Athletiek. Zaanlandsche successen bij de „Volewijckers”. Zondag woonden we dc wedstrijden van de Volewijckers te Amsterdam bij, om onder meer de verrichtingen van eenige leden van de A.V. Zaanland op de 5 K.M. gade te slaan. Gelukkig dat er vrij veel wind stond, anders was het noch voor de athleten, noch voor het publiek om uit te honden geweest, pc zon brandde en het droge terrein scheen alle hitte terug te kaatsen. Voor de loopers had de wind echter het nadeel dat ze één baan tegen wind extra hard moesten werken, om als ze door de bocht waren geen wind meer te voelen en het dubbel warm te krijgen. De tijden waren dan ook op geen enkel nummer schitterend, doeli het zijn de omstandigheden die bepalen hoe hoog een zekere praestatie eigenlijk moet worden aangeslagen. Allereerst startten de A en B. klassers gelijktijdig. Het tempo bleek bij deze hitte moordend en al spoedig zag men J. Meijer van de Volewijckers, Mulder van A. V. 1923 en verschillende anderen den strijd staken. Wat de A klasse, waar K. Kok voor Zaanland uitkwam betreft, werd het een getrouwe eopie van de 10 K.M. veldloop waar de Zaankanter zijn kampioenschap behaalde. Weer de snelle start , Kok, kalm aandoend, een heel eind achter de voorsten, om langzaam naar voren te komen. Bij de 10 K.M. had "hij echter langer den tijd, doch nu was de baan de belft korter. Bij den veldloop was Kok, nadat er 5 K.M. geloopen was ruim 100 M. acliter no. 1, om na pl.m. (>}', K.M. den kop te nemen en den strijd 250 M. vóór no. 2 als eerste te beëindigen. Ons inziens vatte hij den strijd nu wat tè kalm op en ging nu zoodoende in dezelfde positie als 2e bij de A klassers door de finish. Bij de B. klassers ging liet erg hard toe en hier was liet M. de Groot die een schitterende praestatie leverde. Vorige week op de sintelbaan zijn prijs winnend, na een prachtige race B klasser geworden, had hij nu nog het recht als C klasser te starten, daar zijn promotie nog niet officieel was doorgegeven. Noch hij zelf, nocli zijn trainer voelden hier echter iets voor en zeer sportief startte de Groot als B. klasser om tusschen dc A klassers zijn race als 2e te beëindigen. Bij de C klassers was het P. Vas die de kleuren van Zaanland hoog hield. Evenals verschillende andere loopers van Zaanland pas volgend seizoen als prijswinnaars bedoeld, kreeg hij zijn kans bij dezen wedstrijd eens te laten zien wat hij kon. Hij heeft voor een prettige verrassing gezorgd door stug volhouden, steeds weer een tegenstander passeerend, zich 3e te plaatsen. Het werd een opwindende strijd voor de aan den kant meelevende Zaankanters. Kerst als 8e of 9e loopend passeerde Vas één, twéé tegenstanders. De strijd werd nu feller. Dc overigen gingen zich meer verzetten. Vas gaf echter geen kamp en bij eiken aanval hoorden we: ,,Zou hij dat halen?” „Ja, hij is er voorbij!” „Daar gaat-ie wéér, maar dat haalt-ie nooit!” „Wèl, hij is er weer voorbij!” Dc gepasseerde loopers kwamen weer opzetten. Vas liep harder en passeerde er meteen weer een en zoo ging het door tot het laatste móment. No. 1 en 2 gaven hem echter geen kans en Vas ging als 3e door de finish — Bravo! —. Weer een schitterenden dag voor de A.V. Zaanland. Een dag van goede reclame voor de sport en de vereeniging, want opvallend frisch beëindigden zij den strijd. --- De Wormerveersche Brandstichtingsaffaire, Tweede Tafereel van het Achtste Bedrijf. heeren De Boer en de OKicïer yan Justitie in hooger beroep inde bekende beleedigingszaak. ' i ,er opfrissching van het geheugen onzer lezers «mneren wij er aan dat de heeren Joh. en A. e Boer een halt jaar geleden