PROVINCIALE STATENVERKIEZING. Water alzoo voor noodig is. De eerste gewichtige periode van de verkiezing voor de Provinciale Staten van Limburg is in onzen Kath. Kiezersbond achter den rug. Aan d'~ katholieke kiezers is de gelegenheid gegeven om zich uit te spreken over de personen, welke ze aangewezen wenschen te zien als candidaten voor Provinciale Staten. Op 15 Januari te middernacht werd de termijn daarvoor gesloten. De kringbesturen zijn thans in het bezit van hun namen en de lijsten daarvan zullen weldra bekend worden gemaakt. Üp Dinsdag 20 Januari a.s. zullen de kringbesturen in de acht Limburgsche Statenkieskringen bijeen komen om deze verzamellijsten op te maken. Weldra moet de tweede gewichtige handeling van de leden der Kath. Kiesvereenigingen volgen: de stemming over de candidaten, ter vaststelling van de definitieve candidatenlijst. Voordat deze kan plaats hebben, is er nog eenige voorbereiding noodig. Üp de eerste plaats dient het bestuur van den kieskring zich te vergewissen of al die door kiesvereenigingen of groepen van leden aangewezen personen ook inderdaad een candidatuur wenschen. Dat is niet altijd het geval. En we moeten voorkomen dat de leden onzer kiesvereeniging vergeefsch werk gaan doen. Van de candidaten wordt derhalve een schriftelijke verklaring gevraagd, dat ze een candidatuur voor het lidmaatschap van Prov. Staten aanvaarden. Doen ze dit, dan hebben ze tegelijk eenige voorwaarden te aanvaarden, welke voor onze katholieke kiezersorganisatie evenzoovele voorzorgsmaatregelen zijn, waardoor ze zich tracht te vrijwaren tegen een ongewenschten loop der verkiezing in haar midden en aan de officieele stembus. Van de aangewezen candidatèn wordt daarom mede een verklaring gevraagd, dat ze genoegen nemen met de plaats, welke ze na de stemming volgens de bepalingen van het reglement op de officieele lijst zullen innemen, geen candidatuur aanvaarden buiten de organisatie der Kath. Staatspartij en zich verbinden een benoeming niet te aanvaarden, indien ze bij de officieele stemming door voorkeurstemmen zouden worden gekozen. Deze voorwaarden zijn eigenlijk vanzelfsprekend. De candidaten dienen zich te onderwerpen aan de uitspraak van de organisatie. Deze kan niet gedoogen, dat daaraan wordt getornd. Liet ze dit wel toe, dan ware elke organisatie weldra lijst zal worden vastgesteld, wordt in alle kieskringen gehouden op Zondag 1 Februari a.s. Hierna zal het Politiek Advies gegeven wor-1 den, het veelbesproken, veel becritiseerde, maar even naarstig verdedigde Politiek Advies, üm de vier jaar wordt er een min of meer hevige aanval op gedaan, maar om de vier jaren blijft het ook met ferme meerderheid gehandhaafd. Ook de laatste bondsvergadering — we hebben het on- I langs gezien — wilde van het Politiek Advies geeu afstand doen. I We hebben toen uiteengezet, dat een groot aan-1 tal kiezers een politiek advies noodig heeft en dat zeer velen zulk een advies verlangen. Geeft de organisatie het niet, dan komt het van andere I minder onbaatzuchtige en minder objectieve zijde. I Het veiligste is derhalve dat de organisatie het zelf doet. I onmogelijk. Wanneer de termijn voor de inzending dezer verklaringen zal verstreken zijn, hebben we dus een lijst van candidaten, waar houvast aan is. De candidaten aanvaarden de candidatuur en de Kath. Kiezersbond aanvaardt de candidaten. De vergadering, waarin die definitieve gros-1 Ze heeft dit Politiek Advies van de noodige waarborgen omgeven. Het Adviseerend college is samengesteld uit het Bondsbestuur en twee afgevaardigden van elk der acht Statenkieskringen, bij de keuze waarvan het college zoo veelzijdig mogelijk moet worden