Sociaal Leven Ned. R. K. Middenstandsbond. VERGADERING VAN HET HOOFDBESTUUR. Dezer dagen vergaderde te Utrecht onder de leiding van den Bondsvoorzitter, den heer C. J. G. Struijcken te Den Haag, het hoofdbestuur van den Ned. R. K. Middenstandsbond-, Mededeeling werd gedaan van de oprichting in de R. K. Middenstansorganisatie van een tweetal lanelijke vakbonden, n.1. van den Ned. R. K. Bond van Kapperspatroons en den Ned. R. K. Bond van Kleermakerspatroons, terwijl in Limburg het initiatief bleek te zijn genomen tot landelijke organisatie van de R. K. Kantoorboekhandelaren en in Breda tot landelijke organisatie der R. K. Bloemisten en Bloemenwinkeliers, binnen het verband der R. K. Middenstandsorganisatie. Ten aanzien van enkele instellingen van den Ned. R. K. Middenstandsbond werden besluiten genomen van internen aard. Een bespreking verd gewijd aan het hangende vraagstuk der concentratie van de bureaux der Diocesane Middenstandsbonden van den Ned. R. K. Middenstandsbond. In samenwerking met de twee andere landelijke Middenstandsbonden zal worden getracht, regelen te stellen voor de actie van straat- en wijkvereenigingen van den Middenstand. In samenwerking met de R. K. Vereeniging van Leeraren tot bevordering van het Handelsonderwijs zulien stappen gedaan worden, om te komen tot meer eenheid in leerplan en exameneischen van de cursussen voor Handelsonderwijs, welke door R. K. Middenstandsvereenigingen hier te lande worden geëxploiteerd. Een uitvoerige uiteenzetting werd gegeven van de breede werkzaamheid, welke door de Katholieke Middenstands-organisatie in de afgeloopen maanden is ontplooid om te verkrijgen, dat aan gezonde middenstandsbedrijven, die door de crisis in moeilijkheden zijn geraakt, met regeeringsmedewerking crediethulp zal kunnen worden verleend. Tenslotte weiden definitief vastgesteld de nieuwe statuten, die voor den Ned. R. K. Middenstandsbond zullen worden ingevoerd. o --- Sport en Spel Klaas Van Nek Jr. hersteld. Men zal zich de ernstige valpartij herinneren tijdens de Amsterdamsche Zesdaagsche, waarbij Klaas van Nek Jr. zoo leelijk terecht kwam. Thans is hij zoover hersteld, dat hij weer zijn training is begonnen. Roode Duivels—Slavia (Praag) 2—1, Woensdagavond is te Brussel een oefenwedstrijd gespeeld tusschen het Belgische elftal en de Tsjechische beroepsclub Slavia, uit Praag. De Belgen, die in de tweede helft het sterkste elftal vormden, wonnen welverdiend met 2—1. De doelpunten werden voor Slavia gemaakt door Joska na 4 minuten, voor België door Voorhoof, na 4 minuten en 18 minuten. Er waren 5000 toeschouwers. --- Onderwijs Navolgenswaardig voorbeeld. In het „Katholieke Schoolblad" schrijft de B.: Dezer dagen vernamen wij enkele staaltjes, waarvan wij er in de toekomst nog menige hopen te vernemen. Het betrof eenige scholen, door religieusen bediend, waar leerkrachten op wachtgeld moeten worden gesteld. Wat deed men daar? Men liet enkele jongere leerkrachten, de betrekking houden en deed religieusen, die daarvoor het best in aanmerking kwamen, op wachtgeld stellen. Een dergelijke daad verdient waardeering en dankbaarheid. Ze kan allicht niet algemeen worden toegepast. De lokale omstandigheden bepalen veel. Toch zouden wij onzen religieusen met aandrang willen vragen, het door ons gesignaleerde, schoon niet genoemde voorbeeld voor oogen te houden. Het is mogelijke, dat de keuze gaat bijv. tusschen een religieus op leeftijd en een jong