Rondom de Amato. Van bloemen, groenten, bijen en zijde-rupsen il ** Als Vondel er zich toe zette de opperste weelde van een Qostersch hof te penseelen, stqrtte hij den geheelen fonkelenden soortenschat aan edelsteenen en half edeledelsteenen uit en zette de smeltende gloed en het felle vuur dier kleinoodiën in het smeeige goud van zijn zwierig bewonderend gedicht. Wij zouden hetzelfde moeten doen om de tooverachtige kleurenpracht te benaderen van de bloemerijkdommen, die op de Amato — de grootsche tentoonstelling, waarmede de Amsterdamsche markthallen worden geopend — zoo kwistig zijn opengetast. En wat zouden wij dan nog moeten zeggen over de trotsche statigheid, waarmede de decoratieve dahlia's hun gloeiende bladerzonnen ontplooien, de ranke grilligheid der spitsbladerige cactus dahlia's en de hoofsche gratie der Mignon's en pompons? Men zal ons ook moeten ontslaan van het noemen van namen. Wat zegt een naam? Bovendien hebben wij vele der hier geëxposeerde soorten teruggekend uit de tuinen onzer Venlosche bloemisten, die goed op de hoogte blijken van wat er op de dahliamarkt aan nieuwe creaties ten tooneele komt. Maar zeer frappeerde zoowel het aantal als de enorme grootte der hier saamgelezen tentoonstellingexemplaren. De zonnebloem is niet langer meer de ongeslagen reus onzer inlandsche bloemen. Vroeger was een dikke dahlia — waarover Emile Hullebroek zoo genoegelijk zong — zoo groot als een ferme snons, thans kweekt men dahlia's zoo groot als een rijstevla voor tien personen, druiven als eierpruimen, pruimen als perziken en appelen als kleine meloenen Wie de groote veilingshal binnentreedt ziet voor zich een wijdsch park met grillige borders en intieme vijverhoekjes, waar goudvisschen steels onder de bladeren van zeldzame drijfplanten wegschuilen en verrukkelijke orchideeën en bontbladerig kasgoed tusschen roode lavasteen smaakvol is gegroepeerd. Hier vindt men een hoekje kostel. cacteeën, elders een bonte schaar van bloeiend tropisch gewas, dan weer een klein wereldje van aardig rotsgoed, maar overal is er een diepgroene enorme vegetatie aan nephrolepis, de grillig geveerde varen, die steeds meer gevraagd wordt, en hier in honderden volmaakte exemplaren aanwezig is. Bovendien zijn er even zoovele aaiantums in de vele bonte en forsche variëteiten, welke in de laatste jaren zijn gekweekt en heel wat weelderiger aandoen dan het ijle, sierlijke „vrouwenhaar" van onze bloemenmarkten. Dahlia's, varens en veel ander zacht kasgoed vullen de enorme bloemenafdeeling der Amato voor het grootste gedeelte. Maar behalve al deze juweeltjes uit de warme kas, deze prachtige aspleniums en bijv. een eigenaardige soort gekleurde aaronskelk, waarvan men met de bloemen in de hand nog zweren zou, dat ze van celluloid zijn gemaakt (overigens een bedenkelijke verdienste) vindt men er bijv. nog een uitgebreide sorteering vaste planten, rotsplanten en -heesters. Voor een firma als „Moerhem" leek ons haar stand borderplanten tamelijk slordig opgesteld en overigens was het hier, dat wij als vanzelf vergelijkingen gingen maken met de pasgehouden rozententoonstelling in de „Prins" te Venlo. Op de Amato hebben wij vrijwel geen rozen ontdekt en het valt verder te betreuren, dat vanuit Limburg zoo weinig is deelgenomen aan deze tentoonstelling. Behalve het stikstofbedrijf der Staatsmijnen hebben wij enkel onze goede kennis van de Lottumsche rozenfeesten, de firma Henri Schraven, gevondeji met een opmerkelijke collectie fruit in nieuwe en minder bekende variëteiten en Jos. Kuypers, tuinbouwbedrijf uit Swalmen, met een mooie keuze vruchtboomen. Dat valt temeer te betreuren, omdat, waar vergelijking mogelijk was, met voldoening kon worden geconstateerd, dat onze kweekers zich, wat uitgebreidheid, verscheidenheid en kwaliteit hunner sorteeringen aangaat, met succes kunnen meten met hun voornaamste collega's in het westen des lands. Het heele Venlosche concertgebouw zou in deze hal kunnen zijn ondergebracht, onze rozententoonstelling