KLAAS, DE ZOON VAN DEN MOLENAAR. 73. Iedereen begon ijverig in het huis mee te zoeken, maar die akelige pet was en bleef weg. „Ik weet was," zei Lam, de slager, en weg was hij. Een oogenblik later kwam hij opgewonden terug en zwaaide in zijn handen een reusachtige ouderwetsche soldatenkepi, uit den tijd van Napoleon. „Kijk eens," zei Lam, „dit is nog een kepi van mijn overgrootvader; zet deze op en ga nu mee, beste Draaier." De molenaar zette waardig de geweldige kepi op zijn hoofd. 74. Hij zag er strijdvaardig uit. Spoedig was nu de slangenwagen en de handspuit uit de stal gereden en daar ging het op een draf naar de brand. Meerdere mannen waren nu op de been gekomen en allen trokken aan de touwen van de slagenwagen en de brandspuit, terwijl Baas Draaier voorop liep met een reusachtige bel, die hij heen en weer zwaaide. De heele stoet was nu bij de brand aangekomen en de slangen werden uitgelegd. --- Radio PROGRAMMA WOENSDAG-DONDERDAG.. HUIZEN. — Woensdag. — (N.C.R.V.) i 3.00 Lezen van Christelijke Lectuur; 3.30 Gramofoon (Bach); 3.45 Zenderverzorging; 4.00 Gramofoon (Piano); 4.15 Dammen; 4.45 Gramofoon (Zang); 5.00 Voor Kinderen; 6.30 Op last afgestaan; 7.00 Politieberichten; 7.15 Gramofoon; 7.30 Technische lezingen (XVI); 8.00 Vaz Dias; 8.05 Orgelconcert; 8.15 Acheologische cursus; 8.45 Voordracht; 10.00 Vaz Dias; 10.05 Trio Concert (Gramofoon); 11.00—11.30 Gramofoon (Zang en Orgel.) Donderdag. — (K.R.O.) — 8.00—9.15 Gramofoon; — (N.C.R.V.) 10.00 Leger des HeilsUitzending; 10.15 Morgendienst; 10.45 Gramofoon; — (K.R.O.) — 11.00—11.30 Gramofoon; 11.30—12.00 Godsdienstig Halfuurtje; 12.00— 12.15 Politieberichten; 12.15—2.00 Lunch Concert en Gramofoonmuziek. — (N.C.R.V.) 2.00 Cursus fraaie handwerken; 3.00 Voor Vrouwen; 3.30 Gramofoon; 3.45 Zenderverzorging; HILVERSUM. — Woensdag. — (V.A.R.A.) 3.00 Voor Kinderen; 5.30 De Notenkrakers; 6.00 Eddy Walis en zijn Orkest; 6.40 Sportuitzending; 7.00 Zang en Piano en Gramofoon; 7.40 Voor het Platteland; 8.00 Herhaling van S.O.S.-Berichten; 8.05 Vaz Dias; 8.15 „Van lach tot lach", nieuwste Meyer Hamel Revue; 10.15 De Flierefluiters; 10.45 Gramofoon; 11.00 Het X. X. Ensemble; 11.30 Orvitropia; 11.55—12.00 Gramofoonmuziek. Donderdag. — (A.V.R.O.) — 8.00 Gramofoon; 9.00 Ensemble Rentmeester: 10.00 Morgenwijding; 10.15 Gramofoon; 10.30 Vervolg Concert; 11.00 Voordracht en Gramofoon; 12 00 Het Cantabile Orkest en Gramofoon; 2.00 Pianospel; 2.30 Gramofoon; 3.00 Naaicursus; 3.45 Zenderverzorging. BRUSSEL (VLAAMSCH.) — 5.15 Berichten en Omroeporkest; 6.20 Muzikale Causerie; 7.05 Gramofoon; 7.50 Berichten; 8.20 Symphonieorkestconcert; 10.20—11.20 Berichten en Dansmuziek. Donderdag. — (K.V.R.O.) — 12.20 Omroeporkest en Berichten; 1.30—2.20 Gramofoon. DEUTSCHLANDSENDER. — Woensdag. — 3.20 Concert; 4.50 Solisten Concert; 6.05 Voordracht; 6.20 Sinding Programma; 7.20 Berichten; 7.30 Saaruitzending; 8.35 Gramofoon; 9.20 Berichten; 10.20 Dansmuziek; 11.20—1.20 Concert en Berichten. Donderdag. — 5.20 Berichten en Gymnastiek; 5.50 Gramofoon; 6.20 Berichten; 8.05 Gymnastiek; 9.00 Huishoudcursus; 9.20 Berichten; 10.50 Voor Boeren; 11.20 Concert; 12.15 Omroeporkest van Leipzig; 2.15 Berichten; 2.35 Voor jonge meisjes; 3.20 Concert. KEULEN. — Woensdag. — 3.20 Orkestconcert en Solisten; 6.05 Berichten; 7.20 Berichten; 8.35 Gevarieerd Programma; 9.20 Berichten; 9.50 Dansmuziek; 11.20—-1.20 Concert. Donderdag. — 5.20 Berichten, Gymnastiek en Gramofoon; 