SPORT EN SPEL HOCKEY-UITSLAEGN ZUIDEN. Eerste Klasse. Tilburg—Zwart-Wit 3—3 E. M. H. C.—Venlo 3—4 Breda—H. T. C. C 2—1 Tweede Klasse A. Tegelen—Maastricht 2—1 Venlo 2—E. M. H. C .7? 2—1 Concordia—Venlo 3 4—2 _ Derde Klasse A. Den BOsch 2—Maastricht 2 ... 3—0 E. M. H. C. 3—M. O. P. 2 * 3—1 Oranje Zwart 2—H. T. C. C. vet 1—3 Hopbel—Helmond 4—1 DAMES. Tweede Klasse O. H. T. C. C. 2—Maastricht 0—3 -E. M. C. 2—Venlo Girls 0—3 Derde Klasse A. M. O. P. 2—Oranje-Zwart 2 ... 4—1 Rap.—Den Bosch 2 6—0 Derde Klasse B. Venlo Gins 2—Concordia 0—5 Carry On—V. H. C. ? 0—1 Heerlen—Carry On 2—3 N.V.B. le Klasse ROERMOND—B.V.V. 2—2. Een der kampioenspretendenten van de Zuidelijke le klasse, B.V.V., heeft het Zondag ln Roermond niet verder gebracht dan een gelijk spel, waarmee de gasten achteraf beschouwd alleszins tevreden mogen zl]n daar zij met dit gelijke spel wel iets meer kregen dan hun toekwam. En zeer zeker zou het een nederlaag geworden zijn wanneer de arbiter hun in de tweede helft niet een penalty had toegewezen, waarvan ons de toekenning een raadsel is. In de eerste helft was het een zeer mooie wedstrijd, waarin de thuisclub het beste deel van het spel had. Toch wisten de gasten na een half uur de leiding të nemen na een mlstrap van den Roermondschen rechtshalf door hun midvoor Nulkens. 0—1. Na dit doelpunt kwam de thuisclub geweldig opzetten en spoedig wist de centervoor der thuisclub gelijk te maken. 1—1. B.V.V. werd thans geheel ln de verdediging gedrongen en nog voor de rust wist de Roermondsche centervoor zijn club de leiding te geven. 2—1. Na de rust kwamen de gasten fanatiek opzetten en probeerden den stand weer gelijk te maken maar de Roermondsche verdediging hield stand en sloeg de gevaarlijke aanvallen resoluut af. Achttien minuten voor het einde kende de scheidsrechter aan B. V. V. bovenvermelden strafschop toe waaruit van Liempt den gelijkmaker scoorde. 2—2. Een geweldige worsteling ontstond thans om het winnende puntje, maar geen van beide partijen slaagde er in het te scoren. SPEKHOLZERHEIDE—WILLEM II 0—2 Biina driekwart van den wedstrijd zijn de Zuid-Limburgers in de meerderheid geweest, het regende corners op het Tilburgsche doel, doch niet eenmaal slaagde de anders zoo productieve voorhoede van Spekholzerheide die door het ontbreken van Raavm akers en Slangen veel aan stootkracht had verloren erin té doelpunten. Het moet gezegd, dat het de thuisclub niet mee zat. Bovendien was de Tilburgsche achterhoede in liitstekende conditie inet keeper Mes als uitblinker. Na een aanvankelijk gelijk opgaand begin raakt de thuisclub in de meerderheid, doch zij vindt de Tilburgsche achterhoede op haar post. Mes krijgt in tegenstelling met Pöttgens veel werk te verzetten, doch met behulp van Vrouwe Fortuna houdt hij zijn doel schoon. De uitvallen van Willem II verdienen de volle attentie van de Spekhei-verdediging en zoo kon het gebeuren, dat na een half uur spelens een Tilburgsche uitval de thuisclub noodlottig wordt. Engels snelt naar voren, geeft den bal over naar den ongedekt staanden Pel, die Pöttgens met een onhoudbaar schot het nakijken geeft. In dezen stand komt voor de rust geen verandering meer. In de tweede helft krijgen wij het zelfde spel te zien. een steeds aanvallend Spekholzerheide tegen een zich hardnekkig verdedigend Willem II, welks achterhoede bergen van werk krijgt te verzetten, maar zich desondanks keurig houdt. Mes verricht als' het ware wonderen. Tal van corners krijgt Spekholzerheide weer te nemen, maar zonder succes. Eenige verre schoten van Vroomen halen ook niets uit. Na een kwartier spelen krijgt Willem II een corner te nemen, waaruit van Loon het tweede Tilburgsche doelpunt scoort Spekholzerheide''geeft zich nog alle moeite om op te halen, doch vindt in Mes een niet te nemen hindernis. Het blijft 2—0 voor de bezoekers. N. V. B. 3e klasse BOXMEER—D.E.V. 4—0. De wedstrijd werd goed .gespeeld. Beide clubs gaven open spel te zien. vooral Arcen. De gasten ontbreekt het echter aan de noodige schutters voor doel. Bij Boxmeer blonk vooral de keeper uit. Door een schot van den linksbinnen werd de stand voor rust gebracht op 1—0. Na de rust wist dezelfde speler nog tweemaal en de rechtsbinnen eenmaal te doelpunten, zoodat het einde kwam met 4—0. Arcen was geenszins ln de minderheid en had beslist een paar tegenpunten verdiend. Hockey-overzicht V.H.O. I NOG STEEDS ONGESLAGEN In de eerste klasse vielen verrassende dingen te noteeren. Breda had H.T.C.C. op bezoek en wist deze Eindhovenaren met 2—1 er onder te houden, waardoor Breda zich naar de 3e plaats opwerkt. Tilburg stelde erg teleur. Zwart Wit dat met slechts een punt onderaan stond wist in Tilburg een gelijk spel te bevechten. Dit zal vooral V.H.C. plezierig aandoen. V.H.C. was op bezoek bij E.M.H.C. en slechts in de allerlaatste minuut werd de stand van 3—3 op 3—4 gebracht. Door deze benauwde overwinning blijft V.H.C. ongeslagen met 3 punten voorsprong op de naaste candidaat. De stand is thans: V. H. C 5 5 0 0 10 17—7 Tilburg 5 3 11 7 10—7 Breda 5 2 1 2 5 8—7 E. M. H. C.... 6 2 1 3 5 14—15 Push 5 2 1 2 5 8—10 H. T. C. C. ... 