FEUILLETON. Herinneringen uit mijn Zeemanstijd door TAEDO. De scheepskost had voor ons in den beginne natuurlijk eveneens iets ongewoons, 's Morgens vroeg gort met koffie en 's middags om twaalf uur met „schaften" driemaal in de week snert met spek, tweemaal scheepssoep van versch vleesch en tweemaal grauwe erwten met uitgebraden dobbelsteentjes spek. Deze grauwe erwten of bruine boonen worden gewoonlijk door het scheepsvolk „bramstagloopers" of „matrozenaardappelen" genoemd, 's Avonds om vijf uur brood met zoetemelksche kaas en koffie. Ieder man aan boord van den kommandant af tot aan den minsten scheepsjongen, krijgt gelijke rantsoenen vleesch, spek, gort, erwten, boonen, koffie, suiker, boter, kaas, peper, mosterd en zeep. De spijs bij de marine is, ofschoon een beetje eentonig, oneindig beter en voedzamer dan hetgeen de soldaten van de landmacht krijgen. Met de scheepssoepdagen hadden de „schijntjes" die uit Den Haag kwamen, het wederom hard te verantwoorden. Zooals u misschien bekend is, hebben de bewoners van onze fraaie residentie verscheidene eigenaardige bijnamen, zooals windhappers, geurmakers, beenenkluivers en meer dergelijke. Aan de oppassers, die de soep binnen brachten, was van te voren gezegd, dat ze aan den scheepskok eenige van de grootste beenen moesten vragen, waarvan al het vleesch was afgekookt. Deze werden dan nogmaals zorgvuldig nagezien, opdat er vooral geen spoor van vleesch meer aanbleef en tevens de merg er zoo nauwkeurig mogelijk uit verwijderd. Nu werden de Hagenaars op een rij gezet en ieder hunner kreeg een reusachtig been, waaraan zij op het commando „kluif!" uit alle macht moesten knagen. Di^ moest bepaald hoorbaar geschieden. Nadat deze smulpartij eenigen tijd had geduurd, werd hun gevraagd of ze het niet lekker vonden en bij een ontkennend antwoord werd er geroepen „een ander been voor dien vent!" Dan kreeg hij een nieuwe poot, zoo mogelijk nog grooter en gladder afgekookt dan de eerste. Zij die slim genoeg waren om „bonne mine a mauvais jeu" te maken en zeiden dat ze het overheerlijk vonden, mochten het eerst naar hun plaats aan tafel teruggaan en dan hun behoorlijk rantsoen vleesch en soep nuttigen. Wij anderen lachten natuurlijk in ons vuistje en waren blij dat we geen Hagenaars waren, doch we kregen ook onze beurt. Een volgenden snert-dag werd het zwoerd netjes van het spek gesneden in lange reepen van een paar centimeters breed en nu werden allen, die den vorigen dag niet „gekloven" hadden, twee aan twee gezet met de gezichten naar elkander toe, in dier voege, dat ieder tweetal het uiteinde van een reep spekzwoerd in den mond kreeg en op het commando „vreet!" moesten wij naar elkander toe eten en kauwen, totdat we ieder de helft van het stuk zwoerd hadden genoten. Het was toen natuurlijk de beurt voor de Hagenaars om te grinniken en ons „zwoerdkluivers" te noemen. De algemeene bijnaam van de machinist-leerlingen was die van „stroopverdedigers" of kortweg Stroopie en deze titulatuur had zijn oorsprong in het navolgende. De uniformpet was vroeger aan den voorkant voorzien van een ovaal koperen plaatje met de letters S. V. D. (stoomvaartdienst), doch de Hellevoeters, die als zeer geestige menschen bekend staan, hadlen van deze initialen het woord Stroop-Ver-Dediger gemaakt en wel naar aanleiding van d? gewoonte, die de leerlingen hadden om 's morgens bij hun gort deze kleverige zoetigheid te gebruiken, hetgeen ze uit hun eigen zak of zoogenaamd „uit de gamelle" betaalden. Dat er door ruim een veertigtal jonge snuiters in de week heel wat stroop wordt gebruikt, behoef ik u niet te zeggen. Den eersten Zaterdag, dien we aan boord van „de Rijn" doorbrachten, was bestemd om gedoopt te worden als „stroopverdediger." 