Het leeraars- en herdersambt der priesters Onze verhouding tot de geestelijkheid (]en vastenbrief van Arnold Frans Bisschop van Den Bosch, ontleenen JK volgende: zelf heeft om die eenheid in eereCW is . geloofsleer en in zedelijke tucht bij iienst. 'fL a vondmaal tot zijn Vader gebeden gft ' aa . t voor de Apostelen alleen, maar ook ,s dat m die ^ Hem geiooven. Hij heeft zelfs roo f tot een bewijs gesteld zijner god^ ke zending^ ,j er eeuwen heeft dat bewijs geleverd, De h°° leerde ook, dat de vijanden van Chrisdoch M haar s teeds belaagden en bestookten, tus' naa Hg middelen het volk van de priesters ja,JfL te scheiden, om het van zijn aanvoer"ïw roofde Godsleger ten prooi te doen valde fS be jjgt ongeloof en de verleiding van den iel irf®" - YVeg met Rome! Weg met Christus! S un " t Q 0 d!" wordt steeds voorbereid en inm door een uitgesproken of bedekt: „Los S eleK L katholieken priester!" j cn katholieken atla een feit ' zegt Pius XI ' dat de vi J anden irork hun eerste en hevigste aanvallen op f priesters richten. naarom trachten zij bij het volk den priester ntwoordelijk te stellen voor de rampen, die ï6 t natuurlijk gevolg zijn van het juist door de k krachtig veroordeelde kapitalisme, van 't loof en van het Semis van christelijken zin 2f!L God uitsluitende of miskennende regee'ten en staatslieden. Wat baten de op het vredesgeluk en de welrt gerichte Pauselijke vredesboodschap of va ? pen ingsvoorstellen, als de raad der volken ze afwijst, omdat hij geen rekening kan of «n houden met een God, die verdragschennis * rbiedt en straft, en in de macht van den terkst gewapenden het middel gaat zien, om j en vrede te verzekeren. Wat baten der ten verderve hollende wereld de veilige richtlijnen tot versteviging der rondslagen van haar geluk, haar voorgehouden in de Pauselijke Encyclieken over 't Christeink Staatsbestuur, over huwelijk en opvoeding, over vereenigingsrecht en verhouding van Werkgevers en werknemers, of de ernstige waarschuwingen tegen communisme en staatsvergoding, als de ongeloovige wetenschap dat alles hooghartig afwijst of laaghartig bespot, en de machthebbers dezer wereld hare verspreiding of afkondiging met list en geweld verbieden of verhinderen? Doch, B. G., de verklaarde vijanden van God tasten niet enkel het herders- en het leeraarsambt van Christus-Stedehouder aan, zij trachten ook stelselmatig bij de geloovige katholie,tal de rechtsmacht der hen besturende priesters te ondermijnen, goed wetend, dat, als dit pogen slaagt, die katholieken ook van zelf het H. Misoffer en het ontvangen der H. Sacramenten zullen gaan verzuimen en zoo spoedig geheel tot hunne rangen zullen overgaan. Zij doen dat duivelswerk helaas niet zonder succes, gelijk een droevige afval vaak al te duidelijk bewijst. Door laster, spot en hoon wordt daarom de priester èn als leeraar èn als leider der zielen door hun ongeloovige pers, hun vlugschriften, hun theaters en bioscopen, hun radio en hun joogenaamde wetenschap, bij het geloovige volk van alle standen in discrediet gebracht en nu eens als machtswellusteling of uitbuiter van het volk voorgesteld, dan weer als iemand, die toch niet in staat is hun stoffelijke nooden te lenigen. Hoe vaak verneemt men tegenwoordig niet, vooral van hen, die in nood of ellende verkeeren: „Als de priesters mij in dien nood van dit leven niet helpen kunnen, dan kan ik hun