kostwinner(ster). Laat het een offer zijn voor de Congregatie een dergelijke daad te stellen, het zal een offer zijn, dat niet zonder rijke belooning blijft, een offer, dat allerlei vooroordeelen opruimt, waar die mochten bestaan. Wij doen een dringend beroep op onze religieuzen om bij voorkomende gelegenheid te overwegen, wat hun (haar) hand hier te doen vindt. Zij kunnen zich daardoor veler dankbaarheid verzekeren. o --- Rechtzaken Kantongerecht te Venlo. UITSPRAKEN DER STRAFZITTING. Overtreding Leerplichtwet: H. G. C. te Broekhuizen ƒ 2 of 2 dagen. Overtr. Vleeschkeuringswet: G. J. C. te Venray ƒ 5 of 5 dagen. Overtr. Winkelsluitingswet: G. J. C. te Venlo, vrijspraak. Overtr. Crisiszuivelwet (margarine smokkelen) J. M. J. N. te Tegelen ƒ 10 of 2 weken tuchtschool, verbeurd margarine; J. J. S. te Blerick ƒ 18 of 15 dagen, verb. margarine; H. Th. W. te Venlo ƒ 18 of 15 dagen, verb. margarine; W.' C. te Venlo ƒ 18 of 15 dagen, verb. margarine. Overtr. Alg. Politieverordening van Horst: S. van E. te Horst, berispt; M. J. L. te Horst ƒ 4 of 4 dagen. Overtr. Alg. Politiever. van Venlo: H. C. J. L. S. te Venlo ƒ 2 of 2 dagen; J. G. N. te Venlo ƒ 2.50 of 2 dagen. Overtr. Motor- en Rijwielverordening van Venlo: L. C. M. T. te Venlo ƒ 12 of 12 dagen; E. Ph. V. te Venlo ƒ 18 of 18 dagen. Overtr. Motor- en Rijwielverordening van Venray: F, R. te Aken ƒ 5 of 5 dagen. Overtr. Alg. Politieverordening van Maasbree: M. L. T. en L. J. T. beiden te Blerick, vrijspraak. Overtr. Motor- en Rijwielreglement: TIi. W. te Blerick ƒ 20 of 2 weken tuchtschool; L. J. H. G. te Tegelen ƒ 35 of 20 dagen; L. C. te Arcen ƒ 10 of 10 dagen; Th. H. van R. te Tienray ƒ 5 of 5 dagen; M. P. te Venlo ƒ 4 of 4 dagen; J. van S. te Venlo ƒ 4 of 4 dagen; M. G. de V. te Venray ƒ 5 of 5 dagen; J\ M. M. te Gemert ƒ 6 of 6 dagen. Overtr. Wetboek van Strafrecht: W. J. H. M. te Horst ƒ 8 of 8 dagen. Openbare dronkenschap: P. J. van C. te Baarlo ƒ 18 of•18 dagen. GERECHTSHOF DEN BOSCH. HARE DOCHTER GEWURGD. Het drama te Kerkrade. Voor het Gerechtshof werd in hooger beroep de strafzaak behandeld tegen Maria Klo basa, huisvrouw van H. Stijnen, 54 jaar, wonende te Kerkrade, die op 20 Juli haar dochtertje heeft gedood. Deze afschuwelijke daad heeft niet alleen in Limburg maar door het heele land en ook in Duitschland groote belangstelling. Aan verdachte, een forsche, wat gezette vrouw, met stug uiterlijk, en die er in haar kleeding goed uitziet, wordt volgens de dagvaarding ten laste gelegd, dat zij op 20 Juli 1932.te Kerkrade, met het oogmerk om hare dochter Aloysia Osajnik van het leven te berooven, opzettelijk met groote kracht het 15-jarig meisje met de handen om den hals en de keel heeft vastgegrepen en aldus gedurende eenigen tijd een gewelddadigen druk heeft uitgeoefend, ten gevolge waarvan bij het meisje eene belemme ring van de ademhaling is opgetreden, tengevolge waarvan zij is gestorven. De Rechtbank te Maastricht kwalificeerde het misdrijf als doodslag en veroordeelde de moeder tot 8 jaar gevangenisstraf. Voor het Gerechtshof waren 18 getuigen verschenen. Ook de man uit het tweede huwelijk der vrouw was onder de aanwezigen. Verdachte is gedetineerd. Als deskundigen waren opgeroepen Dr. Hulst en Dr. A. Smedding. Als tolk fungeerde mej. Antonie Lewin, Den Bosch. Verdachte binnen geleid, gaat ontzettend te keer. Het Gerechtshof is samengesteld als volgt: Jhr. Mr. Sasse van IJsselt, president; Jhr. Mr. van