Derde Blad. Buitengewone Premie voor de lezers van het Venloosch Nieuwsblad. Voor onze lezers stellen we verkrijgbaar, zoolang de voorraad strekt, de zoo gunstig gerecenseerde, humoristische roman van J. von Dewall „De Erftante" tegen de helft van den oorspronkel\jken prijs, zjjnde 30 cents a contant. Voor buiten tegen inzending van dit bedrag plus 10 cents frankeerkosten. Voor niet-lezers van ons blad is de prjjs 60 en 70 cents a contant. --- Vooruitgang van den boer. Nog zooveel tientallen van jaren is het niet geleden — en misschien, gebeurt het nóg wel hier of daar, — dat de boer er eens hartelijk mede lachte, als beweerd werd dat ook hg zijn vak moest leeren. Dat weten wij allen. Als er een zoogezegde heer uit de stad kwam, die de bewoners van het land hier of daar in een herberg of vergaderlokaal zou toespreken, men vond het gewoonweg erg bespottelijk. Wat wist nu zoo'n heer uit de stad van het boerenvak ? Hl wist immers het onderscheid nog niet tusschen klaver en vlas... hij dacht gelijk men wel eens vertelde, dat de aardappelen aan boomen groeiden. De ouderen van dagen bleven van zoo'n vergadering eenvoudig natuurlijk allen thuis: .boeren" dat is een vak, wat aangeleerd moet worden van vader tot zoon in den hof, op het land, in den stal. Maar de jongeren waren over het algemeen meer nieuwsgierig; men vond er toch overal die eens gingen luisteren naar den vreemden heer. al was het alleen maar om daar te hooren wat voor „dwaasheden" hij over het boerenvak zou uitkramen. Eigenlijk gingen ze om pleizier te maken. Maar wat stonden ze al aanstonds verbaasd, toen ze den spreker eenige oogen blikken hadden aangehoord. Het leek toeh wel, alsof hij er meer van wist dan ze gedacht hadden. In alle geval verstonden ze, wat hij daar uitlegde en waarlijk het was ioo dwaas nog niet. Het moest gezegd worden: wat h\j voorstelde was althans de overweging of zelfs een proefname wel waard en — zoo waarlijk! die proeven slaagden uitstekend. En na eerst van de jongeren werd reeds spoedig ook dra van de ouderen het vertrouwen gewonnen: omdat de mensch voor niets zoo vatbaar is, door niets zich zóó laat overtuigen als door ■de belangen van zijn zak. Na dat gebrekkige moeilijke begm op verschillende plaatsen vele jaren geleden, zien wij thans rondom ons ook het vak van den boer aanzienlijk deelnemen in den dubbelen vooruitgang van kennis en welvaart. Daar is ook voor hem bijna geen onderdeel van zjjn bedrijf of de geleerden hebben het zich tot od der werp van studie genomen: daarna door proefondervinding de resultaten hunner wetenschap bekrachtigd om ze zoo met gewaarborgde zekerheid aan de belanghebbenden voor te stellen. Landbouw en veeteelt, zuivelbereiding, pluimvee, eierenproductie en -verkoop, export en andere verkoop van varkens en kolveren, zjj worden allen tot aanzienlijke hoogte opgevoerd door den vooruitgang, door de meerdere ontwikkeling van den boer, gerugsteund door den sterken stut van het verenigingsleven, aan welk laatste immers ook weer slechts dan wordt deelgenomen met profijt, wanneer men met zijn tijd medegaat. Die ontwikkeling van den boerenstand, die reeds feitelijk verkregen opbloei van deze krachtige kern onzer maatschappij, of die ernstige pogingen en laatste voorbereiding tot naasten opbloei, zij vervullen de vrienden van den boer met oprechte vreugde. Vandaar de protectie en steun aller auroriteiten, wie hun heil ter harte gaat: de geestelijke en wereldlijke ter plaatse zelf, de hoogere en hoogste Reeeering. Vandaar de bereidvaardigheid en dienstwilligheid, als er voor den boer iets geed?, iets nuttigs gedaan kan worden, vandaar zelfs de allergrootste offergraagte. Gaat aan dat alles nog gepaard de steeds ruimer geschonken medewerking, het meer en meer gaarne gebruik maken der hem geschonken hulpmiddelen door den boer zelf, dan kan onmogelijk de tijd ver af zijn, dat hij terugkeert tot vroegeren welstand, tot zjjn eigen geluk en tot dat der geheele maatschappij. »M. C." --- FEUILLETON. Eindelijk. 