BUITENLAND. (Vervolg.) De onderhandelingen tussehen Transvaal en Engeland worden voortgezet zonder dat men iets van den uitslag verneemt; de autoriteiten althans laten niets verluiden, doch uit Neweastle wordt aan Reuters agentschap geseind, dat er in ambtelijke en militaire kringen veel ontevredenheid over het aanknoopen der onderhandelingen heerscht, terwijl de Köln. Ztg. meldt dat Joubert en Kruger, ondanks hun vroegere weigering, thans hebben bewilligd in het benoemen van een koninklijke commissie, mits slechts het Transvaalsche element daarin ook behoorlijk vertegenwoordigd zij. (Zie verder de telegrammen) Onder de heden uit Zuid-Afrika ontvangen stukken komt voor de vroeger reeds per telegraaf in hoofdzaak bekend geworden „Petitie voor rechten, gericht aan ZHEd. den president van den Oranje-Vrijstaat en den achtbaren Volksraad, bij gelegenheid van de buitengewone zitting op 17 Febr. 1881," door het driemanschap, hetwelk als voorloopig bestuur der Zuid-Afrikaansche republiek is opgetreden. Deze petitie bevat eenige der officieele stukken door bedoeld bestuur uitgevaardigd en strekt om van den OranjeVrijstraat die ondersteuning te krijgen, die de republiek overeenkomstig het volkenrecht toekomt. De stukken zijn voorafgegaan door een historische toelichting van de zaak. O. a. blijkt uit deze petitie waaraan Paul Krüger den titel van vice-president ontleent, namelijk aan het feit dat hij in 1877 toen de Volksraad werd verdaagd, die waardigheid bekleedde terwijl Burgers president was. Bij de wederuitroeping der Transvaalsche republiek wees de wet aan wie den volksraad moest saamroepen, namelijk de president. Doch daar deze het land had vorlaten was de vice-president de aangewezen man. De petitie eindigt aldus: „Wat nu? Wij weten het niet, maar wij moeten het aan onzen God overlaten. Wij hebben ons niets te verwijten. Een volk, waarop men meent te mogen vuren zonder sommatie, is tot bijna elke daad van zelfverdediging gerechtigd. Na den gewetenloozen aanval in Potchefstroom, Vrijdag 17 December, 's morgens vroeg ons bekend geworden, stond het ons vrij, indien wij gewild hadden, eiken gewapenden Engelschman dood te schieten. Toch zijn wij op den weg der gematigdheid en van eerbied voor de beginselen van een zoogenaamd beschaafd oorlogsrecht gebleven. Maar het baat niet. Onze vijand overstelpt nog altoos de wereld met leugenachtige berichten. Van den eerlijken strijd tegen het 94e regiment aan de Hondenrivier wordt een koelbloedige moord gemaakt. Is misschien de slag bij Langsnek, waar sir G. Pomeroy Colley het onderspit delfde, ook een verraad? Waarschijnlijk wel, want er vielen 230 tot 300 Engelschen tegen 20 Boeren. Is er dan niemand die ons beschermen wil, niemand, geen enkele Britsche staatsman, om van geen vreemde mogendheden te spreken, die voor ons in de bres springt? Waar is Engeland zelf, de verdediger van vrijheid en recht ? Welnu, wij zullen volhouden tot den einde toe. Wij vertrouwen op den Koning der Koningen, en gelijk wij aan Sir G. Pomeroy Colley schreven : Hij zal het voorzien. Eerst zijn wij door leugenachtige voorstellingen van onze souvereiniteit beroofd, en nu wij na vier jaren van uitputtend geduld, van voorbeeldelooze lijdzaamheid van ons recht gebruik maken, bevecht men ons niefr alleen, maar poogt ons ten tweede male door leugenachtige voorstellingen te vernielen en als rebellen dood te schieten. Rebellen, daar is niemand die niet beter weet, ieder