had een stand — maair een aanzienlijke — kunnen zijn op de zooveel grootere Amato, maar wat bij ons getoond werd, dat mag met gewestelijke trots worden vastgesteld — was waardevol, van uitnemende eigenschappen en aantrekkelijk. Flora en Pomona reiken elkaar de hand op de Amato. Wat hier aan rijkbedauwde everzware druiventrossen, ander prinselijk ooft en gave groenten is opgestapeld, is het meest overtuigende bewijs, dat ons land een land van Kanaan is, overvloeiend van melk, honig en andere goede gaven eener listelijk geëxploiteerde natuur. Men vindt hier torens Babylon's aan witte en roode kooien, keurig rond als kaashallen en glad als „Glatzen", vreedzame kogels van voedzaamheid, hier als decoratief element handig uitgebuit. Men vindt hier gigantische etalages van smaakval geschikte groenten, blanke selderie, blinkend roode radijs, aardzwarte schorseneeren en gouden patatten, sneeuwwitte prei, harde spruitjes, zonnige tomaten en glimmend groene komkommers. En tusschen deze verrukkelijke overvloed — en dan te bedenken, dat dit alles werkelijk aanwezig en voor bijna ieder bereikbaar is in deze martelend zorgvolle tijd! — als piece de résistance een geweldig wapen van Amsterdam, met roode velden van overrijpe tomaatjes, Andrieskruissen van witte boonen en statierijke leeuwen van het een of ander kruideniersgoed. Het is heel vroolijk, maar liever hadden wij in de plaats daarvan een leerrijke stand gezien, waarin den stedeling op bevattelijke, aanschouwelijke, in het geheugen blijven hangende manier iets was bijgebracht van het groote nationale belang van onzen tuinbouw. Groenten zijn tenslotte maar groenten en honderd bossen prei zeggen een stadsmensch niet veel meer dan de eene bos, die hij noodig heeft en zijn erwtensoep zoo bijzonder smakelijk maakt. Dit kostbare moment van aanraking van platteland met grootstad had zoo voortreffelijk benut kunnen zijn om andere bevolkingsgroepen eens iets te vertellen van de beteekenis van den tuinbouw voor de volkswelvaart. Dat moment is helaas onbenut gebleven. Ons land is een land overvloeiend van melk en honing, maar beide brengen hun prijzen niet op. Da Ned. Bijenteeltvereeniging heeft een aardige stand op de Amato, interessanter echter voor den stedeling dan voor den imker. Met de bijenhouderij is het sedert lang droevig gesteld. Buitenlandsche honing komt hier in vaten binnen tegen prijzen, waarvoor in onze omstandigheden van klimaat en beweiding onmogelijk kan worden geproduceerd. Afzet naar koekfabrieken en dergelijke grootafnemers van honing als grondstof is daardoor nagenoeg uitgesloten. Twee gedachten had men hier nog eens scherp naar voren kunnen brengen. Ten eerste dat hier moet geweckt worden op kwaliteit. Ten tweede op productieverhooging door koninginneselectie. Over dat laatste is den laatsten tijd nogal eens wat te doen geweest; wij kunnen hier nog zeer veel — zooniet vrijwel alles — leeren van Duitschland en Amerika. Men behoeft maar een werkje als „management of out apiaries" van den bekenden Doolitle te lezen om voorgoed te gruwen van de hyper rationeele meedoogenlooze Amerikaansche bijenhouderij, maar op het punt van teeltkeuze en het kweeken van sterk produceerende bijenvolken kunnen wij van de nieuwe wereld nog alles leeren. Zou het ook geen aanbeveling verdienen — maar dit is een zeer persoonlijke meening — het in plaats van met de z.g. Hollandsche kasten met opzetkat eens te probeeren met de Gerstungkast, waarmede ook hier vlak over de grens nog altijd bevredigende resultaten weet te bereiken, mits men er terdege mede om weet te gaan — ze vereischt een goed begrip van het bijenleven. Er wordt op de Amato propaganda gemaakt met honingdranken, evenals trouwens met vruchtensappen en zoete most uit fruit. Men moge bedenken, dat zoomin wij onze overproductie aan groenten en ooft zelf kunnen opeten, wij het kunnen opdrinken, en de mede, het honingbier der Batavieren, het wel niet meer zal kunnen winnen van het edele gerstenat. Wellicht zou