21) Dit alles is, op zichzelven beschouwd, reeds opmerkenswaardig genoeg, men onderzoekt verder en ontdekt nog meer zonderlingheden, bijvoorbeeld, dat de heer des huizes ten tijde dat de schaking plaats had, in den tuin was en door het hek keek, juist toen het meisje h»ren belagers ontsnapte en klaarblijkelijk naar haar vorig tehuis wilde teruggaan. Zoodra zij hem zag, vluchtte zij evenwel ond»r teekenen van de uiterste vervaardheid en liep den rooveis regelrecht weder in de armen... Zei u iets, mijnheer Blake?" onderbrak Gryce hier plotseling zijn verslag. De aangesprokene schudde het hoofd. „Neen," antwoordde hy kortaf, ga voort. „Voorts werd aan het licht gebracht ) dat die mijnheer alle verkeer met dames nit de hooge gezelschapskringen in de maatschappij vermijdt, daarentegen vaak de armoedigste wijken en achterbuurten der stad opzoekt, daarin ronddwaalt, waar jnen hem op de hoeken van afgelegen stegen met arme meisjes uit de laagste volksklassen heeft zien praten. De laatste persoon, met wie hij een gesprek voerde, houdt men, te oordeelen naar sommige kenteekenen, voor dezelfde, die uit zijn huis verdwenen is..." „Haltl" viel mijnheer Blake hem thans gebiedend in de rede, „dat is bepaald een vergissing, het is eenvoudig onmogelijk!" „Maar om welke reden?" „Het meisje bezat goudachtig glanzend haar en zulks kan bij de persoon, die in mijn huis was, niet het geval zijn geweest.". „Ik dacht, dat gij u niet herrinnerdet, dat naaistertje ooit te hebben gezien en niets van haar uiterlijk en voorkomen afwist ?" „Indien zij haar had gehad van dezelfde kleur als dat meisje, dan zou zulks mij wel in 't oog gevallen zijn." Met een veelbeteekend glimlachje opende Gryce zijn zakje: „Hier is een monster van heur haar," zeidehij,een dunne, glanzende streng er uit nemende, „«ooals u ziet, is dat hetzelfde goud-roodachtige blond, als van het ongelukkige schepseltje, met wien gij onlangs op een avond spraakt." Blake greep er naar met sidderende hand. „Hoe komt ge daaraan?" vroeg hü gejaagd. „Het haar zat in den kam, dien de naaister nog de laatsten avond gebruikte." De trotsche man gaf de streng meteen gebaar van wrevel terug. „Wat ge mij tot dusverre hebt meegedeeld," zeide hy en keek Gryce flink aan, „rechtvaardigt noch uwe aanwezigheid hier, noch den toon, welken gij tegenover mij aanslaat. U verbergt nog iets. Laten wij die nuttelooze uitvluchten varen — spreek, ik verlang zulks. Betreft het wellicht mijn reis naar het huis van de Schönmakers. Gryce wierp mij een vluggen blik toe en stond op. „U vergist zich," zeide hij, „ik ben hier enkel en alleen, om licht in het geheimzinnige lot van dat naaistertje te ontsteken." „Dan mijnheer," antwoordde Blake, en ging met al zijne waardigheid tegenover hem staan, „is bet hoog tijd, dat wij dit gesprek afbreken. Ik heb u verlof gegeven, ja, bij u er op aangedrongen, om mij uw argwaan mee te dealen, omdat ik mij bewust ben, dat mijne handelwijze voor hen, die er niet den sleutel van bezaten, inderdaad vreemd was. Doch al wat ik in den laatsten tijd gedaan, gezegd of gedacht heb, staat met het meisje, dat hier in dienst zou zijn geweest, in geen betrekking hoegenaamd." Gryce keek peinzend naar den grond. „U ontkent derhalve, dat er eenig verband bestaan heeft tusschen u en de jonge dame of naaister, die gedurende elf maanden gindsche kamer op de bovenste verdieping bewoonde, alvorens zij op raadselachtige wijze verdween?" „Ik ben niet gewoon, mijn getuigenis te herhalen," hernam Blake, „zelfs niet bij minder lastige aanleidingen als deze." Nog nooit had ik Gryce in zulke opgewondenheid gezien. Hij greep naar zijn hoed, waarvan hij den rand zenuwachtig ineenkneep, maar legde hem toen eenkslaps vastberaden weder weg. „Mijnheer