5 0 2 3 2 7—12 Zwart Wit ... 5 0 2 2 2 7—13 In de lagere klassen behaalde Tegelen een kleine overwinning op Maastricht (2—1). De V.H.C.-reserves verrasten iedereen door van E.M.H.C. te winnen, Concordia hield met 4—2 V.H.C. 3 er onder, waardoor de Roermondenaren aan het hoofd van de ranglijst staan. Dames. Venlo Girls behaalden gisteren weer een fliefke overwinning op E.M.H.C. 2 (3—0). Het kampioenschap van deze afdeeling zal wel voor deze Venlosche meisjes zijn. Concordia maakt korte metten met Venlo Girls 2 (5—0), terwijl V.H.C. 2 op het nippertje won van Carry On. De Venlosche Katholieke Hockeyclub vierde Zondag het 5-jarig bestaan van de dames-afdeeling. De dames hadden Uno Animo op bezoek waarvan met 3—1 werd gewonnen. De heeren speelden een gezellig partijtje tegen de "veteranen, dat zoowaar met 3—2 door de „oudjes" gewonnen werd. E. M. H. C. —V. H, C. 3—4 De kampioensinspiratie schijnt deze competitie nog niet over V.H.C. gekomen te zijn. Wel werd deze wedstrijd ook weer gewonnen, maar zoo op 't nippertje, dat 't niet zal verwonderen, als binnenkort een nederlaag-periode voor de Venlonaren aanbreekt. V. H. C. begon de wedstrijd met een fewijzigde opstelling. H. Nefkens speele midvoor en Th. Vossen spil. Deze opstelling bevredigde niet en daarom speelde men al sppedig weer iri de oude samenstelling. Reeds spoedig had V.H.C. succes, toen W. Nefkens een voorzet van rechts benutte. 0—1. De Venlosche achterhoede raakte er toen geheel uit. Uitgezonderd de doelman, die moeilijk keurig werk verrichtte, was ljet echter vrijwel hopeloos, zoodat E.M.H.C. geen moeite - had om nog voor rust de achterstand in een 3—1 voorsprong om te zetten. Na de hervatting ging 't bij V.H.C. Iets beter. De achterhoede slaagde er tenminste in, zich de vijandelijke voorhoede met succes van 't lijf te houden. Na 15 minuten werd V.H.C. een strafcorner toegekend, die door W. Nefkens op de bekende manier ingeschoten werd 2—3. V.H.C. werd nu sterker en de druk op 't E.M.H.C. doel werd zoo groot, dat zoowat 't heele elftal stond te verdedigen. Twee Venlosche goals werden nog geannuleerd. Het groot aantal overtredingen van E.M.H.C. leverde V.H.C. nog twee straf corners op. die beide benut werden door W. Nefkens. Vooral de laatste minuut was spannend. De stand was 3—3, toen V.H.C. nog een strafcorner kreeg. Ook deze werd benut, zoodat het einde juist nog de overwinning bracht. V. K. H. Gnoothi Kairon Venlo Viering le lustrum der damesafdeeling Op bescheiden wijze heeft de Venlosche Katholieke * Hockey-club Gnoothi Kairon Zaterdag en Zondag het le lustrum van hare damesafdeeling herdacht. Zaterdagmiddag werd Uno Animo uit Helmond, welke vereeniging aan de feestviering deelnam aan het station alhier verwelkomd, terwijl op het terrein der jubileerende vereeniging aan de Onderste Molen onderlinge wedstrijden der dames plaats vonden. v In het patronaatsgebouw in de Noord-Binnensingel vond des avonds 'n cabaretavond plaats, gepaard gaande met een gezellig samenzijn voor de leden der jubileerende vereeniging. Zondag werd ingezet met een clubmis in de huiskapel der eerw. paters Dominicanen. In de refter der Kweekschool van het Dominicanerklooster vond vervolgens een gezamenlijk ontbijt plaats. Omstreeks het middaguur recipieerde het bestuur der jubileerende vereeniging in café Limburgia. waarbij gelegenheid werd geboden om de jubileerende afdeeling te complimenteeren. Aan de dames die vanaf de oprichting deel van de damesafdeeling uitmaakten werd een herinnering aangeboden. Tot besluit is een huldigingswedstrijd dames V.K.H.