Achter een houten masker Carnaval in de Beiersche Alpen. -43) hier wordt uitgeoefend. De vioolkunst stamt ^ het Zuiden over Oostenrijk naar het overige tarnt uit Italië en kwam in Mittenwald, doorï hierlangs een reeds oude doorgangsweg gaat het Zuiden over Oostenrijk naar het overige "Lz-hland. En tot op heden bouwt men hier lH^ ifAAt< tri/vnlKrtinirrtVCi De wondere kracht van de „Alt Weiber Mühle" bii de Oostenrijksche grens, aan den D n den Karwendel, ligt, nu nog diep onder ' #et uw begraven, het kleine marktplaatsje de snee .„id Mittenwald is het laatste station Hi'ïseh gebied aan de spoorlijn van Garop ^partenkirchen naar Insbruck. De meeste It,is t n komen niet verder dan de beroemde to u riste de olympische winterspelen 1936 of plaats ^ t door naar de oostenrijksche winga an ' tI) iaats Seefeld. Ongeveer 1000 meter te den zeespiegel ligt het oude, mooie Mitl *' ven ii Hier stort de Leutasch haar water uit teB f Tsar aan de ééne zijde van de plaats verin f , h de 2500 meter hooge Karwendel, aan b lere zijde het Wettersteingebergte. Het is de hoogste Duitsche wintersportplaats. itenwald werd beroemd door den vioolbouw, «Hert de komst van Mathias Klotz (1653— jjjg li r\n *F?AA11»HW 0 star dat van DU !en-"er is zelfs een sch ° o1 voor vioolbouwers het museum, waarin de bezienswaardigheden In „ Mittenwald ondergebracht zijn, kan men 18 vioolbouwer aan het werk zien in een volledige werkplaats. De omzet van violen is wel zeer sterk gelonken en daardoor is ook het aantal vioolhouwers verminderd. De radio schijnt hier de hoofdschuldige te zijn. Het zelf leeren bespelen van viool, in het algemeen van een muziekinstrument, wordt door de radio ongunstig beïnvloed. Natuurlijk komt het óók, doordat tegenwoordig violen als massaproduct machinaal hi verschillende fabrieken vervaardigd worden, maa r deze kunnen een vergelijking met handwerk, zooals alle violen uit Mittenwald zijn, niet doorstaan. Behalve door den vioolbouw is Mittenwald bekend door de van buiten aan de gevels beschilderde huizen. De parochiekerk is een kunststuk in dit opzicht. Tot hoog in de Beiersche koepeltoren is ze geheel beschilderd. Vele particuliere huizen hebben onder het vooruitspringende dak schitterende fresco's, schilderstukken van een buitengewonen kleurenrijkdom. Voornamelijk zijn het motieven uit de Bijbelsche geschiedenis. Onder veleazijn ook spreuken aangebracht. Het bezienswaardigste van deze beschilderde huizen is het z.g. „Neunerhaus". Het is / heel met. ccliHderstukken bedekt. In den top een » 1 *elding van de boodschap aan Maria doof den engel Gabriël, daaronder de twaalf apostelen. Zoo zou er nog veel te vertellen zijn over Mittenwald en vooral over de schoonheid van de omgeving. Bergen, dal, bosch, in de winter alles overdekt met sneeuw. In het dal aan de snelstroomende Isar het plaatsje met dicht door sneeuw bedekte daken, en over dat ailes de zon. Winter in de bergen! En in Mittenwald zelf begint nu de Carnaval met zijn vele oude gebruiken, die telkenjare weer terugkeeren. MASKERS VAN HOUT. Vele weken voor Vastenavond begint de pret reeds; de talrijke gemaskerde menschen zijn een duidelijk teeken hiervan. Jong en oud heeft een masker. Die maskers, van hout gemaakt, zijn dikwijls zeer kunstig uitgesneden gezichten. Dat deze maskers van hout gemaakt worden staat ongetwijfeld in verband met den vioolbouw. Zij konden violen uit hout maken, dus ook maskers. In vele gezinnen werden de houten maskers reeds door