Gast bij den Koning der Belgen , , , . In de serres van Laeken Een uitgelezen gezelschap ÏTeT Koninklijk paleis te Laeken, imA posant gebouw te midden van een overweldigend natuurschoon, ommetelijke, smetteloos groene gazons, torenhooge gladstammige beuken, seringen en rhododendrons in vollen bloei. Voor de toegangshekken officiereja der gendarmerie: „Votre carte, Messieurs"; de controle is buitengewoon scherp en wie niet in het bezit is van een persoonlijke uitnoodiging blijft buiten staan. Onze entre ligt bij de Koninklijke serres, vermaard over de geheele wereld die slechts gedurende enkele dagen per jaar voor het publiek worden opengesteld en zoo wandelen wij dan aanstonds te midden van een waarlijk unieke verzameling bloemen en planten. Meters hooge palmen, grillig gevormde orchideën, reusachtige varens, geraniums als klimplanten langs de ramen, fuchsia's hangend van de zoldering, nu eens door een tunnel van levend groen, dan weer langs een bordes vol met witte en blauwe hortensia's en veelkleurige azalia's. Overal wijzen officieren der gendarmerie den weg: rechercheurs staan onopvallend terzijde als niet geinteresseerde toe'chouwers. --- DE GROOTE KERK TE DORDRECHT Na restauratie heropend. Woensdag werd in aanwezigheid van tal van hooge autoriteiten, o.w. minister Slotemaker de Bruine, mr. W. J. baron van Lynden en mr. S. B. W. graaf van Limburg Stirum, als vertegenwoordiger van H.M. de Koningin, de geheel gerestaureerde O.L. Vrouwe of Groote Kerk te Dordrecht heropend. Deze restauratie heeft 38 jaar gevorderd en ruim f 700.000 gekost. Na een rede van den voorzitter van de restauratie-commissie mr. K. K. Douw van der Krap, die de gerestaureerde kerk en het orgel aan de kerkgemeente overdroeg en na een korte toespraak van den heer H. O. de Joncheere, die als presidentkerkvoogd namens de kerkvoogdij de Groote Kerk weer voor den eeredienst beschikbaar stelde, aanvaarde ds. G. Verdoes—Kleyn de kerk namens den kerkeraad en hield een schriftlezing. Dr. A. v. Iterson sprak een wijdingswoord, waarna minister Slotemaker de Bruïne wees op de hooge beteekenis uit cultureel oogpunt van deze plechtigheid. Monumenten als deze, aldus spr., verrijken het leven, want zij houden vast voor ons wat het verleden wrocht. --- De Indische begrooting Debat in de Eerste Kamer Nog ongeveer 14 dagen en de Volksraad zal zich in Indië al weer met Insulinde's begrooting voor 1940 hebben bezig te houden, terwijl de Eerste Kamer thans bijeen is om nog haar goedkeuring aan die voor 1939 te hechten. Wel is dus het tempo, waarin dit alles hier te lande geschiedt, bijzonder langzaam. Dat bleek ook gisteren weer. Want rustig en breed werd het senatoriale debat opgezet, net alsof zulks nu nog veel zin had en alsof er ook al niet het noodige aan de overzijde van het Binnenhof aangaande Indië en deze begrooting in het midden is gebracht. De heer Vijlbrief (s.d.) richtte zich in zijn betoog o.m. tegen in zijn oogen bedenkelijke bevoorrechting van het bijzonder onderwijs in Indië en voorts met betrekking tot het vraagstuk der maritieme verdediging de vlootdeskundigen met hun uiteenloopende meeningen omtrent het al of niet gewenschte van den aanbouw van slagschepen tegen elkaar uit te spelen. Als die"heeren het al heelemaal niet eens zijn, moeten we aan zulk een trouwens onbetaalbaar grapje als het op stapel zetten van slagkruisers niet eens beginnen, vond de heer Vijlbrief. Een gansch ander geluid het prof. de Savornin Lohman (c.h.) hooren. Deze spreker wees er op, dat de veiligheid in het Verre Oosten er zeker niet minder op achteruit gegaan is dan in Europa en dat op 't oogenblik onze maritieme krachten onvoldoende zijn om het opgekomen gevaar te keeren. Evenmin als men zich door het tegen elkaar uitspelen van de deskundigen op het gebied van de werkloosheidsbestrijding