BOEKAANKONDIGING. SIMPELVELD: EEN GESCHIEDENIS VAN LICHT EN BLIJDSCHAP. Door W. G. Crentz-Lechleitner SJ. Uitgave J. J. ROMEN EN ZONEN. Roermond. — Prijs ƒ 1,75. f Bij de firma J. J. Romen eln Zonen te Roermond is, prachtig verzorgd verschenen een geestdriftige herschrijving van het klooster, het moederhuis der , Zusters van het arme Kind Je'sus", stichting van de vrome moeder Clara Fey, dochter vain een Akenechen wever, iln dit boekje worden beschreven de lotgevallen van het huis, na dat te Alten, moederhuis geworden van veel 'andere kloosters, daar wirdt verhaald vain strijd en moeilijkheden, maar ook van overwinning en vooral van vredig geluk door onbeperkt Godsvertrouwen. Er wordt in verhaald vati het leven en werk in dit huis, van het doel der Congregatie, vooral arme in gevaar «erkeerende meisjes, zooveel maar mogelijk op te namen en tot eeai eerbaar lefefci op te voeden. - Waarlijk een geschiedenis van licht en blijdschap! t --- ONDERWIJS. HET INSTITUUT PONT. Geslaagden voor Limburg. Ka'ntoorstenograaf jSledet'landsch: J T A. Bartels te iltegelefa; G. Beumers te Helden; W G L J. Dirkx te . Blerick; E P P. Hi'llebrandt te Venlo; mej. M Jacobs ,'te Steyl mej. H J C Peaters te Venlo; G P G. Poulussen te Blerick; mej. M Simonis te Spekholzerheide; mej. (O R Vogt te Spekholzerheide. • Maehineschrijven: mej. M H Alberigs te Itteren; H J T. v. Arenehergen te Roermc)nd;e A J M v. Dijk te Hel'mond; mej. M V Haesen te Hcuthem; J W G v. Helt mond te Helmond; W Hermans te Helmond; J M vd. Heuvel te Helmond; C G T. Hillegers te Meerssen; M f J P Kusters te Meerssen; mej. M Munnichs te Melick jCJM Smits te Helmoud; mej. R M Snellings te Scbimmert; mej. A J Spitters te Gennep; P J H. Verstraelen |te Roermond. Art. 2b. Snielheidsdiploma: H J Basten te Arcen; G Beumers te Helde|n. , Boe'Sïiouden: L M Cremers te Pey-Echt; P R A van Driel te Blerick. --- AANBESTEDINGEN. MIJN JULIA. De bouw van het hoofdbureau van de in aanleg zijndo mijn Julia nabij Eygelshoven werd opgedragen aaia den aannemer G J Ruiters te Kerkrade. Het is een belangrijk werk, dat wel 3 jaren zal duren. KERKRADE. " Den aannemer Deckers te Heerlen is opgedragen als laagsten inschrijver de belangrijke uitbreiding van Rolduc. Plannen en teekeningen werden ontworpen door „Ons Limburg", welke bekende vereenlging als haar hoofdopzichter bij den bouw heeft aangesteld den heer Meijer, voorheen werkzaam op het bouwbureau van de Limb. Tramweg maatschappij te Roermond. --- VEREENIGING TER BESCHERMING VAN MEISJES. Hieronder vindt men vermeld de namen der damescorrespondenten van de Ver. ter bescherming van Meisjes, afdeeling Venlo , Arcen: Mej. U VAN DER HEIJDEN. Belfeld: Mej. K. JANSSEN. Blerick: Mevr. VERHEGGEN-VAN MENSs. Baarlo: Mevr. JANSSEN. Blitterswük: Mevr. CLEVERS-SART1NGEN. Broekhuizen: Mevr. VAN SON-VAN TER VÉLDEN Broekhuizenvorst: Mevr, HAFFMANS-GERKITS. Gennep: Mej. W. HERMANS. Geijsteren: Mevr. Baroaes DE WEI CHS DE WENNE-VAN R1JKEVORSEI* Grubbenvorst: Mej. ANNA LINSEN, Horst: Mej. DOKA ESSER. Helden: Mevr HAFFMANS-W1BAUT. Kessel: Mevrouw AUG. PENN1NGS-DER1X. Lottum: Mevr. CREMERS. Maasbree: Mevr. VAN DE LOU-WOLTERS. Mook: Mevr. BROEDER-BUUMAN. Ottersum: Mej. M. PUBBEN. Reuver: Mevr. L. VAN DER VBLDENHAUXVIIJ.E Sevenum: Mej. C. EVERTS. Steyl: Mevr. Jos. KREYKAMP-JOÜSTEN. Tegelen Mevr. D. TiMMERMANS-TEEUWEN. Tienray: