BINNENLAND. Het Kabinet. \Yij verleenen hier nog plaats aan de meening van het Vad. en van de N. Crt. Het eerste blad is ontevreden over de benoeming van den beer Rutgerj, tot minister van onderwijs. Want, zegt het Vad., „we krijgen thans als minister van onderwijs een calvinistisc'hen fanaticus, en zijn de dweepzieken altijd gevaarlijk, nergens kunnen ze meer onheil stichten dan in onderwijszaken. En dat deze man, die de kunst uit de booze acht,.aan het hoofd komt te staan van bet departement van kunsten, is een beschaming voor het land van Rembrandt.-Hij is daarenboven door de wijze waarop hij in de Kamer den tegenstander te lijf pleegt te gaan, allesbehalve persona grata in de Kamer, en dus geen. versterking voor het kabinet. Maar waar de anti-rev. hun deel moesten hebben van de zetels, kon men den voorzitter van hun Kamerfraetieihatuurlijk niet voorbijgaan". Set aanblijven van minister van Karnebeek acht Itet blad gelijkwaardig met een doorzetten van de politiek inzake het Belgisch tractaat cn het vindt daarin het bewijs, dat de regeering erop rekent, daarvoor den steun der rechterzijde te zullen winnen. „Wij zullen dat moeten afwachten, vervolgt het blad, waar deze minister, misschien wat al te veel op zijn populariteit rekenende, dc bezwaren tegen dat tractaat stillekens liet wassen, zonder zich door zijn memorie van antwoord te verdedigen op die punten, waarop hij het felst en vrijwel unaniem werd aangevallen. „Het optreden van den heer Schokking als minister van justitie verheugt ons als bewijs dat zijn gezondheid weer geheel hersteld is; of'het wenechelijk is dat gewichtig departement te bezetten met een ultar-confessioneelen predikant, die de dingen altijd van den zeer kleinen kant pleegt te zien, is een andei-e vraag. Dat deze felle anti-papist, die zijn kracht zocht in jaarüjksche schijnvertooningen tot afschaffing van do missie bij den Paus, met drie, misschien wel met vier katholieken in een ministerie gaat zitten, is niet van humor ontbloot, en zal den heeren Lingbeek en Kersten slof geven voor menige boetepredikatie. In den heer Bcngaerts krijgen wij een bekwamen en vriendelijken minister van Waterstaat, als lijj alles maar precies andersom doet 'dan zijn voorganger, kan hij een plezierige en voor het land liw'lzame loopbaan als minister hebben." Een beetje schamper schrijft dc N. Crt. haar conclusie neer. „Twee anti-rev., twee christ.-hist., drie katholieken, ziedaar cle verdeeling, zooals de partij-groepeering der meerderheid die heeft aangegeven. De katholieke 'pers, die aandrong op ,,minstens drie" katholieken, heeft haar zin. Het is netjes verdeeld. Maar.... verdeeld onder de meerderheid. De zeer ?roote minderheid werd niet toegelaten tot de Grabbelton der portefeuilles. De Kanier is naar Jet stel^l van evenredige' vertegenwoordiging sam engest eld; het ministerie draagt daarvan geen nkel spoor, tenzij dan binnen de perkeu van de recbtsche coalitie. ,.Nu zal de toekomst moeten leeren, wat het zal kunnen doen. Er zijn knappe mannen genoeg in dit ministerie. Mocht er ook genoeg rechtvaatdigheidszin in gevonden worden om niet voor partijen — zy hef ook in coalitie — docl^ voor het land ta regeeren". De krakende wagen. Onder dit opschrift bespreekt de hoefijzercorrespondent van het Hdbld. het scheidende ministerie en zest daarbij o.a.: „Het Kabinet-Kuys is. in zijn twee of drie gedaanteverwisselingen, de uitdrukking geweest «enerzijds der afwezigheid van eenig politiek alternatief, anderzijds der werkelijke regeerkracht Tan de reahterzijde onder Roomsche signatuur. Dat er, tegenover de rechterzijde, geen practisch mogelijk alternatief was, is vooral "door de Vlootcrisis wel zeer duidelijk gebleken, maar tevens is. 