geen tegenleiding Wij kiezen onze leiders Deze dragen de verantwoording Op 23 September hield mr. Baron van Wijnbergen een-politieke rede te Utreoht, waarin hij herstel der coalitie bepleitte. Wij betuigden daarmede onze instemming, mits. ... er WERKELIJK CHRISTELIJK-SOCIALE POLITIEK ZOU KOMEN. Wordt deze niet gevoerd, dan zal een hernieuwde coalitie de revolutie niet tegen houden en het christendom niet beschermen, doch het tegendeel bereiken: dit herstel zou dan het herstel van Nederland belemmeren en de revolutionaire krachten op allerlei terrein voedsel geven. Voelen wij dus, evenals alle katholieken voor christelijke samenwerking, eerste voorwaarde is, dat het werkelijke christelijke samenwerking geeft. Deze eisch moet voorop staan. Dan maakten wij nog eenige opmerkingen naar aanleiding van die rede: zijn optimisme, dat de uitgesproken anti-papistische partijtjes wel met Rome zouden willen samenwerken wijl het toch tegen Moskou gaat; en dat zelfs, als het er op aankwam, een christelijke regeering wel op de N .S .B. zou mogen rekenen — maar niet op de S.D.A.P. blijkbaar, want die werd absoluut afgewezen — achten wij ongemotiveerd. De uitlatingen, die daarna van de bedoelde groepen gekomen zijn, hebben ons helaas in het gelijk gesteld. Dan was er echter nog een groot bezwaar tegen die rede en dat was deze: dat hij, ofschoon daardoor geen enkele instantie aangewezen, mee eerste leiding aan onze R. K. Staatspartij wilde gaan geven. Dat komt aan de daarvoor door het volk gekozenen toe. Zijn deze niet geschikt, zeg dat dan, doch rijdt ze niet in de wielen. Wij hebben op het gevaar hiervan nader gewezen naar aanleiding van een Haagsche Brief in „De Tijd" en van de rede die mr. Goseling in Heerlen hield. De Haagsche Briefschrijver is er 20 October in een scherp artikel op terug gekomen. Wij hebben dit laten liggen, wijl wij .geen onnoodige onrust wilden verwekken. Dooh nu onze partij- en fractievoorzitter zelf zich genoodzaakt ziet in het officieele maandblad „De R.K. Staatspartij" te waarschuwen tegen zijn actie en die van mogelijke medestanders, zelfs hem — hij wordt niet genoemd, doch voldoende aangeduid — beticht, dat hij op eigen gezag aan de drie christlijke partijen een voorstel heeft gedaan om tot samenwerking te komen. nu het gevaar van tegenleiding, dat vooral in deze tijd funest moet zijn, zoo groot is, moeten wij hier deze kwestie ook wel openlijk behandelen. Voor we echte r den partijvoorzitter mr. Goseling aan het woord laten, citeeren we eerst neg «3e bovenbedoelde ,.Haagsche IBrief', wijl die een goed inzicht geeft op de huidige gesteldheid en situatie. CRITIEK VAN ANTI-DEVALUïSTEN. „Ik heb hier eenigen tijd gewezen op mijns inziens uitermate betreurenswaardige, zij het gedekte, aanvallen op de huidige leiding in de R.K. Staatspartij in verband met een al dan niet terecht veronderstelde voorliefde van die leiding voor muntcorrectie. Hoezeer ook getracht is aan een bepaalde uiting achteraf een andere wending te geven; een bedekte bedreiging tegen de eenheid der Partij, ingeval de Kamerfractie zich eens vóór devaluatie mocht hebben uitgesproken, was daarin klaarblijkelijk gelegen. Er kwam bovendien een grootere aanhankelijkheid in uit jegens den leider van een der andere rechtsche partijen dan jegens de huidige leiding in de R.K. Staatspartij. . . Zooals soms ook in bepaalde uitingen een grootere liefde spreekt voor het hoofdorgaan van diezelfde groep dan voor d e bladen van de eigen geestesrichting. Aan boos opzet behoeft hier natuurlijk niet te worden gedacht. Het politieke en parlementaire leven en de vervulling van hooge