Mevr. PEETERrf-VAN LAMOEN Velden: Mevr. VAN DEN HOMBERGWIJNHOVEN Venray: Mevr. JANSSEN-ESSER. Weli: Mej. ANNA OTTEN. Venlo: Mevr. DUBOlS-CANOY. Presidente. Venlo: Mevr. MULLER-VAN OEI JEN. Secretaresse. Venio: Mevr. HAFFMANS-COENEGRACHT, Penm. Wanneer ae meisjes oi nunne ouders willen weten, u« eene aangeboden plaats geen gevaar oplevert voor geloof ot zeden, kunnen zij zich tot bovenstaande adressen wenden. Men noude echter in t oog, dat geen inlichtingen kunnen verstrekt worden, ot men er vee> verdient, uitstekend zal behandeld worden enz --- GEMENGD NIEUWS. Binnenland. DE MOORD OP DEN KOOPMAN RUSCH. Een wreedaard. De nasporingen. Donderdag door de justitie verricht, inzake den moord op den koopman Busch, hebben nog Iniet méér lich^t gebracht iu deze afschuwelijke zaak. Ook bij de schouwing van hst lijk, welke heden plaats had, kon nog niet worden vastgesteld op welke wijze de moord kan zijn geschied. Intusschen is mela van p^litiewege ijverig in de weer om meer beftvijsmateriaal te verzamelen en is het - zooals wij reeds gisteran meldden — in het geheel niet Onzeker, dat eerlang «auge personen "kunnen worden aangewezen die in net plegen van het misdrijf een aa'ndeefl hebben gehad. Van dein bouwondernemer Van Muylwijk, die in het Huis van bewaring is opgesloten, worden thans de meest ongelooflijke verhalen omtrent diens wreedheid verteld. Legt metn zijn oor te luisteren bij personen, die bijna dagelijks met hem in aanraking kwaman, dan verneemt men, dat hij ten opzichte vaöi vcrschiilen.de menschen, van wie hij eenige malen geld trachtte af te troggeleïi eeti ware tyrannie uitoefende. Het is voorgekomen; dat hij eens bij een van zijn slachtoffers, die na ■ hem bezocht te hebben per lift het gebouw aan de Overtoom wilde verlaten, deze lift tussehdi twee verdiepingen in 'liet stoppen, om in deze donkere ruimte d 'ü inzittende voor ceU bepaald doel vrees aan te jagen „ - . , Tegenover de familie Basen ge' aoeg ae aa »enou' ij bouwondernemer zich steeds correct, ook na de verdwijlning van den heer Busch. Zelfs schijnt hij de vrouw van het slachtoffer eenige malen geld ter leen te heb- 1 '.ben aangeboden. Buitenland. „DE TIJGER VAN DE BEURS". Hoe goedgsloovig de menschön vaak zijn, wordt voor de zooveetete maal aa)n getoond door de geschiedenis van de oplichterijen van de gebroeders Baumgiirtuer, die, na in den oorlog als officier te hebben gediend, in '19 uit UJm naar Berlijn kwamen, en twee jaar later in Charlottenburg een bank oprichtten, keurig schrijfpapier zieh aanschaften met het hoofd „Baukgeschaft Baumgartner" en de Kunst verstonden zich in korten tijd een groots clientèle uit alle standen te verwerven, die de gebroeders vaak geheele vermogens toevertrouwden, om nooit ee|a penning ervan terug te zien. Dertig slachtoffers kwamen voor de rechtbank, waarvoor de heeren Baumgartner dezer dagen terecht stonden, getuigen. Toeti zij te Berlijn kwamen, schijnen de gebroeders gespeculeerd te hebben. Zij vertelden aan vrienden en bekenden althans van hun successen op de beurs, waardoor zij bij velen het verlangen wekten om ook eens hu|n geluk te beproeven. De mens.chen vertrouwden d,en gelukkigen speculanten hun geld toe; dezen richtten hun bank op en reeds spoedig had de zaak, naar het heette, een omzet van drie millioen mark. Uit de inbesiagganomen boekeln is gebleken, dat het den