samengesteld, terwijl de invloed der candidaten wordt buitengesloten door hun niet-verkiesbaarheid als li dvan dit college. De vergadering van het Adviseerend College voor het vaststellen van het Politiek Advies zal gehouden worden daags na de vaststelling van de groslijsten, dus op Maandag 2 Februari. Na deze vergadering kan het stembiljet der organisatie derhalve definitief worden vastgesteld. Daarna zullen de kiezers, hier de leden der Kath. Kiesvereenigingen, weer aan het woord komen. De stemming ter vaststelling van de candidatenlijst is bepaald op Zondag 22 Februari. Ziedaar de gang van zaken der candidaatstelling in onze kathoiieke kiezers-organisatie, om aan de Katholieke Staatspartij degelijke candidatenlijsten te waarborgen, te plaatsen tegenover de keur van andere partijen, als straks rondom de officieele stembus het groote politieke tournooi weer gestreden zal worden. Men onderschatte niet het gewicht van deze verkiezing, maar werke er toe mede dat onze Kath. Kiesvereenigingen werk leveren, zoo volmaakt mogelijk als menschenwerk kan zijn. ROELAND. --- Kerknieuws Het gebrek aan priesters. IN FRANKRIJK. Het aantal parochies waar geen priester meer aanwezig is, werd tot nu toe op 10.000 geschat, maar -dat dit cijfer eerder te laag dan te hoog geraamd is moge wel blijken uit een statistiek in het officieel orgaan van het aartsbisdom Besan£on over het gebrek aan priesters in dit diocees. We ontleenen aan deze statistiek de volgende bijzonderheden. Het Bisdom Besangon heeft 619.476 zielen verdeeld over 1325 parochies. In deze parochies mogen ingevolge de bepalingen van de leekenwet 884 parochiekerken zijn, waaraan een pastoor verbonden is. Destijds hadden ook al deze kerken een eigen pastoor. Op het oogenblik zijn er 297 parochies, dus meer dan pen derde zonder priester. Het bisdom telt dus >n totaal slechts 587 pastoors die door 74 kapelaans bij het uitoefenen van de zielzorg worden ter zijde gestaan (vroeger bedroeg het aantal kapelaans ruim 200). Broeder S. Potten, O.F.M. f Volgens telegrafisch bericht is in de Missie van Brazilië overleden de Eerw. Broeder Sebastianus Potten, O.F.M. De overledene was geboren te Venray in 1885 en sinds 1929 in de Missie van Brazilië werkzaam. --- Brieven uit het Zuiden De Raadsverkiezingen werpen hun schaduwen reeds vooruit. Een begrootings-symphonie. Heerlen, 14 Januari 1930. De gemeenteraad is begin dezer week begonnen met de behandeling van de begrooting 1931. Dat dit op den bij de wet vastgestelden tijd geschiedt, is evenmin waar als de weervoorspellin van een onzer Limburgsche dagbladen op Dinsdag !•'■> die n.1. regen en zachter weer voor zijn ' ezers gereserveerd had, voor de eerst-volgende ^ uren, terwijl het dienzeliden avond reeds duchtig begon te sneeuwen, zoodat de sneeuw, de eerste dezes jaars of vergissen wij ons Woensdagochtend reeds klompen dicht lag en over de -aarde een dichte witte lijkwade was gespreid. Daar zelfs het Biltsche meteorologische instituut de eigenschap bezit, het beste het weer te kunnen profeteeren, van den vorigen dag, en geen enkele redactie met den profetenmantel is omhangen en zelfs de befaamde Enkhuizer almanak bij menigeen zijn crediet, in zake de weervoorspellerij, niet ziet stijgen zullen wij over het gesignaleerde .incident' ons niet verder druk maken. Na nog even nadrukkelijk te hebben geconstateerd, dat wij in eens volop in den winter zitten en er nu weer menschen zijn, die gaarne continueering van den kwakkelwinter hadden gezien. Waarmee voor de zooveelste maal gezegd kan worden, dat de menschen op dit ondermaansche hoogst zelden tevreden zijn en het hun niet gemakkelijk naar den zin is te maken. Zooals