laat verleiden daarvoor nu maar verder niets te doen, mag zulks op defensieterrein het geval wezen. Thans geldt op dit punt: „begin, begin, begin". Wat de kosten-kwestie aangaat, de c.h. woordvoerder betreurde de uittreding van een zoo kundig financier als mr. de Wilde uit het kabinet, maar tevens gaf hij te verstaan, dat Indië een heeleboel waard is, ook bezuinigings-offers. Ten onzent geven we per hoofd voor Defensie nog niet 1/5 uit van wat de Engelschman doet. Elke cent, aan Indië besteed, acht spr. ongerechtvaardigd als we niet voor een dusdanige verdediging zorgen, dat we redelijke kans hebben het te behouden. Prof. Loman prees de gemotiveerde afwijzing door de Kroon van de petitieSoetardjo, welke een ronde-tafelconferentie voorbereidt met het oog op bespreking van de eventueele mogelijkheid aan Indië een dominion-positie toe te kennen. Oppassen bleef z.i. de boodschap, want op den duur zou het aldus uitloopen op een volkomen losmaking van den band tusschen Nederland en Indië. Dominion-status zou slechts het voorspel zijn van de meest volstrekte gelijkheid en op die manier zou men volkomen ingaan tegen de historische lijn van een naar elkaar toegroeien van Nederland en Indië. De regeering moest geen stap toegeven en ook niets in de door Soetardjo c.s. begeerde richting ondernemen. Tot besluit van den middag gaf de heei Gelderman (lib.) — wiens fractiegenoot mr Van Rappard over defensie zal spreken — te verstaan, dat de gevoerde deflatie-politiek toch maar juist gebleken was. dat hij van industrialisatie van Indië niet zooveel verwacht, daarentegen optimistischer gestemd was t.a.v. hetgeen de landbouw nog zou kunnen opleveren. --- Steradent * 1 . - . - *' . ■ * - Houdt Uw kunstgebit zuiver en rein 'door dag«lijksche behandeling met In busjes van 50 en 90 et. bij apothekers en drogisten (Adv.) --- REGELING VAN DE COLLEGEGELDEN Wat de Tweede Kamer ervan denkt. Blijkens het voorloopig verslag over het wetsontwerp tot wijziging en aanvulling der Hooger-Onderwijswet (regeling van de collegegelden) verklaarden sommige leden der Tweede Kamer geen behoefte te hebben aan herstel van het beginsel, dat men van het betalen van collegegeld vrijgesteld is, nadat men dit een aantal malen heeft betaald. Zij achtten het redelijk, dat ook zij, die gedurende een betrekkelijk groot aantal jaren hooger onderwijs genieten, daarvoor al die jaren betalen, te meer indien daarbij ge bruik wordt gemaakt van laboratoria e.d., waarvan de jaarlijksche kosten de baten aan collegegelden verre te boven gaan. Op de door den minister aangevoerde gronden konden zeer vele andere leden zich vereenigen met het voorstel, dat van betalingen van collegegelden zullen worden vrijgesteld zij, die een bepaald aantal malen het collegegeld hebben voldaan. Niettemin betreurden verscheidenen dezer leden, dat de minister dit aantal wil stellen op vijf, en niet, zooals voorheen, op vier. Tegen het voorstel, het collegegeld van f 300 tot f 350 te verhoogen, rees bij zeer vele leden bezwaar. Voor weinig bemiddelde ouders wordt het nog moeilijker dan thans om de studie hunner kinderen te bekostigen, indien het althans een richting betreft, waarvoor niet een zoo groot aantal studiejaren vereischt is, dat de student, na vijf malen f 350 betaald te hebben, enkele jaren het voordeel heeft van geen collegegeld te moeten betalen. Verscheidene leden vroegen, of bij de bepaling van het verschuldigde collegegeld de geldelijke draagkracht der ouders niet in aanmerking kan komen. Zij dachten hierbij niet aan een zuiver progressief stelsel, maar aan een indeeling in enkele klassen. --- COOP. ZUIVELFABRIEKEN Geld. Overijsselsche Bond De Geldersch-Overijsselsche Bond van Coöperatieve Zuivelfabrieken heeft zijn algemeene voorjaarsvergadering gehouden te Zutfen, onder leiding van zijn