SPORT EN SPEL N. V. B. 1e KLASSE Limburgia—Noad 0—3 In een wedstrjjd, waarin Limburgia geenszins de mindere was van de bezoekers heeft zij met 8—0 verloren, een uitslag, die voor Noad geflatteerd is. Wanneer scheidsrechter Wevers het beginslgnaal heeft gegeven onderneemt Limburgia de eerste aanvallen en Skrowanek heeft al aanstonds pech, wanneer zijn schot door de paal gekeerd wordt. De bezoekers werken zich los en ondernemen eenige zeer gevaarlijke aanvallen en wanneer men in de Limburgia-verdediging een fout maakt weet Engel hiervan listig te profiteeren en Noad de leiding te geven 0—1. De thuisclub laat zich door dezen tegenslag niet ontmoedigen en valt heftig aan, waarbij Skrowanek weer het geluk niet op zijn hand heeft. Voor de tweede maal keert de paal zijn hard schot. Tegen het einde van de eerste helft wordt Limburgia steeds sterker, maar de gasten weten met succes een doelpunt te voorkomen. In den aanvang van de tweede helft heeft Limburgia weer het beste van het spel. Eenige hoekschoppen volgen op het Tilburgsche doel, maar mede door goed verdedigen van Noads defensie en door het talmen van de Limburgia voorhoed blijven doelpunten uit. Het spel raakt verdeeld en wanneer de Limburgia verdediging Biecht weg werkt, ontstaat er voor Wrjters een goede kans, die hij niet nalaat te benutten 0—2. Ondanks dezen achterstand geeft Limburgia den moed niet op, maar het spel blijft te aandorstendheid mangelen, zoodat de Noad verdediging meester van het terrein bijft: Tegen het einde heeft Noad weer succes, wanneer Wagemakers een bijna niet te missen kans wordt geboden, die hij in een doelpunt omzet 0—3. Hiermede komt het einde. N. V. B. 2e KLASSE Kimbria—Maurits 3—2 In een prettig, snel tempo hebben we Kimbria deze wedstrijd zien winnen. Onderdehand krijgen de Maastrichtenaren een zekere vermaardheid door hunne enthousiast volhardend voetbal, want ook deze middag zijn we getuige geweest van een aardige wedstrijd. En al kleven er nog heel waf fouten aan hun spel, b.v. de middenllnie die vaak te veel achterbleef of 't verwaarloozen van een zeer nuttig speler als Mertz, de dash en 't volharden maakten dit weer goed en zorgden dat deze overwinning verdiend was. Ook Maurits maakte een gunstige indruk en speelde voor wat ze waard was. Over de wedstrijd het volgende: In een vlug tempo wordt begonnen, toch heeft 't spel nog niet veel te beteekenen omdat er van weerszijden nog al peuterig wordt gespeeld. Maurits gooit 't spel dan op en brengt zoodoende onrust in de Kimbria-gelederen. Bij een dezer attaques keert Schwarts in moeilijke positie de bal, het leer belandt echter bij Franken die de bal in 't verlaten doel doet verhuizen 0—1. Kimbria antwoordt hierop met eenige vinnige aanvallen besloten met fiksche schoten, die beter lof hadden verdiend. Succes blijft toch niet uit, want als na een half uur Mertz een corner neemt knalt Martin hieruit onhoudbaar in. 1—1. Hierna raakt het spel verdeeld en zijn beide partijen weer volkomen aan elkaar ge waagd. Zoowel het Kimbria-doel als het Maurits heiligdom ontsnappen ternauwernood aan ' een doorboring. Als keeper Schcwarts zich dan verkeerd opstelt, belandt het schot van rechtsbuiten Ossen achter hem in 't net en herovert Maurits hiermede de leiding 1—2. Met deze stand komt tevens de rust. Na de thee ontwikkelt zich een gelijk opgaande strijd met wisselende kans. Als