gezegd: de edelachtbare heeren leden van den gemeenteraad zijn thans druk ten stadhuize aan het delibereeren ,over het welden wee en ac h onzer dierbare gemeente. Van sommigen hunner, die na afloop der hoogst interessante debatten, waarnaar te luisteren ontzettend veel blijkt te vergen van de zenuwen der toehoorders, ter ontspanning nog een paar uren een kaartje gaan leggen tot het sluitingsuur vernamen we, dat de belangstelling van het publiek op de gereserveerde tribune dit jaar zoo gering is, als het n0 g nooit te voren is geweest. Dit pleit, volgens sommigen, die tot het gilde der booze tongen schijnen te behooren, voor den goeden smaak van het afwezige publiek, dat zijn tijd overigens nuttiger en ook veel aangenamer kan besteden b.v. bij het aanschouwen van een geluidsfilm in de bioscoop van den stadsschouwburg, dan urenlang te luisteren naar de „algemeene beschouw ingen", van de heeren van wie er thans reeds en kelen hun zwanengang schijnen te zingen, daar rede lijker wijze mag worden verondersteld, dat z jj j n September a.s. niet achter de groene tafel Z ullen kunnen, terugkeeren. raadsverkiezingen werpen haar schaduwen reeds vooru jt. Raadsleden, die bij de laatste verkj ez j n gen gewogen werden en te licht bevonden, blijken reeds te propageeren voor hun verloren zeiel) en z00 waar hee f t de oud-wethouder Spijk erS) gerekend wil worden bij de nog maar W einige vertegenwoordigers van het genius (fudHeerlenaren — niet oud in den zin, dat ze gebukt gaan onder der jaren last, maar „oud" in tegenstelling met de , nieuw "-Heerlenaren, zijnde y a n wijd en zijd toegestroomde vreemdelingen — „Hollanders" — een eigen partij gaan stichten niets meer of niets minder, onder den naam R. K. Volkspartij. Een paar zittende raadsleden die hun ze tel te danken hebben aan de z.g. bezuinigingspoütiek, die ze heeten te voeren en aan den over jg ens belangrijk tanenden invloed van de herb er gi e rs, zouden zich reeds achter de nieuw ontp) 00 jde vlag van „der Eugène' 'hebben geschaard, Q oc h de heer Dekker die in de krant al genoemd wer d a ls een der eerste volgelingen van den heer Spjj^ers e n als dissident-katholiek raadslid voor„amejjjk de belangen van de Heerlerhei poogt te o e ] iar tjgen, heeft zijn toetreding tot de Spijkersgroepeering 24 uren later al doen tegenspreken de heer Lintjens, die soms zoo vreemd uit den hoek kan komen en geluiden kan laten hooren, die a j g dissonanten klinken, al bedoelt deze geachte a f gev aardigde het zoo kwaad niet, maar den tact miste de juiste bewoordingen te kiezen, nog in den raad zal terugkeeren, is thans nog niet met eenige zekerheid te zeggen, daar hij zelf in dubio verkeert, of hij al of niet het raadsbijltje, dat hij al zooveel jaren heeft gehanteerd, er bij zal neerleggen. En of wethouder Schroeder, de nes-1 tor van den raad, zoowel in levensjaren als in dienstjaren als raadslid, zich nog beschikbaar blijft stellen, is op dit moment al evenmin met wiskundige zekerheid te zeggen. De heer Schroeder is reeds de 70 jaren gepas- j seerd en is sinds 1896, met eenige onderbreking, lid van den Heerlensche vroedschap. Hij is een man van het echte, oud, goede type. Een vertegenwoordiger van oud-Heerlen, in den goeden zin des woords. Zoo vernamen we nog dat de heer Kraaieveld, die de protestantsche partij in den raad als eenling vertegenwoordigt, zich gekant en gekeerd heeft tegen de politiek, die de Bond voor Groote Gezinnen voorstaat, en welke politiek in den heer v. d. Ven, voorzitter der rechtsche (kath.) raadsfractie een warm en eerlijk strijdend kampioen vindt. Bij de kath. raadsfractie blijkt men zeer verbolgen te zijn over eene door den heer