gebroeders niet bijzender ernst was met de hun toevertrouw die gelden. De heeren leefden 'am den grooten boom en maakten goeden sier met de spaarpenningen vati anderen. Aan zijn cliénten vertelde Karl Baumgartner, die als directeur optrad, dat hij op de beurs door zijn groote successen bekend stond als „de tijger van de beurs". Verder gaf hij zich uit voor dien .Vizeprasident vom Stinneslftmzerii" en voor een afstammeling van Napoleon, terwijl hij zich een der handigste zakenlieden uit het rijk inoemde. Talrijk moeten de lieden geweest zijn, die zich op deze plompe wijze hebben laten bedotten. Tot ten slftte de aandacht van de recherche werd getrokkeln door de grove uitgaven van Karl B. in allerlei bekende nachtgelegeaheden, zoodat zij zijn gangen ging naspeuren en hem eindelijk arresteerde. Toen bleek al heel spoedig, dat hij al het hem toevertrouwde geld er door gejaagd had. Voor de rechtbank trachtte hij eerst nog te schermen met allerlei groote beurszaken. Na de verklaringen echter van zijn chauffeur, Inl. dat zijn patroon nooit naar de beurs of andere banken ging. viel deze door de mand. DE RIJKSTE AMERIKAAN Uit de ouicïêeTe lijst der hoogstaangeslagenen in de Amerikaaneche republiek, welke dit jaar voor het eerst is gepubliceerd, blijkt, dat de oude Rockefeller reeds lang niet meer de rijkste ma/a van Amerika is. TengevoCge van zijn vrijgevigheid!, zijn vele giften voor cultureel© en maatschappelijke doeleinden, blijkt de goede man dermate ,,verarmd" te zijn, dat hij per jaar Log maar 125.000 dollar belasting betaalt. De zoon van Rockefeller echter die minder royaal is, zal op het oogenblik wel de rijkste man der wereld zijn. Hij betaalt per "aar zeven millioen dollar vermogefcisbe'lasting (waarmee dus het halve Nederlandsche leger bekostigd zou kunnen worden) en Ford, de man van de auto's, die per jaar 2 mi'UiocAi dollar betaalt, is dus tegenover Rockefeller Jr. maar een kleine jongen. Het is eigenaardig te weten, dat den in Europa nog vrij ombekenden heer Wrigley* die heel Amerika van kauwgummi voorziet, de kauwgom-industrie klaarblijkelijk, geen windeieren gelegd heeft. Hij betaalt namelijk per jaar een millioen dollar belasting. Bisschop Conell te Boston betaaüt per jaar 35 duizelnd dollar belasting. Zijn collega, de aartsbisschop van New York schijnt de juistere opvatting te huldigen, dat het beter is den armen dan deli belastingambtenaren zijn aardsche goederen weg te schenken; immers liij betaalt per jaar slechts 300 harde dollars. De bokser Dempsey betaalt 90.000 dollar, doch hij wordt ten ecnenmale knock out geslagen door 'dern filmheld Douglas F> irftanks, den man met den glimlach, die per jaar 225.0C0 dollar belasting betaalt'. DRIEDUIZEND LIEFHEBBERS, Naar de betrekking van klerk ter secretarie te Hilversum is, naar het Weekblad van den Bond van Ned. Gemeenteambtenaren vermeldt, dcor niet minder dan 3000 zegge drieduizend, personen gesolliciteerd. Aangezien de bezoldiging van die betrekking meer dan 1000 ;uld«n bedraagt, en derhalve de sollicitatiestukken gezegeld moeteto' ujn, kom; de niet geringe som van minstens ƒ 900 aan zegels, vermeerderd met een bedrag van tenminste ƒ 300 aan postzegels, totaal ƒ 1200, ten i-oordeele van 's Rijks schatkist. LOS ANGELOS, DE GELUKKIGSTE STAD DER WERELD ? • Het lijkt wel, of Los Angeles de gelukkigste stad is van de heele wereld. Een