Engelsch ambtenaar, onverschillig wie, die dat woord van ons gebruikt weet beter, of dient althans beter te weten, zoo hij geschikt wil geacht worden voor zijn betrekking. Wij weten niet, wat verachtelijker is, de annexatie van onze vrije republiek of de behandeling van ons als rebellen? Met vertrouwen leggen wij onze zaak open voor de geheele wereld, hetzij wij overwinnen, hetzij wij sterfen: de vrijheid zal in Afrika rijzen, als de zon uit de morgenwolken, als de vrijheid rees in de Vereenigde Staten van NoordAmerika. Dan zal het zijn van Zambezi tot aan Simonsbaai; Afrika voor den Afrikaner. In den toestand van den Zweedschen Koning is nog geen verandering gekomen. Woensdag stierf te Frankfort, na een korte ongesteldheid aan een verlamming der longen, prinses Louise van Hessen, bijna 87 jaa,r oud. Zij was de oudste zuster van de groothertoginmoeder Marie van Mecklemburg-Strelitz, die 30 Dec. 11. in den ouderdom van 85 jaar overleed, en van den voor veertien dagen te Frankfort overleden prins George van Hessen, die juist ™ jaar oud was geworden. Drie sterfgevallen °P zulk een leeftijd, in zoo korten tijd, behooren wel tot de zeldzaamheden. De overledenen hebben nog een zuster in leven, de hertoginweduwe van Cambridge, die 15 Juli 1797 geboren werd. De vader van dit viertal, de landgraaf Friedrich van Hessen, stierf in 1837 en was toen 90 jaar oud. Na een gesprek, dat de correspondent van Daily Telegraph deze week met Joubert had, gebruikte hij met hem en de overigen eenige eenvoudige ververschingen. „Ik kan u geen champagne aanbieden, zooals sir Evelyn Wood ons verleden week deed," zeide Joubert. „Wij nemen zulke dingen niet mee als wij uit vechten gaan." De stoet die heden het lijk van Czaar Alexander II naar de Peter-Pauls-Kathedraal begeleidt, bestaat uit dertien afdeelingen. Aan het hoofd van iedere afdeeling rijdt een ceremoniemeester te paard in rouwgewaad; het aantal buitenlandsche orden en medailles van den Czaar, die in de twaalfde afdeeling medegedragen worden, bedroeg 140; daarop volgen de Russische orden en de teekens der keizerlijke waardigheid: zes kronen (een keizerlijke en vijf koninklijke) de schepter en de rijksappel. Onmiddellijk achter den lijkwagen rijden de keizer en de leden van het keizerlijk huis, de hoogwaardigheidsbekleeders van het rijk en het hof en de hofdames. De stoet gaat van het Winterpaleis langs de Engelsche kade over de Nikolaasbrug en langs het Alexanderpark naar de Vestingkerk. Prinses Dolgoroucki, met wie de vermoorde Czaar van Rusland morganatisch huwde na den dood zijner gemalin, doch welk huwelijk nog niet officieel was afgekondigd, gaat na de begrafenis van den Czaar met hare kinderen naar Itali . Eerst was de nieuwe Czaar daartegen, om niet den schijn op zich te laden dat hij de echtgenoot zijns vaders wegjoeg. Ook wil de Czaar nu nog het huwelijk van den overledene met Dolgoroucki officieel laten afkondigen, om de maatschappelijke positie van de prinses, met wie men te St. Petersburg zeer veel medelijden heeft, in een zuiver daglicht te stellen. Czaar Alexander II liet geen testament na; men weet echter dat voor prinses Dolgoroucki vijf millioen zilverroebels in de Engelsche bank vaststaan. Uit Noord-Amerika wordt gemeld dat een geheele Indianen-stam, de Yanktoneezen, verdronken is. Het kamp der Roodhuiden was gevestigd in een uitgestrekt dal langs den oever der Missouri, en werd in den avond van 10 Februari geheel onder water