Advertentie MORTH CTATE 1 \ [ AMERICAN --- Radio-Programma Donderdag 30 Maart Programma van het gramofoon platenuurtje van ?—8 van de E.N.R.C. voor Koog, Zaandijk en Zaandam. 1. The spirit of youth. London Palladium oruest. 2. Melodies by Mendelssolin. Reginald Foort. 3. Golddiggers of ] 935. Reginald Dixon. 4. Dixon hits no. 23 en no. 24. Reginald Dixon. 5. Strike up the Band. Eddie Peabody and liis Dizzy Strings —6. Lole walked in. Jack White & his Collegians. 7. It’s wonderfull. Jack White & his Collegians. 8. I’m gohna lock my heart. Jay Wilbur and his Band. 9. Says my heart. Eddie Peabody and his Dizzy Strings. 10. How’ dja like to love me ? Jack White & his Collegians. 11. You gottlie best of the Bargain. Jack White & his Collegians. 12. Time and time again. Jay Wibur and his Band. 13. The Liberators. London Palladiumorkest, Vrijdag 31 Maart HILVERSUM I, 415.5 5.15 Het K.R.0.-ork. M. Algem. programma, 6.00 Gram.muziek. verzorgd door den 6.20 De K.R.0.-Velo-K.R.O. disten en solist. Om 6.30 Ber. 8.00—9.15 Gram.muz. 7.00 Berichten. Om 8.15 Ber. 7.15 Causerie „Onder-10.00 Gram.muziek. wijshernieuwing”. 11.30 Bijbelsche cause- 7.35 Gewijde muziek rie. (Gram.pl.) 12.00 Berichten. 8.00 Berichten A.N.P. 12.15 Gram.muziek. 8.15 De K.R.0.-New 2.00 Paul Wijnappel’s Style-Artists. strijkensemble. 9.00 Radiotooneel. 2.45- —3.00 Gram.- 10.00 Orgelconcert. o ac J?uz*ek‘ . 10.30 Berichten A.N.P 3.45 Gram.muziek. „ , , 4.30 Pianovoordr. 10.40 Bela Kiss en zijn 4.45 Gram- Hongaarsch ork. muziek. 11.00—12.00 Gram .m. HILVERSUM 11. 1875 en 5.05 Voor de kinderen. 301.5 M. 8.00 V.A.R.A., 5.30 Gram.muziek. 10.00 V.P.R.0., 10.20 6.28 Berichten. V.A.R.A., 12.00 A.V. 6.30 Literaire causerie. R.0., 4.00 V.A.R.A., 6.50 Zang en orgel. 7.30 V.P.R.0., 9.00 7.00 V.A.R.A.-kaleu- V.A.R.A., 10.40 V.P. der. R.0., 11.00—12.00 7.05 Causerie ~Dele- V.A.R.A. venswaarden in verleden en he-8.00 Gram.muziek. Om den”. 8.16 Berichten. 8.00 Viool en piano. 10.00 Morgenwijding. 8.30 Causerie „Folklo-10.20 Orgelspel. ristische ontmoe-10.45 Declamatie. tingen inde 11.00 „Esmeralda”, en Paaschweek”. gram.muziek. 9.00 De Ramblers, en 12.00 Orgel en zang. Om het Noviteiten-12.15 Berichten. orkest m.m. v. 12.30 Gram.muziek. solisten (Opn.) 12.45 A.V.R.0.-Amuse- 9.45 De Stem des mentsorkest, m. Volks, de Haarm. v. solist. lemsche Orkest-1.30 Viöol en piano. vereeniging en so-2.00 Pianovoordracht. listen (Opn.) 2.80 Causerie ~Is de 10.35 Berichten A.N.P. conversatie wer- 10.40 Avondwijding. kelijk morsdood? 11.00 Berichten A.N.P. 3.00 De Palladians en 11.05 Trio-concert. gram.muziek. 11.30 Jazzmuzirk (Gr.- 4.00 Gram.muziek. platen). 4.30—5.00 „Fantasia”. 11.55—12.00 Gram.muz. --- Nuttige wenken VOOR DE HUISVROUW Weten en doen. Een gesleten cocosmat. De Zaandijksche, die raad vraagt wat betreft haar cocosmat, die aan de hoeken gaat rafelen, geven wij in overweging om de hoeken met cocostouw bij te werken en ze daarna met deze zelfde touwsoort om te festonneeren. Ook gesleten plekken in dergelijke matten kan men heel goed stoppen met cocostouw en de gewenschte kleur. Men gebruikt een zeer grove stopnaald voor dit werkje. Glazen jalouzieën. Als antwoord op een vraag uit Zaandam deelen wij mede, dat bij glazen jalouzieën het bovenlicht vaneen raam voorzien is van glazen platen, waarvan elk voor zich 'om een