gaven van het eeuwig leven, niet waardeeren of van hen aannemen!" Dezulken vergeten, dat zij aldus niet de priesters, maar zich zelf de grootste schade toebrengen, die hen treffen kan; zij vergeten bovendien, dat de priester, aangesteld voor alles "at op God betrekking heeft, bij al zijn macht voor het heil der zielen, over te geringe middelen beschikken kan, om hun aller tijdelijke nooden te lenigen. Hoevelen weigeren het leeraars- of herdersambt der priesters te volgen en lijden zelfs schipbreuk in hun geloof en goede zeden, om' zi J uit sleur of standsbegrip onnadenkend zweren bij hun op neutrale universiteiten opgedane mentaliteit over de zaken die den godsdienst of het eeuwig leven raken of zweren 0 de valsche leeringen van lijfblad of literaof bij de beweringen van hun club of socie(«vrienden, in plaats van zich, naar christenPlicht, . overeenkomstig hun stand en positie, °or de studie van Pauselijke Encyclieken, door e vormen van studiekringen en het volgen van ■ale weken en conferenties, door het kennis l , ra ® va n voor hen geschikte boeken als b.v. den E tandaardwerk „Potters' Verklaring van Katechismus", door het luisteren naar de de b Dde ^ on dagsche K.R.O.-voordrachten, door tudeering der uitgaven van het Kath. Comité van Actie „Voor God", een helderen kijk te verzekeren op al de moderne kwesties van Katholieke Geloofs- en Zedenleer. Deden zij dat, zij zouden de redelijkheid en veiligheid inzien van het volgen van de leer der H. Kerk, in zaken van geloof en zeden, en, God dankend voor het leeraars- en het herdersambt, ook ten hunnen bate, aan de priesters toevertrouwd, hun beschamende onwetendheid afleggen, de neutrale levensopvatting en haar uitingen vaarwel zeggen en medestrijders worden van het roemrijk leger der Katholieke Actie. Het genoemd werk van Potters bevelen Wij dringend aan en wel aan alle katholieken zoowel als aan die niet-katholieken, die het oprecht meenen met de waarheid. Wie op eenigszins afdoende wijze met Gods priesters wil meewerken in de Katholieke Actie, zal in dat boek den hem daarvoor onmisbaren grondslag vinden. „Machtswellust", „willekeur" en „bemoeizucht" verwijt men heden den priesters op elk gebied, maar bijzondei- op dat van jeugdvorming of vereenigingsleven, als zij hun leeraarsof herdersplicht vervullen! „Machtswellust" en „willekeur" en „bemoeizucht", B. G., zijn zwaar beschuldigende, niets bewijzende woorden; woorden, waarmede plichtmatige gezagsuitoefening pleegt te worden afgewezen, en schuldige onbuigzaamheid vergoelijkt. Zij zijn voor revolutionaire elementen ook de slagwoorden, om de macht van het onrechtvaardig geweld tegen elk rechtmatig gezag uit te lokken. Dan, wie erkent, dat de priester als Gods gezant, onder zware verantwoordelijkheid jegens God, verplicht is de geloovigen in hun doen en laten ter zaligheid te leiden in alles wat op God betrekking heeft, zal moeten toegeven, dat geen enkele door den mensch, als enkeling of als lid eener gemeenschap, gestelde daad, in zooverre daarvan aan God rekenschap verschulschuldigd is, rechtens buiten de bemoeiing van Gods priester vallen kan. Daarom veroordeelde Paus Pius XI dan ook als Modernistische dwaling, de stelling: „dat een katholiek, als burger, zonder zich aan het gezag en de vermaningen of de bevelen der Kerk te storen, het recht en den plicht heeft, te doen, wat hij in het belang