BUITENLAND. DUITSCHLAND. Brieven uit Duitschland. (Eigen correspondentie.) BERLIJN, 30 Jan. 1924.en De zuinigheid, die door het Duitsche Rijk betracht moet worden en waarover ik o.a. de vorige week schreef, heeft, afgezien van de noodzakelijke beperking van het personeel dat daardoor in grooten getale op straat komt te staan, ook nog onafzienbare en diep ingrijpende gevolgen voor de Staatsinstellingen. Een der instellingen, die wel het allerminst daaronder lijden mag, en die toch zeer zwaar eronder lijden moet, is de crimineele politie. Voor alle uitgaven dezer afdeeling, uitgezonderd de salarissen Is uitgetrokken van i Jan.—31 Maart een bedrag van 55.000 Mark, welk bedrag door de verschillende onderafdeelingen moet gedeeld worden. Zoo ontvangt daarvan de afdeeling 4, (voor moorden, groote diefstallen en andere groote misdaden), een totaal som van 41.000 Mark. De afdeeling Ia (politieke misdrijven, krijgt heelemaal 70Q0 Mark, en de afdeeling W (voor de bestrijding van woeker, speelholen, enz.) moet het met 5100 Mark doen in het eerste kwartaal 1924. De. onkosten, die met dit belachelijk beetje geld bestreden moeten worden, bestaan b.v. In het uitzenden van beambten, die het spoor van een misdadiger moeten volgen. Zij moeten in staat zijn, de betreffendeu persoon op te zoeken, te volgen, te surveilleeien, waar hij ook heengaat. Bij groote oplichters en zwendelaars moeten zij dezen dikwijls in dure restaurants en eerste hotels volgen, en om niet op te vallen, toch wat verteren. Als er getelefoneerd wordt, dat er ergens eene Inbraak of moord heeft plaats gehad, of dat eene waardevolle buit aan zilver en goud op het punt staat in den smeltpot te verdwijnen, dan moeten de beambten in de eerste de beste auto springen, want anders kunnen zij evengoed thuis blijven. Als zij eerst op de tram moeten wachten of te voet moeten gaan, komen zij natuurlijk te laat. De beambten In den buitendienst der afdeeling 4 ontvingen in de eerste plaats hun tramabonnement, en dit kost voor het geheel personeel dier afdeeling voor liet eerste kwartaal 31.000 Mark. Wat er overblijft', n.1. c.a. 10.000 Mark is natuurlijk al reeds opgebruikt aan spionnenloon enz. Zoodat op het oogenblik dat ik dit schrijf, de 4e afdeeling van een wereldstad al$ Berlijn geen cent meer in kas heeft! Eeiiige dagen geleden is dan ook de machine in liet ongereede geraakt, jdaar er absoluut niets meer kon worden uitgegeven. De beambten konden niet meer op de autobussen meerijden, waar zij zoo menigen langvinger te pakken kregen, zij konden ook niet snel zich naar de eene of andere, bedreigde plaats begeven, en daar deze dingen dagelijks veelvuldig voorkomen, kan men gerust zeggen, dat de politie bankroet is. Het is natuurlijk mogelijk en noodig, dat evenals bij de andere bedrijven ook bij de politie bezuinigd wordt, maar als het op deze wijze geschiedt, dan opent het de deur voor eene uitbreiding der misdaad, en het is bijna gelijk aan het opheffen de- werkzaamheid van de crimineele politie, eene zuinigheid dus. die de wijsheid bedriegt. Wanneer niet de regeering allerspoedigst verdere gelden bewilligt, dan gaan wij eenen vrijwel politieloozen tijd tegemoet, iets dat waarschijnlijk alleen door heeren inbrekers en dergelijke geapprecieerd zal worden. Gisteren kwamen er weer nieuwe berichten over aanvallen van separatisten uit de Palts op landgoederen in de buurt van Karlsruhe. De heeren worden hoe langer hoe ruwer en