halve eeuw geleden was het een stadje van 13000 zielen. San Francisco was toen reeds een groote stad maar over Los Angeles werd heelemaal niet gesproken. In 1900 was het nog geen groot centrum; ongeveer 100.000 inwoners. Van toen af ging het echter vlugger, in tien jaar werd het bevolkingscijfer verdrievoudigd. In 1920 dan had men het getal 676.873 bereikt. In 1924 echter, is de bevolking dubbel zoo groot: 1.150.000 zielen. Daarbij komen nog twee voorsteden, Long Beach (110.000) en Pasadene (85.000) zoodat daar in het geheel een kleine twee millioen menschen wonen, waar er volgens de eerste volkstelling in 1847 alles bij elkaar nog geen 1500 woonden Wat zijn de oorzaken van dien enormen toeloop? Een correspondent van de Times noemt er drie. le De enorme propaganda die over de heele wereld voor Los Angeles wordt gemaakt door middel van de - - — - Amerikaansche filmen. Wie weet er niet, dat Charlie Chaplin, Mary Pickford en zoovele andere beroemdheden in Los Angelos werken, er wonen, en er een bijna legendarisch leven van luxe en genot leiden ? 2e. Met heerlijke klimaat. Men heeft er zoowat 350, prachtige zonnige dagen per jaaar. Men kan er vrijwel iederen dag tenissen. Om den prijs van de steenkolen behoeft men ^wZchen foch is het er nooit zoo^w ... . . t , !^ e ^, ' S I : e „ r kilometer, dé I 11 ijk dat men in een omtrek van enkele kilometers de meest denkbare verscheidenheid van natuur en zelfs | van klimaat heeft. W ie een auto bezit, kan gemakke* lijk op een middagje naar de hooge bergen toeren, |waar het heerlijk frisch is. 3e. De aantrekkingsgracht van een zich In enorm tempo ontwikkelend economisch leven. Het Panamakanaal heeft van San Pedro, de haven van Los Angelies , in een paar jaren tijds de tweede haven van 't Amerikaansche vasteland gemaakt. Verder is de grond er buitengewoon vruchtbaar; ook hebben er zich tallooze tuiniers gevestigd. Het Californische fruit is (trouwens de wereld door voldoende bekend. En dan : „the movies" de bioscoop-industrie. Zij is samen met de vruchten-kweekerij het eerste bedrijf van die reusachtige .stad. Natuurlijk zijn er ook schaduwzijde aan zulk een I geprecipiteerde ontwikkeling verbonden. In WestArc^ri)^ spreekt men wel eens over Los Angeles als over een modern Gomorrha waar men den heelen dag f u jft, moordt en steelt en dan er tusschen door nog j even een film in elkaar zet. I Zoo erg is het wel niet. Maar er gebeuren wel erge | dingen. Het feit, dat de bevolking zeer gemengd is, ook vele I Japanners, Chineezen, en negers wonen er, maakt den toestand natuurlijk niet beter, althans niet rustiger. In November hadden er negen sensationeele moorden plaats, terwijl er slechts drie daders gearresteerd konden worden. Gemiddeld telt men drie groote dief stallen met inbraak of geweldpleging per dag. --- ALLERLEI. EEN GELUK BIJ EEN ONGELUK. De Fransche schrijver Edmond About verscheen op zekeren dag bit den meest beroemden schermmeester van zijn tijd, Alfons Grisier, en klaagde tegenover hem — Ik heb mij zelf in een lastig parket gebracht. Ui was een beetje overmoedig en plaagde iemand, die ik slechts van verre ken. Hij nam- mij 't kwalijk en dus wacht mij waarschijnlijk een duel. Nu heb ik van veeh teto niet het minste verstand en bovendien ben ik een beetje corpulent, zooals u ziet. Wilt u mij een beetje van uw kunst le'eren o;>dat ik