echter na 10 minuten Martin uit een kluwen van spelers gelijk weet te maken komt Kimbria onweerstaanbaar opzetten en vecht voor de overwinning. Eenige corners zijn hiervan voorloopig het resultaat. De Maurits-defensie houdt zich echter kranig. Eenmaal komt de lat de Maurits-keeper verdienstelijk te hulp. Ondanks dit taai verdedigen kan de Maurits-defensie niet voorkomen dat 10 minuten voor het einde Schoonbrood doelpunt uit een voorzet van Peeters het verdiende winnend doelpunt scoort. Ook hierna houdt Kimbria nog het beste van 't spel, doch verandering komt er niet meer. N. V. B. 3e KLASSE Gennep—H. R. C. 4—2 De ongeslagen leiders liebben aan H.R.C. een alles behalve lichte taak gehad. De wedstrijd had al enkele spannende momenten voor het H.R.C. doel gekend, toen Dechamps met een kopbal uit een voorzet van rechtshalf Hendriks de score opende. ■* De gasten speelden echter enthousiast verdér" en met een fraai schot van den midvoor kwam den gelijkmaker. Uit een voorzet van rechts wist de linksbuiten Gennep nog voor de rust de leiding te geven. De tweede helft werd ingezet met een offensief der bezoekers, die in deze periode goed spel lieten zien en in de verdediging alleszins paraat waren. De Gennep-doelman had enkele malen goed gestopt en toen bracht de lat een kopbal opnieuw redding voor H.R.C., doeh even later werd de doelman verrast door een schot van den linksbuiten 3—1. Opnieuw valt H.R.C. verwoed aan en eeq corner kan de linksbinnen vrij inkoppen. Nog is de wedstrijd niet gewonnen denkt Oranje en een effectvolle kopbal van Hendriks verrast de doelman volkomen 4—2, met welke stand Gennep zeker iets te veel kreeg. ' Juliana 1—Jan van Cuyk 1, 5—2 Om twee uur verschijnen beide elftallen compleet in het veld. Na eenig heen en weer verkennen, z}jn het de gasten die na een kwartier spelen de leiding nemen met een kurigen kopbal door den rechtsbinnen, direct daarop breekt Juliana door en hun midvoor maakt gelijk. 1—1. Eenige minuten later weet de rechtsbinnen van Juliana een voorzet van den linksbuiten te benutten en de stand is 2—1, waarmee rust intreedt.. Direct na rust is Juliana in den aanval en weet de midvoor tweemaal achter elkaar te doelpunten, het laatste met een keurig hard schot op 30 meter afstand. 4—1. Nog eenmaal is het Juliana door een schot tegen den paal, welke in den doelmond terecht komt, de stand vergroot en er 5—1 van maakt. Jan van Cuijk zet harder op en kort voor 't einde weten ze nog een punt in de wacht te sleepen, zoodat deze wedstrijd voor de rood-zwarten met 6—2 eindigt. Wals en Motké De beste renners in het afgeloopen seizoen Brussel, Nov. (A.N.P.). — Eenige Belgische bladen hebben zich de moeite gegeven na afloop van het seizoen 1940, na te gaan welke renners gedurende dit seizoen de beste prestaties hebben verricht. Ten aanzien van onze wegrenners is men tot de volgende rangschikking gekomen, waarbij men is uitgegaan van de volgende puntentoekenning, 10, 6, 4 en 2. punten voor het nationaal kampioenschap. 