In vogelvlucht We zouden kunnen volstaan met dit bijschrift bij deze foto, die onze fotograaf deze week „schoot”. Doch de wijze, waarop deze foto werd gemaakt, is te aardig om hier verder het zwijgen toe te doen. Het was op hoog niveau, dat deze foto werd gemaakt: boven op het dak van de grote silo, die mede het „gezicht” van Nieuw-Amsterdam en Veenoord bepaalt. ’t Was niet gemakkelijk, het maken van deze foto. Ruwweg geschat moesten eerst een tachtig treden „genomen” worden vooraleer wij het hoogste punt hadden bereikt. Toen volgde een angstig moment, zo langs de dakrand van het gebouw. Een moment van spanning, waarin wij dikwijls dachten aan onze polis voor de levensverzekering en aan de noodzaak deze te verhogen ... Maar eenmaal min of meer vaste voet gekregen te hebben op handen en voeten wel te verstaan hebben we tenslotte ons plaatsje onder de zon gevonden: en van daaruit werd dit plaatje geknipt. Een plaatje van Nieuw-Amsterdam/Veenoord, zoals men het niet kent. --- Op de grens van drie gemeenten ,Papieren’ zwembad wacht op verwezenlijking „Hoe dan ook, deze plannen rosten momenteel en Nieuw-Amsterdam zit nog zonder zwembad. En wanneer men wil zwemmen, moet men zich de verre tocht naar Emmen of Zweeloo getroosten, terwijl er op slechts twee kilometer afstand van de plaats een zwembad zou kunnen zijn. Dit schreven wij in ons nummer van 26 September. .. 1951 en dezelfde aangelegenheid heeft aan actualiteit nog steeds niegt ingeboet. Ook nu, vier jaren later kunnen wij dit verhaaltje beginnen met deze regels, want nog nimmer heeft Nieuw-Amsterdam een eigen zwembad. „Een eigen zwembad is nog steeds een van de wensen, die op het plaatselijk verlanglijstje voorkomen”, aldus notaris Th. C. Heerma van Voss, met wie wij spraken over de mogelijke vervulling van deze al jaren algemeen uitgesproken wens’.’ „Een zwembad zal ineen zeer sterk gevoelde behoefte voorzien”, aldus de heer Heerma van Voss, die bijzonder optimistisch gestemd is, wanneer wij hem vragen of er nog iets van de bestaande plannen kari komen, „’t Komt vast en zeker voor elkaar”, aldus notaris Heerma van Voss, die er direct aan toevoegt: „De vraag is echter wanneer”. Geschiedenis De geschiedenis van het „zwembad” is bekend. Het begon, toen de Nederlandse Aardolie-Maatschappij zand nodig had inde onmiddellijke omgeving van Nieuw-Amsterdam, bij het Stieltjeskanaal, werd een hoeveelheid zand afgegraven, waarbij men er voor zorgde, dat er een gat ontstond, dat zich met bepaalde voorzieningen uitstekend voor een zwembad zou lenen. Wij streefden en streven ook nu niet naar luxe, maar een eenvoudig opgezet en uitgewerkt volkszwembad zou reeds in de behoefte kunnen voorzien”, aldus de heer Heerma van Voss. Alleen een betimmering en de waterlozing ontbraken, maar met een beetje goede wil en een eenvoudig plan zou hiervan zeer goed een bad te maken zijn. NIAZ opgewacht Op 23 Maart 1948 werd de Stichting Nieuw-Amsterdam Zwembad, afgekort Niaz, opgericht met het doel het inrichten en ingericht houden vaneen zwembad voor Nieuw-Amsterdam en omstreken. Zo staat te lezen inde officiële papieren, waarin het zwembad reeds gestalte en vorm kreeg. Doch voorlopig is er alleen nog maar die bijzonder fraai gelegen waterplas, waarin het op warme dagen druk kan zijn. Dat heeft de afgelopen zomer wel geleerd: het zandmeer voorziet reeds nu ineen behoefte. Men acht het aan geen twijfel onderhevig, of het nu nog „papieren” zwembad zal dat in steeds groter mate doen. Men denkt daarbij niet alleen aan Nieuw-Amsterdam en naaste omgeving. Men wees er ons op dat het zwembad precies op een gemeentenpunt ligt, nl. daar waar de gemeenten Emmen, Schoonebeek en Sleen bij elkaar komen. Het zwembad zou dus niet alleen een plaatselijk, maar meer nog een streek verzorgend karakter kunnen krijgen, aldus de opvatting van de enthousiaste voorstanders van het zwembadplan. Onder Nieuw-Amsterdam, op de grens van drie gemeenten, vindt men een bijzonder fraai gelegen waterplas, die destijds reeds werd aangelegd met het oog op een zwembad. Hiernaast een foto van deze plas, die men een ideale gelegenheid acht voor een streekztvembad, waaraan in deze omgeving grote behoefte bestaat --- Wanneer muziekkoepel? Wij zien één ding, dat naar onze mening van zegenrijke betekenis kan zijn voor Nieuw-Amsterdam en Veenoord: een muziekkoepel! Gelooft U niet, dat deze voor allen een heerlijk bezit zou zijn? Is niet het dorp Emmen trots op zijn muziekkoepel en de concerten, die van deze plaats af ten gehore worden gebracht? Emmen en vele andere plaatsen in ons land begrepen reeds lang de grote opvoedende waarde van inde open lucht gegeven concerten, om nog