„Nu Jantje, geef tante een kus en dan ga „Nu Jantje, geef tante een kus en dan ga je vlug naar boven om je gezicht te wasschen." (Everybody's weekly.) --- Radio PROGRAMMA MAANDAG—DINSDAG. HILVERSUM I. — Maandag. — N.C.R.V. — 4.00 Bijbellezing en Zang; 5.00 Populair Orgelspel; 6.00 Gramofoon; 6.30 Vragenuurtje; 7.00 Politieberichten; 7.15 Vragenuurtje; 7.45 Reportage; 8.00 Nieuwsberichten; 8.10 Arnhemsche Orkest Vereeniging; 9.05 Voor jonge menschen; 9.35 Vervolg Concert en Nieuwsberichten; 10.35—11.30 Gramofoon. K.R.O. — 8.00 Gramofoon; 8.15 Morgenconcert; 10.00 Muziek voor Fabrieken; 10.30 Gramofoon; 11.30 Godsdienstig Halfuurtje; 12.00 Politieberichten; 12.15 Orkestconcert; l.OO Gramofoon; 1.20 De K.R.O.-Melodisten; 2.00 Vrouwenuurtje; 3.00 Zenderverzorging; 3.05 Modecursus. HILVERSUM II. — Maandag. — A.V.R.O. 4.00 Pianospel; 4.30 Disco-Causerie; 5.30 Da Palladians; 6.30 Dansorkest; 7.00 Viool en Piano; 7.45 Causerie; 8.00 Nieuwsberichten; 8,10 Omroeporkest en Cellosolist; 9.10 Vlaamsche Humor; 9.40 Revue Uitzending; 10.30 Gramofoon; 11.00 Nieuwsberichten; 11.10 Dansmuziek; 11.30—12.00 Orgelspel. Dinsdag. — A.V.R.O. — 8.00 Gramofoon) 10.00 Morgenwijding; 10.30 Jonny Kroon Ensemble; 11.00 Voor de Keuken; 11.30 Vervolg Concert; 12.30 Gramofoon; 1.30 Orgelspel; 1.50 Gramofoon; 2.00 Omroeporkest; 3.05—4.00 Modecursus. BRUSSEL (VLAAMSCH). — Maandag. — LIBRADO. — 5.20 Populair Concert; 6.05 Kinderuur; 6.50 Gramofoon; 7.05 Voor OudStrijders; 7.20 Gramofoon; 7.50 Berichten;) 8.20 Populair Concert; 9.05 Voordracht; 9.20 Vervolg Concert; 10.20 Berichten; 10.30—11.20 Gevraagde Gramofoonmuziek. Dinsdag. — 6.57 Gramofoon, Gymnastiek, Gramofoon, Berichten, Gramofoon, Kroniek, Gramofoon, Berichten en Gramofoon. — 12.20 Gramofoon; 12.50 Concert; 1.20 Berichten; 1.30 Salonorkest; 1.50 Gramofoon. DEUTSCHLANDSENDER. — Maandag. — 4.00 Vervolg Concert en Voordracht; 5.20 Boekbespreking; 5.40 Viool en Piano; 6.20 Concert en Gramofoon; 7.20 Berichten; 7.30 Concert van Hamburg; 8.30 Marscihen en Liederen; 9.20 Berichten; 9.50 Pianospel; 10.20 —11.20 Populair Concert. Dinsdag. — 5.20 Berichten, Gramofoon en Concert; 9.20 Schets; 9.50 Kindergarten; 10.50 Modepraatje; 11.00 Voor Boeren; 11.20 Concert; 1.05 Berichten; 1.20 Gevarieerd Concert) 3.05 Gramofoon; 3.20 Populair Concert. KEULEN — Maandag. — 4.00 Vervolg Concert en Voordracht; 5.00 Vertelling; 5.20 Concert uit Stutgart; 7.30 Wochenscihau; 8.30 Kamermuziek; 9.20 Berichten; 9.45 Concert) 10.20—11.20 Dansmuziek. Dinsdag. — 5.20 Berichten, Gymnastiek en Concert; 9.05 Berichten, Gymnastiek, Schetsj 9.50 Kindergarten; 11.10 Voor Boeren; 11.20 Concert; 12.35 Concert van Breslau; 1.20 Berichten; 1.35 Raadsels; 3.20 Reportage; 3.35 Concert en Solisten. DROITWICH. — Maandag. — 4.20 Viool en Piano; 4.50 Gramofoon; 5.35 Walter Octet; 7.00 Orkestconcert en Zangsoliste; 7.40 Variété Orkest; 8.50 Zangrecital; 9.55 Mirakelspel; 10.55 Vioolduetten; 11.50 Dansmuziek; 12.20— 12.35 Verkiezingsresultaten uit Amerika. Dinsdag. — 11.20 Gramofoon; 12.10 Theater Orkest; 12.50 Orkestconcert en Zangsolist; 1.50 Engleman's Kwintet; 2.50 Literatuur; 3.20 Muziekles. RADIO PARIJS. — Maandag. — 4.20 Concert uit Straatsburg; 5.50 Symphonieconcert en Vioolsoliste; 6.50 Vervolg Concert; 8.20 Harpsextet; 9.05 Kamermuziek en Voordracht; 11.05 