Radio-programma Vrijdag 1 Augustus: HILVERSUM I. 414.5 m. 6.45 Gramofoonmuziek. 6.50 Ochtendgymnastiek. 7.00 Gramofoonmuziek. 7.45 Ochtendgymnastiek. 8.00 BNO: Nieuwsberichten. 8.15 Schriftlezing en Meditatie (voorbereid door de Chr. Radio Stichting). 8.25 Gewijde muziek (gr.pl.). 8.45 Gramofoonmuziek. 9.15 Voor de huisvrouw. 9.20 Gramofoonmuziek. 11.00 Ensemble Willy Kok. 11.20 Voordracht. 11.40 Ensemble Willy Kok. 12.00 Roemeensch Orkest Gregor Serban. 12.40 Almanak. 12.45 BNO: Nieuws- en economische berichten. 1.00 Gerard Lebon en zijn Orkest. 1.45 Gramofoonmuziek. 2.00 Haarlemsche Orkest-Vereeniging en solist en gramofoonmuziek. 4.00 Cursus: Een Dominee over de kerk (voorbereid door hef Vrijz. Prot. Kerkcomité). 4.20 Variéte-programma. 5.15 BNO: Nieuws-, economische- en beursberichten. 5.30 Voor de jeugd. 5.45 Gramofoonmuziek. 6.30 Sportwetenswaardigheden. 6.45 Gramofoonmuziek. 7.00 BNO: Vragen van den dag. 7.15 Voor de kleuters. 7.25 Gramofoonmuziek. 7.30 Onze cursus fotografie. 7.50 ..Les Gars de Paris” (e.0.). 8.00 BNO: Nieuwsberichten. 8.15 Spiegel van den dag. 8.30 Om en Om programma. 9.30 Berichten (Engelsch). 9.45 BNO: Nieuwsberichten. 10.00 BNO: Uitzending inde Engelsche taal: „Economie News from Holland”. HILVERSUM 11. 301.5 m. 6.45 Gramofoonmuziek. 6.50 Ochtendgymnastiek. 7.00 Gramofoonmuziek. 7.45 Ochtendgymnastiek. 8.00 BNO: Nieuwsberichten. 8.15 Gramofoonmuziek. 11.00 Voor de jeugd. 11.20 Pianovoordracht en gramofoonmuziek. 12.00 Berichten. 12.15 Omroeporkest. 12.45 BNO: Nieuws- en economische berichten. 1.00 Gevarieerd programma. 3.00 Voor de vrouw en gramofoonmuziek. 3.45 Gramofoonmuziek. 4.30 Voor de jeugd. 5.00 Gramofoonmuziek. 5.15 BNO: Nieuws-, economische- en beursberichten. 5.30 De Speellieden. 6.00 Lezing: Ter pelgrimage naar het Frankrijk der reformatie” (voorbereid door de Chr. Radio Stichting). 6.15 Musiquette en soliste. 6.45 Toeristische raadgevingen. 7.00 BNO: Economische vragen van den dag. 7.15 Omroep-Orkest. 8.00 BNO: Nieuwsberichten. 8.15 Residentie-Orkest (inde pauze: boekbespreking). 9.35 Gramofoonmuziek. 9.45 BNO: Nieuwsberichten. 10.00 Avondwijding (voorbereid door het Vrijz. Prost. Kerkcomité). 10.05—10.15 Gramofoonmuziek. --- Pam bij de Maanapen 297. Het blijkt dat het raket een uitstekend zeewaardig vaartuig is, want de tocht verloopt uitstekend en na een voorspoedige reis arriveeren ze behouden inde naastbij gelegen havenplaats. 298. Het is nog heel vroeg inden morgen en er is nog geen mensch te bespeuren als het raket aan den wal meert. Handig gooit Pam een tros uit en de reis naar de maan en terug is volbracht. --- Advertentie De paradox is de twijfelachtige zuster der waarheid. Remy Montalé*. --- Beurs-beschouwingen. AMSTERDAM, 31 Juli. De laatste dagen is de aandacht ter beurze van Amsterdam in hooge mate in beslag, genomen door de berichten, omtrent den toestand in het Verre Oosten, meer in het bijzonder de verhouding tusschen Japan en Nederlandsch-Indië. De economische maatregelen, welke door Ned. Indië ten opzichte van Japan zijn genomen, zijn niet onbeantwoord gelaten. Wederzijds zijnde saldi geblokkeerd es bovendien zijn aan het scheepvaartverKeer inde Oost-Aziatische wateren vrijwel onoverkomelijke moeilijkheden inden weg gelegd. Welke partij hier aan het langste eind zal trekken, kan voorshands niet worden aangewezen, maar Japan vormde een belangrijk afzetgebied voor Ned. Indische producten en alleen daarom reeds kan de gespannen verhouding tusschen Nederlandsch-Indië en Japan niet onverdeeld ten voordeele van Batavia worden uitgelegd. Onder de tegenwoordige omstandigheden kan voor de meeste Ned. Indische cultuurvoortbrengselen een gemakkelijk afzetgebied worden gevonden, maar daar staat tegenover, dat de transportfaciliteiten