gezet door het buiten haar oevers treden der rivier. De arme wilden wendden schier bovenmenscholijke pogingen aan om zich te redden doch te vergeefs. De verschrikte paarden wilden de plaats niet verlaten en de wigwans konden niet worden afgebroken, daar zij aan den bodem waren vastgevroren. De thermometer wees 25 graden onder nul. De majoor Ilgers, die kort bij de Indianen zijn kamp had opgeslagen, gaf zijn troepen bevel de 011gelukkigen te helpen doch weldra bleek het dat de koude, de duisternis en de snelheid waarmede het water steeg alle redding onmogelijk maakten. Bijna den geheelen nacht weergalmde de omtrek van het gejammer van vrouwen en van de doodzangen der mannen. Bij het aanbreken van den dag zag men ter plaatse waar het kamp der Yanktoneezen gestaan had slechts een groot met ijs bedekt meer. In de kruin van verscheidene hooge boomen vond men de bevroren lijken van een achttal Indianen, die daar een schuilplaats hadden gezocht. Zich eenig denkbeeld te maken van het getal der bij deze gelegenheid omgekomen Indianen was vooreerst nog niet mogelijk; de ongeveer 5000 lijken van verdronken en bevroren paarden die men telde gaven echter een kleine maatstaf van het ontzettende van de ramp. „Divor§ons", het geestige stuk van Sardou, dat dezer dagen te Parijs voor de honderdste maal werd opgevoerd, heeft bij die reeks van voorstellingen ruim 543,000 francs opgebracht. --- BINNENLAND. Z. M. heeft benoemd tot hoofdingenieur van den waterstaat 2e kl. J. van der Vegt, A. J. Brevet en J. M. F. Wellan, thans ingenieurs le kl.; tot ingenieur van den waterstaat le kl. C. F. M. H. Schnebbelie, thans ingen. 2e kl.; tot ingen. van den waterstaat 3e kl. N. A. M. van den Thoorn „en H. F. Beijerman, thans adspir.-ingen.; bij het departem. van koloniën: tot kamerbewaarder de tegenwoordige concierge A. van Egmond en tot concierge de tegenwoordige kamerbewaarder J. P. de Gee; eervol ontslag verleend uit Zr. Ms. militairen dienst aan den met verlof hier te lande aanwezigen offic. van gez. 2e kl. bij het leger in Ned.-ïndie dr. M. Rutgers van der Loefï; mede ontslagen A. A. J. C. Cremer, als commissaris van politie te Zaltbommel; pensioen verleend, ten bedrage van f 283 'sjaars, aan den gewezen telegrafist le kl. J. A. Noback jr. — Naar aanleiding der wijziging, welke de minister in het ontwerp tot heffing van een rentebelasting heeft gebracht, - werd gisteren door den heer De Bruyn in de Tweede Kamer een nieuw sectie-onderzoek voorgesteld. Na eenige discussien, waarbij de hh. Gleichman en Bredius en de minister Vissering tegen de motie spraken en de hh. Heydenrijck, Corver Hooft en De Bruyn Kops zich er voor verklaarden, werd de motie met 34 tegen 29 stemmen verworpen. De beraadslagingen over het ontwerp werden daarop voortgezet. De heer Des Amorie van der Hoeven verklaarde zich tegen de wet. In de eerste plaats achtte hij de directe belastingen reeds lioog genoeg. Hij zelf betaalde b.v. jaarlijks f 600 in de directe belasting, dat is ongeveer 8 pet. van zijn inkomen; komen daar nu nog 2 pet. bij der rentebelasting, dan gaat een tiende van zijn vermogen aan directe belasting weg. Men kon z. i. op beter wijze aan geld trachten te komen, gesteld dat meerdere opbrengst noodig was. Waarom b.v. de tabak niet belast ? Die eigent zich daar bijzonder voor. Zjjn hoofdbezwaar was echter de basis, waarop het ontwerp berust: de eed en de hooggeroemde eerlijkheid van de Nederlandsche natie. Die eerlijkheid