BERICHT. Kwarta als-abonnem en ten, thans opgegeven, worden eerst van 1 October e.7c. aj berekend. De prijs is voor alle geabon neer den in de provincies Overijssel, Gelderland en Drenthe franco aan huis bezorgd ] 1.30 per kwartaal, dus slechts 10 ets. per week. Overal elders hier te lande franco f l.oO per kwartaal. Abonnementen worden dagelijks aangenomen aan het bureau van uitgave te Zwolle, aan het bijkantoor te Deventer, bij de agenten te Almelo, Borne, Cocvordcn, Dalfsen, Dcdemsvaart, Pelden, El burg, Enschede, Epe, Genemuiden, Goor, Haaksbergen, Hardenbcrg en Iïeeiuse, Hasselt, Hattem, Heerde, Hellendoorn, Hengelo, Holten, Kampen, Markelo, Meppel, Njjvcrdal, Ootmarsum, Oldenzaal, Olst, Ommen, Kaalte, Kfjssen, Steenw^k, Yaassen, Vriczenvcen, Wierden, TTijhe en Zwartsluis, en verder bij alle boekhandelaren en brievengaarders. --- Uit en over de Natuur. LXVIII. (Nadruk verboden.) „Neerlands Thüringen", II. De tweede wandelweg, aangelegd door den Toeristenbond, begint bij het station Arnhem. Wie niet opziet tegen vroeg opstaan, kan van Zwolle uit daar 's morgens om 8 uur al zijn en heeft dan een mooien, langen dag voor zich. Ook nu weer is de te volgen weg aangeduid door een teeken dat aangebracht is op de boomen. Het bestaat weer uit een blauwen driehoek, die nu evenwel half licht, half donkerblauw is gekleurd. De lichtblauwe helft staat altijd naar den kant van Arnhem gekeerd, Het leek mij, dat door die twee kleuren het teeken iets minder in Jtitft^oegvallend was geworden, vooral als men van Arnhem af komt, en dus steeds de lichtblauwen kant naar zioh toegekeerd ziet. Op sommige plaatsen kostte het vinden van den weg ons daardoor wat meer .moeite dan op den weg van Arnhem naar Amsterdam. Toen we eenmaal in het bosch waren gekomen, waren 't vooral de Amerikaansche eiken, die verrassend mooie effecten te zien gaven. Staande midden tusschen nog in donkeren zomerdos prijkende beuken, dennen en gewone eiken, meenden we enkele malen een huis met een vuurrood dak te zien tusschen 't hout. Dichterbij bleken het dan 2 of 3 van die „vuureiken" te zijn, waarvan de bladeren in de verte precies den indruk gaven van glinsterende, nieuwe roode pannen. De Amerikaansche eik is vooral nu heel gemakkelijk van den gewonen te onderscheiden door den vorm van zijn eikels, die er onder liggen. De eikels zijn over 't algemeen donkerder van kleur en meer bolrond van vorm dan de gewone. Ook het napje is platter gevormd en wat grauwer. Onuitputtelijk is de natuur in haar verscheidenheid van boomgroepeeringen in dit deel van ons land. Nu eens voert de weg ons door lange lanen met de blauwe Rigadennen, dan weer zien we een veel donkerder pijnboomsoort, de Nordinanspar. De Middagterallée bestaat voor het grootste deel uit beuken, een kórt stuk is met eiken beplani, die bijna even hoog opgegroeid, maar veel minder dicht bebladerd zijn. zoodat het in dat gedeelte van de laan veel lichter ijs. Prachtig worden vooral*ook om dezen tijd van het jaar do berken, die in de bosschcn van Hagenau de mooiste lanen en boomgroepen vormen. Eén van deze lanen, de Lange Juffer genaamd, vormt één lange rij van wuivende berkenpiuimen, die prachtig afsteekt tegen den blauwen najaarshemel. En juist dit Hagenau zou bijna geheel onder sloopershanden gevallen zijn, waarneer niet de Vereeniging tot behoud van Natuurmonumenten op het laatste oogenblik-was tusschenbeide