van den Staat acht". En wie, die nog aan verantwoordelijkheid gelooft, zou durven beweren, dat b.v. een uitsluiting, een staking, een vonnis, een financieele transactie, die werkelijk onrechtvaardig en voor God straffeloos wordt, of buiten 's priesters rechtsmacht wordt gesteld, zoodra of omdat een meerderheid aldus besliste? Laat U dan, B. G., door zulke woorden nooit bedriegen noch ophitsen tegen priesters, die hun herdersambt brj U vervullen. De Bisschop is de leeraar, wetgever en rechtter zijner onderhoorigen, zoowel priesters als leeken zijn in zaken, waarmede het heil der zielen of de rechten der Kerk gemoeid zijn, verplicht den bisschop te gehoorzamen. De Bisschoppen moeten, onder verantwoordelijkheid aan God, die zending voor hun Bisdom volbrengen in zaken, die ten allen tijde en overal toepasselijk zijn, maar ook in meer bijzondere omstandigheden, en dat wel in de geheele sfeer der menschelijke activiteit, ook dus op sociaaleconomisch en op politiek gebied. Ieder bisschop heeft daarin volgens eigen, door God verlicht inzicht het welzijn zijner kudde te verzorgen; en door God of de H. Kerk is hem dus, als die toestanden verschillen, geen eenvormigheid van tucht opgelegd, eer het tegendeel voorgeschreven. In onze dagen, dagen van dwaling en beroering, zien wij de ongeloovigen samenspannen om katholieken van alle standen op te ruien en bij hen een geest van wantrouwen, bedilzucht en onafhankelijkheid wakker te roepen tegen de liefdevolle, geluk en vredebrengende uitoefening van het verantwoordelijk leeraars- en herdersambt, dat God zelf door een rechtmatige zending aan bisschoppen, pastoors en andere priesters in zijne Kerk hefet opgedragen. --- FEUILLETON „DE LIEFDE IS DE MEESTE" En :^ n an deren keer weer: „Je hoeft er niet * ai >t jw, aan te drin £ en > dat ik je betalen zou, v eM .„ 't eenvoudig niet; dus laat mij nu er met rust!" Zei mr. Hippsley hierop?" €vê n j n j et) ni et verstaan. Ik ging enkel maar öiaar ii, 118,11 voor hij en hoorde die luide stem; tere n " achtt het mijn plicht om niet te luisOp 6 ®"' neen . natuurlijk niet!" "NcW 00 Senblik werd er gebeld; Rodd ging Dokt n Cn (len dokter binnen. heer, Standard, een grijze, al wat oudere hij vLi , Ver wonderd naar den detective, dien „Goèfi mr ' Care y". be g° n hij. „Wat "s hoop •> w ier ? T och niets onaangenaams naar Pen?" ' ^ r ' Hippsley heeft mij zeker laten roeRodd R , ni aa . een nie t bij machte om te antwoortoe te licht het aan den detective over, om *'as ten > waarom de hulp van den dokter ,*oep en . «ei c Ier in huis een misdaad gepleegd, dokv^oord arey ' " Mr - Hippsley is op snoode wijze ^en, e £ evon den. Ik heb u verzocht hier te "^at 'ik i onzen eigen dokter er bij halen, ft? m k®grijp, dat u zoowel een oud vriend U na scl1 a dviseur was van mr. Hippsley. !s.r*r, Ir 6 sl *apka r Vo ^ e ^ en detective zwijgend naar jjjj frlGï* Van 7iin natiÖTit on VilolH Haar» '« Kunt C" r ' r te ijj k 'T ler van zijn patiënt en hield daar 'n ^um, 0Uwin gtï? % ,!