horizontale as draait, die tegelijk lengteas is. Al die glazen platen zijn dooreen loodrechte staaf met elkaar verbonden, welke staaf soms is ingericht als hefboom en waarmee de glasplaten min of meer schuin gesteld kunnen worden. Men kan ze óf vast sluiten óf schuin stellen, zoodat er gestadig frissche lucht doorheen stroomt. Houten kraaltjes. Een bewoonster van Oostzaan doelde volgende vraag. Gaarne zou ik van u hooren, wat er gemaakt kan worden van kleine vierkante houten kraaltjes. Het lijkt ons niet ongeschikt van die houten kraaltjes tafelmatjes te maken of onder – leggertjes voor thee of koffiepot. Ook zou men ze productief kunnen maken bij het maken van een lampekap, bij het gameeren vaneen boodschappentasch, of handwerkmandje. Zwarte messenheften. De oude houten heften der messen kunnen worden opgeknapt als men ze inwrijft met een papje van slaolie en sigarenasch. Dit laat men een kwartiertje inwerken. Dan wrijft men ze na met zwarte was. Ze worden dan weer mooi glimmend. Bij het afwasschen mogen de heften niet met zeepwater in aanraking komen, ze zouden dan heel gauw weer vaal worden. Het zwart en ruw worden van den gootsteen, waarover deze abonnée uit Wormerveer verder schrijft, wijst op slijtage. Hieraan zal niet veel anders te doen zijn dan vernieuwing van d» gootsteenbak. Badkuipen. De lezeres uit Zaandam, die haar nieuwe badkuip goed wil onderhouden, moét deze telkens na het gebruik uitboenen met warm zeepsop, goed naspoelen en drogen. Is er aanslag, die moeilijk te verwijderen is, dan brengt een goed schuurmiddel uitkomst. Het nieuwe Smyrna-vloerkleed mag de eerste weken niet met de stofzuiger of met een harden borstel behandeld worden. Voorloopig slechts schuieren met een zachten borstel, totdat de wol is „ingeloopen”. --- Advertentie f MET PRESTOsop DE WAS TIP-TOP PRESTO ZEEPPOEDER SLECHTS scr. PER PAK PR0.36-0419* | --- Maaltijd voor elken dag VRIJDAG 31 MAART: Macaroni met tomatensaus. Gebakken aardappelen. Zoo mogelijk sla. Men kookt twee pakjes macaroni (voor een middagmaal wel te verstaan, anders is één pakje voldoende), na de steelen eerst in stukken van 4 a 5 c.m. gebroken en gewasschen te hebben, in ruim water ongeveer in tien minuten goed gaar; y2 lepel zout (naar smaak) meekoken. Dan even laten uitlekken of de koude straal van de kraan er een oogenblik over laten loopen om de slijmerigheid Weg te spoelen. Dan inde pan terug en even laten stooven met een stuk boter of melange. Oppassen voor aanbranden. Voor de saus neemt men een blikje tomatenpuree, 3 d.l. water, 1 of 2 bouillonblokjes en y2 laurierblad en laat dit met toevoeging vaneen stuk boter of melange even doorkomen. Hierna (niet te dik) aanmengen met een beetje sago. Men presenteert de saus afzonderlijk, dus niet over de macaroni gieten, zoodat die desnoods ook over gekookte aardappelen gebruikt kan Worden, als men liever geen gebakken eet. Vrucht toe. --- MEISJES AAN DEN AFGROND 25 Langzaam keerde hij om en ging naar het hotel terug. Het ongewone, dat hij had meegemaakt, had hem ineen zeer opgewonden toestand gebracht. Wat had Tom Hawkins in dat afgelegen, bouwvallige huis te zoeken gehad? Wat zou hij met dien Duitscher besproken hebben? Wat was die Duitscher tenslotte voor een kerel ? Wantrouwen ten opzichte van dien man scheen niet misplaatst! Hij reisde met twee