De Commissaris der Koningin in de provincie De Commissaris der Koningin in de provincie rijs 96 * brengt ter kennis van de bij de Roman naar het Duitsch van C. Crome Schwiening Met gebogen hoofd verwijderde Gesine zich en toen zij een oogenblik later met tante Betty terug , kwam was alle kleur van haar wangen verdwenen. Van Kinschoten vertelde nu al de feiten, die den lezer reeds bekend zijn en ging toen voort: ..Mijn vermoeden, of mijn voorgevoel heeft mij niet bedrogen, dat denk ik ten minste. Zoodra ik den ring gevonden heb, het evenbeeld van den uwe, tante Betty, daoht ii : k aan uw zuster. En dit jonge meisje, dat totaal buiten haaT schuld onder misdadigers is aangeland, deze Lizzie t «tter zooals zij zegt, dat zij heet, is niemand _ n .-a«rs dan thet kind van uw zuster, tante -oatty, van die 'tante Antje, die er destijds stilletjes van door gegaan is!" Het zou niet mogelijlk wezen de uitwerking te beschrijven van deze woorden! Dokter Helpert was opgestaan, een weemoedig verlangen stond in zijn oogen te lezen, dezelfde uitdrukking als op het oogenblik toen het rijtuig bij ZI Jn aankomst in Rotterdam het bleeke meisje had meegevoerd. Gesine zat bedrukt ter neder: het was of een zware last op haar drukte. Tante Betty barstte in snikken uit; eindelijk kon zij deze woorden uiten: „Ik moet naar haar toe!" „Luister eens verder en denk dan eens na over het plan, dat ik u wiil voorstellen. Gelukkig is zij volstrekt niet gehecht en ik weet nog niet in hoeverre verwant aan dien gewetenloozen schurk, die haar voor zijn misdadige plannen gebruikte. Daar zij denzelfden naam draagt als hij, beschouwt zij zichzelve als de dochter van een methodistisch predikant, dié in de stad I'V'deri'k bij Baltimore in Amerika gewoond heeft; deze man is jaren geleden gestorven en deze Potter heeft haar van daar meegenomen. Hij zelf heeft ziich reeds te 'kort gedaan en aldus aan den aardschen rechter onttrokken, dat is de tweede van degenen, die in deze misdaad betrokken waren. Potter 'heeft echter voor zijn dood een getuigenis afgelegd, die betrekking had op de dochter van uw reeds lang geleden overleden zuster Antje. En dit meisje is 'n diep beklagenswaardig schepseltje; het is echter volstrekt niet nood'ig haar onze achting en hulp te onttrekken!" „Laat mij naar haar toe gaan!" riep tante Betty schreiend en ook dokter Helpert zeide: „Ik moet haar zien!" „Wacht nog even. Ik heb getelegrafeerd naar de stad Frederik in Amerika en tot antwoord gekregen, dat dominé Potter jaren geleden met een ziekelijke vrouw en een meisje van vier of vijf jaar te Frederik was aangekomen. Het telegram behelsde nog een ander bericht: de predikant had tijdens zijn leven aan de ouderlingen zijner gemeente een verzegeld geschrift in bewaring gegeven, dat bij haar achttienden verjaardag aan Lizzie moest worden ter hand gesteld- Ik heb verzocht om onmiddellijke toezending van het document met de eerstvolgende boot — over acht dagen kan dus de geheimzinnige sluier, die de geschiedenis van uw zuster Antje bedekt, door een wonderlijk toeval worden opgeheven." „Waar is zij?" riep tante Betty. „In het ziekenhuis in Den Haag," antwoordde Van Rinschoten aarzelend. „En iic zou willen voorstellen haar daar voorloopig nog te laten, zij heeft daar betere en doelmatiger verpleging dan wij haar zouden kunnen verschaffen." „Is zij ziek?" riep dokter Helpert zoo smartelijk uit, dat Gesine's hart ineenkromp. Zachtjes sloop zij de veranda uit, het huis in en naar haar kamer. En met strakken blik en ï vastgesloten mond stond zij daar, haar hart bonsde tot barstens toe. Op dat oogenblik voelde zÜ voor het eerst dat zij liefhad, liefhad met al den gloed van haar ziel; zij koesterde een liefde zóó hartstochtelijk, zoo innig als een vrouw slechts één man ter wereld kan toedragen. TWEE EN TWINTIGSTE HOOFDSTUK. In eigen netten gevangen. Toen Potter het huis van Verheeven .in Amsterdam uitkwam was zijn eerste plan zco snel mogelijk te zien de grenzen van Holland over te komen. Maar op weg naar het Centraalstation begon dit besluit reeds te wankelen. Zooals wel meer gebeurt wanneer een misdadiger een plan hééft zien mislukken, had hij een gevoel alsof hij het noodlot maar over zijn toekomst moest laten beslissen. Bij de Beurs ging hij niet het Damrak op maar naar de \Y armoesstraat, .vaa. het groote restaurant Krasnapolski te vinden is. Onder de menigte Amsterdammers en vreemdelingen die samenstroomen in het grootste van alle Amsterdamsche restaurants, kon hij zeker zijn ook politieagenten te zullen ontmoeten. Indien hem daar niets kwaads overkwam, zoo zou hij dit als een bewijs beschouwen dat Wapstra's mond verzegeld was geweest en dat ook van Lizzie's