's Avonds voor het verschoonen werden alle „schijnen" twee aan twee voor geroepen. Het geheele hoofd en aangezicht werden dan met een schoenborstel, die in een groote pot stroop was gedompeld, overvloedig ingesmeerd en daarna met een houten mes wederom afgeschrapt, waarna de delinquent zich kon gaan wasschen. Al deze jongensstreken hadden natuurlijk plaats bij afwezigheid der instructeurs en soms gingen de aardigheden over tot baldadigheid, grenzende aan mishandeling, zoodat ze ten langen ieste ter oore kwamen van de marine-autoriteiten. Na een streng onderzoek werden dan surveilleerende onderofficieren in het logies geplaatst, waardoor de vrijheid der ouden sterk aan banden werd gelegd, maar de schijntjes tevens gevrijwaard werden voor al te ruwe behandeling. Onze opleiding en het onderwijs geschiedde op de rijkswerf waar we 's morgens in het gelid heen marcheerden, onder geleide van de instructeurs en waar een lokaal (de teekenkamer genoemd) beschikbaar was gesteld voor het theoretisch gedeelte van het vak en een werkplaats waar de praktijk werd beoefend. Wij mochten 2 maal per week aan den wal gaan ^ (passagieren), 's Zondags van twee uur 's middags en 's Woensdags van 6 uur 's avonds. Dan werd er natuurlijk braaf gebiljart, gewandeld, visites gemaakt bij bekenden, oogjes geknipt tegen de aardige Hellevoetsche meisjes en glaaajes bier gedronken, 's Avonds met het slaan van de taptoe om negen uur moest ieder aan boord present zijn, onze namen werden afgelezen, terwijl een der instructeurs nauwlettend toezag of een onzer soms een glaasje bier of cognac te veel had gebruikt. Dit werd zooals van zelf spreekt gestraft met arrest. Twijfelde hij aan iemand onzer, dan moesten we op „den naad" loopen, dat wil zeggen we moesten een zekeren afstand marekeerert heen en terug langs den naad van een der smalle dekplanken en hiervan niet afwijken. Dit nu is eene exercitie, die voor een dood nuchter mensch reeds vrij bezwaarlijk, maar voor iemand, die boven zijn gewone portie is gegaan, totaal onuitvoerbaar is. Door oefening wordt echter de kunst verkregen. In onze vrije uren legden we ons dan ook op deze kunst toe, voor het geval, dat het eens te pas mocht komen. Vooral de „ouden" waren hierin heel sterk. Er waren er zelfs, die beweerden, dat ze veel beter op den naad konden loopen als ze een paar glazen bier hadden gedronken, dan dat ze totaal nuchter waren. Wij hadden in ons logies twee oppassers, het waren een paar oud-gediende mariniers, die tegen eene kleine vergoeding van ieder onzer, verschillende werkzaamheden verrichtten en behulpzaam waren met tafeldekken, borden wasschen, kooien sjorren, schoenen poetsen, enz. enz. Een hunner was een man van gewicht onder ons, hij heette Bos, maar we noemden hem gewoonlijk Willempje Zevenhaar, aangezien het hoofdtooisel bijna geheel bij hem ontbrak. Hij was al vele jaren oppasser geweest en er waren reeds eerste machinisten die al jeuk op de schouders begonnen te krijgen zooals hij het noemde, dat wil zeggen die al aan de epauletten begonnen te denken en die hij nog als leerlingen had gekeDd. Bos was een vrij gezet klein kereltje, zonder militairen baard of knevel; hij had een aantal jaren in Oost- en West-Indie doorgebracht en verscheidene expedities mede gemaakt. Als er 's avonds les werd gegeven in wis- of werktuigkunde, zat hij in een hoekje aandachtig te luisteren naar al de vreemdsoortige benamingen van onderdeelen der machinerie of naar de algebraïsche