Nederlandsche Heide-Maatschappij. Arnhem, 9 Oct. Zaterdag werd alhier in Musis Sacrum de 4e algemeene vergadering gehouden der Nederlandsche Heidemaatschappij; zij was vrij druk bezocht, er waren 16 afdeelingen vertegenwoordigd. De voorzitter deelde in zijn verslag over het afgeloopen jaar mede, dat de commissaris voor Limburg, de heer Jules Magnée, overleden was en die voor Groningen, de heer J. E. Scholten, bedankt had. Yerder dat aan den directeur der maatschappij, den heer Brants, op verzoek eervol ontslag verleend was; en dat, terwijl diens plaats voorloopig onvervuld bleef en waargenomen werd door den adjunct-directeur, de heer J. C. Noot aangesteld was tot administrateur. De werkzaamheden der Maatschappij breidden zich overigens meer en meer uit — het getal aanvragen om adviezen was dit jaar ^ meer dan het vorige en thans vooral van practischen aard, terwijl, zooals dan ook uit die in het Tijdschrift opgenomen adviezen bleek, thans vooral de hulp der Maatschappij ingeroepen werd voor ontginningen, waardoor in de eerste plaats het doel, bij haar oprichting beoogd, bereikt werd. De Maatschappij telt thans 102 begunstigers en 19C2 leden, verdeeld over 27 afdeelingen en 07 correspondentschappen, een betrekkelijk geringe vooruitgang in getal, maar bevredigend in gehalte, omdat vele leden, die afgeteld waren door overlijden, verhuizen en bedanken, aangevuld werden Jinzonderheid door practici. De waarnemend directeur, de heer Lovink, was steeds ijverig bezig de belangen der Maatschappij op dit punt te behartigen, zooiat dan ook vooral door zijn bemoeiingen, twee nieuwe afdeelingen, te Bokstel en te Winterswijk, opgericht waren. Wat de werkzaamheden aangaat werd herinnerd aan het rapport, uitgebracht over het bebosschen der zeeduinen; en aan het advies gegeven over de voorgenomen heideontginning van het Domein bij Cliaam, terwijl verder de commissie voor de duinbeplanting te 's Gravenhage haar arbeid had kunnen uitbreiden door dennen uit de kweekerij van den voorzitter, door den boschbaas der Maatschappy gepoot. Eindelijk werd breedvoerig besproken het ploegen der heide, in een afgelegen en schaarsch bevolkte streek bij Bakel, voor rekening van den heer Yan Waterschoot van der Gracht. De resultaten hiervan zijn aanvankelijk zeer goed; er wordt geploegd met een Duitsche tweescharige diepploeg met zes ossen bespannen tot op 42 cM. diep, waar de harde laag in den grond gebroken en deze goed gekruimeld boven gebracht wordt; voor de afwatering werd vooral zorg gedragen; en er was gemiddeld 5000 M 2 per dag omgezet tot een totaal van 05 H.A., die thans voor beplanting gereed waren. Het ploegen was zeer voordeelig, en kost ongeveer f 40 per H.A.; men krijgt daardoor eenvoudiger en spoediger aanleg, waardoor aan tal van menschen arbeid gegeven kan worden en ontginning mogelijk is, waar in den beginne werkvolk ontbreekt. Het volgende jaar zal te Yilsteren met een nieuwe diepploeg op dezelfde wijze heide tot bebosschen gereed gemaakt worden. In het afgeloopen jaar werd 3097 K.G. dennenzaad verstrekt met 68 pet. kiemkracht; andere boomzaden werden voor ruim f 300 aangevraagd, maar de voorzitter herinnert dat het hierbij zaak is, vooral zoo tijdig mogelijk te bestellen, wil men goede qualiteit van zaad hebben. Ook werden duizenden éenen tweejarige grove dennen geleverd en 30000 andere conifeeren, terwijl de stekken van uit Amerika direct ingevoerde peppels over 't algemeen uitstekend aangegaan zijn. De Maatschappij bezit thans drie diepploegen, waarvan er een te Bakel een in de afdeeling Aalten en een in Denekamp aan 't werk is. Yerder zijn er verscheiden andere kleine werktuigen en gereedschappen aangeschaft en uitgeleend en werden eenige boekwerken voor de bibliotheek aangekocht. Van het boek van den heer Nolthenius over de grove dennen zijn + 300 exemplaren verkocht, en ook van het werkje van dr. Salfeld, over de