gekomen. In het meergenoemde boekje -„Ons mooie Nederland" vertelt do schrijver hoe hij in het. najaar van 1910 alle stammen geteekeiid vond en overal heeren aantrof, die van boom tot boom liepen en aanteekeningen maakten. Overal stonden witte cijfers en roode cijfers en zwarte en met een duimstok werden de eeuwenoude stammen nagemeten, om te berekenen hoeveel hout ze zouden bevatten en wat ze zouden opbrengen. Den 24en November zou de toeslag plaats hebben en den 21en ging er in Dieren de juichkreet op: „Hagenau is behouden". Nu vindt men daar in het bosch op verschillende plaatsen het bordje met: „Eigendom van do Vereeniging tot Behoud van Natuurmonumenten in Nederland" en daaronder vaak een tweede bordje: ,,Deze bosschen zijn gesteld onder de bescherming van het Nederlandsche Volk". 't Is te hopen dat zij, die daar ronddolen en dat lezen, vooral ook den zin van dat laatste bordje goed zullen overdenken en dit natuurmonument zullen weten te behouden in zijn volle schoonheid Een groot deel van het Nederlandsche volk leeft helaas nog zoo heel onnadenkend voort-, ook te midden van de natuur. Hoe vindt ge b.v. het volgende staaltje èn van gebrek aan aardrijkskundige kennis, èn van gedachteloos en zonder onderzoek napraten. We liepen in de buurt van Beekhuizen achter een gezelschap, bestaande uit eenige dames en een heer, blijkbaar zomergasten uit één der vele .pensions in Velp of omstreken. Toen zé ons zagen zoeken naar den weg en, daar we den driehoek even waren kwijt geraakt, terugkeeren tot we er weer een zagen, zei één der dames: „0 ja, dat is dat teeken van dien wandelweg van Arnhem naar Amsterdam", en toen' daarop de heer nog eens nader uitleggend tegen de oudere dame in hun midden.: ,.ja, als je dat teeken volgt van Arnhem, uit, dan kom je jn Amsterdam, ik heb 't straks ook al verscheidene keeren op een boom gezien". Blijkbaar was 't al die keeren geen enkele keer in 's mans hersenen opgekomen dat Beekhuizen nu juist niet in de route lag van Arnhem naar Amsterdam, noch had hij de moeite genomen het bordje eens wat nader te bekijken, wat hem dan vanzelf ook beter had ingelicht. Maar nu moet ik toch nog even vertellen van die prachtige stinkzwam, die we gezien hebben. Al twee keer waren we plotseling blijven stilstaan, vragende: wat ruik ik daar toch? 't Was een zoetige lucht, niet onaangenaam. 'tDeed even aan kamperfoelie denken, maar daar was 't uur van den dag te vroeg voor. Eindelijk, den derden keer, zagen we wat de oorzaak was van die reuk. Op een afstand van 8 M. (we hebben t nagemeten) stond een prachtexemplaar van een stinkzwam. Vlak bij gaf die een afschuwelijke lucht, maar op grooteren afstand is do lucht niet zoo onaangenaam. Die zwam begint onder of even boven den grond als een wit ei, zoo groot als een eendenei. In den volksmond heet het ,.duiyelsei". Daarin zit de paddenstoel al kanten kjaar, .zoodat, als het openbarst, zo heel vlug naar boven komt-. Dat- konden we ook duidelijk zien, want op den witten, hoogen steel zat aan den prachtig grijs gekleurden, slijmigen hoed nog het dorre blad gekleefd, dat. mee naar boven was geduwd. Dit. slijm verspreidt den beruchten stank, die mestkevers en aasvliegen aanlokt. Ook nu waren er verscheidene mestkevers op af gekomen, één ervan deed zich aan het slijm te goed. de anderen zochten nog in den omtrek. Op onzen verderen tocht hebben wij verscheidene keeren dezelfde zoetige