vader en grootvader gedragen. Soms zijn ze dan ook ware familiestukken. Het uitsnijden van gezichten in zulke maskers is een vaardigheid op zichzelf; dikwijls zijn ze uiterst fijn bewerkt en een waar kunstwerk. Vaak hebben ze een opvallende overeenkomst met een werkelijk bestaand gezicht van een inwoner van Mittenwald. Men zegt ook, dat indertijd deze maskers de gezichten van Mittenwalder typen nabootsen. Wat er van zij, zij zijn in elk geval opvallend echt. Daar komt no ? bij, dat de jongemannen zich overigens ook zoo verkleeden als de menschen, die zij nabootsen willen, rondloopen, zoo kan het vaak gebeuren, dat men een verkeerde de schuld van rustverstoringen en carnavalsdolheden geeft. >ele stellen een vrouw voor, maar dan wel ontstellend leelijk. Zoo ongeveer een heksentype. En daarbij heerschte dan nog h?t gebruik, om "et hooge, vervormde stemmen afschuwelijke geluiden voort te brengen. Dat de jonge kerels m ^. s j es aan het schrikken brengen, komt waarschijnlijk niet uitsluitend in Mittenwald voor, ■naar zal in de dagen voor Vastenavond wel O eral gebeuren. In de halfdonkere nauwe straen van Mittenwald is het schrikaanjagend, als e ",' gebocheld oud wijf een doordringende gil ? ter zijn masker laat hooren. Vooral 's avonds 'ekken zij rond, de café's worden druk bezocht dan moet het masker zeer voorzichtig opged worden, want als men herkend wordt is de ' -iigheid eraf. Onder elkander weten sommi|>j- gemaskerden „wie wie is"! Eerst wanneer deze gemaskerden op straat verschijnen is de , e Carnaval begonnen, die dan duurt tot macht °P Vastenavond. De Donderdag voor Vastenavond heet in Beieren „Unsinniger Donnerstag". In het Nederlandsch is dat nu niet zoo direct gemakkelijk te vertalen. Omschreven beteekent het: de Donderdag, waarop iedereen zich zoo dwaas mogelijk aan mag stellen. En dat doet men dan ook geducht. Het middelpunt Vorm,) H van dezen dag wordt get) e f. , den springdans door de heele plaats, eenip-o be 8i n t klokslag twaalf uur en duurt is uren, niet doordat Mittenwald zoo groot kunnp ar ? e deelnemers moeten af en toe eens de vrJ 1 V ltrus,;etl - Da t doet men bij voorkeur in dacr llle nde „Bierstub", waar zij dien midstaat dan F»"» bier krijgen. De stoet bea 'Penrn t een tiental mannen in het bekende en Sfhfii Um ' korte broek, witte kniekousen Peahoed- 6m( ^ °P kun hoofd een groen aloude v Vooro P l°°pen een nar en een als hebben rouw verm omde man. Alle deelnemers h.„,L houten paskers op en in hun hanZi ^ ' n boog met linten eraan vast. dei een ben de tien springers om hun mideeu ] "dn met groote koebellen eraan. Op nar en rij stellen de springers zich op, de een soo t , y rouw vooraan. Nu begint de dans, °P het r a P' allen tegelijk van het linker alle beli reChterbeen s P rin & end - Daardoor luiden £>e bop- 611 °P de maat van het springen, «n Weer n r zwaa ' en zi J boven hun hoofd heen d°lste j S te ve rmelden, aldus Hans Jongmans ftl0e ienri IeUWe ^ euw ' da.t deze dansen zeer verd'e , 7 '' Ja en veel inspanning kosten van hen ' ratl snir ° en ' ^ oewe ' het meestal flink koud is, ee eeren zij geducht. Voor het publiek is mooi gezicht. De zware koebellen, die telkens bij eiken sprong luiden en straten ver hoorbaar zijn, klinken prachtig. „ALT WEIBER" SPRINGEN. Nadat deze vertooning heeft plaats gehad, begint de eigenlijke carnavalstijd eerst goed. Zondags is op de kleine springtoren „alt Weiber"springen. Afzichtelijke oude vrouwentypen gaan in duizelingwekkende