5, 3, 2 en 1 punten aan de vier eerst gerangschikten van eiken anderen wedstrijd. Hieruit blijkt, dat overwinningen behaald werden door Schulte in de ronde van Weert en Princenhage, Pellenaars in de ronde van Tegelen en Amsterdam, Motké in de nationale kampioenschappen te Zandvoort, Lambrichts in de ronde van Oosterhout, de Groot te Chaam, van Gent te Zaandam, van Nek te Valkenburg, van Amsterdam in de ronde van Feijenoord en Braspenninx in de ronde van Oosterhout. Men is tenslotte gekomen tot de volgende classificatie: 1. Motké (Amsterdam) (10-1-3) 14 pnt. 2. PUIenaars (Terheyden) (5-3-5) 13 pnt. .1. Schulte (den Bosch) (3-5-5) 13 pnt. 4. Van Amsterdam (Princenhage) (2-3-5-21) 13 pnt. 5. Braspennix (Tilburg) (1-3-5-3) 12 pnt. 6. Van Nek (Amersfoort) (5-6) 11 pnt. 7. Van Gent (5-2) 7 pnt. 8. Steenbakkers (Amsterdam) 7 pnt. 9. De Hoog, 6 pnt. 10. De Limburger Lambrichts en de Amsterdammer Cor de Groot elk met 5 pnt. Ten aanzien van de beste koppelwedstrijdrenners in België en Nederland is men bij een puntentoekenning van 5, 3, 2 en 1 punten, tot de volgende rangschikking gekomen. Onze Nederlandsche renners slaan hierbij al een bijzonder goed figuur. 1. Cor Wals (Tilburg) (4-6-1-0) 40 pnt. 2. Gerrit Boeijen (Oss) (6-3-0-1) 38 pnt. 3. Gerrit Schulte ('s Bosch) (4-4-1-2) 36 pnt. 4. C. Pellenaers (Terheyden) (2-6-0-0) 28 p. 5. G. Bartali (Italië) (2-2-0-0) 16 pnt. 6. J. v. Egmond (Haarlem) (2-1-1-1) 16 pnt. 7. A. Bruneel (België) (1-2-1-2) 15 pnt. 8. Bakker (Amsterdam) (2-1-1-0) 15 pnt. 9. Debruycker (België) (2-1-0-0) 13 pnt. 10. Ari Zwartepoorte (Amst.) (1-2-0-1) 12 p 11. Robert Naye (België) (2-0-0-1) 11 pnt, 12. Romain Maes (België) (1-0-3-0) 11 pnt 13. Sylver Maes (België) ,(1-0-3-0) 11 pnt. 14. Roes (Amsterdam) (1-1-1-1) 11 pnt. 15. Kaers, 16. Derksen en 17 Jansen. Nederlandsche Korfbalbond EERSTE KLASSE Sportlust—Volt 2—1 P.S.V.—ONA uitgest. Noord-Brabantsche Korfbalbond EERSTE KLASSE Deto 2—Odilo 4—0 P.S.V. 3—H.O.V 3—2 VIOS—P.S.V. 2 2—0 TWEEDE KLASSE B Rust Roest 2—P.S.V. 4 0—2 Odilo 2—Deto 3 3—3 O.E.C.—Sportlust 2 2—1 DERDE KLASSE Deto 4—MULO Uitgest. Odlio 3—Sportlust 3 4—3 P.S.V. 6—Rust Roest 3 0—2 Ned. Hockeybond T. H. C. Tegelen—M. H. Maastricht 3—1 c -iJo In een snel gespeelde wedstrijd is het T.H.CX mogen gelukken Maastricht de beide puntjes afhandig te maken. De eerste aanvallen zfln voor T.H.C. en bij een dezer aanvallen weet T.H.C. de score te openen door haar midvoor. Er wordt in een zeer snel tempo gespeeld eri beide partijen wegen goed tegen elkaar op. B^een strafcorner op de M.H.C.-veste wordt de bal met de hand gestopt en in een doelpunt omgezet, 2—0. Nu wordt het M.H.C. toch te bar en zij valt fanatiek aan. De Tegelsche ach. terhoede weet zich hieruit wel te redden en verplaatst het spel eenigen tijd. Toch kan zij niet verhinderen, dat even voor de rust bij een geharrewar voor de Tegelsche goal de bal in het doelhok verdwijnt, 2—1. Even hierna is het rusten. —* Na de rust wordt de M.H.C.-achterhoede in haar verdediging teruggedrongen en haar voorhoede komt slechts sporadisch aan dfe T.H.C.-goal. De voorhoede van T.H.C. weet van geen wijken en bestookt de M.H.C._goal van alle kanten. Even voor het einde volgt een voorzet van de rechtsbuiten, welke de linksbinnen met backhand via de doelpaal in het Maastrichtsche doel doet verdwijnen, 3—1. --- FEUILLETON Dr. Burmesters Strijd en Overwinning Roman vu» Hans Hirthammer (Nadruk verboden). 