functies kweeken nu eenmaal relaties en vriendschappen aan; en ik weet het té goed uit eigen ervaring, hoe moeilijk het is zich volkomen te onttrekken aan den suggestieven invloed van dergelijke vriendschappen en relatie, dan dat ik het andere euvel zou kunnen duiden, wanneer zij daarvan in hun optreden naar buiten zéér duidelijke invloeden vertoonen. Dat neemt echter niet weg, dat het juist als zulke verschijnselen zich heel kennelijk voordoen, plicht is, indien men daarin de kiemen ziet van ernstige gevaren voor de eigen partij, openlijk te waarschuwen. EEN PARTIJ IS EEN CONTINUÏTEIT. Ze draagt de staatkundige denkbeelden, welke zich in haar belichaamd en ontwikkeld hebben door den tijd. Ze staat nog en ze strijdt nog voor die denkbeelden, ook al vertoonen ze in alle partijen een zeer kennelijke evolutie, lang nadat tal van personen, die de partij groote diensten hebben bewezen, ófwel de leidend e positie, welke zij vroeger in de partij innamen, hebben prijsgegeven, óf, op welke wijze dan óók, hebben verloren. Hoe groote diensten iemand ook aan een partij moge hebben bewezen; steeds zal hij in alle nederigheid hebben te bedenken, dat de partij bijna altijd meer hem heeft gemaakt tot wat hij in het politieke leven geworden is dan dat hij de partij heeft gemaakt. Slechts de aller grootsten vormen hierop soms een uitzondering. Daarom is het steeds een verschijnsel, dat mij ergert, wanneer personen, die de hooge posities, waartoe zij opklommen voor een niet gering deel hebben te danken aan de partij, waartoe zij behooren, later in die posities verworven vriendschappen en relaties hooger gaan aanslaan dan de partij, waarin zij geen vooraanstaande rol meer spelen. Ook al meenen zij in de nieuwe leiding van hun partij ernstige fouten te zien, dan nog hebben zij te bedenken dat de partij draagster is en blijft van de denkbeelden, welk e ook zij in hun tijd hebben verdedigd en dat zij continueert, wat zij mede hebben helpen opbouwen; en óók dat zij den invloed, waarover zij meenen te beschikken, voor een zeer aanzienlijk deel aan de partij hebben te danken. Ik zelf heb het nooit anders gevoeld en doordacht; ik heb er nog aan toegevoegd, dat de geschiedenis van alle partijen bewijst, dat de onvermijdelijke evolutie der denkbeelden, of, beter gezegd: evolutie in de wijze van voorstelling en in de toepassing der denkbeelden, steeds een zeker conflict der generaties in het partijwezen verwekt, hetwelk, met name ook in onze Katholieke Staatspartij, zeer duidelijk te bespeuren is. Ik meen, dat dit onvermijdelijk en ook niet bedenkelijk is, zoolang maar niet de oudere generatie daarin een aanleiding meent te moeten vinden, om de jongere, welke de leiding in handen heeft genomen, in de wielen te rijden en haren mede door en in de partij verworven invloed aan te wenden tot tegenwerking van de nieuwe verantwoordelijke leiding. Welnu: de bezorgdheid, welke mij, bij het overwegen van somige huidige verschijnselen beving, was niet vreemd aan de vrees, dat deze 'n neiging bij d e oudere generatie in onze partij verraden, om haren invloed te doen gelden op zulk een wijze, dat beslissingen van de meest vérstrekkende beteekenis door de verantwoordelijke leiding zouden moeten worden genomen onder een bepaalde pressie van groepen en personen, dia voor de leiding geen enkele verantwoordelijkheid meer dragen. Het zij verre van mij aan verdienstelijke vertegenwoordigers van die oudere generatie het recht te ontzeggen, om te trachten voor hunne eerlijke inzichten en overtuigingen steun te vinden onder de leden der partij. Ik ga verder: het zou m.i. te betreuren