EENZIJDIGE ORIËNTEERING EN ALGE MEEN BELANG De veehouder, die de margarine wil doen verdwijnen heeft evenzeer ongelijk als degeen, die de veehouderij maar aan haar lot wil overlaten of als de Rotterdammer, die graan en voederstoffen op denzeltden voet wil blijven invoeren als vroeger (Van onzen agrarischen medewerker). De abonné, wiens opmerking wij de vorige week op deze plaats behandelden, schreef ons verder nog het volgende: --- PUROL Ruwe Huid Ruwe Handen Ruwe Lippen PÜROL Doos 30 cent Bij Apoth. en Drog. (Adv.). --- VREEMDELINGENVERKEER EEN STAATSCOMMISSIE. Bij beschikking van den minister van handel, nijverheid en scheepvaart, directie van handel en nijverheid, is ingesteld een commissie onder voorzitterschap van den heer C. R. T. baron Krayenhoff, welke tot taak zal hebben den minister van voorlichting te dienen omtrent de vraag, op welke wijze het vreemdelingenverkeer hier te lande bevorderd kan worden. Tot leden der commissie zijn benoemd de heeren mr. W. J. van Balen te Bilthoven, D. C. M. Bauduin te Amsterdam, dr. W. L. Groeneveld Meyer te Den Haag, mr. A. N. Molenaar te Wassenaar en W. H. de Monchy te Rotterdam, en tot lid en secretaris de heer W. P. P. van Deventer te Den Haag. --- DE AMBULANCE VOOR ABESSINIE Te Djiboeti aangekomen. Het motorschip „Kota Radja, van den Rotterdamschen Lloyd, aan boord waarvan de ambulance van het Nederlandsche Roode Kruis naar Abessinië is scheep gegaan, is Zondag te Djiboeti aangekomen. --- TWEEDE KAMER De vacature dr. Rutgers. Door de benoeming van dr. A. A. L. Rutgers tot lid van den Raad van State, zal een vacature in de Tweede Kamer ontstaan. Zijn opvolger is mr. P. A. Schwartz, burgemeester van Maassluis. --- MINISTER COLIJN Nieuwjaarsrede voor de radio. De minister-president, dr. H. Colijn, zal, naar wij vernemen, op 1 Januari 's avonds, om negen uur, voor de N.C.R.V. een Nieuwjaarsrede houden. --- HET VLIEGONGELUK OP SCHIPHOL Begrafenis H. F. Mets. Gistermiddag is op de algemeene begraafplaats te Heemstede onder zeer groote belangstelling het stoffelijk Overschot van wijlen den heer H. F. Mets, leerling-verkeersvlieger, die tengevoige van een vliegtuigbotsing op Schiphol het leven heeft verloren, ter aarde besteld. Als voorzitter van het college* van commissarissen van de kweekschool voor de zeevaart gaf jhr. dr. L. van Lenne.p uiting aan zijn medeleven met liet ongeluk, dat de familie heeft getroffen. Hij deelde verder mede, dat van den adjudant van de Koningin een betuiging van deelneming was ontvangen. De commandant van de kweekschool voor de zeevaart, de heer van Hiel, sprak namens de leeraren en de leerlingen een woord van afscheid. Mets was een der uitverkorenen onder de leerlingen. Vervolgens sprak dr. W. J. van den Berg, directeur van de H.B.3. 3 te Haarlem, die den gestorvene prees als een goeden kameraad en een verdienstelijk leerling. Tenslotte heeft een oom namens de familie woorden van dank gesproken voor de vele blijken van belangstelling. --- Het offer der trouwringen. Mussolini neemt na zijn rede in de nieuw gebouwde Het offer der trouwringen. Mussolini neemt na zijn rede in de nieuw gebouwde stad in de drooggelegde Pontiniaansche moerassen trouwringen in ontvangst. --- GOEDERENVERKEER MET DUITSCHLAND HET VERDRAG ONDERTEEKEND. MEER AFZET VAN ZUIVELPRODUCTEN. Gisteren heeft op het departement van buitenlandsche zaken te Berlijn de onderteekening plaats gevonden van een verdrag nopens de regeling van het