mij tenminste niet bespottelijk maak. . Grisier begon dadelijk met de gewenschte les. Maar hoe hij zich ook inspaade de man van de pen bleek zoo onhandig, dat Grisier hem tenslotte hoofdschuddend verklaarde: — Laten we ophouden met dit spel, want u leert het nooit! Zonde voor elk kwartier dat we er mee zoek bren giefci. — Maar dat is verschrikkelijk, klaagde de door het duel bedreigde, ik verzeker u dat ik mijn best gedaan heb. — Daaraan twijfel ik niet, antwoordde de meester in het schermen glimlachend. Maar ongelukkig is uw best doen niet voldoende. Terwijl hij daarna zijn weinig belovende leerling uitgieleide deed, viel de blik van den laatste op een portret van Grisier, dat op den schoorsteenmantel stond. — Wilt u mij een pleizier doen en ter herinnering aan mijn mislukte schermles uw portret cadeau doen? vroeg About. — Met het grootste genoegen wanneer u daartegenover voor mij ook iets doet antwoordde de meester in het schermen en schreef schuin over het portret de woorden: ,,Voor mijnheer Edmomd About, den besten leerling dien ik ooit gehad heb." Verheugd en beschaamd tegeliik las About deze woorden, stak het portret in zijn zak en ging heen. Hij vermoedde wiet dat hij den redder van zijn leven bii zich droeg. Een paar uur later kwamen namelijk de heeren de secondanten van den beleedigde, bij den schrijver' en brachtejn hem de gevreesde uitdaging. Terwijl zij in de voorkamer op hem wachtten, zagen zij op den schoorsteenm antal het portret liggen van Grisier met de eigeuhandig geschreven opdracht. Wat is dat, zeiden zij tegen elkaar. About wordt door den onovertroffen Grisier zijn besten leerling genoemd? Ais dat waar was zou het een doldriestheid zijn onzen vriend zich tegenover zoo'n matador te plaatsen. We moeten probeeren de zaak te regelen. En zij volvoerdteb dit plan met zoo groote omzichtigheid, dat werkelijk About bereid gevonden werd de zaak te regelen. About's eerste en laatste les in het vechten had dus wel nuttig effect bereikt! HaNDEL'S PRUIKEN EN TWEE MEIS.ÏESOOGEN. Georg Friedrich Handel, geboren 23 Februari 1684 en gestorven 14 April 1750, had. zooals bekend, een heel bijzondere voorliefde voor mooie pruiken. Hij bezat een morgen-, een middag-, een avondpruik, een huis- en statiepruik en zelfs een nachtpruik. Zijn pruik speelde ook aan den dirigentenlessenaar een beduidende rol. Ging alles naar wensch, dan maakte de groote witte pruik, die hij in het orkest droeg, beteekenisvolle bewegingen, waaruit de executanten tevredenheid konden opmaken. Bleef de pruikenbeweging achterwege, zoo was dit een teeken dat er „storm" op handen was. Maar van al zijn pruiken zou er ééne zijn, zijn galapruik, die een belangrijke rol in zijn leven speelde. De geschiedenis hiervan luidt als volgt: Koning Georg van Engeland gaf op zekeren dag een groot diner, waaraan alle hoogwaardigheidsbekleders en beroemdheden van het land genoodigd waren. Onder deze bevond zich ook de componist Handel. Op weg naar St. James gebeurde het, dat Handel voorbij een huis kwam, waar loodgieters bezig waren het dak te herstellen. Diep in gedachten verzonken ging Handel onder een stellage door en bemerkte niet dat zijn pruik aan een uitstekend lattenwerk hangen bleef. Onder het neuriën van een muzikaal motief, wilde de maëstro het Koninklijk paleis binnenstappen, toen hij eensklaps aan zijn jas voelde