door middel van Pamfletten en aanplakbiljetten trachtten de oude .fandstichtingsaffaire, die van December 1020 ““teert, andermaal paar voren te brengen. Alle ,n>ddelen om de zaak in hernieuwd onderzoek te r'.'lgen hadden gelaaid, dies grepen zij naar het „ *ndel van opzettelijke beleediging met de voorop?ezette bedoeling klachten wegens smaadschrift ,■.B®O zich te zien ingediend ajs gevolg waarvan j ,l m de gelegenheid zouden worden gesteld tot lat bewijs van de waarheid te worden toegej heer P. Klinkenberg Jz. voelde zich destijds °or deze publicaties gegriefd en diende deswege aanklacht in. Doch instede wegens smaad, erden verdachten dc Boer wegens beleediging erVolgd welke zaak eenige maapden geleden de Haarlemsche Rechtbank diende en waarbij machten resp. tot f75.— en f5O.—- boete erden veroordeeld beiden met twee maanden .o°rwaarde]ijk en met een proeftijd van drie In met last tot aanplakking van het vonnis flQ.— schadevergoeding voor de beleedigde Tegen dit vonnis hebben zoowel verwaten als de Officier appèl aangeteekend. Voor het Amsterdamsehe Hof. , Bist eren diende deze zaak voor het Amster- Hof waarbij andermaal vrij veel publieke troj bestond. Als getuigen a charge ,1 oen op de heeren P. Klinkenberg Jz. en F. W. r.® Groot. Van de zijde van verdachten waren de heeren A, W. Miehels en E. Koene. , Aadat de President aan verdachten de ge, Oikelijke vraag had , gesteld waarom zij in jjp°8er beroep waren gekomen, werd onmiddellijk ® j.dgo Klinkenberg voorgeroepen. v ***• Dr. BENNO J. STOKVIS verdediger van “machten sedert 1929, tot getuige: „Kunt U qj1! pok zeggen of de reden van uw bedanken aft. van den raad verband houdt met deze “‘faire ?” Getuige K.: „De reden tot bedanken heb ik Vol' dm raad medegedeeld.” K. ontkent ver£jens eenig verband. 'ERdACIITE JOH. DE BOER: „Ik zou b willen weten wat het beroep van getuige is. GETUIGE K.: „Ingenieur.” , VERDACHTE DE B.: „Dat betwist ik, mijnde President.” „„:JE PRESIDENT: „Mag U zieli zoo noemen, IGE IC., bevestigt dit door op zijn bev'walc diploma’s te wijzen. VERDACHTE DE B-: „Onverschillig welke Laaten geest waren passend gemaakt. ’ WERDACIITE DE BOER wil liet daarna 'hr, n °ver door getuige aan de gemeente geafïe leveringen docli de President knapt dit de opmerking: „Daar hebben wij allemaal topT1 biee te maken.” Evenmin werd de vraag feti t en °f bet vorig jaar een medelid van Hjpb'ge’s fractie wegens leveringen aan de ge°fe als raadslid ontslag heeft moeten nemen. onnnlssaris de Groot voor het hekje. Gt„E VERDEDIGER informeert of getuige de V&h de klachten wegens beleediging p-n.Fptuige Klinkenberg had opgemaakt. «HhETUIGF. DE GROOT vertelde dat een en de gebruikelijke wijze is tot stand gefcftE VERDEDIGER wil daarna weten of in „De Zaanlander” wel ecns iets over ge] * van de hand van verdachte Joh. de Boer hetwelk getuige bevestigt, te E PRESIDENT: „Wat heeft dat er nu mee j^aken?” wE VERDEDIGER: „Dat staat in verband Dp 3. °ude zaak.” PRESIDENT: „Die oude zaak is opzettelijk £iiwneden; wij hebben hier alleen met de beleedi.$?aaak te maken.” btevG..VERDEDIGER: „Toch kan het onver-VprJi verband niet worden ontkend.” getui EACHTE DE BOER informeert dan bij OeleJj? de Groot hoelang naar zijn nieening de Qjftjgende biljetten gehangen hebben. ïeRge »IGE: „Dat kan ik niet met zekerheid PetS-pAGHTE: „Zij hingen er al vanaf 15 Joen er Zonder dat de politic ze eerder zag dan beie. ?.etuige Klinkenberg zich een maand later V '-.'g't gevoelde.” t)P tSACHTE: „Hoe weet getuige de Groot... hifcfiGl RESIDENT: „Dat heeft er allemaal mets JagEEöACHTÊV „Destijds is door