en meetkunstige vraagstukken die op het bord werden uitgewerkt. Door vele jaren avond aan avond over hetzelfde onderwerp te hebben hooren spreken, wist hij tal van namen van het stoomwerktuig, maar hunne functiën in verband met het geheel waren hem totaal onbekend. Hij wist niet of de condensor in den stoomketel zat of er Isuiten, evenmin of do veiligheidsklep op den drijfstang thuis hoorde, in den schoorsteen of ergens anders. Hij haspelde alles op een vermakelijke manier door elkander en als hij boos werd schold hij ons uit voor condensor-barometer, injectiekraan, ouwe stoomketel, waterpijlglas of welk woord hem het eerst in de gedachte kwam. Voor meetkunde en algebra had hij niet de minste achting, hij hoorde dikwijls spreken over de beenen van een hoek en beweerde dat ieder huis, ieder oorlogschip en iedere kazerne hoeken hadden, maar beenen van die hoeken had hij er nooit in kunnen vinden. Allemaal „onsins" riep hij dan! Soms bootste hij, voor dat de les begon, een der instructeurs na, als deze er nog niet waren; dan schreef hij met een vreeselijke keukenmeidenhand allerlei letters en getallen op het bord, verbonden door tal van algebraïsche teekens en noemde dit do „formune." Als zijn algebraïsche monstruositeit groot en lang gehoog was en wij riepen: Willempie, waar :s dat nu gelijk aan ? dan plaatste hij het teeken = er achter en schreef met zijn mariniershand: „das nouw gelaik an alemaal onsins." (Wordl vervolgd). --- BINNENLAND. Officieele berichten. Staatsblad no. 145 bevat do ■wet van 18 Juni 1892, houdende goedkeuring der op 14 Ootober 1890 te Bern gesloten internationale overeenkomst omtrent het goederenvervoer op spoorwegen. Do minister van binnenlandsclie zakon on die van waterstaat, handel en nijverheid, verleenen Zaterdag aanst. geen audientio. Marine. Do officier van administratie le kl. M. C. Hazenberg, behoorende tot de rol van Hr. Ms. wachtschip te "Willemsoord en belast met de leiding en do instructie der daar aan boord geplaatste aspirant -administrateurs, wordt, onder eervolle ontheffing van de waarneming dier betrekkin;;, op non-activiteit gesteld en vervangen door den officier van administr. Ie kl. D. G. Krol van der Hoek. Bij het middelbaar onderwijs in Nedorlandsch-Indië kunnen worden geplaatst: 1°. een volledig bevoegd leeraar in de wis- en natuurkunde, bij voorkeur gepromoveerd, met bestemming voor do hoogere burgerschool te Samarang; 2°. een volledig bevoagd leeraar in de Duitsche taal, met eene akte voor "de Eogelsche of Fransche taal. De leeraar in wis- en natuurkunde ontvangt in Indië een minimum traktement van f 550 's maands, mot drio vierjaarlyksche tractements-verhoogingen, elk van f 100 's maands, zoodat zal worden bereikt een maximum traktement van f 850 's maands. De leeraar in de Daitsche taal ontvangt in Indiö een minimum traktement van f 450 's maands, met drio vierjaarlijksche traktements-verhoogingen, elke van f 100 's maands, zoodat zal worden bereikt eon maximum traktement van f 750 's maands. Aangifte vóór 9 Sept. a.s. aan het departement van koloniën. Blijkens bij het departement van marine ingekomen berichten is het schroefstoomschip Johan Willem Iriso , onder bevel van den kapitein ter zee J. C. Joekes, in den namiddag van 9 dezor van Vlissingen naar zee vertrokken, met eerste bestemming naa D r Hfivre, en is het schroefstoomschip Sonmelsdijk, onder bevel van den kapitein-luitenant ter zee G. H. van Steyn, in den avond van 9 dezer te Mozambique aangekomen, met het voornemen om Vrydag 1 Aug. as. de reis te vervolgen. Aan boord van die bodems was alles wel. Uit liet