een propaganda voor honing als zeer voedzaam en uiterst verteerbaar zoetingsmiddel in dezen tijd van opgeschroefde suikeraccijns, zijn nut hebben. Er waren ook nog andere insecten dan bijen op de Amato, n.1. de zijde rupsen in den stand der Ned. Zijdeteelt ver eeniging. Daar troffen wij Henri Schraven uit Lottum aan met een mooie zending zelfgeteelte zijdecocons. Sedert een vijftal jaren legt genoemde vereeniging zich toe op de propaganda der zijdeteelt in Nederland. Wie indertijd de polemiek in ons land heeft gevolgd tusschen den voorzitter dier vereeniging den heer van Itallie een in Italië wonende lezeres van ons blad, zal niet de gedachte van zich hebben kunnen afzetten, dat de rentabiliteit van die teelt te betwijfelen valt. Deze crisistijd heeft uiteraard een sterke ongunstige invloecli op een betrekkelijk luxe artikel als natuurzijde. In Zuid-Frankrijk en de Middellandsche Zee-eilanden getuigen de verlaten en verouderde moerbezieboomgaarden van de overwinning der techniek op de natuur, maar de vermeerderde vraag naar echte zijde doet hopen, dat de zijdeteelt, als modern geoutilleerd nevenbedrijf uitgeoefend, mettertijd een niét te versmaden hulpbron van inkomsten, ook voor ons L nd, kan worden. Er wordt hier min of meer pionierswerk verricht, dat ook door onze boomkweekers als leveranciers van moerbezieboomen — het noodzakelijke voedsel van de zijderups — met belangstelling gevolgd wordt. Te Huizen is dezer dagen op initiatief van den burgemeester en in tegenwoordigheid van vele notabelen een vereeniging opgericht, welke wil trachten de zijderupscultuur als huisindustrie in te voeren. Het is zeker de moeite waard deze proefneming te volgen. In een slotbeschouwing willen we nog het een en ander zeggen over de pluimvee, zuivel en paardenfnkafdeelingen op de Amato en hun beteekenis. --- Wapenfabrikanten bedreigen den vrede. Von Papen over de Katholieke „Arbeitspemeinschaft". Nieuw schandaal in Frankrijk. vereeh1gde staten WAPENFABRIKANTEN BEDREIGEN DEN VREDE. Het onderzoek naar de internationale wapenhandel, EEN VERKLARING VAN SENATOR BONE. o Naar aanleiding van de protesten in ZuidAmerikaansche kringen geuit, over de wijze, waarop het onderzoek van de senaatscommissie naar de gebruiken in den internationalen handel in wapentuig wordt geleid, maakt de Times melding van een verklaring gisteren door senator Bone namens deze commissie afgelegd. „Wij wenschen," zeide hij, „dat de burgers van Zuid-Amerika zullen begrijpen, dat de pogingen, door de commissie gedaan om de waarheid in deze kwestie aan het licht te brengen niet louter voor het plezier van de commissie zijn begonnen. De methodes, welke door de fabrikanten van wapens en munitie worden toegepast, vormen een bedreiging voor den wereldvrede. Wij moeten dus een ernstige poging doen om de feiten bloot te leggen, zonder dat wij hierbij ook maar een enkele Amerikaansche maatschappij kunnen sparen. Ik hoop en vertrouw, dat de Europeesche naties, die nog niet door de fabrikanten en handelaars in munitie worden beheerscht, binnenkort een dergelijk onderzoek zullen instellen." Het onderzoek naar de praktijken waardoor de Federal Laboratories Company den verkoop van bommen, handgranaten en geweren in Argentinië en Brazilië bevordert, werd hierna voortgezet. Aan het verzoek van den agent der General Laboratories in Zuid-Amerika om zekere documenten, die zich in het bezit van de commissie bevinden niet te publiceeren, werd geen gehoor gegeven. Volgens dezen agent zou de onthulling van zekere praktijken, de rest van den Amerikaanschen handel op Zuid-Amerika kunnen vernietigen. Kolonel Asna, de agent van de Federal Laboratories in Venezuela beklaagde zich er over, in 1932 officieel de helft van zijn commissie aan de regeering te hebben moeten afstaan en officieus nog een aanzienlijk deel van de rest. Young, de president van genoemde maatschappijen, zeide aan een zekeren officier Strong — toen in dienst van de Amerikaansche marine — commissie te hebben