Meeuwen en Mr. van Bortel, raadsheereri; Jhr. Mr. de Kuyper, griffier, Mr. Couvée, advocaat-generaal. Terwijl de griffier de dagvaarding voorleest, snikt verdachte: „Bitte schön, ich habe r eine Tochter nicht gewörgt." Het slachtoffer is dadelijk na de mishandeling overleden. Verdachte ondervraagd, zeide in hooger beroep te zijn gekomen, omdat zij onschuldig is Ze had het kind wel met de haren getrokken, want het meisje was zoo lang weggebleven. (Ze was met de moeder alleen thuis toen de doodslag geschiedde). Volgt een langdurig getuigenverhoor. Aan den dokter en de politie had verdachte eerst gezegd, dat hare dochter bezweken was aan krampen en toen bij onderzoek teekenen van-geweld te voorschijn kwamen, beweerde de vrouw, dat het meisje zich, na een standje te hebben gehad, omdat ze zoolang was weggebleven, aan een zijden sjaal aan haar ledikant had opgehangen. Uit de getuigenverklaringen bleek, dat de vrouw misbruik maakte van sterken drank, raasde, vloekte, slecht voor het meisje was en haar mishandelde en uitschold. De vermoorde, die onderwijs had genoten bij de Zusters Ursulinen te Kerkrade, was van ongerepte deugd en was gekend als een zacht goed meisje. Het O. M. bij de Rechtbank te Maastricht had 12 jaar gevangenisstraf geëischt terwijl de uitspraak 8 jaar luidde. De adv.-generaal eischte 10 jaar gevangenisstraf. Verdachte ging verschrikkelijk te keer. De verdediger Mr. van Oppen, Maastricht, pleitte vrijspraak en verzocht de invrijheidstelling van verdachte, wat werd geweigerd. Uitspraak 9 Januari. --- Oost-Indië Twist met koelies. HET MES KWAM ER DADELIJK BIJ TE PAS. Een misverstand vermoedelijk de oorzaak. Zooals Aneta reeds telegrafisch heeft gemeld, had Vrijdagmorgen 11 November aan boord van het ss. „van Swoll" der K. P. M., liggende aan den grooten steiger te Samarinda, een steekpartij plaats, die aan eenige Timoreesche schepelingen het leven heeft gekost. De correspondent van het Socr. Hbl. te Samarinda berichtte hierover nader; Het schip lag te lossen toen den eersten ofncier diefstal werd gerapporteerd. Een koeli van den'wal had aan een dekpassagier diens portemonnaie ontfutseld, hetgeen niet ongemerkt was geschied. De dader werd dan ook aangewezen en zicii ontdekt ziend, vluchtte hij, na wegwerpen van het gestolene, in een W. C., alwaar hij werd gepakt en aan de politie overgeleverd. Om herhaling te voorkomen vaardigde de eerste officier de order uit, dat geen walkoelies meer aan boord mochten komen en plaatste hij een Timoreescheii schepeling als wachtsman bij den toegang naar de achterkuil. Toen even later eenige koelies zich aan boord wilden begeven, werd hun door dien wachtsman de toegang geweigerd. De koelies, die zulks niet gewend waren en waarschijnlijk niet op de hoogte waren van de reden, die tot dien maatregel had geleid, werden hierdoor zoo woedend, dat zij den wachtsman te lijf gingen en hem behoorlijk afrosten. Hij werd ontzet en na dit incident gingen de werkzaamheden eenigen tijd haar gewonen gang. Plotseling' ontstond aan boord echter een groot misbaar. Eenige koelies, die kans hadden gezien toch aan boord te komen, en die waarschijnlijk ook betrokken waren geweest bij het eerste incident, trokken plotseling hun messen en vielen eenige schepelingen aan. Ook de vierde officier, die zich in de achterkuil bevond, werd geattaqueerd. Een Timoreesche schepeling zeeg in den buik getroffen, zwaar gewond op dek neer, Een mandoer