Symphonieconcert. Dinsdag. — 7.20 Gramofoon, Gymnastiek, Berichten, Gymnastiek, Gramofoon; 11.20 Populair Concert; 12.35 Vervolg Concert en Zangsolist; 2.50 Gramofoon. --- De geloovige zielen van Schindelöd EEN LEGENDE UIT HET GRENSWOUD. Zelden wel is de dag van Allerheiligen inm ger en vromer gevierd dan indertijd in Schindelöd, toen de menschen daar in de koude van den vroegen winter na den plotseling en dood van den herbergiersknecht Simon hun kaarsen aanstaken. En het nieuws van den plotselingen dood van den knecht verspreidde zich snel uit de grensbergen naar het dal en door de dorpen. Zondags na Allerheiligen was het oude bedevaartskerkje aan den vervallen weg zwart van menschen, zooals indertijd lang geleden, toen de zingende bedevaartsprocessies nog de helling opklommen naar de Moeder Gods van Schindelöd. In den nacht voor Allerzielen — de wind stond recht op de poort van de pastorie en deed de luiken rammelen — klonk de schrille bel plotseling in de warme kamer van de studeerkamer, waar de jonge pastoor over zijn boeken gebogen zat. En toen de pastoor het raam opschoof en in de zwarten stormnacht door het raam naar buiten boog kon hij wel niemand zien, maar een heldere, bevende stem uit het stormachtige duister riep hem toe en zei, dat de pastoor vannacht nog een doodzieke in Schindelöd de laatste H. H. Sacramenten brengen moest. En toen de pastoor vroeg, wie op sterven lag kwam geen antwoord meer uit de duisternis, wel echter klonk ginds bij het huis van den koster dezelfde stem met dezelfde boodschap. De jonge pastoor was eerst kort in functie en hij wist wel, dat het een dikke drie uur loopen was naar Schindelöd, midden in de bergen en dat de weg vlak achter het stadje steil naar de bergkam steeg, maar hij kende niet de menschen en boerderijen rondom en was eenigszins radeloos over deze korte boodschap. Daar echter zijn kapelaans juist de laatste dagen reeds enkele malen de bergen ingegaan waren om de zieken te bezoeken, besloot hij zelf van den stervende bij te staan op den weg naar de eeuwigheid. De pastoor geloofde ook dat de bode den koster nauwkeurige inlichtingen gegeven had, want toen hij buiten kwam, stond de koster reeds met de brandende lantaarn bij de sacristie gereed. En de twee gingen zwijgend op weg. Het was een donkere nacht, vol sneeuwstormen en wind, overal waar zij gingen, over steile, steenachtige wegen, langs breede, slapende boerderijen, door woud, dat zwart uit de donkerte oprees. De uren werden eeuwigheden in -dezen nacht. De sneeuw viel in dichte vlokken, de wind loeide door de boomen. Rees vreesde de pastoor, dat de stervende overleden zou zijn, eer hij hem van den last der zonden bevrijd had. En toen zij dan eindelijk de vlakte bereikt hadden en naar een licht zochten, dat hun den weg zou wijzen, zagen zij niets dan den stillen donkeren winternacht op de open plek in het woud. En nu begrepen zij allebei, dat geen van hen wist, wie de zieke was, waar zij heen moesten en dat ieder van hun gemeend had, dat de bode den anderen gezegd had wie hem noodig had. Zoo stonden zij radeloos in den nacht, aan welke deur zij kloppen zouden tot de koster tenslotte zei, dat men in het café wel eens naar den zieke kon vragen. Zij wekten die menschen en hoorden toen f dat ook zij niets wisten van een zieke, die hier in Schindelöd