NederlandschDuitsche goederenverkeer voor 't jaar 1936. Voor wat den afzet van landbouwproducten uit Nederland naar Duitschland betreft, is in het bijzonder ten aanzien van boter, kaas en eieren in dit verdrag een regeling vastgeiegd, die voor het jaar 1936 een vermeerderden afzet van de genoemde producten, ln vergelijking met het jaar 1935 mogelijk maakt. De in het bedoelde verdrag getroffen regeling ten aanzien van den invoer van Duitsche artikelen, die in Nederland gecontingenteerd zijn, komt daarop neer, dat ten aanzien van den invoer in Nederland uit Duitschland van die artikelen, gedurende het jaar 1936 een aanpassing aan de toestanden op de Nederlandsche markt is nagestreefd, waardoor verschillende bedrijfstakken verderen steun zulien genieten. Volgens een D.N.B.-telegram uit Berlijn maken de overeenkomsten inzake de bij den invoer in Nederland gecontingenteerde goederen het Duitschland mogelijk, zijn goederen in ongeveer gelijke hoeveelheid als tot nu toe in Nederland af te zetten. --- IR. ALBARDA Door een val gewond. Het Kamerlid ir. Aibarda heeft bij een val in de nabijheid zijner woning te 's Gravenhage door de gladheid van de straat een arm gewond. De Kerstrede voor de SD.A.P. te Amsterdam zal nu worden uitgesproken door den heer Vorrink, voorzitter van de partij. --- VALSCHE RIJKSDAALDERS Een Chinees opgesloten. Een Chinees, die gisterenmiddag te Amsterdam een doosje cigaretten kocht bij een sigarenhandelaar in dea Jordaan, betaalde dit doosje met een rijksdaalder. De winkelier zag dat dit geldstuk niet echt was en wees den kooper van het doosje aan een agent aan. Deze nam den Oosterling mee naar het bureau. Bij fouilleering bleek, dat de man nog 15 rijksdaalders bij zich had, die alle valsch waren, benevens een aantal Duitsche bankbiljetten. Ook vond men bij hem een sigarenzakje van een anderen winkelier in den Jordaan. Ook daar breek de Chinees iets gekocht te hebben en dit eveneens betaald te hebben met een rijksdaalder die valsch was. De Chinees, die het geld heeft uitgegeven, gaf voor, niets te verstaan van hetgeen tot hem werd gezegd. Hij doet als alle Oosterlingen, geheimzinnig. Men kon dan ook niet van hem te weten komen, waar hij de valsche rijksdaalders vandaan heeft. Men tast nog in het duister, of hij ze zelf heeft gemaakt, dan wel of hij ze van een ander heeft gekregen om ze uit te geven. Van het Duitsche geld, dat bij hem is gevonden, weet de Nederlandsche Centrale inzake Falsificaties, bij wie het onderzoek verder berust, nog niet, of dit wellicht ook valsch is. De man is opgesloten in het hoofdbureau van politie. --- Elsa Drayson, die met haar 2,55 M. wel Elsa Drayson, die met haar 2,55 M. wel de grootste vrouw ter wereld zal zijn, is met haar bijna even groote zuster in Londen aangekomen, waar zij in een variété zullen optreden. --- SCHUTTEVAER Mr. W. A. C. van Dam voorzitter. In de plaats van wijlen mr. Harm Smeenge is mr. W. A. C. van Dam te Rotterdam gekozen tot algemeen voorzitter van de Schippersvereeniging Schuttevaêr. --- HOE DE ITALIANEN IN DEN VAL GELOKT WERDEN Guerrila-tactiek heeft succes. (Van onzen correspondent Stuart Emenv) Dessie, Maandag. Ik ben thans in staat, mede te deelen hoe het kwrm dat de Italianen in de gevechten ten Noorden van de Takazze zulke zware vërliezen hebben geleden. De Italianen werden volkomen verrast door de voortreffelijke guerrillataktiek van dedzjamatsj Ayeloe. Zooals uit Badoglio's rapport blijkt, wisten de