vaart op skieën de diepte in. De meesten vallen natuurlijk, want de lange rokken hinderen geducht. Maar de pret wordt er niet minder om. Voor de omstanders is het een waar genot, een oud gebocheld vrouwtje zoo rustig te zien springen van een toren, die toch altijd behoorlijk hoog is. Rokken fladderen door de lucht, afgrijselijk gegil weerklinkt en het „Alte Weib" ligt onder in de sneeuw, 's Avonds gaat het feest verder in de hotels en in vele wijnlokalen. Overal gemaskerde gezichten, overal muziek en grappen onder luid lawaai. Het hoogtepunt is „Rosenmontag". Zoo heet deze Maandag voor Vastenavond in heel Duitschland. Met den naam Carnaval is dat anders. In Rijnland noemt men dezen tijd Carnaval; in Beieren heet 't „Fasching". In het Nederlandsch zegt men Carnaval en ook wel Vastenavond, maar dat laatste is eigenlijk alleen de Dinsdag. „DE MOOIE MOLEN". Op Rosenmontag is er op straat een vertooning, die al sedert onheugelijke tijden opgevoerd wordt: de „Alt Weiber Mühle". In een nagebootste korenmolen loopt een trap omhoog naar een groote opening boven in. De molenaar biedt aan talrijke omstanders aan, om van iedere oude vrouw, die dat wenscht, weer een jong meisje te maken! Bovenop staan een paar sterke knechts en onder het publiek zijn een aantal speciaal voor deze gelegenheid verkleede paren. Zoowel man als vrouw zijn beiden jongemannen! Vele „oude heeren" maken van deze goede gelegenheid gebruik om een jong vrouwtje te krijgen. Het kost wel iets, maar dat heeft men tenslotte voor zoo iets buitengewoons wel over. Het eene paar na het andere stapt het platform voor den molen op en vraagt aan den molenaar, of het nog wel mogelijk is om van zoo een oude vrouw een jonge te maken. Maar in deze molen is alles mogelijk en luidgillende wordt het „oudje" naar boven gedragen. De knechts stoppen haar met het hoofd omlaag de opening in. De bel wordt geluid, de molen gedraaid en enkele minuten later stapt een aardig jong meisje naar buiten en omarmt haar verheugd „oudje", die haar haast niet meer terugkent. Zielsgelukkig stappen zij dan weer weg. Het publiek geniet hiervan uitbundig, vooral omdat de geheele onzin nog door schoone verzen begeleid wordt. Maar daarvan gaat jammer genoeg veel verloren voor diegenen, die het dialect van de streek niet beheerschen. Den verderen dag en ook den Dinsdag gaat het in dolle stemming verder, tot aan het middernachtelijk uur op den Vastenavond. In plechtigen optocht wordt de „Faschung" dan begraven, onder veel geween en treurmuziek. En als de laatste slag van den toren verklonken is, sluit alles. --- Advertentie WAARBORG-KLEEDING Wie ze kent, moet ze waardeeren. Wie ze niet kent moet ze probeeren. WAARBORG-KLEEDING ALLEEN BIJ KREYMBORG --- De collectieve arbeidsovereenkomst voor het mijnbedrijf HET GAAT IETS MINDER GOED IN DE MIJN-INDUSTRIE Arbeiders ontslagen De gedeeltelijk mislukte extratoeslag op de mijnwerkerspremiën HEERLEN, 23 Februari 1938. De R. K. Mrjnwerkersbond heeft een druk bezochte besturenconferentie gehouden ter behandeling van het ontwerp collectieve arbeidsovereenkomst waarvan wij reeds eerder een beknopt overzicht gegeven hebben. Het kan niet in de bedoeling liggen omtrent de technische quaesties die uiteraard bij de besprekingen naar voren kwamen, te gewagen. Ze zouden onze lezers slechts in geringe mate of in het geheel niet kunnen interesseeren. De vergadering stond onder leiding van den bondsvoorzitter en werd ook bijgewoond door