25 Toen het drietal tegen den avond met pijnlijke ledematen naar huis terugkeerde, maakte de lange meesmuilend de balans van dezen dag op. ,,Jonge, jonge, vier weken achter elkaar zoo'n karweitje — en ik koop me een hutje op de hei." „Waarom niet direct een villa in Wannsee?" grinnikte Lorenz, de sigaretten verdeelend, die hij zoo juist voor een deel van het verdiende geld had gekocht. „En misschien nog een wagentje d'r bij, wat? completeerde de derc?" * ■< * Er bleek den eersten tijd voor Lorenz Burmester inderdaad nog heel wat te zijn weggelegd. Er kwamen dagen, dat hij zijn stroozak in het Josefsheim weer tegen een plaats op een bank onder den blooten hemel moest verwisselen en het geschiedde dat hij onder leiding van Degener al die gelegenheden leerde kennen, met behulp waarvan een arme slokker in de wereldStad het hoofd boven water pleegt te houden. Er was een koffiebranderij, die op verschillende punten van de stad gratis gelegenheid bood zich te overtuigen van de voortreffelijkheid van haar producten, daar waren de gemeentelijke gaarkeukens en de soepuitdeelinren van het Leger des Heils en ten slotte waren er dan nog de bierhuizen van Aschinger, waar je voor tien pfennig een klein glas bier kocht en bovendien voor niets een mandje vol broodjes kon opeten, wanneer je althans een kellner trof, die niet al te scherp oplette. Al deze gebeurlijkheden aanvaardde Lorenz met een soort spottende gelatenheid; niets kon zijn gemoedsrust verstoren. Het was, alsof hij dit alles als onderhoudende lectuur beleefde, hij bladerde als het ware in het boek dezer dagen en innerlijk dezelfde blijvend, volgde hij met de welwillende belangstelling van den lezer den loop der gebeurtenissen. Zijn brieven aan Mariene gewaagden van een weliswaar traag, maar gestadig vooruit komen en van de mogelijkheid van een spoedig weerzien. Hij hing een aanlokkelijk beeld op van een aardig, niet te groot huisje, dat ergens in een landelijke voorstad moest liggen, met een door bloemen omrankt balcon en rondom zon. ,,Ach, Mariene, geloof er aan! Ik smeek je, geloof toch, dat ook voor ons het geluk weldra zal komen. Alles, wat noodig is, is een klein beetje geduld. Ik weet, liefste, dat ik al zoo vaak heb getracht je daarmee te troosten. Steeds weer heb je me je vertrouwen geschonken en ben je me gevolgd op mijn weg, op dien verschrikkelijken weg, welke steeds meer omlaag naar de diepte leidde. Maar van alle teleurstellingen, die ik de laatste weken heb moeten beleven, is mij in ieder geval deze les bijgebleven: dat de uiterste krachtsinspanning en het laatste restje energie noodig zijn om er in het leven bovenop te komen en dat alle pogingen daartoe in de diepte behooren te beginnen " Toen Lorenz dezen brief schreef, had hij juist werk gevonden bij een Wegenbouwfirma, welke in de omgeving van het tentoonstellingsgebouw de asphalteering v°n toegr.ngsstraten, voorplein en parkeerterrein was opgedragen. Hij was als sjouwer aangesteld. Gewapend met een paar vormelooze asbest-handschoenen, bracht hij de heete asphaltbrij van den ketel naar de plaats, w?»r zij noodig was Het was een zeer vermoeiend werk, maar het werd goed betaald, Op zekeren middag volgde toen de ontmoeting met de vrouw van professor Hopfelt. Lorenz zag haar plotseling opduiken tusschen de groote schare belangstellenden, die als onvermoeide toeschouwers het verloop van het asphalteeringswerk pleegden te volgen. Zijn hoop, dat zij hem n.'sschien niet zou herkennen, bleek ijdel, want hij zag, hoe zij tusschen de rijen toeschouwers door naar voren drong en hem daarnr. onafgebroken fixeerde. Tot zijn eigen verbazing constateerde Lorenz dat hij zich niet in het minst beschaamd of