zijn, als zij dit niet deden. Juist omdat een partij een continuïteit is, kan het niet anders dan wenschelijk worden genoemd, dat de verschillende generaties met hare inzichten binnen het kader der partij voor den dag komen en op te nemen practische beslissingen en besluiten den veelzijdigen invloed trachten uit te oefenen, waaruit ten slotte de definitieve besluiten moeten opborrelen. Dat biedt de beste waarborgen voor een alzijdige overweging en een stevig fundament voor alle partij-handelingen. Dit uitoefenen van veelzijdigen invloed op de partij-besluiten en — beslissingen in hooge mate gewenscht achtend, sta ik echter bepaald vijandig tegenover twee andere uitingsvormen en invloedsuitoefening, met name door de oudere generatie, waarvan ik weet, dat hare leden, als zij eenmaal tot invloedrijke posities gekomen zijn, d e zeer sterke neiging hebben, om ertoe over te gaan. Ik bedoel op de eerste plaats het pogen tot het uitoefenen van invloed door kliekvorming. En op de tweede plaats het trachten om invloed voor de eigen meening uit te oefenen door dreigementen en intimidatie. GEEN KLIEKVORMING. Er is vroeger wel eens gesproken, toen bepaalde stroomingen in onze partij zich deden gevoelen, van partijen in de partij. Dit gevaar moge bestaan of bestaan hebben; ik voor mij acht het geringer dan het gevaar van* stille kliekvorming. Want het eerste meldt zich openlijk aan. Het is te controleeren. Het tweede daarentegen blijft in het verborgen en is alleen voor zéér ingewijden waar te nemen. Ik geloof niet, dat ik mistast, als ik zeg, dat in de bovenbedoelde actie tegen een al of niet terecht vermoed devaluatiestreven bij de huidige partijleiding zulk een kliekvorming zeer duidelijk te bespeuren was voor allen, die in staat zijn iets meer achter de schermen te kijken; en ik acht het plicht hiertegen te waarschuwen, nu het twistpunt van de devaluatie, gelukkig, verdwenen is; maar de relaties en vriendschappen, welke tot deze actie aanleiding gaven, niet verdwenen zijn. _ DE LEIDING AAN DE LEIDERS. En, wat het tweede verschijnsel aangaat, di e is om den hoek komen kijken bij de vele schrijverijen rond het probleem van de samenwerking tusschen parlementaire fracties. Het geluid is daarbij vernomen: als een bepaalde vorm van samenwerking in den vorm van het zitting nemen van Ministers uit twee bepaalde parlementaire fracties tot stand zou komen, dan zou dit beteekenen het einde van de eenheid in de R. K. Staatspartij. Voor het oogenblik wil ik er op wijzen, dat dergelijke argumenten, naar mijne meening niet mogen worden aangewend: dat zij een duidelijke poging zijn, om de verantwoordelijkheid voor een te nemen besluit te verplaatsen van de eenig verantwoordelijke instantie naar een niet-verantwoordelijke. Al heb ik zoo het gevoel, dat de huidige fractie-leiding niet bovenmatig toegankelijk is voor pogingen als deze, ik meen toch te moeten waarschuwen, omdat ik in het betreden van dezen weg door leden van de partij, hetzij invloedrijk, hetzij minder invloedrijk, een buitengewoon groot gevaar zie, juist in deze uitermate moeilijke tijden. Een betere methode om verwarring te brengen in de geesten en bij daarvoor gevoelige personen wantrouwen te wekken in de verantwoordelijke leidisg, kan ik mij nauwelijks voorstellen. Zulke pogingen kunnen immers niet anders dan den indruk wekken, dat de thans verantwoordelijke leiding door hen, die dergelijke bedreigingen uitspreken, in sta;>t wordt geacht beslissingen te nsmen, welke een scheuring in d e R. K. Staatspartij zouden wettigen. Dat moet het vertrouwen ondergraven; en ik geloof dan ook, dat er, in