Mgr. Dr. Poels, de geestelijken adviseur, die pas zijn 71ste levensjaar is binnengetreden. Ook waren de meeste aalmoezeniers van den arbeid aanwezig. De bondsvoorzitter weer in zijn openingswoord op de ontslagen, die op sommige particuliere mijnen aan de mijnwerkers worden gegeven. Doch daarover behoefd men zich vooralsnog niet te verontrusten. De ontslagen zijn zeer waarschijnlijk het gevolg van de zeer strenge selectie, die tegenwoordig wordt toegepast. Het is goed, dat bij die scheiding arbeiders uit het bedrijf worden verwijderd, die er niet in thuisbehooren. Maar van den anderen kant wordt die selectie ook toegepast op hen, die enkele keeren achtereen ziek zijn geworden en dan heel eenvoudig worden ontslagen. Het is niet juist, dat de ontslagen geschieden met de motiveering dat het momenteel in het mijnbedrijf minder goed gaat. Al zouden deze ontslagen aan een minder goeden gang van zaken zijn te wijten dan is dit nog geen manier van doen. De mijnen hebben immers een schitterende periode achter den rug. Als het nu een klein beetje minder goed gaat, moet de verslechtering niet direct op de ruggen der arbeiders worden uitgeklopt. De mijnen hebben geld verdiend als water. Het gaat iets minder goed met de mijnen, de kolenprijzen zijn gedaald met een of twee kwartjes per ton, maar met de mijnen gaat het lang niet slecht. Daarna feliciteerde de bondsvoorzitter dr. Poels onder luide instemming der afgevaardigden met het bereiken van den 70-jarigen leeftijd en wenschte hem Gods zegen en nog vele jaren toe. Sprekende over het ontwerp arbeidsovereenkomst meende de heer Pelzer, dat met de voorgestelde herziening van de collectieve arbeidsovereenkomst niet zoo bar veel bereikt is, al is er wel iets bereikt. Met het akkoordwerk zal slechts 25 pet. van den individueelen arbeid meer worden berekend. Het is in ieder geval een redelijk compromis. Het beroep tegen het akkoord wordt eveneens beter geregeld. Voor de bovengrondsche arbeiders wordt de werktijd wel 24 minuten per dag verlengd en des Zaterdags tot 2 uur. 95 pet. der afdeelingen had doen weten, dat dit een goede oplossing was. De verlenging is goed gevonden, op dat des Zaterdags korter kan worden gewerkt. De werktijd voor de continu-arbeiders is bepaald op gemiddeld 48 uur per week. Daartegen is gemopperd. Maar als men voor andere arbeiders minder dan 48 uur overlaat, dient men voor de continuarbeiders zeker niet meer dan 48 uur werktijd te vragen. Wat de regeling van het verlof betreft, is het ook niet iedereen naar den zin te maken. De regeling geldt voorloopig voor een jaar. Tot dusverre hebben de continuarbeiders ook geen voldoende gelegenheid voor de Zondagsheiliging. De meeste arbeiders werken b.v. van de 21 Zondagen er 14. En vele arbeiders vinden den Zondagsarbeid blijkbaar aanlokkelijk, omdat er 100 pet. loontoeslag wordt gegeven. Doch dit mag toch geen reden zijn om het Zondagswerk in de hand te werken. Men vergete niet dat een paar honderd nieuwe arbeiders bij de Staatsmijnen werk zullen kunnen vinden. Bij de nadere besprekingen is gebleken, dat de vermindering van Zondagswerk in de practijk niet in die mate zou kunnen worden doorgevoerd als aanvankelijk werk gedacht. De onderhandelingen zijn geopend om te trachten de loonsverlaging zoo geleidelijk mogelijk te doen geschieden. Een rentetrekker zal in de toekomst minstens 80 pet. moeten verdienen van het loon dat hij voor het ongeval heeft verdiend Tot nu toe had de overheid slechts