Italianen zelfs nadat het belangrijkste gevecht was geleverd, niet, wiens leger hen had aangevallen. Zij hadden op hun verkenningsvluchten niet ontdekt, dat 300 man van Ayeloe's leger ongeveer 100 mijl van de grens van den Soedan waren weggetrokken. Het hoogtepunt van de Abbessinische successen bestond uit de verovering van tien Italiaansche tanks. Nadat de Abbessiniers de door krokodillen bevolkte Takazze waren overgezwommen en gevechten hadden geleverd bij den Maitimketpas en bij den Dembeguina-pas, begrepen zij, dat ieder oogenblik Italiaansche versterkingen uit Aksoem verwacht konden worden. In het pad, waarlangs Ayeloe's troepen waren opgetrokken, werden talrijke diepe, gecamoufleerde holen gegraven, waarin de tanks moesten worden gevangen. Spoedig daarop verschenen Italiaansche troepen, vergezeld van een aantal tanks. Zij achtervolgden de Abessinische troepen en werden zoo in den val gelokt. Tijdens het handgemeen, dat volgde, bleven de tanks ongebruikt, omdat de Italianen bang waren, dat zij hun eigen menschen zouden treffen. De tanks manoeuvreerden hopeloos te midden van het verwarde gevecht. Vier tanks bleven in de gecamoufleerde holen steken en zes andere konden wegens gebrek aan benzine niet ver» der, zoodat ook deze werden veroverd. Daarna marcheerden de Abessiniers op naar de Italiaansche post te Eedgatsjek, waar zij opnieuw handgemeen met den vijand raakten. Zij lieten hun geweren en bajonetten in den steek en vochten met speren en lange gebogen zwaarden. Negentig Italianen en 100 Askari's werden gedood, doordat de vijand in verwarring tot den terugtocht besloot. De Abessinische troepen consolideeren op het oogenblik hun posities en de Italianen worden door overvallen van dezelfde soort bedreigd, die zouden kunnen worden uitgevoerd door de legers van Ras Kassa, Ras Seyoem en Ras Immeroe. --- Margarine. „Het is mij niet bekend, van Uw agr. medewerker daarover ooit een goed woord gelezen te hebben. Is natuurlijk zijn zaak. Dat zonder crisismaatregel de margarine-industrie of weggevaagd was, of met groote verliezen had moeten werken, is een gedachte aan de bekende uitkomsten ontleend. Wanneer er geen crisismaatregelen waren geweest, was het alles anders. Margarinefabrikanten zijn geen men schen die voor een gat gevangen zitten en voor zoover mij bekend, zijn zij het niet geweest die om de crisismaatregelen gevraagd hebben. De agr. voormannen hebben het in die richting geduwd en had het aan hen gelegen, ik betwijfel of er nog margarinefabrieken bestonden. Het zou een gezonde zaak zijn geweest, wanneer de vet-producten vrij op de markt waren gekomen men had dan kunnen zien hoe het geloopen was en zoo noodig op een gezonde basis maatregelen kunnen treffen. In alle geval hadden, van een concurrente toestand eigen menschen het eerst geprofiteerd, en men had zich sneller kunnen aanpassen. Nu is en gaat het andersom. Ons eigen volk mag duur betalen en wat men hier niet noodig heeft, gaat voor een bagatel van de hand. Het is toch een fout, dat in een land als het onze, met zooveel aan vetten, het artikel duurder is dan in de andere uitvoerende landen Doch hoe het ook zij, we zitten thans met dure boter en om die boter met dure vetten, inet de directe en indirecte gevolgen daarvan. De margarinefabrieken zijn nog niet weggevaagd, en maken wellicht nog goede winst omdat de bom verkeerd gesprongen is. Onze minister van landbouw, zal handen vol werk hebben, om het