teekenaar „Wij hebben hier uiets met te maken...” VERDACHTE merkt dan nog op dat getuige Je Groot niet alle in beslag genomen biljetten in zijn proces-verbaai heeft vermeld. Gedeputeerde Miehels voor het hekje. DE VERDEDIGER stelt den heer A. W. Miehels lid van Ged. Staten de volgende vraag: „Is het U hekend dat getuige Klinkenberg als lid van den raad is afgetreden?” GETUIGE MICHELS: „Ja, uit de kranten.” VERDEDIGER: „Is U bereid wat mede te deelen over de verhoudingen in Worniprveer ! GETUIGE MICHELS: „Ik geloof niet dat ik daartoe gerechtigd hen.” DE VERDEDIGER : „Weet U van ingekomen adressen van verdachte de Boer bij Gedeputeerden GETUIGE: „Ja, er kwamen er nog al wat, in.” VERDACHTE JOH- DE BOER vraagt wat getuige als particulier over leveringen door den wethouder aan de gemeente denkt-GETUIGE: „Mijnheer de President, ik geloof dat dat er niets mee te maken heeft. ’ VERDACHTE: „Heeft getuige mij op een telefonische mededeeling', dat getuige Klinkenborg als lid van den raad had bedankt, niet medegedeeld „Jan heeft hij net op lijd de plaats gepoetst 9” GETUIGE MICHELS weet zich dit met meer zoo letterlijk te herinneren. VERDACHTE: „Heeft getuige puj ook met tevens medegedeeld dat nog geen beslissing op zijn adres inzake verboden leveringen door wethouder Klinkenberg aan do gemeente door Ged. Staten konden worden genomen, omdat men eerst de stukken van de rechtbank inwachtte?” GETUIGE: „Dat kan wel. Doch toen die stukken binnenkwamen had, de beer K. reeds als lid van den raad bedankt.” VERDACHTE wil dan inden breede op deze aangelegenheid ingaan doch de president knapt het betoog weer af, ditmaal met de mededeeling „dat hebben wij allemaal al uit de stukken gelezen.” Raadslid Koene voor de balie. DE VERDEDIGER heeft deze getuige a decharge het volgende te vragen: „Zoekt U verband tusschen het aftreden van den heer Klinkenberg als lid van den raad en deze zaak ?” GETUIGE KOENE: „Heelemaal met. DE VERDEDIGER: „Waarom is hij dan algetreden?” GETUIGE: „Het heeft mij genoeg gespeten dat hij afgetreden is ...” VERDACHTE DE BOER tot dezen getuige: „Welke positie bekleedt U inde hedrijveneoinmissie?” GETUIGE: „Ik teeken met den voorzitter alle stukken.” VERDACHTE: „Wie is de voorzitter? EEN DER RECHTERS: „Niets mee te maken...” . – . . Uit het verdere vraaggesprek blijkt dat m 1932 hij de administratie van de gemeentebedrijven is benoemd zekere C. Koene zoon van o-etuige Koene, en wel door d.c commissie waarvan de heeren Klinkenberg en Koene de voornaamste leden waren. VERDACHTE wil daarop nader ingaan, doch de president knapt het verbaal weer af. Requisitoir. DE PROCUREUR-GENERAAL neemt daarna het woord en concludeert dat veel wat hier behandeld is, gevoeglijk buiten beschouwing kan blijven. De opzet tot beleediging door verdachten staat vast en spreker vindt, dat, een zonderlinge wijze van reehtzoeken. De Procureur heeft veel leélijks over den afgetreden wethouder gehoord doch in „De Zaanlander” heeft spreker toch ook wel weer waardeerende artikeltjes opgemerkt, wat spreker voorleest. Ook inden gemeenteraad is met veel lof over wethouder Klinkenberg gesproken. Het Handelsblad wijdde eveneens over de bestuursantecedenten van den wethouder uit. De wijze waarop Commissaris de Groot de zaak behandeld heeft kan geenerlei critiek velen, de wijze waarop liet proees-verbaal is tot stand gekomen, is normaal. De Procureur meent dat bet dezen verdachten er slechts om te doen is om te béleedigen en kan volkomen met het Haarlemsche vonnis instemmen doch de voorwaardelijke straf wil spreker belangrijk verzwaren door deze n.I. van