roofgieriger, hoe meer het blijkt, dat hun rijk'misschien spoedig uit zal zijn. Een, aanvoerder der separatisten heeft tegen den Engelschen Consul-generaal Clive, die hét onderzoek in de Palts leidde en daarvan in Engeland rapport uitbracht, de volgende bedreiging uitgesproken: „Als Clive nog eens naar München komt, moet hij zonder pardon om het leven gebracht worden, want wat hij den separatisten in de Palts aangedaan heeft, mag niet ongewroken blijven!" De heer Clive zal zich van deze bedreiging wel niet veel aantrekken, maar het is een bewijs te meer voor de zeer fatsoenlijke houding dezer „volksvertegenwoordigers", waarvan Clive mededeelde, dat zij voor het meerendeel uit het tuchthuis ontsnapt waren! Zij gaan ook lederen dag brutaler te werk en het wordt meer dan tijd, dat de Engelsche regeering In het belang van Europa deze toestanden eens onder de loupe neemt. Als nasDel 'der onderzoekingen van Clive worden vele personen, die verklaringen tegen de separatisten hebben afgelegen, gedwongen deze te herroepen onder bedreiging met uitwijzing uit de Palts, benevens de gevolgen van dien. Deze herroepingen worden dan aan de Rijnland-commissie gezonden. Het zijn werkelijk zeer gezonde toestanden in het door Frankrijk bezette gebied en zijne omgeving. De Thüringsche Staatsminister Hermann heeft nu bekend, dat hij valschheid in geschrifte gepleegd heeft en met andere collega's en beambtn stukken vervalscht heeft en verdere rijkelijk ongeoorloofde dingen heeft gedaan. Hij heeit zich ter beschikking van den officier van justitie gesteld, terwijl zijne medeplichtigen reeds achter slot en grendel zitten. Hoe meer er gewoeld wordt in de regeeringsdaden der Thüringsche en Saksische socialistische autoriteiten, hoe meer onsmakelijke dingen er voor den dag komen. Het is echter een heugelijk teeken, dat de rijksregeering met krachtige hand opruimt, waar het noodig is,,en het wordt klaarblijkelijk ook buiten de landspalen geapprecieerd, daar de buitenlandsche beurzen steeds meer vertrouwen toonen In de Duitsche rentemark en er van alle kanten storm ge'.oopen wordt op de fransche politiek van onderdrukking en geweld. Van goed ingelicht zijde werd mij m degedeeld, dat de 26 pCt. „rarirations-zahlung" van de Engelsche regeering, waarvan deze niet afwijkt, binnenkort weer door de Duitsche regeering betaald zal worden, weliswaar niet in contanten, maar in schuldaanwijzingen met korten looptijd, zoodat hierdoor aan den export weer de hanuel met Engeland mogelijk gemaakt zal worden. Daar op dit oogenblik de Engelsche zaken volkomen lamgeslagen zt}n, zal dit eene groote opleving geven, zooda' ook van heat weer een beetje meer fcirnrt, De deskundigen-commissie uit Par'ifè, die deu financieel en toestand van Duitschland ter plaatse wil be» studeeren, is gisterenavond tegen 10 uur hier aangekomen. Er vond geen ofiicieele begroeting plaats, al was er een enorme menigte politie aan het Friedrichsbahnhof, waarvan de officieren in gala-uniform warep. Het geheel gezelschap, aan liet hoofd generaal Dawes, die voor Amerika zitting heeft en voorzitter deicommissie is, ging in verschillende automobielen naar het Esplanade in de Belleone strasse, waar het zonder eenig opzien aankwam, en onmiddellijk in de gereserveerde appartementen verdween. De commissie bestaat nit 42 personen, de secretaressen en typisten meegerekend, en wordt gevormd door vier Amerikanen, twee Engelschen, twee Franschen, twee Italianen