heide-ontginning, werden er nog enkele afgeleverd. Door den heer Schober werd dank betuigd voor het belanrijke verslag, dat in het Tijdschrift opgenomen zal worden. De periodiek aftredende commissarissen werden herkozen en voor Groningen werd benoemd de heer B. van Roijen aldaar, en voor Limburg de heer O. Beerenbroek te Roermond. De rekening over het afgeloopen jaar was onderzocht door een commissie uit deleden der maatschappij, en werd, op haar advies, onveranderd vastgesteld, nadat de heer Sickesz eenige inlichtingen gegeven had over de bestemming van de gelden door wijlen den Koning aan de Maatschappij geschonken. Yan de afdeeling Putten was ingekomen een verzoek om de le aflevering van den len jaargang van het Tijdschrift, die uitverkocht is, op nieuw te doen drukken entegen den kostendenprijs verkrijgbaar te stellen. Het dagelijksch bestuur was daartoe bereid, evenals om voor de afdeelings-archieven de boekwerken der Maatschappij beschikbaar te stellen. Een ander voorstel van deze afdeeling, om tot het verkrijgen van uniforme opgaven over alle ontginningen in het afgeloopen jaar in het geheele land geschied, formulieren ter invulling aan de afdeelingen en belanghebbenden toe te zenden, werd mede door het bestuur overgenomen, dat een zoodanigen staat ontwerpen zal. De heer Schober gaf ter bezichtiging eenige takken van een Californische den, waarvan hij den juisten naam niet wist — evenmin als een der aanwezigen! — en de heer Van Rijckevorsel eenige eikels van Amerikaansche eiken; waarna door den heer dr. Blink namens de afdeeling Amsterdam een warm woord van hulde gebracht werd aan het belangrijke en degelijke, op geologische en meteorologische gronden steunend rapport over het bebosschen der duinen; waardoor thans het veranderen dezer woeste en kale gronden in rentegevend bezit, slechts nog een quaestie van tijd was. Door den heer Van Dedem uit Wageningen werd ter sprake gebracht het advies door de Maatschappij uitgebracht, over de ontginning van het Domeinbestuur te Chaam; hij had vernomen dat het door haar aangegeven werkplan niet gevolgd werd, en vreesde nu dat als het bleek dat een en ander niet goed slaagde, zulks aan de Maatschappij geweten zou worden. Men lichtte hem echter in, dat alleen gevraagd was, een door den heer Van Schermbeek ingediend plan van ontginning aan een critiek te onderwerpen, hetgeen geschied was; doch dat de Maatschappij niet verantwoordelijk gesteld kon worden, als het Domein die ontginning, ondanks het ingewonnen advies, op onoordeelkundige wijze deed uitvoeren. Als een bewijs hoe weinig autoriteiten zich soms geroepen gevoelen hun verplichtingen na te komen, releveerde de heer Schober, dat het Domein reeds sedert ongeveer 40 jaren in erfpacht ontvangen heeft 41 HA. onder Putten gelegen heide, met verplichting — bij notarieele akte — om deze binnen vijf jaren te ontginnen, en dat er tot nu toe in cultuur gebracht was... ruim 1 HA.! De heer Ledeboer uit Enschede vraagt, of het niet mogelijk zou zijn, dat door bemiddeling der Maatschappij uitgegeven werd een boekje over de vijanden der bosschen, populair geschreven en dan liefst met gekleurde afbeeldingen voorzien; hij gelooft dat daaraan werkelijke behoefte bestaat. De Voorzitter belooft dat het bestuur dezen wenk gaarne in ernstige overweging nemen zal. Na nog eenige besprekingen werd deze vergadering door den Voorzitter gesloten en werden de aanwezigen in de gelegenheid gesteld de kaart van de ontginning bij Bakel te bezichtigen. --- FEUILLETON. Vrouwenrecht 13) Novelle door Karl Fkenzel. Lanthenat behoefde niet lang op Franchine te wachten. „Kom gauw mee, dat niemand ons bemerkt," zei Franchine zacht, terwijl zij haar arm in den zijne schoof. Ging hij, werd hij meegetrokken? Zij waren reeds een eind van het huis verwijderd, voor hij vroeg: „Waar moeten wij dan heen? Op dezen avond! Het is over negen; gij deedt beter naar bed