twee op zes maanden te brengen. De verdediging. Als Mr. STOKVIS op de voorgeschiedenis van deze beleedigingszaak 'weer nader wil ingaan, breekt de PRESIDENT dit onverbiddelijk ai. Doch de VERDEDIGER laat zich niet uit het veld slaan en komt toch met stukjes en beetjes op de vroegere processen terug. Wijst op de daarin voorkomende talrijke tegenstrijdigheden en het oeheugenharde processen verbaal, laat de benzineflacon nog eens inde verbeelding terugkomen, het met-weschroeide etiket en de inhoud van den vierkante/ronde bus met afgekoelde inlioud van 40—50 graden hitte. DE PRESIDENT: „Maar wat doet liet er toe, verdachte beeft toch destijds bekend ?” DE VERDEDIGER: „Daar hebt U liet nu manheer de President, integendeel, verdachte heeft nooit bekend. Kijkt U de stukken maar na ” DE VERDEDIGER krijgt dan nog een half uur belezenheid om de belangen van zijn cliënten te behartigen. Spreekt met groote waardeermg over verdachte Joh. de Boer, een man die met bewonderenswaardige volharding voor het recht strijdt, een man die èn als koopman en als wethouder een ongerepte reputatie geniet, beide verdachten zijn fatsoenlijke lieden die in uiterste instantie naar het gevaarlijke middel van pelcediging grepen, daar alle andere mogeliJKlieden oin meineedige verklaringen te berdc te brengen, hebben gefaald. Het ontbreektzijntegenstanders aan moed, roept spreker uil. Zij durven het niet aan, de Boer wegens smaad te vervolgen want, dan zal de waarheid aan het licht komen. DE PRESIDENT: „Ik luister geduldig, maar wat heeft dit allemaal met deze zaak te maken?” VERDEDIGER: „Het hoort er allemaal bij. Het zit onverbrekelijk aan elkaar vast.” EEN DER RECHTERS: „Het interesseert mij anders niets ...” DE VERDEDIGER:, .En wanneer de Procureur-Generaal met „De Zaanlander” komt ten bewijze van KI inken berg’,s bestuurskwaliteiten, dan leg ik hierbij overeen earjeatuur uit hetzelfde blad waaruit toch blijkt dat de redactie er wel terdege van overtuigd is dat het in deze brandstjehtingsaffaire tóch' kwalijk riekt,. (De verdediger duidt op de plaat die een doolpot voorstelt waaruit kwallik riekende dampen opstijgen, geteekend naar “aanleiding van de indertijd door Mr. Frida Cats en Mr. Duijs tot den Minister van Justitie gestelde vragen). DE PROCUREUR-GENERAAL: „Maar wat heeft de Minister daarop geantwoord ? O zoo!” DE VERDEDIGER beklaagt zich er dan verder over dat de rechtbank te Haarlem meer interesse voor het geval toonde dan dit Hof. In Haarlem begreep men wel het verband tusschen deze en de brandstichtingszaak. DB PRESIDENT: „Maar dat hebben wij toch allemaal inde stukken gelezen • DE VERDEDIGER: „Deze verdachten zijn geen strebers. Zij zijn doelbewust in hun middelen. Zij hebben zich tot heden eerlijk aan hun afspraak met den reclïter-eommissaris gehouden om zoolang dit proces aanhangig is er niet meer in het openbaar op terug ie komen. Zelfs de Wormerveersche politie vjndt hen nette burgers want de Commissaris rapporteerde, der Justjtieover A. da Boer: „Staat niet ongunstig bekend. Werd wegens brandstichting tot een jaar gevangenisstraf veroordeeld.” Spreker vraagt zich af wat men in Wormerveer dan bedrijven moet om ongunstig bekend te staan- DE PROCUREUR-GENERAAL: „Maar het revisiemiddel is destijds toch ook afgewezen.” DE VERDEDIGER: „Maarde meineedsklachten wenscht men niet te vervolgen”. Het laatste woord. VERDACHTE JOH. DE BOER krijgt dan het laatste woord, ai had dc president de zitting al inderhaast gesloten. „Uitspraak over 14 dagen”. Doch de. heer JOH. DE BOER kwam onverstoorbaar overeind en begon van wal te steken. Hij mat