uitbetaald voor leveranties die de maatschappij door zijn toedoen in Columbia heeft kunnen doen. 7 - t schijnt dat de commissie er toe over zal gaan de agenten van Amerikaansche wapenfirma's die wapens in Zuid-Amerika hebben verhandeld, te vervolgen op grond van de wet-Logan die den Amerikaanschen burgers verbiedt, zich te mengen in de internationale betrekkingen van de Vereenigde Staten. DE GROOTE TEXTIELSTAKING. GEVECHTEN EN ONLUSTEN. Naar uit New' York gemeld wordt, heeft men Woensdag te Waterville (Maine) de hulp van staatstroepen moeten inroepen na een hevig straatgevecht tusschen de politie en stakende textielarbeiders. Dit gevecht is vermoedelijk het hevigste sinds den aanvang van de textielstaking geweest. De leider van de textielstaking,- Gorman, heeft medegedeeld, dat de stakingsleiding besloten heeft 100.000 arbeiders in de verschilencie textiel-bedrijven te verzoeken Maandag • ln staking te gaan. ct^™ Sdaga Y ond zi J n te Waterville in den n ?. de onlu sten hervat. Militairen en SfiarK■ - raakten handgemeen met de stakers, T. L e ? J S ? ldaat werd gewond. P dreef de Politie met de np ctl t eenig l e honderden stakers uiteen. ongphpltn I an be * eg te Georgië is nog niet nfleiïwf ^ 6r t Zljn 138 stakers, die verzet pleegden, gearresteerd. tg Tip nnmli a l 1S k m t ? 6n staat New-York maakeas om Hp «tS -7 an brands Puit en traangas om de stakers uiteen te drijven. hij zou°lWpr , 2al R ° osevelt ingrijpen, doch arbeid een 8n ' het ministerie van arbeid een regeling weet te treffen. Een poging om de staking ie breken De voorzitter van de comm.ssie voor ten-' uitvoerlegging van de code in de zijde-industrie heeft verklaard, dat vandaag honderd fabrieken van zijden en kunstzijdfn stoffen een gemeenschappelijke poging zullen doen om de staking in de zij de-industrie „te breVertrouwen in de stakingsleiding. De uitvoerende raad van de United Textile Workers heeft zijn vertrouwen uitgesproken in de nationale stakingscommissie. Volgens den raad moest de beslissing over het voortduren van de staking bij de commissie blijven. J --- DUITSCHLAND DE ONTBINDING DER KATHOLIEKE ARBEITSGEMEINSCHAFT. Een verklaring van Von Papen. VERZOENING VAN KERK EN STAAT LIGT DE FüHRER AAN HET HART. Oud-vicekanselier von Papen publiceert de volgende verklaring: Na-dat ik van mijn functie van vice-kanselier ontheven was en op verlangen van den Führer de speciale zending naar Weenen op mij genomen had, was het mij niet meer mogelijk, de „Katholische Arbeitsgemeinschaft" verantwoordelijk te leiden. Ik heb daarom den Führer voorgesteld, mij van de leiding van de Arbeitsgemeinschaft te ontslaan, hetgeen bij decreet van 9 September bekend gemaakt is. De Arbeitsgemeinschaft van Katholieke Duitschers is door mij met toestemming van de partijleiding in het leven geroepen, om de verzoening tusschen het Duitsche Katholicisme en de nationaal-socialistische leer te vergemakkelijken en het groote doel van een aaneensluiting van het volk tot één groote geestelijke gemeenschap te bevorderen. Het in Juni 1933 gesloten Duitsche rijksconcordaat heeft de grondslagen voor een vrije actie der Katholieke Kerk geschapen, welke een partijvertegenwoordiging van het politiek Duitsche Katholicisme in de toekomst mogelijk moest maken en als gevolg waarvan de centrumspartij zich spoedig uit eigen beweging zou ontbinden. Mogelijke vooroordeelen aan beide zijden, zakelijke tegenstanders van hen, die het Christendom voor een interne aangelegenheid hielden, waren hiertegen. In deze onvermijdelijke meeningsverschillen het Duitsche volk een dienst te bewijzen, door het wegnemen van vooroordeelen, het weer goed maken van onrecht, was het streven van de Arbeitsgemeinschap van Duitsche Katholieken, die zich ervan bewust was, daarmede ook tevens het geheele volk te dienen. De houding van de nationaa.l-socialistische staat tegenover de christelijke en Katholieke Kerk is door den Führer en rijkskanselier ondubbelzinnig uiteengezet. Nog onlangs heeft een hoopvolle