Blake," zeide hy met waardigheid, „wat ik nog op het gemoed heb, wil niet dan zeer moeilijk over mijne lippen. Myn zwijgen zou evenwel gevolgen na zich sleepen, waaraan ik u niet wenech bloot te stellen. De plicht zal my hoogstwaarschijnlijk toch den een of anderen dag dwingen te spreken, en wel op de plaats, waar voer u de gelegenheid minder gunstig zal zyn, om u te verklaren, dan hier. Ik wil daarom u rondborstig bekennen, dat ik aan nwe verzekering geen geloof hecht — het meirje, dat onder uw dak geleefd heeft, kan voor u geen onbekende geweest zyn." Wanneer mijnheer Blake niet hadde gezien, dat de man daar vóór hem klaarblijkelijk uit volle overtuiging sprak, dan zou hy ongetwijfeld hem al zijn verachting hebben doen gevoelen. Hy bedwong zich met moeite, drukte Gryce den hoed weder in de hand en zeide ruw: „Het ontbreekt u niet aan moed, maar gij weet niet, met wien ge te doen hebt." „Alvorens te vertiekken," antwoordde myn superieur, „zoude ik mij gaarne voor u willen rechtvaardigen — niet door woorden, maar met de daad — en u bewijzen, dat ik niet hier gekomen ben uit lastige indringendheid, maar alleen gedreven door het verlangen om myn plicht als nauwgezet ambtenaar te vervullen. Ik verzoek u daarom, mij nog een oogenblik naar uwe eigen kamer te vergezellen." Tot myne verwondering voldeed Blake aan deze zonderlinge begeerte. „Dat zal gebeuren," zeide hy, „maar gy zult bezwaarlijk in mijn kamer iets vinden om uwe beweiing te staven." „Ik wil het nochtans piobeeren," verzekerde Gryce en keek aarzelend om my. „Neem uw assistent maar mee," „om u, niet em my te rechtvaardigen, hebben wij een getuige noodig." Blyde over dat verlof volgde ik het tweetal in koortsachtige spanning, want mijne nieuwsgierigheid was tot het toppunt geklommen. Wordt vervolgd, --- Tuin- en Landbouw. Onze Vruchtboomen. Appel en Peer (Kroonboomen). A. Aan welke eischen moeten de vruchtboomen voldoen, wanneer men ze aanschaft1 De boomen moeten bezitten: 1. Regelmatig gevormde kronen. 2. Gladde stammen, lang 1 M. tot 1.50 M., zonder wonden. 3. Geen ingedroogde wortels of gerimpelde takjes. 4. Geen onvolledig vergroeide wonden, door enting ontstaan. 5. De eigenschappen van een goede handelsoort. (Raadpleeg over het aanschaffen van soorten een deskundige, daar van de juiste keuze der soorten het geldelijke voorof nadeel in de toekomst grootendeels afhangt.) B. In welken tijd plant men f 6. Als het eenigszins mogelijk is, plant men altijd in den herfst. 7. Alleen in zeer natte gronden plant men in het voorjaar. C. Hoe en waar plant men dan' 8. Men plant in diep losgewerkten grond. 9. Hoewel de boomen vruchtbaren grond eischen, is hst verkeerd de wortels met verschen mest in aanraking te brengen. 10. Hoe grooter de losgemaakte ruimte is, waarin de wortels zich kunnen uitbreiden, hoe beter de boom zal groeien. 11. Vóór het planten worden gekneusde worteldeelen met een scherp mes afgesneden, de daardoor gevormde wond mag niet groot zijn. 12. In droge gronden mag de boom nooit dieper geplant worden dan hü in de kweekery stond; op natte gronden moet hij zelfs niet zoo diep komen, maar doet men verstandiger hem op een klein heuveltje te planten. 13. Bij het planten spreidt men de wortels van den boom naar alle kanten in het plantgat uit en bedekt ze daarna met fijnen, vruchtbaren grond. 14. Men plant op voor Noord Oost en Noord-Westewinden beschutte terreinen. 15. Nimmer plante men opnieuw een appel- of pereboom op de plaats, waar een appel- of pereboom heeft gestaan, tenzy men den ouden grond verwijdere en vervange door nieuwen. 16. Plant de boomen op uw' grond niet te dicht. Geef aan de appel- en pereboomen een onderlingen afstand van 8—12 M. D. Snoeit men pastjeplante boomen en hoe snoeit men in de jaren, volgende op het jaar van planting. 