een tijd als de huidige, die meer dan ooit versterking eischt van het vertrouwen in de verantwoordelijke leiding, tegen dergelijke pogingen niet krachtig genoeg opgetreden kan worden, zonder aanzien des persoons., --- Uit de Staten-Generaal MECHANISATIE IN DE SIGARENINDUSTRIE. WETSONTWERP DOOR EERSTE KAMER AANGENOMEN. Oververmoeidheid van chauffeurs. Vergadering der Eerste Kamer van 4 November. Aan de orde is het wetsontwerp, houdende tijdelijke maatregelen betreffende mechanisatie in de sigarenindustrie. De heer ANDRIESSEN (R.K.) dringt aan op nog andere maatregelen, om dit bedrijf weer gezond te doen worden, en wijst op het verband tusschen rationalisatie en werkloosheid. Spr. betoogt, dat niet altijd vermeerderde goederen-voortbrenging een zegen voor het volk is. Spr. ontkent, dat er altijd voor groote productie, als gevolg van de economische wereldverhoudingen, steeds afzetmogelijkheid is. De technische ontwikkeling in de bedrijven kan tot catastrophale gevolgen leiden. De betrokken, uitgestooten arbeiders moeten worden geholpen. Spr. ziet een der middelen ten verbetering in verkorting van den werktijd. Bedrijfsorganen moeten worden ingesteld om de ontwikkeling der rationalisatie te volgen. De heer DE LA BELLA (Soc. Dem.) zegt dat in het algemeen de vooruitgang der techniek en de rationalisatie niet zijn tegen te houden. Naast voordeelen staan echter nadeelen. Spr. is van oordeel dat er van blijvende werkloosheid zal moeten worden gesproken. Spr, vraagt een onderzoek naar het vraagstuk der werkloosheid inverband met de rationalisatie en de daardoor ontstane blijvende werkloosheid. Spr.'s fractie zal haar stem niet onthouden aan dit wetsontwerp, ofschoon het weinig waarde heeft. De heer KNOTTENBELT (Lib.) ontkent, dat van liberale zijde elke inmenging door de overheid in het bedrijfsleven wordt bestreden. Er moeten echter overwegende redenen zijn, Een groep sigarenfabrikanten met 6000 arbeiders is van oordeel dat door tegengaan van mechanisatie de werkloosheid niet beruidend zal worden verminderd. In de Tweede Kamer iS van liberale zijde aangedrongen op instelling van een deskundige commissie van advies bij de uitvoering der wet. De minster kwam hertegen op. De bedrijfsraad in de sigarenindustrie is wel ingeschakeld, ten deele om poltieke redenen, wat bedenkelijk is. Verschillende fabrikanten zijn uit den bedrijfsraad getreden. De minister krijgt nu regionale, geen landelijke adviezen. Spr. hoopt dat dit wetsontwerp geen precedent schept. De heer DE JONG (R. K.) verwacht niet, dat de gewenschte gevolgen door deze wet zullen worden bereikt. Spr. wil den wijzer niet achteruitzetten. De werkloosheid in de sigaren-industrie wordt echter niet voldoende tegengegaan, en de huisarbeid neemt dientengevolge toe. In het buitenland heeft men het machinale sigarenmaken zelfs verboden. Spr. wenscht saneering in de sigaren-industrie en daarvoor als crisismaatregel een tijdelijk verbod van machines. De heer DE MARCHANT ET D'ANSEMBOURG (N.S.B.) zegt dat hier alle voorwaarden voor ordening aanwezig zijn. Doch door deze wet zal niet veel worden verbeterd in het betrokken bedrijf. Een adres van kleine fabrikanten bewijst dit wel. De fout is, dat de regeering niet handelt volgens een vaste lijn, doch van geval tot geval. Op deze manier is ordening onmogelijk. De regeering moet niet worden aangemoedigd voort te gaan met een politiek van halfheid en compromissen, De Minister van Handel, Nijverheid en Scheepvaart, de heer GELISSEN, is het grootentdeels met den heer Andriessen eens. Deze wet zal den minister groote vrijheid van handelen geven. Spr. beziet