verlegen'voelde. Integendeel, er lag iets van overwicht, iets zelfbewusts en zegevierends in de wijze, waarop hij haar blik beantwoordde. Het duurde zeker eenige minuten voor de elegante Inge van haar verbazing bekomen was en de kracht vond om zich van dezen, voor haar blijkbaar wel zeer verrassenden aanblik los te scheuren. Ze wierp het hoofdje in den nek en ruischte tevreden weg. Lorenz had het incident reeds lang vergeten, toen hij op een ochtend geheel onverwacht een brief ontving. ,,Prof. dr. Werner Hopfelt" stond als de naam van den afzender op het couvert gedrukt, zoodat broeder Vincent, die de post distribueerde, verwonderd zijn wenkbrauwen optrok ,,Nou breekt m'n klomp!" grijnsde Degener, toen hij een vluchtigen blik op den brief had geworpen. Lorenz haalde zijn schouders op, scheurde de enveloppe open en begon te lezen. Er kwam een harde trek om zijn mond en een oogenblik leek het, of hij het, met een schrijfmachine geschreven vel papier in zijn gebalde vuist tot een prop zpu samen knijpen. ,,Ondankbaarheid!" mompelde hij woedend. „Hij beschuldigt me van ondankbaarheid!" „Van zijn standpunt bezien, stellig niet ten onrechte." Lorenz keek in het lachende gezicht van Degener en langzaam ontspanden zich zijn trekken. Peinzend staarde hij voor zich uit. „Ook dat schiint er bij te behooren! Dat iemands goede bedoelingen verkeerd worden uitgelegd! Weet je, Degener, het zou mij bijzonder goed hebben gedaan, wanneer ik in dezen brief een enkel woord van begrijpen, van waardeering zou hebben aangetroffen. Mijn hemel nog toe, ik ben hier toch waarlijk niet voor mijn plezier gebleven-" ,,Maar m'n goeie man, daar moet je toch niet over tobben!" trachtte Degener hem te troosten. „Het i3 immers net zoo je zegt: het behoort er bij. Wie zijn lot op de minder gebruikelijke wijze trotseert, wie zijn eigen weg gaat, zal altijd opzien en bevreemding wekken. Niets zou dwazer zijn dan op den bijval van de goe-gemeente te wachten Dat komt pas later, als je je doel bereikt hebt!" „Maar professor Hopfelt behoort niet tot de goe-gemeente. Dat is het nu juist! Een man als hij, die mij zoo volkomen bleek te begrijpen, moest ook mijn besluit kunnen respecteeren. Hij heeft mij gezien, wij hebben elkaar gesproken — ah, dat juist hij mijn handelwijze veroordeelt, ergert me meer dan ik je zeggen kan!" „Heb jp er nu spijt van, dat je zijn raad niet hebt opgevolgd? „Neen," antwoordde Lorenz gedecideerd, terwijl hij den ouden man vast in de oogen keek. ,,Ik moet dezen weg gaan, al zou de geheele wereld mij voor gek verklaren. Misschien is het wel goed zoo geheel op zichtzelf aangewezen te zijn, geen mensch te hebben, bij wien men zijn toevlucht kan zoeken. Zoo kan ik niet moedeloos worden, omdat' ik het eenvoudig niet mag". „Dat is het juiste standpunt — maar ik geloof dat het tijd wordt om op te breken. Heb je al naar ander werk uitgezien? De volgende week is het daar immers afgeloopen?" „Ja, ik heb wat in uitzicht. M'n hemel, Degener, als dat in orde kwam, dan zou ik er misschien over kunnen gaan denken mijn vrouw naar Berlijn te laten komen." ,,Geduld, beste jongen, geduld! Je kent het spreekwoord van den beer en de huid!" Lorenz stopte zijn ontbijt in de zak van zijn jas en begaf zich op weg. Hij kon niet vermoeden, dat vrijwel op ditzelfde oogenblik Mariene Burmester de controle van het Anhalter station passeerde. In de eene hand droeg