schatte hij niet hoog, waar het aangifte van belasting gold: als 3 pet. zich naar behooren aangeeft, is het al veel. Men wijst wel is waar op 't resultaat der successiebelasting, maar men vergeet dat daar de erfgenamen niet alléén staan en zij uit vrees voor contróle zuivere opgaven doen. Maar bij de rentebelasting heeft men alleen met zijn eigen geweten te doen. Zeker is het, dat de wet 't zwaarst zal drukken op de 2/5 der natie, die tot de R. K. kerk behooren. De invloed van den biechtstoel is op de belastingen niet te miskennen. Zonder dat hij nu op 't effect wilde werken, moest hij toch wijzen op de groote mate van verdorvenheid en schaamteloosheid, die men meer en meer onder de volkeren aantreft. De maatschappij is meer dan ooit wankelend op haar grondvesten en in zulk een tijd komt de minister met een ontwerp, 't welk den heehtsten grondslag der maatschappij zal omverwerpen. 't Nieuwe ontwerp zou aan Satan nog meer voordeel bezorgen dan aan de schatkist. De heer Van Nis pen van Zevenaar was het vrij wel met den vorigen spreker eens. Hij zag de noodzakelijkheid van onmiddellijke verhooging der belastingen niet in en wees op vele uitgaven, in de laatste jaren gedaan, die z. i. volkomen onnut waren. Een principieel tegenstander der rentebelasting was hij echter niet; 't was billijk, dat ook de effectenbezitters nog eens afzonderlijk in de algemeene lasten bijdroegen. De eed was echter zijn grootste bezwaar tegen de wet. Dit was ook hoofdzakelijk het geval bij den heer Lambrechts, die anders wel voor het beginsel van 't ontwerp was. De heer Gleichman had mede nog al bedenkingen tegen het ontwerp, maar hij stelde die allen ter zijde voor de vraag: wat eischt het algemeen belang? In de eerste plaats is versterking der rijksmiddelen noodig en ten tweede moet er een begin worden gemaakt met een belastinghervorming. Belasting op tabak achtte hij uit 't handelsoogpunt verkeerd. Hij spoorde ten slotte de Kamer ten sterkste aan 't ontwerp aan te nemen. Ten slotte werd het ontwerp nog bestreden door de hh. Van der Hoop, Heijdenr ij c k en De B r u ij n, op gronden goeddeels overeenkomende met de reeds aangevoerde. De beraadslaging werd daarop tot Maandag verdaagd. De minister Vissering is dan aan 't woord. Eer echter de behandeling der rentebelasting wordt voortgezet, zullen de interpellaties van de hh. De Casembroot en Balilman geschieden. — Staatsbl. no. 34 bevat het besluit van 25 Febr. 1881, bepalende de plaatsing in het Staatsblad van de tussehen Nederland en Rusland op 13 Augustus 1880 te St. Petersburg gesloten overeenkomst tot wederkeerige uitlevering van misdadigers. — Van den gouverneur-generaal van N e d.I n d i e is het telegrafisch bericht ontvangen dat, ingevolge de koninklijke machtiging, verleend in October 1879, het burgerlijk bestuur in A t j e h is ingevoerd; dat onder nadere goedkeuring van het opperbestuur een volledige gewestelijke organisatie en een regeling van Ket rechtswezen zijn vastgesteld, en dat tot gouverneur van Atjeh en onderhoorigheden is benoemd de heer Pruys van der Hoeven. — De zeilmaker le kl. op 's rijks werf te Willemsoord, F. W. Badart, is gesteld ter beschikking van den gouverneur-generaal van Nederl.