recht op 80 pet. van het loon van de nieuwe categorie, waarin hij werd tewerkgesteld. Het is dus een niet onbelangrijke verbetering. Bij het nieuwe contract heeft niemand reden tot juichen; noch de bovengrondsche, noch de ondergrondsche arbeiders. Alle aangebrachte wijzigingen beschou wende, beteekenen zij een verbetering in de positie der mijnwerkers. Gedurende een drietal uren hebben een 25-tal afgevaardigden hun wenschen, verlangens en grieven te berde gebracht. De bondsvoorzitter heeft in den breede daarop geantwoord. Alle geuite wenschen zullen door het hoofdbestuur nader overwogen worden. Met dankbaarheid constateerde de heer Pelzer, dat het ledental van den R. K. Mijnwerkersbond met 1300 in den laatsten tijd is toegenomen. Doch er blijft nog een massa werk aan den winkel, te meer, daar slechts de helft van de mijnwerkers georganiseerd zijn. Op deze slechts 50 pet. georganiseerde mijnwerkers hebben we meermalen de aandacht gevestigd. 15 4 16000 arbeiders in het mijnwezen pröfiteeren altijd mede van de even tueele voordeelen, die vaak slechts né. heel veel moeite en tactisch beleid kunnen worden verkregen. En het mooiste van het geval is, dat de ongeorganiseerden, die geen cent contributie betalen het eerst gereed staan met hun critiek. Maar aan dien toestand van slecht organisatiebegrip, zal slechts dan een einde kunnen ge maakt worden, als het verplichte lidmaatschap voor de mijnwerkers zal worden ingevoerd. Maar voor zulks zal geschieden, zal er hog heel wat moeten geschieden. En het is niet zeker of tot het verplichte lidmaatschap op voor de werkers in het mijnbedrijf ooit door de samenwerking tusschen de bonden en mijndirecties zal worden besloten. De „bond der ongeorganiseerden" leeft heel goedkoop. Zij vergadert niet, contribueert niet, critiseert slechts en sleept toch de voordeelen mee in de wacht. Men herinnert zich wellicht, dat by de gevoerde loonactie in de tweede helft van het vorige jaar, de mijndirecties hebben gevolg gegeven aan den wensch van de mijnwerkersbonden —- de idee is het eerst gelanceerd door den Kath. Bond — om een bedrag van ongeveer 1 millioen gulden uit de kas der mijnondernemingen te doen bestemmen om de extra-uitkeering te doen toekomen op de pensioenen der invalide mijnwerkers. Dit bedrag klopte met 5 pet. loons verhooging voor de valide arbeiders, die genoegen namen met 5 pet. verhooging van de loonen, omdat ze ook hun gepensionneerde kameraden, die het alles behalve breed hebben, mede doen deelen in het bloeitijdperk van de mijnindustrie. Dit was een grootsch gebaar, die daad van solidariteit jegens den minder-bedeelde en ze werd dan ook luide in de bladen geprezen. — Na eenigen tijd werd bekend, dat besloten was om een tijdelijken toeslag te geven op de pensioenen van 15 pet. aan alle pensioengerechtigden. Zoodat de laagste gepensionneerden die het het hardst noodig hebben, evengoed maar 15 pet. toeslag kregen. Op ƒ 15.60 pensioen per maand, als degenen, die b.v. dertig en meer gulden pensioen kregen. Dat op zich was al niet al te redelijk. — Na heel lang wachten — de administratieve molen werkt nog altijd met een trekschuitsnelheid , is in den loop dezer maand een aanvang gemaakt met de uitkeering van de 15 pet. toeslag over het laatste kwartaal 1937, — per postwissel. — Nu zijn er invalide mijnwerkers, die zich hebben laten herkeuren, om, zoo mogelijk bij de werkverschaffing te worden ingedeeld, omdat ze geen kans zagen, wat natuurlijk zeer