trekken. Een mooi jong meisje stond achter hem en sprak met een vriendelijk lachje: „Verontschuldigd mij, mylord, maar weet u wel, dat u uw pruik vergeten hebt?" — „Wat zegt u, mijn pruik?" antwoordde de ontstelde componist, terwijl hij beide handen aan het hoofd bracht. — „Wel waarachtig", voegde hij er toonloos aan toe, toen hem de treurige waarheid duidelijk werd, „mijn hoofd is zoo kaal als de knie van Adam — wat te beginnen? Ik heb zoo'n dik hoofd, dat ik zeker bij geen pruikenmaker in de buurt een passende pruik zal vinden, en mijn kapper woont zoo ver, dat ik on mogelijk tijd heb om er heen te gaan." „Als mylorfl mij wil vergezellen," vervolgde vrijmoedig met een beleefde buiging het bekoorlijke meisie, „ik ben haarwerkster; ik heet Jenny Broek en woon hier vlak in de nabijheid bij mijn vader, den Pruikenmaker der hofhouding. Ik geloof zeker, dat Mylord bij ons vinden zal wat hij noodig heeft." J Handel volgde zeer verheugd de schoone Jenny. In de" winkel van vader Broek moesten nu alle voorra d >2e de revue passeeren, maar alle waren te klem. Eindelijk ontdekte miss Jenny met haar heldere oogjes er eene, welke onder de toonbank verborgen lag, maar die de gewenschte grootte had. — „Deze zal wel passen, Mylord", zeide zij met een innemend glimlachje. — „Gaat u zitten, asjeblieft, ik zal t , j. . . , *® d u ^ z< j|f jJ a "ei K waa/oracht' ^ h Pr o%„,:e n 2 Handel haalde zijn welgevulde beurs voor den dag, maar het lieftallige meisje weerde ze af en vroeg alleen de gunst, dat Handel in 't vervolg haar klant ^Natuurlijk'Stemde de componist dat Ter| pa!)rr , R t nfi zoek gaarne toe. De groote toondichter, die zich tot dusver niet 't minst om vrouwen bekommerd had — hoe velen er zich ook reeds in zijn gunst aanbevolen hadden — ging niet zonder innerlijke ontroering uit de kapperswinkel. De lieflijke Jenny had hem bij het afscheid toch zoo doordringend aangekeken, terwijl een donker blosje haar wangen kleurde. Was dat blosje bij jonge me i S j es niet steeds de verrader der hartsgeheimen? Niets was natuurlijker dan dat Handel zich in 't vervolg dagelijks door de mooi Jenny liet kappen en altijd had hij tijd genoeg, wanneer haar zachte en sierlijke handjes een half uur lang door zijn krullen woelden. Hoe het eigenlijk in zijn werk gegaan was, wist hij I zelf niet, maar hij begon voor het aardige meisje gevoelens te koesteren, die hem niet contrapuntisch toeschenen. Reeds had hij haar als blijk van toegenegenheid een keurig gebonden uitgave van zijn „Messias"geschonken. De zaak kwam hem steeds vreemder voor, totdat hij op zekeren da? het koen besluit nam om ln Behoorlijken vorm de schoone hand vun hef jonge meisje te gaan vragen. Zoo gedacht, zoo gedaan. Toen hij den winkel binnentrad, om zijn plannen prestissimo ten uitvoer te brengen, ontwaarde hff Mis Jenny in het nevenvertrek, waar zij bezig wa* het hoofdtooisel van een knappen jongen officier der Garde in orde te brengen. Op de meest vertrouwelijke wijze schertste en lachte zij met hem. Handel voelde iets als ijverzucht in zijn binnenste sluipen, doch hij ging rustig in een hoekje zitten wachten tot de officier zou vertrekken. Dit scheen nog niet zoo heel vlug te gebeuren en Handel's geduld werd op een harde proef "esteld. Had Jenny de aanwezigheid van den meester vermoed, wellicht zou ze haar arbeid vlu??er verricht hebben, doch