6.35 Orkestconcert; 7.50 Berichten en Gymnastiek; 9.20 Berichten; 9.35 Voor Scholen; 10.10 Concert; 11.20 Kamerorkestconcert en Bas-solist; 12.20 Berichten; 2.50 Berichten; 3.20 Concert. RADIO PARIJS. — Woensdag. — 8.20 Muzikale Causerie; 9.05 Omroepkwartet, Koor en Declamatie; 10.50 Dansmuziek. ^ Donderdag. — 7.05 Gymnastiek, Gramofoon, Berichten, Gymnastiek, Gramofoon; 12.50 Het Pascal Orkest en Berichten. --- De opleiding van onderwijzers. VEEL OPPOSITIE TEGEN VOORSTELLEN-MARCHANT. Ministerieele tegemoetkoming op sommige punten. Verschenen is het verslag der commissie van voorbereiding van het wetsontwerp tot regeling van de onderwijzersopleiding. Vele leden waren van oordeel, dat de vijfjarige onderwijzersopleiding, welke het wetsontwerp wil invoeren, beter zal zijn dan de thans bestaande drie-jarige, gevolgd door hoofdakte-studie. Verscheidene leden voegden hieraan echter toe, dat zij sterk betwijfelden, of invoering van deze verbetering financieel mogelijk zal zijn. Sommige andere leden deelden niet alleen de meening dezer laatste leden in het geheel niet, doch zij waren ook niet overtuigd, dat de vijfjarige opleiding, welke het ontwerp, met afschaffing van de hoofdaktestudie, wil invoeren, een verbetering zal beteekenen. De minister zegt overtuigd te zijn, dat de invoering financieel mogelijk zal zijn. Naar aanleiding van eenige aangevoerde bezwaren stelt de minister als zijn overtuiging, dat de voorgestelde opleiding geenszins hoog opgevoerd is. De opleiding moet den onderwijzer niet slechts met een zekere hoeveelheid positieve kennis, voldoende voor een betrekkelijk eenvoudig" werk, uitrusten. Zij moet hem een zoodanigen grondslag van algemeene ontwikkeling verschaffen, dat hij zonder uitermate groote moeite de ontwikkeling van het geestelijk leven kan volgen en dat een deugdelijke basis voor verdere studie aanwezig is. De prikkel tot verdere studie. Dat afschaffing van de hoofdakte ook maar eenig gevaar voor het verdwijnen van den prikkel tot verdere studie met zich brengt, moet de minister met veel nadruk ontkennen. Veeleer is de toestand, aldus, dat de in veel brokken uiteenvallende studie voor de hoofdakte op een oogenblik, dat de geest naar concentratie in een bepaalde richting, dat is naar studie, neigt, bij velen den lust doodt tot verderen arbeid, nadat zij de hoofdakte eenmaal hebben verworven. Intusschen stelt de minister zich allerminst voor, dat de verbeterde opleiding die eerst na jaren tot een vernieuwing van het grootste deel van het onderwijzerscorps zal leiden, de klachten over het onderwijs zal doen afnemen. Hij zal gelukkig zijn, als slechts het getal gegronde klachten vermindert en als het onderwijs geleidelijk de beschikking krijgt over een staf van jonge leerkrachten, van wie de voorbereiding waarborgt, dat men de toekomst van ons volk met gerustheid in hun handen leggen kan. „Onderwijzers met geringere bevoegdheid". Van leden, onder wie ook verscheidene, die de invoering der vijf-jarige opleiding en de afschaffing der hoofdakte zouden toejuichen, hadden zeer ernstige bezwaren tegen de invoering of liever handhaving van het instituut der onderwijzeres met geringere bevoegdheid, verkregen na drie-jarige opleiding. De minister zegt, slechts te wenschen dat de weg niet zal afgesloten zijn voor haar, die na uitroeping de onderwijzersloopbaan te hebben gekozen, de .vijf-jarige opleiding slechts met moeite zullen kunnen volbrengen, terwijl zij door