—Uno Animo gespeeld, welke ontmoeting door de Venlosche dames met 3—1 werd gewonnen. Duitschland wint met 2—0 ~ van Hongarije Het Duitsche nationale hockey -elftal heeft Zondag den landenwedstrijd tegen Hongarije met 2—0 gewonnen. Het was de vijfde ontmoeting tusschen de beide landen en de eerste overwinning welke de Duitschers op Hongaarsch gebied behaalden. Ondanks voortdurende Duitsche veldmeerderheid en talrijke gevaarlijke aanvallen, maakten de Duitschers eerst na een half uur door den midvoor Schmalix uit Berlijn het eerste doelpunt. Met dezen stand kwam de rust. In de tweede helft namen de Hongaren .door hun enthousiasme het heft in handen en brachten het vijandelijke doel steeds in gevaar. Toen aan Duitsche zijde de linksbinnen, Aaak, na 16 minuten in de gelegenheid was het tweede doelpunt te maken, was de strijd beslist. Van Vliet wint te Berlijn In de uitverkochte Deutschlandhalle werden Zondag belangrijke wielerwedstrijden gehouden, waaraan ook onze landgenooten ^rie van Vliet en Jan Derksen deelnamen. Het ging ditmaal om de groote prijzen van dé rijkshoofdstad. Arie van Vliet boekte een mooi succes door in den eindsprint als eerste over de eindstreep te gaan voor Merkens, die slechts met een achterstand van een handbreedte tweede werd. Met een achterstand van een banddikte plaatste Falck-Hansen zich derde, terwijl Derksen met een halve lengte achterstand met de vierde plaats genoegen moest nemen. De eindsprint in de verliezersronde had het volgende verloop: 1. Bergomi, 2. Ehmer, 3 Danhalt, terwijl Abtolfi als eerste gedistanceerd werd. Bij de amateurs kwam Bunzei als eerste aan. Tweede werd Wiemer, 3. Diedler, 4. Egerland (allen Berlijn). In den duurrit behaalde Lohmann de overwinning in 74.970 K.M., 2 Stach in 74.780 K.M., 3. Hoffmann in 73.815 K.M., 4. Heimann 73.595 K.M. nl den tijdrit over een ronde was weer de overwinning voor van Vliet. Hij maakte den tijd van 12 sec., gevolgd door Derksen met 12.3 sec., derde werd Merkens met 12.4 sec. ïjij de amateurs was Bunzei weer de beste man In 12.1 sec. --- Feuilleton Twee Menschen VAN KARAKTER Door Emmy Bloemfontein. 4) Zijn bezoek bracht intusschen heel wat drukte voor haar mee. Ze wist, dat ze er har werkgeefster niet te veel bij moest raadplegen, want dan zei die, dat ze „daarvoor toeh geen hulp bij zich genomen had", èn, handelde ze geheel op eigen initiatief, dan zou ze er aan herinnerd worden, dat ze zich volstrekt niet verbeelden moest, hoe ze de meesteresse was ln .huis. Tegen den tijd, dat Let zich ging kleeden, was ze dan ook zoo moe, dat ze dien neef van mevrouw Klein mijlen ver wenschte! Maar, toen ze haar mooie witte avond-japon maar eenmaal aanhad, kreeg ze weer meer moed en ging ze het toch ook wel prettig vinden om een ander gezicht te zien en eens iets anders te hooren. Ze was oo,k blij, dat ze nu eindelijk eens aanleiding had, om dat toiletje te dragen, dat ze nog niet aan gehad had. Mevrouw Klein was geel van aard te noemen; en mee om haar zelfs wille, zag ze graag, dat haar gezelschapsdame goed te voorschijn kwam. , Dus, smaakvol gekleed en met de hooge hakken van haar satijnen schoentjes erappig klip-klappend, kwam Aletta angzaam beneden. Haar werkgeefster ,~>d haar namelijk te verstaan gegeven, at ze niet vóór het laatste oogenblik verschijnen moest, want, „mijn neef en ik zullen elkaar heel wat te vertellen hebben". Dat uur vooraf in den salon was den heer Otto Torn dan wel heel langzaam omgekropen; toen de andere gast Robert Gilse verschenen was. Toch waren die beide jongelui tè verschillend van aanleg, dan dat de conversatie hard vlotten zou. Precies bij het luiden van de gong trad Let binnen en mevrouw Klein kondigde aan: ..Dit is mijn gezelschapsdame, mejuffrouw Aletta Moor. Ze is al eenige jaren bij mij". Let trad naderbij, met fier opgericht hoofdje: Als er een gast was, wilde ze altijd toonen, dat —■ mocht ze dan al een ondergeschikte wezen, — ze daarom volstrekt nog niet onderdanig was. „Mijn neef, de heer Otto Torn," zei me vrouw Klein weer. Let boog beleefd, maar nam niet dé hand aan. die de gast haar bood, want ze kwam tot de verbluffende ontdekking, dat die wés niet meer of minder, d°n haar verschrikkelijken criticus uit ' i Kreupelboschje; en ze was er zeker va i, dat hü haar ook herkende! Haar plaats aan tafel was naast Robert Gilse. — Ze praatte heel vlot met hem, maar dominé Gilse voelde zich niet op zijn gemak met haar; — vooral, nu zij zoo bijzonder elegant gekleed was. Hij vond dien avond iets onnatuurlijks in haar. Waarom ter wereld sprak zij toch maar steeds van schilderijen en van de opening van Pulchi Studio? Mevrouw Klein scheen ook niet op te hebben met die keuze van onderwerp en scherp vroeg zij: „Weet je niet wat amusanters om over te praten?" „De kunst is zoo Interessant!" betuigde Aletta met klem. „Dominé Gilse is dat toch zeker ook wel met mij eens?" Nu, die kon niet anders zeggen, dan d".t hij zeer veel hield van schilderijen, en Otto Torn keek haar eens aan met een glimlach, die haar een duidelijk bewijs was, dat hij