en twee Belgen, alle bekende personen op bank- en industriegebied, o.a. Prof. Alix van de Sorbonne in Parijs, en prof, Tlora uit Bologne. Moge hun werk hier zegen brengen! FRANKRIJK Brieven uit Frankrijk. Door Mr. P. v. S. DIT HET FRANSCHE PARLEMENT PARIJS, 30 Januari 1924. Wie nooit een zitting van het Fransche parlement heeft medegemaakt, kan zich moeilijk een denkbeeld vormen van de tooneelen, die zich daar van tijd tot tijd afspelen. Niet alleen de aanblik van de cirkelvormige zaal, de dicht-bezette loges met hun mondain publiek doen denken aan een schougburg, het spectakel. ditmaal tevens in den waren zin des woords, is dikwijls boeiender dan het meest geweldige drama in een der schouwburgen. Vooral in de weken, nu de groote debatten over de de fiuancieele hervormingsvoorstellen deT Regeering in vollen gang zijn, en de politièke gemoederen uitermate verhit. Het eene incident volgt op het andere. Een' oorverdoovend tumult is niet van de lucht. Nu en da ij klappen de lessenaars om zich te mengen in het koor der luidschreeuwende afgevaardigden, die in vele gevallen hun waardigheid hebben afgelegd, zoodra zij de heilige hallen van het „Palais Bourbon" zijn binnen getreden. Met moeite beheerscht de hooggezeten president de opgewonden volksvertegenwoordigers en onophoudelijk moet hij den koperen bel luiden om de orde te herstellen, den spreker de gelegenheid te geven zijn rede te voltooien. • Een vreemdeling in de Fransche Kamer moet bij een eerste bezoek veeleer meenen, om het eens onparlementair uit te drukken, in Charinton, het Fransche Meerenberg verzeild te zijn, dan in een vergadering van eerbiedwaardige mannen, wien de behartiging der landsbelangen is toevertrouwd. Maar zelfs wij die gewoon zijn aan dergelijke uitingen van politieken hartstocht, begrijpen. dat men in dezen het Fransche temperament niet over één kam -mag scheren met de kalme gemoedelijkheid der Noordelijke volken, kunnen ons menigmaal niet onttrekken aan een zekeren weerzin over die onbeheerschte, dikwijls gewilde uitingen van politieke opwinding. Het kan ook ons te machtig worden indien de uiterste linkerzijde iedere gelegenheid aangrijpt om met helsch lawaai, meer dan met argumenten, een spreker te onderbreken en op niet minder luidruchtige wijze de koningsgezinden ter uiterste rechterzijde hun tegenstanders belemmeren het woord ernstig te voeren. Volledigheidshalve dient erkend, dat evenmin het centrum en de overige meer gematigde partijen zich onbetuigd laten, waar het geldt hun bijval of politieke verontwaardiging te luchten. En nergens beter dan in de Kamer zelf, begrijpt men, dat vrede op aarde tusschen de verschillende volken tot de groote onmogelijkheden zal blijven behooren, waar zonen uit het eigen land strijdlustig tegenover elkander staan niet alleen, maar zich de felste verwijtingen in het gelaat slingeren. Voegen wij er alleen aan toe, dat indien de strijd tusschen de volken zoo spoedig beslecht was als tusschen do volksvertegenwoordigers, de wereld er heel wat vreedzamer uit zou zien .Want nauwelijks is liet parlementaire slagveld verlaten, is men terug gekeerd in het volle licht van het Parijsche stadsleven, of de woordenwisselingen zijn vergeten en herhaaldelijk keéren twee afgevaardigden, die kort te voren als brleschende leeuwen tegenover elkaar hebben gestaan, broederlijk vereenigd het parlementsgebouw den rug toe. Wie kan zich iets dergelijks in het gewone leven denken. En