neiging en aanleg bij uitnemendheid geschikt zijn voor het geven van onderwijs in de laagste leerjaren. De minister heeft op verzoek van sommige leden overgelegd een door het Centraal Bureau voor de Statistiek opgestelde nota nopens de toekomstige behoefte aan onderwijzers bij het lager onderwijs in verband met den omvang van de opleiding. Sommige leden waren van oordeel, dat een niet onbelangrijk aantal kweekscholen zal moeten verdwijnen. Opheffing mag huns inziens echter niet geschieden zonder dat normen voor het aantal kweekscholen in de wet worden vastgelegd. Als norm zou kunnen gelden het aantal leerlingen van de groep van scholen waarvoor een kweekschool onderwijzers opleidt, of de verhouding tusschen het aantal leerlingen van het openbaar onderwijs en het aantal openbare kweekscholen. Met den omvang der kweekscholen zou dan tevens rekening moeten worden gehouden. De Minister handhaafde zijn standpunt, dat een belangrijk aantal kweekscholen zal moe-' ten worden opgeheven. Tegen het laatstgenoemde denkbeeld bleek hij evenwel niet geheel afwijzend te staan. Een dergelijke norm zou echter alleen kunnen gelden voor het al of niet subsidieeren; daarnaast zouden nietgesubsidieerde kweekscholen kunnen blijven voortbestaan. Deze zouden echter haar leerlingen voor een Staatsexamen moeten opleiden. In aansluiting aan zijn hier weergegeven opvattingen heeft de Minister alsnog in het ontwerp van wet eenige wijzigingen aangebracht. En wel betreffende het Staatsexamen in art. 32, en betreffende de beperking van het aantal kweekscholen in de artikelen 16 en 43. Vrij algemeen verwonderde men zich er over, dat de Regeering in financieel opzicht het wetsontwerp zoo gebrekkig heeft toege. licht. Geen enkele berekening van de te verwachten verhoogingen en verlagingen van uitgaven, zelfs geen' schatting daarvan, is aan de Kamer overgelegd. Inmiddels gaven vele leden reeds als hun meening te kennen, dat het ontwerp niet tot de hoognoodige beperking der onderwijsuitgaven zal medewerken en dat daarom bij hen zeer ernstige financieel bezwaren tegen het ontwerp bestonden. Enkele cijfers. Dat het wetsontwerp in financieel opzicht gebrekkig is toegelicht, kan de Minister niet toegeven. Om aan den wensch naar cijfers tegemoet te komen, laat hij intusschen eenige berekeningen volgen. De cijfers illustreeren de mededeeling — aldus de minister — dat de ontworpen vijfjarige kweekschool niet meer behoeft te kosten dan de tot dusver bestaande vierjarige. Naar de grondslagen van het wetsontwerp zal — vergeleken met den tegenwoordigen toestand — bij vermindering van het aantal kweekscholen met een derde rond — 1.158.000 en bij vermindering met de helft rond ƒ 1.780.000 worden bespaard. VELEN TEGEN. Samenvattend kan worden gezegd, dat vele leden tegen het ontwerp, zooals het daar ligt, ernstige bezwaren hadden en het, deels uit financieele overwegingen, deels op grond van de overtuiging, dat de speciale driejarige onderwijzers-opleiding uit den booze is, voorshands moeilijk zou kunnen aanvaarden. In antwoord op een vraag uit de Commissie verklaarde de Minister te willen overwegen, de redactie zoodanig te wijzigen, dat de gemeentelijke kweekscholen niet onder de bijzondere worden begrepen doch slechts daar. mede gelijkgesteld. In verband hiermede heeft de Minister het ontwerp gewijzigd. Bevoegdheid leeraren. Naar de meening van verscheidene leden zijn de eischen, welke artikel 2 stelt met betrekking tot de