op sterven lag en toen liepen de koster en de knecht van den herbergier van boerderij tot boerderij en van deur tot deur, maar hoorden overal, dat de huisgenooten „gezond en wel" waren. De pastoor had vermoeid en huiverend van de kou voor de herberg gewacht, tot de twee met het vreemde antwoord terugkwamen en wilde nu ondanks alle lichamelijke uitputting weer naar de stad terug, al drong de waardin er ook op aan een weinig te rusten en morgen pas naar het dal terug te keeren, want de nacht was hoe langer hoe stormachtiger geworden en de sneeuw lag reeds zwaar op het dak en de wegen. Maar de pastoor wilde het Lichaam des Heeren weer in de kerk brengen ,vooral omdat in het oude bedevaartskerkje van Schindelöd het altaar Vervallen was en de kerk vol steenen en kalk lag, want de werklui hadden daar steigers opgeslagen om de schade te herstellen. Toen zij hierover nog aan te praten waren kwam Simon de knecht aarzelend en hakkelend voor den dag met den wensch, dat hij nog graag dezen nacht wilde biechten en comuniceeren, daar hem reeds lang het geweten drukte en er reeds menige Paschen over het land gegaan was sedert hij het laatst tot de H. Tafel genaderd was. En zoo gingen zij samen de kamer binnen en nadat de knecht gebiecht had, reikte de pastoor hem de H. Communie. 's Morgens echter — de hemel begon juist achter de bergen te gloeien, want de storm had de sneeuwwolken naar den kant van Bohemen gedreven — werden de menschen in de herberg gewekt door een ontzettende kreet. En eer zij den slaap uit de oogen gewreven hadden, hoorden zij reeds de oude waardin luid om hulp jammeren. Zij verlieten snel hun kamer en zagen dat de knecht Simon, toen hij zich naar zijn werk begeven wilde, slaapdronken van de trap gevallen was en nu levenloos met wit, bebloed gezicht op de steenen vloer in het voorhuis lag. Zij droegen hem de kamer binnen en nog voor de pastoor de gebeden der stervenden verricht had, was Simon dood. In het stille uur van zijn sterven beseften nu allen de zeldzame beschikking, die Simon nog voor zijn onverwachten dood den last zijner zonden afgenomen had en zij stonden met blije zielen in den doevigen morgen. Voor de inwoners van Schindelöd werd dezen morgen van Allerzielen een wonderbare gebeurtenis. En zij geloofden het allen diep in hun kinderlijke eenvoudige harten, dat de arme zielen van het vcgevuur voor Simon, die voor hen op dezen dag altijd een groote waskaars geofferd had, den pastoor gehaald hadden, daar hij ook op hun dag sterven zou. En omdat hun geloof zoo rein en eenvoudig en goed was, maakte de pastoor geen tegen werpingen, toen hij het hoorde. Zoo geviel het, dat in het grenswoud nog thans de troostvolle legende in omloop is, dat de geloovige zielen alle hulp vergelden en dat zij voor Simon, den knecht van den herbergier — den pastoor naar Schindelöd gehaald hadden. --- FEUILLETON. DE DAME, DIE ZICH BANCROFT NOEMDE. ROMAN VAN NORBERT GARAI. (Nadruk verboden). 