HOOFDSTUK VII. Waarin wij een bezoek brengen aun Het Meer. Ik weet waarlijk niet waarom ik het nu niet dadelijk vertelde. Om de een of andere reden scheen de geheele mededeeling mij zoo verschrikkelijk nuchter — nadat ik er nog eens goed over nagedacht had. En uit de tweede hand zou zij zelfs nog onnoozeler geklonken het ben. Een aanhaling uit Wordsworth; een toevallige overeenkomst van naam. En dat was blijkbaar alles. Ik vond dat er iets degelijkers noodig was, en om dat te verkrijgen leek mij slechts één weg mogelijk. Ik zou er zelf heengaan en verkennen. Ik erken dat het denkbeeld mij niet bijzonder toelachte; dat verhaal van den man buiten op ihet erf, stapelgek, was zoo weinig geruststellend. Van den anderen kant had ik drie cocktails gedronken, en nu was ik aan mijn tweede glas port. En het vermoeden dat dit vroolijke clubje mij voor een bangen wezel hield, knaagde mij aan het hart. Zij zouden spoedig van meening veranderen als ik terugkwam met de tweede aanwijzing in mijn zak. Eigenlijk gezegd was ik de persoon die de eerste opgelost en Drayminster ontdekt had, en hoewel ik mij in lichaamskracht misschien niet hun gelijke mocht noemen, was er voor een onderneming als deze schranderheid noodig. En op dat gebied helde de weegschaal te mijnen gunste over, meende ik te mogen aannemen. (Wordt vervolgd.) --- Mijn Hoekje. VERTROUWEN. De mensch zoekt altijd zekerheid. Zekerheid acht hij een geluk. Onzekerheid daarentegen een ongeluk. Helaas, de mensch is van onzekerheid omringd als een visch van water. Waarvan zijti wij eigenlijk zeker? Van ons geluk? Wij durven dat nog niet eens mèenen. Bang als wij zijn, dat anders dat geluk reeds onder die gedachte gaat wijken. Van onzen stoffelv'~jen "welstand? De ervaring der laatste jaren heeft ons wel bewezen, dat de fortuin, in letterlijken en figuurlijken zin, met de menschen speelt. Van onze gezondheid? Ga viaar eens een dag aan de deur van een ziekenhuis staan en zie hoeveel menschen daar binnen worden gebracht, die daags te voren van geen ziekte dachten. Van o nze eer? Hoor de menschen maar eens praten en lasteren! Wij weten toch allen, dat er vaak met 's menschen eer wordt omgesprongen als ware het