onderhandeling plaats gehad, om de dubbelzinnigheden uit den weg te ruimen en ik weet uit vele gesprekken met den Führer, hoezeer hem de innerlijke verzoening tusschen Kerk en Staat aan het hart ligt. Nadat staat en partij één geworden zijn, is er geen sprake meer voor tweeërlei opvattingen. Niemand twijfelt aan het woord van den Führer, maar niemand heeft ook 't recht, in strijd met zijn bedoelingen te handelen. Het is dus ook duidelijk, dat het werk der innerlijke vredestichting thans het best kan geleid worden door de organen, die tot dat doel onmiddellijk onder hem ressorteeren. Allen, die met mij medewerkten in de Arbeidsgemeenschap^ van Katholieke Duitschers en zich met volle toewijding aan hun taak gaven, zeg ik hartelijk dank. Zij hebben aan een verheven doel hun krachten gewijd en zullen ook in de toekomst met alle goed gezinden weten te arbeiden voor de gelukkige toekomst van het derde rijk op de grondslagen van het onvergankelijke en zegenrijke christendom. --- SPANJE HET REVOLUTIE-GEVAAR. Marxisten gereed voor de burgeroorlog. VERKLARINGEN DER REGEERING. Gistermiddag vergaderde de Kabinetsraad. Salzador Alonso, minister van binnenlandsche zaken, bracht verslag uit over de ontdekking van wapenvoorraden op verschillende punten van het land. De voorzitter van den kabinetsraad Samper, en Alonso hebben toestemming gekregen, om alle maatregelen te treffen, die door de omstandigheden noodzakelijk kunnen worden. Er werd gesproken over het uitroepen van den alarmtoestand. Alle afdeelingen van de guardia civil in heel Spanje hebben last gekregen, alle voertuigen, die zij op wegen aantreffen, te doorzoeken. De minister van binnenlandsche zaken gaf in zijn verklaring een voorstelling van het program, van de actie, die de revolutionairen zich hadden voorgesteld, ten uitvoer te brengen. Deze voorstelling komt in alle opzichten overeen met hetgeen daarover reeds gemeld is. De minister deed opmerken, dat de Spaansche revolutionnairen een nieuwe techniek hebben willen toepassen, die in menig opzicht gelijkt op die van de Amerikaansche „gangsters." Hij noemde in dit verband anti-tankgeweren, vlammenwerpers, gasmaskers en nog verschillende soorten van granaten. Over een zoo groote hoeveelheid vuurwapenen, als door de extremisten thans schijnt te zijn bijeengebracht, hebben revolutionnairen nog nimmer beschikt. Hier wordt inderdaad een burgeroorlog beraamd, en niet een opstand, zooals Spanje er reeds meer heeft gekend. De minister vestigde er den nadruk op, dat de socialisten mede in dit complot zijn. „De regeering is op alles voorbereid," zoo besloot Alonso. „Zij heeft middelen tot haar beschikking, om de beweging te sluiten. Ik kan thans spreken, omdat de regeering thans sterk staat." In verband met de ontdekking van het wapendepot in het Volkshuis zijn acht secretarissen van arbeidersorganisaties gearresteerd. Het depot bevatte 12 geweren, 242 dynamietpatronen, 8 automatische pistolen, 141 pistolen en revolvers, 15.000 patronen, 242 paketten kaliumchloraat, enz. Ten huize van den socialist Fulgeacid Aila zijn 24 granaten, gasmaskers, manser-geweren en mitrailleur-patronen en een aantal dynamiet-patronen gevonden. Aila is gearresteerd. De goed voorbereide poging der marxisten om onder leiding van den voormaligen sociaal democratischen minister Largo Caballero, bijgenaamd „de Spaansche Lenin", de dictatuur van het proletariaat uit te roepen is thans, naar het schijnt, voor goed verijdeld. --- FRANKRIJK NIEUW SCHANDAAL IN NOORD-FRANKRIJK. POLITIE-INSPECTEUR HOOFD EENER BENDE COCAINE-SMOKKELAARS. Men is een bende cocaine-smokkelaars op het spoor gekomen, waarbij veel sensatie is gewekt door de bijzonderheid, dat de inspecteur van politie van een provinciestad het hoofd der bende is. Met behulp van een aantal vrienden had hij een bende samengesteld, die in hoofdzaak aan cocainesmokkelarij deed, maar die zich ook op verdachte wijze op de renbanen bewoog. Het is niet onmogelijk dat door deze ontdekking in N.