15 „Hallo, Savages", zei Berry, het even onderbroken gesprek weer opvattende, „wat is er aan de hand, je hebt me uit den slaap gehaald". Hij geeuwde hoorbaar. „Neem me niet kwalijk, ik ben nog niet heelemaal wakker. Je hebt me zeker iets heel belangrijks te zeggen, dat je er niet voor terugschrikt mij in m'n nachtrust te storen...." Kalm en zelfs eenigszins cynisch klonk Savages' stem aan het andere einde van den draad. „M'n waarde Berry, het spijt me werkelijk, dat ik genoodzaakt ben je ongevraagde mededeeling te weerleggen. Ik heb je niet in je nachtrust gestoord en ik zou me ook zeker nooit de vrijheid hebben veroorloofd om dat te doen. „Ik weet, dat je ongeveer een kwartier geleden bent thuis gekomen. Je was in gezelschap van mijn vrouw in Piccadilly en mijn vrouw is op dit oogenblik ook nog bij je. „Zekere bezwaren van moreelen aard, m'n Waarde Berry, die jij misschien kleinzielig zult vinden, noodzaken mij echter tot het verzoek dit tête a tête met m'n vrouw af te breken, 'k telefoneer vanuit een café in de straat, Waarin ook jouw woning staat. Binnen twee minuten ben ik bij je. Je zult wel zoo vriendelijk willen zijn mijn vrouw op dit late uur even naar huis te brengen. Tot zoo dus!" En Weg was de stem. Berry hing beteuterd de hoorn weer aan de naak. „Je man heeft ons laten nagaan. Hij zal Kinnen enkele minuten hier zijn. Ik zal even de poort voor hem open maken". Elis haastte zich naar het raam en luisterde. Vanuit de straat drong het geluid van naderende voetstappen tot haar door. Zij schoof 't gordijn opzij en wierp een blik naar buiten. „Hij staat voor het hek. „Zal ik hem binnen laten?" vroeg Berry. „Of zal ik zeggen, dat je bent weggegaan?" „Laat hij maar komen, Berry. Ik vrees dit onderhoud niet. Het komt me zelfs zeer gelegen. Nu kan ik hem tenminste direct meedeelen, dat ik besloten heb bij jou te blijven". Berry antwoordde niet. Elis' onverwacht besluit zijn vrouw te willen worden, overrompelde hem dusdanig, dat hij, die zich anders onmiddellijk meester van de situatie voelde, eenvoudig sprakeloos was. Elis trouwen? Waarvan zouden zij leven? Tenzij .Savages een uitweg bood door haar een behoorlijke uitkeering te geven.... Hij liep naar het raam, nam haar hand en zei op pathetischen toon: „Goed, Elis, laat hem maar komen. Het onderhoud zal niet zoo heel veel tijd in beslag nemen. Die krentenweger! ,M'n waarde Berry', noemt hij mij. Hij meent zich een grapje te kunnen permitteeren. Zekere bezwaren van moreelen aard tegen ons samenzijn noodzaken hem hier te komen! Maar waar blijven die moreele bedenkingen, als hij zich z'n protegé's uit de gevangenis haalt De bel in de tuinpoort legde hem het zwijgen op. „Ik kom al, vriend Savages! Word alsjeblief niet ongeduldig", riep Berry, haastig het vertrek verlatend om Tommy te waarschuwen, dat hij den nachtelijken bezoeker zelf wenschte binnen te laten. Savages begroette Berry uiterst hoffelijk. „Ik vind het bijzonder vriendelijk van je, Berry, dat je jezelf de moeite getroost mij open te doen. Heb je mijn vrouw gezegd, dat ik gekomen ben om haar af te halen?" „Ja." „Nu, en....?" Berry lachte malicieus. „Je vrouw heeft besloten te blijven". „Zoo, zoo! Dat is inderdaad een zeer onverwacht besluit. Kom mee, dan zullen we eens zien, of m'n vrouw niet even onverwacht weer van meening verandert". Toen Berry zijn gast door de hall volgde, constateerde hij met eenige voldoening, dat Savages op de daar hangende avondcape van zijn vrouw een blik wierp, die allerminst vriendelijk kon worden genoemd. De voorkamer lag in schemerdonker. Slechts in den hoek brandde een lamp, 'n staande lamp, die een hel schijnsel wierp op de gedekte tafel, waaraan Elis nu weer had plaats