voorzitter, den heer W. v. d. Hengel. Uit de uitvoerige bestuursmededeelingen bleek, dat pogingen in het werk worden gesteld om de niet voor den export georganiseerde fabrieken te combineeren, opdat betere toestanden bereikt zullen kunnen worden. In het afgeloopen jaar schijnt de t.b.c.bestrijding zeer vlot te zijn verloopen. Naar schatting zijn thans 140 a 150.000 dieren onderzocht tegen 110.000 het vorige jaar. Ook de bestrijding van het besmettelijk verwerpen wordt krachtig, doch met beleid ter hand genomen. Verschillende huishoudelijke aangelegenheden werden afgehandeld: de rekening werd goedgekeurd, het jaarverslag vastgesteld. Over het bestuursvoorstel tot invoering van een vrijwillige controle op het vetgehalte-onderzoek en het wegen der melk ontspon zich heel wat discussie. Verscheiden sprekers drongen aan op een verplicht stellen dezer controle. Tenslotte werd het voorstel met 72 tegen 34 stemmen (1 blanco) aangenomen. Bij de rondvraag werd o.a. nog aangedrongen op het instellen van een proefzuivelbedrij f en op een zoo spoedig mogelijke invoering van de datumstempeling aer boter met het Z.K.B. merk, waarvan de ouderdom niet is te controleeren. Beide onderwerpen werden uitvoerig besproken: algemeen wilde men datumstempeling. --- Bent u met den chef getrouwd! Bent u met den chef getrouwd! Hoe lang was u bij hem?" ,Net zoolang totdat hij over zijn ooren op mij verliefd werd." --- De nieuwe burgemeester van Steenwijkerwold Bij den heer F. M. van Panthaleon Baron van Eck te Maarn Een jonge burgemeester, die weinig kon zeggen doch met de beste voornemens bezield is (Van onzen eigen verslaggever.) 2als wij in een deel van onze oplage van gisteren nog hebben gemeld, is tot burgemeester der gemeente Steen wij kerwold benoemd, met ingang van 1 Juni a.s., de heer F. M. van Panthaleon baron van Eek, thans secretaris-ontvanger der gemeente Maarn (U.). Het is een klein plaatsje, dat u tusschen de vele boomen, die er rond de huizen staan, maar moeilijk kunt ontdekken als u het stationnetje verlaat. Toen we er per trein uit Utrecht arriveerden, hadden we even het idee van Steenwijkerwold. De spoorlijn loopt door een vallei, ter weerszijden waarvan hooge geelzandige wanden omhoog rijzen, precies als bij den Havelterberg het geval is, of bij den Woldberg, in de buurt van de IJzeren brug. Het lijkt wat op elkaar. Even later stonden we voor de kleine villa, waar de heer en mevrouw van Eek thans wonen. Week-end staat er op de luifel boven de voordêur. Als de naam inderdaad een voorteeken is, dan had de bewoner daaruit kunnen concludeeren, dat zijn verblijf in Maarn niet van langen duur zou zijn. --- De burgemeester. Daar begroet ons Steenwijkerwold's nieuwe burgemeester, jong, hij is 31 jaar oud, en opvallend lang van gestalte. Hij is een vriendelijk gastheer, maar zakelijk en kort in zijn mededeelingen, die, zoo zegt hij, kort kunnen en moeten zijn, want er valt zoo weinig te vertellen nog. In een lichte kamer, waar we 's burgemeesters eveneens jonge echtgenoote, waarmee hij sinds Januari van dit jaar gehuwd is, ontmoeten, noemt de heer van Eek ons de oorzaak van de onmogelijkheid veel over zich zelf te vertellen. „Ik sta nog maar zoo aan het begin van mijn loopbaan", zegt hij, „en er is nog z. weinig gebeurd." Hij vertelt van zijn jeugd, die hij grootendeels in Rotterdam doorbracht, hoewel hij in Groningen geboren is. In Rotterdam doorliep hij de vijfjarige Hoogere Handelsschool. Na een verblijf van een jaar in Engeland ging hij, aangezien de gemeente-administratie den heer van Eek zeer aantrok, voor de verschillende diploma's gemeente-administratie studeeren. Een jaar diensttijd, waarin hij reserve-officier bij de veldartillerie werd, onderbrak die studie. Na afloop van den diensttijd werd hij op het secretariaat van het inmiddels ontbonden