er alles van .begreep, maar er zich ook allesbehalve verlegen onder voelde. Na tafel verzocht mevrouw Klein haar gezelschapsdame of zij zingen wilde voor haar neef. „D&t moest er nu ook nog bij komen, dat zii zingen zou om een man te amuseeren, die haar beleedigd had!" dacht Let. Zij kreeg een geweldige kleur; iets waar Otto Torn plezier in had; — niet alleen uit een artistiek oogpunt, maar ook omdat hij het grappig vond. haar streven waar te nemen om zich toch vooral niet aangenaam te maken. „Ik geloof, dat ik vanavond «maar liever niet zingen moet. Ik ben wat schor!" „Wat een dwaasheid, kind!" zei mèvrouw Kleiiï. „Je bent net zoo min schor, als ik!" , „Maar ik heb niets nieuws om te zingen!" „Dat geeft niet. Mijn neef kent je repertoire immers niet?" „Ik zal dankbaar van het mij gebodene genieten!" viel Otto in. „Heel vriendelijk van u! U is zeker een zacht criticus!" HOOFDSTUK V. Let had van nature een lieve, sympathieke stem en mevrouw Klein had gezorgd, dat die wèl geschoold was. Ze zong een eenvoudige Duitsche ballade en zong die goed. Toen ze ophield, werd ze gewaar, dat Torn dicht bij haar was komen zitten. „Wordt nu niet nerveus, omdat ik hier ben", zei hij. „U zingt zeer goed. Laat u zich meer gaan U moet niet uw best doen, om het mooier te willen maken door een tremolo!" Hoe durfde hij zich toch over alles een oordeel aan te matigen? dacht zij weer. Maar nu dit zoo gunstig had geluid, stond zij er ook niet zoo vijandig tegenover. Mevrouw Klein gaf nu orders, dat zij wat zou zingen en Aletta deed haar best. Otto luisterde aandachtig; en na afloop hoorde ze hem hartgrondig „bravo!*' roepen. ,.U is zeker een autoriteit op muzikaal gebied, mijnheer Torn?" vroeg zij, zich ineens omkeerend op haar tabouret. „Wat een dwaze manier van converseeren", meende mevrouw Klein. „Ik weet wel wat af van muziek", antwoordde hij. „Ik heb de beste zangers en zangeressen gehoord!" „O — gehoord! van het hóóren van goede muziek wordt men nog geen kenner, maar door zelve de kunst te beoefenen". „Speel of zing jij, Otto?" vroeg de gastvrouw. „Zeker wèl? — Je moeder — ik meen je vader was " „Toen u mijn vader kende, was hij muziekonderwijzer. Maar daar heeft hij het niet bij gelaten! Hij heeft zich opgewerkt tot een van de beste operazangers: En wat zijn pianospel betreft, hij had een prachtigen aanslag. Ik ben niet trots op veel, maar ik ben er trots op als ik mij herinner, dat — mijn vader mijn vader was!" Hü sprak luide en met grooten nadmk. Dominé Gilse was aan het venster getreden en keek uit in den tuin. Let was hem gevolgd, uit kieschheid tegenover den spreker, terwijl die zijn herinneringen ophaalde. Voor het eerst had zij sympathie met Torn gevoeld: hij schaamde zich tenminste niet voor zijn afkomst. „Kom eens hier bij mij zitten", zei mevrouw Klein gebiedend. Hij gaf gevolg aan die uitnoodiging en Let, die zeer scherp hoorde, vernam het volgende: ,,Nu, beste jongen, ik wil je wel vertellen, dat ik veel met je op heb! Het komt niet zoo dikwijls voor, dat iemand in mijn smaak valt. maar, — is dit eenmaal zoo, — des te beter voor den persoon in kwestie. Maar ik houd niet van familiariteiten, daarom had ik liever niet, dat je van je vader sprak. Hij hoorde niet tot onzen kring. De van Geunsen waren niet Ingenomen met het huwelijk van die arme Amelia!" „Moeder heeft nooit een verstandiger zet gedaan. dan toen ze met vader trouwde! Het eenige wat te betreuren valt, is, dat ze haar trouw aan hem vergeten heeft, door weer in het huwelijk te treden. Dat ze dit heeft gedaan en dat wel twee jaar nadat de beste man, die ooit bestaan heeft, naar zijn graf werd gedragen, zal mij altijd een raadsel blijven! — Ik zal spreken van mijn vader, wanneer ik daar lust in voel en dat zal dikwijls zijn. Als u mij op deze voorwaarde riiet ontvangen wilt, nu, dan zal ik liever niet komen!" Het was klaarblijkelijk vele jaren geleden, dat mevrouw Klem zoo aangepakt was. De twee, die dit mee aangehoord hadden, keken elkaar angstig vragende aan. Toch voelde Aletta zich getroffen door zijn flink optreden, al gaf ze hier ook geen blijk van, toen de gastvrouw voortging: „Ik heb je immers gezegd, — of dan zag ik het nü, — dat^het een afspraak was onder de van Geunsen, dat de naam van je vader niet genoemd zou worden. Ik hoef je nu enkel in herinnering te brengen, dat ik een van Geunsen ben". „Wie zijn de van Geunsen ?" riep Otto. ,,Wat zijn ze mii? Ik ben een Torn er niemand heeft ooit kunnen zeggen, df' een Torn niet wist wat hij wilde!" „Laten we in den tuin gaan, domino Gilse," fluisterde Aletta. De dominé