van de scheepskoelies kreeg eenige steken in den rug. Een andere Timorees werd ook zwaar getroffen. De vierde officier wist een aanval te pareeren, doch hij kon niet verhinderen dat hem een steek in de zij werd toegebracht, althans zulks gepoogd, want gelukkig gleed het mes op zijn zakmes af. zoodat hij met den schrik vrij kwam. Eenige officieren, die zich in de nabijheid bevonden, wapenden zich met ijzeren voorwerpen om de aangevallenen te hulp te komen. Er ontstond een algemeen sauve qui peut, ook aan den wal. In de verwarring en op het zien van versterking vluchtten de daders van boord. Als passagiers aan boord waren eenige Europeesche soldaten, bestemd voor Tarakan. Eenigen van hen keerden juist van een wandeling naar boord terug en een der vluchtende misdadigers bracht op den steiger den geniesoldaat Gudde een steek toe. Dit alles speelde zich in een minimum van tijd af. Inmiddels waren het K. P. M.-kantoor, de politie en de dokter gewaarschuwd, de goedangs gesloten en door de medereizende militairen wachten uitgezet bij de toegangen naar boord, om te verhinderen, dat eventueel zich nog daar bevindende daders zouden ontkomen. Na grondig doorzoeken werd noch aan boord, noch in de goedangs een spóor van de daders ontdekt. Inmiddels waren de politie en de dokter Tillema ter plaats gearriveerd. Dokter Tillema verleende de eerste geneeskundige hulp. Een der misdadigers, een koelie der Borsumij, die pertinent was herkend, werd onmiddellijk achterhaald en zwaar geboeid naar de gevangenis gebracht. De zwaai gewonde soldaat werd met de telefonisch bestelde militaire brancard naar het hospitaal gebracht, waar dokter Gabeler onmiddellijk operatief ingreep. De drie andere zwaar gewonden werden naar het hospitaal der OostBomeo Maatschappij vervoerd. Een der Timoreesche schepelingen stierf kort daarop, terwijl de andere den volgenden middag aan de bekomen verwondingen overleed. De mandoer maakt het redelijk wel, terwijl, na de geslaagde opératie, er alle hoop is, dat de genie-soldaat Gudde spoedig zal herstellen. Door de politie wordt ijverig naar de andere daders gezocht, hetgeen haar niet gemakkelijk wordt gemaakt, aangezien zich natuurlijk niemand meer iets van de personen der aanvallers kan of wil herinneren. De reeds gevatte koelie heeft reeds bekend. Zelfs tast men omtrent het aantal der aanvallers nog in het duister; er wordt gesproken van drie. De „van Swoll" vertrok nog dienzelfden dag naar Tarakan. Een strenge politie-bewaking op den steiger en voortdurende controle op het niet dragen van messen door koelies is in den vervolge wel wenschelijk. --- West-Indië Suriname wordt voorzichtig. COLUMBIAANSCH TROEPENTRANSPORT VRAAGT OM WATER. De autoriteiten te Paramaribo werden de vorige week verrast door het telegrafisch verzoek van een vaartuig van de kustwacht van de Republiek Columbia, dat verlof vroeg om n;et een transportschip, dat ?00 man Columbiaansche troepen aan boord had de haven te mogen binnenvaren, teneinde zich te voorzien van water. De Onbekendheid van de autoriteiten met het feit, dat een dergelijk fransport op komst was en nog andere omstandigheden maanden het Gouvernement aan tot voorzichtigheid. Daarom heeft men de toelating opgeschort totdat men inlichtingen verkregen zou hebben. Inmiddels werd telegrafisch overleg geopend met den Gouverneur van Curagao, Z.Exc. B. van Slobbe, en met Hr. Ms. tijdelijk zaakgelastigde te Bogota, Columbia, mr. A. Methöfer. Het