Nationaal Crisiscomité in Den Haag te werk gesteld. Dat duurde 2'A jaar. Daarna heeft de nieuwe burgemeester nog eenigen tijd gevolontaird op de gemeentesecretarie van Soest en drie jaar geleden kwam zijn benoeming tot secretaris-ontvanger der gemeente Maarn af. Thans, op 31-jarigen leeftijd, wordt de heer van Eek burgemeester van Steenwijkerwold. Het is dus wel een snelle carrière, die gemaakt werd en meer dan woorden kunnen doen, spreekt dit feit van zijn persoonlijkheid. We hebben den heer van Eek gevraagd, of hij naast zijn gewone dagelijksche werk ook nog op ander gebied werkzaam geweest was. Het antwoord luidde ontkennend. „Ik heb er geen tijd voor gehad", aldus onze gastheer. „Zelfs in een kleine gemeente als Maarn is het werk van een secretarisontvanger tegenwoordig zoo veel omvattend, dat er werkelijk geen tijd overblijft om ook nog iets anders te doen. Ik ben wel voorzitter van de Oranjevereeniging hier en secretaris van de commissie, die het verleenen van extra hulp aan werkloozen organiseert, doch die laatste functie is toch eigenlijk een verlengstuk van den dagelijkschen arbeid." Èn door zijn arbeid aan het Nationaal Crisiscomité èn door laatstgenoemde functie is de heer van Eek dus reeds vele malen in aanraking gekomen met de sociale vragen van onzen tijd. Steenwijkerwold kennende, vroegen wij of de heer van Eek ook reeds met landbouwproblemen in aanraking kwam. „We hebben hier een gemengde bevolking", zoo vertelde hij ons daarop, „waaronder de boeren een belangrijke plaats innemen. Ik ben dus uiteraard wel met den landbouw in aanraking gekomen. In Steenwijkerwold zullen de problemen natuurlijk veel omvangrijker zijn er ik moet me er dus eerst heelemaal inwerken. Met de medewerking van allen in Steenwijkerwold zal dat evenwel zeker gelukken, daar ben ik heelemaal niet bang voor. ik vind het buitengewoon prettig, dat ik burgemeester word. Het ambt heeft me altijd erg aangetrokken." --- Onbekend met de nieuwe gemeente. Het gesprek kwam op Steenwijkerwold zelf, en we vertelden den burgemeester, dat we getroffen waren door de overeenkomst in het landschap daar en in Maarn. De heer en mevrouw van Eek luisterden met interesse. „Ik ken Steenwijkerwold heelemaal niet", zoo zeide de heer van Eek. „Ik ben er nooit geweest. Ook niet in de omgeving daar, maar ik ga zou gauw mogelijk eens kijken. Kennis maken met de ambtenaren en de wethouders en dan moeten we er al gauw heen. Op 1 Juni al. Het is verbazend vlug." Nog even kwam 's burgemeesters politieke en godsdienstige richting ter sprake. „Ik ben Chr.'Historisch", zoo zeide hij, „en ik behoor tot de Ned. Herv. kerk. Dat ik wil trachten een burgemeester voor iedereen te zijn, behoeft nauwelijks gezegd te worden. Ik wil graag open staan voor ieders eerlijke meening, als men ook oog heeft voor mijn zienswijze." --- Een Overijsselsche naam. • Mevrouw van Eek vertelde ons, dat ze ook met veel verwachting naar Steenwijkerwold gaat. Ook zij kent noch de gemeente noch de omgeving. Zij brengt evenwel 'n goeden Overijsselschen naam mee naar Steenwijkerwold. Haar eigen naam is n.1. E. F. baronesse van Haersolt'.e. Zij is 'n dochter van J. E. baron van Haersolt* e uit Amersfoort. Steenwijkerwold ontvangt in hen een zeer jong burgemeesterspaar. Beiden houden zij veel van het land en van het leven op het land. De burgemeester vertelde ons, dat hij het altijd als een ideaal beschouwd had op het land te wonen. In de prachtige omgeving, waarin hun toekomstige woning staat, zullen zij zeker spoedig wennen. Steenwijkerwold krijgt een nieuwen burgemeester in alle opzichten. Een burgemeester echter, die zich bewust is, dat hij veel dingen zal moeten leeren, en die daarin' n goeden waarborg voor vruchtbaren arbeid in zijn gemeente biedt. --- HET STEMMEN DOOR TEWERKGESTELDEN REGELING VAN DEN