sloeg haar een sjaaltje over het hoofd, waar haar gezichtje ondeugend onderuit piepte, toefn ze vroeg: „Hij durft, hè? — O, hoe heerlijk, om hem zoo eens te hooren spreken tegen mevrouw Klein!" Ondanks zichzelve barstte Aletta ln lachen uit. „Mevrouw Klein zal het hem nooit vergeven", meende de dominé. „Het w&s pijnlijk, dat vind ik ook!" „Wilt u wel gelooven, dat ik haast niet naar binnen durf?" Terwijl ze daar zoo den tuin rondliepen, klonk er Ineens muziek van binnen. Verrast keken ze elkaar aan en zagen nu, dat Otto Torn aan de piano zat en dat zijn tante aandachtig naar hem luisterde. Zoodra ze het tweetal gewaar werd, wenkte ze hen, en riep: „Gauw, komt binnen! Jullie hebt heel wat gemist!" ,.Dat was Tschaikowsky,_niet waar?" vroeg Let. Juist". ÜToe, speel nóg wat, Otto!" drong mevrouw Klein en wel op zóó smeekenden toon, dat dit andermaal op Let's lachspieren werkte. ..Met genoegen", antwoordde Otto. „Zal ik u eens iets laten hooren van mijn vader?" „Componeerde hij dan ook al?" „Ja, zeker, van die kleine stemmingsbeelden". Toch zag Aletta Otto nu weer in het oude licht: er namelijk van genietend, dat hij er de vrouwen „onder had". Ze kon nu bijna wenschen. dat hem dit met zijn tante niet was gelukt.. Maar ze bleef het waardeeren, dat hij het zoo voor zijn vader had opgenomen. Hoe dikwijls had zij den hare niet verdedigd! Toen Torn ophield met spelen, zei meT rouw Klein: „Prachtig. Otto! Zoo mag je het meer loen voor mij!" Een oogenblik later nam de bezoeker afscheid en sprak zijn tante uitnoodigend: -> „Je begrijpt toch wel, dat je morgen je bagage van het hotel naar hier laat vervoeren? — Zoo lang je in Noordwijk - blijft, zal je bij mij logeeren!" „Heel graag, als lk bij u tenminste niet in den weg ben, tante! Noordwijk is een mooie plaats, met heel wat plekjes, die tot schetsen dringen, niet waar?" j (Wordt vervolgd) --- GEMENGD NIEUWS DE „DORUS RIJKERS" REDT NEGENTIEN SCHIPBREUKELINGEN. Vrijdagochtend om half vijf werden te Den Helder noodsignalen waargenomen uit de richting van de Haaksche Gronden. Onmiddellijk voer de „Dorus Rijkers" van 9e Noord- en Zuid-Hollandsche Redding Maatschappij uitHet zou een moeilijke tocht worden. Er stond een stormachtige noordwesten wind en de zee was zeer ruw. Maar schipper Coen Bot zou succes hebben. In twee zware tochten bracht hij negentien leden van het in nood verkeerende Zweedsche ruim 1800 ton groote s.s. ..Magdalena", dat op weg was van Rotterdam naar Stockholm, behouden thuis. De Magdalena had te kampen met een zwaren tegenwind en de hoogloopende zee. Tegen half vier in den ochtend raakte het schip te dicht onder de Haaksche GrQnden. Het roer stootte en de stuurinrichting werd onklaar, zoodat het schip stuurloos werd op een der gevaarlijkste punten van onze kust. De kapitein besloot te ankeren op de westelijke punt van het Westgat omeen stranding op de Haak te voorkomen. Tegelijkertijd flitsten de noodsignalen den donkeren nacht in, die direct beantwoord werden door het uitloopen van de Dorus Rijkers. Het was buitengewoon moeilijk om verbinding te maken met het schip, daar de Magdalena met den boeg in den wind lag, zoodat er geen lijzijde was om langszij te komen en het gevaar bestond, dat de reddingsboot te pletter zou worden geslagen tegen het Zweedsche schip. Het gelukte echter veertien leden der bemanning over te nemen. De gezagvoerder wenschte zijn schip nog niet te verlaten en bleef met vier man aan boord. Kort nadat de Dorus Rijkers terug was gekeerd, gaf de Zweed opnieuw noodsignalen. De toestand was onhoudbaar geworden en de kapitein had het N.C. sein laten geven, omdat hij en de aan boord gebleven leden der bemanning het vaartuig wilden verlaten. Weer had de Dorus Rijkers een zwaren tocht voor den boeg en weer kwam zij met de grootste moeite langszij. Herhaaldelijk stootte de reddingsboot tegen de Magdelena, zoodat de Dorus Rijkers schade opliep aan het heklicht en de kopflenders. Dank zij deze .moderne kopflenders echter konden de zware schokken worden opgevangen en vier man o.w. de kapitein, wisten zonder ongelukken op het vangnet, waarmede de Dorus Rijkers is uitgerust, over te springen. De vijfde man echter sprong mis en kwam in de kokende zee tusschen het schip en de reddingsboot. Hij wist zich vast te klemmen aan de grijplijnen van de Dorus Rijkers, zoodat ook hij veilig binnenboord kon worden getrokken. Benouden keerde de Dorus Rijkers te Den Helder terug. In totaal waren op deze beide zware tochten negentien schipbreukelingen gered. Schipper Coen Bot heeft met deze redding zijn 439sten geredde