bevoegdheid der leeraren geheel onvoldoende. Huns inziens bestaat er geen enkele reden om aan de leeraren aan kweekscholen lagere eischen te stellen dan aan die welke les geven aan hoogere burgerscholen. De eisch van het bezit van tenminste een middelbare bevoegdheid, — aldus antwoordde de minister — waarborgt in het algemeen een voldoende algemeene ontwikkeling. Het leeraarschap aan een kweekschool is nog steeds een door de beste onderwijzers gezochte betrekking geweest. Men verbetert de opleiding niet, als men door hooge bevoedheidseischen het voor de beste menschen uit het lager onderwijs moeilijker maakt dan strikt noedig is, om naar de opleiding over te gaan. Het is den Minister gebleken, dat een aanvulling van artikel 10 wenschelijk is. Voor het personeel der Rijkskweekscholen bestaat evenals voor de overige Rijksambtenaren een regeling betreffende het verleenen van ontslag wegens het bereikt hebben van den pensioengerechtigden leeftijd. Het verdient aanbeveling in artikel 10 te bepalen ,dat die regeling --- FEUILLETON. EEN LIEFDE IN CHINA. UIT HET ENGELSCH DOOR BEN BOLT (Nadruk verboden.) Forsyth overlegde met Ching, die van meening was, dat ze zich thans buiten de achtervolgingszone bevonden, en zij besloten hier voor den nacht af te stappen, wanneer het mogelijk was. Zij werden ontvangen door een Chinees met norsche oogen, die in antwoord op hun vragen meedeelde, dat hij twee kamers disponibel had. Zij namen die direct, maar bemerkten by het binnentreden, dat die twee kamers in werkelijkheid een geheel vormden, met een dun matten schot ertusschen en niets dan matten als deur. Een verdere inspectie bracht aan het licht dat er een paar leege doodkisten in de kamer stonden en dat het venster uitkeek op het plaatsje waar de stoel „gestald" was. Chings oogen twinkelden van pret toen hij de doodkisten in de gaten kreeg. „Heel nette Chinaman de baas van deze herberg. Hij heeft doodkisten klaar voor als hij dood gaat. Dat doet iedere Chinees, die weet hoe het hoort." „Twee Ching?" informeerde Forsyth geamuseerd. „Een voor hem zelf en een voor zijn vrouw," legde Ching ernstig uit. „Precies als eenmaal voor u en Missie Barrington." „Och, die kisten, zullen mij in mijn slaap niet storen," lachte de dokter. „Zelfs niet als er een doode in lag zoo moe ben ik." Maar hij zou bemerken dat andere dingen wel in staat waren zijn rust te verstoren. Met het oog op een vroegtijdig vertrek den volgenden morgen waren ze bijtijds naar bed gegaan en de dokter had nog maar kort geslapen, toen een hand hem zachtjes heen en weer schudde en zoo tot de werkelijkheid bracht. „Dokter! Dokter Forsyth!" fluisterde Ching's stem aan zijn oor. „Ja?" fluisterde hij terug. „Een man, twee mannen in de kamer. Stil — heel stil!" Dick Forsyth luisterde met ingehouden adem en hoorde na enkele seconden het matten gordijn dat de kamer in tweeën splitste, ritselen toen iemand er tegen opbotste, daarop viel iets met een gerinkel van metaal on den onbedekten grond, een gerinkel dat van niets anders afkomstig kon zijn als van., een mes. XXIII. Nogmaals ontvoerd. De geluiden van zich bewegende dingen in de kamer overtuigden Forsyth dat Ching niet gedroomd had en het rinkelen van het mes was voldoende bewijs, dat, wie de indringer of indringers ook mochten zijn, hun bedoelingen vijandig waren. Een oogenblik lag de dokter volmaakt stil en de man die het mes had laten vallen maakte evenmin geluid. Toen werd de diepe