-Indie, om te worden geplaatst als baas-zeilmaker bij een der marine-etablissementen daar te lande. — Men schrijft uit Parijs aan de Amst. Ct. dat de Fransche regeering het Haagsche kabinet in kennis heeft gesteld met een ontwerp van internationale overeenkomst, ter üescherming van den „industrieelen eigendom." Men weet dat zeventien Staten zich hebben laten vertegenwoordigen (Nederland door den heer Verniers van der Loeff) ter Parijsche Conferentie, die van 4 tot 20 November 1880 te Parijs gehouden werd om een internationale unie tot die bescherming op te richten. Het thans door den minister Barthélemy St. Hilaire gezonden ontwerp is het resultaat van die Conferentie. Hij heeft de Nederlandsche regeering uitgenoodigd het te onderzoeken en aan de kamers voor te leggen, ten einde het later in een definitief tractaat kunne veranderd worden. De regeling betreft brevetten van uitvinding en fabrieksmerken. — De permanente militaire spoorwegcommissie heeft, naar 't "Vad. meldt, in overleg met de diverse spoorwegmaatschappijen een tarief vastgesteld, uitsluitend dienende voor het vervoer van militairen en militaire goederen over de lijnen, geexploiteerd wordende door: de Maatschappij tot Exploitatie van Staatsspoorwegen, de Holl. IJzeren Spoorwegmaatschappij, de Nederl. Centraalspoorwegm., de N.-BrabantschDuitsche spoorwegm. en de spoorwegm. Grand Central Beige,! welk tarief primo April in werking zal treden. Wanneer de Nederlandsche Rijnspoorwegmaatschappij, die eveneens onlangs toegetreden is, in dit tarief opgenomen zal zijn, zal de zoo gewenschte uniformiteit zijn verkregen bij het vervoer per spoor van militaire zendingen. — Het stoomschip Gelderland van Batavia naar Rotterdam, arriveerde te Port-Saïd 18 dezer, des namiddags. — Onder den naam het „Groene Kruis" heeft zich te Asperen een vereeniging gevormd, zich ten doel stellende gelden in te zamelen, die uitsluitend den Transvaalschen Boeren ten goede komen, gelden tot leniging van de armoede en ellende, door den oorlog ontstaan. Het centraal bestuur bestaat uit de heeren A. Roland Holst, oud-consul-generaal van de Zuid-Afrikaansche republiek te Amsterdam; A. Schaly te Leerdam; C. J. M. Jongkindt Coninck, directeur der rijks landbouwschool te Wageningen. — De heer W. Willekes Mac Donald, consul der Nederlanden te Warschau, heeft aan de vereeniging ter bevordering van fabriek- en handwerksnij verheid in Nederland «en missive gericht, waarin hij schrijft: „Nadat ik gedurende zeven maanden in de gelegenheid geweest ben, de zeer rijke hulpbronnen van dit koninkrijk na te gaan en de geproduceerde artikelen van nijverheid te vergelijken 1. met wat uit het buitenland (zonder Nederland) reeds wordt aangevoerd en 2. met wat ons vaderland zou kunnen leveren, in concurrentie met andere landen, ben ik tot de overtuiging gekomen, dat er nog zeer veel echt Nederlandsche producten zijn, die hier met succes kunnen geïmporteerd worden of waarvan de exportatie naar hier belangrijk kan worden uitgebreid. In de eerste plaats noem ik daaronder alle goederen van wit linnen en damast, die in qualiteit alles overtreffen zoowel wat hier te lande wordt gefabriceerd als wat uit Silezie en Saksen wordt ingevoerd. Katoen, dat voor een deel nog uit Zwitserland wordt betrokken, zou m. i. even goed door Nederland kunnen worden geleverd. Een geheel ander artikel, maar dat ook ongetwijfeld in belangrijke hoeveelheden zou kunnen worden ingevoerd, zijn de verduurzaamde groenten van Hollandschen oorsprong. Alles echter wat ik tot nu toe als uit Nederland komende heb gevonden, is zoo geweldig duur, dat de handel er door gedrukt wordt; en daar ik overtuigd ben, dat noch de vracht, noch de ongunstige