Kraaieveld, die liberaal getint heet te zijn, volgens onze zegslieden, gebezigde uitdrukkingen in het vuur van zijn redevoering sprak de heer Kraaieveld, sprekende over steun aan groote gezinnen b.v. in den vorm van verlaagde tarieven voor gas, electriciteit en water — als wij het niet juist zeggen, liegen we in commissie — van „wettelijk gesanctioneerde zakkenrollerij". De heer van de Ven zou bij de replieken revanche nemen en over deze hoogst onaangenaam klinkende woorden van dit christelijk-historisch Kamerlid een hartig woordje zeggen, daarbij tevens zijn spijt uitdrukkende, dat de voorzitter van den raad, de geincrimineerde woorden zonder hamerslag heeft laten paseeren. Over de leiding der raadsvergaderingen hoorden we overigens niets dan lof. En toen dachten we de beste breier kan wel eens een steekje laten vallen. Het is voor den raadsvoorzitter niet altijd even gemakkelijk om op het moment supprème in te grijpen. Ook vernamen we nog dat de katholieke raadsfractie een systeem van werkverdeeling had ingevoerd en dat slechts 3 van de 11 leden bij de begrooting het woord zouden voeren. Hun onderwerpen en te behandelen stof waren scherp afgebakend. Verder kwam ik te hooren, dat de heer van der Ploeg, voorzitter der Soc. Dem. Volkspartij, dit jaar niet zoo uitstekend op dreei was, als anders — hij bezit in niet geringe mate de gave des woords — en dat de voorzitter der oude socialistische raadsfractie (S.D.A.P.) de heer Meddeler met horten en stooten enkele vel letjes papier aflas, dat. naar beweerd wordt door hooren zeggen liegt men echter wel eens moeizaam is samengesteld door het Eerste Kamerlid Lindeijer. Na wekenlange grondige bestu deering der ontwerp-begrooting, waarin niet min der dan 286 kwesties — wel te verstaan in het voorloopig verslag — werden behandeld. De so cialistische fractie, bestaande uit 3 man, maakt in den raad een armzaligen, poveren indruk. En de heer de Wever, de leider der socialistische jeugdbeweging, die na zijn partijgenoot Meddeler, lezende sprak of sprekende las, vestigde niet den indruk, dat hij een vat van kennis bezit. Vroeger gaf b.v. de heer Huizinga, dus vertelde het raad» lid, onder het geven der kaarten verder, eenig cachet aan de socialistische fractie. Tegenwoordig is het knudde in de strijd om de macht. Dat moet de officieele S. D. A. P. ook opperbest weten, en daarom zullen bij de aanstaande raadsverkiezingen de roode kopstukken candidaat gesteld worden als de nieuwe propagandist- advocaat met den dubbelen naam, die om het proletariaat te denionstreeren, deftig en chique woont in het Molenberg-park — wij gunnen het hem trouwens van harte — de heer Lindeijer, lid van de Eerste K amer d(; r staten Generaal, de heer Chris v. d. Bilt, voorzitter van den nog immer in rudimentairen toestand verkeerende Nederl. (soc.) mijnwerkersbond, en wie weet welke socialistische goden nog meer. Dan moet tevens een. opruiming gehouden worden, onder de zittende socialistische raadsleden, want nieuwe zetels te verwerven, is gauwer gezegd dan gedaan. Misschien, dat het gelukt, de twee zetels van de S. D. A. P. (partij v. d. Ploeg te heroveren. Wegens geweldige uitbreiding van het zielenaantal der gemeente, zal het aantal raadsleden in September a.s. 29 gaan bedragen, nu telt het edelachtbaar raadscollege maar 23 leden. Ongetwijfeld zal het reeds over enkele maanden gaan „spannen", bij de voorbereiding der raadsverkiezingen, zoodra de statenverkiezingen achter den rug zijn . --- Brieven uit Holland DE WERKLOOZEN-RELLETJES TE AMSTERDAM. om ei over te praten bij alle gelegenheden, die zich daartoe wel en niet voordoen. Het treurige gevolg van den slechten econo mischen