binnengebracht. Hij nadert het record van den naamgever van de reddingboot „Dorus Rijkers", die in totaal 486 man van een [ zekeren dood redde. Bevolking der aarde groeit steeds aan Meer van Konstanz zou geheele wereldbevolking kunnen bevatten. Berlijn, (V. P. B.). — De bevolking van onze aarde is ln den loop van de laatste 30 jaar sterk toegenomen. In 1910 bedroeg zij 1620 millioen zielen. Dit cijfer is vastgesteld aan de hand van betrouwbare statistieken en volkstellingen, of althans van deskundige schattingen. Tien jaar lajter, in 1920, telde men reeds bijna 200 millioen menschen meer, nl. 1811 millioen. En op dit oogenblik is de bevolking der aarde aangegroeid tot ongeveer 2175 millioen zielen. Deze toename van het aantal bewoners is voor een groot deel toe te schrijven aan de verbeterde hygiënische toestanden en de verminderde sterfte onder de zuigelingen, althans in de beschaafde landen, het minder veelvuldig voorkomen van epidemieën, die vroeger geheele landstreken onttrokken enz. De gemiddelde ouderdom van het menschlijk geslacht is aanmerkelijk hooger dan in de 19e eeuw. Hoe is deze bevolking nu over de verschillende werelddeelen verdeeld? Azië telt 1196 millioen inwoners en Australië bijna 11 millioen. Het is opmerkelijk, dat vier vijfden van de geheele bevolking der wereld gevestigd is op het Noordelijk halfrond, voornamelijk in Europa, China en Indië. De Zuidelijke helft van onze planeet wordt grootendeels in beslag genomen door enorme zeeën. De Devolking is het dichtste in Zuid-, Oost- en Zuid-Oost-Azië. Als men een kaart van de wereld voor zich neemt en een cirkel trekt met als middelpunt ongeveer Thailand, terwijl de buitenste rand van dien cirkel juist nog de Noordelijke grens van China raakt, omvat deze ruimte een gebied, waarop 1 milliard menschen leven; bijna de helft van de bevolking der wereld derhalve, want binnen dezen kring vallen o.a. China met 431-, Britsch Indië met 350 en Nederlandsch-Indië met 65 millioen bewoners. Men kan er zich een denkbeeld van vormen, hoe ver deze 2175 millioen menschen uit elkaar wonen, wanneer men bedenkt dat zij, dicht naast elkaar geplaatst een ruimte zouden bedekken ongeveer zoo groot als de oppervlakte van het meer van Konstanz. Afvalstoffen, die nuttig dienst doen Berlijn, November (V.P.B.) — De inzameling van wat men gewoon is aan te duiden met den algemeenen naam van afvq.1, wordt steeds beter georganiseerd en neemt voordurend grootere vormen' aan. Deze inzameling is geen oorlogsverschijnsel, zooals velen ten onrechte dikwijls denken. Ook wanneer er geen sprake is van oorlog is de handel in afval .van groote beteekenis. Thans evenwel neemt het z.g. afval een nog veel belangrijker plaats in, daar het op die wijze mogelijk wordt den invoer van grondstoffen uit het buitenland sterk te beperken en dus deviezen worden gespaard. Bij den handel in afval kan men in hoofdzaak vier categorieën van menschen onderscheiden, die zich daarmede bezig houden: den ophaler, den sorteerder, den kleinhandelaar en den groothandelaar. Deze werken allen, ieder op zijn terrein, mede aan het groote doel Van hoeveel beteekenis het verzamelen van afval is, blijkt wel uit het feit, dat b.v. in de V.S. in 1937 de productie Van koper uit afval niet minder dan 700.000 ton bedroeg. Deze overtrof verre de geheele Amerikaansche productie van koper uit ertsen, die slechts 520.000 ton bedroeg. In Duitschland is het inzamelen- van afval uitgebreid tot* alle gebieden, die in economisch opzicht van belang _ zijn. In de eerste plaats -het oude ijzer, waaruit nieuw metaal wordt gesmolten. Daarop volgen de lompen, die tot nieuwe textielstoffen worden verwerkt. In de laatste jaren voor den oorlog werden gemiddeld 100.000 ton oud textielmateriaal verwerkt, met een waarde van 130 millioen R.M. In het jaar 1938 bereikte men, door het opnieuw bewerken van 1 millioen ton oud papier, een besparing van 3 millioen kubieke meter hout. Elk jaar worden er in Duitschland ongeveer 400.000 ton beenderen weggeworpen, waarvan men tot nu toe slechts ongeveea 'een derde heeft kunnen bemachtigen. Voor de fabricage van lijm, zeep, technische oliën en vetten en glycerine is men hoofdzakelijk aangewezen op het gebruik van beenderen, om van het gebruik door andere industrieën nog maar te zwijgen. Thans is men overgegaan tot het inzamèlen van van oude fiesschen, die bij honderdduizenden, ja, millioenen voor den dag komen. --- LATERE BERICHTEN Voorzorgsmaatregelen van Moskou in Verre Oosten Sjanghai, 11 November (D.N.B.) — Het Japansche persbureau China News verneemt uit welingelichte