niet zoo vlot functioneeren als voorheen. Maarde scheepvaartmaatschappijen, welke hun arbeidsveld tot Japan uitstrekken en andere soorten vennootschappen, welke zich bezighouden met het doen functioneeren van den handel op Japan, zullen vaneen en ander, naar mag worden aangenomen, toch den regelrechten weersomslag ondervinden. Wat in het internationale handelsverkeer overigens nog het wederzijdsch blokkeeren van saldi en het afsnijden van de handelsbetrekkingen aangaat, zoo vormen dergelijke stappen steeds een tweesnijdend zwaard en hierbij zou het er inde practijk wel eens op neer kunnen komen, dat de nadeelen het grootste zijn voor de landen, welke thans nog internationaal als het meest kapitaalkrachtig worden aangemerkt. * • • GOUD- EN ZILVERNOTEERING. AMSTERDAM, 30 Juli. Goud: fijn voor de industrie (verkoop) f 2175.—, affinagegoud (inkoop) f 2075.—. Zilver: fijn voor de industrie (verkoop) f 32.75, affinagezilver (inkoop) f 30.—. * * * DAGELIJKSCH INDEXCIJFER. (Medegedeeld door hetCentraal Bureau voor de Statistiek). ’s-GRAVENHAGE, 30 Juli. Indexcijfer awndeelenkoersen 162.4. Omzet aandeelen op 28 Juli 1157. * * * KOERSEN NEDERLANDSCH CLEARINGINSTITUUT. ’s-GRAVENHAGE, 30 Juli. Koersen voor stortingen op :;1 Juli 1941 tegen verplichtingen luidende in: Belga’s 80.1432, Zwitsersche francs 43.56, Fransehe francs 3.768, Lires 9.91, Deensche kronen 36.37, Noorsche kronen 42.82, Zweedsche kronen 44.85, Finsche mark 8.82, Dinar (oude schulden) 3.43, Dinar (nieuwe schulden) 3.77, Turksche ponden 1.45 1/4, Lewa 2.30, Pengoe (oude schulden) 36.519, Pengoe (nieuwe schulden) 45.89, Zloty (oude schulden) 85.—, Zloty (nieuwe schulden) 37.68, Lei 1.28, Slowaaksche kronen 6.48. --- Noodlanding in de woestijn DOOR HANS HIRTHAMMER -20) „James, old boy, ik wist immers dat ik je kier zou vinden!” De aangesprokene stamelde verheugd den naam van zijn vriend. ~Ik dank den hemel dat ik je gevonden heb, Francis. Om je eerlijk de waarheid te zeggen, vreesde ik het ergste, toen ik je niet meer zag.” Floyd’s handen gleden bezorgd over het lichaam van zijn metgezel. „Hoe staat het met ie? Ben je gewond?” „Dat valt nogal mee. Mijn linkerbeen. Een beetje verstuikt, denk ik. Gelukkig was ik al vrij dicht bij den grond, toen zij boven dat touw doorsneden.” En op geërgerden toon vervolgde hij: „Ik wilde je hier uithalen, Francis! Ik had mijn ooren goed open gehouden en was er achter gekomen, dat je hier moest zijn. In plaats daarvan zitten we nu beiden inde soep. Een gezellig avontuur! Ik geloof, dat we ons testament wel kunnen maken, wat? Onder ons gezegd, had' ik mij mijn eindje anders voorgesteld dan in zoo’n ellendig muizenhol te verhongeren.” „Voorloopig is het nog niet zoo ver”, meende Ployd, terwijl hij zijn arm onder Cookerel’s schouder schoof. „Denk je, dat je kunt loopen, ®ls ik je ondersteun?” „Waarvoor is dat noodig? Laat me hier maar liggen!” „Komaan, James, een beetje flink! Liggen kunnen we nog lang genoeg. Ik heb daar aan den overkant een plaatsje gevonden, waar het voorloopig met goeden wil nog wel is uitte houden. Kom, we zullen eerst je voet eens onderhanden moeten nemen. Het is niet ver!” Cookerel liet zich willoos op de been helpen. Weliswaar slaakte' hij een kreet van pijp, toen hij op zijn geblesseerde voet trachtte te staan, maar toen Floyd hem meer droeg dan steunde, kwamen zij toch vooruit. „Wat is dat hier voor een afgrijselijk hol? Dat groote aantal lijken, verschrikkelijk! Toen ik zooeven bij die feestelijke verlichting een blik inde diepte wierp, liet ik van schrik bijna het touw los!” Floyd deelde hem mee, wat hij tot dusver ontdekt had. „Wat mij het meest frappeert, is, dat geen van deze lijken tot ontbinding overgaat. Zij drogen als het ware uit en waarschijnlijk duurt het eeuwen