17. Het jaar der planting snoeit men appel- en pereboomen niet. 18. Volgende jaren draagt men zorg, dat de verschillende hoofdtakken van de kroon even sterk blijven, door de dikste en langste iets meer af te snoeien dan de dunne en weinig gegroeide. 19. Dun of lang hout, ontstaan in het midden van een kroon, verwijdert men door het zoo dicht mogelijk tegen den tak, waarop het gegroeid is, af te snijden. 20. Kijk goed toe, welke takken ge in de jeugd van den boom moet verwijderen, want als ze eenmaal oud en dik zijn geworden, lijdt de boom veel door het wegnemen dezer deelen. E. Welke zijn de jaarlij ksche onderhoudszorgenf 21. Indien de boom in bouwland staat, mag de grond op anderhalven meter van den stam niet beplant worden. 22. Stam en dikke takken moeten eiken winter van mos en ruwe baatdeelen door afkrabben bevrijd worden, want zij bieden een zeer geschikte schuilplaats aan voor schadelijke insecten. Hetgeen afgekrabd is, verbrandt men. 23. Rupsenbanden bindt men in Juli om den stam, met den bovenkant stijf tegen den boom. In Januari neemt men ze af, om te verbranden; ze bieden tot zoolang een schuilplaats aan voor insecten, die zich anders naar de kroon zouden begeven. 24. Rupsennesten verbrandt men door middel van een brandende petroleumlap op een langen stok. 25. Jaarlijks worden de boomen bemest, omdat ze veel voedsel noodig hebben. Men brengt den mest niet in de nabijheid van den stam, maar men begint hem uit te strooien op ongeveer anderhalven meter van den voet des booms. 26. Nimmer schudt men de vruchten af, maar plukt ze zorgvuldig met de hand. De vruchten behouden hierdoor langer haar waarde. Bijenteelt. De bijenteelt breidt zich steeds meer uit, het aantal ijmkers neemt gestadig toe. Dit geschiedt om het directe honiggewin en het indirecte nut: de bestuiving der ooftboomen en de bloesems onzer gewassen. Maar ook om de poëzie van het ijmkersbedrijf, waarom ook vele dames en heeren er zich toe voelen aangetrokken. Wie begint, wende zich echter tot een vertrouwd en kundig persoon, die ons een geschikte bijenwoning voor lossen bouw — want hierin ligt het grootste voordeel en genoegen — aan de hand kan doen en ons tevens wil voorlichten. Op grond on/.er ervaring bevelen wij daartoe het adres aan van den heer Kelting te Santpoort, die aan 't hoofd staat van den Eersten Neder). HandelsBijenstand. Men vrage hem om inlichtingen, 't zij schriftelijk door de aanvrage van zyn geïllustreerde brochure, of nog beter door zijn' bijenstand te bezoeken. Voor een welwillende ontvangst staan wij borg, en heeft men den heer Kelting bezig gezien te midden van zijn volkje, dan is men zelf ook bezield geworden met lust tot het edele en zoo nuttige ijmkersbedrijf. Een beknopte handleiding ontvangt men gratis. Agricultur-Phosphat „Ceres." Naar wij vernemen, hebben de importeurs van dit artikel, firma gebr. Fleumer, Oldenzaal, aan de proefnemers enquêtebrieven gezonden om daardoor een overzicht te krijgen van de werking op de verschillende gronden in ons geheele land. De wijze, waarop dit artikel behandeld wordt, wekt alle vertrouwen en 't ware wenschelijk, dat alle landbouwers hiermede kennis maakten, daar de garantie van phosphorzuur en fijnmeel en daarbij de concurreerende prijB in elk opzicht kan wedijveren met het slakkenmeel. Reeds hebben veel groote handelaars dit artikel ter hand genomen. --- Een Stierengevecht in Portugal. Weldra was het geheele gebouw tot aan de nok gevuld. Ik had een plaats in een der loges, en kon in den gang achter mij, over den muur, in de hokken van de stieren zien, waar de dieren al klaar stonden, grimmig en wel, ieder met een lint geprikt in zijn rug. Maar men hoefde niet zooveel medelijden met hen te hebben, als met hun broeders in Spanje in een dergelijk geval, want volgens de Portugeesche manier worden zij niet doodgemaakt, maar komen zü tenslotte weer levend en wel in hun hok terug. De zekerheid, dat wij ook in ander