kringen, dat de bolsjewistische instanties te SJanbhai voorbereidingen treffen voor het geval er in het Verre Oosten vijandelijkheden zouden uitbreken. Leden van het personeel va:n Tass en ambtenaren van de Gepeoe, die onlangs in Sjanghai zijn aangekomen, hebben het verzoek ontvangen toe te treden tot Wit-Russische en andere organisaties, teneinde als ..vijfde colonne ' te werken voor het geval er vijandelijkheden tusschen Japan en de Sovjet-Unie zouden uitbreken. Rogof. de leider van de Gepeoe te Sjanghai, heeft verklaard, dat net verloop van den Duitsch-bolsjewistischen oorlog onrust onder de hier wonende bolsjewieken heeft teweeggebracht. Onder de bolsjewistische firma's valt een zekere alarmstemming niét te miskennen. Voorts meldt China News op grond van inliehtingen uit 'bolsjewistische kringen, dat het moreel onder de bolsjewistische troepen ondanks een wanhopige tegenpropaganda hard achteruit gaat en dat het aantal deserteurs toeneemt. De aanvallen op het Suezkanaal Genève, Nov. (D.N.B.) — Een uit Egypte komende reiziger heeft aan de „Figaro" over de ernstige uitwerking van de Duitsche luchtaanvallen op het verkeer door het Suez-kanaal o.a. medegedeeld: Sedert Februari 1940 moest het verkeer door het kanaal verscheidene malen geheel en al worden onderbroken. Baron Benolt, de directeur der Suez Kanaal Maatschappij in Egypte, heeft onlangs tegenover het Egyptische blad „AI Mokattam" verklaard, dat in Juni, Juli en Augustus van dit Jaar het verkeer door het Suez-kanaal gedurende 23 dagen geheel of gedeeltelijk onderbroken was. De Suez-kanaal Maatschappij heeft volgens denzelfden reiziger medegedeeld, dat de schepen die de herstelwerkzaamheden aan het kanaal moeten uitvoeren, niet meer ln staat waren deze in hetzelfde tempo uit te voeren, waarin de vernielingen door bommen aan de oevers en de bedding van het kanaal plaats vonden. Behandeling van Duitschers IN IRAN EN IJSLAND. Berlijn, 10 Nov. (D.N.B.). — Voor de Duitsche en buitenlandsche pers alhier hebben vandaag de gewezen Duitsche gezant te Teheran, Ettel, en de gewezen Duitsche consul-generaal te Reykjavik, prof. Gerlach, rapport uitgebracht over het optreden van Britten en Sowjets tegenover diplomatieke vertegenwoordigers van Duitschland en tegenover de Duitsche kolonie te Iran. Het rapport van Ettel was een lange aanklacht tegen de Brltsche regeering, die schuld draagt aan het lot van Duitsche mannen en vrouwen, wfer loyale houding Jegens het gastland door de Iraansche regeering meer dan eens uitdrukkelijk voorbeeldig is genoemd. Bij deze maatregelen tegen de Duitsche kolonie, aldus de gezant, was de Brltsche regeering de drijvende gracht en de Sowjet-ambassadeur steeds een gewillige dienaar, die op den voorgrond trad, ( als bedoelde maatregelen de „goede reputatie" van Engeland zouden kunnen schaden. Gerlach deelde mee, dat hij 10 Mei 1940 uit zijn consulaat gezet en met de andere Duitschers op IJsland aan boord van den Engelschen kruiser Glasgow werd gebracht. In tegenstelling tot de EngelBChe belofte werd hij niet naar Duitschland gebracht, doch eerst te Liverpool en later te Londen in een smerige gevangenis opgesloten. Later werd hij naar den Tower overgebracht. Protesten mochten niet baten en de behandeling was uiterst streng. Na twee en een halve maand werd Gerlach, lichamelijk volkomen geknakt, naar het eiland Man overgebracht en kort daarop zag hij eindelijk zyn gezin terug. Aan het slot van zijn uiteenzetting :neldde Gerlach. dat hij was uitgéwisseld tegen den Britscj en ambassadeur Oliphant, die in Duitschland op heel wat behoorlijker wijze ls behandeld. In een brief hierover geeft deze uiting aan de „erkentelijkheid van het geheele reisgezelschap voor de bewonderenswaardige organisatie van de reis" en het slot luidt woordelijk: „Door al hetgeen u zoo vriendelijk voor ons hebt gedaan, zal deze reis ln aangename herinnering blijven!" Ervaringen van mevrouw Gerlach. Berlijn, 10 Nov. (D.N.B.). — De echtgencote van consul-generaal Gerlach heeft haar ervaringen ln Engeland neergelegd ln een rapport. Met haar dochters van 19 en 11 jaar kwam zij te Liverpool ln een gevangenis terecht, waar de behandeling ongelooflijk was. Het jongste dochtertje werd tenslotte ondergebracht ln -een soort tehuis voor vondelingen, moeder en oudste dochter in een vrouwengevangenis tusschen misdadigsters. De directeur-generaal betichtte haar van splonnage en de behandeling was dienovereenkomstig. Tenslotte werden de dames ln een pension ondergebracht, maar daar woonachtige officieren namen aanstoot aan haar. Vla een vrouwenkamp