genomen. De begroeting tusschen beiden was zeer vormelijk. Savages nam tegenover Elis plaats, hoewel niemand hem daartoe had uitgenoodigd. „M'n waarde Berry", begon hij ironisch, „ik zie met genoegen, dat je gastvrijheid niet ten onrechte geroemd wordt. Ook onverwachte gasten blijken in jouw woning steeds een gedekte tafel te vinden. En die witte dahlia's daar, de lievelingsbloemen van m'n vrouw, zijn inderdaad een attentie, die ik naar waarde weet te schatten". „Je schijnt er behagen in te scheppen", antwoordde Elis op niet minder ironischen toon, „op een wijze met ons te spreken, die me min of meer ontactisch voorkomt. Om alle ongewenschte debatten te vermijden, wil ik je wel direct meedeelen, dat ik er niet aan denk met je mee naar huis te gaan". „Ja, ja", Savages knikte ernstig, „ik heb het al van Berry gehoord. Je bent van plan hem te trouwen, nietwaar? Voorloopig draag je echter nog steeds mijn naam en zoolang dat het geval is, moet ik je vriendelijk verzoeken dien naam te respecteeren". Het scheen, alsof Elis slechts op deze opmerking van haar man gewacht had om eindelijk de brandende kwestie te kunnen aanroeren, die haar trots zoo'n gevoeligen knauw had gegeven. Hij verlangde van haar, dat zij zijn naam zou respecteeren. Verontwaardigd vroeg zij zich af: respecteevde hij dan zelf zijn naam? „Misschien wil je zoo goed zijn, mij eens te verklaren," zei zij, slechts met moeite haar kalmte bewarend, „waarom je er een eer in stelt de Londensche society stof voor een chronique scandaleuse te leveren. Wat beoog je met je sympathieën voor dit Nicole Irvine? Je vertoont je met haar in het openbaar. Op de meest verkwistende wijze doe je voor haar inkoopen. Wat beteekent dat alles? Zou je me dat eens willen vertellen?" „Ik geloof Elis", zei Savages koel, „dat je het recht verspeeld hebt mij deze vragen te stellen. Eenige minuten geleden heb je immers zelf beweerd, dat je lord Berry wilt trouwen". Hij stond op. „Je kunt doen wat je wilt. Ik wensch je geluk niet in den weg te staan. Maar in geen geval kan ik toestaan, dat je nu nog langer in dit huis blijft". Berry, die tot dusver zwijgend het gesprek had aangehoord, meende nu met een onbeschaamd lachje te moeten opmerken, dat zij toch geen marionetten waren, die hij, Savages naar zijn goedvinden kon laten handelen. Als Elis aan zijn woning de voorkeur gaf boven die van haar wettigen echtgenoot, dan ■was dat onder de huidige omstandigheden haaf zaak. En als Savages daar uit moreele overwegingen bezwaar tegen had, dan moest het hem van het hart, dat hij die houding slechts als „bekrompen" kon kwalificeeren. Elis wenschte de woorden van haar neef slechts te onderschrijven. Het was haar op dit oogenblik volkomen onverschillig, wat haar man van haar verlangde. Zij wenschte van nu af haar eigen weg te gaan. Savages liet baiden rustig uitspreken. Eindelijk zeide hij: „Wees zoo goed, Berry, den mantel van m'n vrouw te halen. Elis zal onmiddellijk dit huis verlaten". En toen Berry geen aanstalten maakte om aan dit verzoek, dat als een bevel klonk, gevolg te geven, voegde hij er bij: „Als zij weigert om mee te gaan, zou ik haar den toegang tot mijn woning' moeten ontzeggen. Over de consequenties van een dergelijken maatregel behoef ik jullie zeker wel geen nadere opheldering te geven. De scheiding zou dan worden