opzicht niets te zien zouden krijgen wat gevoelige zenuwen zou kunnen schokken, was voor de meesten zeker zeer aangenaam. W\j moesten nog een oogenblik wachten, tot het Hof gekomen was. Toen de vorstelijke personen, onder het spelen van het mooie, eenigzins melancholieke, volkslied, de koninklijke loge binnengetreden waren, en hun zetels ingenomen hadden, na een buiging tot dank voor de stormachtige toejuichingen, die hun ten deel vielen — de statige figuur der Konningin met onbeschrijfelijke gratie en lieftalligheid nijgend naar alle kanten — ging het schouwspel onmiddelijk beginnen. De koninklijke familie, in zeer eenvoudig toilet, maakte het zich dadellijk zoo gemakkelijk mogelijk, en de Koning — een fameus rooker — stak dadelijk een groote en dikke sigaar op. Een stoot op een trompet, en uit een der toegangen naderde een schitterende cavalcade, miters in prachtgewaad op heerlijk mooie paarden, en twee er van reden in vollen ren tot vlak voor de loge van den Koning, om, na een eerbiedigen groet, de steek hoog opgeheven in de hand, op zij te zwenken en in dezelfde houding, in korten zijdelingschen galop, tot begroeting langs het publiek te rijden. Zoo deden op hun beurt allen, en menigeen gaf bij deze en volgende evolutiën treffende staaltjes van ruiterkunst te zien. Het waren allen liefhebbers, jongelieden uit de eerste famillies van Lissabon, zooals ook verder de geheele voorstelling alleen door dilettanten, en met een enkele uitzondering, niet door vaklieden gegeven werd. De stieren'gevechten zijn in Portugal voor onder de hoogste standen, een zeer geliefkoosde sport, en zooals ze daar gegeven worden, kunnen ze het ook zijn. Weer een trompetstoot en daar vliegt een stier naar binnen. Een flink en mooi dier, niet groot, maar vlug en krachtig, vol vuur en strijdlust. Zijn horens zijn dik met leer omwonden en het lint wappert op zyn rug. De ruiters hebben, op enkele na, de arena verlaten, en toen anderen wat met het beest gespeeld hadden en het hadden doen aanvliegen op hun roode doeken, om het met een behendigen sprong weer te ontwijken, komt een van de mannen te paard naar voren een lange speer metj linten en andere versiering vooruit, om het beest tot den aanval te lokken. En plotseling met een sprong rent dit op het paard af en de ruiter ontwijkt, in vliegenden galop de stier er vlak achteraan, tot de eerste hem, in vollen ren achteroverbuigend, de speer in den rug heeft weten te steken en het dier een oogenblik verbijsterd inhoudt in zyn vaart en door anderen met een rooden doek weer wordt afgeleid. Zoo gaat het eenige keeren opnieuw, een telkens wisselend schouwspel van schitterende rijkunst en behendigheid. En daarna komen de „bandarilheilos", jongelieden te voet, met kleinere speren, met een vlaggetje er aan, om ook deze in het lichaam van den stier te prikken. Maar als het dier wat al te nadrukkelijk op hen aankomt rennen, nemen zy de vlucht, met een flinken sprong over de omheining, in de gang tusschen de arena en de toeschouwers. Eens vloog de stier, woedend dat zyn vyand hem ontsnapte, den man achterna, als een kat zoo vlug ook over de schutting, zoo goed als de ander. En toen ging het omgekeerd — in een oogenblik was ieder die in de gang was, in de arena teruggesprongen. Behalve een, een soldaat, die daar met zyn zware uniform geen kans toe zag, en die nu met ontzaglijke passen in de rondte bleef vliegen, met het van woede snuivende dier achter hem aan, totdat hij een poort naar de arena open vond, en als met zevenmijls laarzen naar binnen stormde, zonder zyn belager kwijt te raken evenwel, want deze was trouw achter hem gebleven. En eindelijk, daar lag hij, vlak op zyn neus in het zand, juist voor de Koningsloge — voor een krijgsman wel het minst verhevene schouwspel, dat hy zyn Vorst kon bieden. Maar verder kwaad weervoer hem niet, want toen de stier maar weer