de quastie der mechanisatie in breed verband. Mechanisatie maakt pen bedrijf minder soepel, dit vormt reeds een natuurlijke rem. Rationalisatie beteekent lageren kostprijs, en zoolang het Nederlandsche bedrijfsleven een deel is van het internationaal bedrijfsleven, zal mechanisatie noodig zijn. Spr. voor zich gelooft niet in een compensatie-theorie. De compensatie werkt niet meer, en de cijfers bewijzen het. Eenerzijds is er de beteekenis voor het bedrijf, anderzijds die voor de maatschappij. Men kan de arbeiders niet aan hun lot overlaten. Werktijdverkorting kan een factor zijn bij de voortgaande mechanisatie. Doch zoolang ons bedrijfsleven een deel is van het internationale, zijn we niet volkomen vrij. Blijkt de mechanisatie ook in andere bedrijven noodlottig, dan zal spr, maatregelen voorstellen in den geest van de onderhavige. Spr. wijst er nog op dat inschakeling van duurdere arbeidskrachten de prijzen en de consumptie van sigaren weer ten ongunste zal beinvloeden. Dit wetsontwerp heeft waarde vooral door zijn preventieve werking. Hoeveel sigaren in de toekomst met de hand of machinaal zullen worden gemaakt, is niet te zeggen. Spr. merkt den heer Knottenbelt op, dat de bedrijfsraad volkomen deskundig is. De sigaren industrie is een beschut bedrijf, waarom de werkloosheid er zoo verontrustend is en de regeering met dit ontwerp is gekomen. Inmiddels is er in het geheele Nederlandsche bedrijfsleven een opleving te constateeren. De heer de Marchant et d'Ansembourg zegt spr. dat Nederland met zijn economische structuur geen besloten volkshuishouding kan vormen, zooals Duitschland. De heer DE MARCHANT ET D'ANSEMBOURG heeft ook gewezen op Zwitserland. De MINISTER ziet in het wetsontwerp een nuttig compromis. De Minister van Sociale Zaken de heer SLINGENBERG, geeft nog een korte toelichting. Aan bedrijven die worstelen om het leven, moeten zoo min mogelijk nieuwe lasten worden opgelegd. Spr. zal de aangelegenheid der wachtgeldregeling gaarne nader onderzoeken. Het verschijnsel der vervanging van vakarbeiders bij de mechanisatie door meisjes heeft spr.'s volle aandacht, hoe moeilijk deze materie ook is. Het wetsontwerp wordt z.h.st. aangenomen. OVERVERMOEIDHEID VAN CHAUFFEURS. Aan de orde is het wetsontwerp, houdende bepalingen, beoogende het tegengaan van oververmoeidheid van bestuurders van motorrijtuigen. De heer TER HAAR (C.H.) heeft groote bezwaren, de wet bevat niet voldoende normen. Aan de regeering wordt een blanco volmacht gegeven. Tegen dit bezwaar weegt het voordeel van soepele aanpassing aan de eischen der practijk niet op. Het wetsontwerp gaat veel verder dan voor het doel noodzakelijk is. Er zijn weinig gegevens omtrent den invloed der rijtuigen op de verkeers-ongevallen, maar het percentage is zeer gering. Met regeling der werktijden van het personeel van middelen van vervoer had kunnen worden volstaan. Het nigrijpen t.a.v. eigen rijders is niet gerechtvaardigd. De heer JANSSEN DE LIMPENS (R.K.) acht maatregelen om oververmoeidheid van bestuurders van auto's tegen te gaan, noodzakelijk. Hier zal echter over het doel worden heengeschoten. De voorschriften ingevolge deze bevoegdheden zullen te ver gaan en er zal teveel worden geregeld, o.m. jegens handelsreizigers. chauffeurs-, huisknechts en zoogenaamde heerrijders. De heer KROPMAN (R.K.) heeft ook bezwaar tegen deze groote delegatie van macht. Het argument van spoed is onvoldoende om deze materie op dusdanige wijze buiten het parlement te behandelen, En is de administratie op dit gebied deskundig? Spr. wijst op art. 194 grondwet, volgens hetwelk lichamen kunnen wroden