toestand is wel de steeds toenemende werkloosheid. Het aantal menschen, dat hier zonder werk loopt, stijgt iedere maand met zware honderdtallen. Uit de provincie behoeft niemand naar hier te komen om werk, dat zou slechts vermeerdering van het aantal personen beteeke nen, dat moet gaan „stempelen." Geruimen tijd was er van een actie der werkloozen niets te bespeuren. Alleen kwamen op de raadstribune nu en dan tot incidenten, tot uitroepen van ontevredenheid, vooral aan het adres der socialisten. Dit is echter anders geworden, Het W.A.C., 't Werkloozen-Agitatie-Comité, ontplooit thans een actie, die ernstige gevolgen kan hebben. Laat op voorhand den lezer verzekerd zijn, dat degenen, die het W.A .C. met zijn actie bereikt, niet zij zijn, die het meest onder de werkloosheid lijden moeten- Om de eenvoudige reden, dat het al een heel klein getal menschen zonder werk is, die zich met dit bedrijf inlaat„De Tribune" schldt wel iedren avond eenige De communistische actie een werkelijk gevaar. Amsterdam, 13 Jan. 1931. Het nieuwe jaar heeft voor de hoofdstad niet bijzonder gunstig ingezet. De schrikbeeld „malaise" grijnst erger als ooit tevoren en het wordt een isoort zachte manie, pagina's vol op allen, die de meening niet deelen dat „de straat aan de werkloozen" behoort, maar dat verhindert niet, om zich van dit gebral niets aan te trekken. Het W-A -C. heeft intusschen zijn actie naar I „onder de open lucht" verplaatst. En niets is in Amsterdam gemakkelijker dan relletjes verwekken. Daarvoor zijn altijd duistere elementen ge noeg te vinden. Het zijn zelfs niet op de eerste plaats de communistische werkeloozen, die deze „standjes" verwekken. Het is het gespuis, dat in alle groote steden nu eenmaal te vinden is dat bij geen enkele richting of partij behoort: tenzij bij de partij, die het op herrie met de politie aanlegt. Opgeschoten jongens, met knuppels gewapend en voorzien van steenen, maken het den agenten soms zeer lastig. En ongewapend weten zij het politiecorps nog genoeg te tergen. Aan het bevel om door te loopen voldoen zij, door te „zuigen." Dit is de term vor: wel doorloopen, maar zoo, dat je je nauwelijks verplaatst. Op den Dam en in de Jordaan is het de laats te dagen tot ernstige ongeregeldheden gekomen E r js geslagen met den gummistok en met den sabel, er is geschoten en er zijn enkele gewonden gevallen, zoowel aan de zijde der betoogers als aan de kant van de politie. En de rust is nog n iet weergekeerd. Natuurlijk schrijven de hoofdstedelijke journalisten hun vingers blauw over de vraag, of de politie al of niet te streng is opgetreden. En „Het Volk" zit wel in een heel moeilijk parket, Den „revolutionairen" ongelijk geven gaat moeilijk, maar het roode agentencorps afvallen, kan natuurlijk ook niet. Mijns inziens is de politie van het begin af te zachtzinnig geweest. Niet, dat er maar direct op ingeslagen had moeten worden, maar het formeeren en toestaan van optochten, had veel positiever belet en verboden moeten worden. Ook was meer machtsvertoon wel gewenscht geweest. Twee agenten durven de demonstranten W el aan, maar voor zes ruiters te paard vliegen ze uit elkaar. Overigens is het wel begrijpelijk, dat de menschen prikkelbaar worden. Als de wethouder voor Maatchappelijken steun aan de hem ondervragende journalisten beweert, dat hem van eenige ontevredenheid bij de werkloozen niets bekend is, dan is dat 'n antwoord, dat zelfs den zachtmoedigsten inensch zijn bedaardheid zou | kunnen doen verliezenUit de botsingen der Ijatste dagen is een les te trekken n.1. deze: dat het volkomen onjuist is, om te beweren — zooals maar al te vaak gebeurt — dat de communistische actie in