stilte verbroken doordat Ching hevig begon te ademen en een volmaakt geimiteerd gesnork liet hooren. Oogenblikkelijk begonnen de voorzichtige bewegingen opnieuw en Forsyth kon vaststellen, dat er minstens twee indringers moesten zijn. De manschappen van Li Weng-Ho waren dus de achtervolging begonnen, dat stond voor hem vast en hadden hem hier achterhaald. Hij glipte zoo zacht hij kon van de houten krib en sloop op zijn kousen naar de plek vanwaar de geluiden kwamen. Nauwelijks had hij dat gedaan, of Ching liet een scherpen waarschuwingsroep hooren; het volgende oogenblik slaakte iemand anders een half onderdrukten kreet van pijn, toen de dokter tegen hem opbotste. Hij kon niets zien in de helsche duisternis, maar overtuigd dat de man een vijand was, pakte hij hem beet, drukte zijn armen tegen de zijde vast en toen de kerel probeerde zich los te wringen vielen zij beiden op den grond. Heen en weer rolden ze, de onzichtbare tegenpartij wanhopig worstelend om los te komen, Forsyth even wanhopig pogend hem vast te houden. Geluiden die zijn oor bereikten vertelden hem dat Ching even ingespannen bezig was als hij zelf en enkele oogenblikken later werd hij gewaar, dat een nieuwe invasie zich in de kamer uitgestort had want het geschuifel van verscheidene voetstappen klonk over den vloer. De kamer scheen opeens vol menschen te zijn. Iemand was over hem en zijn tegenstander gestruikeld en viel languit voorover. Nog weer andere zware voeten trapten op en langs hen en in het donker schreeuwden de indringers opgewonden met elkaar. Toen, nog worstelend, hoorde Forsyth opeens Kathleen's stem: „Dick! Dick! — o, Dick!" Die smeekende noodkreet stuwde een golf von wanhoop in hem omhoog. Zonder zich te bekommeren om het mes, dat, zooals hij wel begreep, de ander in de hand had, liet hij hem los en greep naar zijn hoofd. Op hetzelfde moment moest de man met verbazingwekkende vlugheid gestoken hebben, want hij voelde een flits van schrijnende pijn in zijn linkerschouder. Gelukkig geen diepe wond, schoot het door zijn koortsachtig werkende hersens. Voordat de kerel echter opnieuw kon steken, bonsde hij zijn hoofd met kracht tegen den vloer en toen hij bemerkte dat zijn slachtoffer slap werd, strompelde hij overeind. „Kathleen!" schreeuwde hij toen hij weer op zijn trillende beenen stond. „Kathleen!" „Dick, Di...." Haar angstige stem, vlagbij, werd gesmoord; naar Dick vermoedde door een hand, die over haar mond werd gelegd en op hetzelfde moment stroomde alles naar de deur. Hij werd neergeslagen, getrapt en toen een voet met groote kracht tegen zijn slaap belandde, verloor hij het bewustzijn. Het eerste wat hij voelde toen hij bij kwam waren handen, dieöver zijn lichaam tastten en Ching's schor gefluister drong in zijn ooren. „Dokter, Dokter Forsyth...." „Ja, ik leef nog Ching. Wat...." „Ze zijn weg, maar ze hebben Missie Barrington meegenomen." Forsyth ging overeind zitten, met de pijn der wanhoop in het hart. „Weet je het zeker, Ching?" „Heel zeker. Hoorde haar schreeuwen, ging kijken Missie Barrington weg." „Dan, Ching, moeten we haar meteen achterna," sprak Dick overeind krabbelend. „Kan niet," was het weinig hoopvolle antwoord. „Drie man met geweren wachten ons op onder aan de trap." „Mannen van Li Weng-Ho?" „Dragen niet zijn uniform, maar zeker mannen van Li Weg-Ho, want ik hoorde Ah Yeo's stem bevelen geven om Missie Barrington in den stoel te zetten. Heel beroerde boel" „Inderdaad, maar