eenmaal binnen was stonden, er genoeg anderen klaar om hem den ongelukkigen soldaat te doen vergeten. De bandarilheiros slaagden er echter toch in, met onbegrjjpelijken durf en vlugheid, al de vlaggetjes in den rug van den stier te steken — één stak er by ongeluk een in zyn wang, zoodat het roode lapje, vlak voor zyn oog, het dier half razend maakte — en toen kwam het laatste tafereel, zeker het minst mooie van alle. Een aantal mannen in hoerendracht, met groene roode, laag neerhangende mutsen, kwamen op den stier aan, en grepen hem, bij de horens en den staart, wat zij maar pakken konden, en kregen hem, door handenkracht, geheel in hun macht. Maar daarna was de kwelling voor het dier ook uit. Een zestal ossen kwamen naar binnen draven, om hem te halen. Ieder met een bel om, liepen ze in een lummelig drafje de arena rond, en de stier, die eerst nog een beetje in de war was geweest, kwam al gauw tot het besef, dat het 't beste was als hy maar mee ging doen. En zoo liep het heele gezelschap nog eens in de ronde, en toen naar den stal, de stier met al de vlaggetjes en linten in zyn rug, zoo leuk en nuchter tusschen de ossen in, als f er niets gebenrd was. Na al het geplaag en de woede een heerlijk idyllisch tafereel tot slot, en een wel bijzonder groot contrast met wat ik een week later by een stierengevecht in Madrid te zien kreeg. Het schouwspel herhaalde zich met nog. eenige andere stieren op dezelfde manier met een mooi gereden jeu de rose, en een schermparty met den langen stok tot afwisseling, totdat het Hof opstond en heenging, en de voorstelling een einde nam. Toen ik heenging, kon ik de stieren weer in hun hokken zien staan, met al hun versieringen, maar toen toch niet bijster rustig en tevreden, naar het mij voorkwam. --- Binnenlandsch Nieuws. Bij het uiteengaan van de Tweede Kamer der Staten-General bleven nog onafgedaan de volgende wetsontwerpen : gedeeltelijke herziening en aanvulling van de wettelijke bepalingen omtr«nt de personeele belasting, (vervallen van den grondslag .haardsteden") ; • wijziging van de Rechtspleging bij de Landmacht en van die bjj de Zeemacht, alsmede van de Provisioneele Instruc- tie voor het Hoog Militair Gerechtshof. wijziging van het Burgerlijk Wetboek betreffende het onderzoek naar het vaderschap; onteigening van een gedeelte van de Boerhavestraat (Olyphantspad) te Amsterdam; wijziging van art. 75 en intrekking van art. 86 van het reglement op het beleid der regeering van Ned.-Indië en wqziging van art. 100 van genoemc reglement; wjjziging van het Burgerlijk Wetboek (wet op het bewijs); verzekering van personen, werkzaam in het zeevissehersbedrijf tegen de geldelijke gevolgen van bedrijfsongevallen ; verzekering van werklieden in het landbouwbedrijf tegen bedrijfsongevallen ; verplichtingen en bevoegdheden van de militaire macht tot hulp van het burgelijk gezag; wettelijke maatregelen tot regeling der administratieve rechtspraak; regeling van het octrooirecht voor uitvindingen; regeling der visscherjjen; wijzingen der Muntwet 1901 ter vervanging van het zilveren door een bronzen 5-centstuk; bepalingen omtrent openbare inzamelingen ; bepalingen tot wijziging en aanvulling van bestaande wetten teneinde deze in overeenstemming te brengen met de Kinderwetten met toepasselijk verklaring op militair strafrechtelijk gebied; nadere bepalingen omtrent den accijns op het gedistilleerd; verhooging van de begrooting van Buitenlandsche Zaken voor 1906 (betreffende den consulairen dienst in Zuid' Afrika); verzekering van den goeden staat der voorname rivieren en stroomen des rjjks); ' goedkeuring der regeling betreffen de bestrijding van handel in vrouwen en meisjes; wijziging en aanvulling van de wet tot instelling eener Rijkspostspaarbank (Staatsschuldboekje); afschaffing der tienden; wijzingen en verhooging der Indische begrooting veor 1906 ten behoeve