uitgesproken wegens echtbreuk van mijn vrouw en Elis zou geen penny van mij ontvangen. „In het andere geval echter, Berry, wanneer m'n vrouw zoo verstandig is, nu met mij mee te gaan, vind je mij morgen bereid tot een bespreking, waar in alles nader kan worden geregeld. Ik ben niet ongeneigd mijn vrouw een behoorlijke uitkeering te garandeeren, ook zelfs dan, wanneer zij een nieuw huwelijk wenscht aan te gaan". Deze woorden misten hun uitwerking niet. Tien minuten later zat Savages aan de zijde van zijn vrouw in zijn auto. Nochtans schonk de voorloopige overwinning hem geen voldoening. Het geld had beslist, niet hij. Morgen om 11 uur zou Berry, zooals men was overeengekomen, hem in zijn bureau opzoeken. Savages dacht er met eenig leedvermaak aan, hoe deze, door hem zoo zeer gehaten blagueur, veel van zijn ongenaakbare houding zou inboeten, als hij vernam, wie Savages bij dit onderhoud ter sprake zou brengen. Ja, mr. Savages had zijn voorbereidingen getroffen. Het lag niet in zijn aard half werk te doen. Reeds morgen zou Berry Londen moeten verlaten, opdat aan de ontmoetingen met zijn vrouw eens een eind kwam! Want Jules Savages, die zwijgend en in zichzelf gekeerd naast zijn vrouw zat, alsof zij nu reeds vreemden waren, was vast besloten hemel en aarde te bewegen om Elis opnieuw te veroveren. Lord Davis vertrekt naar Schotland. Jules Savages! In metalen letters van drie meter hoogte was deze naam te lezen aan het front van het imposante gebouw, dat in het centrum van de City lag en waarin de kantoren en opslagplaatsen van het Jules Savages-concern waren ondergebracht. (Wordt vervolgd.) --- De nieuwe verkeers= voorschriften Verkeersregels, welke heden in werking treden. De K.N.A.C. brengt in herinnering, dat op heden 1 November die nieuwe verkeersregels in werking treden, waarvoor geen nadere datum is genoemd (bijv. achterlampen voor rijwielen 1 Januari 1938) en waarvoor geen nadere aanwijzingen noodig zijn (bijv. aanduiding voorrangswegen; deze zullen geleidelijk worden aangewezen). Zeer in het kort worden de voornaamste regelingen, die wel in werking treden hieronder gememoreerd. Parkeeren: toegestaan zonder eigen verlichting binnen 30 meter van een brandende straatlantaarn. Parkeeren op onverlichte wegen: ter rechter zijde van den weg of met één lamp, aan de linkerzijde van het voertuig, die gelijk tijdig naar voren wit en naar achteren rood licht geeft; ter linker zijde van den weg (tot 1 Januari 1938) met gewone stadsverlichting. Inhalen en passeer en enz: Bij inhalen is tripleeren verboden; ook snelheidsvermeerdering bij ingehaald worden is niet toegestaan. Bij inhalen en passeeren van rijdende of bewegende voertuigen, enz. mag men niet op de linker weghelft komen bij kruisingen in bebouwde kommen en op onoverzichtelijke kruisingen buiten bebouwde kommen. Men mag niet verder van den rechter kant van den weg rijden, dan door de omstandigheden wordt gerechtvaardigd. Trams moeten rechts gepasseerd worden, indien daar ruimte voor is; zoo niet, dan mag links gepasseerd worden, mits het tegemoet komende verkeer niet wordt belemmerd. Passeeren van een tram is verboden aan de zijde waar passagiers in- of uitstappen, tenzij een vluchtheuvel aanwezig is of trampersoneel toestemming geeft. Vluchtheuvels moeten rechts gepasseerd worden, tenzij (met