lucht geroken en steeds was er een paddestoel te vinden, -die er de oorzaak van was, maar zulk een mooi exemplaar vonden We niet meer. Dr. J. --- BINNENLAND. De Staatsbegrooting. In aansluiting met hetgeen wij in ons vorig nommer opnamen, ontleenen wij nog het volgende aan de verschillende hoofdstukken der Staatsbegrooting. In Hoofdstuk IV (Justitie) wordt voor 1916 geraamd f 12.474.229, zijnde f 332.377.40 meer dan voor 1915 is toegestaan. Met het oog op de tegenwoordige tijdsomstandigheden worden thans voor de helft in raming gebracht de bedragen ten vorigen jare ten volle uitgetrokken ter verbetering van de geldelijke positie van Met personeel der rechterlijke beambten en dat, der rechtsbedienden. Voor Hoofdstuk V (Biimenlandsche Zaken) bedraagt de raming f 44.230.467. Over 1915 is toegestaan f 44.541.003, waarbij begrepen was een soni van f 2.000.000 voor het onderhoud van de vluchtelingen. De onzekerheid van den duur der huidige omstandigheden laat, bij hetopmaken, geen raming ten behoeve van dat doel voor 1916 toe. Daarentegen achtte de minister zich ondanks het voortduren van den oorlogstoestand niet verantwoord om, evenals ten vorigen jare bij de memorie van antwoord is gefechied, alle onverplichte verhooging van subsidiën en allo nieuwe subsidiën enz. achterwege te laten. Hij heeft gemeend dat, nu beter dan ten vorigen jare de financieele en economische toestand is te overzien, uitgaven ten bate van de moreele, physieke en- psychische ontwikkeling van ons volk ten volle gerechtvaardigd zijn te achten. Natuurlijk echter dat ook hierbij, meer dan in normale tijden het geval zou zijn, spaarzaamheid betracht moét worden. Verhooging van het rijkssubsidie wordt o. a. voorgesteld voor de handelsscholen te Apeldoorn met f 200 en te Enschede met f 1954; voor de industrie- en huishoudschool te Deventer met f 2000; voor de ambachtsscholen te Assen met f 500, te Hoogeveen met f 650, en te Zutfen met f 500. Verder wordt voorgesteld het ten vorigen Vro bij de Eerste Nota van Wijzigingen geschrapte subsidie van f 10.650 voor een ambachtsschool en textielschool te Almelo. Vorhooging van het rijkssubsidie wordt voorgesteld o. a. voor de teekenschool te Oldenzaal met f 100; nieuwe subsidiën voor scholen te Borne f 460 en Rijsseft f 860; en o. m. de volgende bijdragen voor eens in de kosten va.n eerste inrichting voor de scholen te Borne f 75 en te Rijssen f 100. Bij Hoofdstuk VI (Marine) wordt in de memorie van toelichting medegedeeld, dat het in het voornemen ligt om, in verband met de met 1 Januari 1915 plaats gehad hebbende invoering eener bedrijfsboekhouding op 's rijks werven te Willemsoord en Hellevoetshiis, van af 1916 jaarlijks een verslag van 's rijks werven" uit te geven, waarin o. a. verschillende mededeelingen omtrent de uitkomsten van het bedrijf der werven zullen zijn opgenomen. Het eindcijfer van dit hoofdstuk der Staatsbegrooting is geraamd op een bedrag van f 27.136.962, zijndo f 6.971.068 meer dan het voor het jaar 1915 toegestane bedrag van f 20.165.894. In Hoofdstuk Vllb (Financiën) is voor 1915 inclusief de suppletoire credieten in totaal toegestaan f 102.620.955.75%. Voor 1916 wordt geraamd f 64.089.931.32%, zoodat op den geheelen dienst minder wordt aangevraagd f 38,581.024.43. Neemt men echter in aanmerking, dat voor buitengewone uitgaven minder wordt aangevraagd f 11.200.594 en voor crisisuitgaven minder