we zullen hier toch vandaan moeten, Ching. Ik zou mijn schoenen wel eens willen zoeken. Heb je een lucifer?" Hij hoorde een ritselen, het strijken van 'n lucifer over een doosje; een seconde later kwam er een blauwe vlam en de benauwde geur van zwavel. Bij het zwakke schijnsel zag Dick Forsyth dat Ching's voorhoofd een diepe snede vertoonde, terwijl nauwelijks een meter van hem vandaan, zijn eigen tegenpartij nog steeds in de bewusteloosheid lag waarin hij hem geslagen had. Bij de omgegooide krib ontdekte hij zijn schoenen op de plaats waar hij ze neergezet had, voor hij ging slapen. Hij kon ze nog net bereiken voor de lucifer uitgebrand was en begon ze in het duister aan te trekken. Toen hij kïaar was fluisterde hij tot zijn metgezel: „Ching, kunnen we de soldaten daar beneden niet overrompelen door de trap af te hollen en ze onderste boven te loopen?" Ching schudde bedenkelijk het hoofd. „Zij schieten zoo gauw wij probeeren en wat moet Missie Barrington dan beginnen?" _ „Ching het raam!" „Denk juist daaraan. Als wij aan den onderkant gaan hangen en ons naar beneden laten vallen " „Er zouden daar ook gewapende mannen kunnen zijn." „Kijken," antwoordde de Chinees droogjes. Hij hoorde Ching naar het houten traliewerk gaan en hem na korten tijd met iets van onderdrukte uitgelatenheid in zijn stem zeggen: „Niemand zien. Weten niet van het raam af of niet gelooven wij daaruit durven." Forsyth ging nu zelf uit het raam kijken. De binnenplaats beneden lag geheel in het donker, en er bewoog zich niets. Hij luisterde een volle minuut. Behalve het getik van druppels regenwater uit de dakgoot was alles stil. „Veilig genoeg, Ching. En het is niet een • zoo'n heale groote sprong. Drie a vier meter op " Een licht gebrom vanaf den grond, dat hem abcrupt deed zwijgen, wees er op dat de bewustelooze zoon van het Hemelsche Rijk uit zijn verdooving ging ontwaken. Ching schoot toe, liet zich op den man vallen en van den grond af hoorde de dokter zijn tochtgenoot spreken. „Deze knaap vastbinden, dokter Forsyth. Bederft onze kans als wij dat niet doen." Ching kreeg opeens een luisterrijk idee. „Vastbinden," ging hij voort met een gorgelend lachje „en dan in een doodkist met hem. Misschien vinden ze hem vandaag of morgen, misschien ook niet. Komt er niet op aan. Hij ruste in vrede!" Weer liet de Chinees zijn genoegelijken lach hooren en was eenigen tijd druk doende in de duisternis. Toen kondigde hij aan: „Klaar voor de doodkist." Zij tastten hun weg tot waar de doodkisten stonden en verwijderden van een het zware deksel. Daarop droegen zij den gebonden man erheen, legde hem in de kist en deden het deksel er weer op. (Wordt vervolgd.) --- Advertentie Wie weet waar Abraham de mosterd haalt, zegt: Er is maar één --- Sport en Spel WIELRENNEN. Een „Deutschland-halle" te Berlijn, Berlijn heeft een „Sportpalast". Maar dit gebouw wordt meer, dan zijn naam doet vermoeden, aan andere doeleinden dan aan het geven wielerwedstrijden besteed. Het is er b.v. niet mogelijk een vol winterseizoen te spelen, omdat telkens de piste er moet uitgebroken worden om vergaderruimte te kunnen krijgen. De grootstad Berlijn komt in dit opzicht uds een eind te kort bij plaatsen als Dortmund en Keulen, die steeds de beschikking hebben over de sporthallen daar. Men gaat, zooals vroeger reeds bericht, daar nu een eind aan maken, door in het Westen van de stad, aan het station Eichkamp, een nieuw sportpaleis neer te zetten, de „Deutschlandhalle". De plannen zijn reeds uitgewerkt en volgens arbeidsplan moet de opening op 1 December kunnen plaats vinden, zoodat in de eerste dagen reeds met den bouw moet begonnen worden. De bouw van de houten piste is opgedragen aan den bekenden Duitschen piste-bouwer: Schurman en deze heeft laatst eenige gegevens ten dien aanzien medegedeeld. Het dak .van het gebouw zal door vier steunpunten gestut worden. De piste krijgt een lengte van 210 meter, een maat, genomen volgens internationaal voorschrift, dertig c.m. van den bin. nenkant af. Twee tunnels zullen vanuit het rijderskwartier naar de piste leiden. Guimbretière naar de Zwitsersche bergen, RUZIE MET BROCCARDO. Thans blijkt dat de geschiedenis, die zich bij de zesdaagsche te New York met Broccardo-Guimbretière en Viel als manager heeft gehad en die mogelijk tot een breuk in het Fransche koppel zal leiden. Guimbretière, die zich geheel aan het stayeren wil wijden, en er niet meer aan denkt ooit nog naar Amerika terug te keeren, heeft ten aanzien van de zesdaagschen aldaar mededeelingen gedaan in de pers, die, hoe goed men de Amerikaansche zesdaagschen meende te kennen, opzien gebaard hebben. Voor Broccardo, die tweede werd te New York, allerminst een aangenaam geluid om naar te luisteren. En bovendien begreep hij ook dat als die dagbladstukken het oor van Chapman zouden bereiken, ook voor hem mogelijk de poorten daar gesloten kunnen worden. Hij vatte het uds op als een hem tastend in den broode en heeft de vriedschap met Guimbretière dan ook verbroken. Guimbretière heeft overigens geen blad voor zijn mond verloren en vertelde onder meer, dat Broccardo z. i. een eigenaardige opvatting over zijn nationaliteit heeft, waar hij zich in Amerika als een Italiaan laat doorgaan, om meer in den smaak "te vallen van het publiek, dat daar hoofdzakelijk uit Italianen bestaat. Het merkwaardigste is echter, dat Broccardo als de oorzaak van alles den manager Viel aanwijst en met hem dan ook alle betrekkingen heeft verbroken. Guimbretière is nu naar de Zwitsersche bergen vertrokken om, zooals hij zei, op zijn verhaal te komen. Waarschijnlijk blijft hij daar tot eind Februari en zal dan zijn eerste koers in de zesdaagsche van' Antwerpen rijden. VOETBAL. I.V.C.B, 2e KLASSE. Meijel—Panningen 1—6. Onder groote publieke belangstelling en ideaal voetbalweer had bovenstaande match plaats, die in een eclatante overwinning voor de bezoekers eindigde. Deze ontmoeting, waarvan wij hooge verwachtingen koesterden, is ons, en ongetwijfeld velen met ons, zeer tegengevallen. De groen-witte Panningers verdienden de overwinning volkomen, niettemin stond hun spel niet op bijzonder hoog peil. Evenwel de bezoekers hebben een werklust aan den dag gesteld en een geestdrift waar tegenover Meijel een laksch en loom spel vertoonden. Ook na rust, toen de stand 0—3 was, en M.S.M. nog alle kans had om op te halen, werd er van deze zijde kalm en lusteloos verder gespeeld. Er zat hoegenaamd niet' de minste spirit in. Daarenboven waren de Meijel.spelers lang niet doortastend genoeg en de duels tusschen de spelers vielen meestal in het voordeel van Panningen uit. Het moet evenwel gezegd, dat de spelers der thuisclub hierin eenigszins pech hadden en een beetje moedeloos werden. De bezoekers waren hiermede bevoordeelt, dit neemt echter niet weg, dat het groote succes van de groen-witten hierdoor niet verdiend zou zijn. Zooals gezegd was Panningen veel geestdriftiger