zij een koffer van vrij groote afmetingen, in de andere rustte het knuistje van een ongeveer vierjarig jongetje, den jongsten representant van Burmester's „circus". Toen Mariene den uitgang had bereikt, bleef zij zoekend staan. De jongen keek vragend naar haar op. „Komt pappa nu?" ,,Wel nee, kind, pappa weet Immers niet, dat we hier zijn". En op hetzelfde oogenblik was het met haar flinkheid gedaan; zij snikte het plotseling uit. Maar daar naderde reeds moeder Ktilcke, zwaar, breed en gaarne tot troosten bereid. ,,U bent zeker mevrouw Burmester, nietwaar? En huilen? Maar wat is dat nou? Daar komt de oude Killcke, geloof ik, juist op tijd!" * * * * Toen Mariene destijds, na haar overhaast vertrek uit Heidmiihle in het ouderlijk huis terugkeerde, bleken de omstandigheden daar allerminst bevredigend. Haar moeder lag nog steeds ziek te bed en van een spoedig herstel scheen voorloopig geen sprake te zullen zijn. Maria toonde zich uiterst prikkelbaar. Zij was door het vele nachtwaken vermoeid en overspannen en waar bovendien overdag de huishouding aan haar zorgen was toevertrouwd, zoodat zij vaak uren achtereen zonder eenige onderbreking in touw was, kon men het haar werkelijk niet kwalijk nemen, dat haar stemming veel te wenschen overliet. Nochtans werd Mariene met de kinderen hartelijk in het gezin opgenomen. Aan slaapplaatsen was geen gebrek. Van de logeerkamer werden wat kasten weggesleept en met een paar kermisbedden op den grond waren de oudste kinderen behoorlijk ondergebracht Het uitpakken van de koffers en het wegbergen der weinige eigendommen in kasten en laden verdreef voorloopig alle zorgelijke gedachten. Het gevoel zich veilig en geborgen te weten, schonk haar een rust, die zij in lang niet gekend had. f Wordt vervolgd), . --- Sport Flitsen De Wimbledonbanen vernietigd. 1 Parijs, November (A.N.P.) — In de Fransche hoofdstad heeft men vernomen dat bij een van de laatste Duitsche luchtaanvallen op Engeland de bekende Wimbledonbanen, waar zoovele internationale tornooien werden gehouden, geheel zijn vernietigd. De Noorsche ski-kampioen Bergendahl trekt zich terug. Oslo, November (A.N.P.) — Lars Bargendahl de Noorsche ski-kampioen die meermalen beslag wist te leggen op het wereldkampioenschap, heeft medegedeeld, dat hij het plan koestert zich uit de actieve sport terug te trekken Bergendahl was een der beste skiloopers van Noorwegen over 18 en 50 k.m. Het vorig jaar werd hem nog als de beste Noorsche sportbeoefenaar de gouden medaille toegekend. Samenstelling Oostelijk hockey-elftal. Zondagmiddag is na een proefwedstrrjd het Oostelijk elftal als volgt samengesteld: Doel: Fesevur (Deventer) Achter: Sandberg (Nijmegen), Vermeulen (Deventer). Midden: Leene (Nijmegen), Menko (D.K.S.) Jordens (Arnhem). Voor: Peters (Arnhem), Schuitger (T.W.), van Holthe tot Echten (Arnhem), Ferrari (Union) en Visser (P.W.) Reserves: Derckx (Deventer), Hessen (Arnhem), Blanson en Henckemans (Nijmegen) en Enkking (Union). --- Advertentie ffheuma --- Ophaaldienst te Utrecht een succes 80.000 kilo etensresten per week Een verslaggever van het A.N.P. heeft een onderhoud gehad met den heer J. T. Jacobs, directeur van den Utrechtschen havendienst en het marktwezen, en hem gevraagd hoe zijn theoretische plannen in de practijk zijn uitgekomen. Want zooals men zich herinnert, was het de stad Utrecht, die als eerste in den lande