ingesteld met verordenende bevoegdheid. Spr. betoogt, dat tal van chauffeurs zullen worden ontslagen. Tegen dit ontwerp heeft spr. ernstige bezwaren. Den heer MOLTMAKER (Soc. Dem.) daarentegen gaat het ontwerp niet ver genoeg. Men moet een aianiak zijn om te beweren, dat het spoorwegen-belang er aan ten grondslag ligt. Verkeers-veiligheid is alleen te bereiken door regeling der arbeidstijden. België kent reeds de 48-urige werkweek voor alle vrachten autobuschauffeurs. In het belang der algemeene veiligheid zijn regelen noodig. Deskundige hebben spr., verzekerd, dat 20 a 25 pet. der verkeersongevallen is te wijten aan oververmoeidheid van chauffeurs. Een bezwaar is de moeilijkheid der controle. Over dit bezwaar zal spr. echter heenstappen, ter wille van de sociale voordeelen. Spr. begrijpt niet, waarom de wet wordt toegepast door twee ministers, n.1. van Waterstaat en van Sociale Zaken. Spr. zou de voorkeur geven aan den Minister van Waterstaat. De heer VAN ASCH VAN WIJK (A.R.) wijst er op, dat oververmoeidheid steeds moeilijk te constateeren zal zijn. Een eenvoudige regeling der werktijden van beroepschauffeurs ware beter geweest. De bevoegdheden der rgeering acht spr. te uitgebreid. Het parlement geeft zijn recht tot medespreken prijs. De heer DROOGLEVER FORTUYN (Lib.) is van oordeel, dat er de noodige differentiatie moet worden toegepast. De heer VAN CITTERS (A.R.) zegt dat het voldoende was geweest, de arbeidstijden der chauffeurs te regelen. Spr. zegt dat het zal gaan als met de quaestie der spelling. Terhaaldelijk bij kon. besluit gewijzigd, endie nog wel een weer gewijzigd zal worden, gezien de agitatie in den lande. En een materie waarbij zoovele duizenden zijn betrokken, is voorbereid op een zonderlinge wijze, daar de organisaties in het geheim gehoord werden. Spr. is van oordeel dat we met deze zaken in een verkeerde richting gaan. Men moet niet alles willen laten regelen door een paar ministers. De vergadering wordt te 4.10 verdaagd tot morgennamiddag een uur. --- BINNENLAND Inschrijving van zware motorrijtuigen. De A.N.W.B. verzoekt de volgende rectificatie van zijn vorig bericht te willen melden. Bij nadere informatie aan het bureau voor inschrijving van zware motorrijtuigen is gebleken, dat ingevolge de met ingang van 1 November jl.. van kracht geworden nieuwe bepalingen, de vroeger voorgeschreven oranjewit-blauwe platen aan voor- en achterzijde van ingeschreven motorrijtuigen en aanhangwagens niet meer ingevoerd behoeven te worden. Het is dus gewenscht, deze oud-model platen, welke ten aanzien van het rijden belangrijke restricties voorgeschreven, van de voertuigen te doen verwijderen. De inschrijvingsbewijzen van het oude model, waarvan de geldigheidsduur nog niet is verstreken, blijven tot nader order nog van kracht. Men behoeft dus voor nog geldig zijnde oud-model inschrijvingsbewijzen niet direct een nieuw-model bewijs aan te vragen. De in het oud-model bewijzen vermelde wieldrukken en maximumsnelheden zijn echter niet meer van kracht, aangezien deze maxima nu in het reglement worden opgesomd en voor ieder gelijk zijn geworden. In afwijking verder van hetgeen in ons vorig bericht vermeld werd, zij medegedeeld, dat slechts voor die bewijzen van inschrijving, waarvan de geldigheidsduur op 1 November 1936 afliep, her-inschrijving volgens de nieuwe voorschriften moet worden aangevraagd, en verkregen. Alle voertuigen, welke breeder zijn dan 2.10 M. moeten zijn voorzien van de in de gewijzigde motor- en rijwielbeschikking aangegeven ronde witte platen met rooden rand, in het midden voorzien van een zwarte b. Dit teeken geeft dus aan, dat het betreffende voertuig niet mag rijden op b.