op Man, waar voornamelijk Jodinnen waren, werd mevrouw Gerlach hereenlgd met man en Jongste dochter. Nadere bijzonderheden. In aansluiting op het bericht inzake de behandeling van den Dultschen consulgeneraal te Reykjavik, prof. Gerlaclf kan nog het volgende worden gemeld: Nadat hem te Liverpool alle identiteitspapieren met Inbegrip van zijn diplomatenpas waren afgenomen, werd zyn verzoek om onmiddellijk bezoek te mogen ontvangen van den vertegenwoordiger, die de Duitsche belangen ln Engeland behartigd, afgewezen. Zoo smerig de gevangeniscellen, de stroozakken en dekens waren, zoo smerig waren het waschvertrek, dat tevens voor de andere arrestanten diende en den handdoek. Scheergerei, kam, borstel, zeep en tandenborstel werden den consul-generaal geweigerd. Op J5 Mei werd Gerlach naar Londen en wel voorloopig voor 14 dagen in een school, die als interneeringsgebouw was ingericht en later naar den Tower overgebracht. Gedurende de eerste maanden was bet den vertegenwoordiger van het Duitsche Rijk niet geoorloofd dagbladen of berichten te ontvangen. Ook mocht hij geen brieven schryven. Op herhaald nadrukkelijk verzoek werd hem tenslotte toegestaan tusschen de muren, welke rondom den Tower liggen, te wandelen, waarbij hij echte* steeds bewaakt en vergezeld werd door een cipier met geweer aan den schouder. Op 19 September werd Gerlach na 2% maand zware, eenzame opsluiting, lichamelijk en geestelijk geheel gebroken, naar hét eiland Man overgebracht, op -7 October werd hij eindelijk met zijn gezin vereenigd. Over de behandeling van mevrouw' Gerlach in de Liverpool City Police gevangenis nog het volgende: Ondanks het protest van mevrouw Gerlach en ondanks haar verzoek op een haar waardige behandeling werd zij dagfenlitng ln deze gevangenis vastgehouden. Tijdens haar verblijf viel haar de ongelooflijkste behandeling ten deel. Allereerst nam men alles van haar weg, wat mevrouw Gerlach en haar beide dochters bi) zich "hadden, met Inbegrip van de diplomatieke passen, waar zij gedrieën in een kleine donkere cel werden opgesloten. In deze cel lagen dunne stroomatrassen, kussens met stroo gevuld en twee smerige dekens. Terwijl het jong» ste dochtertje ln een tehuis .voor vondelingen werd ondergebracht, werden mevrouw Gerlach en haar oudste dochter ge* heel ln het onzekere gelaten over het lot van haar man resp. vader. Na eenigen tijd werd mevrouw en haar oudste dochter overgebracht naar een vrouwengevangenis in Manchester. Daar waren de cellen iets beter, doch de toestanden waren precies gelijk aan die van de andere gevangenis. Zoo werden zij des ochtends om 6 uur gewekt, waarna zij gemeenschappelijk met de strafgevangenen, met in de eene hand een wascljkom of eetgerei en ln de andere hand den nachtspiegel naar de waschplaats moesten gaan, die in een onbeschryflijken toestand verkeerde. Deze ruimte werd zoowel voor het schoonmaken van de nachtspiegels gebruikt als voor het omspoelen van het eetgerij. Vervolgens werden zij weer opgesloten tot het ontbijt, dat koud en in onsmakelijken toestand werd verstrekt. Bijzonder stuitend noemde mevrouw Gerlach het optreden van den gevangenisdirecteur, die haar van splonnage probeerde te beschuldigen. Bij de visiatie die volgde, werd haar ondergoed opengetornd en de zolen van haar schoenen en de hakken beklopt. Tenslotte kregen zij de lnbeslaggenomen eigendommen weer terug, met inbegrip van de diplomatieke pas. Na zooals reeds gemeld, eerst in een pénsion te zijn gebracht en vervolgens ln een rendez-vous-huis, werden zij vervoerd naar een vrouwenkamp in Port Erin op het eiland Man, waar voor het grootste deel de vrouwen Jodinnen waren. Dit was 'de laatste etappe. Eindelijk werd mevrouw Gerlach en haar dochter hereenlgd met haar man en jongste dochter. Het gezin werd tenslotte zoo gehuisvest als men op grond van positie van prof. Gerlach mocht verwachten. Waterhoogte Maas, Venlo Venlo, 11 November 1941 Stand der Maas hedenmorgen 8 uur 11.79 M. Val 33 c.M. --- De vuuroode scheentjes (TEEKENINGEN PAX HOLLAND) 39. Daar lag kleine Anneke, voorover ln het gras. midden tusschen de bloemen en snikte of haar hartje breken zou. Maar langzamerhand werd ze rustiger en lag ze heel stil voor zich uit te kijken. Daar kwamen dezelfde zonnestraaltjes die haar des morgens gewekt hadden, ook weer aanbuitelen. 40. Nu speelden ze met de bloemen. Kijk het was of de bloemen gezichtjes kregen. Lieve zachte gezichtjes, die konden lachen of treurig zijn. Vlak bij stond een heel mooi blauw klokje op een langen steel. Toen de zon haar kroontje streelde, glimlachte ze. ---