het probleem van de inzameling van lompen, schil.len en etensresten oploste. In de Domstad is nu ruim twee maanden een georganiseerde dienst, ressorteerend onder havendienst en marktwezen, werkzaam en hier kan men zich dus eenigermate een oordeel vormen van hetgeen noodig is om de inzameling van afvalstoffen zoo goed mogelijk te doen slagen. Voor de schillen, groenten- en etensresten zijn ongeveer veertig man in dienst, en ik kan niet anders zeggen, aldus de heer J. T. Jacobs, dan dat mijn verwachtingen over dat onderdeel van den nieuwen dienst verre zijn overtroffen. Met name is de aanvoer zeer goed te noemen. Dat is gemakkelijk aan te toonen door een paar cijfers. In de eerste weken werd er hier op het Utrechtsche veemarktterrein ongeveer 60.000 k.g. schillen en etensresten aangevoerd. Dat was ook ongeveer de hoeveelheidj die wij hadden gedacht. Aanvankelijk leek dit kwantum stationnair, doch vooral de laatste weken is er veel meer aangevoerd dan anders en wij kunnen nu veilig aannemen, dat wij dichter bij de 90.000 dan bfl de 80.000 k,g. zitten. — En heeft u voldoende afnemers, meneer Jacobs ? — Ja, dat laat niets te wenschen over, er bestaat voor de schillen en etensresten een groote belangstelling, zoo zelfs, dat Ik de laatste weken ertoe moest overgaan, den aanvoer zoo billijk mogelijk onder de aanvragers te verdeelen. De tijd, dat wij per week vier tot zesduizend k.g. overhielden, is allang voorbij en zelfs toen bleef ik — figuurlijk gesproken — niet met het overschot in mijn maag zitten. Er was altijd een veevoederfabriek bereid om het resteerende deel van ons op te koopen en zooals ik u zeg, de laatste weken blijft er geen schilletje meer op de markt liggen. Doordat er een inzamelgebod is afgekondigd, is de taak van den bona-fide schillenboer aanmerkelijk veriicht. Vrijwel iedere huisvrouw weet nu tegenwoordig wie de juiste schillenboer is, hoe laat hij ongeveer komt aanbellen en wat zij hem precies moet meegeven. Voor honderd k.g. aardappelschillen wordt thans 90 cent betaald en 100 k.g. etensresten ƒ 1.75. 4000 pond thee in beslag genomen De politie te Amsterdam heeft de hand gelegd op een complot van personen, die thee verhandelden buiten de distributie om. Het gold een partij van 4000 pond ter waarde van ƒ 15.000. De rechercheurs deden zich als koopers voor en konden zoo beslag leggen op de thee, die bewaard werd in een pakhuis aan de Willibror. dusstraat. De betrokkenen, drie Limburgers en twee Amsterdammers, zijn gearresteerd. 580 pakjes thee gestolen. In den nacht van Zondag op Maandag is te Zaandam ingebroken in een theemagazijn, toe. behoorende aan de firma Terwee. De buit, die den nachtelijken bezoekers, in den schoot viel, bestond uit 580 pakjes thee van een ons. Argentinië toevluchtsoord voor wielrenners. Buenos Aires, Nov. (A.N.P.) — Het blijkt, dat een aantal wielrenners van het vasteland van Europa momenteel een toevlucht hebben gevonden in Argentinië. Deze renners, die blijkbaar op tournee waren en door den oorlog werden verrast, zien zich thans den terugtocht naar het vaderland afgesneden. Zij brengen hun wachttijd evenwel niet in ledigheid door en hebben reeds met succes verschillende wedstrijden georganiseerd op de kleinere banen in Argentinië. Op de baan te Rufino won een dezer dagen het Italiaansche koppel Di Paco-Loatti een koppelwedstrijd voor het Deensch-Duitsche koppel