-wegen. Politieke laagheden. HET „FATSOEN" VAN DE N. S. B. IN ACTIE. In verband met de intimidatie-pogingen, waaraan Dh. Wessels, schrijver van de brochure „De. N.S.B.-leiding ontmaskerd" bloot staat, deelt Dh. J. W. Albarda, voorzitter der S.D.A.P.-Kamerfractie, in de „N.R.Crt." het volgende mede: „Op 8 November 1932 nam ik deel aan een betooging van S.D.A.P. en N.V.V. in Den Haag Op de voorafgaande dagen had ik een aantal anonieme brieven en briefkaarten ontvangen waarin mij in de ruwste bewoordingen werd aangekondigd, dat het op den 8sten November slecht met mij zou afloopen. Ook was mij dat telefonisch verzekerd. Toen ik op 8 November mij bij de betooging bevond, werd mijn huis opgebeld door iemand, die verzocht mijn vrouw voorzichtig op een slechte tijding voor te bereiden. Hij zeide, dat hij mij zwaar gewond had zien wegdragen en dat ik op zijn minst (evenals nu Dh. Wessels) twee gebroken beenen had. Een half uur later kwam ik ongedeerd thuis! Op denzelfden middag werd een soortgelijke tijding getelefoneerd naar de woning van mijn partij genoote, mevr. Suze Groene weg, toen te Rotterdam. Ook haar was niets kwaads overkomen. Sedert dien tijd schijnt het een gebruik te zijn geworden om mij en anderen telefonisch met scheldwoorden en bedreigingen lastig te vallen. Het gebeurt wel, dat ik ook in den nacht, eenige keeren achter elkaar wordt opgebeld, om te vernemen, dat „Mussert wint" en dat mij allerlei dingen te wachten staan of om alleen maar uitgescholden te worden. Niemand van de helden noemt natuurlijk ooit zijn naam. Met de „grafstem", die men dhr. Wessels heeft laten hooren, heb ik kennis gemaakt. Meer dan eens heeft iemand, die mij opbelde, zich uitgegeven voor den geest van Mr. Troelstra. Ik moge hierbij nog vermelden, hoe fijngevoelig men is geweest, toen Mr. Troelstra op 12 Mei 1930 overleden was. Nauwelijks was zijn heengaan in de stad bekend geworden, of zijn huis werd opgebeld door lieden, die de laaghartigste 1 agen stelden en opmerkingen maakten. Dit herhaalde zich in de eerste dagen vele malen. Voorzoover ooit twijfel heeft kunnen bestaan omtrent de zijde, van welke de hierboven vermelde laagheden kwamen, is die twijfel yel opgeheven, nu uit de mededeelingen van dhr. Wessels duidelijk blijkt, dat men in nationaal-socialistische kringen deze moderne techniek van intimidatie, overigens volkomen vruchteloos, stelselmatig beoefent". Wat zou men toch, met dergelijk laag gedoe voor hebben? Zou men heusch denken daarmee bij hoogstaande menschen iets te bereiken?. ^ De baantjes. Het Orgaan van de Alg. R. K. Ambtenaarsvereeniging „A.R.K.A." publiceerd een lijstje betreffende de getalverhoudingen tusschen niet-katholieken en katholieke functionarissen aan diverse departementen. We herhalen hier alleen enkele samengevatte cijfers. Aan Buitenlandsche Zaken zijn van den secretaris-generaal tot en met adj.-commiezen op 35 functionarissen 2 katholiek. Aan het departement van Qustitie op 93 stuks 15. Aan het departement van Binnenlandsche Zaken op 43 — schrik niet! — slechts 3. Aan het departement van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen van de 108 slechts 10! Men ziet, het is heel erg, nog geen 10, ja nauwelijks 6 percent Kath. ambtenaren (en dan nog de laagste), terwijl het Kath. volksdeel de 36 percent haalt! Hier is de achterstelling wel schromelijk en door ieder te constateeren. En vallen alle praatjes over gegradueerden bij in 't niet. Om de achterstelling der Katholieken goed te doen uitkomen, ware het wel geod, dat nu ook eens een lijstje werd