een en ander leverde de bevestiging op, dat men hier te doen had met een Regeeringsvaartuig van de Republiek Columbia. Volgens den Columbiaanschen commandant was zijn expeditie onderweg voor een reis langs de grens tusschen Columbia en Peru, via de Amazone-rivier. Het een en ander komt wonderlijk voor in verband met de via Suriname gekozen route. Nadat de schepen zich te Paramaribo hadden geproviandeerd, is het transport weer vertrokken. --- Gemengd Nieuws De verduisteringen te Veendam. EEN SCHRIFTELIJKE BEKENTENIS AAN DE DIRECTIE. De 31-jarige procuratiehouder van de Gelderschc Credietvereeniging, H. M., die zich aan verduisteringen ter waarde van ongeveer ƒ 30.000 zou hebben schuldig gemaakt, vertrok Zaterdagmorgen met een huur-auto naar Assen, waar hij den middagtrein naar Holland nam. Hij had zijn vrouw wijs gemaakt, dat hij naar Utrecht moest en pas met den laatste» trein op Kerst-Maandag zou kunnen terugkceren. Onderweg heeft hij een vooraf gereed gemaakten brief aan de directie van de Geldersche Credietvereeniging te Arnhem geschreven, den brief in een Drentsch dorpje gepost, zoodat hij niet vóór Dinsdagmorgen te Arnhem kon arriveeren. In dien brief heeft hij der directie bekend, een bedrag van ongeveer ƒ 30.000 te hebben verduisterd. Dinsdagmorgen kreeg zijn vrouw ook pas argwaan, omdat H. M. niet op den vastgestelden tijd was teruggekeerd. , Per politie-radio-bericht is de aanhouding en voorgeleiding door de justitie te Winschoten gelast. Men vermoedt, dat hij naar Duitschland is uitgeweken. Evenwicht verloren. VAN EEN HEFTOREN IN DE HAVEN GEVALLEN. Bij de werkzaamheden aan de nieuwe brug te Barendrecht was gistermiddag de twintigjarige nageljongen A. Winkelhof uit Rotterdam boven op een der heftorens aan het werk. Door tot nu toe onbekende oorzaak verloor de nageljongen het evenwicht. Hij viel van den toren in het water. Men stelde direct reddingspogingen in het werk, doch hij kwam niet meer boven. Tot nu toe is men er niet in geslaagd het lijk te vinden. ALS HET GEWETEN SPREEKT. Oude moordzaak opgehelderd. ZIJN VROUW IN HET WATER OEGOOID. Zes jaren geleden als zelfmoord beschouwd. Op 13 April 1926 — dus ruim zes jaar geleden, — verdronk in de Ringvaart onder Amsterdam een vrouw. Haar man sprong haar na, doch het gelukte hem niet haar te redden. De man vertelde aan de politie, dat zijn vrouw zelfmoord had gepleegd; een politioneel onderzoek leidde niet tot een vervolging. In Maart 1932 kwam de man in een nachtasyl in aanraking met een prr-pagandiste van de Baptisten kerk, die zoo op zijn gemoed werkte dat hij tegenover haar bekende zijn vrouw een duw te hebben gegeven na een woordenwisseling. De man was tot bezinning gekomen en was zijn vrouw nagesprongen. Bewusteloos was hij zelf op den wal gebracht, de vrouw was verdronken. Op aandringen van de propagandiste had de man zich, door haar vergezeld, naar den commissaris van politie begeven. Woensdag stond de man — een 41-jarig magazijnbediende — voor de Vierde Kamer der rechtbank terecht, verdacht van doodslag op zijn vrouw gepleegd, subs. was hem mishandeling den dood tengevolge hebbend, ten laste gelegd. De man bevindt zich thans in het Huis van Bewaring te Groningen, verdacht van verduistering. Van de zes gedagvaarde getuigen was er één overleden, twee getuigen waren aanwezig. Als eerste getuige werd dr. Meursing gehoord. Desk. had in 1926 sectie op het lijk verricht. Hij was tot de