de hoofdstad niéts te beteekenen heeft. Dat heeft zij wel degelijk. Het ,,rood front" de kreet van de „communistische militie", was dezer dagen niet van de lucht en ook de jongste jongeren, de communistische jeugd, was bij de relletjes aanwezig met roode vlaggetjes en met kinderlijke protesten. Allemaal symptomen, dat de communisten hun tijd niet verdoen met het^bestudeeren van de zwembewegingen der gcudvischjes. Zij organiseeren zich en worden sterker. Hun strijdmiddelen mogen niet te verdedigen zijn, hun woede is begrijpelijk. Hun haat richt zich tegen een maatschappelijke ordening, die ook in geen goed katholiek een verdediger kan vinden. Duistere elementen zwepen hen tot excessen op en de communisten meenen van hun steun gebruik te moeten maken- Tegen deze elementen, de lanterfanters van alle tijden, kan niet straf genoeg worden opgetreden. DE MUNT. --- Luchtvaart 1931 ht jaar der „vliegende vleugels." GERING BRANDSTOFVERBRUIK. Gunstige vllegcapacitelten. EEN PEUZENVLIEGTUIG. (Door onzen luchtvaart-medewerker.) De financieeie crisis, die ook in 1931 wel niet geheel uitgewerkt zal" blijken te zijn en de noodzaak tot sparen, die er een gevolg van: Is zal, overal, waar de technische of organisatorische . . t . 01 ..ff opbouw te verrichten is, een gunstige uitwerking „. , " Ig en ff a r °!™h!!l' Hier zal -men, meer nog dan vrotger, rachten u „ ... . u,lwer £!" s hebben. B.v. bij het vliegtuig en de automobiel. otger, trachi met geringe middelen veel te presteeren. Bijl het vliegtuig is deze weg reeds uitgestippeld. Het is de weg van het romp-vliegtuig naar de | „vliegende vleugel." Het afgeloopen jaar liet ook reeds de eerste I schrede op dezen weg zien, eerst nog speelsche theorie, welke reeds spoedig werd omgezet in I een achtenswaardige praktijk. Eenerzijds ontwikkelden de sport- en glijvliegers het zoogenaamde I staartvogel-type, dat door den constructeur Soldendorff in de Rhön-Rossitte-Gesellschaft tot | practische bruikbaarheid werd ontwikkeld. Anderzijds schiep Junkers in zijn G 38 een reuzen-1 vliegtuig, dat reeds een overgang naar de reuzen „vliegende vleugel" beteekent en wiens verrassende prestatie er onwederlegbaar op wijst, dat de „vliegende vleugel" de eindoplossing zal zijn van het groote verkeersvliegtuig. | Russische construcites. Naast de Duitsche hebben ook de Russische constructies hun aandacht geschonken aan dit probleem, terwijl het overige buitenland zich ouder gewoonte sslechts daarbij bepaalt, de i>ebeurtenissen met aandacht te volgen. In Rusland construeerde de ingenieurs Tsjeranowsky het z.g. parabel-vliegtuig, een machine zonder staart met pijlvormig staande draagvlakken, dat zeer goed bleek te voldoen. De Rhön-Rossitter-Geselschafft zal dit jaar met een nieuwe constructie uitkomen. Zij bouwt een machine, volgens het „vliegende vleugel"-type ,,Herman Köhl", die in het voorjaar zijn eerste vlucht, eerst als glijvliegtuig, vervolgens als motor-vliegtuig zal maken. Het eerste model van deze maatschappij geleek veel op dat van Soldenhoff en was nog een rompvliegtuig zonder staart, d-w.z. zonder aan het rompeinde gebruikelijke stuurwerk. De stuurorganen waren in de draagvlakken ondergebracht. De romp bevatte de I motor, benzinetanks en de plaats voor de bestuurders- Bij de nieuwe machine zal de romp praktisch verdwijnen. Slechts als een centraal gelegen verdikking is hij in de draagvlakken noï I merkbaar en bij de kleine afmetingen van de machine op het oogenblik nog noodzakelijk. In de silhouette van het vliegtuig verschijnt hij echter niet meer. Het Parabel-vliegtuig. In hetzelfde stadium verkeert het nieuwe Parabelvliegtuig van Tsjeranowsky, dat reeds