Bat. Bbl deelden wij reeds het een en ander mede over de onrust die in de M i n aliassa heerscht. Het Ilbl. bevat heden een belangrijken brief van een lid der Inlandsche aristocratie in de Minahassa, gericht aan een vriend in Europa, die instaat voor des schrijvers eerlijkheid en betrouwbaarheid. De brief is in oed Nederlandsch gesteld en doet zien wat van de zijde der inlanders als de oorzaken der onlusten wordt beschouwd. Volgens dit schrijven is de resident Stakman de aanleiding van alles. Hij is de heer Yan der Wijck opgevolgd, die naar het heette te zwak was en hij zou den boel nu eens in orde brengen. Reeds eenige maanden na zijn optreden bracht hij den schrik er onder door een der meest ontwikkelde radja's, die van Siauw, en een der oudste hoofden, den hoofdjaksa van Kalenkongan, te ontslaan. De eerste stierf van hartzeer in ballingschap, de tweede zoekt nog steeds naar recht. De resident Stakman, onbekend met de zeden en gewoonten van het land, maakte nu allerlei bepalingen, die groote ontevredenheid verwekten. Aan de regeering had hij een kolüerapport ingediend, waarin hij in hoofdzaak voorstelt afschaffing van heeren- en cultuurdiensten en in compensatie daarvan een verhoogde hassil- belasting. Hij was zoo zeker, dat die voorstellen zouden worden aangenomen, dat hij reeds met de voorbereidende maatregelen begon, als: het aanleggen, verharden en verleggen van wegen. Dit deed hij omdat de wegen anders later te veel zouden kosten en zijn begrooting onjuist zou blijken. Met het oog op latere afschaffing meende hij nu daartoe ook de heerendiensten hooger op te mogen voeren, waardoor tevens de voorgestelde af koopbaarstelling gemakkelijker ingang zou vinden. Verder dreef hij de /ïassiZ-belasting hooger op en dwong tot betalen. Eindelijk heeft hij zoogenaamd op initiatief der gemeente en zonder de beslissing der regeering af te wachten, de pinontol- diensten af koopbaar gesteld, wat groote ontevredenheid verwekte. Nog meer staaltjes van ongeschiktheid en onhandigheid worden in den brief meegedeeld. En wat het onderzoek van den regeerings- commissaris en den hem toegevoegden controleursecretaris naar de grieven der bevolking betreft, volgens den schrijver mocht of kon de resident geen schuld hebben, en alles wat de in memorie van majoor Wawo Roentoe (het districtshoofd van Sonder) stond, moest onwaarheid bevatten van a—z. Alles werd in het werk gesteld om den resident en eenige zijner even schuldige controleurs te sparen en in 't gelijk te stellen. Het kon zijn, zegt de schrijver, dat de regeeringscommissaris Gallois werkelijk misleid is door de rapporten van den resident; een andere meening is dat hij een zijdelingsche opdracht van den G.-G. heeft gekregen om de zaak zooveel mogelijk te onderzoeken ten gunste van het bestuur en dus ook van de regeering. De brief van het inlandsche hoofd eindigt aldus: „Uit goede bron kan ik u mededeelen dat de resident zal gehandhaafd blijven. Geve God, dat de Minahassa, tot het uiterste gebracht, niet in opstand kome. Gelukkig zien hoofden en bevolking nog met vertrouwen op tot onze geliefde en geëerbiedigde Koningin, van wie zij nog alles verwachten." * * * In Engeland heeft het Leger des Heils en zijn generaal in den laatsten tijd weder even als vroeger bloot gestaan aan hevige aanvallen in een deel der groote pers. ilen beschuldigde Booth, dat hij het geld verkwistte ten bate zijner eigen familie door extra stoomboottochten, eerste klasse hotels enz.; dat de boeken niet in orde waren en de balans niet te begrijpen was, eindelijk dat het geld niet werd besteed althans niet zooals