conclusie gekomen, dat de vrouw was verdronken. Verdachte vertelt dan een treurig relaas. In 1920 was hij getrouwd. Hij woonde te Zwolle, waar hij goed zijn brood had. Na drie jaar meende hij, dat zijn vrouw hem ontrouw was en „toen heb ik de bloemetjes een paar dagen buiten gezet". Anderhalf jaar later was de vrouw weggegaan naar haar ouders te Amsterdam. Twee van de vier kinderen had zij meegenomen. Begin April had de vrouw een brief aan verd. geschreven. Zij wilde in Amsterdam blijven en verzocht haar man daar werk te zoeken. De schoonouders wilden verd. niet in huis halen, 's Avonds haalde verd. zijn vrouw af om met haar te wandelen. In dien tijd hoorde hij, dat zijn vrouw hem bedroog. Hij maakte haar verwijten. Het eene woord haalde het andere uit en tenslotte zou de vrouw hem hebben toegevoegd: „Ik heb je altijd bedrogen". Verd. was toen driftig geworden en had de vrouw van zich af geslingerd, ze was in het water terecht gekomen. Pres.: „Maar wist U niet, dat daar water was?" Verd.: „Neen, ik hoorde een plons en toen sprong ik haar achterna". Pres.:- „U hebt toch in 1926 gezegd, dat-uw vrouw zelfmoord had gepleegd?" Verd.: „Ja, dat heb ik gezegd". Pres.: „Voor de politie hebt u verklaard, haar in het water te hebben geduwd?" Verd.: „Dat is niet waar, het is waarschijnlijk bij vergissing onjuist opgenomen". Een oud-brigadier-rechercheur vertelt, dat verd. in 1926 had verklaard, dat zijn vrouw zelfmoord had gepleegd. De zaak wordt voor onbepaalden tijd geschorst om nog getuigen op te roepen. De gebeurtenissen te Beauraing. HET VISIOEN HEEFT ZICH HERHAALD. Aan de Libre Belgiqtie ontleenen we o.m. het volgende: Zaterdag j.l. daags vóór Kerstmis trok een groote processie van ruim 6000 personen óver den weg van Pondrome naar de plaats, waar de wonderbare verschijnselen gebeuren. De kinderen Degeimbre en Voisin konden slechts met heel veel moeite hun gewone plaatsen bereiken. Dank zij de betere maatregelen, welke genomen waren, om de orde te handhaven, konden de geneesheeren thans het verschijnsel onder de meest gunstige omstandigheden waarnemen. Er waren niet minder dan 27 geneesheeren aanwezig, waaronder verschillende niet-katholieken-. Terwijl naast ieder der kinderen een „getuige" stond, begonnen de kinderen den rozenkrans te bidden. Op het moment, toen ze het eerste Wees Gegroet van het vijfde tientje begonnen te bidden, gaven ze blijk, dat ze in extase geraakten. Zij baden nog 17 weesgegroeten, toen Gilberte Voisin (13 jaar) uitriep: „Indien gij de Onbevlekte Ontvangenis zijt, wilt gij er ons dan de bewijzen van geven ?" Toen ontstond er een ontroering-wekkende stilte, die slechts even verbroken werd doordat André Degeimbre (15 jaar) dezelfde vraag stelde. Tenslotte begonnen ook de arme zieken, die zich vlak bij de kleine „zieners" bevonden, te smeeken: „O, H. Maagd, maak dat ik zien kan, maak dat ik kan hooren, maak dat ik kan loopen, enz. Vervolgens werden nog zes wees gegroeten gebeden. Dan geraakten de kinderen weer in normalen toestand en begaven zich in de grot, waar zij een tientje baden, om de gevraagde zegeningen te verkrijgen en waar zij enkele liederen zongen, die door de menigte werden herhaald. De formaliteit der ondervraging had plaats in tegenwoordigheid van de geneesheeren. Albert Voisin vertelde, dat hij een bevestigend antwoord had vernomen op de vraag, die aan de verschijning was gesteld. Geen der meisjes heeft echter deze bewering