„u! Ch . eeni ë' idee vormen van het wawerd?" vroeg de detective, i,, Sebrnj' do opkeek en zijn blik ontmoette. „Waar werd hij gevonden?" luidde de wedervraag. „Was hij op zijn kamer of beneden?" „Wij vonden het lijk," zei de detective met grooten nadruk „achter in den kelder, in een kast verborgen. Er was niets, waaruit bleek, waar de misdaad kon bedreven zrjn". „Eer ik u antwoord geef, mr. Carty," vroeg de dokter, „moet ik u verzoeken, mij alle mogelijke bijzonderheden mee te deelen. U zult wel opgemerkt hebben, dat de wond aan het hoofd werd toegebracht, zeker door een ongewoon wapen." „En waarmee de getroffen in den rug werd aangevallen?" opperde de detective. „Denkt u?" „Hebt u een idee?" vroeg de detective nu weer. „Vertelt u mij al wat u weet. Dit zal mij tijd besparen. Zooals 't r nu toe staat, weet ik niet anders, dan dat mijn oude vriend vermoord is; vermoedelijk vermoord." „Vermoedelijk?" herhaalde de detective. „Maar als dit „vrmoedelijk" was, waarom zou het lijk dan in een kelder verborgen zijn?" „Juist," beaamde de dokter. Daarop gaf Caity een heel objectief verslag van al wat hij tot nog to gezien en gehoord had van dit geval. „U hebt natuurlijk naar het wapen gezocht?" vroeg de dokter. „We hebben nog geen systematisch onderzoek gedaan. Wel hebben we in den kelder rondgekeken, maar het eenige, dat wij vonden, was de kolenhamer, die we gebruikten om er de kastdeur mee te openen. En dit is geen wond, die met een hamer kan zrjn toegebracht!" „Neen," herhaalde de dokter, „dit is geen wond, door een hamer toegebracht. Ik denk dat de dood op Maandagavond is ingetreden, zoo bij dit vluchtig onderzoek te oordeelen; maar precies zou ik het nu nog niet kunnen zeggen". De detective knikte. „Dit klopt met wat de bedienden zeggen, dat hij dien nacht niet in zijn bed heeft geslapen." „Waar waren de bedienden?" vroeg de dokter. Carey lichtte dit toe. „Ik geloof niet, dat hij ter wereld een vijand had," zei de dokter weer. „Hij was er de man niet naar, om innige vriendschap of heftige vijandschap te wekken. Heeft u eenige reden om te vermoeden, dat roof de drijfveer was?" „Ik heb geen reden om iets te vermoeden", antwoordde de detective beslist. „We staan pas aan het begin van het onderzoek. Ik heb u alles verteld, wat ik weet. Is u in staat, zich eenig idee te vormen van den aard van het wapen, waarmee de noodlottige slag werd toegebracht, nu u al de bijzonderheden heeft gehoord?" De dokter streek het zware, grijze haar weg van het voorhoofd van den overledene. Precies waar dit haar was ingeplant, viel er een rood lidteeken waar te nemen, dat licht den aandacht ontsnapt kon zijn. „DcLt is de plek, waar de noodlottige slag werd toegebracht", zei hij, „waarschijnlijk met een ploertendooder. De wonde aan het achterhoofd werd veroorzaakt, doordat de patiënt met geweld met het hoofd op den rand van 't haardhekje in de eetkamer is gevallen: de punten en krullen daarvan hebben die gapende wonde gemaakt. De slag op het voorhoofd alleen zou waarschijnlijk niet voldoende zijn geweest, om den dood te veroorzaken, maar de rand van het hekje heeft voltooid, hetgeen de ploertendooder begon." „U beschouwt dit dus niet als een ongeval?" „Een ongeval ? Met die verwonding aan het voorhoofd? Neen, gewis: een ongeval was dit niet", luidde de uitspraak van den dokter beslist. HOOFDSTUK IV. Op den avond van den mist was Gwendolen Harford even over negenen thuis gekomen. Ze leek vreeselijk verkleumd en uitgeput en was niet in staat, eenige verklaring te geven. „Ik ben te moe om te praten", zei ze. „Ik heb zeker kou gevat. De mist is afschuwelijk! Ik kon geen taxi krijgen en ben meer dan eens verkeerd geloopen. Laat mij alsjeblieft naar bed gaan. Als lk langer moest