beloofd was. Aan den anderen kant ontving generaal Booth bewijzen van sympathie door een circulaire die onderteekend was door personen' van naam (b.v. Merdeen, H. Labouchere, Josephine Butler, F. W. Fauar, Tom Mann, Isabel Somerset, W. T. Stead, Arnold White, Francis Peek e.a.) waarin steun voor het Leger werd gevraagd. Intusschen bleven de beschuldigingen gehandhaafd tot onlangs toen de generaal op reis was in de Times het voorstel werd geopperd, dat eenige personen waarin het publiek vertrouwen kon stellen een onderzoek zouden instellen. Zooals wij vermeldden heeft de generaal op den onlangs gehouden jaarvergadering te Exeter-Hall dit voorstel beantwoord en verklaard daarmee in te stemmen als de vraagpunten duidelijk werden gesteld. Thans is daarvan het volgende bepaald: 1°. De commissie moet bestaan uit onpartijdige personen; 2°. Zij moeten mannen zijn van zulk een stand en bekwaamheid, dat hun uitspraak bij het volk gewicht in de schaal legt en het overtuigt; en 3°. Zijn grootste tegenstanders moeten zich bereid verklaien, om de uitspraak dezer commissie aan te nemen als beslissend. En laat dan deze commissie drie quaesties oplossen: a. Heeft Generaal Booth persoonlijk in eenig opzicht voordeel bij het Maatschappelijk Plan, of is hij de belangeiooze dienaar van het publiek, dien hij voorgeeft te zijn? b. Worden de boekhouding, de geldzaken en de balans behandeld op een eerlijke, zaakkundige en eervolle wijze? c. Worden de gelden besteed volgens het stelsel, dat uitgewerkt is in het Plan voor Engelands Donkerste Wildernissen, en worden zij op zulk een zuinige en zaakkundige wijze besteed, dat men een behoorlijke mate van succes mag verwachten? De Times heeft dat aanbod aangenomen. We zullen er dus wel meer van hooren. Het bovenstaande is ontleend aan den Oorlogskreet van 13 Aug., die het vertaalde uit het Engelzche orgaan van het leger. --- Kerknieuws. D en H aag, 9 Aug. Door den president wordt aan de orde van beraadslaging gesteld de conclusie van hot rapport over de voorloopig aangenomen wijziging van al. 1 en 3 van art. 30, reglement voor de diaconieën, welke wijziging dus luidt: „Diaconieën, wier inkomsten de uitgaven ver te boven gaan, kunnen ain de kerkekas harer eigen gemeente, of, waar deze daaraan geen behoefte heeft, aan diaconieën van andere gemeenton uit de batige saldo's ondersteuning verleenen." De conclusie strekt tot goedkeuring, maar onder een langdurig dobat blijkt van zóóveel verschil van gevoelen, dat de president eindelijk deze motie doet: „Do vergadering spreke zich uit over het beginsel: zal men verandering brengen in den bestaanden toestand?" Wat hem betreft, met het oog op de groote bezwaren, zal hij voorstellen, dat de toestand onveranderd Uijve; welk voorstel met meerderheid van stemmen is aangenomen , en hiermee vervallen , wat in de Synodale aanschrijving no. 302cJ, sub IV, aan de kerk was voorgedragen. De Synode wordt door een lid gewezen op het bedenkelijk verschijnsel, dat door sommige diaconieën, vooral in groote steden, gedurende de laatste jaren belangiijke kapitalen van de grootboeken zijn afgeschreven, om in bestaande tekorten te voorzien. Zoo b.v. door de diaconie der Herv. gemeente van Amsterdam, sedeit weinige jaron f 725,394.78 mededeeling in het Predikbourtonblad van 19 Dec. Id91. Zeker is het af te keuren kapitalen op to stapelen en armen gebrek te laten lijden; maar of het met de eischen oener voorzichtige behartiging der administratie en overeenkomstig de wenschen der erflaters is, geregeld kapitalen to verkoopen, is eene andere vraag. Zou het daarom niet wenschelijk zijn art. 