MINISTER De minister van sociale zaken heeft aan de inspecties der wt.ikverschaifing een rondschrijven gericht, waarin hij de aandacht vestigt op de regeling voor tewerkgestelden die hun stemplicht moeten vervullen. Daarbij is o.m. het volgende bepaald: Voor zoover de werkverschaffing ligt in de gemeente, waar de tewerkgestelden hun stemplicht moeten vervullen, vangen de werkzaamheden op den dag van de stemming aan uiterlijk om 10 uur v.m. Vergoed worden twee uren, berekend naar de voor die gemeente geldende loonnorm(en). Indien de werkverschaffing buiten de gemeente ligt en de arbeiders eiken dag op en neer gaan, wordt door de inspectie in overleg met het gemeentebestuur in elk voorkomend geval vastgesteld, hoe laat de arbeiders op den dag der verkiezing uiterlijk op het werk moeten zijn. Slechts het aantal verzuimuren, door de inspectie bepaald, mag worden vergoed en wel op de basis van de voor de gemeente geldende loonnorm(en). Voor Zwolle en Assen geldt tn het bijzonder het volgende: De tewerkgestelden. die zijn ondergebracht in de kampen, waar men niet wekelijks naar huis gaat, mogen voor zoover hieronder niet anders is bepaald, op den dag, waarop zij hun stem moeten uitbrengen voor de gemeenteraadsverkiezingen, naar huis reizen. De arbeiders uit de gemeenten Zaltbommel, Leerdam en Emmen, die volgens de gewone reisregeling, op Maandagochtend 12 Juni a.s. naar het kamp zouden moeten terugkeeren, doch die op dezen datum moeten stemmen, reizen eerst in den namiddag naar het kamp. De arbeiders uit de gemeente Montfoort, die op Dinsdag 20 Juni hun stem moeten uitbrengen, reizen dien datum des morgens naar hun woonplaats en keeren Woensdag 21 Juni ' f ends terug naar hun kamp. De arbeiders uit de gemeente Gameren, die op Maandag 19 Juni moeten stemmen, mogen op Zaterdag 17 Juni in den avond naar huis reizen en keeren Maandagmiddag 19 Juni naar hun kamp terug. De overige hier bedoelde kamparbeiders behoeven, voor zoover zij in de week, waarin de datum van hun stemming valt, naar huis zouden reizen, diezelfde week de terugreis naar het kamp niet te aanvaarden. Voor zoover zij in de week, waarin de datum van verkiezingen in hun gemeente valt, volgens de gewone reisregeling niet naar huis zouden reizen, keeren zij den dag na de verkiezing naar het kamp terug per reisgelegenheid, waarmede zij anders op Maandagochtend naar het kamp reizen. Aan alle hier bedoelde kamparbeiders mag over de uren van verzuim een vergoeding toegekend worden op den grondslag van het basisuurloon en het aantal verzuimuren. --- Tout Bruxelles. Minstens vijftien kassen zijn wij gepasseerd en dan staan wij plotseling in de enorme groote serre waar de Vorstelijke personen zich met hun gasten onderhouden. „Tout Bruxelles" is hier aanwezig; hoofd- en opperofficLeren in gala-uniform, bestuurderen van stad en gewest in stemmiger maar toch nog indrukwekkend ambtsgewaad en verre in de minderheid in het eenvoudig jaquet de burgerlijke „bezoeker". Da dames vormen ongewild — of toch niet — een exquise modeshow. De hoeden zijn óf heel groot, zoodat zij grillige schaduwen werpen op buitengewoon charmante gezichtjes, óf zeer klein, maar dan zijn er weer de flatteerende voiles, die in het smaakvol geheel een beteekenisvolle rol vervullen. De japonnen zijn meest van kant of voile stof en reiken tot den grond. En, overigens ook de Brusselsche figaro blijkt zijn vak wel te verstaan. In het midden van de toren hooge koepel der ronde serre, waarin de palmen fantastische afmetingen bereiken, houden, terwijl zachte muziek weerklinkt, de vorstelijke personen cercle. Hare Majesteit de Koningin is gekleed in wit kanten japon met paarsche garneering; aan velen valt het voorrecht te beurt aan haar te worden voorgesteld. Allerliefst zijn de beide oudste kinderen van den Koning. De gracieuze, in