zij had van zijn binnentreden niet 't minst bemerkt. Stil voor zich heen turend, wachtte Handel zijn beurt af. Wel verried de schittering zijner oogen dat liefdesmijmering zijn geest bezighield, doch verder z?thij roerloos stil. Hoe plotseling zou hij echter uit zim schoone droomen wakker schrikken. „Vader," riep Jenny met haar welluidend stemmetje uit het aangrenzend vertrek. „Geef mij een blad uit Handel's Messias, ik moet nog zes papillotten d^aien en dan wordt onze luitenant de mooiste offi> ! -r van het heel" land. Deze woorden vielen als een donderslag op den armen Handel. Ongekamd stormde hij de deur uit, terwijl hij in vertwijfeling uitriep: „Met mijn grootste meesterwerk, mijn Messias, ^-njHotten maken!" Sedert dezen dag, dat hij bijna een bekoo-' lat geen anderen bruidschat dan twee mooie' oogen en een aangeboren talent voor de kannerskunst tot zijn vrouw had gekozen, heeft Handel nooit meer huwelijksplannen gesmeed. Hij stWf als jn""~ezel. Na zijn dood werden al zijn pruiken — het waren er niet minder dan zes dozijn — verkocht met uitzondering echter van één enkele, waar Handel volgens zijn laatste wilsbeschikking mede nam in het graf: het was de pruik, die Jenny hem geschonken had. VERSTROOIDHEID. Men heeft al veel over verstrooidheid kunnen lachen of er meedelijdend de schouders voor kunnen ophalen, a naar gelang van de geaardheid van den lezer. Met volgende, hetwelk verteld wordt van een geleerde uit de 18e eeuw mag wel als allesovertreffend beschouwd worden. Van dezen geleerde staat geboekt, dat, als hij op het punt stond uit te gaan, eensklaps bleek, dat hij half geschoren was, dat zijn kousen afgezakt waren er dat zijn hemd over zijn broek hing. Hij liep op straat vast tegen een disselboom van een rijtuig of tegen een stuk hout, dat een timmerman op de schouders droeg. Eens liep hij tegen een blinde aan en rolde met dezen samen over den weg. j^ls hij een vertrek binnenkwam, liep hij vast tegen 'n lichtkroon, .waaraan zijn pruik bleef hangen. Op straat verdwaalde hij meestal en na lang zoeken eindelijk besloot den weg maar te vragen, moest hij hooren, dat hij in de straat was, waarin hij woonde. Eens trad hij zijn huis binnen, maar ging er direct weer uit, omdat hij meende verkeerd te zijn Hij liep het huis van een dame binnen, denkende in zijn eigen huis te zijn. Hij vleide zich in een leunstoel en verwonderde zich erover, dat de vreemde dame zoolang bleef. Hij kreeg honger en noodigde haar daarom uit het avondmaal met hem te gebruiken. Haar lachen deed hem tot zich zelf komen. in de kerk zag hij een blinde nan de deur voor een silaar aan, en diens napje voor een wijwaterbak, waarin lij zijn vingers doopte. Toen hij zijn gebedenboek voor den dag wilde halen, vond hij een ,.. pantoffel. Hij nam geld nit zijn cassette em dacht dat hij die weder wegsloot, maar sloot in waarheid zijn hond in de kast. Terwijl hij trik-trak «peelde, vroeg hij een glas water, hij zette toen den beker met dobbelsteenen aan den mond en wierp het water over het spel. Hij schreef een langen brief, deed er toen zand op en schudde het overtollige zand in deu inktkoker. Nadat deze weer schoon was, schreef hij nog een brief en sloot ze toen in de verkeerde enveloppen. Aan diners nam hij gestadig het brood, de vorken en messen van die naas' hem zaten. Hij schepte soep op en at met den soeplepel. DE