil tusschen hier en ginds, dat men in Engeland een arbeidersparty heeft, die het socialisme buiten spel laat, terwijl de Hollandsche S D A P. een arbeiderspartij wil, die op het Socialisme steunt en toch alle arbeiders zou willen omvatten. Dat alles is nu zachtjesaan wel heel duidelijk voor iedereen en zelfs de kromste redeneeringen van het „Volk" en de geniepigste platen van de „Notenkraker" zullen dat voor onze menschen niet meer verduisteren. De schrijver in het „Volk" is ofwel zeer onnoozel ofwel zeer geniepig, als hij neerschrijft: „Echter in Holland en voornamelijk in Limburg is dit anders gesteld. Hier wil de geestelijkheid voor alles een eerste viool spelen op het gebied van poitiek en economie en bij alles en nog wat den godsdienst daarbij exploiteeren". 't Is natuurlijk precies andersom: de socialisten willen nu maar per só hebben, dat de godsdienst geen betrekking heeft cp politiek en economie, terwijl toch iedereen moet weten, dat er bijna geen politieke of economische kwestie is, waarbij de godsdienst geen groote rol speelt. Terecht sprak dan ook Mgr. Nolens op den Limburgschen Werkliedendag, dat de geestelijkheid de noodige grondige kennis reeds op het seminarie verkrijgt. 't Is eigenlijk kostelijk van eigenwijsheid en pedanterie, wat het „Volk" daarover neerkloddert: „Wij kunnen niet nalaten er op te wijzen, dat Dr. Nolens in zijn rede iets nieuws heeft medegedeeld nl. dat de geestelijkheid op het seminarie opleiding krijgt voor „vakvereenigingspropagandist". Echter indien dit zoo is, behoeft men ons niet hard te vallen en te beschuldigen dat wij het; gezag van de geestelijkheid ondergraven. Immers wanneer wij haar bestrijden, omdat wij andere inzichten zijn toegedaan, dan bestrijden wij haar in haar kwaliteit van vakvereenigingspropagandist. Het is dus niet loyaal van de geestelijkheid telkens te trachten bij de katholieke arbeiders de opvatting te vestigen als zouden wij haar gezag op godsdienstig gebied ondergraven, omreden wij haar slechts kennen als vakvereenigingspropagandist in ons dagelijksch werk". Heel deze tirade, die de man van het „Volk" als eeri vondst beschouwt, valt als een kaartenhuis in mekaar als men er tegen blaast. Laat hij maar doorgronden, hoe „op den bodem aller vragen de theorie" ligt en hy zal zelf inzien, wat een praatje voor de vaak hij hier verkondigt. Intusschen ligt er wel heel duidelijk in 'smans woorden erkend, hoe de S D A P. de geestelijkheid en haar gezag op godsdiens 7 ^!^; gebied bestrijdt. Wie de schrijver in het „Volk" is, weet ik niet, — schrijft „Criticaster" in zijn „Res. Bode"-rubriek waar we dit artikelje lazen: de initialen vd. B. zyn in Limi burg niet onbekend — maar bepaald de snuggerste ia de S D A P. is hij niet. Een beetje studie van Kathoi lieke zaken zij hem aanbevolen; het behoeft niet op., een seminarie.... Kindertoelage Rijksambtenaren. Naar wij uit goede bron vernemen, aldus de „Res. bode", zal de kindertoelage ad 3 pCt., welke over dit jaar aan de rijksambtenaren is toegekend, ook in 192®!' gehandhaafd b : i e.n V.i " -i ■ < fi* : * !- ■ DE POST EN DE ONTUCHTIGE LECTUUR. De houding van de Nederlandsche en de Indische postadministratie. In liet „Nieuwsblad voor den Boekhandel" wordt de vraag gesteld, waarom de Nederlandsche postadministratie geheel anders tegen de ontuchtige lectuur optreedt als de postadministratie in Ned. Indië. Artikel 18, tweede lid, f, van het Postverdrag van Madrid bepaalt, zoo wordt gezegd, dat de verzending per post van stukken van onzedelijken aard verboden is, terwijl hetzelfde artikel, sub 3, voorschrijft, dat de bedoelde stukken moeten wordeji vernietigd door de zorg der postadministratie, welke de aanwezigheid dier stukken opmerkt. De Indische postadministratie houdt zich strikt aan deze bepaling,' is zeer actief en oefent streng toezicht op de door haar, ontvangen zendingen en aan de Indische dagbladen * zond zij een daarop betrekking hebbend communiqué van den volgenden inhoud: „De internationale bepalingen leggen aan de postadministraties van de tot de wereldpostvereeniging toegetreden landen de verplichting op om de verspreiding van stukken van onzedelijken aard tegen te gaan; de postdienst hier te lande is dus niet slechts bevoegd, doch zelfs verplicht uit het buitenland afkomstige zendingen drukwerken, waarvan vermoed wordt, dat zij stukken van onzedelijken aard bevatten, te openen en te onderzoeken. ' Het is niet mogelijk in het algemeen aan te geven. welke tijdschriften of uitgaven- onder de stukken van onzedelijken aard te rangschikken zijn; daarom wordt ieder verdacht nummer bij het hoofdbestuur der posterijen afzonderlijk beoordeeld, waarna zoo spoedig mogelijk tot vernietiging wordt overgegaan. Overeenkomstig de ter zake bestaande internationale bepalingen wordt in een dergelijk geval steeds de post-administratie, waaronder het kantoor van afzending behoort, ingelicht, ten einde den afzender met het lot van zijn zending in kennis te kunnen stellen en eventueel een strafvervolging te kunnen