wordt geraamd f 28 540.000, samen f 39.740.594, dan wordt voor den gewonen dienst, een stijging gevorderd van f 1.159.569.57. De eerste afdeelin-g van het Hoofdstuk der Nation. Schuld (interesten, enz.) wordt voorden dienst 1916 voorgedragen tot f 36.090.981.30. Voor den dienst 1915 bedraagt- deze af-deeling f 32.222.094.05. Er wordt dus voor 1916 meer aangevraagd dan voor 1915 is toegestaan f 3.868.977.25. - De tweede af-deeling (Amortisatie en aflossing) wordt- voor den dienst 1916 voorgedragen tot- f 6.585.000 en bedroeg voor 1915 f 6.346.300, zoodat voor den dienst 1916 meer wordt aangevraagd dan voor 1915 is toegestaan f 238.700. In het geheel wordt voor amortisatie van rentegevende schuld voor den dienst 1916 uitgetrokken f 6.585.000. De minister van oorlog vangt de Memorie v. Toelichting tot zijn begrooting aan met een inleiding, waarin hij opmerkt, dat ook ditmaal de begrooting van het Vlle hoofdstuk onder zeer ongewone omstandigheden moest worden opgemaakt, nl. in de algeheele onzekerheid of gedurende het jaar, waarover de begrooting loopt het'leger al dan niet weder op de vredesvoet zal kunnen worden teruggebracht. In die omstandigheden meende de minister niet beter te kunnen doen dan op het voetspoor van hetgeen voor 1915 is geschied, de begrooting samen te stellen, alsof dit. op 1 Januari 1916 werkelijk het geval zal zijn. Men zou dus — zegt de minister — de begrooting voor 1916 een gewone „vredesbegrooting" kunnen noemen. Evenwel doet ook in dien gedachtengang de mobilisatie van het- leger haar invloed gelden en wel in dien zin, dat daaruit verschillende verminderingen van de begrooting voortvloeien. Die verminderingen zijn het gevolg daarvan, dat de lange tijdsruimte, gedurende welke het leger op oorlogsvoet is bijeen geweest, de gelegenheid opent verschillende maatregelen achterwege te laten, welke -gewoonlijk op een ,,vredesbegrooting" voorkomen. Het eindcijfer van deze ontwernbegrooting bedraagt f 35.001.680. ë Voor den dienst van 1915 werd bij de wet van 13 tebr. 191d (Stbl. no. 95) toegestaan ï - 33.459.976, alzoo meer aangevraagd da,n voor 1915 toegestaan f 1.541.704. Voor Hoofdstuk IX (Waterstaat) worden de uitgaven voor 1916 geraamd op f 19.789.835.01; zijnde f 1.654.507.24>« minder dun voor 1915 toegestaan. Voor het Xde hoofdstuk der staatsbegrooting (Landbouw, Nijverheid en Handel) voor 1915 werd oorspronkelijk toegestaan f 16.267,974.34''. Vergelijkt men dit- bedfag — zegt de minister in zijn Memorie van Toelichting — met het totaal der ontwerp-begrooting voor 1916, zijnde f 17,850,702.34 1 :> — dan blijkt, dat de raming der uitgaven f 1,582,728 booger is. Worden van laatstgenoemd bedrag afgetrokken de meerdere koeten van het staatsmijnbedrijf ad f 1,501,999, dan blijft nog een vermoedelijk accres der uitgaven van f 80,729. In Hoofdstuk XI (Koloniën) wordt voor 1916 geraamd f 3,030,272.68 'A, zijnde f 199,016.31% minder dan voor 1915 werd toegestaan. Voor onvoorziene uitgaven is een bedrag van f 50,000 uitgetrokken. . Wet op de middelen. Aan den staat, vermeldende de raming en opbrengst der rijksmiddelen en inkomsten over 1914, voor zooveel tot dusver bekend, benevens een raming voor het dienstjaar 1916, vergeleken met de raming voor 1915- ontleenen wij het volgende : Het ligt in de bedoeling van den Minister van Financiën, dat zooveel mogelijk datgene, waarmede 's lands financiën worden belast ten