begrijpelgk is, om met 15 & 16 gulden en later zelfs met 9 gulden pensioen per maand, een huishouden te onderhouden. Toen de goedgekeurden werk kregen en later weer werkloos werden vielen ze in de steunergeling. En kregen dus den reglementair door den minister vastgestelden steun. Hoe bitter was de ontgoocheling voor deze categorie van menschen, toen ze vorige week bij het als gewoonlijk in ontvangst gaan nemen van den wekelijkschen steun, moesten vernemen, dat de ontvangen extra -pensioenuitkeering op bevel van den minister van sociale zaken van de uitkeering moest worden afgetrokken. Iemand, die b.v. een pensioen geniet van ƒ 15.80 en dus over 3 maanden ƒ 7.20 extra-pensioen had ontvangen kreeg dit bedrag afgetrokken van den rijkssteun die ev. goed 10 gulden per week bedraagt. Het schreien stond de menschen nader dan het lachen. Er waren ook invalide mijnwerkers, die heelemaal geen steun konden incasseeren omdat de extra-uitkeering van 15 pet. een grooter bedrag was dan de wekelijksche rijkssteun en dus een volgenden keer het nog niet betaalde krijgen afgetrokken. Dit zijn toch wel treurige toestanden. Het is toch maar altijd de kleine man met het goedkoope confectie-pakje, die de klappen krijgt. Wij weten wel, dat alle inkom sten in mindering worden gebracht van den rijkssteun, maar dat voor de invalide mijnwerkers ook de algemeen streng geldende en toegepaste bepalingen in dit speciale geval niet buiten werking zouden worden gesteld, had wel niemand voorzien. Begrijpelijkerwijze heerscht onder de betrokken gepensionneerden ontstemming, om niet te schrijven van verbittering. Het mooie gebaar van de mijndirecties komt niet tot zijn recht. De regeering Incasseert een gedeelte van den extra-toeslag op de mijnwerkerspensioentjes. Daar moest ze zich toch te hoog voor achten. Geen wonder, dat er mijnwerkers zijn, die in krasse bewoordingen lucht geven aan hun opgekropt gemoed in de rubriek „ingezonden stukken van de bladen. Wij kunnen niet aannemen, dat niet alle „Hebel" in beweging worden gebracht om aan alle invalide mijnwerkers den extra-toeslag te doen toekomen. Er dient een modus vivendi te worden gevonden. --- Gemengd Nieuws Vreemde ontmoeting met een reiger Men meldt ons: Een niet alledaagsch avontuur overkwam een zekere J. V. te Nieuwveen, toen hij per rijwiel zonder licht langs den Amstel onder die gemeente reed. Door de duisternis misleid, meende hg voor zich op den weg een stuk papier te zien, dat, toen hij het genaderd was, echter een blauwe reiger bleek te zijn. De vogel stak den kop tusschen de spaken der fiets, met het gevolg, dat V. over 't stuur heen viel en in een, aan de andere zijde van den weg gelegen sloot terecht is gekomen. De man slaagde er weldra in zich uit het water te redden. Den reiger vond hij stervende bij zijn fiets. Azijnextract gedronken VREESELIJK EINDE VAN DRIEJARIG KIND. Dezer dagen zag het driejarig dochtertje der familie Theunissen in de De Vriesstraat te Eindhoven kans, in een onbewaakt oogenblik op tafel te klimmen, een geopend fleschje azijnextract te grijpen en het leeg te drinken. Krimpend van pijn werd het kind naar het Binnengasthuis overgebracht, waar het korten tijd later is overleden. Het doodelijk schot te Doesburg EEN GEVAL VAN ZELFMOORD. Het Parket uit Arnhem heeft gistermorgen te Doesburg een onderzoek ingesteld naar de oorzaak van het overlijden van de met een schotwond in het achterhoofd in de slachtplaats van een woning aan de Ooipoortstraat