groen licht) is aangegeven, dat het snelverkeer ook links mag passeeren. Stilstaan met voertuigen is verboden op bruggen. Verder mag niet worden stilgestaan voor een uitrit en binnen 8 meter van een autobushalte, tenzij voor het onmiddellijk in- of uitstappen van passagiers. Dezelfde uitzonderings benevens die voor het onmiddel lijk laden en lossen van goederen bestaat binnen 8 meter van hoeken, naast of binnen 8 meter van vluchtheuvels, in bochten in bebouwde kommen en in onoverzichtelijke bochten buiten bebouwde kommen, waar 1 dus evenmin mag worden stilgestaan. Signalen: na 10 uur 'savonds zijn geluidssignalen verboden behalve in geval van uiterste noodzaak en moeten knippersignalen worden gebruikt. Vóór 10 uur 's avonds zijn bij duisternis knippersignalen toegestaan. Ruimte voor bestuurder: De autobestuurder moet op de rugzijde van de zitbank gemeten 60 c.M. ruimte hebben, ieder passagier daarnaast ten minste nog 40 c.M. De K.N.A.C. staat gaarne belangeloos ten dienste van hen, die nadere inlichtingen omtrent de Motor- en Rijwielwet, resp. -Reglement of IBeschikking wenschen te ontvangen. Men wende ^ich tot het Secretariaat, Lange Vijverberg 10, den Haag. --- „Hopeloos ouderwetsch" VOLKOMEN VERWAARLOOZING DER SPELLING. Het tijdschrift „Taal en Spelling" van de Nationale vereeniging voor orde en eenheid in de schrijftaal brengt het volgende ongelooflijk verhaal, ontleend aan „De Leerdammer" van 22 Augustus j.1. „In de vacantie had ik de gelegenheid om een opstellenschrift in te zien van een der leerlingen van een onzer rijkskweekscholen, die 't volgende jaar examen moet doen. Het meisje is een begaafde leerlinge, heeft rapporten met cijfers, die „vroeger" niet werden gegeven, omdat de leeraren ze alleen zich zeiven waardig keurden en het meisje blonk ook uit in „Nederlandsche taal". Haar stijl leek me onweersprekelijk goed, maar de spelling.... „Hij wind zich op. . Ze red het kind.... Plotseling werd hij gestoort door.... Toen het gezin verhuist was...." enz. Ik verbaasde me niet weinig, want de leeraar had toch correcties in dit opstel aangebracht, maar over de aangegeven fouten was hij heen gegleden. — Ken je, zoo vroeg ik san de leerlinge, ,,'t kofschip" nog wel? — Je bedoelt? — Het bekende ezelsbruggetje, dat je helpt kennen, welke verleden deelwoorden met een d en welke met een t moeten worden geschreven. — Ach, dat is hopeloos ouderwetsch! Ik wijs enkele gemaakte fouten aan. Maar de leerlinge verzekert me, dat het zóó gerust mag tegenwoordig. Haar moeder, die óók bij het onderwijs is, zegt het een beetje anders: „Daar wordt tegenwoordig heusch niet meer naar gekeken!" Van dat laatste ben ik inderdaad overtuigd geraakt." Hetij tijdschrift geeft dan verder nog twee citaten uit handelsbrieven: „wegens het overschreiden der garantietijd" en „crediet kan worden verleend, mits gedekt door handteekening der vader". Taal- en spellingsslordigheden hebben we altijd gehad; dat is dus niets bijzonders. Maar het droevige is tegenwoordig, dat dergelijke slordigheden niet meer geteld worden. „Ze red het kind", „Zij wind zich op", „het overschrei den der garantietijd", „de handteekening der vader" daar wordt tegenwoordig niet op gelet Ouderwetsch of nieuwerwetsch, dat is ons om het even. Maar hopeloos is het! Het ergste is het voorloopig voor de jeugd