het wit gekleede Joséphine Charlotte in wier, nog kinderlijk gelaat men de trekken van de betreurde Astrid terug vindt, heeft aan de hand haar broertje, Prins Boudewijn, een echte leuke bengel in zijn vlot matrozen pakje. Zij staan steeds vlak bij Vader, maar wanneer deze zich tusschen zijn gasten gaat bewegen, zoeken en vinden zij al gauw kennissen uit den hofkring. Koning Leopol's sterk gebruind gelaat duikt nu hier, dan daar op. Rustig onderhoudt hij zich met de autoriteiten en nu wij hem van zoo dichtbij kunnen gadeslaan, valt eens te meer op hoe buitengewoon vriendelijk en innemend 's Konings gelaatsuitdrukking steeds is. „Wanneer de Koning mij de hand drukt en mij een vraag stelt, dan is het of ik tegenover een oud-vriend sta, die mij kent sinds mijn jeugd", vertrouwt ons één der Brusselsche raadsleden toe. En dat is ongetwijfeld een van de vele redenen waarom de jonge vorst zoo'n voorname plaats inneemt in de harten van al zijn onderdanen. --- De gasten. In de wandelgangen der serre, onder wuivende zoet-geurende gouden en blauwe regen, geeft de Brusselsche upper ten elkaar inmiddels rendez-vous. Minister Jaspar, met de onafscheidelijke sigaret, de hoed achter op het hoofd, tapt er een daverende mop. De premier Pierlot, dien men onmiddellijk herkent, drinkt aan de welvoorziene buffetten een glas champagne met een zijner confrères; burgemeester Max' markante kop is niet moeilijk te ontdekken. Wij hernieuwen onze kennismaking met den heer Vink, den voorzitter der Nederlandsche Kamer van Koophandel en dan stuiten wij warempel op twee plaisante figuren van heel anderen allure: Stijn Streuvels en Felix Timmermans, de één heel tenger, de ander met kogelrond buikje, die broederlijk zich te goed doen aan aardbeien met slagroom. De jeunesse dorée van Brussel doet inmiddels wat van haar verwacht wordt; zij vervoegt in alle serres op elegante wijze het werkwoord flirten, vooral de jonge officieren in hun vlot uniform vormen onder het waakzaam oog der belanghebbende moeders in dit opzicht een dankbaar obiect. Ongeveer een uur vertoefden de Koningin en Koning Leopold temidden van de duizenden gasten. Bij hun vertrek schaarden allen zich langs den wandelgang, om een eerbiedigen groet te brengen aan den vorstelijken Gastheer en zijn vorstelijke Gast. --- Gala-voorstelling. Na het tuinfeest hield H. M. receptie in het Nederlandsch gezantschapsgebouw, waarna de Koningin en de Koning aanzaten aan een intiem diner ten paleize te Brussel. Om tien minuten voor tien bezochten de Koning en de Koningin de gala-voorstelling in den Muntschouwburg. Het gejuich, waarmede de vorstelijke personen werden verwelkomd, hield eerst op. toen het orkest het Nederlandsche volkslied inzette. Alle aanwezigen, ook de vele Belgen, zorgen het Wilhelmus uit volle borst mede. Hierna werd de Brabangonne gespeeld, waarna ook koning Leopold langdurige ovaties in ontvangst had te nemen. Cagenblikkelijk daarna begon het tweede gedeelte van de voorstelling met het ballet „Orphes", voor dans, tenor en sopraan. Tot slot van deze gala-uitvoering werd het ballet „Contes de Fées", muziek van Tchaikowsky, choregraphie van Lecnid Katchourowsky, voor het voetlicht gebracht. Te tien over elf was de gala-voorstelling ten einde, waarna de Koningin en de Koning in een gesloten automobiel naar het koninklijk paleis terugkeerden, onder luide toejuichingen van het publiek, dat in grooten getale op het plein voor den Muntschouwburg aanwezig was. --- Onze speciale verslaggever, die met Onze speciale verslaggever, die met nog drie Nederlandsche journalisten het voorrecht genoot namens Zijne Majesteit den Koning der Belgen uitgenoodlgd te worden op de Garden Party in het Koninklijk paleis te Laeken, geeft in het hierbijgaand artikel zijn indrukken van deze waarlijk unieke gebeurtenis. ---