gevolge van de crisis, afzonderlijk wordt gehoudenvan den gewonen dienst der ontvangsten en uitgaven. Daarom nam hij onder de bedragen, welke door de leening van 275 millioen zouden worden gedekt ook op die welke op de gewone ontvangsten ten gevolge van de crisis zouden te kort komen en raamde daarvoor, wat 1916 betreft, f 20,000,000. In de lijn van het bovenstaande nu is, dat de middelen tot dekking van de uitgaven begrepen in dë Staatsbegrooting voor 1916 worden geraamd, alsof er geen crisis ware, terwijl dan hetgeen later op die raming mocht blijken te kort te komen, zal zijn aan te 'vullen uit de opbrengst van de vrijwillige Staatsleening 1914. Of de bovengenoemde f 20 millioen daarvoor niet geheel noodig zal zijn dan wel te weinig, kan thans nog onmogelijk worden nagegaan; immers wat er in 1916 werkelijk zal worden ontvangen, ontsnapt bij de onzekerheid omtrent den duur van den oorlog aan elke schatting. Bij sommige middelen ie het alsnog mogelijk de raming welke voor 1916 onder normale omstandigheden zoude zijn te maken, uit de voorhanden gegevens samen te stellen. Aldus bij de grondbelasting, de personeele belasting, de successiebelasting, de domeinen, de vermogensbelasting en voor zoover een raming daarvan al immer zoude mogelijk zijn ook de inkomstenbelasting. Immers bij de raming van die belastingen spelen de opbrengsten van het loopende, ja zelfs die van het vorige jaar slechts een geringe ról. Bij andere middelen daarentegen is het gebruikelijk om bij de Taming voor het volgend jaar in hooge mate" rekening te houden met de opbrengst van het laatst afgeloopen jaar en van de eerste zes maanden van het loopende jaar; bij- die middelen moet men zich ditmaal oni het bedrag te vinden, dat onder normale omstandigheden vermoedelijk zoude geraamd zijn, grootendeels aan ficties overgeven, wijl de opbrengstcijfers sedert Augustus van het vorige jaar thans van geen nut zijn. Bij die middelen nu is eenvoudig aangenomen, dat de raming voor •1915 onder normaio omstandigheden juist zoude zijn geweest en dat in 1916 20 pet. meer zoude zijn ontvangen dan in 1915, welk percentage, zegt de minister, voorzeker matig is te noemen. --- FEUILLETON De Vergissing van Vivien Eady 2) uit het Engelsch v.. Charles Marriott. Vivien ging naar buiten in den kleinen tuin, die aan de zijden opliep om de zon te vangen, de eerste crocussen en anemonen, in het vroege morgenuur nog gesloten, vertoonden zich reeds. Zij ging zoekend langs de randen, om naar do uitkomende bollen te kijken. Vroege narcissen waren in bloei, en de kloknarcissen stonden in knop als kleine vuurpijlen, die wachten om aangestoken te worden. Hier en daar kwamen de saamgevouwen, schelpvormige bladeren van de toppen der hyacinten boven den grond. Vivien voelde eene geheimzinnige sympathie met al deze soort bloemen. Het weefsel der bloembladeren doortrilde haar bij het aanraken. Alle andere bloemen waren, daarbij vergeleken, een beetje alledaagsch. Voor crocussen en iris voelde zij een zonderlingen hartstocht, waarover zij wat schaamde, evenals zij dat als klein kind voor sommige woorden deed. Zelfs nu hield zij er n iet van het woord „liefde" te geyruikan, — en een croeus of een iris was iets * e Persoonlijks om zelfs aan haar galant te geven. . Uit den tuin, die, hoewel klein, omringd was door een dikken muur van reusachtige steenen, ging zij de laan door en stond eenige minuten