te gaan!" „Neen, gij moet met mij naar de waarzegster. Zij noemt zich Henriette L'Avenir en woont bij het Grèveplein tegenover de herberg het Gouden Hert." „Wilt ge daarheen? Ea vandaag?" „Juist vandaag! Kathariue heeft mij gezegd, dat morgen het bloed door de straten zou stroomen. Ik ben zoo angstig, ik wil weten, wat er met ons allen zal gebeuren." „Ge zijt een kleine zottin! De heks zal u in 't geheel niet binnenlaten. In dien tijd wordt het nacht, misschien komen wij niet meer over de bruggen terug . . ." Maar terwijl hij haar trachtte terug te houden van het bezoek aan de waarzegster, verlangde hij zelf de toekomst ontsluierd te zien. Te vergeefs beschuldigde hij ich van dwaze bijgeloovigheid . . . „Ik ken het woord, waarvoor zij haar deur opent. En als wij niet weer terugkwamen, dan waart gij toch bij mij? Ge zult me in het gedrang niet in den steek laten?" Haar oogen keken zoo trouwhartig en tegelijk zoo schalks nit de donkere kap, die haar hoofd bedekte, dat hij niet weigeren kon. «Heb ge ook bedacht, hoe boos mevrouw Roland op u zal zijn?" vroeg hij. Aan den toon van zijn stem bemerkte zij, dat zij reeds half gewonnen spel had. „Mevrouw Roland zal er niets van merken. De portier laat mij binnen en Katharine verraadt mij niet. En als het toch uitkomt, dan zult gij mij verdedigen, ondanks de bestraffende blikken, waarmede de trotsche dame ons beiden zou aanzien. Ik moet alleen maar bijtijds een muizegat zoeken, waar ik mij kan verschuilen." „Daar mag ik niets van hooren, Franchine! Mevrouw Roland is goed en vriendelijk voor u, zelf haar strengheid is een gevolg van haar zorg en liefde." „Neen, mijnheer Lanthenat!" — en Franchine schudde het hoofd. „Zoo is het toch niet. Zeker moet ik mevrouw Roland eeuwig dankbaar zijn. Zonder haar zou ik als een arme wees zijn opgegroeid. Alles, wat ik ben, wat ik heb en weet ben ik haar verschuldigd. Maar zij heeft nooit liefde voor mij gevoeld en nu minder dan ooit." „En om welke reden niet?" „Ik heb eens een verhaal gelezen van een moeder, die haar dochter haatte, omdat zij mooi was en door de mannen gevierd werd. Vandaag moest ik er aan denken." „Vandaag? Is er iets bijzonders gebeurd?" vroeg Lanthenat gejaagd. „Niets bijzonders. Wij hebben buiten in een prieel gedineerd. Eudora en ik hadden bloemen geplukt om de tafel te versieren. Toen wij onze mandjes leegden, zei mijnheer Buzot —" „Wie?" viel Lanthenat haar in de rede. „Mijnheer Buzot, ge kent hem immers! Een mooie man, hij draagt de fijnste kanten lubben. Hij woont in Montmorency op een villa van een vriend en kwam ons bij den ingang van het bosch tegemoet." „En wat zei hij?" „Hij zei, dat Eudora en ik er allerliefst uitzagen en de bloemen zoo sierlijk schikten als een paar feeën. Toen zag mevrouw Roland mij aan met een blik, alsof ik heel iets kwaads had gedaan. Toen moest ik aan die moeder denken. En ik ben in 't geheel haar kind niet, maar een arm, van de straat opgenomen schepsel." „Zet u zulke dwaze gedachten toch uit het hoofd!" zei Lanthenat, hoewel hij medelijden met haar had, „misschien wilde zij u maar waarschuwen, de vleierijen van mijnheer Buzot niet te ernstig op te nemen." „Och, mijnheer Buzot denkt er niet aan zich met mij te bemoeien. Maar voor mij was de geheeie dag bedorven, omdat hij mij een vriendelijk woord had gezegd. Ik durfde niet opkijken en uit vrees voor een strafpredicatie geen woord zeggen." „Wat deedt gij den geheelen dag?" „Wij maakten na het eten een groote wandeling, mevrouw Roland met de beide heeren vooruit, ik met Eudora achteraan. Een mooi pretje! Wij bezochten den tuin en het huisje, waar voor een dertig jaar een beroemd schrijver Rousseau heeft gewoond. Zij hadden onderweg voortdurend over hem gesproken. . Lanthenat knikte alsof hij Rousseau's roem wilde bevestigen; het was echter een teeken, dat hij eindelijk de oorzaak van Marie Roland's sentimenteele stemming meende