van den terugkoop van particuliere lande' rijen op Java; wijziging en aanvulling van de wet op de brievenposterjj (aan elkander grenzende bestelkringen); renteloos voorsehot voor spoorweg lijnen in de Haarlemmermeer en omgeving; wijziging van de Hinderwet (electromotoren); internationale sanitaire overeenkomst den 3en Decmber 1903 te Parijs ge sloten; wijziging van de Marinebegrooting voor 1906 (reorganisatie van het korps mariniers); aanvulling en verhooging van de begrooting van Buitenlandsche Zaken voor 1906, voor de ontvangst van afgevaardigden ter tweede Vredesconferentie; nadere wijziging en aanvulling van de wet houdende vastelling van de tarieven van in-, uit- en doorvoer in Ned.-Indië; goedkeuring van de verdragen betreffende: de burgeljjke rechtsvordering; wetsconöicten met betrekking tot de gevolgen van het huwelijk enz; en de curateele en soortgelijke maatregelen van bescherming; voorbehoud der bevoegdheid tot het sluiten van overeenkomsten betreffende de toetreding tot het Arbitrageverdrag van eerst niet vertegenwoordigde mogendheden; invoering van een wettelijken tijd; instelling eener consignatiekas ; onteigiging voor een ver bindings kanaal enz: tusschen de Westerhaven en het Hoendiep te Groningen; aanvulling van de Waterstaatsbegrooting voor 1905, betreffende den zeedijk op Ameland; verhooging van de Oorlogsbegrooting voor 1906 betreffende uitvoering van de Landweerwet; kazernemant te Ede enz); beschikbaarstelling van gelden wegens verstrekkingen door het departement van Marine, dienst 1906; onteigiging in de gemeenten Beerta, Nieuweschans en Westerwolde voor de kanalisatie van Westerwolde en het in verband daarmede aanleggen van een spoorweghaven te Nieuweschans. Ook hieven nog aanhangig de wetsvoorstellen van de heeren Drucker c.s. en Troelstra c.s. tot verandering van verschillende hoofdstukken der Grondwet, betreffende de samenstelling der Staten-Generaal. Voorts de motiën van de heeren Bos c.s. omtrent exploitatie van spoorwegen door den Staat; Drueker en Treub betreffende pensioneering van gemeente-ambtenaren; Troelstra c.s., omtrent het kosteloos geven van lager onderwijs; V. d. Vlugt c.s., betrekkelijke toetreding van Nederland tot de Berner Conventie; Van Kol, betreffende het verstrekken van opgaven van kosten Tan Indische expeditiën; en Duymaer van Twist en Van de Velde betreffende wettelijke regeling van de rechtspositie van den Indischen officier. Eindelijk zijn nog onafgedaan gebleven verschillende regeeringsbescheiden. — Moeilijkheden voor de bijz. school Het hoofd eener Chr. school schrijft in de .Rotterdammer": Velen zullen met belangstelling de interpellatie van den heer Van Wijnbergen, met de daaraan verbonden discussie, over het Kon. besluit aangaande bijzondere kweekscholen hebben nagegaan. Dit is, dunkt mij, ook nu weer gebleken, dat bjj de .voor rechten" voor het bijzonder onderwijs de moeilijkheden, waarin men soms gebracht wordt of kan gebracht wor den, toenemen. Zoo ook met andere zaken. De schoolbesturen, die dit jaar toch reeds in moeilijke ,financieele" omstandigheden zijn, daar zjj de salarissen moes' ten verhoogen, enkele verbeteringen aanbrengen en toch eerst in 1907 de verhoogde subsidie hopen te ontvangen, komen thans nog voor het feit, dat nu reeds van de subsidie over 1905 do pensioenbijdragen over 1906 worden afgehouden. Ook schijjnt aan het invullen van toegezonden vragenlijsten en staten geen einde te komen. En wat men a' niet vraagt! Uitstekend is het daarom, dat door iemand van de Rechterzijde in de Kamer, inlichtingen zijn gevraagd over de Kweekscholen-quaestie, en goed za~ het zijn, het een en ander zoo nu en dan onder de aandacht te brengen en toezicht te houden, hoe de Onderwijswet wordt uitgevoerd. Het kan heel goed zijn, dat er geen moedwil in 't spel is, maar bemoeilijking in verkregen rechten is gansch onbillijk. ---