-Frankrijk nog meer bekende persoonlijkheden gecompromitteerd zullen worden. Ook de zoon van een bekend industrieel, wiens naam nog niet genoemd wordt, zou lid van deze bende zijn geweest. 24 September 1830. — De plaatselijke commandant generaal-majoor Robert Bruce roept wegens de zwakte van het garnizoen, de medewerking in der stedelijke dienstdoende Schutterij, teneinde gemeenschappelijk met 't militair den dagelijkschen garnizoensdienst te verrichten. --- UITVALLEN. EET MEER BOTER. *** We kennen nu de leuzen: Eet meer tomaten, Eet meer bananen, Eet meer worst, Eet meer brood en zoo voort. De massa zou deze adviezen gaarne in ruime mate opvolgen, als 't maar te betalen was. Het huishoudgeld wordt zoo besnoeid, dat men zich heusch niet zoo makkelijk meer ziek zal eten. Of het moet eens zijn met de kermis, niettegenstaande alle misère. Dat zij de liefhebbers dan gegund. Nu wordt misschien de leus „Eet meer boter" van overheidswege aangeheven. Er moet meer binnenlandsche boter gebruikt worden. Om de eigen industrie en veeteelt te bevorderen. Men wil er zelfs de eetbare olieën en vetten in beperktere mate om verkrijkbaar stellen en de slaolie weer aanmerkelijk duurder maken. Aldus meldde het „Weekblad voor Zuivelbereiding", zooals onze lezersr en zeer waarschijnlijk ook de moeders reeds zullen weten, want al hebben deze dat „Binnenlandsche" bericht niet gelezen — Gemengd, feuilleton en „Klokjes" zijn ook veel aardiger — vader zal 't in warme bewoordingen wel aan moeder de vrouw hebben meegedeeld, die daarop ook vast afkeurend commentaar geleverd heeft en, voor zoover wij 't beoordeelen kunnen, volkomen terecht. Nog pas kortgeleden is de slaolie duurder geworden, ook al om de zuivelindustrie te helpen. De margarinefabrieken zullen daar waarschijnlijk wel van geprofiteerd hebben, maar de huisgezinnen niet. Zeker niet de groote en die met karige inkomens, want die konden geen vaatjes vol hamsteren, zooals beter-gesitueerden dat wel deden. Het zijn juist de groote gezinnen en andere nooddruftig en, die daar de dupe van worden. Moet dat dan steeds zoo gaan in ons z.g. christelijk geregeerd landje? Juist zij die 't hardst deze noodzakelijke levensmiddelen moeten hebben, krijgen er te weinig van en geven er te veel geld voor uit. Wil men de boterverkoop bevorderen, om de boeren en de eigen industrie? Wij vinden het goed, zijn er zelfs sterk voor. Er zijn heel wat gezinnen waar best wat meer gebruikt kan worden. Maar zou het dan niet beter zijn, de boter goedkooper te leveren? Met al dat duurder maken, raken de consumenten, producenten en.... de schatkist achterop. We hebben 't gezien aan de onredelijk hooge accijns op de suiker, die ook weer 't groote gezin het zwaarst drukte. Gelukkig is daar eindelijk, door 't dwingend dringen onzer R. K. Kamerfractie, wat van afgegaan. Wanneer onze fijne Nederlandsche boter in Engeland voor, naar men ons mededeelde, ongeveer een vijfde part van de prijs hier in ons eigen land kan verkocht worden, zien we niet goed in, waarom hij hier niet goedkooper kan zijn. Om de markt in Engeland niet kwijt te raken? Wij zouden dit streven toejuichen, zoo 't werkelijk een probaat biddel was, maar wij gelooven van die markttheorieën niet veel. Wanneer er andere komen, die nog goedkooper zijn, raakt men ze toch kwijt. Zouden wij om ze te behouden hier dan nog duurdere boter moeten eten? Eet meer boter.' Best. Maar maakt 'm dan eerst goedkooper. En in geen geval de andere eetbare vetten duurder. Het leven is voor onze gezinnen reeds duur genoeg. Het is maar een kleinigheid in verhouding tot de geweldige mïllioenengetallen der Begrooting, doch 't spreekt ons volk sterker aan, omdat men het meer direct op de dagelijksche huishoudonkosten voelt. Wij hopen, dat deze maatregel niet genomen wordt. Een krachtig protest moet dit zoo noodig voorkomen. Steun aan veeteelt en landbouw moet gegeven worden als ze noodig is, doch men legge geen nieuwe lasten op de gezinnen en zeker niet op de groote. ---