te hebben gevonden. In gedachten verdiept luisterde hij slechts met een half oor naar het gebabbel van Franchine, die de gelegenheid waarnam om haar hart uit te storten, zich te beklagen over de eentonigheid van haar leven en naar vrijheid en geluk te verlangen. Zoo waren zij, bijna zonder het te bemerken, over de Notre-Üamebrug gekomen. Het stadhuis met den grooten wachttoren, de slanke klokketorens, uitstekende vensters en hooge schoorsteenen teekende zich af tegen den donkeren hemel. De meeste vensters van het gebouw waren verlicht. In de ijzeren ringen in de portalen brandden fakkels. Mannen der nationale garde en anderen met pieken gewapend, hielden de wacht. Het gemeentebestuur was ondanks het late uur nog vergaderd; het was een voortdurend komen en gaan van boden, wachten, officieren der burgerwacht, nieuwsgierigen. Lanthenat en Franchine, die langs de huizen tegenover het stadhuis waren geslopen, om niet aangehouden te worden, verdwenen in de donkere straat. De herberg „het Gouden Hert" was spoedig te herkennen aan het uithangbord en de lichten achter de wit-blauw en roode katoenen gordijnen voor de vensters. Henriette L'Avenir woonde op de vierde verdieping. Zij moesten een smalle, halsbrekende trap opklimmen. De waarzegster had voor eventueele bezoekers lantarens op de portalen laten zetten. Op herhaald geklop aan de deur, werd er eindelijk een klein luik geopend, waarachter zich een hoofd vertoonde in een zwarten doek gehuld. „Salomo en Nostradamus", zei Lanthenat, tegelijk een driehoek in de lucht teekenend, zooals Franchine hem gezegd had. Daarop ging de deur open en een oude vrouw liet hen inde voorkamer, waarin een kast, een tafel en een aantal ouderwetsche verbleekte stoelen. De deur naar het aangrenzende vertrek was behangen met een rood gordijn, opgenomen met zwarte koorden en waarop in gouddraad allerlei vreemde teekens en wiskunstige figuren waren geborduurd. „De profetes heeft voornaam bezoek", had de oude vrouw, die hem had binnengelaten, met holle stem gezegd. Franchine, die zich tot nu toe dapper had gehouden, werd eensklaps stil en angstig. Nu zij slechts door een gordijn van de toekomst was gescheiden, beefde zij er voor terug. Het liefst was zij gevlucht, toen er in de kamer der profetes een stoel werd omgestooten en een uitdagende lach weerklonk; maar het was te laat. Van achter het roode gordijn kwam een man te voorschijn, den hoed diep in de oogen gedrukt, blijkbaar in de grootste opwinding, zoodat hij Lanthenat en Franchine in het geheel niet opmerkte. Dreunend sloeg hij de deur achter zich dicht; het huis scheen te trillen onder zijn zware voetstappen op de trap. „Was dat niet —" riep Franchine uit. Lanthenat legde haar snel de hand op den mond . . . De oude vrouw had het gordijn geopend: „Treedt binnen!" zei zij met haar grafstem. Henriette L'Avenir zat op een stoel met hooge leuning, waarboven een uit donker hout gesneden uil prijkte. Een zwarte met gouden sterretjes bezaaide sluier was op haar hoofd vastgemaakt en omhulde haar geheele gestalte, zoodat slechts hier en daar haar vuurrood met goud bestikt gewaad zichtbaar was. Over de lange tafel voor haar hing een zwart kleed, waarop kaarten verspreid lagen. Met de hand wenkte zij Franchine en Lanthenat naderbij. „Schudt de kaarten," zei zij met welluidende zachte stem. Franchine schepte moed, nam een spel kaarten, schudde het en legde de kaarten een voor een voor de profete3 uit; eerst twee, toen drie, dan in rijen van vijf. Toen het geheele spel was uitgelegd, scheen Henriëtte in diep gepeins te verzinken. Haas gelaat was onbeweeglijk en wasbleek als de kaarsen, die in de beide kandelaars met zeven armen op de tafel brandden. „Dit zijt gij," begon zij na een lange pauze, met den vinger op hartenvrouw wijzend. „Ge zijt een wees en in het Zuiden geboren. Ge woont sedert kort in Parijs, in het huis vaneen dame, die voor weinig