'oen, misschien meer dan ooit, aan den dag gekomen, welk een hoeveelheid gouveruementeelen zin, traditie van saamhoorigheid, en dientengevolge r sgeervermogen, zich allengs in de rechterzijde had ontwikkeld. Want in weerwil van de verwoestingen die de Vlootwetbom bleek te hebben aangericht en die een nieuw rechtsch kabinet zelfs onmogelijk maakten, was er toen toch nog genoeg cohaesie om, nadat de koninklijke weigering van ontslag de ministers in „gevangenen der Kroon" had veranderd, het Kabinet L Ruys te handhaven tot de stembus van 1925. Maar het ontbreken van een alternatief, de afwezigheid van een andere Mogelijkheid, heeft tot dat politfeke phenoraeen natuurlijk veel bijgedragen. „Een rechtsch kabinet onder Roomsche siguatuur is het ministerie-Ruys geweest. Roomsch was minister-president en Roomsch waren tevens de beide Kamer-presidenten. Maar in de politiek v an het- kabinet is die signatuur sterk getemperd door het protestantsche deel (vooral door het Christelijk-Historische) van de rechterzijde. Èn zoo kan, aan Roomsche winst van wezenlijk betang, eigenlijk alleen de permanentie van het gezantschap bij den Paus worden geboekt. Bij de Grondwetsherziening moesten de Roomschen zelfs de opheffing van het processieverbod zich zien °ntgaan, hoewel er ter linkerzijde van de Kamer 2 eker voldoende steun voor te vinden ware geweest. „Over 't algemeen heeft het Kabinet-Ruys trouwens een gematigde allure gehad, in overeenstemming met de verscheidenheid van de opvattingen en belangen onder de rechterzijde waarmee rekening öoest worden gehouden zoodat de geweldige ^eerderheid —- 60 tegen 40 — slechts zelden haar volle kracht kon ontwikkelen. De.gemoedelijke, rustige figuur van den heer Ruys, met die sympathiek-Hollandsche afwezigheid van alle grootdoenerij, is van dit ingetogen karakter van het r egime altijd een zeer gelukkige personificatie geweest. De meerderheid rechts is nu slechts Geinig verzwakt (58—42) en de signatuur is, althans -wat den minister-president betreft, Protestantsch geworden. Misschien echter wordt dat in het aantal der Roomsche ministers gecompenseerd; wanneer althans zekere geruchten omtrent den aangezochten titularis voor koloniën juist zijn, dan zouden er .vier Roomschen in het kabinet komen te zitten. Terwijl de president van de Eerste Kamer nog altijd Roomsch is en die van de Tweede het mogelijk weer kan zijn. Maar wanneer dus het ministerie-Colijn niet feller rechts regeert dan het ministerie-Ruys het heeft gedaan, dan zullen wij, liberalen, gezien de machtsverhoudingen zooals ze nu eenmaal zijn, niet veel hebben te klagen. Trouwens, het Kabinet-Colijn zal, bij de ietwat gewijzigde samenstelling der rechterzijde, zeker minstens evenveel rekening hebben te houden .met verscheidenheid van opvattingen en belangen als zijn voorganger. Laat óns hopen dat dit even weinig als bij het Kabinet-Ruys zal leiden tot het opzoeken en aanscherpen van die rechtsche desiderata waarover men het ter rechterzijde wèl eens is. „Het ministerie-Ruys heeft, ondanks veel fouten en heel veel struikelingen, bij ons de herinnering nagelaten, aan iets dat, gegeven de Bolitieke consteliatie, nog zoo kwaad niet was. Het heeft ons goed lieengeholpen door het revolutionaire avontuur van Nov. 1918, door de Belgische dreiginsen van 18 en 19 en door de crisis-liquidatie. Het heeft na eerst de millioenen te hebben verslingerd — maar met medewerking van bijna alle Kamerleden èn uaar het voorbeeld van bijna alle particulieren die later de schatkistverspilling zoo luid ei itiseerden ,— aan dien reu naar den afgrond een eind gemaakt en ons althans weer tot een sluitende begrooting gebracht. En het heeft een grondwetsherziening in 't Staatsblad gekregen die over 't algemeen wel een verbetering was ... wij denken vooral aan de bepalingen betreffende de troonopvolging. > In oprechte waardeering gedenkt de Standaard, het aftredende ministerie: „Opgetreden gedurende den oorlog, had het ministerie leiding te geven , bij de terugvoering van ons maatschappelijk leven uit het diensthuis van den Staat naar de velden waar de burgerlijke vrijheid weer kon tieren. „Het ontkwam niet aan den psychologischeu invloed van de factoren die na deu wapenstilstand op deu volksgeest zoo sterken invloed oefenden, en de gevolgen daarvan weerspiegelden zich omtrent 1922 in een dreigende ontreddering van de Nederlandsohe Staatshuishouding. „Daarna toonde het het inzicht en den moed te bezitten om de maatregelen voor te stellen die die ontreddering konden voorkomen. „Kn thans gaat het Kabinet