scheepje, „botermisère" met boter en andere producten, in behouden haven te brengen. Dat deze Minister door de agr. voormannen en ook door Uw medewerker met gejuich werd ingehaald was niet te verwonderen. Z.Ex. is op landbouwgebied specialiteit en dat is volgens de kenners een groot voordeel. Als het vreugdevuur nu maar niet te spoedig dooft, want Minister Deckers heeft zich niet laten kennen als iemand, die op het kompas van een ander vaart, en sterke menschen vallen zoo moeilijk in de gunst. Laten we hopen dat op het Hosanna, niet dat andere volgt, en de Minister voldoende stuurmanskunst bezit om het boterscheepje in veilige haven te krijgen waardoor het algemeen belang gediend wordt. Dat langzamerhand ook naar andere, dan agr. stemmen geluisterd wordt, geeft wat hoop. Over het algemeen raakt men overtuigd, dat we „Op den verkeerden weg" zijn. Mannen als Dr. Posthuma en van Beuningen om er een paar te noemen, pasten niet erg in 't kader van Uw agr. medewerker, en de kamer van koophandel te Rotterdam met z'n „ietwat" verwarde begrippen over crisismaatregelen, kan ook de zegen van Uw medewerker niet verdienen. Deze allen, ze zagen en zien het anders dan de agr. specialiteiten. In het belang van het land hebben zij en velen met hen, hun meening durven zeggen, trots critiek en verdachtmaking. De tijd zal leeren wie gelijk heeft. Het gaat om het spel en niet alleen om de knikkers. Dat in de commissie, belast met het onderzoek naar de Landbouwcrisispolitiek naast de agr. heeren ook anders georienteerden zitten, lijkt een stap in de goede richting, en doet goede verwachtingen wekken. Het antwoord van Prof. van Loon op de installatierede van den Minister is velen naar het hart gesproken. Prof. van Loon zegt: dat men bij de discussies niet van eenzijdige orienteering maar van 't algemeen belang zal uitgaan. Het economische leven van ons land is zoo gevarieerd, dat iedere maatregel ten gunste van een bepaalden bedrijfstak nadeelige gevolgen kan hebben voor een anderen niet minder belangrijken bedrijfstak. Met genoegen heb ik bovenstaande woorden in de „Zwolsche Courant" gelezen en van harte wensch ik de commissie met haar voorzitter succes toe, in het belang van het land, van producent en consument". * * * Wij moeten, in antwoord, wederom helaas beginnen met de verzuchting, dat inzender onze wekeiijksche bijdrage niet heeft gelezen met een dusdanige aandacht, dat men er een aanval op kan baseeren. Hoe veie malen hebben wij er voor en na al niet opgewezen, dat bij de margarine-kwestie gevoel en verstand scherp gescheiden moeten worden! De koopkracht van steeds, grooter wordende lagen onzer bevolking, laat helaas niet meer toe, om groote hoeveelheden boter te consumeeren tegen een prijs, die niet alleen rendabel is voor de veehouderij, doch bovendien daar nog zóóveel bovenuit gaat, dat ook de overige industriemelk (kaas, exportboter, condens, poeder), op een loonenden melkprijs kan worden gebracht. De honderdduizenden werkloozen en hunne gezinsleden, een groot deel van den boerenstand, van de arbeiders en van de middenstanders kunnen eenvoudig geen boter eten van zeg negentig centen per pond. Er moeten dus goedkoopere spijsvetten beschikbaar blijven, niet omdat de consumenten daarvan deze lekkerder vinden, maar omdat zij goedkooper zijn! Inderdaad zou er zonder crisismaatregelen voor de margarine-industrie een zeer vreemde toestand zijn ingetreden, doch niet alleen voor haar, doch voor het geheele