bevestigd. Maar ieder der kinderen verklaarde formeel, dat de H. Maagd veel schitterender was dan gewoonlijk. De indruk was geweldig. Met een antieke brandspuit op stap. Varkens en biggen omgekomen. Woensdagmorgen omstreeks zeven uur is door onbekende oorzaak brand uitgebroken in de boerderij van den heer F. Muldens te Herwen. Met behulp van de omwonenden slaagde men er in, een gedeelte van den inboedel te redden. Twee varkens en 24 biggen kwamen in de vlammen om. De brandweer uit Lobith kwam met een brandspuit, die reeds meer dan een eeuw oud is ter plaatse teneinde de absolute onbruikbaarheid van dit instrument te demonstreeren. Het gevolg was dan ook, dat de boerderij en de bijgebouwen geheel afbrandden. De schade wordt slechts gedeeltelijk door verzekering gedekt. Briljanten vermist. Door een commissionair in diamant is bij de politie te Amsterdam aangifte gedaan, dat hij een partijtje briljanten ter waarde van ƒ 240 vermist. De man weet niet op welke wijze do kostbare steeritjes verdwenen zijn en het staat nog niet vast, 'dat hier sprake is van diefstal, De vermiste jongen, NA EEN „ACHT-DAAGSCHE" WEER THUIS. De 13-jarige jongen, die sedert 20 December uit zijn kosthuis aan de Meidoornstraat te Rotterdam werd vermist, is terecht. Hij is evenwel niet in Leiden ,maar in Den Helder opgespoord. Hij had den dag vóór zijn verdwijnen een standje van zijn elders wonende vader gehad. Daarom had hij des morgens tegen zijn kostjuffrouw gezegd, dat hij dien dag op school wilde overblijven en dat hij daarom brood wilde mee hebben. De juffrouw heeft hem toen 14 boterhammen mee gegeven. De jongen is per fiets naar Utrecht gereden en vervolgens via Amersfoort en Apeldoorn naar Arnhem. Nog denzelfden dag reed hij over Emmerik en Düsseldorf naar Keulen. In totaal heeft hij op die manier 300 K.M. achter elkaar gefietst. In Keulen kreeg hij onderdak in een jeugdherberg. Den volgenden dag ging hij naar Halle, waar hij eveneens zijn intrek nam in een jeugdherberg. Vijf dagen heeft hij daar in do buurt rondgezworven. Toen is hij weer naar het vaderland gereden, omdat hij heimwee kreeg. Over Elten en Arnhem ging het naar Ede, waar hij een Rotterdammer ontmoette, met wien hij naar Utrecht fietste. Daar kreeg hij een lekko band, Vervolgens is de jongen naar Amsterdam gegaan, waar hij een dame ontmoette, aan wio hij vertelde, dat hij naar Den Helder moest. Aangezien hij geen geld meer had en dien dag zijn doel niet meer kon bereiken, heeft zij hem onderdak verleend. Juist toen de jongen weer weg was, las de dame het verzoek om inlichtingen in de krant en zij waarschuwde de politie. Des avonds kwam de jongen in Den Helder aan en daar heeft de politie hem aangehouden. Hij vertelde nog niet van plan te zijn geweest naar huis te gaan. Hij had eerst den nieuwen afsluitdijk nog willen gaan zien. Woensdagavond is hij te Rotterdam aangekomen. Hij verkeerde in een uitstekende conditie, Chantage in de stoel bij den tandarts. 