koers, noch de hooge inkomende rechten den prijs in die mate verhoogen als de verkoopers beweren, heb ik besloten te trachten de importatie van Nederlandsche producten in dit koninkrijk persoonlijk te bevorderen. „Ik wensch dat te beproeven op het voorbeeld der Amerikanen, die (volgens de AmericanExporter) eenige vertrekken van het consulaat te Crefeld tot monsterkamers inrichten voor producten van Amerikaansche nijverheid en kunst, terwijl het personeel van het consulaat alle mogelijke inlichtingen omtrent prijzen enz. geven zal. Mijn doel is, op kleinere schaal hetzelfde te doen en den Polen de gelegenheid te geven van alle Nederlandsche producten van nijverheid en kunst en wellicht ook van voortbrengselen der koloniën, wier invoer voordeel kan aanbrengen, monsters te bezichtigen, en, zonder tusschenkomst van derden, tegen fabrieksprijzen te bestellen. De onkosten van een en ander zouden door een commissie, door de fabrikanten te betalen, kunnen vergoed worden. „Ik beu gaarne bereid aan gegadigden alle gewenschte informatien te verstrekken aangaande de locale toestanden enz., welke den verkoop hunner goederen influenceeren maar om met eenige vrucht werkzaam te zijn, acht ik het wenschelijk, dat mijn plan worde bekend gemaakt." Aan den wensch van den schrijver heeft het hoofdbestuur gemeend niet beter te kunnen voldoen dan door openbaarheid aan dit schrijven te geven. — Een mansportret van Rembrandt is eergisteren te Parijs verkocht voor 200,000 francs. — De burgemeester van Vlissingen heeft bii publicatie in herinnering gebracht, dat het heden vijftig jaren zal geleden zijn dat JacobHobein, sedert geruimen tijd inwoner dier gemeente, destijds matroos bij de kon. Ned. marine, het heldenfeit volbracht van, onder het vuur des vijands, zwemmende de Nederlandsche vlag te redden. Hij heeft den ingezetenen verzocht op dien dag door het uitsteken van vlaggen van hun sympathie te doen blijken. De oude Hobein zal heden nog op andere wijze hulde worden gebracht. Des morgens te 10 uren zal aan boord van Zr. Ms. wachtschip een groote parade worden gehouden, ter bijwoning waarvan de ridder Hobein is uitgenoodigd. Te twee uren zal de jubilaris met open rijtuig aan zijn woning afgehaald en naar het standbeeld van De Ruijter worden gevoerd, waar door het muziekkorps van het 3e reg. infanterie eenige nommers zullen worden uitgevoerd en waar hij door een der leden van de commissie zal worden toegesproken; van daar zal men zich in optocht begeven naar het raadhuis, waar de een en zeventigjarige held door het gemeentebestuur gecomplimenteerd en hem de eerewijn aangeboden zal worden. Daarna gaat het in optocht naar de societeit„de Unie", waar de heer Hobein door het bestuur zal worden ontvangen. Des avonds zal het muziekgezelschap „Ons Genoegen" hem een serenade met fakellicht brengen en daarna een wandeling door de stad maken. — Eerstdaags zal Henri Conscience zijn honderdste werk in het licht geven. Het tijdschrift de Zweep stelt een manifestatie ter eere des schrijvers bij deze gelegenheid voor en doet daartoe een oproeping aan al zijn bewonderaars. — De aanmunting van 1-centstukken aan 's rijks munt is afgeloopen. Thans worden voor een belangrijk bedrag 1 O-centstukken gemunt. — Te Meijel (Limburg) hebben groote ongeregeldheden plaats gehad. De boeren meenden dat de tolgaarder, die tevens herbergier is, de smokkelaars verraden heeft, waarop een groote menigte diens huis bestormde, de glazen