dames. Daar stak op zichzelf o iet s in. Maar een van die dames had om de politie geroepen. Dat had hij met zijn eigen ooren gehoord. . Hum! De portier had weliswaar tegen den Duitscher gezegd: „Wij hebben een rustige kamer op de derde verdieping voor u ingeruimd, die misschien beter geschikt is voor de zenuwzieke dame.” Daaruit zou volgen, dat de dame, die om de politie had geroepen, niet toerekenbaar was. Maar Abner Collin’s wantrouwen was gewekt. Hij kon de gedachte maar niet uit het hoofd zetten, dat die Engelschman een handelaar in blanke slavinnen was. De mogelijkheid, dat Kitty Alphonse toch nog aan boord van zijn schip zou zijn, drong zich opnieuw aan Abner op. Wel toevallig, dat juist deze gezagvoerder een ontmoeting moest hebben met den Duitscher, die onder zoo Wonderlijke omstandigheden met twee meisjes reisde. Hij had met hem gefluisterd en een schets gemaakt die de Duitscher ook nog in zijn zak stak. Dat waren allemaal feiten, waarover Abner moest piekeren. Het kwam hem niet onwaarschijnlijk voor, dat ook de Duitscher op Wegen wandelde, welke hem met den strafrechter in aanraking zouden kunnen brengen. Zou het hem echter gelukken, het mysterie op te helderen t Ja, als hij in Engeland, in het vaderland, geweest was! Dan zou hij zonder moeite alles uitgezocht hebben. Maar hij w'as inde Levant, het Oosten een vreemdeling, die er noch de zeden en gewoonten, noch de wet kende. Toch moest hij probeeren licht in deze duistere zaak te brengen. Het ging om wat hem in het leven boven alles en allen dierbaar was om Kitty! De opw'inding van het oogenblik gaf vleugels aan zijn voeten. „Monsieur Collin!” riep hem de portier bij het betreden van de hötelvestibule toe „er is een telegram voor u!” Met bevende hand rukte hij het den portier formeel uit de handen en scheurde het open. Het kwam uit Athene van de politie! Het duizelde hem. Heer inden hemel als dit telegram eens den dood van zijn liefste Zou melden? Hij beet de tanden op elkaar, drong dit schrikbeeld terug en las: „Aangaande het geval Alphonse valt hier niets nieuws te melden. Geen enkel spoor werd tot op heden gevonden. Politie Athene.” Abner Collin haalde verlicht adem. Tevens kreeg hij meer hoop, dat de „San Diego” toch nog een mysterie verborg. Het onstuimig kloppen van zijn hart werd rustiger. Hij stak het telegram in zijn zak en ijsbeerde Wat inde vestibule. Totdat hij op de gedachte kwam, den potier eens uitte hooren aangaande den Duitscher. Hij begon met den man vijftig piasters fooi te geven welke deze met een stroom van dankbetuigingen in Zijn Zak liet verdwijnen en stelde hem voorzichtig een paar vragen. De fooi had den man bijzonder spraakzaam gemaakt. Hansen heette de Duitscher en hij was pas vanochtend aangekomen. Abner Collin vroeg het hótelboek ter inzage. Ja, daar stond het, klaar en duidelijk: „Kurt Hansen, groothandelaar, Hamburg.” En er onder: „Irmgard Hansen, mijn nicht, Agnes Fischer, juffrouw van gezelschap.” Wonderlijk! Eén van beide dames, vermoedelijk de geesteszieke, was toch met „freule” aangesproken. Hij sloeg het boek weer dicht en vroeg: „Reist het gezelschap spoedig verder ?” „Vermoedelijk!” beaamde de portier. „Als ik mij niet vergis, reist men door naar Damascus.” „Een van de dames is immers lijdend?” De man grijnsde. „Krankzinnig,” zei hij, „ze heeft vervolgingswaanzin. En