PAM’S WONDERLIJKE AVONTUREN i'-'VW",,. Ww, d 3 k*j een^h'' ziet is even wonderlijk en vreemd. Wat n°°P kunnen vertellen als hij weer thuis is. 263. Over bergen en door dalen gaat onze held thans verat Langzamerhand wordt het landschap minder afwisselend. 264. liij rijdt nu overeen uitgestrekte vlakte, met op den achtergrond groote bergen. Zou dit het einde van dit vreemde land zijn. Inde verte ziet Pam een berg, met iets glinsterends op den top. --- ROODE STREPEN Een Indisch avontuur door GERT HARTENAU-THIEL j3. n/uufiwau-ituiSL (Nadruk verboden) dr.”'taar,” • voo.rt’ op elk woord den klemtoon lessende, „als . ütl Werk dn rustlS gedragen, wanneer zij als op eiken anderen dUs „j'k de dri,> n6n een aanleiding geven tot twist en strijd, pgeheel van If.rrcstanten hun vrijheid teruggeven. Alles hangt lila gaf den cJd IICllC Zelf af’ je daarnaar!” Vit Si Timhnie,nneen.een- wenk: -Leidt hen weg!” liet t iJ'i-e zich on u Zlck ,*os uit den greep van zijn bewakers Pr°feet7al ,C-r! jriep hiJ fanatiek, „ik vrees den dood -i jt) , • Het bloed „ Zlln dienaren beschermen en de geloovigen , Qtnvkere oornn (Yer.u allen, dat daar door vergoten zal worden!” wicjj *cUw rrnf ji- onkelden; het schuim stond hem op de lippen, uian vast /.A/i s°idaten een wenk. Deze pakten den geen sraiw,?» 0? 6? *lern naar de deur. Si Ti mbo brulde ,aangreen in ? * n der mannen, die hem wat al te hard-be in Pgt SJ e gelaat: „Adjing!. ...” Dan viel de deur J'iezeJ'eergeslagenV on(«meSwrS sf°nden als aan den grond genageld Üof Sn- Ernstig keek ik hen aan: „Jullie kunt moge inii,f.er'Verp,n1g" Behoedt jezelf en de geloovigen! » kruisten ÏTegen leiden 1” ahtvr,?a zij naar de ml, Uln ,aTmen en bogen het hoofd. Daarop *len een vloei,, „j’ geheel ontdaan en verslagen. En buiten ',Sn!mSsa nam hen ;n .e Zon en een joelende, opgewonden men°f anl,kromo ”Inl kaar midden. *or» . s behoorlijk tno elk ndi *°t den adjudant, „ga eens zien, ö.Pr voor, dat zM°^aat ! Neem de moefti’s hun boeien af en °hderofficier vprlilt wPn’ als gijzelaars worden behandeld!” vernet het vertrek. Van Trassen staarde mij zwijgend aan. „Hoe zal dat afloopen?” scheen hij te vragen. De situatie was inderdaad bedenkelijk; zelden was een zwaardere last op mijn schouders gelegd. „Van Trassen”, zei ik na een korte pauze, „wij mogen niets verzuimen. Probeer telefonisch verbinding met den controleur te krijgen. Breng hem in ’t kort van één en ander op de hoogte en vraag om instructies. Intusschen zal ik schriftelijk rapporl gaan uitbrengen.” Toen hij vertrokken was, liet ik de gebeurtenissen van het laatste halve uurnog eens de revue passeeren. Si Timbo moest ik innerlijk, rkennen, je bent een pracht-kérel! Natuurlijk, onbetrouwbaar en fanatiek, zooals zoovele van je geloofsgenooten maar tóch een man, die niet laf is, een kerel, die er niet voor terugdeinst zijn tanden te laten zien. Jammer, je strijdt voor een verloren zaak. je zou voor betere dingen te gebruiken zijn. Papier en pen lagen gereed. Ik begon te schrijven, maar telkens weer dwaalden mijn gedachten af naar Si Timbo en zijn moefti’s, die het zoo dapper voor hun geloofsgenooten hadden opgenomen. Het was moeilijk, neen, het was helaas ondoenlijk deze menschen te overtuigen, dat, hun niets te kort werd gedaan. Van eenigc bevoorrechting der Chineezen was natuurlijk geen sprake, maarde voorloopige invrijheidsstelling van de sluwe juweliers werd door de inlanders nu eenmaal zoo Zij eischten het recht deze menschen te straffen, voer schuld nog eenszins wettig en overtuigend bewezen was. Hun fanatisme en gebrek aan objectiviteit bracht de zaak, waarin zij het recht aan hun zijde hadden, aan het wankelen. Zij dreigden het in hun blinden geloofsijver en animositeit jegens de Chineezen, voor zichzelf te bederven. In dat licht bezien was ook onze positie verre van benijdenswaardig. Voor mij stond het vast, dat de Chineezen de eenige schuldigen waren, maarde