OUDERS VAN BEROEMDE MANNEN. Het is een bekend feit, dat vele beroemde mannen hun jeugd doorbrachten in een allesbehalve weelderige omgeving en dat hun ouders in vele gevtilen heelemaal niet in staat waren hun kinderen die opleid'ng te geven, die men toch voor hun werk noodzakelijk zou hebben geacht. Zoo was b.v. de beroemde archeoloog Winckelmann de zoon van een armen schoenmaker: Joseph Haydn was een wagenmakerszoon; de vader van Richard Wagner was politiebeambte; Franz Schubert, de onsterfelijke lieder-componist. was het kind van een eenvoudig schoolmeestei. Al deze mannen hebben zich door eigen talent een onsterfelijken naam verworven. Maar hoeveel kinderen, die, zij het dan ook geen genie, een of anderen aanleg toonen, moesten dien verstikken, omdat hun ouders niet bij machte waren hun opleiding te bekostigen. OeluKkig, dat er in onzen tijd middelen bestaan, die het begaafde kind in staat stallen zijn talenten, dikwijls tot veler welzijn te ontplooien. LICHAAMSVERZORGING. Lichaamsverzorging bestaat in groote betrachting van reinheid. De ooren moeten dagelijks gewasschen en afgedroogd worden. Oorlepeltjes zijn door gaans onnoodig. Het peuteren in de ooren is hoogst gevaarlijk. Gewaarschuwd dient te worden, om vreemde voor* werpen, welke in het oor geraakt zijn, zelf daaruit te verwijderen. Heeft een kind iets in het oor gestopt of in den neus, dan dient men niet te trachten, het voorwerp daaruit te verwijdere«, maar men moet dadelijk de hulp van den huisarts inroepen. Meer zorg verdient — aldus lezen we in het tijdschrift „Gezondheid" — de mondholte en hierin zijn het vooral de tanden en kiezen, waarop gelet moet worden. Men moet ze geregeld reinigen. Het best geschiedt dat 's morgens na het opstaan en 's avonds voor het naar bed gaan met een niet te harden tandenborstel. Ook melktanden moeten gepoetst worden. Men dient de kindereni daaraan reeds vroegtijdig te wennen. Onverschillig is de keuze van het poetsmiddel. Men kan daarvoor krijt nemen en voor den mond is zu>ver water reeds voldoende. Ook kan hieraan een onschuldig desinfectiemiddel toegevoegd worden. Alleszins is aan te bevelen, dat men van tijd tot tijd ( zijn gebit door een tandarts laat nazien. Een onaangename reuk uit den mond is een akelig gebrek. Dit kan verschillende oorzaken hebben. Meestal zijn tanden en tandvleesch daaraan schuldig en een goede 1 verzorging hiervan kan het gebrfek opheffen. In fndere gevallen „komt de reuk uit de maag", zooals men zegt,j d.i. hij hangt met het gebruik van bepaalde spijzen eni dranken samen. Dan moet men bij het eten daarmede rekening houden en, wanneer dit noodig mocht zijn, door geneesmiddelen de kwaal verhelpen. Soms is de tong daaraan schuld, soms ook wel de amendelen of de keel en nog veel meer komt de onaangename reuk niet uit den mond, maar uit den neus voort. Men doet dan goed, om zich tot een keelspecialist te wenden. Onze nagels en onze haren verdienen ook onze aandacht. Water en zeep zijn daarvoor de beste reinigings- 1 • middelen. Eenmaal in de week zeept men de haren goed in. Als zeep is zuivere groene zeep of.verdunde spirituszeep aan 1 te bevelen. Blond haar krijgt door naspoeling metkamillentheeeen mooie kleur. Natuurlijk moet het geheele lichaam veelvuldig met water en zeep gereinigd worden. Hoe reiner ons lichaam is des te beter zal het functionneeren. ---