opblijven, zou ik zeker ziek worden. Neen, ik heb ergens gedineerd, maar ik heb ook geen diner noodig." Haar moeder en May vroegen niet langer. Zij zonden de kamenier bij haar, met bouillon en wijn, maar eerbiedigden overigens haar verlangen, om alleen te worden gelaten. Zoodra de deur achter Gwendolen dicht was, keken haar moeder en zuster elkaar veelbeteekenend aan. „Ze heeft zeker gekibbeld met Miles", zei May „Ik had nooit van Gwen gedacht, dat ze zich daar zoo geheel door zou laten terneerslaan." „Ik hoop maar, dat de verloving radicaal verbroken is", sprak lady Harford heftig. „Ze hooren heelemaal niet bij elkaar. Ik neem het je oom Thomas dan ook zeer kwalijk, dat hij haar zoo aangemoedigd heeft. Zijn leven lang heeft hij mij tegengewerkt. Maar het is hard, dat het kind er nu voor zou moeten boeten." Den heelen volgenden dag bleef Gwendolen In bed, met barstende hoofdpijn. Daar de andere dames in huis meenden, dat ze volkomen begrepen, hetgeen deze zenuwinzinking bij haar te voorschijn had geroepen, lieten ze haar met vrede; en zoolang lady Harford zich niet ongerust maakte, kwelde sir Francis er zich ook niet mee. Miles Mostyn vertoonde zich niet, wat haar ladyschap slechts bevestigde in haar opvatting, dat de jongelui gekibbeld hadden en dat de verloving verbroken was. Den middag daaraan volgende lag Gwen op de sofa in haar eigen kamer en zag er nog heel bleek en ellendig uit, toen May haastig binnenkwam en vroeg: „Ben je wèl genoeg, om beneden te komen, Gwennie?" Gwendolen rees onmiddellijk overeind, wit als papier en met trillende handen. „Neen," zei ze „ik ben niet wèl genoeg. Waarom vraag je dat eigenlijk?" „O, Gwen, er is toch zoo iets verschrikkelijks gebeurd, ik weet haast niet, hoe ik het je vertellen moet! Die arme oom Thomas is dood Ze denken, dat hij vermoord werd!" Gwendolen wendde zich om op de bank en verborg het gelaat in de kussens. Toen May het verschrikkelijke nieuws verteld had, hief ze niet het hoofd op en gaf ook geenerlei teeken van leven. Haar zuster kwam dichterbij en boog zich over haar heen. „Gwennie," riep ze, „waarom zeg je niets? Heb je gehoord wat ik vertelde?" Er volgde geen antwoord. „Ben je ziek? Wat is er? Heb ik je het soms te onvoorbereid verteld? Maar ik moest het je wel zeggen, want er is een verschrikkelijke man beneden, die je spreken moet." Nog steeds deed Gwennis er het zwijgen toe, maar nu zag May, dat haar zuster was flauw gevallen. Ze belde en dadelijk kwam de kamenier binnen. Het kostte eenige moeite, om de patiënte bij te brengen, maar eindelijk sloeg ze de oogen op en keek in het ontstelde gelaat van haar moeder. „Ik vrees, dat je erger ziek bent, dan we het er wel voor hielden, kindlief", zei lady Harford. „Ik begrijp niet, wat je overkomen is. Het lijkt wel, of je al wist, wat er met oom gebeurd is." „O, moeder!" kreunde Gwendolen. „Hoe kunt u nog zoo iets zeggen?" „Neen, liefste. Dat is waar; je kon het ook niet weten. Maar het treft nu ook zoo vreemd samen, dat je net op dit oogenblik minder goed wordt. Er is een man beneden, die jou speciaal spreken wil. Maar dan zal ik hem nu zeggen, dat je daar niet wèl genoeg voor bent." „Wat is het voor een man?" vroeg Gwendolen met een angstige uitdrukking in de oogen. „Wat zei hfl ook weer, dat hij was, May?" wendde lady Harford zich tot haar dochter. „Ik heb hem niet gezien, moeder, maar Hicks