heen, aan zijn opvolger een niet rooskleurig, maar in elk geval geordend budget overdragend. „Daarin ligt groote verdienste. Voor den een wat meer, voor den ander wat minder; maar geen is er. die er niet aan heeft meegewerkt. „Deze dingen mogen gezegd, nu de tijd van aftreden eekomen is. „Kr zijn er, die alleen oog hebben voor de eerste periode, hetzij dan om lof, hetzij om blaam uit te deelen. De eersten prijzen die periode als den tijd van yulle democratie, de anderen kunnen geen woorden genoeg vinden om hun afkeuring over de roekeloosheid van het beheer te uiten. „Beiden zijn in hun oordeel eenzijdig en houden onvoldoende rekening met de werkelijkheid en de omstandigheden. „Zeker heeft men zich in de jaren 1919 en 1920 vergist in de bepaling van de grenzen van het op deu duur mogelijke. „Maar zoo dééd bijna ieder. „Zoo deden ook de bankiers en de meeste industrieelen. Zoo deed de Kamer'in sterker mate nog dan de regeerins. „Voor verwijt is dan ook' maar heel weinig rutii)te. Maar evenmin is de onbegrensde lot op zijn plaats, omdat die lof het gulle wilde handhaven, ook nadat dit niet meer mogelijk was. „En zoo staat het ook, maar dan omgekeerd, met de tweede periode. „Wie de eerste peiiode laakten zijn thans geneigd om te prijzen, en wie haar loofden, vinden aan de tweede periode niets begeerlijks. Ze zoeken bij hun afkeuring bij voorkeur naar de scherpste woorden. „Dat alles zal het altredend kabinet in gelatenheid moeten dragen, het eindoordeel aan de historie overlatend. Die zal recht doen, onpartijdiger dan de tijdgenoot zulks vermag.'' fiinncnlaiidsch Nieuws. — Pryzencontróle. Hei Volk verneemt thans, dal door deu vorigen minister van arbeid kort geleden aan de besturen van S.D.A.P. en N. V. V. is medegedeeld, dat de minister bij de samenstelling van de Prijzencontróle-commissie op onverwachte moeilijkheden is gestuit, waardo-or deze samenstelling niet zoo spoedig haar beslag heeft kunnen krijgen, als gehoopt was. De minister heeft maatregelen getroffen, opdat deze aangelegenheid onmiddellijk na het optreden van het nieuwe kabinet aan zyn opvolger wordt voorgelegd. — Derde Ned. katholiekendag. Gisterenmiddag te halfdrie heeft de derde Ned. Katholiekendag zijn eerste algemeenc vergadering gehouden in de groote zaal van den Dierentuin. Na de openingsrede van mr. A. I. M. J. baron van Wijnbergen verkreeg pater B. H. Molkenboer O. F., van de r. k. universiteit te Nijmegen, het woord. Deze hield een rede" over de beteekenis van liet katholicisme als factor van beschaving van Europa. De cultuur der kerk is, naar spr.,'s meening, de bewerking van den akker der menschiheid, om hesm vruchtdragend te maten. Dat is de zending der katholieke kerk; de cultuur van het .braakliggende land eener heidensche wereld. Want toen in de volheid van den tijd het licht der wereld verscheen, vond het de wereld geestelijk even leeg als zij materieel l^g was op den eersten scheppingsdag. Na een historische beschouwing schetste spr. uitvoerig de beteekenis van het kloosterwezen als factor van beschamng, dat van het barbaarsche Europa een bloeiend cultuurland heeft gemaakt, dat een hoogtepunt bereikte* in de middeleeuwen, maar waarvan op 't oogenblik de modernste cultuurling nog meer geniet, dan hij vermoedelijk weet. Tot vandaag toe put de moderne wetenschap uit de schatten der middeleeuwen. Maar niet alleen is de cultuur der Roomsche kerk belangrijk geweest, ook voor de toekomst heeft het katholicisme een taak. Niet vóór het einde der tijden is die taak geëindigd. Door missie-aktie, politiek, wetenschap, kunst wil de Roomsche kerk haar ideaal verwezenlijken. Vervolgens werd de vergadering toegesproken door mgr. v. d. Wetering, aartsbisschop van Utrecht. Na de groote vergadering warden drie nevenvergaderingen gehouden, waar als inleiders optraden rector W. v. Kessel uit Vught met het onderwerp vorsehen bij wie en op welke wijze do familie R. in bezit is gekomen N va 11 arsenicum. — B 0 e r d e r-ij afgebrand. Gisterenmiddag is de boerenwoning van den heer H. v, d. Laan te Nijehaske, vermoedelijk door hooibroei, in brand geraakt en geheel in de asch gelegd. Al