en doortastender, geen moment kreeg een tegenstander vrij spel, en zaten daarbij zelf geweldig op den bal. Speciaal hieraan is het te danken, dat Meijel zoo'n afdoend lesje kreeg. Arbiter Bsoos uit Sittard heeft deze, in goede verstandhouding gespeelde, wedstrijd naar behooren geleid, al lag hij eenigszins met den buitenspelregel overhoop. Over het verloop van den wedstrijd het volgende: Reeds in de eerste minuten krijgt Panningen een onverwachte kans als de keeper een bal laat glippen en deze hem reeds is gepasseerd, de rechtsback redt evenwel op het nippertje. Aan de overzijde komt het Pan. ningen doel dan weer in gevaar, doch de backs werpen zich resoluut in den strijd. Het meeste gevaar dreigt echter van Panningen-zijde en fanatiek dringen zij telkens tot voor het Meijel doel, waar de doelman, alsook de backs geen erg betrouwbaren indruk maken. Als de linksbuiten der bezoekers in buitenspelpositie den bal krijgt toegespeeld, denken we hem te zien doelpunten ,Lommen schiet echter naast. De invaller rechtshalf van Meijel is intusschen uitgevallen. Als de voorhoede der gasten enkele malen heeft overgeschoten komt Meijel iets meer in de aanval. De doelman van Panningen onderscheidt zich enke. de malen door het verrichten van fraaie safes. We denken dan Meijel de leiding te zien nemen als de rechtsbinnen een mooie pass geeft naar de midvoor. Deze schiet echter precies naast. Dan noteeren wij een fraaie kopbal geeft Verlaak zijn club de leiding 0—1. De bezoekers blijven domineeren. Eenmaal zien wij bij een voorzet van rechts een Meij el-back en de keeper grandioos missen, waarbij de linksbuiten der groen-witten naast het verlaten doel knalt. Ook de Meij elvoorhoede zal het nog eens probeeren doch is lang niet doortastend genoeg om tegen het resolute vijandelijke backstel te behalen. Ook de backs deelen in deze malaise en zoo zien we de Panningen midvoor door alles hen stormen en zonder moeite plaatst hij het leder langs den uitloopenden doelman in het verlaten doel. Direct daarop scoort Panningen voor de derde maal, o.i. in zuivere off-side-stand. Met de stand 3—0 voor de bezoekers wordt gerust. Slechts enkele minuten van de 2de speelhelf is verstreken als de groen-witten bij een algemeen missen van de Meijel verdediging, voor de 4de maal scoort. De gastheeren blijven in haar onbenullig spel volharden en spelen kalm verder. De centerhalf die thans midvoor speelt zien we in deze periode een opgelegde kans verknoeien door naast te schieten. Het is opvallend dat de bezoekers bij een aanval steeds over alle linies aansluiten, terwijl bij een aanval van de tegen partij meestal 8 spelers zich in de verdediging hebben teruggetrokken. Dit systeem houden de M.S.Vspelers er niet op na en dit wordt hen weer eens noodlottig. De bezoekers breken n.1. weer door en voor aleer de thuisclub zich heeft herstelt verdwijnt no. 5 in de touwen. Even later een blunder van den Meijel-keeper en het halve dozijn is vol. Thans schijnt het bij de thuisclub meenens te worden en met laaiend enthousiasme komen zij opzetten. De doelverdediger der gasten is echter onverbiddelijk en laat niets passeeren. Toch worden de druk te zwaar en als het doel enkele malen ternauwernood aan doorboring is ontsnapt krijgt Meijel een strafschop te nemen. Hiervoor moet de keeper eindelijk zwichten, 1—6. In de laatste minuten trachten de roodwitten nog eenige wijziging in den stand te brengen doch het lukt niet meer. ---