zei, dat hij de inspecteur was, die het geval in handen heeft". „Welk geval?" vroeg Gwendolen. „Hij is de man, die tracht na te speuren op welke wijze die arme oom Thomas vermoord is," antwoordde May op nagenoeg fluisterenden toon. fWordt vervolgd). --- Onderwijs Examen machine-schrijven Zaterdag j.1. slaagden te Venlo voor het examen machineschrijven o.m. de dames: N. Bloemen, Th. Lamers, N. Schuurmans en B. Pijpers en voor het examen stenografie „Groote" de dames M. Alsters, Th. Backus, M. Conrads, J. Hendrikx, G. Huysmans, A. Maassan, T. Pennix, M. Op 't Roodt, T. Schmetz, M. Schmetz, G. Rijpkema, C. Titulaer en J. Wagenaar, die allen hun opleiding hadden bij de Zusters van de Groote Kerkstraat 13 te Venlo. Zat. 19—22 Mrt. Amstenrade, Bingelrade, Jabeek, Merkelbeek, Oirsbeek, Sweykhuisen, Spaubeek, Vaesrade, Wijnandsrade. --- Luchtvaart Mazotti gevonden DOOR DEN GOUVERNEUR VAN LYBIë. Maarschalk Balbo, die persoonlijk deelnam aan het zoeken naar den sinds Woensdag verdwenen vlieger Mazotti, heeft Zondag het verdwenen vliegtuig gevonden op ruim 300 K.M. ten Westen van de oase Koefra. Balbo slaagde er in bij het vliegtuig te dalen en kon vaststellen, dat de inzittenden weibehouden waren. Vermist vliegtuig niet gevonden WRAKSTUKKEN GEVONDEN? Het Britsche ministerie van luchtvaart heeft medegedeeld, dat het zoeken naar het vermiste bombardementsvliegtuig is opgegeven. Men veronderstelt, dat de drie inzittenden zijn omgekomen. NASPCRINGEN HERVAT. De nasporingen naar den vermisten bommenwerper zijn hervat, nadat op het ministerie van luchtvaart bericht was ontvangen, dat in Cheviots bij Longholm (Dumfriesshire) wrakstukken waren gevonden. Vliegtuigen, politie en jachtopzieners nemen aan het opsporingswerk deel. --- Rechtszaken KANTONGERECHT VENLO UITSPRAKEN STRAFZITTING. HERBERG-REGLEMENT. —. G. Chr N te Tegelen ƒ 3 of 1 d.h.; M. J. H. te Tegelen 'ƒ 3 of 1 d.h.; P. J. D. te Tegelen ƒ3 of 1 d.h.; MOTORRIJWIELWET. — W. R. te Ewijk ƒ 6 of 3 d.h.; P. S. te Heerlen ƒ6 of 3 d.h.' L. S. te A'dam ƒ 2.50 of 1 d.h.; H. H. J te Linne ƒ 1 of 1 dh.; H. G. H. L. te Venlo ƒ 5 of 2 d.h. met toewijzing civiele vordering; W. H. H. te Baarlo ƒ8 of 4 d.h. met toewijzing civiele vordering; J. G. H. M. te Venlo ƒ 6 of 3 d.h.; J. J. B. te Tegelen ƒ5 of 3 d.h.; VUURWAPENWET. — J. J. V. te Blerick ƒ 2 of 1 d.h. met verbeurdverklaring en bevel tot vernietiging van het inbeslag genomen wapen; A. J. M. S. te Venlo ƒ4 of 2 d.h.; J. H. A. W. te Blerick ƒ 4 of 2 d.h.; W. P. J. B. te Blerick ƒ 4 of 2 d.h. met verbeurdverklaring en bevel tot vernietiging van het in beslag genomen wapen; J. H. A. W. te Blerick ƒ4 of 2 d.h.; M. J. H. B. te Blerick ƒ3 of 1 w.ts.; H. G. J. te Tegelen ƒ3 of 1 w. ts.; R. de J. te Venlo, berisping. LOTERIJWET. — P. H. H. te Venlo ƒ 1 of 1 d.h., met verbeurdverklaring en bevel tot vernietiging van het in beslag genomen voorwerp; Th. H. te Venlo ƒ 1 of 11 d.h. met verbeurdverklaring en bevel tot vernietiging van het in beslag genomen voorwerp. LEERPLICHTWET. — L. v. D. te Horst ƒ0.50 of 1 d.h.; IJKWET. — A. Th. H. A. v. C. te Blerick ƒ 1 of 1 d.h. met verbeurdverklaring en bevel tot vernietiging van de in beslag genomen gewichten; ARBEIDSWET. — F. J. H. H. D. te Venlo 2xf 1 of 2x1 d.h.; J. H. J. J. te Tegelen ƒ15 of 5 d.h.; REGLEMENT AUTOVERVOER PERSONEN. — G. S. te Sevenum ƒ 3 of 1 d.h. ALGEMEENE