geproduceerd met de ambtenaren die.... liberaal zijn. Dan zou de achterstelling nog te beter uitkomen, want, men weet het, de groote meerderheid der ambtenaren zijn nog steeds liberaal, al schijnen in later jaren C. H. en A. R. wel vooruit te zijn gegaan. Wat 'n verhouding! Zeg 50 percent der ambtenaren liberaal, terwijl nog geen 10 percent der bevolking tot de liberalen behoort! --- Provinciaal Nieuws Waar de steenkolen aan de aardoppervlakte komen. In de dal-flanken van het Zuidelijk Geuldal bij Epen-Wittem, ligt onder een dunne hellingbedekking het Carboon of de steenkoolformatie, dat in de Heimans-groeve onder toezicht van prof. Jongmans, directeur van het Geologisch Bureau te Heerlen en onder leiding van de Nederl. Heide Mij. in werkverschaffing over een lengte van 150 meter werd blootgelegd. In het kanaal gereden. HET GEVAAR DER BELGISCHE „BOKJES". Dinsdagavond reed de 39-jarige P. te Maastricht, met zijn driewielig motorvoertuig van den lagen Kanaaldijk alhier in het kanaal Maastricht.—Luik. Hij kwam met den schrik vrij. De oorzaak van dit ongeval is te wijten aan het overmatig gebruik van alcoholhoudenden drank (Bokjes) door den motorbestuurder. Behalve een nat pak kreeg hij een procesverbaal van de politie ter zake van het in staat van dronkenschap, een motorrijtuig besturen. Die nabijgelegen Belgische dorpjes, met hun goedkoope „Bokjes" en andere aantrekkelijkheden van minder allooi, hebben .reeds heel wat onheil gesticht. Daarbij is een groot gedeelte van den lagen Kanaaldijk zoo goed als onverlicht. Er zijn daar dan ook al heel wat (waaronder doodelijke) ongelukken gebeurd. De methylalcoholvergiftiging te Spekholzerheide. VIER VAN DE VIJF SLACHTOFFERS HEBBEN HET ZIEKENHUIS VERLATEN. Gisteren hebben vier van Ce vijf patiënten, die in verband met de methylalcoholvergiftiging in het Ziekenhuis te Kerkrade werden verpleegd, dit Ziekenhuis verlaten. Alleen de mijnwerker J. Raemakers, die langen tijd in levensgevaar verkeerde, bevindt zich nog in het Ziekenhuis. Hij is nog gedeeltelijk blind. DIPHTERIE TE BLEYERHEIDE. Voor de tweede maal binnen drie maanden. EEN KIND OVERLEDEN. Voor de tweede maal sedert einde September is te Bleyerheide een diphterieepidemie geconstateerd. Eenige weken geleden werd de sluiting van de eerste klas der Canisiusschool opgeheven. Er waren vier kinderen, allen uit deze klas, overleden. t In het begin van deze week hebben zich opnieuw gevallen van diptheritie voorgedaan. Negen patiëntjes zijn in het Ziekenhuis te Kerkrade opgenomen. Een kind, dat thuis werd verpleegd, is overleden. De kinderen zijn leerlingen der eerste klas der Angela-school, welke school in hetzelfde gebouw'is ondergebracht als de Canisius-school. Twee oude kennissen van de politie. OP NACHTELIJK BEZOEK BIJ DEN KAMER VAN KOOPHANDEL. Naar thans bekend wordt, heetf de Heerlensche politie een goeden slag geslagen met de arrestatie van twee beroepsinbrekers. In den nacht van Maandag op Dinsdag bemerkte een surveilleerend agent onraad aan de achterzijde van het nieuwe gebouw van de Kamer van Koophandel aan het Tempsplein. te Heerl . Hij waarschuwde het hoofdbureau van politie. Spoedig kwam een aantal agenten, die het gebouw omsingelen. In het gebouw trof men in de kamer van den secretaris twee personen aan, zekere G. J. en J. L., twee oude bekenden van de politie. Zij bleken in het bezit te zijn van inbrekerswerktuigen, waarmede zij reeds het bureau van den secretaris hadder opengebroken. Er wordt niets vermist. De dieven bleken door een openslaand raam binner te zijn gekomen. De beide mannen zijn op transport gestel' naar Maastricht, .— ---