uitlokken." Terwijl de Indische postadministratie de haar ter h (ulliavmg opgedragen voorschriften getrouw blijkt i .i te komen, aldus het „Nieuwsblad voor den Boekhandel". schijnt de Nederlandsche postadministratie u,n andere gedragslijn te volgen. Het is ons bekend, r'.u i'eze laatste administratie verscheidene malen de lierboven bedoelde inlichtingen omtrent in beslag genomen zendingen van de Indische administratie heeft < ivangen, terwijl zij toch voortgaat, de aldus aangeduide zendingen in ontvangst te nemen en te verzegden. Men mag zich afvragen, waarom zij dat doet. Heeft de postadministratie wèl het recht, tegen te houden wat haar gezonden wordt, doch mist zij het recht, vast le houden wat haar ter verzending wordt aangeboden? Inlichtingen welke wij verkregen, wettigen de meening, dat bij de Nederlandsche postadministratie deze opvatting inderdaad bestaat, en wanneer dat juist is, zou een poging der Posterijen, om aan dezen dwazen toestand een eind te maken, slechts met instemming kunnen worden begroet. Nederland is bij het Postverdrag van Madrid immers aangesloten voor beide diensten, voor dien in Indië, en voor dien in het moederland, en het is tpch te dwaas, dat deze beide diensten zich aldus als partij en wederpartij tegenover elkander zouden moeten stellén, met het gevolg, dat een beslommering ontstaat. welke het bereiken van het beoogde doel slechts kan bemoeilijken. H. VAN KOL. + Nader wordt bericht, dat de heer Van Kol Zaterdagmiddag om 2 uur dood voor zijn schrijftafel zittend werd gevonden. Al eenige jaren leed hij aan slagaderbreuk. Omtrent het auto-onigeval, dat den heer Van Kol Overkomen is en zijn dood ten gevolge had, deelt de „Voorwaarts" de volgende bijzonderheden mede: Door het missen van de treeplank kwam Van Kol te vallen. Het scheen alsof hij zich niet ernstig bezeerd had en hij maakte zich dan ook niet bezorgd over de pijn, die hij gevoelde. Erg kleinzeerig is Van Kol nooit geweest. Al spoedig echter Week een rib ernstig gekneusd en moest de patiënt naar Luik vervoerd worden, opdat een Röntgen-foto van hem zou kunnen worden gemaakt. Deze foto mislukte, zoodat de reis ten tweede male moest worden ondernomen. Inmiddels verergerde de toestand en aan de doctoren bleek al spoedig, dat een der aderen van het lichaam door een splinter van d« gdkrreusde rib was getroffen. Daardoor was een inwendige verbloeding ontstaan, die den patiënt langzaam uitputte en onverbiddelijk ten doode (ipsclfreef. Zaterdagmiddag is dan ook het einde gekomen. dat reeds enkele dagen kon worden tegemoetseefén. i Het ..IIbid." geeft een paar. trekjes van Van Kol's persoonlijkheid. In de Tweede Kamer deed aanvankelijk vreemd aan het buldereend stemgeluid van den heer Van Kol, die met dezelfde intonatie als waarop hij sprak over koeilckjéstanden op Deli, den bode een glaasje water v voeg; Een „politicus van het zuiverste water" was Van Kol toen hij in het parlement zitting nam niet. en is hij in den loop der jaren nóóit geworden. Hij zelf s'>rak niet. zelden, zij het ook niet geheel vrij van sarcasme; over „Mijne bekende onhandigheid". Dat daarvan, politiek gesproken, terecht kon worden gewaagd, zal'zeker niemand die Van Kol's parlementair optreden heeft gevolgd, kunnen ontkennen. X.ker zijn naaste geestverwanten niet, die in het vinnige .> v >lit;cke debat niet zelden met Van Kol's uitspraken werden gebombardeerd. Fn in Je koffiekamer van het parlement kon hij soms 7.óó ongezouten tegen stellingen zijner partijgenooten in openbare zitting geponeerd, ingaan, dat dit zijn fractiegetiooicn dikwijls moeilijke oogenblikken bezorgde. PERMANENT HOF VAN INTERNATIONALE JUSTITIE. Gisterochtend heeft het Permanent Hof van Internationale Justitie uitspraak gedaan over de voorloopige excepties, door de Poolsclie regeering opgeworpen in de door de Duitsche regeering tegen de Poolsche aanhangig gemaakte vorderingen betreffende zekere Duitsdie belangen in Poolsch Opper-Silezië. Het Hof heeft zoowel de principale als de subsidiaire exceptie in de zaak betreffende de Duitsche stikstoffabriek te Ohorrow en die betreffende de voorgenomen onteigening van landelijke eigendommen in Poolsch Opper-Silezië verworpen en de zaken zelf aangehouden ten einde ze op de hoofdzaakje berechten. KLINKERWEGEN Dezer dagen heeft een commissie uit de Coriseil Gfn mal van het Departement du Nord in Frankrijk waar — als op vele plaatsen elders —• 't wegenvraagstuk urgent is, vergezeld van een hoofdingenieur uit Rijssel een reis in Nederland gedaan speciaal ter bestudeering van onze klinkerwegen. < Onder leiding van den directeur van den Rijkswaterstaat te Haarlem werden tal van klinkerwegen bezichtigd in dé streek tusschen Den Haag en Velsen alsmede in de omstreken van Arnhem, terwijl verder ^een tweetal fabrieken langs den Nederrijn werden bezocht, die zich in het bijzonder op de vervaardiging .tan de moderne vlamovenklinkers toeleggen. De tom'•jyssie stelde zich daarby in het bijzondejt op de hooga» var de fabricagè'vwi dit materiaal. '*» ju*? . • ai**. ^ ---