POLITIE-VERORDENING. VENRAY. — B. H. te Venray ƒ5 of 3 d.h.; ALGEMEENE POLITIE-VERORDENING VAN MAASBREE. — W. K. te Roermond ƒ 2 of 1 d.h.; H. . V. te Maasbree ƒ 2 of 2 d.h.; J. W. C. te Maasbree ƒ 2 of 2 d.h.; P. J. S. te Maasbree ƒ2 of 2 d.h.; A. M. v. S. te Blerick ƒ5 of 3 d.h.; ALGEMEENE POLITIE-VERORDENING VAN HORST. — P. J. H. G. te Kerkrade ƒ 5 of 3 d.h.; C. A. J. R. te Waalwijk ƒ 5 of 3 d.h.; G. S. te Hillegersberg ƒ4 of 2 d.h.; D. v. D. te Breda ƒ 4 of 2 d.h.; M. J. C. E. te Echt ƒ4 of 2 d.h.; ALGEMEENE POLITIE-VERORDENING VAN VENLO. — G. A. J. P. te Venlo ƒ3 of 1 d.h.; P. P. A. L. L. te Tegelen !+ƒ 6 of 1+3 d.h.; H. J. H. te Venlo ƒ4 of 2 d.h.; MOTOR- EN RIJWIELREGELEMENT. — J. F. te Kapelle ƒ 10 of 2 d.h.; P. J. V. te Venlo ƒ 4 of 2 d.h.; C. W. de B. te Arcen ƒ4 of 2 d.h.; W. H. S. te Kessel ƒ1 of 1 d.h.; Th. S. te Helden 2xf 3 of 2x1 d.h.; G. V. te Belfeld ƒ 4 of 2 d.h.; H. J. S. te Venlo ƒ 8 of 4 d.h.; A. S. te Blerick ƒ 1 of 1 d.h.; J. H. v. R. te Heythuizen ƒ 8 of 4 d.h.; F. S. te Heerlen ƒ2 of 1 dh. met toewijziging civiele vordering; Chr. H. P. te Eijsden 2xƒ 3 of 3x1 d.h. H. A. M. v. L. te Venlo 3+ƒ2 of 2+1 d.h.; M. H. B. te Kessel 3-^ 2 of 2+1 d.h.; L. F. M. te Meyel ƒ2 of 1 d.h.; Chr. H. P. te Eysden ƒ4 of 2 d.h.; G. H. L. F. te Kaldenkirchen ƒ 3 of 1 d.h.; Chr. H. P. te Venlo ƒ3 of 1 d.h.; M. v. d. H. te Horst ƒ3 of 1 d.h.; H. H. S. te Tegelen ƒ 3 of 1 d.h.; P. M. P. W. B. te Venlo, vryspraak; P. J. B. te Blerick ƒ 10 of 5 d.h.; H. M. B. te Tegelen ƒ 2 of 1 d.h. met toewijzing civiele vordering van ƒ 25.—; J. v. H. te Hilversum, vrijspraak; J. H. F. S. te Venlo ƒ 6 of 3 d.h.; P. J. G. F. te Wellerlooi ƒ4 of 2 d.h.; P. J. L. te Helden ƒ 3 of 1 d.h.; J. L. te Helden ƒ1' of 1 d.h.; M. J. H. P. te Eysden ƒ 3 of 1 d.h.; P. J. A. M. te Tegelen ƒ4 of 2 d.li.; M J. H. P. te Eysden ƒ3 of 1 d.h.; J. M. W. W. W. te Venlo ƒ 2y 2 of 1 d.h.; H. H. P. te Deurne ƒ 2 of 1 d.h.; H. A. K. te Baarlo, vryspraak; A. H. D. te Helden ƒ1 of 7 d. ts.; A. H. R. te Helden ƒ 3 of 1 d.h.; M. H. A. E. C. te Roermond, vrijspraak; P. J. G. te Grubbenvorst 2,f 6 of 2x3 d.h.; J. V. te Venray ƒ4 of 2 d.h.; J. H. H. te Tegelen 2xƒ 2 of 2x1 d.h.; H. H. v. d. E. te Baarlo ƒ 4 of 2 d.h.; H. K. te Baarlo ƒ3 of 1 d.h.; ART. 461 WETB. VAN STRAFR. — J. H. F. v. G. te Helmond ƒ 10 of 5 d.h.; J. J. V. te Boxmeer ƒ 15 of 10 d.h.; J. R. K. te Boxmeer, vrijspraak; M. v. L. te Venray ƒ 15 of 7 d.h.; H. H. M. te Venray ƒ15 of 10 d.h.; J. v. H. te Baarlo ƒ 15 of 10 d Ji. ART. 436 WETB. VAN STRAFR. — E. M. D. te Venlo ƒ15 of 10 d.h.; ART. 460 WETB. VAN STRAFR. — C. F. te Belfeld ƒ15 of 10 d.h.; ART. 314 WETB. VAN STRAFR. — H. Th. W. v. E. te Venlo ƒ20 of 10 d.h. voorw.; JACHTWET. — Ch. J. v. d. P. te Eindhoven 40+ƒ 10 of 15+5 d.h. met verbeurdverklaring en bevel tot vernietiging van inbeslag genomen voorwerpen; J. H. S. te Helmond 3xf 10 of 3x4 d.h. met Verbeurdverklaring en bevel tot vernietiging van in beslag genomen goederen; A. H. v. d. E. te Helmond, idem; A. J. H. te Venlo, vrijspraak; J. B. H. H. te Venlo, vrijspraak; J. H. T. te Venlo ƒ30 of 10 d.h. mét verbeurdverklaring en bevel tot vernietiging der in beslag genomen klem; P. P. G. te Belfeld, vrijspraak; L. H. G. J. te Horst, vrijspraak; M. v. R. te Horst idem; G. M. v. R. te Horst ƒ 15 of 10 d.h. Th. H. O. te Sevenum ƒ 12 of 10 d.h. met teruggave geweer; M. E. V. te