het huif raad ging in de vlammen verloren. Faillissementen. Opgegeven door Van der Graaf & Co. (afd. Handelsinformatiën). Geëindigd door verbindend worden der eenige uitdeelingslijst: 3 Aug. Jan de Gunst te Nunspeet, gem. Ermelo. Uitkeering nihil. De Arbeiders Olympiade. Sporfrat Wilhelm Dörr, die op Olympiade- en in 't algemeen op sportgebied (zie zijn titel!) weir als zeer deskundig beschouwd mag worden, heeftde arbeiders Olympiade te Erankfurt meegemaakt. Hij merkt er o.m. het volgende over op. Over de sportieve resultaten kan men in hooge mate tevreden zijn, terwijl vooral de verbinding Athletiek en Turnen op buitengewoon gelukkige wijze tot stand is gekomen. Wat de geleverde prestatie's betreft deden die der Einsche vertegenwoordigers de reputatie van hun beroemde landgenooten geen oneer aan, integendeel, wat zij lieten zien was van internationale klasse. Alle deelnemers hebben, ook in het turnen, gegeven wat ze. konden en daarmee is meteen gebroken met de algemeen op de Duitsche turnteesten heerschende meeuing dat het hier niet de bedoeling zou zijn tot uiterste prestatie's te komen. En juist hierin ligt tot zegen der arbeidersklasse de waarde van het groote sportfeest, want daardoor, door den •strijd otn de overwinning met uiterste krachtsinspanning worden de stugge vechters, de mannen van de daad geboren. Daarmee worden eigenschappen aangekweekt die de menschheid als geheel op een hooger plan zullen brengen. Momenteel is het physiologisch nog onmogelijk van den Duitschen arbeider prestatie's te verlangen, die op één lijn zouden staan met die der Finnen of der Engelsche studenten. De handenarbeid verrichtende mensch heeft te weinig tijd en vooral gelegenheid (zooals de Einnen wel) om zijn spierstelsel te ontwikkelen in een richting die dergelijke prestatie's mogelijk zou maken. Gewerkt moet er worden om dit in de toekomst te bereiken b.v. door het openstellen van train-inrichtingen, die, terwijl het dagelijksche leven zijn gang gaat, naar het Einsche voorbeeld tevens de meest absolute gezondheid zullen brengen en de menschen geleidelijk in staat zullen stellen te komen tot het presteeren van hun allerhoogste kunnen. Zij die medegewerkt hebben aan het tot stand komen en het welslagen van deze ArbeidersOlympiade hebben de eerste schrede gezet op den weg die komende generatie's tot dit einddoel zal dóen geraken. Zij hebben het zaad gestrooid waarvan latere geslachten de vruchten zullen plukken in den vorm van gezonde, harmonisch ontwikkelde lichamen, die ook grootsche sportprestaties mogelijk zullen maken. Spieken. Het zal bekend zijn, dat spieken dc meest voorkomende is van de tallooze termen tiit het loerhngen-jargon, waarmee wordt aangeduid het op oneerlijke wijze, door afkijken of anderszins verbeteren van onvoldoende gekend school- en examenwerk. Zonder nu te verhelen, schrijft de heer Louwaars in School en Huis, dat ik ook wel eens, in sommige gevallen, gemeend heb het afzièn te moeten rekenen tot de voordeelen van klassikaal onderwijs, en dat 't wel eens waar is, dat een zwakke leerling van een vluggere buurman profiteert, aarzel ik toch niet het een euvel te noemen. Dikwijls is het ten eenenmale verkeerd voor de ontwikkeling van het zelfvertrouwen of de zelfstandigheid van het kind; de angst om gesnapt te worden werkt enerveerend, het staat liet rustig werken in de klaë in den weg; het is dikwijls fataal voor de gezonde verhouding van onderling vertrouwen tusschen leerling en onderwijzer; het bezorgt de handige spiekers onrechtvaardig verkregen cijfers, geeft de docent een onjuisten kijk op de vorderingen van zijn klas; het kan licht tot een gewoonte-zonde worden, die aanstekelijk werkt op eerlijke klassegenooten, een klas of een school aansteken en voor andere, misschien ernstiger oneerlijkheden en bedriegerijen de deur openzetten. Wel is de vraag, of spieken op een oneerlijk karakter wijst, in "veel bijzondere gevallen niet licht te beantwoorden. Want, hoewel het wel voorkomt, dat een leerling, die van leugen en bedrog gruwt, het smokkelen niet zoo erg vindt en er ook wel aan meedoet, we hebben onszelf en de leerlingen voor