Voor de opheffing van de Drentse jeugd Het werk van „Pro Juventute” Zaterdag j.l. hield de Drentse „Pro Juventute vereniging” in Emmen haar eerste bijeenkomst voor gezinsvoogden, toezichthouders en belangstellenden. Dat deze bijeenkomst een volledig succes was, mede dank zij veler medewerking zal U . gebleken zijn uit het verslag daarvan in dit blad. Het ligt inde bedoeling op verschillende plaatsen in Drente regelmatig dergelijke bijeenkomsten te houden in samenwerking met de kinderrechter in dit arrondissement, die evenals de officier van justitie deze eerste bijeenkomst bijwoonde. Thans maken wij zeer gaarne van de ons geboden gelegenheid gebruik om onze vereniging nader bij U te introduceren. De 10e October 1919 werd onze vereniging opgericht. Zij sloot zich terstond aan bij het toen reeds bestaande Nederlands Verbond van Pro Juventute Verenigingen. Van het begin af aan was de voornaamste taak onzer vereniging de zorg voor de voorwaardelijk veroordeelde minderjarige. De voorwaardelijke veroordeling kan wel als één van de belangrijkste pijlers van de bestrijding van de criminaliteit in ons land genoemd worden. Na uit domheid door de bezetter te zijn opgeheven, heeft zij dan ook terstond na de bevrijding haar oude positie in ons strafrecht weer ingenomen. Bovenal ten aanzien van minderjarigen kan haar uitwerking zeer heilzaam zijn. Positieve invloed. Niet alleen de preventieve werking, die uitgaat van de mogelijkheid, dat de voorwaardelijk opgelegde straf door net begaan vaneen nieuwe overtreding alsnog zal worden ten uitvoer gelegd, speelt hier een rol. Belangrijker nog kan geacht warden de als het ware meer positieve invloed die van de voorwaardelijke veroordeling uit kan gaan, doordat als bijzondere voorwaarde aan de veroordeelde de verplichting wordt opgelegd zich gedurende een proeftijd van gewoonlijk drie jaren te gedragen naar de aanwijzingen hem door of namens de Vereniging Pro Juventute te geven. Ook hier dus wel preventieve werking, want als de minderjarige zich niet naar onze aanwijzingen gedraagt kan tenuitvoerlegging van de straf volgen, doch bovenal positieve werking, daar deze voorwaarde. toezicht met zich mee brengt van een toezichthouder, die door onze vereniging wordt benoemd. Al is natuurlijk enige medewerking van de jonge „misdadiger” nodig, toch ligt het in handen vaneen toezichthouder of de mogelijkheden al dan niet benut worden, want mogelijkheden, hoe beperkt soms ook, zijn er steeds. Het winnen van het vertrouwen van zijn pupil en het geven van geestelijke steun is wel de voornaamste en tevens moeilijkste taak van de toezichthouder. Hetzelfde geldt voor de voorwaardelijk ontslagen en voorwaardelijk door de officier van justitie niet vervolgde minderjarige en zijn toezichthouder, die ook hier namens onze vereniging kan optreden. Het vrijwillige toezicht. Daarnaast kan de vereniging ook nog het zogenaamde vrij patronaat, dat wil zeggen toezicht uitgeoefend over in enigerlei opzicht moeilijkheden opleverende kinderen, die door hun ouders of voogden vrijwillig onder toezicht der vereniging worden gesteld. Ook hier zal namens ons een toezichthouder moeten optreden. Regelmatig niet alleen schriftelijk contact met onze toezichthouders, en tussen deze onderling, is voor een verdieping van het inzicht in hun taak en hun moeilijkheden van het grootste belang en de eerste bijeenkomst hier in Emmen heeft wel bewezen, dat zij dat zelf ook zo voelen. In zeer veel arrondissementen bestaat dit regelmatige contact reeds lang. Laten wij ons er over verheugen, dat het nu ook hier tot stand is gekomen. Tegelijkertijd brengen deze bijeenkomsten ook toezichthouders en gezinsvoogden bij elkaar. Gezinsvoogden kunnen door de Kinderrechter worden aangesteld over alle minderjarigen, die al of niet met de politie in aanraking gekomen, met zedelijke of lichamelijke ondergang worden bedreigd. De schuld is in deze gevallen meer bij het gehele gezin dan bij het kind, dat zelfs geheel onschuldig kan zijn. De gezinsvoogd heeft tot taak meer het gehele gezin voor