knap dat ze is! Jammer!” Abner Collin keek na deze mededeeling somber; veel licht scheen ze niet te geven. „U had eens moeten zien, toen ze aankwamen! vervolgde hij vertrouwelijk. Te keer is ze gegaan, ’n geschreeuw om de politie! Die is dan ook gekomen. Mijnheer Hansen had papieren bij zich. Met geweld moest ze naar boven wórden gebracht!” „En de andere dame?” „Dat is de verpleegster. Ze praat steeds maar vriendelijk tegen de krankzinnige, maar die doet alsof ze daar niets van hoort. Het lijkt niet zoo gemakkelijk om met een geesteszieke te reizen!” Lachend besloot hij zijn verhaal met: „Ze beweert dat ze inde handen van misdadigers is gevallen, die haar geschaakt hebben. Voor mijnheer Hansen is dat natuurlijk buitengewoon pijnlijk. Een ondankbare taak heeft die op zich genomen. De zieke moet naar familie gebracht worden.” De stuurman sloot de oogen. Hij zag weer vóór zich hoe in het restaurant de gezagvoerder van de „San Diego” aan het tafeltje met den Duitscher had zitten fluisteren. Alle duivels, hij verwedde er zijn hoofd onder, dat daar wat achter moest zitten. Maar wat te doen? Nogmaals naar de politie gaan? Dat scheen hem niet veel te beloven. Er bleef niets anders over dan oogen en ooren wijd open te houden. Uit zijn zak diepte hij een plattegrond van Bcirut op, dien hij gisteren gekocht had. Haastig vouwde hij hem uit en zocht het steegje, waarin zich het eenzame, verlaten huis bevond. Het was niet zoo gemakkelijk te vinden inden wirwar der vele straten, maar eindelijk las hij toch: Nagi Straat. Ja, dat was ze. . (Wordt vervolgd.) Een enkel oogenblik kan alles doen verkeeren. Wieland. --- Vereenigingsnieuws Gem. Zangver. „Zanglust”, Wormerveer, Dlr.: Leo Stapper. Leden, wilt u er aan denken dat het Zaterdag loten is in Haarlem voor het concours en dat u Vrijdag het inleggeld wilt betalen, en dat de volgende week het verplichte werk in ons bezit is, dus Vrijdag allen op de repetitie aanwezig. Meisjeskoor Vrijdag om 7 uur present. Hulpleden worden verzocht zooveel mogelijk op deze repetitie aanwezig te zijn voor het vrije werk. --- Sambo de Olifant 127. Terwijl Flip zoo hongerig zat toe te zien, was de Toekan er op uitgegaan om bij den roofvogel de muts van Flip te halen. Hij zag, dat de muts onder zijn stevigen klauw goed bewaakt werd. „Goedendag, koning der lucht”, zei de Toekan en bedacht een list. „Wat zit u hier eenzaam.’ „Ik moet op dit akelige ding passen”, zei de roofvogel boos. Dagenlang heb ik geen behoorlijk maal gehad.” „Laat mij uw plaats een paar 128. uur innemen”, stelde de Toekan voor. En . . de list lukte werkelijk. Zoodra de groote vogel uit het gezicht verdwenen was, nam Toekan de muts op en vloog er mee weg. Wat zal dat jongetje blij zijn, dacht hij tevreden. „Laat ik nu oppassen, dat ik het ding niet meer kwijt raak”. Angstig keek hij rond of de vogel hem zag vluchten met de muts. Maar dat ging goed. 129. „Rrrrt, rrrrt”, riep de Toekan onder aan de rots. Flip durfde eerst niet te kijken, maar toen hij het geluid bleef hooren, keek hij voorzichtig. Wat was dat ? „Oh, mijn muts, mijn muts,” juichte hij. „Dank u, dank u. Waar haalde u mijn muts vandaan? „Ik beloofde je vriendje, dat ik je helpen zou”, zei de Toekan. „Als u mijn vriendje ziet, zegt u dan, dat ik hem nu wel gauw terug hoopte zien. Dank u, dank u wel.” ---