maanden zeer machtig was en het overmorgen weer zal zijn. Zij sprak, zonder de oogen van de kaarten op te slaan, eentonig, meer tot zichzelf, dan tot de beiden, die ademloos luisterden. „Overmorgen?" vroeg Lanthenat, niet instaat zijn ongeduld te bedwingen. „Dus zou de Koning morgen den slag verliezen?" „Morgen zal er een groot bloedbad zijn," antwoordde de kaartlegster, „maar gij," zij wendde zich tot Franchine, „zijt niet gaarne in dat huis. Gij peinst over de vlucht, gij zoekt een arm, waarop gij steunen kunt — gij zult dien heden nog vinden .. Juist het toonlooze van haar woorden maakte den grootsten indruk. Oogenschijnlijk boog zij haar gezicht over de kaarten, zonder ook slechts een enkele maal Franchine of Lanthenat aan te zien, zoodat zij onmogelijk uit een ingehouden kreet, een onwillekeurige beweging, de uitdrukking van hun gelaat haar voorspellingen kon afleiden. Alleen uit de kaarten las zij verleden en toekomst als uit een opgeslagen boek. „Deze arm zal u vatten en meesleepeu," ging de waarzegster voort; „gij zult hebben, wat uw hart begeert, schoone kleeren, een eigen rijtuig, gij zult de revolutie overleven en op haar puinhoopen zingen en dansen." (Wordt vervolgd) --- Raadsvergadering te Zwolle op 10 October 1892. Voorzitter de Burgemeester. — Tegenwoordig 15 leden. — De notulen der vorige vergadering worden na voorlezing goedgekeurd. — Yoor kennisgeving worden aangenomen: a. een besluit van Ged. Staten tot goedkeuring van het raadsbesluit, waarbij H. J. Bosch, ontslagen is als onderwijzer aan de tusschensohool in de Vechtstraat, en b. een kennisgeving van den heer J. N. Kooij, dat hij de benoeming tot lid van het bestuur der armeninrichting a inneemt. — Aan den heer O. Hoog wordt op zijn verzoek, wegens vertrek naar elders, eervol ontslag verleend als lid van het gemengd armbestuur der Ned. Hervormde gemeente en als lid dor commissie van administratie over do bank van leening, gecommitteerd uit dat armbestuur. —■ Op hun verzoek wordt eervol ontslag verleend aan G. Duiven, onderwijzer aan de school aan het Groote Kerkplein en aan J. R. Bakker, onderwijzer aan de tusschenschool in de Praubstraat. — In handen der le commissio worden gesteld de begrootingen der VilstereDS-, Gast- en II eerinkshuizen voor 1893. — Afgewezen wordt een verzoek der agenten van politie om verhooging van traktement. — Aan de wed. Zwakenberg, geb. Thijssen, wordt op nieuw ondershands en wel voor den tijd van vijf jaren, verhuurd de uitspanning in het Nieuwe Work, tegen f 600 's jaars en verder onder de thans geldende voorwaarden. — Ter inzage werden gelegd: a. een rapport van den ingenieur J. Schotel, nopens den stand der werkzaamheden voor den aanleg der waterleiding op 1 October jl.; 6. het verslag der commissie tot het gcmoentelijK Sophia-ziekenhuis over 1891; e. een rapport der commissie tot de gasfabriek over oen verzoek van de algemeene Zwolsche werkliedenvereeniging, om de cokes dier fabriek vooral in den winter tegen een laag doch vast tarief beschikbaar te stellen; d. een rapport van B. en W. omtrent een verzoek van de heeren J. L. van Haasbergen, A. C. van den Bijllaardt en H. S. ten Holten, om de levering der geneesmiddelen voor de politieagenten en hunne gezinnen door alle apothekers te doen geschieden; e. een voorstel van dezelfden tot het maken eener beschoeiing langs een buitendijksch perceel hooiland der gemeente aan het Zwartewater; f. eon rapport van dezelfden over een adres van de heeren G. van Tongeren, G. Duiven en E. Sol, onderwijzers aan de school aan het Groote Kerkplein, waarbij zij bezwaren inbrengen tegen do regoling hunner traktementen, in verband mot de op hen rustende verplichting, om ook des Woensdags namiddags les te geven, en g. een rapport der 3e commissie omtrent de rekening over 1891 en de begrooting over 1893 van den schuttersraad der dienstdoende schutterij. — Benoemd worden tot