is juist dit verschijnsel geen reden te meer, om in sommige gevallen, op zijn zachtst genomen, de overeenkomst tusschen schouwburg en parlement niet al te ongerijmd te noemen. In deze dagen is de kamerstemming al zeer luidruchtig. De aanhangige ontwerpen zijn dan ook wel geschikt, de licht ontvlambare Fransche gemoederen in beweging te brengen. Zelfs de minister-president is minder beheerscht dan anders. Prikkelbaar, zenuwachtig, geen wonder trouwens na lange maanden van ingespannen arbeid en bijna bovenmenschelijke inspanning om Frankrijk te verdedigen tegen zoo goed als geheel de wereld, heeft zijn stem iets bevelends, soms zelfs iets dreigends, wat wij er vroeger in misten. Hij heeft zich zelf bij de algemeene beschouwingen laten verleiden tot uitdrukkingen, die nooit te voren over zijn presidentieele lippen zijn gekomen. Deed met zijn uitroep tot een verontwaardigend lid der linkerzijde: „dit zijn opmerkingen die buiten de Kamer dienen uitgevochten", meer aan de heftigheid van een student denken dan aan de waardigheid van een minister-president. Dit doet echter niets af aan de groote kennis waarmede hij ieder door hem behandeld onderwerp beheerscht. Hij is evenzeer op de hoogte van de minste finesses, die tot het domein van een minister van financiën behoo­ ren, van de zakelijke gedragingen der overige ministeries, als van die van zijn eigen departement van Buitenlandschc Zaken. Helder is dit wederom in de afgeloopen week aan het licht getreden, toen hij in iminitieus verzorgde rede de voorstellen der Regeering heeft verdedigd. En toch heeft de Kamer ditmaal minder enthousiast clan anders zijn woorden begroet. Het „Bloc National" de meerderheid waarop hij tot nu toe zoo krachtig kon rekenen voor zijn Roerpolitiek, is minder algemeen en minder uitbundig geweest met bijvalsbetuigingen. Het zou evenwel onjuist zijn hierop een stranding der financieele ontwerpen te bouwen. De meerderheid van de Kamer zal vermoedelijk den ministerpresident getrouw blijven, zij het dan ook voor velen met een bezwaard hart, nu binnenkort aan enkelen harer het toestemmen in een on-populaire belastingverhooging. een zetel kali kosten bij de Kamerverkiezingen in Mei. Neen, gevaar dat het huidige ministerie op de laatste beenen (misschien wel op late beenen) loopt, op de financieele voorstellen tot redding van de franc het regeeringsleven zal laten, is niet groot. En mocht dit dreigen bij de artikelsgewijze behandeling, die ongeveer een week in beslag zal nemen, nog altijd staat de stok van de vertrouwenskwestie achter de deur. Poincaré zal er zoo noodig zeker gebruik van maken en de meerderheid zal voor dat wapen ongetwijfeld zwichten, indien hij daarbij een beroep doet op de nationalistische gevoelens, die hij zoo volkomen weet te bespelen. Die vertrouwenskwestie is hier zeker op haar ^aats. Er is in de laatste tijden al te vaak gebruik van gemaakt, misbruik zelfs voor een Republikeinsche Regeering, die daardoor al te dictatoriale allures aanneemt. Maar in dit geval kan zij niet uitblijven, waar de Regeering onmogelijk verder de leiding kan behouden, indien de door haar noodzakelijk geoordeelde maatregelen tegen de francdaling, worden verworpen. Of de gevolgen van deze maatregelen aan de verwachtingen, bij velen trouwens niet bijster groot, zullen beantwoorden kan niemand zeggen. Zij zullen zeker onvoldoende blijven, indien niet tevens het vertrouwen van het buitenland terugkeert in