gevonden vrouw van den slager B. Het is gebleken, dat hier sprake is van zelfmoord. De slager B., die in hechtenis was genomen, is op vrije voeten gesteld. Het genie onder de kellners. Met bijzonderen spijt heeft men destijds in Engeland het bericht van den dood van Olivier vernomen, die bij het grootste gedeelte der Londensche wereld bekend was, naar aanleiding van zijn werkzaamheid in het Parijsche Ritzhotel. In het algemeen zou men de betrekking, die hij hier bekleedde als eerste kellner kunnen noemen, maar niemand die hem in zijn doen en laten gezien heeft, zou zulk een betiteling op hem durven toepassen. Hij was een vorst onder de kellners en tegen iedere situatie opgewassen, als de gewiekste en geroutineerdste diplomaat. Het geheim van zijn succes was, dat hg de grooten dezer wereld kende en ook degenen, die zich als grootheden beschouwden en die hij met onfeilbare zekerheid wist te onderscheiden. Hij erkende met een blik, iederen stand, iedere stemming en vergat nooit een naam. Onvergelijkelijk was hij met de vrouwen. Wanneer een Londensche duchesse met haar hond de zaken van Ritz binnentrad, ging hjj den hond plechtig tegemoet, noemde hem bij den naam, streelde hem achter de ooren, informeerde naar zijn gezondheid en sloeg eenige geschikte maaltijden voor, alvorens hij naar de wenschen van zijn meesteres vroeg. Het was een zijner onvergelijkelijke talenten, met deze spontane belangsteling voor haar 4-voetige crea turen zich bij zijn eigenares bemind te maken en deze strategie mislukte hem nooit. Tegenover mannen bestond zijn kunst hierin: hun stemmingen zonder woorden in het culinaire om te zetten. Kort na den oorlog kwam op zekeren dag Lord Curzon bij Ritz, om daar te soupeeren. De conferentie waaraan hij deelgenomen had, was zeer vermoeiend geweest, en had tot 's avonds 9 uur geduurd. Olivier die zijn uitputting bemerkte, kwam direct rustig n&ar hem toe: „Ik heb het diner al klaar mijnheer." De eerste drie „gargons" beantwoordden met mathematische nauwkeurigheid aan de onuitgesproken wenschen van Lord Curzon, toen kwam echter Olivier, die tot nu toe nog geen enkel woord gezegd had, met een schaal boonen in iedere hand bij den vroegeren vice-koning van Indië en zei: „Excuseer mij, mijnheer, ik weet, dat U van boonen houdt, maar ik herinner me niet meer, of U ze met of zonder boter gebruikt. Deze zijn in water gekookt, de andere in boter gestoofd." Lord Curzon keek, volgens de verklaring van een ooggetuige, met een uitdrukking van dankbaarheid en bewondering naar de grootheid, die zijn cliënten alle woorden en gedachten bespaarde op en zei: „Olivier gij zijt een Napoleon onder de menschen". Nood leert bidden. Onlangs herinnerde ons een Kerkblad opnieuw aan het feit, hoe ten alle tijde, de nood heeft leeren bidden. Toen in 1632 in Frankrijk onder de regeering van den burgerkoning de revolutie dreigde uit te breken en reeds allerlei gruweldaden gepleegd werden, brak plotseling in Parijs een cholera-epidemie uit. Met een slag was de zorg voor de komende revolutie vergeten en de inwoners van Parijs lazen de brieven der Bisschoppen met meer belangstelling dan de redevoeringen der ministers. Men kwam tot het inzicht, dat het een dwaasheid geweest was om het kruis te verwijderen. De aartsbisschop, die zich 13 maanden had moeten verborgen houden, kon thans weer openlijk in zijn kathedraal pontificeeren, de priester kon weer in zijn veel bespotte en gesmade toog op straat komen, hij werd