500 FRANCS OF GEEN GEBIT. Een wedloop om de duiten. Een Parijsclie tandarts kwam eenigen tijd geleden op de trap van zijn woning zijn huiseigenaar tegen, aldus de Tel. De tandarts maakte eenige grapjes, de huisheer lachte en de arls zag het gebit van den man, die tegenover hem stand, Het slot van dit gedeelte van het verhaal is, dat de tandarts opdracht kreeg voor 2000 francs een nieuw gebit te vervaardigen, opdat de eigenaar zonder vrees luidkeels en met open mond kon lachen. Denzelfden avond kwam de bezitter van het huis in de gruwelkamer van zijn huurder, betaalde duizend francs vooruit en liet zich bijna al zijn tanden uit zijn mond trekken, in ruil waarvoor hij een schitterend nieuw gebit kreeg, dat net echt was. De afspraak was, dat op 15 Januari a.s. de resteerende 1000 francs zouden worden betaald en beide partijen lachten daarover zeer tevreden. De een, omdat hij dank zij het verhuren van zijn huis een nieuw gebit had, de ander, omdat hij zijn huishuur had verdiend door voor zijn eigenaar een gebit te maken. Edoch, de tijden zijn slecht en contant geld is het dubbele waard of nog meer, als men eroin verlegen is. Toen de huiseigenaar weer eens achterover geleund in den stoel lag, nam de tandarts het gebit eruit en weigerde het er weer iu te zetten, voordat hij "een chèque van 500 francs had. Er ontstond een verward dispuut, waarbij de tandenlooze aan de zwakste zijde stond, want hij kon bijna niet spreken, dus teekende hij de gevraagde chèque, kreeg zijn gebit terug en liep hard weg. De tandarts ging hem bijna even hard achterna, want hij begreep de bedoeling; de eigenaar wilde bij de bank bezwaar maken tegen de uitbetaling. De uitschrijver van de chèque behield zijn voorsprong en toen de tandarts zijn papiertje aanbood, kreeg hij nul op het rekest. Op deze eerste nederlaag van den arts volgde een tweede, want er werd weer een wedstrijd tusschen beide partijen georganiseerd, thans naar de justitie. Weer won de huiseigenaar en was de eerste, om een aanklacht in te dienen wegens chantage, het onder gebruik maken van met geweld afpersen van geld. De tandarts diende een aanklacht in wegens het afgeven van een ongedekte, chèque, alsmede wegens het toebrengen van lichamelijk letsel, want beiden waren gelijktijdig aan het paleis van justitie aangekomen en slechts na een vechtpartij was de huiseigenaar erin geslaagd de eerste te zijn.. Er zal nog heel wat inkt vloeien over die zaak. Een typische ontmoeting, NA 34 JAAR. Een correspondent van de Stinday Express vertelt van een typische ontmoeting van twee menschen, die in 1898 hebben deelgenomen aan den wedloop om het goud in Klondike en die elkaar thans na 34 jaar hebben weergezien. De journalist bracht een bezoek aan den heer George Black, den voorzitter van het Canadeesche Lagerhuis, in Mayfair Hotel. „Is er hier een bar?", vroeg mijnheer Black. De journalist bracht hem daar. Toen hij bij den toog kwam, keek de barman op en riep uit: „George Black!" De Canadeesche staatsman keek verrast den schenker aan, toen riep hij: „Wel, als dat niet Cliff Harrison is van den Bloedemmer!" En zoo was het. George Black en Cliff Harrison zijn gelijktijdig in Klondike geweest, maar Harrison had het goudgraven er aan gegeven en was buffetchef geworden in een café te Dawson City, dat in oen volksmond de Bloedemmer werd genoemd. Black bleef graven, vond goud en maakte fortuin. Toen ging hij rechten studeeren, verwierf zich een uitgebreide advokatenpraktijk en werd parlementslid. Harrison ging naar Londen en werd daar opzichter over een heele reeks cocktailbars. De heer Black vertelde nog dat in den eersten tijd dat hij als advocaat te Dawson City ge\estigd was, zijn cliënten hem met goud betaalden. Hij had dan ook een weegschaal op zijn bureau staan. Vrijwel de eenige zaken die hij te verdedigen kreeg, waren moorden, altijd gepleegd 'ietzij uit gouddorst, hetzij uit jalouzie over een vrouw, ---