inwierp en alles in het water smeet wat zij maar konden bereiken. De politieagenten schoten hunne geweren af in de lucht, waarop de boeren riepen „schiet maar toe." Daaraan werd echter geen gevolg gegeven en de opgewonden menigte zakte langzaam af. De herbergier, die de verklikker zoude zijn, houdt zich echter schuil en moet beschermd worden door de politie. —- In den nacht van Donderdag op Vrijdag is in den Binnen-Amstel bij de Hoogesluis een zandschuit gezonken. De opvarenden, man, vrouw en drie kinderen verdronken. Vermoedelijk hadden ze geen tijd hulp te roepen en zijn ze zelfs niet uit den slaap ontwaakt, want de ongelukkigen werden in de slaapplaatsen gevonden. — Naar men van wel ingelichte zijde verneemt, heeft het comité voor de Londensche tentoonstelling van Oct. 1880 — welk comité den 10 Febr. 11. een rapport nopens die tentoonstelling aan den minister van waterstaat enz. uitbracht — nog een schrijven ontvangen van een bekwaam, nauwgezet en actief handelaar te Londen, over de Hollandsche boter, haar geleidelijken achteruitgang op de Londensche markt én de beste middelen, die gebezigd kunnen worden, om het oude prestige terug te winnen. Dien brief heeft het comité niet opgenomen in zijn verslag aan den minister, omdat men geloofde beter te doen dien niet in een officieel rapport op te nemen, daar de handel eerder dient beschuldigd to worden van knoeierij in zake boter, dan de boerenstand en dat de schurkerijen niet op rekening der boeren moeten worden gesteld, maar op die van boterknoeiers-handelaren. Alle ingezonden boter van de Nederl. inzending was puik te noemen, en het was moeilijk de beste er uit te zoeken, maar dergelijke beste boter ziet nooit de markt. De Londensche handelaar (een Nederlander van geboorte) schrijft o. a. dat men zich door de Denen heeft laten overvleugelen; dat het Deensche systeem verreweg het beste is; dat de Hollanders dit nog maar niet genoeg algemeen willen inzien; dat de Hollandsche landbouwer met hardnekkige halsstarrigheid zich vastklampt aan oude gewoonten en gebruiken, en nieuwigheden veroordeelt als uitvindingen, die hem geen zegen kunnen aanbrengen; dat hij, ondanks dit, niet aarzelt met de boter te knoeien en dikwijls den bodem van het vat met een qualiteit vult, die meer op smeer dan'op boter gelijkt. En zoo redeneert de schrijver voort, om te besluiten met de opmerking: „Met ons prachtig vee en onze bloeiende weilanden behoeven wij in de boterproductie voor geen enkele natie onder te doen, zoo de landbouwer zich slechts met hart en ziel op zijn taak wil neerleggen en recht door zee wil gaan." De zaak verdient zeker de behartiging der solide handelaren en der solide boeren. — De plantkundige J. M. Hildebrandt, die, ondersteund door de Pruisische academie van wetenschappen, Madagascar bereist, heeft onlangs een tocht gemaakt van de westkust van dit eiland af naar de centraalvlakte. Deze tocht was rijk aan ontdekkingen. In Sirabé vond hij gelegenheid het geraamte van een uitgestorven soort rivierpaard (Hippopotamus) uit een moeras op te graven en verzamelde aldaar tevens vele planten. Hij bericht aangaande dit uitstapje het volgende: „De planten zijn bijna allen fraai bloeiende bergtypen, benevens mossen en korstmossen. Daar het echter in den drogen en kouden tijd was, stonden er niet veel in bloei. Op dezen tijd volgt droogte en hitte, waarin alles verdort. In November echter begint de regen en ontluikt alles weer. Ik bespeur