proefvluchten heeft verricht. Het verschilt van de „Hermann Köhl" door de zeer geringe dikte van het vliegtuig-profiel en het eenigszins markante uitsteken van een stompje romp. Daardoor bereik hij echter met zijn 100 P.K. motor reeds de prestatie van een sterke machine. Overigens houden zich nu wel alle Duitsche constructeurs met dit zeer dringende probleem bezig. Verschillende academische vliegersgroepen Kiemm in Böblinger. de Bayerische Flugzeugwerke, en anderen zouden hun oog op „de vliegende vleugel""gericht hebben. En tenslotte zullen ook de vooruitstrevende lieden als FockeWu'ff of Heinkel geen struisvogelpolitiek voeren, Dit jaar zal in het teeken staan van de .,vliegende vleugel "-techniek. Daarnaast gaat Junkers zijn eigen weg verder. Het Junkers „vliegende vleugel"-patent stamt uit het jaar 1919. De verwezenlijking hiervan is het doel van de ontwikkelingsarbeid van Junkers gebleven. Alle Jnkers-typen met hun dikke vleugels waren voorstadia van het nieuwste typen, de G. 38 isr eeds de eigenlijke overgang. Of Junkers er nog dit jaar in zal slagen de geprojecteerde J- 1000 op stapel te zetten, zal alleen een kwestie van geld zijn. Technische moeilijkheden zijn niet meer te overwinnen. Wat met dezen opbouw eigenlijk bedoeld wordt, kan de leek slechts aanvoelenderwijze begrijpen, doch de theoretische grondslagen van deze vinding zijn de resultaten van moeilijke berekeningen. De constructeur onderscheidt in 'n vliegtuig dragende en gedragen deelen. Dragend zijn bij den gewonen vorm de vleugels, gedragen wordt de romp- De dragende deelen (de vleugels) moeten n-ie't slechts zichzelf, och ook het gedragen gedeelte (de romp) dragen. Hun belasting en drijfkracht, welke zij noodig hebben is grooter naarmate het gedragen gedeelte grooter isHieruit volgt, dat de gedragen gedeelten tot op | een minimum moeten worden gereduceerd of geheel verdwijnen. Bij d^n „vliegenden vleugel" dragen alle deelen zichzelf en hebben daarom slechts een geringe drijfkracht noodig, hetgeen I beteekent, dat men aan een geringe hoeveelheid brandstoffen genoeg heeft. Zoolang het vliegtuig klein is, zal dit ideaal niet geheel en al te bereiken zijn. De hoofd beiasting, motor, tanks, zitplaatsen, vrachtruimten, i t i- . ^4.... .v. irorHoP hnnr rv\/or n P I ligt in het centrum. De verdeeling over de draagvlakken is daarom niet ongun-sig. Het theoretische ideaal wijst ontegenzeggelijk naar het reuzenvliegtuig, welks holle vleugel op alle plaatsen gelijkelijk belast is. Daarmee is echter niet gezegd, dat de proeven met keine machines doelloos zijn. Ook hier zijn reeds groote economische voordeelen — geringer brandstofverbruik, hoogere sneiheid door de afwezigheid van remmendwerkende vlak ken — merkbaar. En tenslotte zijn ook de vliecapaciteiten van deze machines uiterst gunstig. Zij zijn stabiel, kunnen niet afglijden, hebben een zeer kortes tart en kunnen na de landing door het scheefstllen van de op de vleugels aanwezige zijveeren remmen. Dit zijn voordeelen, die ook aan de kleine „vliegende vleugels" uit-eindelijke zegepraal zullen brengen. --- Missie-leven Een zeldzame plechtigheid. HET AFSCHEID VAN MISSIE-ARTSEN. In het instituut voor Missie-artsen te Würzburg had dezer dagen een treffende en zeldzame plechtigheid plaats. Want elf studenten in de medicijnen verbonden zich door een plechtige gelofte om na voltooiing van hun studies zich in dienst te stellen van de missie in de vreemde landen. Tevens werd het plechtig afscheid gevierd van de beide missie-artsen Dr. W. Busz en Dr. Hans Deutsch, die na een langen tijd van voorbereiding met hunne echtgenooten naar de missie in China vertrokken. Tegelijk met hen vertrekt ook een onderwijzeres, mej. Zti» Drexler, die naar Kansu gaat om haar broer te helpen, Dr. Fritz Drexler, missie-arts in China, wiens echtgenoote twee jaar geleden aan de vlek-typhus gestorven is. Dr. W. Busz gaat naar Lanchow, de missie van de Paters van Steijl onder Mgr. Buddenbrok, terwjj , Dr Deutsch naar Tsinchow rej — hpt miee!a „ oh!or1 ^ ..