ondergang te behoeden; de toezichthouder richt meer speciaal zijn aandacht op de minderjarige. De toezichthouders staan onder onze vereniging, de gezinsvoogden onder de kinderrechter. Beider taak is echter zo nauw verwant, dat ook onderling contact en gelijktijdige voorlichting van beiden veel nut kan hebben. Maar.... Al staat bij onze vereniging, zoals U uit het voorgaande gebleken zal zijn, de materiele steun geenszins voorop, toch moet ook de mogelijkheid daartoe bestaan. Men denke b.v. aan een psychotechnisch onderzoek van de daarvoor in aanmerking komende zeer moeilijke gevallen, steun bij vakopleiding en dergelijke. Onze financiële positie is echter van dien aard, dat voor onze vereniging deze mogelijkheid feitelijk niet bestaat. Een ongedekt tekort van f 500. baart ons veel zorgen. U zult zich afvragen: hoe is een dergelijk tekort ontstaan, als men zelf toégeeft veel jaren zeer weinig actief te zijn geweest. Dit tekort is. ontstaan doordat onze vereniging in haar dienst heeft de twee in Drente werkzame ambtenaren voor de Kinderwetten. Deze ambtenaren brengen in alle strafzaken tegen minderjarigen rapport uit aan de Officier van Justitie, de Kinderrechter of de” Rechtbank en rapporteren daarnaast' regelmatig de voogdijraad over gezinnen, waar ontzetting of ontheffiftg der ouders uit de ouderlijke macht noodzakelijk schijnt. Het Rijk verleent een subsidie van 100 pet wat betreft de uitgaven voor de salarissen dezer ambtenaren. Hun reis- en verblijfkosten, sociale lasten, pensioen-verzekering en bureaukosten worden slechts ten dele door rijkssubsidie gedekt, ondanks het feit, dat poch de kinderrechter, noch de voorgdijraad zonder de activiteit deze ambtenaren kunnen werken. Op deze wijze ontstond in twee jaar tijds het bovengenoemde tekort. Een inde bezettingstijd gedwongen inactiviteit duurde nog tot eind 1947 door vele bestuurswisselingen in onze vereniging voort, en zo is het met wel iets van schaamte, dat ons nieuwe bestuur zich geplaatst ziet voor moeilijkheden, de bij een eerder ontwaken geringer hadden kunnen zijn. De activiteit van Drente’s Zuid-Oosthoek echter kennend en dankbaar gebruik makend van de mogelijkheid, die de redactie van dit blad ons hier biedt, eindigen wij'met een beroep op U te doen om ons dooreen gift of een lidmaatschap a f 2.50 per jaar te steunen. Het gironummer onzer vereniging is 4767 7 6. Ons secretariaat is gevestigd Beilerstraat. 103, Assen. Moge het zo zijn dat wij uit naam van Drente’s jeugd binnenkort zullen kunnen zeggen: „Vanuit de Zuid-Oogthoek begon de victorie!” Namens het Bestuur, Ds. G. J. Sanders, voorz. Mr. M. Rutgers van der Loeff, secr. --- FEUILLETON DE ZENUWACHTIGE SPEURDER 34) ' ~En zijn er getuigen, die kunnen verklaren wanneer de metgezel van juffrouw Sinclair de lounge verliet?” „Majoor Sinclair?” vroeg de hoofd-inspecteur gemaakt onschuldig. „Ja, die hebben wg. Hij vertrok onmiddellijk nadat u aan de telefoon was geroepen. Vier mensen aan een naburig tafeltje is dat opgevallen”. „Ik begrijp het”> zei mijnheer Chitterwick ernstig. Dit was met volgens de waarheid,, want begrijpen deed mijnheer Chitterwick het juist niet. Moresby’s antwoord had het raadsel eerder groter dan kleiner voor hem gemaakt. „En wat meer is”, vervolgde Moresby, „zij zijn bereid een eed af te leggen dat niemand anders aan haar tafeltje geweest is. Maar ik geloof, dat u zich daar geen zorgen over behoeft te maken, mijnheer Chitterwick. Sinds ik u de laatste keer zag,' hebben wij nog een bewijs in handen gekregen. Er zijn hier niet minder dan drie apothekers verschenen, die een foto van majoor Sinclair inde courant zagen en in hem de man herkenden, die hun zaak bezocht had om te trachten Pruisisch zuur te kopen. Wat zegt u daarvan?” ”Dat ziet er donker voor de majoor uit”, gaf mijnheer Chitterwick terneergeslagen toe. „En verkocht een hunner het vergif aan hem?” 6 „ *>N®en, dat niet”, gaf Moresby ten antverkroph}’Dhe ™an- die het vergif aan hem erKocht hebben wij niet gevonden en deze wa natuurlijk niet aanmelden, nen ivret 1S verbo