onderwijzer aan de school voor kosteloos onderwijs in de Schoolstraat, N. Hofkamp to Groningen, en tot onderwijzeres aan de tusschenschool in de Praubstraat, mej. A. C. W. Elhorst te Arnhem. — De heer De Vos van Steenwijk wordt ontheven van de indertijd aan hom gedane opdracht, om de gemeente te vertegenwoordigen als aandeelhoudster in de Zwolsche tramwegmaatschappij, met welke taak alsnu de heer Roijer wordt belast. — Afgewezen wordt het verzoek van de afdeeling Zwolle van het Nederlandsch werkliedenverbond Patrimonium, om in de bestekken der gemeentewerken een minimum loon te bepalen voor de aan die werken te bezigen arbeiders. — Besloten, is, oen voorstel van B. en W. om gemachtigd te worden tot opruiming van beerputten, die bij het leggen der buizen voor de waterloiding reeds in de openbare straten zijn en nog zullen worden gevonden, in een besloten zitting te behandelen. — Verder wordt besloten tot verlenging der huur van het tot ijkkantoor dienend benedenhuis der gemeente in de Lombardstraat, aanvankelijk voor den tijd van 10 jaren, iDgaande 1 Januari 1894, tegen f 500 's jaars. — Afgewezen wordt het verzoek van hier wonende winkeliers, om staangeld te heffen van vreemde kooplieden voor het innemen van staanplaatsen op openbare pleinen en straten dezer gemeente tijdens de hier gehouden wordende markten. — Mede wordt afgewezen een verzoek van den opzichter van den vischafslag en den afslager van den visch, om verhooging hunner bezoldiging. — Besloten wordt, om gedurende 20 jaren de betaling van een deel der rente van het kapitaal, noodig voor don aanleg van eon stoomtramweg van Zwolle naar Blokzijl, to waarborgen tot een bedrag van f 500 's jaars, onder beding dat de weg uiterlijk in 1896 tot stand komt. — De Voorzitter deelt mede, dat, nadat de raad slechts één telefonische aansluiting voor het gemeentehuis en het bureau van politie had toegestaan, B. en W. overwogen hebben, waar de telefoon het gevoegelijkst zou kunnen worden geplaatst, zoodat men voor beide gebouwen daarvan gebruik zou kunnen maken. Het is hun niet mogen gelukken, hiorvoor een geschikte plek te vinden, waarom zij besloten hebben, dat het toestel in het bureau van politie zou worden geplaatst, wijl het daar meer nut zou kunnen doen dan in het gemeentehuis. Nu dit laatste dus niet aangesloten is, bestaat er geen reden meer tot verbinding van het kantoor van don gemeente-architect en dat van den gemeenteontvanger. De heer Damman stelt naar aanleiding hiervan voor, ten aanzien van de vorbinding der beide genoemde kantoren het genomen raadsbesluit te handhaven en tevens in het telefoonnet alsnog op te nemen hot gemeentehuis, zoomede de woning van den commissaris van politie en de wachthuizen der politie aan de Diezer- en Sassenpoort. Daarentegen stelt de heer Schellwald voor, B. en W. uit te noodigen, met de concessionarissen van het telefoonnet in overleg te treden over het maken eener inrichting, waardoor het aan de geabonneerden mogelijk zal worden zich ook des nachts met de politie in verbinding to stellen. Ten slotte wordt op voorstel van den heer Heerkens besloten over beide voorstellen het advies van B. en W. te vragen. — De heer Van Laer zegt, vernomen te hebben, dat onlangs bij den brand in de Voorstraat onaangenaamheden zijn voorgevallen tusschen de loden dergym- nastiekvereeniging, aan wie de bediening der mechanische brandladder is opgedragen, en de brandweer, doordien aan de cerstgenoeindon de beschikking ovor een slang is goweigerd, waarmede zij van boven van de ladder water in het brandend perceel hadden kunnen spuiten. Do Voorzitter beaamt de juistheid der mededeeliug van don heer Yan Laer en zegt, dat hij over deze zaak een onderhoud met don opperbrandmeester heeft gehad, tengevolge waarvan hot is aan te nemen, dat een herhaling van het voorgevallene wel niet weer zal voorkomen. — Daarna is de openbare vergadering gesloten. ---