zelfs weer begroet en kon weer vrij de zieken en stervenden bezoeken en vrome kloosterzusters mochten weer ongehinderd in de bedorven lucht van de hospitalen hun leven opofferen. , En dat is altijd zoo geweest en zal wel altijd zoo blijven. De nood alleen is in staat ons arme menschen de oogen weer te openen voor de geheimen van ons heilig geloof, die wij niet met onze oogen zien en niet met onze handen kunnen grijpen. , , t . T Toen een verschrikkelijke katastrophe te L.akehurst de „Hindenburg" met één slag vernietigde, toen ging het ook zooals altijd. Een geredde ooggetuige vertelt: Wij waanden ons reeds verloren, toen een passagier hardop begon te bidden. Naast mij riep men om een priester want in het uur van den dood helpt noch de leer van Darwin noch van Nietzsche, om de laatste oogenblikken te verzachten. --- Advertentie K man... npyp ... -g/t UOliWE EG8ERTS ECHTE FRIESCHE HEEREN-BAAI - 10 - 15 - 20 - 25 CT. PER '/ 2 ONS OUD HOLL. PIJPTABAK - SCHOUT 15 CT. - COOPVAERT 10 CT. P. '/j ONS --- Advertentie Steradent --- BINNENLAND ZOMERTIJD Bg Koninklijk Besluit van 14 Februari Is bepaald, dat in 1938 de zomertyd zal ingaan op 15 Mei en zal eindigen 2 October. De heer J. M. de Casseres verlaat de Streekplancommissie Naar wij vernemen, heeft de heer J. M. da Casseres, hoofd van den technischen dienst der Noord-Brabantsche Streekplannencommissie eervol ontslag verzocht tegen 1 Mei a.s. De nieuwe spoorweg-electrificatie IN EERSTE DAGEN VAN APRIL OOK HET NIEUWE MATERIEEL OP DE NETTEN. Naar het Handelsbl. uit zeer betrouwbare bron verneemt, zullen de Nederlandsche Spoorwegen in de eerste dagen van April op waarschijnlijk alle daarvoor in aanmerking komende netten het nieuwe electrische materieel inlasschen. Hieraan kan nog worden toegevoegd, dat het gedeelte Amsterdam— Utrecht niet eerder dan 1 April onder electrischen stroom zal komen te staan. --- Sport en Spel R. K. L. V. B. V. I. O. S. I—I. V. O. 2—1 Vios verschijnt met 10 man en Ivo compleet binnen de lijnen. De thuisclub trapt af en reeds spoedig zien we een goed verdeeld spel. Het eerste succes hebben de bezoekers, wanneer de rechtsbuiten een hoog schot op het Vios-doel zendt, de keeper is van meening, dat het leder overgaat, maar door den straffen wind draait de bal buiten ieders verwachting boven in het doel, hetgeen voor Velden de leiding beteekende 0—1. Intusschen is de thuisclub compleet, die dan ook vrij spoedig een geweldig offensief opent. Als er gevaar dreigt voor het Ivo-doel maakt een der spelers hands met 't noodlottige gevolg, penalty. Dezen elfmetertrap wordt in keepers handen geschoten. De thuisclub blijft hard zwoegen. Als de Vios rechtsbuiten mooi voor doel heeft geplaatst, maakt de midvoor van de geboden kans gebruik en scoort met een ferm schot de gelijkmaker 1—1. Met dezen stand wordt gerust. Na de rust loopt Velden hard van stapel doch de aanvallen van de thuisclub zijn gevaarlijker. Moo combineerden komt Vios van rechts opzetten, een goede voorzet, de keeper werkt onvoldoende weg, zoodat de toeloopende Vios-midvoor met weinig moeite Vios de leiding weet te geven. Dan ontstaat een dubieus geval voor het Vios-doel, wanneer een bal op de doellijn wordt gestopt door de Vios-keeper fluit de arbiter voor goal doch herstelt direct zijn begane fout, door den bal op te gooien. Beurtelings volgen dan nog heftige aanvallen, maar zonder dat er nog verandering in den stand wordt gebracht komt het einde met 2—1 voor Vios. ---