oogen te houden, dat het feit van het spieken een oneerlijkheid is. Al is wederzijdsch vertrouwen als onderdeel van gezonde klassegeest onmisbaar, ook hier kan de gelegenheid den dief maken en voor velen is toezicht een steun in plaats van een ergernis. Vervolgens komt het voor,- dat kinderen zonder clandestine handelwezen, het onderwijs niet kunnen volgen en vrees voor straf, slechte rapporten, doen den leerling naar het spieken grijpen als eenig redmiddel. Weer anderen beoefenen het als een sport en trachten door de geraffineerdheid, erbij ten toon gespreid, het aanzien der medeleerlingen te winnen. Een groote factor is volgens sommigen ook ihet genotselement, het zioh in voortdurend gevaar weten. Toch, wanneer men in gemoede met de leerlingen spreekt en hen afvraagt, of ze het niet verkeerd vinden, dan zal men dikwijls hooren, dat ze het niet zoo erg vinden. En vooral op een examen, dat door vreemden wordt afgenomen, wordt het verkeerde ervan niet gevoeld. „Niemand wordt er door benadeeld",»hoort men dan vaak. Een algemeen verschijnsel, dat m.i. pleit voor de groote waarde van de persoonlijkheid van den docent, is verder, dat bij dezen leeraar altijd, bij dien nooit en bij een derden een enkelen keer of door enkelen gespiekt wordt. Leerlingen, die bij den eenen leeraar geregeld smokkelen^ zouden het bij een anderen niet in 't hoofd halen. Maar laten de ouders toch ook beseffen, dat zij invloed kunnen uitoefenen. Dat kunnen zij door de manier, waarop school en leeraren, schoolwerk en schoolzaken worden besproken. Dat kunnen zij ook door een onzaligen wedijver om hooge rapportcijfers niet aan te prijzen, maar de oorzaken van lage cijfers op te sporen met behulp van deskundige voorlichting. Door te beseffen, dat slechte rapporten wel om leiding en steun bij het werk vragen, maar alleen dan om straf, als luiheid of anderszins de oorzaak is. Door met een enkel „bah!" hun afschuw te kennen te geven -bij elk verhaal aan tafel van oneerlijkheid, geknoei of belastingontduiking. Diesellocomotieven. Langzamerhand wint de overtuiging veld, dat de Diesellocomotief een gedeelte van het wenk der stoomlocomotief zal kunnen overnemen, meer in 't bijzonder voor rangeerdienst en voor lichte tremen op de hoofdspoorwegen. De hooge trekkracht bij het aanzetten en de mogelijkheid spoedig een bepaalde snelheid te bereiken, maakt de olie-machine bijzonder geschikt voor rangeerdiensten. Het nagenoeg ontbreken van rook maakt de olie-machine voor verkeer binnen de bebouwde kom uitermate geschikt. Daar de Dieselmachiine met een' constante -nelheid draait, kan zij bij het aanzetten in verhouding meer kracht ontwikkelen, dan een stoom- of electrische locomotief. Voor het in beweging brengen van een trein kan men derhalve met een lichtere Dieselmachine volstaan. In Amerika wijdt men thans giroote aandacht aan het probleem, hoe de kracht, door de machine ontwikkeld, op de wielen kan worden overgebracht. Electrische overbrenging wordt door eemige fabrieken toegepast; dit systeem veroorzaakt echter een hoog dood gewicht en is zeer kostbaar. Andere fabrieken paseen wederom verschillende sytemen van mechanische en hydraulische overbrenging toe, speciaal voor kleine locomotieven. Een tweede vraagstuk vormt het afkoelwater; bij het gebruik van den oliemotor in schepen of voor stationaire machines bestaat dit probleem natuurlijk niet. Op het oogenblik is men druk doende met proefnemingen, ten einde deze bezwaren te ondervangen. Daar op de geëleotrjficeerde spoorlijnen slechts een gedeeflte der rangeerterreinen van electrische voedingsdraden is voorzien, wil men trachten voor dit soort rangeerwerk een geschikte Dieselmadhime te bouwen, te meer daaT de elektrificatie van een grooter rangeerterrein hooge kosten met izich brengt. De New-York Central (Lines nemen thans in Vew-York proeven met Diesel-electrisehe ran• geeriocomotieven. Ook andere spoorwegmaatschappijen hebben DieseHocomotieven met oliemachines van 800 tot 2000 P.K. besteld. Et bestaat ■zoodoende alle kans, dat er zoowel voor de stoom- als voor de electrische locomotief een nieuwe mededingster zal verschijnen. ---