kant geen gevaar voor 'hem dreigde. len minste geen oogenblikkelijk gevaar. Het jonge meisje! Hij trok zich haar vlucht erger aan dan hij eerst vermoed had. Met haar had hij niet alleen het beste en meest geschikte werktuig verloren voor zijn misdadige doeleinden, maar ook de gelegenheid om geld te verdienen met 'spiritistische séances. Ook speet het hem zijn bagage te moeten missen, die hij bij Verheeven op de Hooigracht in Den Haag had achtergelaten. De bagage later .e laten nazenden was veel gevaarlijker dan dat hij ze dadelijk had meegenomen. Potter besloot in Krasnapolski te blijven totdat het ijd tvas met den nachttrein naar Den Haag ie vertrekken; zoo niemand notitie /an hem nam, wou hij naai Den Haag teruigkeeren en een 'laatste, poging wagen om Lizzie terug te vinden. Hij zou zich dan door list of geweld van haar meester maken en daarna zoo spoedig mogelijk het land uit zien te komen. Zijn hart bonsde wanneer een binnentredende hem meer dan gewoon scherp aanzag, terwijl hij met een glas Munchener biei voor zich, het eene kwartier voor het andere na liet voorbij gaan. Maar niemand bekommerde zich om hen; in liet voorste lokaal zaten de heeren over hun blad gebogen de courant te lezen, nieuwsbladen uit alle mogelijke landen; uit de biljartzaal, waarin niet m'inder dan negentien biljarten stonden, klonk voortdurend het stooten van queues en het rollen van ballen en naar den tuin stroomde een menigte dames en heeren. Het was reeds over twaalven toen Potter opstond om naar het Centraalstation te wandelen. Het meisje. Hij wilde haar terug hebben, het mocht kosten wat het wilde. Van haai kant dreigde 'hem het grootste gevaar, indien zij ten minste in handen viel der politie, de macht die hij over haar uitoefende >vas niet met goud te betalen. Na aankomst in Den Haag bleef hij aan het station totdat er zich leven begon te vertoonen op straten en pleinen; toen begaf hij zich naar Verheeven op de Hooigracht, om hem het lot van Wapstra mee te deelen en het verlies van hun buit; misschien zou hij bij hem ook iets van Lizzie hooren. Verheeven ontving hem niet met al te groote voorkomendheid; integendeel, hij verzocht hem zoo spoedig mogelijk zijn huis te verlaten; hij had geen lust zijn vingers te branden. Wordt vervolgd. --- Maatschappij van Nijverheid. Gisteravond belegde net Departement Zwolle van -de Maatschappij van Nijverheid een algemeene ledenvergadering in de bovenzaal van eafé. VuLker alhier. ■jij A;an de orde was bespreking der agenda voor de algemeene - vergadering der maatschappij. Punt voor punt werden door den Voorzitter, den heeï Jasper Warner, aan de orde gestéld. De meeste passeerden zonder bespreking. Middelerwijl verscheen de heer F. de Herder ter vergadering en werd door den Voorzitter geluk gewenscht met zijn verkiezing als lid der Prov. Staten. De overige aanwezigen voegden hier hun felicitaties aan toe. Van de enkele punten, die eenige bespreking met zich brachten, noemen wij de vaststelling der plaats waar in 1914 de algemeene vergadering der Maatschappij gehouden zal worden. De heer Willinge Iratama meende dat een voorster van liet Departement Zwolle, om die vergadering hier té houden, zeer waarschijnlijk zou worden aangenomen in verband met vroegere toezegging, waarop de heer Schoemaker de vraag stelde of de toestand der kas zulks wel toeliet. De heer Zijlstra zeide als penningmeester geen financieele bezw.aren te hebben, doch herinnerde er aan, dat 't van groot belang zou zijn zoo deze vergadering samenviel met de opening der IJsselcentrale alhier en de dan hier ter stede te organiseeren electriciteits-tentoonstelling. In verband hiermee zou spr. gaarne het advies van den heer Krook inwinnen. Deze meende, dat de electrische centrale in Juni 1914 wel zoover gevorderd zou zijn, dat stroom geleverd kon worden. Binnenkort zal de aanbesteding plaats hebben, terwijl verschillende machines reeds zijn besteld. De heer H. S. Gratama vroeg of omtrent 't houden van de electriciteits-tentoonstelling in 1914 al een beslissend besluit genomen was, waarop de Voorzitter mededeelde, dat indertijd zulk een tentoonstelling alhiei wa, toegezegd, ten einde Zwolle den voorrang te doen genieten bij de vestiging der centrale IN'a verdere bespreking werd besloten dat men moeite zal doen de algemeene vergadering ia 1914 hier te doen houden. • Als afgevaardigden naar de algemeens vergadering, dit jaar op 26, 27 en 28 Juni in Den Haag te houden, werden benoemd de Ji.h. F. de Herder en H. 8. Gratama. Vervolgens kwamen nog eenige bestuursvoorstellen aan de orde. Naar aanleiding van een desbetreffend verzoek van de Centrale Commissie, voor Nationale Feesten alhier, werd besloten een paar me