overigens, dat er voor de verzamelaars in west- en raidden-Madagascar nog minder te vinden is dan in de woestijnen, welke ik vroeger bereisde. Insecten zijn er niet, evenmin vogels en zoogdieren. Van planten zijn er zeer weinig soorten. Men heeft de bosschen verbrand; vochtige streken zijn in cultuur, en de droge zijn nauwelijks met gras bedekt. Slechts door de oorspronkelijke bosschen in het oostelijk deel, welke hun ontstaan hebben te danken aan den met water bezwangerden Zuid-Oost-moesson, heeft Madagnscar den naam verkregen van buitengewoon vruchtbaar te zijn." — Dezer dagen heeft men bij Skarsine in Silezie een groot aantal beenderen van het wolharige neushorendier (Ehinoceros tichorrliinus), uit de diluviale formatie, gevonden. Zij zijn in het mineralogisch museum der universiteit te Breslau geplaatst. Het volledige geraamte vond men in een mergelgroef, ep een diepte van 5 meters; door onachtzaamheid der arbeiders zijn echter de schedel en enkele andere beenderen verbrijzeld. Uit den toestand der kiezen maakt men op, dat het geraamte van een oud dier afkomstig is. Dit is reeds de vijfde maal, dat in Silezie een dergelijke vondst is gedaan. ZWOLLE, 19 Maart. — Naar men verneemt, zal op Vrijdag 22 April e.k., des middags te 12 uur, aan het lokaal van het provinciaal bestuur te Zwolle worden aanbesteed het maken van steiger en paalwerken in de Buitenhaven der Nieuwe Schutsluis te Zwartsluis. — Ons wordt gemeld, dat de eerste tocht der Amsterdamsche stoombootmaatschappij op New-York goed is geslaagd. De Pollux is gisteren morgen te New-York gearriveerd. Alles wel. — Men meldt ons van Lemelerveld dd. 18 Maart, dat zich in den omtrek aldaar bij onderscheiden ingezetenen een net gekleed jougmensch, oogenschijnlijk 22 a 24 jaar oud, vervoegd heeft, voorgevende te collecteeren voor de vrouw en kinderen van zekeren schipper Van der Hoeven, wiens vaartuig, bij de Schoenkuipenbrug te Zwolle liggende, zou zijn gezonken. Hij verklaarde in dienst te zijn bij de heeren Schaepman & Helmich te Zwolle. Daar van een gezonken vaartuig hier ter stede niets bekend is, is 't blijkbaar dat men hier met een oplichter te doen heeft. Onderscheiden personen zijn dupe geworden. Een ieder zij gewaarschuwd. * G ramsbergen , 18 Maart. De gezamenlijke tollen op den straatweg van het jaaghuis te Lutten via Gramsbergen naar Coevorden-hebben in 1880 opgebracht een onzuivere opbrengst van f 1477.15$. * A ssen , 18 Maart. Op voorstel van burgemeester en wethouders heeft de raad in zijn heden gehouden vergadering in beginsel besloten om voor de Noorderschool en die te Kloosterveen nieuwe schoollokalen te bouwen. De kosten van de nieuwe school (Noorderschool) te Assen zijn geraamd op f 24,000; voor de school te Kloosterveen en verbetering van de onderwijzerswoning aldaar zou noodig zijn 1 10,500 & f 11,000. Over het toekennen van een schadeloosstelling aau de leeraren van het gymnasium voor het waarnemen der lessen gedurende 3 maanden tijdens de vacature Tan een leeraarsbetrekking in de oude talen, waarvoor curatoren het volle bedrag der daaraan verbonden jaarwedde ad f 500 hebben voorgedragen en burgemeester en wethouders tot een schadeloosstelling van f 250 adviseerden, hebben de stemmen gestaakt. Vergunning werd verleend aan mej. H. Remmelts, hulponderwijzeres met aanteekening voor de Fransche taal en de nuttige handwerken, om gedurende een jaar zonder salaris werkzaam te zijn aan de meisjesschool alhier. ---