ChristensenHuertgen en het koppel Bartola—Prior. Dl Paco won op deze baan eveneens de omniumrace voor Loatti, Christensen en Bartola. Di Paco en Huertgen wonnen eveneens den koppelwedstrijd op de baan te Villa Maria. Wegwedstrijd in Italië. Tot besluit van het wielrenseizoen had in de provincie Milaan een wegwedstrijd plaats tusschen verschillende koppels. Het koppel Bartali —Favalli verscheen opnieuw als favoriet aan den start en slaagde er inderdaad in opnieuw een overwinning te behalen. De volgende plaatsen werden bezet door de koppels Magni—Ortelli, Bailo—Zuccoti en Bini—Leoni. Dayen en Lapebie trekken zich terug. Naar wij vernemen zal Dayen de wielersport vaarwel zeggen. In 1926 was hij kampioen op de baan om zich vervolgens op koppelwedstrijden toe te leggen. Samen met Reynaud heeft hij op dit nummer groote triomfen behaald. Ook als achtervolgingsspecialist heeft hij een goeden naam gekregen. Nu hij den 34-jarigen leeftijd bereikt heeft, is de tijd voor hem gekomen om op zijn lauweren te gaan rusten. Een der allerbeste wegrenners van de laatste jaren. Roger Lapebie, heeft hetzelfde voornemen als Dayen. Doordat hij eigenaar geworden is van een transportzaak te Castillon is hij niet meer in de gelegenheid zijn vorm op peil te houden. Lapebie heeft vooral naam gemaakt in de ronde van Frankrijk van 1937, veel is er dien tijd over hem gesproken en eerst na langen tijd heeft men hem willen erkennen als den werkelijken winnaar van deze ronde van Frankrijk. De winterbaan te Kopenhagen in andere handen. De Deensche overdekte wielerbaan, welke zooals bekend, in handen was van den Nationalen Wielerbond, is dezer dagen overgegaan in particuliere handen. In korten tijd werd de baan tweemaal verkocht, doch nu is hij definitief in het bezit gekomen van een ondernemer uit Aarhuus. Het sportbestuur zal gevoerd worden door den sportjournalist Beyerholm, die drie jaren geleden deze taak reeds van Ellegaard overgenomen had. De Spaansche tennis ranglijst. Op de ranglijst, welke door den Spaanschen lawntennisbond uitgegeven is, neemt bij de dames Lilly Alvarez natuurlijk de eerste plaats in. Zij heeft in den loop van het seizoen zoo overtuigend haar meerderheid over haar tegenstandsters bewezen, dat deze plaats haar niet kon ontgaan Pepa Chavarri neemt de tweede plaats in, terwijl de volgende plaatsen door verschillende speelsters van gelijke klasse gedeeld worden. Bij de heeren is de eerste plaats voor J. M. Blanc, gevolgd door Carles en Castella, die samen de tweede en derde plaats deelen. Henkei en Giess ook nog naar China. Na hun tournee door Japan beëindigd te hebben, zijn de Duitsche spelers Henkei en Giess hun terugreis begonnen. Op deze reis zullen zij ook nog enkele wedstrijden te Peking en Tientsin spelen om vervolgens via Rusland naar Duitschland terug te reizen. --- OPA BOL VAN DEN IJZEREN KNOL 135. Toen hij de laatste rekening betaald had, lagen er nog maar drie centen op den bodem van zijn hoogen dop. Drie centen is niet veel. Wat kun je daarmee beginnen ? Daar kun je nog geen dag van eten. Dat was armoe, bittere armoe. Maar plots kreeg hij een idee. 136. Hij nam zijn tOQverstokje en tikte er mee op elke cent van: tik, tak, tok! Kijk, daar lagen opeens drie dikke groote goudstukken voor zijn neus. Ze wogen ieder wel meer dan een pond. Nu ben ik zoo rijk als de keizer van China, zei Kobus tevreden. ---