zelf. Voor asp. onderwijzers misschien niet; die schijnen toch wel een plaats te krijgen (of niet?). Maar wie zal op handelskantoren enz. jongelui aanvaarden, die zóó ongegêneerd met spelling en taal omspringen? --- PROFESSOR SLIM EN ZOON 297. Ziezoo, zei de professor, hier zullen ze je wel eens leeren om medailles te stelen. Pietje vond, dat de directeur van de kostschool er heelemaal niet gemakkelijk uitzag. Dan had hij liever met zijn vader te doen. 298. Drie maanden bleef Pietje op de kostschool, maar toen kwam zijn vader hem halen. Je kon duidelijk zien, dat Pietje op de kostschool had geleerd een flinke jongen te zijn. De professor keek met welgevallen op zijn zoon neer, en Pietje vond het jammer, dat hij mee moest, want hij vond het op de kostschool wat fijn. --- Rechtszaken KANTONGERECHT BOXMEER JACHTWET. — A. M. v. d. H. te Vierlingsbeek onvoorw. f 10 of 10 d., en voorw. ƒ 25 of 25 d., met proeftijd van 2 jaar; MOTOR- EN RIJWIELWET. — F. A. S. te 's-Hage ƒ 150 of 150 d. intrekking rijbewijs van één jaar; J. VC. v. B. te Nijmegen, I. C. en J. d. V. te Adam, P. v. d. B. te Nuland, M. J. J. te Wanroy en A. J. S. te Haps, ƒ 10 of 10 d.; G. W. P. te Well, P. B. te Zijpe, W. v. W. te Woudenberg, A. A. C. te Rijkevoort en Th. d. G. te Wanroy, ƒ 8 of 8 d., A. I. P. te Heijen ƒ 7 of 7 d., F. d. G. te Mill ƒ 6 of 6 d., P. J. v. d. L. te Gassel ƒ 5 of 5 d., J. J. L. te Boxmeer, L. J. A. S. te Haps en A. A. B. W. M. te Breda ƒ 4 of 4 d.; S. W. te Leeuwarden, A. D. te Nijmegen, J. J. M. B. te Sambeek, M. P. M. te Oeffeit, A. A. T. te Cuyk; J. W. te Waldniel, L. v. W. te Zaltbommel, A. A. v. E. te Gennep, J. A. Ch. L. te Boxmeer, J. E. L. B. te Utrecht, A. M. te Goch en Th. A. M. G. te Lutterade, ƒ 3 of 3 d., Th. R. V., A. J. H. U„ G. W. M., A. L. en P. J. d. M. te Nijmegen, J. P. H. v. d. B. te Boxmeer, M. G. P. Th. te Rijkevoort, Tih. G. D. te Wanroy en H. G. te Escharen, ƒ 2 of 2 d., A. L. te Overloon ƒ 2 of 1 w. ts.; G. A. W. .R te Cranenburg en G. W. L. te Mill ƒ 1 of 1 d., H. H. te Sambeek, vrijspraak; J. H. J. Th. en J. A. E. M. te Venlo en A. W. te Wanroy, berisping. ALGEMEENE POLITIEVERORDENING. — F. H. V. zwervende ƒ 3 of 3 d., H. A. F. en W. A. H. te Heyen, N. C. B. te Gennep, ƒ 2 of 2 d., J. J. v. d. B., Th. J.J. M., Ch. L., J. R. B. te Boxmeer, H. J. S. te Beers, A. V. te Oeffeit, J. W. en J. J. M. H. te Overloon, H. M. te Rijkevoort en H. W. P. te Haps ƒ 1 of 1 d., J. v. G. te Mill, vrijspraak; PROVINCIAAL REGLEMENT. — H. G. H. K. te Afferden en F. S. Ch. S. te Maashees ƒ1 of 1 d.; WET VREEMDELINGEN. — Ph. v. O. te Weeze, ontslag van rechtsvervolging; ARBEIDSWET. — H. J. H. te Gennep, vrijspraak; SPOORWEGWET. — J. v. C. te Rijke voort ƒ 5 of 5 d.; LOOPEN OVER EENS ANDERS GROND. J. W. te Uden ƒ 1 of 1 d.; VEE LATEN LOOPEN OP EENS ANDERS GROND. — P.v.d. H. te Rijkevoort ƒ 3 of 3 d.; DRONKENSCHAP. — S. v. M. te Cuyk 21 d.h.; B. v. d. B. te Haps ƒ15 of 15 d.; H. J. A. L. te Grave en M. R. te Boxmeer ƒ 10 of 10 d.; N. P. J. J. te Grave ƒ 5 of 5 d.; BURENGERUCHT. — A. A. M. te Vierlingsbeek ƒ8 of 8 d.; VERBODEN STROOK. — J. H. te Geldern 3 mnd. h.; J. H. te Geldern, verzet vervallen verklaard. GEVAAR VOOR BRAND DOEN ONTSTAAN. — Tih. J. B. te Mill ƒ15 of 15 d.; BIJ EEN GODSDIENSTOEFENING DE ORDE VERSTOREN. — F. M. A. te Wanroy ƒ15 of 15 d. ---