Frankrijk's politiek. En hiertoe bestaat tot nu toe nog weinig reden, al valt er eenige mildere stemming waar te nemen. De minister-president verzuimt nog steeds geen gelegenheid zijn vasthoudendheid ten opzichte van Duitschland te demonstreeren. Maar ook de politieke kruiken kunnen wel eens zoolang te water gaan tot zij breken. Niet op het oogenblik, gelijk ik reeds zeide, wie zou trouwens vlak voor de verkiezingen de erflating uit Poicaré's handen willen aanvaarden, maar na de uitspraak van liet Fransche volk in het komende voorJaar. Een nieuwe lente zou wel eens een nieuw politiek geluid kunnen beduiden. Voor niets is de Fransche kiezer, en hij niet alleen, zoo gevoelig als voor de straffe hand van den fiscus, die met vérdubbelde kracht de zwengel van den belastingpomp, gelijk men hier zegt, in de toekomst zal gaan zwaaien. Qui yivra, verra. --- Advertentie UI oc&t leeRpéê f NSÉMEttEBS_ ^ m mTfiSAK 1 ? Zeer u&rótandiq, den hebt U ce oes[e <*i Goedkoopste. --- De Filmkeuringskwestie. EEN ONDERHOUD MET DEN OUD-VOORZITTER DER ONTBONDEN VENLOSCHE FILMKEURINGSCOMMISSIE. Het zal degenen, die de jongste Raadszitting dezer gemeente hebben bijgewoond, zeker zijn opgevallen, dat de heer D. Schrijnen, Voorzitter der niet 1 Janua 1 .1. ontbonden Venlosche lilmkeurlngscommissie, zie met geen enkel woord in het debat over de kwestie der Zuidelijke Filmkeuring mengde, ook niet, toen de heer Hummel deze zaak te sprake bracht en de voorzitter het standpunt der Gemeenten uiteenzette. De heer Drost was zelfs van meening, dat de gemeente Venlo zich maar uit do combinatie moest terug trekken, en beter deed. den ouden toestand te hersteller. Wij hebben ons dienaangaande tot den heer Schrijnen gewend en deze antwoordde ons, dat hij het volkomen met den heer Drost eens was. Hij vond het • daarom niet noodig aan het debat deel te nemen, temeer omdat het onjuist zou zijn geweest een z.g. „Oratio pro Domo" te houden. Wij vroegen den heer Schrijnen, waarom hij tegen de filmkeuring der Zuidelijke Gemeanten was en hij deel Je ens mede, dat hij daarvoor zeer gegronde redenen had. Op de eerste plaats voorzag hij een sch-rpe strijd tusschen de gemeenten en de Bioscoop-ondernemers, resp. de Filmverhuurkantoren, welke laatsten „gehaaide" zakenrrenschen zijn, die zich niet spoedig gewonnen ge\ i en tot het uiterste volhouden. Daartegenover staat een, uit den aard, zwakke organisatie van gemeenten, die gedurende het conflict zeer veel schade zullen ondervinden door de derving der belastinggelden. Ten derde is de heer Schrijnen tegen de gewraakte wijze van filmkeuring, omdat de personen, die voor deze keuring zijn aangewezen, z.i. niet de mannen zijn, die n-.p'. het noodige organisatorische talent een filmkeurnigsbureau naar behooren en op voor de gemeente voordeelige wijze kunnen leiden. Als bewijs voor deze laatste bewering, deelde de heer Schrijnen ons mede, dat van dezelfde zijde In het 'jaar 1918 eene N. V. „Nederlandsche Maatschappij tot exploitatie van Witte Films" is gesticht, waarvan de exploitatie op een volkomen fiasco is uitgeloopen en waarvan het Kapitaal geheel verloren is gegaan, zoodat, blijkens het exposé eener commissaris-vergadering van 30 December 1920, zelfs liquideeren geen zin zou hebben, „waar geen realiseerbare actieva aanwezig zijn". De heer Schrijnen deelde ons verder nog mede, dat het College van B. en W. voldoende omtrent een en ander is ingelicht, ten bewijze waarvan hij ons_ een copie van een scrijven der Venlosche filmkeuringscommissie aan B. en W. overlegde, waarin deze commlsie, naar aanleiding van het Besluit van den Gemeenteraad, om toe te treden tot de vereeniging van Noord-Brabantsche en Llmburgsche Gemeenten voor gemeenschappelijke filmkeuring, mededeelde, dat zij den genomen maatregel unaniem afkeurt. Wij ontleenen aan dit schrijven het volgende: In het prae-advies wordt voetstoots aangenomen, dat de keuring in de provincie Limburg en Brabant gèheel dezelfde is. De Commisle is echter van oordeel, dat dit In zeer veel gevallen reeds anders gebleken is. Enkele voorbeelden mogen dit verduidelijken. De film ,.Op Hoop van Zegen" bijv., die-goedgekeurd kan jvorden voor Venlo, moest afgekeurd worden voor fabriekscentra. „De 5 Frankforters" kan in een stad, waar veel Israëlieten wonen, aanstoot geven, terwijl op andere plaatsen „de Bartholomeusnacht" niet gaarne gezien zal worden. In de nieuwe bioscoopwet heeft men aan de plaatselijke keuze recht laten wedervaren, terwijl zij in het afgestemde ontwerp van verleden jaar niet bestond. Men ziet dus in ons hoogste wetgevend college ook in, dat ze minstens nuttig is. De Commissie beschouwt met den wetgever, die ze als grondslag voor de nieuwe wet nam, de plaatselijke keuring als de eenige oplossing. Het zal voorkomen dat er coupures moeten worden aangebracht, op zich zelf reeds een zeer moeilijke zaak. Wie controleert in de plaatselijke bioscoopen of de coupures al dan niet zijn aangebracht en op voldoende wijze? Een stempel op de film biedt geen waarborg, dat de coupures er niet weer zijn ingeplakt. Een ander bezwaar is dat de keuring zal moeten geschieden door één bepaald persoon, hetgeen door de Commissie ondoenlijk en verkeerd wordt geacht, te meer daar op grond van herhaalde ondervinding ouze keuringen met die van den heer Wolf te Amsterdam niet parallel loopen. Een blind sanctionceren dier keuringen durft onze Commissie niet aan. Zal die keuring verder plaats hebben op grond der nieuwe concept-wet? Een keuring voor personen van 14—16 jaar, van 16—18 en boven de 18 jaar? Dan zal ook hier een nieuwe bioscoop-verordening moeten worden gemaakt. Door op deze nieuw-te-maken verordening vooruit te loopen wordt alles op losse schroeven gezet. De Commissie betreurt dat de Raad dit besluit heeft genomen zonder haar advies daarover ai te wachten (als de Voorzitter ook in uwe vergadering was verschenen, zoude deze toch alleen zijn persoonlijke meetiing hebben geuit) omdat zij meent in deze zaak het best te kunnen oordelen, daar zij op een jarenlange 'ondervinding kan wijzen. Zij betreurt verder dat het iprae-advies absoluut geen voorlichting gaf. Unaniem Is zij van oordeel dat de centrale keuring niet goed ! zal werken en dat de kwestie der controle ook het .bezuinigingsargument ontzenuwt. Wie moet de voorstellingen controleeren? De politie? Dat komt dan toch zeker duurder uit, daar de Commissie gratis controleerde buiten de keuring. Het argument der bezuiniging verliest daarenboven aanzienlijk aan kracht, uu de gemeente een jaar voor proef tot de keuring toetreedt, en toch een bedrag voteert van ƒ 250 voor eerste inrichting. --- UIT VENLO's VERLEDEN. INVENTARISSEN VAN HET GEMEENTE-ARCHIEF Ingevolge de gemeentewet van 30 Maart 1836 was K den 2Sen Februari 1839 door secretaris Gailot vanwege burgemeester Ph. De Lom de Berg en schepenen een inventaris opgemaakt der archieven, titels en registers van