kinderlijke mentaliteit der inlandsche bevolking, gesteund door den rassenhaat hadden voor de zooveelste maal vaneen simpele zaak een probleem gemaakt.... En met een zucht greep ik weer naar de pen om mijn klacht te beëindigen een aanklacht tegen de klagers 13. Luitenant Van Trassen keerde terug, ging zwijgend bij het raam zitten en staarde naar de verzamelde menigte op het zon-over-, goten plein. Ik lette nauwelijks op hem en schreef door. Na een poosje vroeg ik tusschen twee zinnen door: „Heb je den controleur gesproken ?” Hij schudde ontkennend het hoofd. „Nee, geen verbinding te krijgen !” i Geërgerd vervolgde ik mijn rapport. We zouden dus op eigen nitiatief verder moeten handelen. Luitenant Karsten verscheen en meldde zich present. Ik knikte en mijn pen vloog nog sneller over het papier. Buiten klonk efen hoornsignaal, gevolgd door korte commando’s, het geluid van zware voetsappen en het afzetten van geweren. Het drong nauwelijks tot mij door; de resident moest zoo spoedig mogelijk van den dreigenden toestand op de hoogte worden ges teld Sodikromo trad binnen en deelde mede, dat de patrouilles gereed stonden om te vertrekken. Van Trassen en Karsten stonden op grepen hun tropenhelm, rukten hun koppels recht en verlieten het vertrek. Van buiten drong de stem van Van Trassen tot mij door. Korte bevelen, het gekletter van wapens en de gelijkmatige schreden van afmarcheerende soldaten volgden elkaar op. Daarna: Karstens stem, bevelen, dreunende voetsappen. De vensters rammelden. Uit de verte, steeds zwakker wordende, klonk de alarineerende kreet van den voorman: „Aaarrriii-aattii ! Plaats voor de politie !” Nog eenmast! vloog ik haastig het rapport door om het daarna ineen dienstcouvert te sluiten. Met een zucht stond ik op en greep naar de tafelbel. Een schrille toon verscheurde de stilte en een bediende verscheen. (Wordt vervolgd.) Sophisterij dient alleen om menschen verwaander te milten in hun onwetendheid. Locke. --- Radio-Programma 'au ma van het gramofoonplatenuurtje van 7—B 6 E. N. R. C. voor Koog. Zaandijk en Zaandam °nderdag 21 September: Band van de Coldstream Guards. pae trek song. Victor Silvester en zijn orkest. epnny serenade. Mantovani en zijn orkest. ree. Louis Levy en zijn orkest. 5. Magyar '. hollis Levy en zijn orkest. 6. The s The 1 tree' Victor Silvester en zijn orkest. I,pt. ‘thrnming waltz. Mantovain en zijn orkest. nStervS Jreak the good news. The three Peters ‘ ®* Tulituüp time. Nat Gonella & Ilis Ssie reot 'O. The good girl and the bad girl. ■•yifon ’hea. 11. Rhythm in the alphabet. Jack ’hrr.p peJ> zijn orkest. 12. Everybody step. The *«s Sisters. 13. Honey chile. Nat Gol'he up 2jjn orkest. 14. Why ean’t I be a girl ,' Tessie O’Shea. 15. Cinderella sweetx-TarrK sck5ck Hylton en zijn orkest. 16. Punjaub ' Band van de Coldstream Guards. 22 September: I. 1875 en 414.4 M. 8.00 V.A.R.A., ?-°0 v't -R-0., 10.20 V.A.R.A., 12.00 A.V.R.0., J° t0 V»«,A- 7’30 V.P.R.0., 9.00 V.A.R.A., 800p R'°” 110°—12 °0 V.A.R.A. v 1q P(%r2Jnot°on,Tiuziek. 10.00 Morgenwijding. 1 lon i/ec'aTT|atie. 10.40 Gramofoonmuziek. Reclamatie. 11.15 V.A.R.A-orkest en 12.00 De Palladians. 12.45 Berichten jNjs'’ gramofoonmuziek. 1.00 A.V.R.0.- t’stre.Tvnts'°rkest en solist. 1.45 Het Syl— 2.30 Declamatie. 2.55 Gramoh°o 3.30 A.V.R.0.-Dansorkest. B-00 p- oofoonmuziek met toelichting. 4.30 Il?voordracht. 5.05 Voor de kinderen. — 6.00 Orgelspel en athofrT 6‘ Letterkundig overzicht. 6.50 I °5 Top Muziek. 7.00 V.A.R.A.-Kalender. sJ?raak „Dertig jaar Algemeene Neder, 'N’.p Mijnwerkersbond”. 7.23 Berichten >°ehen v 7-30 Berichten. 7.35 Cursus „De de ~an Bijbel: Genesis”. Over het begin fl?tlokwoljst: I'e^en's- 8.00 Het Rotterdamsch >■ aP van 'f en s°hste. 8.30 Cursus „De bood*l der v» i- Vrijzinnig Protestantisme: 11. De p~ 9.ig rlichting”. 9.00 Vraag en antwoord. zle-uit 'T-8.A.-orkest en solisten. 10.00 ~10 7 10.15 Gramofoonmuziek. 0 40 j'*n