platteland (veehouders en allen die daarvan direct of indirect leven) en dus voor ons geheele volk. Men kan niet zonder catastrofale gevolgen voor de geheele samenleving een groote bevolkingsgroep aan den grond laten loopen! (nog afgezien van de sociale ontoelaatbaarheid daarvan). --- Theorie en praktijk. Dit beseft inzender klaarblijkelijk niet, wanneer hij schrijft: „Het zou een gezonde zaak zijn geweest, wanneer de vetproducten vrij op de markt waren gekomen, men had dan kunnen zien, hot het geloopen was en zoo noodig op gezonde basis maatregelen kunnen treffen." Dit lijkt iets op den brand van Rome, die werd aangestoken, omdat Nero zoo graag eens wilde zien hoe oat „zou loopen" en hoeveel werk er wel was verbonden aan een wederopbouw.... Wanneer men op de hocgte is van het groote verschil tusschen industrieele en agrarische voortbrenging, speciaal in de veehouderij, dan weet men, aat men moet blijven proauceeren of men wil of niet. Het vee moet blyven e^en, moet worden gemolken en verpleegd; het gras blijft groeien enz. Inkrimping, door minder te fokken, meer te laten slachten en grasland om te zetten in bouwland (reorganisatie van de productie dus) kan slechts langzaam gaan, nog afgezien van de onmogelijkheid in vele streken, om grasland te scheuren. Wat had er dus van een ongesteunde veehouderij moeten terecht komen, een veehouderij dus, die niet in staat was, om het productie-bijltje er tijdelijk bij neer te leggen? De door ons bij herhaling gesignaleerde grove fouten van het landbouwcrisdsfoeleid terzake, zich uitende o.a. in een stijgende, inplaats van een dalende melkproductie en veestapelsterkte, doen daar niets toe of af. Zonder melksteun zouden op het platteland chaos en ontwrichting zijn opgetreden, waarvan de gevolgen voor het Nederlandsche volk veel en veel erger zouden zijn geweest dan de tegenwoordige crisisheffingen. Dat is de hoofdzaak, al is de bijzaak, ni. de manier van uitwerking, dan ook funest op zich zelf. Inzender valt er over, dat ons eigen volk zijn spijsvet duur moet betalen, terwijl er tientallen millioenen kilo naar sommige landen (b.v. Engeland) worden uitgevoerd tegen zwaar verliesgevende prijzen. Wij hebben ook dikwijls de pijlen onzer critiek op dezen dwazen toestand afgeschoten, doch inzender schijnt dat niet te hebben bemerkt. Wij herhalen echter eveneens, dat de oplossing lang niet zoo eenvoudig is, als zij wel schijnt, tenminste wanneer men de belangen van alle partijen in het oog wil houden. „Verdeel die exportboter over werkloozen, militairen, gevangenissen en huishoudscholen tegen exportprijs", zoo werd dezer dagen op de vergadering van den Drentschen Zuivelbond voorgesteld. Maar is dat een oplossing? Den betrokkenen gunnen wij dat gaarne, doch wat zullen de werkende arbeiders, de met de kwade tijden worstelende middenstanders en tal van „stille armen" daarvan zeggen? En de boeren zelf, wier landbouwcrisis.fon.ds dan heel wat minder geld binnen zou krijgen aan margarineheffingen? --- Plannen maken. Stel die boter dan aan genoemde groepen beschikbaar tegen margarineprijs, stelde toen een ander voer; dan komt er in elk geval nog een deel van de heffing binnen en krijgt de één de boter niet voor bijna de helft van hetgeen een ander voor margarine betaalt. Goed, maar behalve dat de melksteun dan nog kleiner zal moeten worden, krijgt men toch bovendien het gevaar, dat er een handeltje zal gaan ontstaan in deze boter, omdat er menschen