te zwijgen van het feit, dat het openbare leven aan gezelligheid wint en het zeer belangrijke gevolg, dat de ingezetenen kennis nemen van alles, wat het culturele leven in het dorp biedt. --- Niwa, uiting van gemeenschappelijk ijveren De Niwti, als een uiting van gemeenschappelijk ijveren, vraagt de aandacht. Moge met de gedachte aan nut, noodzaak en mogelijkheden van samenwerking ieder in eigen kring er naar streven, z\j het dan op zeer bescheiden wijze, een positieve bijdrage te leveren tot de pogingen van hen, die trachten de eenheid in de wereld te bevorderen. De plaatsen, die Nieuw-Amsterdam en Veenoord op de wereldkaart innemen, zijn misschien gering, maarde mensen vormen een kern inde grote verzameling der volkeren. Wanneer de kernen kunnen komen tot gezondheid door eenheid der delen, rijzen de kansen voor de eenheid inde wereld --- Uiteen (oude) reisbeschrijving Uiteen bijna honderd jaar oude reisbeschrijving, welke werd opgesteld door de heer H. Boom te Assen, knipten we deze passage, die gaat over de reis van Coevorden naar Nieuw-Amsterdam: „Veen en turf werd nu het wachtwoord en daarop en daartusschen in huizen groot en klein en inde verte eene mole, een kerk en struiken en boschaadje en nog een weinig dravens ,how” riep de voerman en wij hielden stil voor het logement Scholten (het tegenwoordige Hotel Kruimink, Redactie) inde city Nieuw-Amsterdam. De brug, die hier over het kanaal ligt, bragt mij aan de overzij en langs de rijweg passeerde ik een rij van woningen met vrij net uiterlijk, in welke verschillende neering en handteering werden uitgeoefend, alsmede het bedehuis der Christelijke Gereformeerden. Deze huizenrij, op behoorlijke distantie van elkander geplaatst opdat, zoals het behoort, de bewoners de ellebogen goed kunnen roeren, eindigt met een vleugeldame, die zich mag laten zien, met de villa van de heer J. H. van Holthe tot Echten, die het wijde uitzicht heeft op den Zijtak, met welks einde het Kanaal van Nieuw-Amsterdam naar Coevorden zich eenmaal zal verbinden, en er een nieuwe communicatie te water zal zijn tusschen het nieuwe en het oude Amsterdam, ja tusschen deze nieuwe schepping en gansch Nederland. ’t Is een even elegant als kloek gebouw, deze villa, de jongste der confortabele woningen in deze landstreek en het vergezigt, dat haar balcon aanbiedt, is inderdaad prachtig.” --- Het nieuwe verzorgingshuis zal zeer welkom zijn Aan de zijtak W.z. in Nieuw-Amsterdam kan men het gemeentelijke verzorgingstehuis voor ouden van dagen, „De Breehof”, vinden. Het tehuis ligt daar mooi en vroeger zal de villa zeker zeer aantrekkelijk zijn geweest, temidden van de mooie bosrijke omgeving. Aantrekkelijk zijn nu zeker nog de oude bomen, die er omheen staan en waarvan een groot gedeelte moet sneuvelen of al gesneuveld is voor de bouw van het nieuwe tehuis. Dat er een nieuw gebouw komt, is wel zeer dringend nodig. O zeker, inde oude villa zijn frisse slaapkamers, een ruime eetkamer en een gezellige zitkamer voor de heer en mevrouw Koster, die het beheer over de. inrichting hebben. Als men de gelegenheid krijgt om het huis eens van dichterbij te bekijken, begrijpt men- echter, dat het werken hier geen pretje is. Boven is inde eerste plaats al geen stromend water en ook de accommodatie beneden laat veel te wensen over. Mevrouw C. E. Koster-Zwaneveld en haar vier assistenten doen samen het werk en daar hoort dan ook bij de inmaak, de weck, de was (behalve de grote was) en dan wordt er in huis ook nog gestreken en versteld. Dat is bij elkaar een enorme taak. HULP VAN BEWONERS. In Februari 1953 is het echtpaar Koster met enige ouden van dagen uit Weerdinge naar Nieuw-Amsterdam gekomen. In Weerdinge was de toestand nog veel erger, vertelde mevrouw Koster. Daar moest men zich behelpen inde helft vaneen hotel-café. Momenteel zijn in „De Breehof” 24 mensen gehuisvest; de oudste wordt in December 92 jaar en de jongste in November 51. De geest in dit tehuis is wel zo, dat alle bewoners van het tehuis indien nodig de handen uit de mouwen steken. De mannen schillen de aardappelen; de kippen, de konijnen en het varken worden verzorgd door de bewoners en ook als zij met iets anders kunnen helpen, nemen zij graag wat werk over.. Achter het huis is het een grote ruïne. Trotse bomen zijn geveld, want zeer binnenkort zal hier een begin worden gemaakt met de bouw van het nieuwe verzorgingstehuis. Men hoopt dit omstreeks September van het volgende jaar te kunnen openen. Het zal plaats bieden aan 58 mensen. Tot het volgende jaar zal men zich moeten behelpen in dit oude huis. Men wilde bij het verzorgingstehuis graag even poseren voor onze fotograaf --- NIWA ---