21 van het regl. voor de diaconieën dus te wijzigen, dat de toestemming van het prov. kerkbestuur vereischt wordt voor iedere afschrijving dio een zeker bedrag (nader te bepalen) beloopt. De vergadering acht het niet noodig om alweer te dezer zake eene reglements-wijziging voor te dragen; men kan volstaan met inlichting te vragen aan do kerk. Het debat wordt gesloten met de bijna óénparige aanneming van het volgende door den president gedane voorstel: „Door middel van de prov. kerkbesturen, de classicale besturen uitnoodigen om mede te deelen, in welke gomeenten onder hun resport, in de laatste 10 jaren, afschrijvingen hebben plaats gehad van diaconiefondson, tot welk bedrag en om welke redenen." Ned. Herv. gom. Beroepen te Benschop J. Boer Knotnerus, pred. te Cothon. — Op hot drietal te Rotterdam komt voor D. J. Karres, pred. te Genemuiden. --- Vischmarkt. Zwolle, 11 Aug. Heden ochtend ter vischmarkt aangevoerd twee partijtjes bot, verkocht in 159 zootjes van 7 a 16 stuks. Opbrengst f 67.10. Garnalen golden van 15 tot 24 cent per ben. --- Burgerlijke stand van Zwolle. Burgerlijke stand van Zwolle. GETROUWD: 11 Aug. W. J. H. Caron en C. J. Duinker. — J. Wolters en C. J. Speur. GEBOREN: 7 Aug. Gerrit Karei, z. van L. A. Meijer en L. Bijl. — 10 Aug. Jan, z. van P. van Ingen en J. F. van Leeuwen. OVERLEDEN: 9 Aug. J. Oosterbroek, 84 j., wed. van C. Kroon. Burgerlijke stand van Zwollerkerspel. ONDERTROUWD: H. J. Nijlant en B. Harmens. GETROUWD: G. v. d. Vegte en W. Hengeveld.— H. J. Barneveld en F. do Boer. GEBOREN: Klaasje, d. van J. Halfwerk en A. Bosch. Hendrik, z. van J. van Milgen en J. Polman. OVERREDEN: M. L. van Schooten, 7 m., d. — K. Hoeveman, 9 m., d. Huwel.- geboorte- en overlijdensberichten GETROUWD: W. J. M. Vergnes en A. J. M. J. Sacré, Haarlem. BE VALLES: W. Amelsbeek, geb. Koorn, z., NoordScharwoude. — J. C. Nijhoff, geb. Van Wagtendonk, z., Wijk bij Duurstede. — S. H. Limborgh Meijer, geb. Nanninga, z., Groningen. — A. van Sandick, geb. Van Schilfgaarde, z, Deventer. OVERLEDEN: G. P. A. de Groot, 54 j., vr. van dr. A. G. Boon, Enkhuizen. — W. van Neijenhoff, 10 m., d., Hilversum. — A. H. Hasselman, 23 j., z., Tiel. — J. A. de Haan, 68 j, Amsterdam. — W. J. W. C. Vuystingh, wed. van I J. Bakker, Den Haag. — S. "Wigersma, <>3 j., m. van M. Pieterson, Leeuwarden. — M. J. F. Zanders, 35 j., vr. 7an J. G. A. le Febvre Jr., Amsterdam. — M. A. C. Speenhoff, wed. van J. A. Obreen, Rijsenburg (Driebergen). — L. S. C. Oltmans, 63 j., vr. van A. Elzinga, Amsterdam. — A. G. Bijlmer, 12- m., d., Amsterdam. — N. van Bentem, 5 m., z., Amsterdam. --- ADVERTENTIEN. AD VERTEN TIEN. (Vervolg.) Schouw over de waterleidingen in de gemeente Staphorst. Het Bestuur van het Waterschap „Hasselt en Zwartsluis" maakt bekend, dat tengevolge het groot aantal nalatige schouwplichtigen bij de schouw in Juni jl., thans een schouw zal worden gehouden in September 1893. De gunstige waterstand in onzen polder doet de ingelanden in staat stellen thans aan hunne verplichtingen te voldoen. Ieder schouwplichtige wordt derhalve aanbevolen de perceelen op behoorlijke breedte en diepte te maken en van alle onkruid te zuiveren. Zijn bij de laatste schouw alleen tegen zeer slordigen en geheel nalatigen procesverbaal opgemaakt, bij de schouw in September a.s. zal elk verzuim worden vervolgd. De schouw over de waterleidingen binnen de maat zal waarschijnlijk in 1893 geschieden; ingelanden, verzuimt niet te profiteeren van dezen gunstigen waterstand. Hasselt , 27 Juli 1892. Het Bestuur voornoemd, D. BUISMAN, Dijkgraaf. H. SCHUMMELKETEL, Secretaris. ---