zullen zijn, die deze goed'koope boter gaan verkwanselen en zelf margarine gaan eten. Dan moet die boter maar rood of groen worden gekleurd, voert men daartegen aan. Maar dan blijft tenslotte nog de kolossale ambtenarij, die noodig is, om de gekleurde, goedkoope exportboter te verdeelen over de daarvoor in aanmerking komende personen. Neen, de eenige uitvoerbare oplossing, die wij reds eenige keeren hebben gelanceerd, is: verhoog het mengpercentage tot 50 en laat de accountantsdienst de winsten der margarineindustrie onder zijn voortdurend toezicht nemen, teneinde het Jtiaken van overwinst op de binnenlandsche consumptie te voorkomen. Wellicht, dat dan de 50 pet. mélange geen cent duurder behoeft te zijn dan de 10 pet. van thans en evenveel heffing in het landbouwcrisisfonds blijft vloeien ten bate der zeven dagen in de week hard zwoegende, sober levende en met verlies produceerende veehouderij. Inzender haalt er dr. Posthuma aan te pas. Die verklaarde aan het begin zijner bekende rede voor de Friesche jongeren, dat het produotie-apparaat (de veestapel) volkomen intact behoort te blijven, maar dat er alleen wat minder moet worden gestookt (gevoederd). Wij zijn het met dit laatste gaarne eens, maar aan het einde dier zelfde rede zelde hy dat het geheele voederen met veekoek moest worden gestaakt door een invoerverbod van koeken en grondstoffen. Maar hoe denkt men „den geheelen veestapel intact" te kunnen houden wanneer men hem 600 a 700 millioen kilo koek per jaar onthoudt? Wij kunnen deze hongerstakingstheorie niet als uitvoerbaar aanvaarden, teminder omdat veehouden en veehouden twee is. Inderdaad zijn er, vooral in het Westen, vele bedrijven, waar elke gezonde verhouding met den bodem (verhouding tusschen oppervlakte grasland en aantal stuks vee) zoek is, de z.g. „krachtvoederbedrijven", die vóór de crisis heel rendabel waren, maar nu niet meer. Daar moet natuurlijk verandering in komen, maar geleidelijk. Tot dusver is daar echter nog slechts weinig aan gedaan (behalve dan de heffing op veekoek). Het beste zou zijn, om per koe, tot een maximumaantal per oppervlakte-eenheid, een zekere hoeveelheid heffingslooze koek ter beschikking te stellen en op de rest een heffing te leggen, die op den duur steeds zwaarder wordt gemaakt Maar hoeveel „ambtenarij" is daarvoor noodig? Een andere methode is een melksteunbeperking, die met de bedrijfsomstandigheden rekening houdt maar . . . die is juist mislukt. Een derde oplossing zou zijn om per bedrijf vrst te stellen hoeveel vee men mag houaen. doch daaraan heeft minister Deckers zoo terecht ve-klaard, dat „een regeling van boer tot boer en van koe tot koe" een leger van paperassen en cont-oleurs noodig zal maken Teeltbeperlang, langjarige garantie voor gewassen op gescheurd land en een geleidelijke verhoogirg der heffingen op krachtvoeder lijken ons de eenige practische maatregelen. --- Rotterdam. Ook de Rotterdamsche K. v. K. haalt inzender er bij. Deze beklaagt zich er over, dar de graan- en voederinvoer zoo achteruit loopS Maar wat wil men? Als men het er over eens is, dat onze bodem minder moet voortbrengen van hetgeen, waarvan de export is geslonken en wanneer men inziet, dat het ongebruikt laten liggen van den aan ons volk van 81/2 millioen zielen tètfh al zoo spaarzaam toegcmeten cultuurgrond harakari zou zijn. dan— moet men er voor in de plaats datgene gaan produceeren, waaraan we hier een tekort hebben: granen en veevoer. Dan