de geschiedenis breed uit tot groote ergernis van het Hof. VERDACHTE: „Mijnheer de President. Al deze ellende is voortgekqmen uit de corraptipve verhoudingen die 15 jaar lang in Wormeryeer duren. Deze zaak wordt Om den dronimel door onsniet voor ons genoegen op den spits gedreven... ■EEN DER RECHTERS: „Is het nou nog niet uit ?” DE PRESIDENT: „Ja,nou moet U ophouden.” VERDACHTE: „Voor we tot, beleedigingen overgingen zijn er toch eerst tal van requesten uitgegaan. Doch . . .” DE PRESIDENT: „Dat heeft de verdediger ook al gezegd.” VERDACHTE: ..Mijnheer de President, lk —” EEN DER RECHTERS: „Ik wil er niets meer van liooren • • .” VEItDACHTE: „Mijnheer de President. De Procnreur-Generaal wil ons nu voor een langen tijd monddood maken. Dal: is de justitioneele opzet. De verhoudingen in Wormerveer. ..” DE PRESIDENT: „IJ blijft zeker wel niet lang nieer in Wormerveer ■wonen ?” VERDACHTE: „Mijnheer de President. Ik ruim liet veld niet! Ze kunnen me wel breken, rnaar niet doen buigen. In Wormerveer ...” DE PRESIDENT: „En hiermee slipt ik de zitting. Uitspraak over IJ dagen des morgens om 10 uur.” --- Sport en Spel. Voetbal. Jaap Mol in Italië. De Sportkroniek-redacteur v. E„ die de reis naar Italië met het Xed. elftal meemaakte en thans een beschrijving geeft van de spelers in Iran omgang met elkander, vertelt van Jaap Mol het volgende: „Wat leert men de menschen heel anders kennen op zulk een reis, dan anders, kort voor of na of tijdens een wedstrijd! Daar s aat Jaap Mol met z’n harmonica inden trein, Jaap Mol, die den geheelen loer zoo’n beetje de rol gespeeld heeft van den man, die er tusschen genomen wordt en van wien ik nog altijd niet weet of hij maar deed alsof. Z’n droge humor en z’n kostelijk-naieve opmerkingen hebben den schijn wel eens hij me gewekt, dat hij het was, die . . . alle anderen er tusschen nam. En ik dacht aan K.F.C., dat zich ook zoo onnoozel voordoet en dat alle clubs zoo fijn schaakmat gezet heeft. ‘ lk denk terug aan Mol, toen in liet Ristorante van Cernobbio, waar-de wijn zoo goed heette te zijn. z*n heele snuit zwart werd gemaakt door z’n kamergenoot Leo Halle, wat hij eerst een uur later ineen spiegel merkt. Over Leo Halle gesproken ....” --- Zaterdagmiddag-Competitie Vrijdag 15 Juni a.s. vindt op het L.S.V.-terrem te Krommenie een wedstrijd plaats tusschen twee elftallen, samengesteld uit de diverse Z.M.C.- vereenigingen. Deze ontmoeting heelt ten doel de band tusschen de spelers onderling te versterken en waar noodig te verbeteren, terwijl tevens een overzicht kan worden verkregen van het spelersmateriaal, waarover onze Bond momenteel beschikt. Het is zeer waarschijnlijk, dat meerdere soortgelijke wedstrijden zullen volgen. Voor Vrijdag is elftal A samengesteld uit spelers van L.S.V. en V.G.S.; elftal B bestaat uit spelers van de Zaandamsche clubs. De opstelling der beide elftallen is als volgt: Elftal A (Oranje-zwart): J. Winter (L.S.V.) W. Stals J- Kuijper (V.G.S.) (L.S.V.) R. Greshof G. Ivooij H. Sehoo (V.G.S.) (L.S.V.) (V.G.S.) A. Schipper G. v. Dorland C. dc Greef Tj. Groot (V.G.S.) (L.S.V.) (V.G.S.) (L.S.V.) ' K. Ellen (V.G.S.) J.Ketema A.v.d.Bos G.v.Deursen S.Karten C.Coté (H.S.V.) (Dekkerh.) (P.&S.) (St.F.) (Z.C.Ï.G.) J. v.d. Bos W. de Graaf H. Tatje (Dekkerh.) (Z.C.F.C.) (H.S.V.) 11. Hennink D. v.d. Lingen (St.F.) (P.&S.) K. Zwikker (Z.C.F.C.) Elftal B (Wit-Zwart): De wedstrijd vangt aan om lialf acht des avonds. Scheidsrechter is de heer Schaar. --- Advertentie Onze Familie-Advertenties 15 cents per regel. --- Advertentie „De Zaanlander” met illustratie kost per week 18 ct ---