Venraij 5+ƒ 10 of 2+5 d.h. met verb. verkl. en vern. in beslag genomen goederen; P. J. A. te Venray 14 d. voorw. h. met verb. verkl. en bevel tot vernietiging der in beslag genomen strik; P. J. A. te Venray ƒ45 of 15 d.h. met verbeurdverklaring en bevel tot vernietiging van de in beslag genomen klem. --- STAN EN POL BIJ DE KINDEREN - (KABOUTERAVONTUREN) 187. Toen ze een eindje geloopen hadden, kwamen ze op een plekje, waar het zoo prachtig was, en zoo stil, dat Pol direct languit in het gras ging liggen om te luieren. Stan vond echter dat ze lang genoeg hadden geslapen. 188. Vlak bij de plaats waar ze lagen, liep een prachtig helder beekje. Weet je wat, zei Stan, ik ga mijn kleertjes wasschen en terwijl die liggen te drogen, ga ik fijn zwemmen. Dat is een idee, juichte Pol en de beide vriendjes waren weldra naar hartelust aan 't plassen in het heerlijke frissche water. --- De Sterrenhemel In Nederland op 1 Maart 1938: 20 h MT. Nevenstaand kaartje stelt voor den sterrenhemel op 1 Maart 1938 in Nederland, des avonds te acht uur Middelbare Tijd, gelijk aan 6 h 33 min. Sterretijd. In tegenstelling met gewone landkaarten vindt men hier het Westen rechts, het Oosten links van den beschouwer geteekend. Dat is brj sterrekaarten noodzakelijk en gebruikelijk, teneinde te verhoeden, dat de beelden in spiegelschrift zouden verschijnen. Wanneer men in het oog houdt, dat de hemellichamen die in het Oosten opkomen, naar het Zuiden stijgen en in het Westen ondergaan, en wanneer men verder slechts dit kwadrant van de kaart voor zich neemt, waarnaar de blik aan den hemel gericht is, dan is de oriëntatie eenvoudig genoeg. Op dit kaartje loopt, van het Noorden naar het Zuidzuidoosten, door de sterrenbeelden Zwaan, Cassiopeia, Wagenman, Schip een gebogen stippellijn; zij duidt de ligging van den melkweg aan. In drukletters vermeld zrjn de namen van de sterrebeeZden; de eigennamen van een aantal der helderste sterren zijn in schrijfletters geteekend. De middaghoogte van de zon neemt deze maand toe van 30° tot 42%°; daardoor neemt haar dagboog (= de tijd dat zij boven den horizont staat), toe van ruim 10% uur tot bijna 13 uur. De schijngestalten van de maan zijn: N.M.: 2 Maart; E.K.: 9 Maart; V.M.: 16 Maart; L.K.: 24 Maart en N.M.: 31 Maart; slechts het Eerste Kwartier van de 9e en de Volle Maan van de 16e, mitsgaders de Nieuwe Maan van 31 Maart, zijn op ons kaartje aangegeven. DE PLANETEN. Op onze kaartjes volgen wij den loop der vier planeten Venus, Mars, Jupiter en Saturnus. Venus (m = —3.4) is avondster in den Waterman en de Visschen, maar zij staat in h3t begin der maand te dicht bij de zon om waargenomen te worden. Mars (m = 1.6) is avondster in de Visschen, later in den Ram; op ons kaartje laag in het Westen te zien. Jupiter (m = —1.6) is morgenster in den Steenbok; in het begin der maand is hij, laag in het Oosten, in de ochtendschemering waar te nemen. Saturnus (m = 1.1) is avondster in de Visschen; gaat 1 Maart om 8 uur juist in het Westen onder. Den 29en staat Saturnus in conjunctie of samenstand met de zon. Den 21en Maart begint de lente, dat wil zeggen den astronomische lente, als wanneer de zon in het lentepunt of het voorjaarsnachteveningspunt passeert: dag en nacht duren dan beide even lang, n.1. 12 uur. Men noemt dit punt in den dierenriem, zodiac of ecliptica, ook wel het voorjaarsaequinoctium. ---