compenseeren we verloren export door kleineren in.oer. Liever liet ons zuivel- en groentenland den graanbouw over aan de echte graanlanden, maar dat kan niet meer! De wereld-crisis noodzaakt ons helaas, om de bodemproduct.ie balans te verzetten en minder van het een en meer van het ander te gaan voortbrengen. En nu het buitenland bovendien veel minder vleesch en eieren van ons koopt, hebben we ook minder graan en andere voederstoffen noodig! Dat is jammer voor degenen, die buitenlandsche granen en voeders vervoeren, invoeren, verwerken en verhandelen, drïh wat wil men? Dat is geen doel, doch middel. In de betrokken kringen ziet men dat niet steeds objectief in, maar dat dost er niets aan toe. noch aan af! In het snel der nat ; e gaat het om de nationale knikkers. Met inzenders aanhal'ng der woorden van prof. van Loon, zijn wij het natuurlijk eens. Eenzijdige oriënteering en algemeen belang harmonieeren nooit ende nimmer met elkaar. De boer, die de margarine weg wil hebben, heeft evenzeer ongelijk ais inzender, die de veehouderij maar had willen loslaten of de Rotterdammer, die maar op den ouden voet graan en voeder wil blijven invoeren vanwege zijn havens en handel. „Verdeeiende rechtvaardigheid", zooals minister' Oud het eens noemde, moet „troef" zijn. Daaraan ontbreekt zeer zeker nog wel het een en ander en wij zijn de allerlaatste die de grove fouten der landbouwpolitiek zullen verbloemen, maar men mag evenmin blind zijn voor het kolossale complex van uit het buitenland stammende en snel wisselende moeilijkheden, benevens voor 't feit, dat het onmogelijk is, om de gevolgen dier moeilijkheden, dus der crisis weg te nemen. Men kan die gevolgen slechts wat gelijkmatiger verdeelen over alle landdenooten, er daarbij voor zorgende, dat de primaire voortbrengingstakken op den been blijven of gereorganiseerd worden en dat de menschen „eter.de blijven" en waar noodig hun initiatief behouden. --- DE MOORD TE ZUIDBROEK De verdachte vrij gelaten. Den 17 October 1.1. heeft de Antwernsche politie op verzoek van den officier van justitie te Groningen aangehouden den 31jarigen R. M., geboren te Slochteren, verdacht van roofmoord te Zuidbroek, gepleegd in den nacht van 25 op 26 Augustus 1931. De vrouw, met wie M. in Antwerpen leefde, deed aan verschillends personen in haar omgeving mededeelingen over dezen moord. Op grond hiervan werd M. gearresteerd en naar Nederland uitgeleverd. Thans vernemen wij, dat het onderzoek van de justitie aan het licht heeft gebracht, dat aan de verklaringen van genoemde vrouw geen beteeksnis mag worden gehecht. In verband hiermee is M. uit de voorloopige hechtenis ontslagen, zoodat het misdrijf nog steeds niet tot oplossing is gebracht. --- Opleving in Amerika Rapport van minister Roper. De Amerikaansche minister van handel, Roper, heeft zijn jaarverslag aan het congres gepubliceerd, waarin hij verklaart, dat 1935 voor het zakenleven een tamelijk gunstig jaar is geweest. In 1932 werd in het bedrijfsleven verliezen geleden ten bedrage van 10 milliard dollar, terwijl verleden jaar (1934 de verliezen 2% miliard bedroegen. Vogens Roper blijkt een herstel te zijn ingetreden. Volgens zijn schattingen bsd>.yeg het nationale inkomen $ 49.440.000.000. In het eerste half jaar van 1935 is 5 a 10 percent meer aan nationaal inkomen ontvangen dan in de overeenkomstige periode van 1934. Roper concludeert, dat in het jaar 1935 de basis is gelegd voor een verderen voort* gang. ---