voor ze in stof uiteen vallen.” „Dat is inderdaad merkwaardig. En weet je daar een verklaring voor? „Nee, hoogstens een veronderstelling.” „En die is?” „Als je goed oplet, zul je bemerken, dat de bodem op verschillende plaatsen van tijd tot tijd een nauwelijks zichtbaren, blauwachtigen lichtglans vertoont!” „Aha, je vermoedt dus de aanwezigheid van bepaalde aardstralen, waardoor de ontbindingskiemen worden verdelgd?” „Ja, ik zou tenminste geen andere oplossing voor dit raadsel weten. Een geologisch onderzoek zou misschien een sterk uroniumgehalte aan het licht brengen.” „Dat is tenminste één troost!” antwoordde Cookerel met een wrang lachje. „Nu hebben we althans de zekerheid, dat onze stoffelijke resten voor het nageslacht bewaard zullen blijven!” „Ik voel er voorloopig nog niets voor ineen mummie te veranderen. Zoo we zijn er, James! Hier zul je een behoorlijk rustbed vinden en de noodige verpleging.” Nog voor hij Vichwa’s naam had geroepen, stond zij reeds naast hem, daarmee bewijzend, hoe nauw zij hun lot verbonden voelde. „Ik heb mijn vriend gevonden”, zei hij, zich in stilte afvragend, hoe zij de komst van dezen derden man, die haar beperkten voedselvoorraad nog sneller zou doen slinken, zou opvatten. „Hij heeft zijn voet verstuikt!” voegde hij er aan toe en het klonk als een excuus. „Wil je mij helpen om een legerstede voor hem in orde te .maken?” Vischwa toonde zich onmiddellijk een en al bereidwilligheid en hielp dapper mee het slachtoffer door het gat inden muur naar binnen te hijschen. Cookerel scheen van verbazing zijn spraak te hebben verloren. Hoewel bij het moeizame transport zijn geblesseerde voet herhaaldeijk op onzachte wijze met den muur in aanraking kwam, gaf hij geen kik. Ineen oogwenk had Vischwa met behulp van een paar dekens een behoorlijke ligplaats in orde gemaakt en nauwelijks had Cookerel zich hier op uitgestrekt, of het meisje ontblootte zijn voet, bevochtigde een doek met het zoo kostbare water en legde deze op de sterk gezwollen plek. Floyd liet haar, dankbaar gestemd, haar gang gaan. „Wel, hoe voel je je nu, oude jongen?” vroeg hij na een poosje, maar hij kreeg geen antwoord. „Hij slaapt!” Vichwa ging naast Floyd óp de eenig overgebleven deken zitten en vlijde met een schuw gebaar haar hoofd tegen’ zijn schouder. „Ik ben zoo blij, Sahib, dat u er weer bent.” Hij legde zwijgend zijn arm om haar smalle schouders en zijn gedachten gleden verlangend naar die verre, andere wereld, waarin een stralende zon aan een eeuwig blauwen hemel volop licht en warmte gaf. Hij wist niet, hoeveel uren of dagen er verloopen waren sinds zijn oogen voor het laatst het volle daglicht hadden aanschouwd. En terwijl hij den adem van dit jonge leven naast zich voelde, vatte sterker dan ooit het besluit bij hem post zich tot eiken prijs een weg naar de vrijheid te banen en met zijn toegewijden vriend en de kleine Vischwa uit de duisternis van hun gevangenschap naar het licht terug te keeren. „Luister eens, Vischwa”, zei hij, nadat zij eenigen tijd zwijgend naast elkaar hadden gezeten, „wij moeten nu probeeren zoo lang mogelijk met je voorraad levensmiddelen uit re komen. Het is wel hard voor je, dat je nu met twee vreemde' menschen zult moeten deelen, wat je oorspronkelijk alleen voor jezelf had bestemd. „O neen, Sahib! Het is, of ik er een voorgevoel van had, dat ik ook voor u en uw vriend zou moeten zorgen. Anders zou ik zeker niet zooveel bijeen hebben gesleept.” „En hoelang zullen wij er mee toe kunnen, denk je, als we het zoo zuinig mogelijk aan doen?” „Vijftien tot twintig dagen!” antwoordde ze zonder aarzelen. „In dien tijd zullen we dus het een of ander moeten ondernemen. —• En nu moet je mij eens vertellen wat dat hier voor een zonderling volkje is. Waarom heeft men