=1 r»,_ bet missiegebied der Paters Capucijnen uit Rijnla „d.Westfalen, waar Dr Drexler jn de van Mgr. Walleser reeds jarenlang zijn zegen^ wer [ c a [ s m jssie-arts voortzet. land-Westfalen, waar Dr. Drexler in de missie „ an M „„ j. . , _ --- Veeteelt Levende Broedmachines. DE EISCHEN. Hiertoe zou ik willen rekenen kalkoenen, middelzware hoenders en krielen- De lichte rassen als Leghorns, Hamburgers reken ik niet tot de betrouwbare broedstere, en zou ze geen kostbare broedeieren durven toevertrouwen. De allerduurste en buitengewoon zeldzame broedeieren b.v. van nieuwe fazanten-rassen, dure siereendjes enz. zou ik aan de meeste krielen en speciaal aan de zijdehoentjes ter bebroeding durven geven, . Wanneer nu een hen waarlijk gezond broedsch ' s ' waaronder ik versta dat zij eerst een flinke ferie eieren gelegd heeft en reeds eenige dagen * an £ a ^ e verschijnselen van broedschheid heeft setoond, dan kan men met zoo n dier in zee &aan, als ze de hier volgende eigenschappen 1 en eerste behoort zij volkomen vrij te zijn van kalkbeenen; zelfs een beginsel daarvan aan de knie is reeds voldoende, om al haar kuikens voorgoed met deze vieze kwaal te besmetten, ^an m °et ze beslist vrij zijn van luis, want die zou alles doen mislukken. De luis verontrust de broedster, zij kan onmogelijk stil zitten, breekt ' iaar e ieren en als zij niet onverwacht de heele zaa k in den steek laat, raakt ze zoo uitgera ergeld. zoo bloedarm, dat ze van zwakte ineen zinkt en wel dood op de inmiddels koud gewor' d en eieren wordt aangetroffen. Een andere oorzaa ^ van mislukking is te wijten aan muizen, en behoorlijk wegknipt. De extra hooggestelde Vecht krielen, met hun buitenmodelsche lange beenen deugen voor het broedwerk wel het allerminst. Gelukkig maar, dat ze bijna nooit broedach worden. Een paai opmerkingen mogen tenslotte hier nog een plaatsje vinden, daar ik ze hoogst beiangrijk vind bij het broeden met krielen. Deze zijn als ik het zoo zeggen mag, verstandiger dan groote kippen en laten zich minder gemakkelijk om den tuin leiden wat betreft de door haar en de door ons gekozen broedplaats. Wij mogen dat koppigheid noemen, maar het is eigenlijk meer doorzetten van haar eigen wil, om daar te zitten, waar zij zelf het beste vindt. Zoodra nu epn hennetje broedsch is geworden, nemen wij haar op in het open legbakje (zulke gebruikt natuurlijk elke kippenhouder) en zetten het daar waar wij het wenschen. Met eenigszins minder makke diertjes doet men zulks in de schemering of des avonds. Nog beter gaat het, als het legbakje gezet kan worden in het broedhokje, dan is de goede verplaatsing beslist te verwachten en reageert het hennetje er niet op. Zit ze een paar daagjes daar, waar wij dit willen, dan kan men haar in volle vertrouwen zelfs de kostbaarste eitjes toevertrouwen 6 Januari 1790. — Hoorde men, dat M. Vorsterman burgemeester was. 7 Januari 1605. » De raad resolveert, dat bij trommelslag zal worden bekend gemaakt, dat aUe waardt;n> bur g evs enz. dezer stad zullen gehouden zjjn - s avonds bij brjefjes aan den schout en den regeerenden burgemeester be* kend te maken, welke vreemdelingen in hui. huizen zijn, op pene van 1 goudgulden. 8 Januari 1799. — Had de verpachting plaats der contributie van de directe belasting op deuren en op vensters voor het jaar VII. ---